Original subtitles

این زیرنویس برای ناشنوایان منتشر شده است حق پخش و نشر این زیرنویس بدون اجازه‌ی مترجم، ممنوع است t.me/YisFilm

گفتارنویس: نازنین کاوسی

(صدای قرآن در حال پخش) (صدای نفس‌نفس زدنِ زن)

مادرجان: اِی بابا

مادرجان: آه

مادرجان: واه

(صدای شکستنِ قند)

(صدای گربه)

(صدای پَر زدنِ پرنده)

(آموزشِ زبانِ اِنگِلیسی) گوینده زن: درسِ 28

Hi می‌گه Hello مترجم مرد: در مُکالِمِه به جای

Hi Katie, how are you? :مرد (سلام کتی، چطوری؟)

Hi Charles, I'm fine thanks. And you? :زن (سلام چارلز. خوبم. تو چطوری؟)

Not very well :مرد (زیاد خوب نیستم)

Why? Whats wrong? :زن (چته؟ چی شده؟)

...مرد: پرسید چته

...چی شده

I understand now :زن (فهمیدم)

مرد: مُتِأَسِفَم، نمی‌فَهمَم

I'm sorry, I don't understand :زن (متاسفم، متوجه نمیشم)

Say again :مرد (دوباره بگو)

مرد: بد نیستم

Not bad :مرد (بد نیستم)

(صدای خُروس)

:شمسی با لهجه یزدی اِقد اونجو دُعا کِردم که پَسَند* راضی بشه (پَسَند: اسم دختر)

اعظم با لهجه یزدی : ای بابا، من نگرانِ پَسَند نبودم اون طِفلَک خو حرف گوش می‌کنه

نمی‌دونم چطور شد، دایی کوتاه اومد؟

شمسی: مادر، خب زبونِ دایی رو خوب بلده

اعظم: مامان؟

(صدای زنگِ در)

پَسَند با لهجه یزدی: دارم میام

اعظم: علی بیا پایین، می‌افتی از اون بالا

(صدای آهَنگِ عروسی خواندن علی) پَسَند: تو اون بالا چه کار می‌کنی؟

(صدای آهَنگِ عروسی خواندن علی) !پَسَند: نکن علی! دِ نکن! نکن! نکن! نکن

(صدای جیغ علی)

پَسَند: علی علی: سلام، چطوری خوبی؟

!رضا: سلام خاله !پَسَند: رضا

کجا؟ کجا رَخت و لِباس‌ رو درآوردی؟ پارسال عِبرَت نشد برات؟

پَسَند: سلام... خوبی؟ مرضیه: سلام دلم برات تَنگ شده پَسَند: بِدِه من

!مرضیه: چقدر لاغَر شدی !پَسَند: هیس

!ننه جَواهِر: چیکار می‌کنی تو؟ دِ... یاالله! نرو رضا: اومدم

پَسَند: آباجی! قُربونِت برم !اعظم: آباجی

اعظم: خوبی؟

!جعفر: سلام عَلیکُم، عروس خانم این رو فقط بگیر که چُروک نشه

چی می‌گه؟

جعفر: می‌گه نون و‌ پنیر آوردیم، دخترتان رو بردیم اعظم: دخترتان را بردیم

جعفر: نون و پنیر، فرش و حَصیر، کُماج* و شیر، کُماج و شیر رضا: اوه، اوه (نوعی شیرینی)

جعفر: سلام مادرجان مادرجان: زشته، زشته

جعفر: دختر نمی‌دیم بِهِتان، دختر نمی‌دیم بِهِتان دختر نمی‌دیم بِهِتان !اعظم: جعفر آقا! جعفر آقا! نکن

اعظم: زشته، خیال می‌کنن دختر به این گُلی رو دست‌هامون مونده داریم بِشکَن می‌زنیم

اعظم: سلام علیکم، خوب هستین؟

(صدای خنده دخترها) جعفر: دیگه زِشت چیه؟ ...بشینه زار-زار گریه کنه

که یه وَقت خیالاتِ بد نکنن؟ !خب، عروسیه دیگه

!اعظم: خیله‌خُب حالا

جعفر: بیا، اِنقدر عَجَله کردی !بفرما! قبلِ همه رسیدیم

(صدای زنگِ در)

حاج ناصر با لهجه یزدی: عاروس خانم، 2 تا ساقدوش نمی‌خواد؟ !مرضیه: وای

مرضیه: وای خدا! این 2 تا رو نگاه کن، سلام حاج ناصر: اینکه مرضیه‌ست که

شمسی: عروسِ آینده‌ئه دیگه حاج ناصر: چیه می‌خندی؟

...ما پَنچَر کردیم‌ ها

وگرنه زودتر از بابات می‌رسیدیم

شمسی: مرضیه جون، بچه رو از عاموت بگیر مرضیه: چشم حاج ناصر: نمی‌خواد عامو جون

حاج ناصر: اون ساک و پَتو رو از تو ماشین بیار مرضیه: اِی خدا

!حاج ناصر: یاالله !مادرجان : بفرمایید، حاج ناصر

مادرجان: زیارَت قَبول باشه حاج ناصر: مادرجان، سلام

حاج ناصر: خیلی ممنون

حاج ناصر: انشاالله، قِسمَت بشه با هم بریم !جعفر: حاج آقا! باز هم دیر رسیدی ها

حاج ناصر: بازم تَخته گاز اومدی، مِعمار؟

!یه وَقت موتور می‌سوزونی ها

(صدای خنده‌ی جَمع)

:صدای غَریبه در باجه‌ی تلفن الو، سلام. چه خبر؟ خوبی؟

!سمیرا: سلام !فرشته: خاله مرضیه

مهناز: راه بیا دیگه مرضیه: سلام خاله

سمیرا: سلام مرضیه: جونم، دلم برات یه ذَرِّه شده بود

مهناز: سلام مرضیه: سلام

مرضیه: چی شده؟

مهناز با لهجه یزدی: هیچی نشده بی‌زَحمَت برو، مادرت رو صدا کن بیاد

مرضیه: وا! مگه خودتون تو نمیاین؟

مهناز با لهجه یزدی : چرا، بعدش میام مادرجان نفهمدا

مرضیه: چشم

مهناز: به جای اینکه، هوای من رو داشته باشه این‌طوری اَذیتم می‌کنه

ننه جواهر: جِلوی چِشمِ بچه‌ها خوب نیست

حقش رو می‌گذارم کفِ دستش

نَنِه جَواهِر: سمیرا، نَنِه، بدو برو از زن‌دایی دو تا حَبه قَند بگیر، بیار

مهناز: حالا ببین، دُرُستِت می‌کنم فقط بَلَدِه سرِ من داد بزنه نَنِه جَواهِر: بدو دختر خوبم، آفرین

مهناز: پُررویَش کردم، یادش دادم می‌دونی؟

مهناز: اون از کارهای دیگه‌اش

مهناز: اینم از اینکه شبِ عروسی، سرش رو‌ ماشین کرده مادرجان: اعظم؟ اعظم: بله؟

شمسی: اعظم برو !مادرجان: بیا ما‌در مهناز: می‌دونم دیگه، همه‌ش از لَجِ منه

حاج ناصر: یاالله !اعظم: حاج ناصر

(صدای گریه بچه) حاج ناصر: ببخشید

حاج ناصر: بَه بَه! مهناز خانم

مهناز: سلام علیکم حاج ناصر: آقا حمید رو من ندیدم

مهناز: میاد

حاج ناصر: بَه بَه! مرضیه خانم

حاج ناصر: ماشاالله، داری قَدِ مادرت می‌شی ها مرضیه: مرسی، ممنون

!حاج ناصر: بَه بَه! چه غذایی درست کرده !چه بویی

شمسی: چطور شده، خاله؟ مرضیه: گوشیم نیست

شمسی: موبایلت؟ تو خونه جا نگذاشتی؟ مرضیه: نه بابا! تو ماشین تو دستم بود

شمسی: خب، شاید تو ماشین افتاده باشه مرضیه: نه، اونجا هم دیدم نبود

مرضیه: پشتِ تو نیست؟

*شمسی: یک جا هِشتی حَواسِت نی، پیدا می‌شه خاله (گذاشتی)

مرضیه: نه، نیست

(صدای آوازِ دایی جان)

(صدای سُرفه دایی جان)

(صدای بازی بچه‌ها)

اعظم: دایی حالش خوبه؟ مادرجان: ظرفت‌ رو خُشک کن

مادرجان: کی بود اومد تو؟ مهناز بود؟

ها، تو آشپزخونه با بچه‌هایه

مادرجان: خب اعظم: هیچی

!جعفر: اوه، چقدر قند

این آقات هم عَجَب حوصله‌ای داره !زن‌دایی جان ها

همه رو هم،‌ ماشاالله شاقول گذاشته

مادرجان: سَمعَکِش خراب شده، خوب نمی‌فهمه !شوهرِ اعظمه

زن‌دایی: زیارَت قَبول باشه !مادرجان: نه

اون شمسی‌ئه که قُم می‌شینه

مادرجان: شمسی بهش قول داده که ببرتش زیارَت

!جعفر: خیلی جَلَبی* زن‌دایی (حُقِه‌باز)

هر چی به نَفعِته، یادته

!مادرجان: مّعمار، معصومه، دیشب زنگ‌ زده زن‌دایی: [چایی] تازهْ دَمه، بریزم؟

مادرجان: بَهونه‌ی کُنکورِ مسعود آورده گفته فردا میام

ولی خیال کنم، سرِ آقا ناصرِه یه تا زنگِ هُرمُز بزن

جعفر: هُرمُز؟ غلط کرده، خَرجِش یک تلفنه

گوشِش رو می‌گیرم، وَرمی‌دارم میارم اینجا

...جعفر: ها... در ضِمن این دایی جان هم که زن‌دایی: بِفَرما تازِهْ دَمه‌

دستِ شما درد نکنه

!این‌ دایی جان هم که سِگِرمه‌هاش تو همه که

جعفر: مگه شما نگفتید راضی شده؟ ...مادرجان: دایی راضیه

مادرجان: از دیروز نشسته، داره قند می‌شکَنِه

!جعفر: پَسَند! پَسَند پَسَند: بله؟

مادرجان: مِعمار، دست گِردِ اون‌ها نکن میاد‌ بداَخلاقی می‌کنه

!جعفر: بابا، هر چیزی یک حِسابی داره برای شب، باید تَمرین بکنیم یا نه؟

عمو جان،‌ دختر می‌خوای یا پسر؟

دو ضَرب بِشکنُم دختر بشه، خوبه؟

شما به خودت نگاه نکن دامادهای خوب گیرِت اومده

این تو غُربَت پسر لازِم داره

اگه دیگه خودتون از خودتون تَعریف کنین

جعفر جان، بِدِه من بِشکَنَم تو نگاه کن، یاد بگیری

نُچ

!زن‌دایی جان ...رفته کَربَلا

سوغات که نیاورده هیچ آدم هم نشده

جعفر: خب، حالا چپ یا راست؟ کدومش؟ !اعظم: اِ؟ خیلی زِرَنگی

تیشه باید دستِ چَپِت باشه با راست خو* علی هم‌ بَلَده، بچه‌ام (خب)

بفرما، می‌گم بَلَد نیستی دیگه بیا بفرما، ضایِعت کرده دیگه

پسر داره ولی خب، یه‌کم همچین ریزه-میزه

حاج ناصر: تو که راست می‌گی ...زن‌دایی جان، یادته

برای من و حمید همی ایجور‌ شکست که یه فوج* دختر دورِ ما رو گرفت؟ (گروه)

(صدای بازی بچه‌ها)

(صدای خندیدن اعظم و مادرجان) جعفر: اِی! مادَر دختر خَلوَت کِردن

ای جان! این‌ها کجا بوده تا حالا رو نکرده بودین

اعظم: ولی قَبول نیست ...اگر شبِ قند شکستنِ ما هم

این‌ها رو می‌زدید به دیوار شاید حسابِ کار دستِشون می‌اومد

جعفر: ما که قربونت برم بی‌‌تُفَنگ هم از شما حساب ‌می‌بریم، حاج خانم اعظم: نمیری جعفر

جعفر: فقط تَعَجُبَم چه‌جور دایی جان‌ راضی کردین این‌ رو بزنه به دیوار؟ اعظم: نکن

اعظم: ببین، چقدر خاطِرِ پسر عَزیز بوده

مادرجان: من دلم می‌خواد این رو هم بزنم به دیوار

جعفر: این رو بِدِه مو*، بِدِه (من)

...اعظم: اِلهی دورِش بگردم

می‌خواد جِلو همسایه‌‌هاش کم نیاره

!مادرجان: نه بابا به اون‌ها چه رَبطی داره؟

...اعظم: چرا جعفر: اینا... بفرمایید

خیلی هم عالی شد

مَسئولیتِش هم با مو

!شمسی: آقا ناصر! آقا ناصر

شمسی: سلام، دایی دایی جان: سلام

شمسی: اِجازِه بدین، دستِتون رو ببوسم دایی جان: نمی‌خواد

دایی جان: دست و صورتُم خیسه حاج ناصر: دایی جان، مُبارَک

دایی جان: سلام

اون وَقت‌ها سرِ جِنازه هم که بود ...با اسب و قاطر و این‌ها

خودشون رو می‌رسوندن این که عروسیه

حاج ناصر: حواسم هست دایی جان، خوبی الحَمدُالله؟

...مادرجان: جعفر آقا، این گاز رو راه بنداز

کُلی کار داریم

جعفر: به حاج آقا هم بگید کُمَک کنه لباسِش کَثیف نمی‌شه ها

شمسی: دایی جان، جاتون خیلی خالی بود ...حاج ناصر: دایی جان

حاج ناصر: تو حَرَمِ مولا علی همه‌ش بودی به خدا

دایی جان: چند روز بودین تو‌ راه؟

شمسی: ظُهر که راه افتادیم فرداش، نِصفه‌های شب رسیدیم

حاج ناصر: والله! دو‌ روز شمسی: اِ... بله، دو‌ روز

حاج ناصر: اینم سوغاتِ کَربَلا ...شمسی: اِ

...شمسی: می‌خواستیم سَفَرِمون بندازیم عَقَب

دَست و بالِ آقا ناصر، بازتر بشه ...بعد بریم

دیگه دیدیم داره دیر می‌شه نَذرِ بچه‌هام بود، یهویَکی* رفتیم (یهویی)

*حاج ناصر: این هم دورِ نجفه شمسی: از همون آقایی که گفته بودید، گرفتیم (نوعی سنگ)

حاج ناصر: نه بابا، چیه حرف می‌زنی شمسی: چرا، خودش بود دیگه

حاج ناصر: اون بَندِه خدا، فوت کرده شمسی: نه حاج ناصر: از پسرش گرفتیم

حاج ناصر: بابا، من رفتم تو مغازه، حرفی می‌زنی؟ شمسی: پسرش کجا بود؟

حاج ناصر: بنده خدا، فوت کرده شمسی: پسرش کجا بود؟

علی: مامان حاج ناصر: اِن‌شاءالله سالِ دیگه با هم بریم علی: قَدَّم بلند شده

علی: قَدَّم تا اینجا بود حالا دیگه خَفه نمی‌شم

علی: به خدا راست می‌گم اعظم: سرما می‌خوری

اعظم: خیله‌خُب، بیا تو خودت رو خُشک کن

!ننه جواهر: پَسَند

!پَسَند

این‌ها دادن

اعظم: نِه! نِه! مثلِ اینکه خَبراییه

!باجِناقِ پولدار هم دَردِسَرِه ها

(صدای آهنگِ عروسی زنگِ موبایل) (صدای ترانه خواندنِ جعفر)

!حاج ناصر: ماشالله، جعفر آقا

خاله، جَواب بده‌ دیگه

گُناه داره

داره از راهِ دور زنگ می‌زنه

پَسَند: چقدر این رنگ بِهِت میاد، مامان

...مادرجان: کَمَرِش رو تَنگ گرفتی، دختر

مادرجان: من دیگه پیر شدم ...پَسَند: شما رو خو نَمدونم

پَسَند: ولی مامانِ خودوم ماشالله !هزار ماشالله خیلی جوونه، ببینید

!پَسَند: مثلِ شاخِ شِمشاد اینجا وایسیده !سمیرا: خاله پَسَند

پَسَند: جونُم، خاله؟ سمیرا: مگه کَربَلا خارِج نیست؟

پَسَند: چرا خاله جون، خارِجه علی: خاله، کَربَلا؟ کَربَلا خاله، خارِجه؟

پَسَند: خب خاله از اون خارِج‌ها خب نه، خاله !علی: دیدی گفتم! کَربَلا مثلِ مَشهَدِه

مادرجان: نَمی‌خواد همه عَکس‌هات رو با خودت بِبَری

بارِت سَنگین می‌شه

یه تا هم گُلِ سینه بزنم اینجا

هر کاری کِردم برای خوشبَختی شما بوده

اِلهی قُربونِت بشم

مادرجان: بابای خدابیامرزت هم اگه بود خوشحال می‌شد

(صدای دوره‌گَرد)

!سمیرا: مامان !مامان

!زن‌دایی

!شمسی: زن‌دایی

اعظم: معصومه دیگه خیلی داره به سازِ شوهرش می‌رَقصه

الآن باید ساکِش رو می‌بست راه می‌اُفتاد

مگه می‌شه سرِ قند شکستن نباشه؟

سمیرا: مامان، منم می‌خوام‌ نِگاه کنم ...مهناز: این‌ها همین‌طوری

دارِد مهمون‌های رنگ و وارنگ میاد براشون

اعظم: اصلاً این آقا هرمز ها از وقتی افتاد تو زِندون اخلاقِش بدتر شد

مهناز: ما خو از وقتی یادُمه این همین‌طوری بود

خیال کنم اون زنش هم با این اخلاقش‌ وِل کرد

شمسی: کی؟ اعظم: طِفلَکِ مَعصوم

اعظم: چقدر حِرص داد که خودت رو بازخَرید نکن مهناز: نِه بابا! بازخَرید چیه؟

مهناز: انداختنش بیرون پَسَند: نگو آباجی! والله خب خودش می‌خواست

سمیرا: مامان، علی رفته لبِ حوض مهناز: خو چیکار کنم؟ برو دنبالش

!خاله! خاله

گوشیت رو می‌دی ببینم؟

پَسَند: تو اتاقه، خاله

...مهناز: پَسَند، حالا بگو ببینم

مهناز: آقا دوماد چی‌چی می‌گفت؟ ...شمسی: راست می‌گه، پَسَند

شمسی: چی‌چی می‌گفت؟

هیچی

از همین حَرف‌ها دیگه

...وایسا بِبینم

از کدوم حَرف‌ها؟

طفلک تَقصیر نداره خو ...شاه‌دوماد فارسی یادش رفته

من از وقتی بچه بودید شما رو دوست می‌داشتم، مادمازِل* پَسَند (دوشیزه، خانم)

حالا‌ اگه می‌شه یَه تا دونه ماچِ آبدار هم بِدِه به ما

(صدای کِل و خنده و‌ خواندنِ آواز)

(صدای موسیقی)

قُربونِ قَد و بالاش بشم ...اصلاً حرف نمی‌زنه

همه‌ش داره خجالَت می‌کشه نگاهِش کنین

مهناز: حِرص نخور، عَوَض می‌شه

...این یک بَلایی به سرش بیارن

لباس‌های خوشگِل هم بَر می‌کنه حرف هم می‌زنه

زَبون هم در میاره ...چهل و چهار

مهناز: عَوَض می‌شه ...شمسی: طِفلُک پَسَند

شمسی: اینجوری نگو، آباجی غُربَت خیلی سخته

مهناز: چِشه؟ خیلی هم‌ خوبه

دستِ مادرشوهر-خوارشوهر که بِهِش نمی‌رسه

...شوهرش هم حرفِ مُفت بزنه

زنگ می‌زنه پُلیس جَلدی میان می‌گیرنش

...اعظم: این رو بِدِه

الو؟ ببخشید، کَلانتری؟

(صدای قَهقَهه‌‌ی خَنده‌ی شمسی)

اعظم: این آقامون من رو خیلی اذیت می‌کنه ...می‌خواستم ازش شِکایَت کنم

مهناز: بِدِه من بابا! غذا سوخت !اعظم: هیش! هیش

اعظم: چی؟ چی؟ الآن بگم چیکار می‌کنه؟ چی‌چی بگم؟

مهناز: چه می‌دونم چی‌چی بگی بِدِه به من

اعظم: بِبَخشید آقا به شما که روم نمیاد بگم

می‌دونید که شما همکارِ خانم ندارید گوشی رو بدید دستِشون؟

!مادرجان: غذات‌ نسوزه !ننه جواهر: علی

!ننه جواهر: خدا بگم چیکارِت نکنه جعفر: اعظم، یه چیزی به این بِچه بگو

!اعظم: علی، مگه دستُم بهت نرسه، علی

(صدای خَنده‌ی شمسی) مامان نگذاشت لااَقَل یه تا مأمور بیاد این علی هم با خودش بِبَره

شمسی وَخی* بچه‌ات رو بِبَر، حموم کن (پاشو)

پاشو دیگه

ننه جواهر: پاتون‌ رو نذارین تو باغچه !گِل، شُل... ای خدا بگم چیکارتون نکنه

(صدای آواز خواندنِ بچه)

پسربچه: دُنبالِ چی‌چی می‌گردی؟

به قورباغه دست می‌زنی، میخ گوشتی* می‌گیری (خالِ گوشتی)

میخ گوشتی، بابا

مادرجان: مَعلوم هست این حمید آقا کِی می‌خواد بیاد؟

حاج ناصر: مادرجان، من می‌رم میارم

پسربچه: اولِ بهار که می‌شه ...قورباغه بیشتر می‌شه

ولی حالا کمتره

مادرجان: شما نَمی‌دونید حمید می‌دونه کجا هِشته

!حاج ناصر: بابا پیداش می‌کنم دیگه سوزَن که نیست که

...پسربچه: یادته

خِنگول اینجام

باباته؟

باکی*ش نیست تَنهایی می‌ره اونجا؟ (باکی‌ش نیست: چیزیش نمیشه)

(صدای زَنبور)

*پسربچه: انبارِ اینجا پُرِ جِنِّه (جن، پری، دیو)

(صدای زَنبور)

پسربچه: می‌خوای برات قورباغه بگیرم؟

قورباغه؟

چی‌چی بود؟

نمی‌دونم

می‌گن هر کی پاش رو بذاره رو قورباغه پدرش می‌میره

می‌گم ها... تو خودت رفتی تو انباری؟

جِن‌ها رو دیدی خودت؟ !راستش رو بگی ها

من که ندیدم، بابا می‌دونم‌ روزها نیستن

...پسربچه: بیشتر شب‌هان ولی... می‌دونم

...این قاسم هست، رفته سَربازی

شب‌ها اونجا درس می‌خوند شاید جِن‌ها رو دیده باشه

رضا: یه لَحظه وایسا، این رو بگیر

(صدای زنگِ موبایل)

!شمسی: مامانی

!شمسی: مرضیه جون

یه دَقیقه حَواسِت به این بچه‌ها باشه تا من بیام

(صدای بچه‌ها)

مرضیه: سلام شَنگول و مَنگول سلام عزیزِ دلم

بخوره، بخوره، جونم قشنگ، خوبی؟

مرضیه: جان، جان، جونِ دل مادرجان: اعظم، اون بِرِنج‌ها رو بردار بیار

اعظم: دارم میارم مرضیه: چیکار می‌کنی؟

!مرضیه: هی! دیوانه !عَجَب آدمیه

!علی: گوگولی !مرضیه: برو پی کارِت ببینم

مرضیه: نُچ، اِه... این چرا گرفته؟

مرضیه: علی، یه دقیقه بیا این رو بگیر !بدو

چِشمِت به این‌ها باشه من الآن برمی‌گردم

!علی، دیوونه‌بازی در نمیاری ها

علی: بخور، بخور

بخور آها! آفرین، بخور

(صدای گریه بچه) علی: بسه، بسه ...بیا تو بخور، تو بخور

آها، نازی، نازی بخور، بخور، گریه نکن

...ها بخور، بخور، آها! آها

بخور... وای

بسه دیگه !بگذار خواهرت هم بخوره دیگه

گریه نکن! عجب گیری کردیم ...بابا خواهرت هم گُشنشه

دیگه نوبَتیه

مادرجان: 22

مادرجان: اعظم، هیچی بِرِنج مونده؟

(صدای اذان) اعظم: بیا، یه ‌تا سَطل برات آوردم

اون یکی رو هم بیار، کم نیاد

اعظم: مامان؟ مادرجان: ها؟

اعظم: این رو بِسون مادرجان: این چی‌چیه؟

اعظم: هیچی نیست بابا برای کَفِ حوضه

مادرجان: حوض؟ برای بچه‌ام بوده دیگه، چیزی نشده که !اعظم: هیش

مادرجان: جعفر آقا خودش صِراط واجِب‌تر داره والا

...اعظم: جعفر آقا ناراحَت می‌شه

این روزها شما هم کُلی خرج دارید

مادرجان: جعفر آقا بی‌خود می‌کنه ناراحَت می‌شه اعظم: هیش! مامان هیچی نگو

اعظم: هیچی نگو، برم برنج رو بیارم

اعظم! خدا که نَهِشته* مادر (نگذاشته)

اعظم: حالا خیال کنید این رو هم خدا فِرِستاده

(صدای اَذان)

24

...سمیرا: 1... 1... 2

پَسَند: آخ! چیه اِنقدر دختر خوب بوده؟

پَسَند: مگه نه، خاله؟ سمیرا: گُشنَمِه

پَسَند: الآن سُفره رو می‌اندازم

حَواسِت هست؟

رَکعَتِ چندمه؟

سمیرا: دوم !پَسَند: باریکَلا دخترم

!سمیرا: دو

می‌گم کاشکی یه چیزیوک* سوغاتی خریده بودیم (چیزی)

این جعفر آقا هی می‌گه، پس می‌گه هی می‌گه، پس می‌گه

حاج ناصر: رشت رفتیم مگه؟

!کربلاست

سوغات بهتر از تُربَت سُراغ داری؟

شمسی: چیکار می‌کنید حاجی؟

حاج ناصر: چیه؟

به چی خَنده می‌کنی، بچه؟ !سُراغِ خودت هم میاد ها

!بَلا گرفته

علی: داداش، این کیه؟ رضا: همون پسره لامپ و ریسه واسه چراغونی آورد

خیلی هم چاخانه

علی: بچه پُرروئه؟ !رضا: چه‌جور هم

زن: ناهار حاضِرِه. سُفره رو انداختیم

علی: راستی اِمروز رفتم ‌تو‌ حوض آبِ حوض تا اینجام بود

رضا: تا کجا؟ علی: اینجا

!رضا: خالی نبند، بینم بابا

هرمز میاد

نمی‌دونی مادرجان یک‌جوری باهاش صُحبَت کردم که بیاد

اعظم: رضا! علی! بیاید ناهار

مهناز: همون ‌بهتر که رأی‌اش باشد و بیاد ...که اگه رأی‌اش

بفرمایید، زن‌دایی

نباشه و بیاد عاروسی رو زَهرِمار می‌کنه

زن‌دایی: ناهارِ من هم بِدین اعظم: چشم‌

مادرجان: اون ‌هم هیچی تو دلش نیست سَر به سَرِش نگذارید

حاج ناصر: مادرجان، من که کاریش نداشتم

خودش شوخی می‌کنه خودش هم‌ قَهر می‌کنه

!ننه جواهِر: تو سُفره راه باز شده، میاد !نگاه کنین

!سمیرا: مامان! مامان

مهناز: ها؟ سمیرا: «راه تو سُفره باز شده‌» یعنی چی؟

مهناز: یعنی‌‌ مِهمون میاد ...سمیرا: آخ جون

سمیرا: داره مهمون میاد !جعفر: خیله‌‌خُب، سرِ ما رفت

!جعفر: نگاه چیکار... یک چیزی به این‌ بگو اعظم: علی، دست‌هات رو شستی؟ علی: آره

سمیرا: خاله؟ سیب‌زمینی می‌خوام

رضا: مامان، یه لُقمِه واسه من می‌گیری؟

زن‌دایی: آب می‌خوام

اعظم: بله، چشم

رضا: آقا، اینکه می‌گن دایی با دستش یک خِرس رو کُشته، راسته؟

جعفر: غَذات رو بخور، پسر ...سمیرا: مامان

سمیرا: خِرس چه شِکلیه؟ !مهناز: چه می‌دونم

مهناز: عینِ سگه فقط یه خُرده بزرگتره، غَذات رو بخور

(صدای هَمهَمه‌ی افراد سرِ سُفره)

(صدای نفسِ عمیق دایی جان)

(صدای هَمهَمه‌ی افراد سرِ سُفره)

مُرغِش کم نمکه، داداش

(صدای گربه)

(صدای گربه)

*پیشوک (گربه)

پَسَند: چیزِ دیگه نمی‌خواید دایی جون؟

قاسم نیمد؟

گفته بودمش بیاد

...مادرجان: حُکمِ مُرَخَصی‌ا‌‌ش دایی جان: حالا خودت یِه تا زنگش می‌زدی

دایی جان: نگذارید غَریبی کنه

...مادرجان: مُرَخَصی‌اش ندا‌دن

امشب هم‌ نیاد فردا سرِ سُفره‌ی عقد حتماً میاد

دایی جان: باید خودت یه تا زنگ بهش بزنی که چیزی تو دلش نَمونه

فرشته: سلام !پَسَند: به به! خانم‌ طَلا

پَسَند: چقدر بزرگ شدی، خاله سمیرا: فرشته بیا دیگه

پَسَند: سلام خاله

پَسَند: خوش اومدی مسعود: ممنون

چند تا سی‌دی مُکالِمه‌ی جَدید واسَتون آوردم

اون قَبلی‌ها چی شد؟ گوش کردین؟ به درد خورد؟

معصومه: سلام علیکم عروس خانم !پَسَند: سلام آباجی

معصومه: مبارکا باشه ایشالله پَسَند: قربونت بشم

پَسَند: آقا هرمز نیمده؟ معصومه: فقط به خاطرِ تو‌ تونستم راضیش کنم بیاد

خدا کنه با این حاج ناصر شاخ‌ تو شاخ نشه

دایی جان: دایی، دایی، دایی !بیا اینجا

دایی جان: کی بود اومد؟ دختر: خاله مَعصوم بود

!هرمز: باریکَلا خاله‌ریزه عَقل کرِدی به خدا

تو این خراب‌شده بمونی چیکار؟ ها؟

حالا دیگه جعفر آقا باید زنگ‌ بزنه تا شما راه بیفتید؟

هرمز: جعفر آقا؟

وقتی زنگ زد نیم ساعت بود راه افتاده بودم

چیزی نگفتم برای مادرجون خودشیرینی کنه

مگه قرار نبود فردا سینی‌بَرون باشه پس‌فردا عَقد؟

پَسَند: نه، این‌ها برای پنج‌شنبه بِلیط گیر نیاوردن

مَراسِم رو یک روز انداختن جلو

!هوم... عَجَب فینالی بشه

رضا: سلام‌ خاله معصومه: سلام خاله جان

معصومه: خوبی؟ رضا: آره، خوبم

معصومه: اِمتِحان‌هات رو چیکار کردی، رضا؟ رضا: خوبِ خوب بود

معصومه: تو چرا اینجا وایسادی، مامان؟ مگه جیش نداشتی؟

فرشته: آخه اینجا سوراخه معصومه: از اینجا که چیزی دیده‌ نمی‌شه

معصومه: بیا، برو‌ تو

فرشته: پس سمیرا بِرِه اون‌وَرتر معصومه: باشه، برو

معصومه: سمیرا جان، برو بِایست اون‌وَر، خاله

معصومه: من ایستادم اینجا دیده‌ نشه

منم بِهِش گفتم اما گوش نکرد

الهی قُربونت برم !چقدر بزرگ‌ شده این دختر

!چقدر موهاش قشنگه

معصومه: دیگه کم‌کم مامانش باید براش یه روسری خوشگِل بخره فرشته: مامان، کجا رفتی؟

!فرشته: بیا جلو در وایسا دیگه

معصومه: الآن میام‌، مامان

هرمز: بَه! آقا رضای گل، چطوری؟ رضا: خوبم، مرسی

معصومه: نزن اون عِینَکِت رو !دلم رو بُردی

معصومه: کی برات خریده؟ سمیرا: بابام

!سمیرا: لباسِ عَروسم هم خاله پَسَند دوخته

تازه اینجاش ژِپون داره

!معصومه: آخی سمیرا: اینجاش پُشت گردنیه

!معصومه: ای جانم! ای جانم سمیرا: اینجاش دامَنِش چین‌چینیه

سمیرا: بعد تور هم داره فرشته: من هم یکی دارم

معصومه: تو کارِت رو بکن چرا بابا نیومد، خاله؟

سمیرا: کار داشت

جعفر: خب دست بدین دیگه دست بدین دیگه

حاج ناصر: ما که دعوا نداریم جعفر: دست بدین هرمز: جعفر آقا داری شلوغش می‌کنی

جعفر: بابا، دست بدین هرمز: آها بفرما، این هم دست جعفر: ها، خیله‌خُب

!زن‌دایی: بسه دیگه! خوب شد. وِلُم کن جعفر: حالا همدیگه رو ببوسید

جعفر: بِبوس دیگه! حاجی تازه از زیارَت اومده هرمز: زیارَت قَبول

حاج ناصر: آقا، به خدا تو حَرَم خیلی شما رو دُعا کردیم

هرمز: پس اگر دُعای شما نبود، ما حالا داشتیم تو هُلُفْدونی* آبِ خُنُک می‌خوردیم (زندان)

حاج ناصر: ما قابلِ این حرف‌ها نیستیم

جعفر: بیا! خیله‌خُب، دیگه برات اِس‌اِم‌اِس نمی‌خوانه

هرمز: براش فوروارد می‌کنم جعفر: بخور آقا جان، یه چیزی بخور

هرمز: ببین، ال‌سی‌دی آوردم فینال رو ببینیم، آینه

مادرجان: بیا مادر مسعود: نمی‌خوام

حاج ناصر: فینالی که توش برزیل و آرژانتین نباشه به درد نمی‌خوره

معصومه: مسعود، کجا می‌ری؟

چرا ناهارت رو نخوردی؟

مسعود: می‌خورم بَعد !معصومه: مسعود

معصومه: سلام علیکم مادرجان: سلام مادر جعفر: اِ، سلام، حالِ شما چطوره؟

معصومه: سلام حاج آقا حاج ناصر: سلام

حاج ناصر: حالِ شما خوبه؟ سلامتین؟ !معصومه: چشمتون‌ روشن، زیارَت قَبول

معصومه: سلام زن‌دایی، خوبید؟ خوشید؟ سلامتید؟ زن‌دایی: خوشی؟

معصومه: مُبارَکا باشه، مامان خوبین؟

!سمیرا: وایسا

!دختر بچه: قورباغه‌! نازی سمیرا: نرسیدی، نرسیدی

!زهرا: این بَدبَخت فرار کرد فرشته: بخور، بخور

زهرا: وَی! وَی! برو فرشته: بخور دیگه، بخور نازی

!علی: کی گفت به این دست بزنی

(صدای جیغ و بازی بچه‌ها)

تموم نشد؟

می‌خواستم این ریسه‌ها رو بزنم کسی نیست کُمَکَم کنه

چی؟

!هیچی

دو گیگه یه‌ ذَرِّه طول می‌کِشه

!زن: مرضیه

!بیرون بیا، یه بادی به کَلِه‌ات بخوره

مهناز: حالا دیگه جوون‌ها رو قَبلِ عَقد ...می‌بَرَن آموزِش می‌دن

(صدای خندیدنِ خواهرها) یکی که روش می‌شه یه چیزی یادش بِدِه

پَسَند: می‌گم این برای تاج‌ِ سَر خوبه؟

مهناز: می‌گم که معصوم‌ خُصوصی درسِش بِدِه

(صدای خندیدنِ خواهرها)

پَسَند: به خاطرِ چی‌چی می‌خندین؟

خنده‌ی من می‌کنین؟

!شمسی: نِه بابا

...اعظم: می‌گم... ماشالله‌اش باشه

مامان هم حسابی رنگ‌ و روش‌ وا شده ها

خب به آرزوش رسیده دیگه

بِالاَخَرِه وَزیری‌ها درِ خونه ما رو زد

جونِ پَسَند خنده‌ی من‌ می‌کنین؟

!اعظم: نه بابا ...چرا؟ می‌گم

می‌گم این آقا دوماد چند سالش بود، رفت؟

من خو اصلاً قیافه‌اش یادوم نمیاد

آقا کیوان همونی نبود که

قَدِ بلندی داشت و چشم‌هاش هم زاغ* بود؟ (سبز)

!مهناز: کیوان که عکسش اینه این کجاش قَدِش بلنده؟

معصومه: اونی که شمسی می‌گه شاهرخ بود

!خاک... خاک به سرم تو بیداری؟

خجالت بکشید مگه شما می‌گذارید آدم بُخوابه؟

راست می‌گه، راست می‌گه شاهرخ قَدِش بلند بود

!از همه‌شون هم خوش‌تیپ‌تر بود

!معصومه: بسه دیگه، اعظم اعظم: اِ! چرا؟

خب، حقیقت رو باید گفت ولو اینکه تلخ باشه

(صدای خُروپُفِ زن‌دایی جان)

!*پَسَند: هیس! همگی شوش (هیس)

شمسی: مگه با سَمعَک می‌خوابه؟ اعظم: باطریش رو در آوردم

(صدای خندیدنِ خواهرها)

می‌گم پَسَند... اونجا برای اینکه ...مُطمَئِن بشن اِزدِواجتون صوری نبوده

!سؤال‌های شَخصی می‌پُرسَن

پَسَند: چی‌چی می‌خوان بِپُرسَن؟

!معصومه: می‌پُرسَن دیگه

چطور با هم آشنا شدین؟

کُجو با هم آشنا شدین؟ چطور عشق و عاشقی داشتید؟

!معصومه: راستش رو بگو

بگو بابا، عشق و عاشقی دیگه چی‌چیه؟

!وزیری باشه، کوفت باشه

معصومه: خاک تو سرِ بی‌جَنبِه‌ی دهاتیتون کنن

!زن‌دایی: مُبارک باشه، مُبارک باشه انشالله

شمسی: تَشریف داشتید زن‌دایی

...مهناز: خسته نشین یه وقت

مهناز: چیزی نمی‌خواین زن‌دایی؟ اعظم: می‌گم باطری نداره

اعظم: خَراب شد

مرضیه: خاله، گوشیت رو دادم مسعود این زبان‌ها رو ریخت

!مرضیه: گوشی من هم پیدا نشد‌ ها شمسی: اِ... خاله جان، لباسِ عروسه ها

حوصِلِه دارین ‌ها! خاله این‌ها که پولدارن می‌رفتی یکی آماده‌اش رو می‌خریدین

مهناز: پَسَند بِرِه، کی لباس‌های من رو‌ می‌دوزه؟ !معصومه: بسه دیگه! می‌تِرِکی

شمسی: حالا تو هیچی، سمیرا رو بگو؟ مهناز: غَمی نیست

عَوَضش شوهرخاله‌اش براش از اونجا لباس‌های آرم‌دار می‌فرسته

فقط قربونت این هم به آمارِت اِضافه کن

چطور می‌کنه؟

...دو پولَکی و مُروارید !هِه، اوی! اوی! اوی! اوی

!مهناز: اوه، اوه !پَسَند: مهناز مرضیه: ببینم

!معصومه: خاله، یواش مهناز: اینجا، اینجا

!مهناز: پدرسوخته، چه جُفتکی هم می‌اندازه مرضیه: تکون می‌خوره

می‌گم... می‌گم سونوگرافی هم اشتباه می‌کنه؟

معصومه: شاید !اعظم: بی‌خود شِکَمِت رو صابون نزن، آباجی

اعظم: دخترهای امروزی هم جُفتک هم می‌اندازن مرضیه: اِ، مامان !اعظم: می‌اندازن دیگه

!سمیرا، بیا

هرمز: مُشتری گیر نیاوردی سرِ خودت رو زدی؟ حمید: نچ، بِدِه به من

!حمید: حوصِله ندارم !گفتم بیا اینجا، دختر

...هرمز: برای اینکه حوصِله‌ات سرِ جایش بیاد

...حمید: می‌بینی آقا هرمز یَک کاری می‌کنن !هرمز: گوش کن

حمید: بچه‌ی آدم هم برای آدم تَرِه خورد نمی‌کنه هرمز: چند تا جَدیدش رو برات بخونم

...هرمز: پیش از اِزدواج، چشمانِ خود را باز کنید

...هرمز: و پس از اِزدواج، آن را ببندید حمید: بابا خونه اون‌طرفه

حمید: کجا داری می‌ری؟ !هرمز: بیا! حمید: اَه

!هرمز: خب، مالیاتِت رو رَد کن !آتیش

می‌بینم که تو زندون، سیگار خریدن رو !تَرک کردی، نه سیگار کِشیدن رو

بابا جونِ تو کُلی رفیق پیدا کردم

دانِشمَند، دُکتُر، مُهَندِس ...پولدار، بی‌‌پول

همه‌شون هم اس‌ام‌اس-باز دانِشگاهیه برای خودش

هرمز: خب تو دانِشگاه می‌موندی برای خودت یَک دُکترایی تا حالا گرفته بودی !هرمز: گوش کن

...ازدواج عِبارَت است از سه هفته آشنایی

...سه ماه عاشِقی، سه سال جنگ

...هرمز: سی سال تَحَمُل حمید: ا‌ِ... بچه تو چیکار می‌کنی؟

...حمید: اِی تُخمِ

هرمز: بیا، بابا !بیا، ولش کن

این عروسی رو عزا نکنه خوبه

پارسال هم نَزدیک بود خودش رو نِفْله کنه !اصلاً این‌ها خانوادگی مشکل دارن

!اَه

دخترهاشون که عینِ پالودِه* سردن همه‌ش هم دختر می‌زایَن (فالوده)

هرمز: پیداش کردم حمید: یه تاشون هم که پسر می‌زایَن اِژدِهای دو سَر می‌زایَن

!هرمز: گوش کن

زن که نداری... فقط زن نداری

...ولی وقتی داری، دیگه فقط زن داری

!هرمز: این‌ها اَفلاطون* می‌گه !حمید: نه داداش (فیلسوفِ بزرگ)

بگذار پیداش بکنم اون‌وقت می‌بینی که همه‌چیز دارم

!*ناکِس (زِرنگ)

ما فِکر کردیم افتادیم هُلُفْدونی !رفتی نُسخه خَطی‌ها رو پیدا کردی و بالا کِشیدی

حمید: بابا، قاطی آتِ آشغال‌ها نیست که هرمز: هوم

...تو انباریه

وَسطِ انباری چالِش کردن خاکِش هم تازه‌ئه، خودم می‌دونم

ننه جواهر: علی، اون شاخه می‌شکنه ...حمید: بعد

حمید: بعد... یه روزی که این سَر‌ِخر نباشه می‌رم پیداش می‌کنم

فقط مادرجان نباید بفهمه !اوه، اوه، اوه، داره میاد! داره میاد

هرمز: گاوِت زایید حمید: 4 قُلو هم زایید

!مهناز

سُفره رو وَسَط انداختین

بندازید اون‌وَرتر

قُربونِ چشم‌های قشنگت برم، آباجی

معصومه: چرا این‌طوری نگاه می‌کنی؟

...داره عاروس می‌شه تَه‌تَغاری

پَسَند خانم، خوشگِل خانم

معصومه: اِلهی دورِت بگردم اعظم: معصوم، بلند شو، آماده شو

اعظم: دیر شد، می‌خوایم بریم معصومه: اومدم آباجی، اومدم

مهناز: خُنْچِه* آوردن؟ اعظم: آقاتون اومدن (سُفره‌ی عقد)

مهناز: کی؟ آقا حمید؟ اعظم: مگه شما چند تا آقا دارید؟

اعظم: بگیر بشین

اعظم: پَسَند، چَرخِت رو راه بنداز، کار دارم

!هیش! نگاهِش کن

مهناز: حالا چطور خودش رو به موش‌مُردگی زده !شمسی: مهناز

شمسی: ولش کن بیا، پیرهنت رو اُتو کن

دَندِه‌ات نَرْم ...حَقِّت همینه

این فقط بَلَدِه صداش رو روی من بلند کنه

!پَسَند

می‌گم این چَرخِت رو ...*با خودت بِبَر موزه‌ی لووْر (بزرگترین موزه‌ی هنرِ فَرانسه)

نکُنه ازت بخرن؟

پَسَند: موزه‌ی لووْر خو تو آمریکا نیست اعظم: حالا هر جا، موزه‌ی کوفت

اعظم: شمسی، تو اُتو کن، تو بیا ببین چِشِه شمسی: من بزنم؟

!پَسَند: باشه، ابریشَمه ها !شمسی: حَواسُمه، معصوم معصومه: دستِت درد نکنه

معصومه: من که بچه بودم یه بار رفتم خونه وَزیری‌ها پَسَند: باکی*‌ش نیست که (چیزی‌ش‌)

معصومه: خیال کنم یه بیست سالی بشه

اعظم: من بیشتر از همه‌تون رفتم

آخرین باری هم که رفتم عاروسی شاهرخِشون بود

مرضیه: مامان، مگه من نگفتم می‌خوام سُفره رو خودم بِچینم ...مهناز: اِ

اعظم: خو بِچین حالا، طوری نی

مهناز: آباجی، قُربونت این رو اُتو کن شمسی: کُشته‌ی ادَبِتم، آباجی

!معصومه: مهناز مهناز: بله؟

معصومه: اَبروهام لِنگ و لِنگ نیست؟ مهناز: ببینم؟

مهناز: چرا، این یکی کوتاه‌تره

وقتی می‌دی فَر‌ّاشِ مدرسه اَبروت رو بَرداره همینه دیگه (صدای خنده شمسی)

معصومه: تو یکی بِبند نیشِت رو

معصومه: برای همین، پنج هزار تومن پول گرفته !مرضیه: ببینم

معصومه: مُشتری‌هاشون که زیاد می‌شه دیگه حرفت رو گوش نمی‌کنن

مرضیه: این یکی دُمِش کوتاه‌تره معصومه: خاله اینه

مرضیه: ها، اونم هست اعظم: این ‌جور در میاد؟

مرضیه: مامان، می‌شه منم بیام؟ !اعظم: نه

اعظم: بچه‌بازی خو نیست، مامان هم ناراحَت می‌شه !مرضیه: اِ

تو با این ریخت و لباس‌هات می‌خوای بیای؟

مرضیه: خاله بهش بگو بذاره منم بیام معصومه: ها، مگه چه باکی‌شه؟ بَعضِ* توئه (بهتر)

اعظم: من که ببین چقدر خَش* شدم؟ (خوب)

...پَسَند

خدا وَکیلی این آقا دوماد تو رو یادش میاد؟

می‌گم نکُنه این رو با یکی از ما اشتباه گرفته؟

!معصومه: حَتمَنی تو

!معصومه: خدا خَفِه‌ات کنه

جور در نمیاد مالِ مادرجون رو بِدِه

مهناز: مالِ اون رو 100 بار دیدن بیا این رو بِسون

اعظم: قُربونِ اون شِکَمِ گُنده‌ات برم

گوشواره‌هات رو هم بِدِه یه بارِکی بشه یه دستِ کامِل

!یه وقتی رودَرواسی نکنی ها

مامان بذار منم بیام دیگه

مرضیه: خاله، تو یه چیزی بِهِش بگو پَسَند: آباجی! مرضیه رو هم هَمراهِ خودتون ببرین

اعظم: حالا ببینم چِطور می‌شه

...ننه جواهر: یه جَوون با خودتون بِبَرین

خوش‌یُمنه

اعظم: یه طوری حرف می‌زنه انگار ما چُغندرِ پیروکیم

!به به

!خانمِ وزیری، چه عَجَب! خونه در اومدین

...واقعاً که

اعظم: این همه دخترِ جَوون و خَش و کَدبانو ...ننه جواهر: بابا

تو خونه جلوتونه ها ...چشم‌هاشون برای دَر خُشک شد

اون از آقا سیروس، آقا شاهرخ، آقا شهاب ...آقا

مهناز: فریدون ...اعظم: دست مَریزاد

انقدر دست‌دست کردید که همه تَرکِه‌ای‌ها ...و اَبرو کَمونی‌ها رفتن

فقط مونده همین یه تا دونه تَه‌تَغاری چشم باقالی

مرضیه: مامان، بِالاَخَرِه حاضِر شم یا نه؟

اعظم: نَمازِت رو خوندی؟ مرضیه: زود می‌خونم

!اعظم: بِدو، زودی باش

شمسی: اوه، اوه، جورابِت هم نَخ‌کِش شده !مَلَکِه‌ی زیبایی

!اعظم: آخ، خاک تو سرم کنه همین یه تا دونه جوراب رو داشتم

اعظم: می‌گم‌ هیچ‌کی رنگِ پا نداره قَرضِ من بِدِه؟

مهناز: رنگِ پا که نه ولی مِشکی دارم

معصومه: حالا راستی‌راستی زشته من این‌طوری بیام؟

اعظم: می‌خوای بِری خونه وزیری‌ها

!اعظم: نمی‌خوای بری مَدرسه سرِ کار که

مهناز: تو که من رو غارَت کردی

بیا اینم بِسون... سَرِ گَردَنه دیگه

اعظم: می‌گم حالا یکی کفشِ تَق-تَقی نداره بِدِه من؟

مهناز: اوه

!زن‌دایی: باریکَلا دختر! باریکَلا چه خبرته، ننه؟

!سَنگین‌تر بخون

جعفر: بابا، یکی بیاد این فَرش‌ها رو جمع کنه !خُشک شدن

(صدای بازی کردن بچه‌ها)

حمید: سلام ننه ننه جواهر: کجا؟

حمید: مهناز ننه جواهر: با کَفش؟

!ننه جواهر: هیش... اَه

حمید: اینجائه؟ ...ننه جواهر: خیلی تو شُستنِ فرش‌ها کمک کرده

!ننه جواهر: حالا با کَفش هم برو رو فرش‌ها حمید: بابا، گِرِفتار بودم دیگه

!حمید: سلام شمسی خانم !زیارَت قَبول باشه

شمسی: قربون شما برم، سلامتین؟ حمید: آ... ماشالله، خوابیده؟

شمسی: ناهار تَشریف نیاوردین حمید: درِ دُکون بودم، گِرِفتار بودم دیگه

شمسی: مهناز داره لباس‌هاش رو عوض می‌کنه حمید: باشه، سلامت باشی

(صدای جیغِ خواهرها) !اعظم: اِ... حمید آقا حمید: یاالله، یاالله، یاالله

اعظم خانم، خانم پَسَند هم که اینجایین سلام علیکم

پَسَند: سلام حمید آقا !حمید: مهناز اعظم: علیکم سلام

!حمید: مهناز مهناز: چته؟

مهناز: چیکارم داری؟ حمید: پیراهنِ تَمیز برای من نیاوردی؟

مهناز: تو خو نمی‌خواستی بیای !حمید: این رو نمی‌پوشم

!مهناز: [به] دَرَک، نپوش

!معصومه: بیچاره، پیرهَن نداره که بَر کنه

!اَلَکی می‌گه اومده بود مِنَّت‌کِشی

قَرار بود همینی که تَنِشه، بَر کنه

معصومه: حالا تو کوتاه بیا این دفعه، مهناز

علی: خاله، تو رو خدا بگذار من برم

!معصومه: خاله، یواش !فرشته، مامان

بیا، بیا بیرون

دو‌ تاتون یک جا که برین زود، پیداتون می‌کنه

مامان یه سَر می‌خواد بره بیرون زود برمی‌گرده

فرشته: چشم ...معصومه: برو یه جای دیگه قایِم شو، مامان

خب؟

فرشته: چشم معصومه: برو

حمید: بَه، خاله‌ریزه می‌گم دستی هم زیرِ سَر ما بکِش

حمید: شاید خدا قِسمَت کرد ما هم پُشتِ سرِ شما اومدیم معصومه: اونجا بذارین

...جعفر: ای بابا! به جای حرف زدن فرش رو بگیر حمید: این همه راه من آوردم

!حاج ناصر: همه‌ش حرف می‌زنی معصومه: بدو مامان، بدو برو

جعفر: خیله‌خُب، بچَرخ این‌وَری، ها، بیا، بیا علی: بیا

فرشته: نیا، نیا ننه جواهر: چند بار می‌شُمُری؟

فرشته: زهرا تو برو یه جا دیگه، قایم شو مادرجان: کاشکی دو دستِ دیگه هم بیشتر داشتم

ننه جواهر: صد بار بشماری بیشتر می‌شه؟ !فرشته: اگه اینجا قایِم شی، پیدامون می‌کنن

زهرا: پس من کجا قایِم بشم؟ مادرجان: می‌خوای قایِم شی؟

!بیا تو !بیا تو

!سمیرا: اومدم ها زهرا: نیا مادرجان: قربونش بشم

...سمیرا: 10-20-30-40-50-60-70 مادرجان: میوه‌ها چطور شد؟

سمیرا: 80-90-100 ننه جواهر: شُستیم، تو یَخچاله

ننه جواهر: دخترها هم اُتاق‌ها رو جارو کردن سمیرا: بیام؟ فرشته: بیا

!علی: بابا بیا ننه جواهر: فَرش‌ها هم انداختیم

ننه جواهر: مرغ و خروس‌ها هم انداختیم تو قَفَس

!علی: بیا !سمیرا: اومدم !زهرا: هیس

ننه جواهر: هوا هم که خیلی خوبه ...مادرجان: قربونش بشم

باشه

مادرجان: یهو چیزی نگه آبروریزی شه ...ننه جواهر: هیچ‌کی هم هیچی نمی‌گه !سمیرا: دیدمت! دیدمت! دیدمت! دیدمت

ننه جواهر: دیگه چی؟

سمیرا: فرشته دیدمت !مادرجان: بدو! بدو! بدو! بدو! بدو! بدو زهرا : پس من چی؟

!زهرا : من اینجام !زن‌دایی: باریکَلا! باریکَلا

حمید: چطوری آقا رضا؟

حمید: دُنبالِ چیزی می‌گَردی؟ رضا: نه

نه، پس بِدو بیا کمک کن !این ریسِه‌ها رو با هم بزنیم. بِدو

!بِدو، نیفته زمین

رضا: اِ؟ حمید: اِ؟ کی روشَن کرد؟

بابا، بَرقِمون می‌گیره

(صدای در زدن)

(صدای کِل زدنِ زن)

(صدای واسونَک خواندنِ زن)

♪ این حَیاط و اون حَیاط ♪ ♪ می‌ریزَن نُقل و نَبات ♪

♪ بر سرِ عروس و دوماد ♪

♪ ایشالله مُبارک با‌دا ♪ ♪ بادا، بادا، مُبارک بادا ♪

(صدای موسیقی)

!ساکِت

چه خبرتونه؟

هرمز: ها؟

مگه عروسیه انقدر شُلوغ-پُلوغ می‌کنین؟

هرمز: تو وقتی بلد نیستی، چرا می‌زنی؟

!بِدِش به من

هرمز: آ، آ، آ

هرمز: لای لالای لای لالای علی: آ... بیا

هرمز: لای لالای لای لای

دای دادای دای دادای دای دادای دای دای

لای لالای لای لالای، حالا لای لای

لای لالای لای لالای لای لالای لای لای

لای لالای لای لالای لای لالای لای لای

...لای لالای لای لا

بیا، بیا که به موقِع اومدی، حمید

بچه‌ها: عمو باید برقصه از خدا هم نترسه

!علی: عمو باید برقصه! عمو باید برقصه هرمز: لای لالای لای لالای

هرمز: کِردی کَبابُم، سی خودت کِردی

بَلال بَلالُم، سی خودت کِردی

هرمز: کِردی کَبابُم سی خودت کِردی شمسی: پَسَند بیا

(صدای خواندن آواز و جیغ)

شمسی: ننه جواهر هم باید برقصه

شمسی: ها... بیا... بیا دیگه

بچه‌ها: ننه باید برقصه، از دایی هم نترسه

بچه‌ها: ننه باید برقصه، از دایی هم نترسه

بچه‌ها: ننه باید برقصه، از دایی هم نترسه

هرمز: بَلال بَلالُم، سی خودت کِردی

هرمز: کِردی کَبابُم، سی خودت کِردی

هرمز: یه گُلی گوشه‌ی چَمَن تازه شِکُفته

نه دستم بِش می‌رسه، نه خوش می‌افته

(صدای خواندن آواز و جیغ)

(صدای گربه)

(صدای گربه)

پَسَند: مسعود؟ خاله، تو اینجایی؟

ببین، این رو درست می‌گم؟

Can you help me? (می‌شه کمکم کنید؟)

I am lost. (من گُم شدم)

I am... looking for this adress... (من دنبالِ این آدرس می‌گردم)

(صدای جیغ و داد از دور)

ببین، چقدر قُربانْعلی سرِ وقته

هر روز همین ساعت برق رو می‌بَرِه

مسعود: این... همون دانشگاهیه که گفتم کردم *apply فُرمِش رو (اَپلای، درخواست)

پَسَند: اوه، رِزومه‌ مسعودمونه؟ !معصومه: پَسَند

معصومه: یه تا چراغ رو بِده من بِبَرم

!پَسَند: چشم آباجی

بیا این رو بِبَر

(صدای گربه)

معصومه: مامان، کُت‌ شلوارِت رو اتو کردم تو اتاق گذاشتم بپوش

مسعود: دوست ندارم کُت‌ شلوار بپوشم

مرضیه: خاله، من یکی از این‌ها رو بُردم

(صدای گربه)

(صدای گربه)

جعفر: دستت درد نکنه، بابا جان

ببین... دارم می‌گم فقط سرِ موهام رو بزن

حمید: اهوم، چشم، چشم اصلاً مُدِل هم نمی‌خواد

هرمز: حمید، اینجاهاش هم دست نزن حمید: خودُم بلدم، کار یادِ من نده

زن‌دایی: شب شُگون نداره

هرمز: طوری نیست، زن‌دایی !عروسیه

!صبر کن، بینم

چیکار کردی؟

اینجای سَرَم گودالی شد که

...حمید: دایی، فقط یه تا سر قِیچی زدم

حمید: اصلاً شروع نکردم، هنوز ...دایی جان: نمی‌خوام

اصلاً نمی‌خوام !همین‌جوری خوبه

جعفر: دایی جان، مگه شما نمی‌خواین فردا شب اِصلاح کنی؟

خب، امشب حمید هست

جعفر: قالِ قَضیه رو بِکَنه، بِرِه دیگه حمید: بابا فقط یه ذره زدم

من برق بود نمی‌گذاشتم ...این دست به موهام بزنه

...حالا زیرِ این چراغِ موشی

دایی جان: کَلِه‌ام رو بِسپارَم دستش هرمز: زود تمومش می‌کنه، دایی جون

د‌ِ! همین که زود تمومش می‌کنه رو نمی‌خوام

تو چرا دست از سرِ من برنمی‌داری، بچه؟

(صدای گربه)

!معصومه: حمید آقا کاریش نداشته باش

دایی جان: وِلِمون کنین ...حمید: تَقصیرِ اونه

...حمید: کاری نکردم

حالا فهمیدم این زنِ ما اینقدر که لَجبازه برای کی رفته

این خرس هم حَریفِش نشده تو می‌خوای حَریفِش بشی؟

هرمز آقا، ساده‌ای ها کدوم خرس؟

شما اگه خرس شِکار کرده بودین عکسِ قوچ می‌زدید به دیوار؟

عموجان، اگه سَلمونیت هم مثلِ برقکاریت باشه !خب این حق داشته بَدبخت

ما دوشاخه رو زدم به برق فیوز پَرید

فیوز؟ نه بابا، برق رفته

برق دو هفته‌‌ست سَهمیه‌بندیه مگه نمی‌دونی؟

اِ... همین یه ماهِ پیش که نیروگاه رو اِفتِتاح کردن

...همین دیگه

...نیروگاه رو اِفتِتاح کردن

تازه یادشون اُفتاده که کابْل‌ها رو‌ هم باید عوض کنن

جعفر: یعنی تو تاریکی باید قند بشکَنیم؟

...حمید: خیالِت راحَت

...قربانعلی‌ پسرعموی مادرجان

قراره که امشب پارتی‌بازی کنه آخه‌ رییسِ کارخونه‌ی برق شده

مسعود: الف) از حَقیقتِ مرگ آگاهی ندارد ...هرمز: اینا از یک طرف

مسعود: ب) نگران احوالی هستند که در این دنیا انجام داده‌اند هرمز: نیروگاه افتتاح می‌کنن

مرضیه: آقا عمو حاج ناصر: جان؟ مسعود جان، بشین پایین، بشین ...هرمز: از طرفِ دیگه

هرمز: برقِ کوپُنی می‌دن به ملت !حاج آقا مَملِکَتیه ها

جعفر: بابا، این الَکی می‌گه !مگه تلفنه ‌که کابْلش رو برداری حاج ناصر: خب؟

حمید: اَلَکی نمی‌گم مسعود: ج) تَحَمُلِ ترکِ لِذَت‌های دُنیوی را ندارد

مسعود: د) همه‌ی مَوارِد حاج ناصر: مَعلومه دیگه، همه‌ی مَوارِد

...مسعود: دَلایلِ توسِعه‌یافتگی جَوامعِ غَربی

در قیاس با کِشوَرهای اسلامی کدام یک از مَواردِ زیر است؟

مسعود: الف) عِلم و توسِعِه در کِشوَرهای غَربی

مسعود: سَرابی بیش نیست پَسَند: مسعود، خاله ببخشید

...ب) کِشوَرهای غَربی پیشرفتِ خود را

...مسعود: مَدیونِ دانِشمَندانِ بزرگِ اسلامی ...هرمز: اَه... حاج

مسعود: در قُرونِ گذشته هستند هرمز: حاج آقا؟

...مسعود: ج) در طولِ قُرونِ گذشته، جَوامعِ اسلامی هرمز: من دیگه قرار شده با حاج آقا شوخی نکنم

شمسی: حاج آقا ببخشید مسعود: موردِ اِستِعمار قَرار گرفتند

...مسعود: د) آیه‌ی بیستِ سوره‌ی اِسرا حاج ناصر: اَسرا

...حاج ناصر: عموجان، من که الآن دَقیق نمی‌دونم

اون آیه... چیه؟

باید به قرآن رُجوع کنیم

...اما اون چیزی که مُشَخَصِه

اینه که خدا به همه کُمَک می‌کنه

این اصلاً سُنَّتِ اِلهیه یعنی چه‌جوری بِهِت بگم؟

هر چی بیشتر تَلاش کنی

حاج ناصر: خدا آشِ بیشتری تو کاسه‌ات می‌ریزه ...شمسی: حاج آقا

...شمسی: حاج آقا مسعود: عمو، وقتِت تموم شد

مسعود: بیشتر از 20 ثانیه وقت نداری

مادرجان: [اگه] تو نبودی، داداش من دست‌تنها چه‌طوری بزرگشون می‌کردم؟

همه‌شون رو خودت عاروس کردی

پَسَند هم که تو خونه‌ی خودت به دنیا اومد

دایی جان: این اندازه‌ی ما نیست که ...مادرجان: خیلی هم خوبه

خیالِت می‌رسه

اِسمِش هم که خودت گذاشتی

این هم ساعتِ خوشگلِ دایی

!ماشالله دایی

یهویَکی شما رو با دوماد اِشتِباه نگیرن

دایی جان: این ساعت که دیگه کار نمی‌کنه

اعظم: خو طوری نی! چه کارِتون به وقته؟

خوشگله خو

مادرجان: دا‌داش، تا نخندی ها عاروسمون هم نمی‌خنده

مادرجان: حمید آقا، پس چطور شد؟

حمید: آوردم بابا، آوردم

!هرمز: اَه نکن، حاج ناصر بگیر

حمید: بَه، بِه اِفتخارِ مادرجون

بِه اِفتخارِ قربانعلی، رییسِ کارخونه و پسرعموی مادرجان

...همگی: اَلهمَ صلِ

مادرجان: الهی قُربونت برم، داداش همگی: علی محمد

!مادرجان: تو بزرگِ مایی اگه اِختِلافی هم بو‌ده دیگه تموم شده همگی: و آلِ محمد

اعظم: اِ... حمید آقا، این رو ببریدش حمید: بابا، تَقصیرِ من نیست که

حمید: کُلاه رو بگیر. رضا، باید می‌آورده اعظم: خُب... ببریدش

حمید: بیا، برو بیرون، اَه اعظم: چه طَریقیه؟

(صدای گوسفند)

به خدا بِهِتون میاد

...اعظم: ماشالله‌ش باشه

معصومه: خو دایی صبر کنین، اینجا می‌خواست؟ !دایی جان: اِ

خب، داشتم نخ می‌انداختم

(صدای گوسفند)

زن‌دایی: اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد معصومه: آخ، آخ، اعظم گفته بود حَواسَم بِهِش باشد ها

اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد

...اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد

زن دایی: وَ آلِ مُحَمَّد !حاج ناصر: زن‌دایی جان! تمومه

حاج ناصر: خوندین! سلام بِدِه

معصومه: حاج آقا، من نبودم ها نمی‌دونم چند رَکعَت خونده

(صدای زنگِ در) اِشکال نمی‌کنه، کَثیرُالشَکه

معصومه: مِهمون‌ها اومدن

...اللّهُمَّ‌... اللّهُمَّ

...اللّهُمَّ صَلِّ عَلی

...اللّهُمَّ صَلِّ

!حاج ناصر: زن‌دایی جان، من رو دُعا کن ...زن دایی: اللّهُمَّ صَلِّ عَلی

زن دایی: مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد

اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد

اعظم: اِ! چرا همچین می‌کنین با کفشِ مَردم؟

!در بیارید

رضا: چیکار می‌کنی؟

فرشته: بذار بپوشم بعد بهت می‌گم

(صدای دست و بِشکَن و تُنبَک)

اعظم: حاج آقا، زحمتِ شما جعفر آقا رو صدا می‌کنین؟

جعفر: اعظم؟ اعظم: جعفر؟

اعظم: ببین، چقدر خاشوک شدم؟ جعفر: بابا، ‌چه‌جوری این‌جوری شدی؟

!مهمان: یاالله جعفر: سلام

!مهمان: سلام علیکم جعفر: حالِ شما چطوره؟ بفرمایید

مهمان: مُبارَک باشه جعفر: بفرمایید، خواهِش می‌کنم. خواهِش می‌کنم بالا جا هست

چیکار داری می‌کنی جلوی دوست و رفیق، آشنا؟

...مرضیه: تِریپِت من رو کُشته، تِریپِت

شمسی: اعظم، چیکار می‌کنی؟ مَردُم مُنتَظرن، بیا

(صدای آوازِ یزدی خواندن از بخشِ مَردانه) *مرد: بر باد نده این‌قدر این زُلفِ چُلُفته (پریشان)

بگذار كه بر بَشنِ مُلِت یُخیده شُلُفته اجازه بده موهایت چون آبشاری طلایی) (بر شانه‌هایت روان شود

بر باد نده این‌قدر این زُلفِ چُلُفته

بر باد نده این‌قدر این زُلفِ چُلُفته

!جعفر: حاج آقا وزیری، بفرمایین وزیری: نه دا‌دا، من چیزی نمی‌خورم

مرد: بگذار كه بر بَشنِ مُلت یُخیده شُلُفته

جعفر: شما، دایی جان؟ دایی جان: برای سینه‌ام خوب نی

!دایی جان: تَعارُفِ آقا کن

جعفر: بابا عروسیه، بخورین دیگه مرد: این بی‌پیَیَری* را كه رَقیبَم شده امشو (بی‌پدر)

وزیری: گفتم که قند دارم

*مرد: این بی‌پیَیَری را كه رَقیبَم شده امشو (امشب)

زنجیل* مِزنم اِقه تو فَرقِش كه پس اُفته (زنجیر)

زنجیل مِزنم اِقه* تو فَرقِش كه پس اُفته (اِنقدر)

جعفر: بفرمایید، بفرمایید

مرد: پس افته، پس افته، پس افته، پس افته هرمز: دست شما درد نکنه

مرد: پس افته، پس افته، پس افته

بر باد نده این‌قده این زُلفِ چُلُفته

مهمان: دست مَریزاد، آقا جعفر: شما؟ مهمان: خیلی ممنون

جعفر: شما بفرمایید، عمو مهمان: دستتون درد نکنه

جعفر: بفرمایید، بفرمایید مهمان: دست شما درد نکنه

مرد: بذار كه بر بَشنِ مُلِت یُخیده شُلُفته

دایی جان: بفرمایید دهنتون رو شیرین کنین

وزیری: نوشِ جون

مرد: این بی‌پیَیَری را كه رَقیبم شده امشو

مرد: زَنجیل مِزنم اِقه تو فرقش كه پس افته هرمز: مسعود؟ مسعود: بله؟

علی: داری چیکار می‌کنی؟ !رضا: به تو چه

رضا: چیکار داری؟ علی: می‌خوام برم دستشویی

!رضا: خب برو

(صدای آواز خواندن مَردها)

(صدای هورا و دست زدن از قسمتِ مردانه)

(صدای دست و کِل زدن)

آقا دوماد هم اومد

(صدای کِل زدنِ زنان) داماد: سلام عرض می‌کنم

داماد: واقعاً مَعذِرَت می‌خوام ...و اُمیدوارَم مَراسِم

زن: خب... این برای مادرِ عروسه

از طرفِ مادرِ آقا دوماد

ننه جواهر: مبارک باشه زن: مبارک باشه

مبارک باشه، ماشالله، ماشالله هزار هزار ماشالله

...داماد: یک سوپرایزی هم دارم

زن: این برای خواهرِ بزرگِ عروسه

(صدای کِل زدن زنان)

بَه بَه! کَلِه قند هم رسید دست به دست کنید، حاج آقا بشکَنَد

حاج ناصر: به جَهَتِ سَلامتی بزرگونِ مَجلِس !آقا بلند صلوات

همگی: اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد

هرمز: دایی جون، دست شما رو می‌بوسه دایی جان: دستُم درد می‌کنه

هرمز: اِین هم که داره اَطوار میاد دایی جان: دیگرون هستن

حاج ناصر: با کَسبِ اِجازه از دایی جان ...و آقا وزیری

حاج ناصر: دامادِ بزرگتر بِشکَنه، مَجلِس مُعَطَل نشه مهمان: آقا سختِش نکنین

مهمان: تا همین یه مثقال برق هم قطع نشده قند رو بشکنین

مهمان: دستِ شما درد نکنه ایشالله که مبارکشون باشه

اعظم: برای خوشبَختی عروسِ خوشگلمون ...و آقا دوماد

(صدای کِل زدن زنان)

!رضا: عجب چِراغ قُوه‌ی باحالی داری

پسر: این، سه تا باطری گُنده می‌کنم می‌شه بالای آسمون هم دید

رضا: بده ببینم !پسر: نه، می‌شکَنه

رضا: یه لحظه پسر: برای من که نیست

!رضا: چی شده؟ این چیه؟ بنداز‌ روش

علی: این برق‌ها چرا امشب این‌طوری می‌شن؟ رضا: تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟

رضا: مگه نگفتی می‌رم دستشویی؟

علی: حالا بعداً می‌رم دستشویی اصلاً... شما دارین کجا می‌رین؟

رضا: هیچی، ما داشتیم قَدَم می‌زدیم پسر: ما می‌خوایم جِن‌ها رو ببینیم

پسر: چی‌چی می‌گی؟

رضا: چی‌چی می‌گی؟ چی‌چی می‌گی؟ علی: جِن‌ها؟

جعفر: با اِجازه‌ی دایی جان؟ هرمز: بفرما

(صدای دست و کِل زدنِ زنان) جعفر: بفرما

پسر: اِ... چراغِ انباری رو کی روشَن کرده؟ رضا: شاید از صبح روشَن مونده

علی: نه، نکنه جِن‌ها روشن کردن؟

رضا: هیس! شنیدی؟

رضا: یه صدایی داره میاد

(صدای سُرفه از انباری)

رضا: صدای چی بود؟

بچه‌ها، من می‌گم بریم یه شبِ دیگه بیایم

چرا نور رو انداختی روی ما؟ بنداز اونجا

پسر: نه، نمی‌اندازم جِن‌ها عَصبانی می‌شن

رضا: سَریع فَرار کن

(صدای سرفه کردن)

(صدای جیرجیرک)

(صدای سرفه کردن)

(صدای جیرجیرک)

...رضا: بهش گفتم نیاد

رضا: بابا، تَقصیرِ خودشه جعفر: یه دقیقه وایسا پدرسگ

اعظم: علی، مادر این هم بخوری ها بهتر می‌شی، خب؟ ...دایی جان: وَخیزید*، وَخیزید دورش رو (بلند شید)

دایی جان: خَلوَت کنین بگذارین هوا بخوره مهناز: بخور خاله جان، خاله جان بخور

دایی جان: وَخیزید، بگذارین راحَت باشه ...اعظم: خو، آخه بچه‌ام

دایی جان: نمی‌خواد شمسی: داره رضا رو می‌زنه

دایی جان: وَخی برو شوهرت آروم کن ننه جواهر: ایشالله، اون یکی رو می‌کشه

دایی جان: نمی‌خواد ننه جواهر: مهناز، پاشو دایی جان: نمی‌خواد

ننه جواهر: پاشو دایی جان: من خودُم بهش می‌دم

(صدای دعوای جعفر و رضا)

والا، چرا... دکتر جان... من اومدم خِدمَتِتون

...آزمایش و اَندوسْکپی و

با اون... عکسی که مُجَدَد گرفته بودیم رو

من، آوردم خِدمَتِتون که

!بله

والله همین‌جوریه دیگه ... حالَتِ تَهَوُع دارم و

دردِ شونه‌ها و... بله

...جان؟ پَس‌فردا، انشالله

چطور مگه؟

چیه دکتر جان؟ *Cancer (کَنسِر، سرطان)

!بله، بله !بله، شیمی‌درمانی

نه، نِگَران نیستم

...دکتر جان اگه مُمکِنه موضوع بینِ خودمون باشه

...چون حاج‌ خانم بچه شیر

الو؟

ترسیدی؟

!هوم! حق داری

...خب، ترس هم داره

...قدیم‌ها که حیاط در و پِیکَر نداشت

عینِ جَنگَل بود همه چی‌ هم توش بود

...شیر، خِرس، گُرگ

هر وقت می‌خواستم برم دستشویی تُفَنگِ بابام رو با خودم می‌بُر‌دم

!تُفَنگچی بود بابام

...یک دفعه که رفته بودم دستشویی

همین که نشستم دیدم از پُشتَک یه صدایی میاد

!...هوم

...از سوراخِ درِ همین دستشویی

یک جُفت چشمِ پَلَنگ همین‌جوری داشت نگاهم می‌کرد

خیلی ترسیده بودم

شانس آوردم که تو دستشویی بودم

اگر نه منم مثلِ تو خودم رو خراب می‌کردم

...این رو باید بخوری

خوبه برات

ببینم، با این قند می‌تونی این‌جور بخوری؟

!دایی جان: ببین، دایی این قند رو بذار اینجا

با اون دستت می‌زنی پشتِ این دست

این‌جوری قند می‌جِد* هوا (می‌پره)

دایی جان با خنده: حالا تمرین می‌کنی، یاد می‌گیری

بعدش چی شد؟

چی؟

پلنگه

ها، پلنگ نبود که

پیشوک* بود (گربه)

یَک تیکه اُستخون تو گَلوش گیر کرده بود خِس‌خِس می‌کرد

وقتی بترسی، گربه برات می‌شه پلنگ

(صدای خندیدن و هَمهَمه از بیرون)

!هرمز: چه آشوبی به پا کردی تو علی زَهرِ تَرَک شده

حمید: خمیردندون برای چی‌چی آوردی؟ هرمز: برای مَزه‌اش! بزن یه خُرده خُنَک شی

حمید: بابا، چیزیم نشده که هرمز: چی‌چی می‌خواستی بشه؟

هرمز: گَند زدی به مهمونی، رفت

همه هم گذاشتن به حسابِ قربانعلی بیچاره بیا، این تموم شد

بزن، روشن شه

حمید: برم فیوز رو بزنم

اِ... حاجی ناصر هم اینجان

حاج آقا، نگاه کن

خمیردندون آورده برای دستم گفتم دستم طوری نیست

تَقصیرِ من نبود کُلَنگ خورد به سیمِ برق

دایی جون ناراحت شدن؟

حاج ناصر، مَشغول‌الذُمه‌ای !اگه خیالِ بَد کنی ها

به همون کَربَلایی که رفتی

از وقتی که با همدیگه قول و قرار گذاشتیم ...دیگه هیچی

!حمید: هیچی !هرمز: بفرما حاج آقا

هرمز: مجلس بی‌ریان... دَمِ در بَدِه

!حمید: نُچ! اَه

بابا، الکی می‌گه تو چرا باوَر می‌کنی؟

!بفرما، هاه دیدی؟

چاله چیه کَندین؟

!ها! همین رو بگم

ببین، به گَمونَم جاش رو پیدا کردم

حمید: باور کن وَضعِ همه‌مون درست می‌شه

به جانِ یه تا دخترِ تو راهم

!بیلُم... بیلُم گرفت بَرِ یه چیزی، حاج ناصر

اَه! آقا هرمز برای چی اذیت می‌کنی؟ ...باور می‌کنه دیگه

سر به سرش می‌گذاری

مرضیه: خاله معصوم؟ تویی؟

معصومه: ببینم؟ !مرضیه: چه موهایی داشتی

معصومه: آخی، این مالِ دانِش‌‌سَرام بود

اعظم: آ... همون‌جایی که لَهجه‌ات رو عمل کردی

!مرضیه: زن‌دایی رو نگاه !چه دافی بوده

ننه جواهر: وا! داف یعنی چی؟

مرضیه: یعنی... با وَقار، خانم

معصومه: خیله‌خُب

معصومه: ببینم اگه عکسِ دیگه از من هست؟ شمسی: تو این خونه کسی نمی‌خواد‌ بخوابه؟

شمسی: کی این وقت شب رفته حموم؟

فردا روزِ عقدشه

فرستادینش زن‌دایی رو بشوره؟

مهناز: پَسَند خودش خواست زن‌دایی رو ببَرِه حموم

اعظم: آره، زن‌دایی که جُز با پَسَند با هیچ‌کی حموم نمی‌ره

شمسی: این عکس‌ها کجا بوده؟ مرضیه: از آلبومِ خاله پَسَند وَرداشتیم

!شمسی: ای کَلَک! این‌ها رو، رو نکرده بود ها معصومه: نگاه کن، این‌ها رو‌ می‌خواست‌ با خودش ببره

مرضیه: خاله پَسَنده؟

!نِگاه کن، تو رو خدا !چقدر شبیهِ سمیراست

مرضیه: پسره کیه؟ شمسی: قاسم

مرضیه: پسرِدایی؟

مهناز: نه بابا، پسرِ دایی نیست که

...برادرزاده‌ زن‌داییه

مهناز: یَتیم که شده دایی بزرگش کرده !اعظم: نُچ! هیس! شمسی: نُچ

زن‌دایی: پس چرا حَنا نگذاشتی؟

پَسَند: می‌‌گذارم

پَسَند: حَنا می‌گذارم شمسی: آدم از سنگ که نیست

...اعظم: همون سالی که قاسم اومد اینجا

...اعظم: برای کُنکور بخوند ها باید ...معصومه: من همون سال به مامان گفتم

معصومه: گفتم... اگه نمی‌خوای که ... پَسَند رو بدی به قاسم

معصومه: نگذار پسرِ نامَحرَم بیاد تو این خونه

مهناز: چی‌چی می‌گی؟ ...اینجا خونه داییه

دایی از همون اول پَسَند رو می‌خواست بِدِه‌ به قاسم

اعظم: مادر، چه‌کاره؟ دایی‌ چه‌کاره؟

قاسم باید طالِب می‌شد

...یه کَلَمِه هیچی نمی‌گفت

اینکه هِلک‌هِلک هر دَفعه مُرَخَصی داره بلند شه بیاد اینجا که نشد خواستگاری

(صدای اُرکِستِر)

!شمسی: وزیریانِ ها

!مرضیه: ببینم معصومه: هنوز دارن می‌رقصن

اعظم: دِ، مرضی! نمی‌دونی حامِله‌ان؟ !مرضیه: مامان

!مرضیه: خاله بیا

ما هم عاروسی داریم

!مرضیه: نگاه اُرکِست آوردن

!مرضیه: مامان بیا! بیا معصومه: می‌گم این‌ها نخوان عروسی رو مُختَلِط بگیرن؟

!اعظم: ول کن تو هم !شمسی: نه بابا! نه

شمسی: اصلاً حاجی ناصر نمی‌گذاره !مرضیه: مامان! مامان اعظم: ها! بذار، ببینیم چه خبره؟

!معصومه: اِ... اعظم! می‌شکنه ها

مهناز: من اگه نوکرِ این‌ها هم می‌اومد خواستگاری زنش می‌شدم

!اعظم: خاک تو سرت کنن حالا خوبه خودت شوهرت رو پیدا کردی

مرضیه: گُل در اومد از حموم

(صدای کِل زدن) مرضیه: سُنبُل در اومد از حموم معصومه: هیس! مَردم خوابیدن

!حمید: کِیفیتِ لامپِ تَصویرِش هم عالیه

جعفر: اوه، هنوز این بازی تموم نشده؟ ـهLCD هرمز: لامپِ تَصویر کجا بود؟ خِنگول (اِل‌سی‌دی، نوعی صفحه نمایش)

حمید: اون رو نمی‌گم، این رو می‌گم

(صدای خنده‌ی حمید)

هرمز: البته اینم بگم ...تازه اگه گَنج رو پیدا کردی

هرمز: باید ببینی حُکمِش چی‌چیه؟ ...جعفر: خُب

...هرمز: خُمس و زَکاتِش، حَلال و حَرومِش جعفر: خیله خُب، بسه دیگه

مگه نه حاج آقو؟

حمید: حاج ناصر، تَحویل بگیرین جعفر: بابا تو چته؟

...حاج ناصر: آقا، برای شما حَلاله

خُمس و زَکاتِش هم نوشِ جونت

حمید: ها هرمز: البته‌ حسابِ شما سِواس

(صدای عادل فردوسی‌پور، گزارشگرِ فوتبال) ...هرمز: بقیه‌ی حاج آقاها از یک کیلو

هرمز: کَشکِ خونه‌ی مَردم هم نمی‌گذرن جعفر: لا اِله اِلَی الله

جعفر: بابا، هر چی آتیشه از گورِ تو بلند می‌شه حمید: چیکار کردم؟

جعفر: تو فکر کن حالا 4 تا کاغذ پاره هم ...پیدا کردی

بعد چه گُهی می‌خوای باهاش بخوری؟

حمید: من که باهاش یه هفته‌ی دیگه زن بگیرم جعفر: خب خَری

!هرمز: بیا حمید: خَر بشم، می‌رم می‌گیرم جعفر: خب، هستی

هرمز: از یه سوراخ چند بار گَزیده می‌شی؟

!حمید: صبر کن، ببینم

حمید: مگه شما از زن‌هاتون راضی هستین؟ نه، خدا وَکیلی راضی هستین؟

!هرمز: اِهه! اِهه حمید: راضی نیستین دیگه، راضی نیستین

حمید: اِ... آقا رضائه هرمز: بیا تو

حمید: آب آورده هرمز: چرا وایسادی؟

هرمز: مگه نمی‌خواستی فوتبال ببینی؟

جعفر: خیله‌خُب، بیا ...حمید: مثلاً شما، آقا هرمز

حمید: شما، هیچ آرزویی نداری؟

والله ما که از گاوها خِیری ندیدیم

می‌رم تو کارِ بوقَلَمون !شاید گرفت

حمید: هوم... تو هم که همه‌ش از جَک و جونور حرف می‌زنی

(صدای عادل فردوسی‌‌پور) حمید: شما چی، جعفر آقا؟

...نَگین، نمی‌گذارم ببینین

حمید: نَگین، نمی‌گذارم ‌ببینین هرمز: اَه، دستت رو بکِش

!جعفر: بابا، مو‌ که اصلاً نگاه نمی‌کنم حمید: جونِ حمید

!حمید: جونِ حمید بگو، نمی‌گذارم بخوابی هرمز: جعفر آقا، بگو دیگه

(صدای عادل فردوسی‌‌پور) ...خب می‌دونین

این روزها، هر فَعله‌ای* شده، بَنّا (کارگر)

...جعفر: دست زیاد شده ...عادل فردوسی‌پور: موقعیت برای تیمِ هلند !رضا: اوه

جعفر: من یه حُجره‌ای تو بازار دیدم حمید: تَکْل به تَکْل !رضا: اوه! اوه

...حمید: اَه

حمید: اَه، اَه، اَه، خراب کرد

عادل فردوسی‌پور: آدم باورش نمی‌شه

حمید: مُرده‌‌شورتون رو ببرن

جعفر: منِ اُلاغ رو بگو دارم با کی حرف می‌زنم

هرمز: اِسپانیا هم بد بازی نمی‌کنه حمید: هوم

رضا: می‌گن مورا* می‌زنه (تَلَفُظِ اشتباه خُوان ماتا، بازیکُنِ اِسپانیا)

...هرمز: آ، باریکَلا! بچه‌ی چیز فَهم

!بزن قَدِّش

اوه، اوه، اوه، داور باید اِخراجِش می‌کرد خَطا کرد

...حاج ناصر: اینکه بازی نیست که بابا

این‌ها بِبَرن‌ هم بازَنده‌ان

حمید: شما چطوری، آقا؟ حاج ناصر: کُشتیه مگه؟

بِالاَخَرِه آرزو خو گُناه نیس

آرزو؟

این چاله‌ای که تو کَندی آدم یادِ شبِ اولِ قَبر می‌افته

...شبِ اولِ قبر

هرمز: آها، تَکْل به تَکْل، رو به عقب رضا: اوه! تَکْل به تَکْل

حمید: الان گُل می‌شه‌ رضا: برو اون‌وَر

حمید: اَه رضا: اَه هرمز: اَه

هرمز: بَد مَصَب

هرمز: الان چه موقع برق رفتنه؟ !جعفر: برق هم گَندش رو در آورده ها

هرمز: اِ؟ حمید: حاج آقا کجا؟

هرمز: تازه داشت بَحثِمون گرم می‌شد

حاج ناصر: اتفاقاً من به گرمای زیاد حَساسیت دارم

جوش میارم

...من می‌رم بالا پُشتِ‌بوم

حاج ناصر: اونجا خُنَک‌تَرِه ...هرمز: بله، دیگه

هرمز: حاج آقا خیالش راحته می‌ره بِهِشت

هرمز: ما باید برای اون دنیا تمرینِ گرما بکنیم حمید: حاج ناصر با مادرجون حرف بزنم؟

جعفر: بابا امشب این حاج ناصر حالش بَدِه

حمید: نه، اون هیچ‌وقت حالش بَد نی

سمیرا: خاله، لباس‌هام رو در نیاری ها ...پَسَند: چشم

...سمیرا: با همین لباس‌هام پَسَند: خاله... در نمیارم

واسم قِصه بخون

الآن خسته هستید، خاله فردا شب می‌خونم

پَسَند: خب؟

زهرا: قول دادی ها پَسَند: چشم، قول دادم

بله، قول دادم

(صدای جیرجیرَک)

(صدای گُنجِشک)

(صدای خُروس)

(صدای گُنجِشک)

!پَسَند: آی

دوباره بچه‌ها اومدن اینجا اَنگولکِ این را‌دیو کردن

دیروز هم کار نمی‌کرد، دایی

...همه چی خَراب شده تو این خونه

چهار روز دیگه طاق رو سرمون خراب بِشِد خیلیه

فقط باید چشمِمون به این در باشه ...چند وقت یه دَفعه قاسم بیاد

دایی جان: دستی به سر و‌ گوشِ این خونه بکِشه

(صدای گُنجِشک)

...دایی جون، من

...پَسَند: من... می‌خواستم ‌بگم

نخورید اون نون رو نون گذاشتم روی توری داغ بشه

پَسَند: الآن میارم ...دایی جان: 10 تا مَرد تو این خونه هست

...اون‌وقت ما باید نونِ کُهنه بخوریم

!پیشوک

(صدای گربه)

من‌ خو هنوز هستم، دایی

...تا 5-6 ماهِ دیگه هم هیچ جا نمی‌رم

این هم که‌ خوب طوریش نیست

دو سه روز می‌رم، برمی‌گردم دیگه

(صدای گنجشک)

(صدای گرفتگی نفس)

(صدای گربه) (صدای گرفتگی نفس)

(صدای گرفتگی نفس)

(صدای گربه) (صدای گرفتگی نفس)

(صدای گربه)

(صدای گربه)

(صدای گربه) (صدای گرفتگی نفس)

(صدای گرفتگی نفس)

(صدای گنجشک‌ها)

(صدای گنجشک‌ها)

(صدای گنجشک‌ها)

!پَسَند: دایی

!دایی جون

!پَسَند: مامان

!مامان

چی چیه؟

پَسَند: دایی جون

ساعت چنده؟ دایی؟

جعفر: یه پاش رو بگیر دیگه !مادرجان: یا حضرتِ زهرا

مادرجان: نَفَس می‌کشه؟

!مادرجان: عِزَت! عِزَت جعفر: خیله‌خُب

حمید: چیزی نیست مادرجون، چیزی نی مادرجان: این قُرصش رو بهش بده

!حمید: قُرصش... دایی جون

جعفر: این یک در میون می‌زنه سکته کرده! طوری نیست، سکته کرده حمید: نفس نمی‌کشه

!مادرجان: عزت، داداش

!مادرجان: داداش !حمید: می‌زنه! می‌زنه

!جعفر: پاشو، بگذار قلبش راحت باشه، اِ مادرجان: دکتر اون بار گفت نفسش بدید

حمید: چه‌جوری نفسش بدیم؟

هرمز: مسعودِ ما هست

!هرمز: مسعود

!جعفر: بیا، مسعود جان بیا! بیا

حمید: دایی جون، دایی جون صدای من رو می‌شنفید؟

!حمید: دایی جون

جعفر: تو مدرسه یادش دادن مادرجان: نفس نمی‌کِشه

حمید: نترس مادرجان، نَبضِش می‌زنه. ایناها‌

حمید: اینا نَبضِش می‌زنه

حمید: نگرانِ چی هستید؟ باکی‌ش نیست

!جعفر: خب وخَی* برو دنبالِ دکتر دیگه، اِ حمید: دکتر... رفتم (بلند شو)

هرمز: می‌خوای منم بیام؟ حمید: نه، همین بغله، الآن برمی‌گردم ننه جواهر: اِی وای

شمسی: چی‌چی شده؟

!حمید: برید! برید هرمز: برو دیگه !حمید: اومدم! اومدم

اعظم: شمسی، چه خبره؟

شمسی: دایی؟ دایی باکی‌ش شده؟ هرمز: چیزی نیست

هرمز: بالِش بذار زیرِ سرش

جعفر: مرضیه، بچه‌ها رو بردار از اتاق ببر ننه جواهر: اون رو نگذار زیر سرش

مرضیه: علی، آجی ننه جواهر: راه گلوش باید باز باشه پَسَند: بلند شو خاله

حاج ناصر: جعفر آقا، چی شده؟ جعفر: نمی‌دونم، نمی‌دونم، نمی‌دونم

علی: خوابم میاد ...جعفر: یه دعایی بکنید... أَمَّنْ یُجِیبُ

پَسَند: مهناز؟ مهناز: چی شده؟ !پَسَند: نه! نه

معصومه: باکی‌ش نیست، باکی‌ش نیست پَسَند: بیا تو، بیا تو، بشین

مهناز: می‌خوام ببینم معصومه: طوری نیست، تو نمی‌خواد بری

!مهناز: می‌خوام ببینمش، دایی جون! دایی جون معصومه: تو نمی‌خواد بری، مهناز

!دکتر: اوه! اوه

!اوه

دکتر: آقا! چیکار می‌کنی؟ (با لهجه‌ی یزدی)

این موتور هم به عُمرش اِقَد سُرعَت نرفته بود

حمید: بله... ببخشید بفرمایید

دکتر: اِ... کیف رو بِدِه من حمید: کیف؟ چشم

حمید: بفرمایید، بفرمایید

دکتر: قُلْف* هم یادت نره حمید: چشم، قُلْف می‌کنم (قفل)

دکتر: یاالله حمید: بفرمایید، بفرمایید هرمز: سلام آقای دکتر

!دکتر: به به! مبارکتون باشه هرمز: بفرمایید

دکتر: سلام علیکم جعفر: سلام آقای دکتر، حال شما خوبه الحمدلله؟

هرمز: بفرمایید جعفر: تَشریف بیارین مادرجان: سلام علیکم

دکتر: اِ! ا!ِ اِ! اِ! چطوری کَبْلِهی؟

دکتر: دوباره قلبت گرفته؟

جعفر: مو گوش کردم، می‌زنه

هرمز: نَبض هم داره

دکتر: خواب بود که این‌جور شد؟

پَسَند: بیدار بود اعظم: نه، اینجا نشسته بود نون داغ کنه صبحانه بخوره

معصومه: بچه‌ها بیدار بودن؟ شمسی: نه، بچه‌ها خواب بودن

!مادرجان: اِی خدا

اعظم: چطور شده؟ !مادرجان: یا علی

دکتر: یه خوردوک* عقب‌تر وایسین (خُرده، کم)

جعفر: برید عقب، برید عقب دکتر: نفسش گرفته

دکتر: دُکمه‌هاش رو بی‌زَحمَت وا کنید

مادرجان: دکتر، خوب می‌شِد؟ دکتر: ایشالله، ایشالله

دکتر: امیدوارم هرمز: یه ربع، بیست دقیقه‌ای می‌شه ها

...دکتر: ما هیچ‌کاره‌ایم، خدا

هرمز: نفسِ مَصنوعی هم بِهِش دادن دکتر: بله

هرمز: مرضیه حمید: مرضیه داده دکتر: بله

!اِ! آخ، آخ، آخ

زخمِ کُهنه هم خو داری

گربه پَنگولِت کِشیده؟

معصومه: خدایا اعظم: خدایا خودت رحم کن

...نه، این پَنگولِ پلنگه

اعظم: اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد

!خدایا، خودت رَحم کن

(صدای دعا خواندنِ زیرِ لب)

!عجب

شمسی: چطور شده؟

ننه جواهر: یا علی

پَسَند: چیکار می‌کنه؟

پَسَند: یا علی

!پَسَند: دایی جون! دایی جون ...دکتر: بسم الله الرحمن الرحیم

!پَسَند: یا علی

شمسی: دایی جون

!اعظم: دایی

(صدای ناله و گریه)

!شمسی: دایی جون دایی جون چرا رفتی؟

شمسی: دایی

(صدای ناله و گریه)

...دکتر: هی

...بگذار گریه کنن

بگذار تا دلشون می‌خواد گریه‌شون رو بکنن

شما... نَوه‌شون هستی؟

مسعود: نه... دایی بزرگه

دکتر: اوهوم، دایی بزرگه

خدا رَحمَت کنه

از سرِ کِشته‌ی خود می‌گذرد همچون باد

چه توان کرد؟

چه توان کر‌د

که عُمر هست و شِتابی دارد

(صدای گریه و ناله)

این بَنده‌ی خدا دستپاچه‌ام کرد سَر نُسخِه یادم رفت، بیارم

(صدای گریه و ناله)

خدا کنه مُهرم رو یادم نرفته باشه

نه... خدا رو شکر، هِه

(صدای گریه و ناله)

دکتر: این هم گُواهی فوت، خِدمتِ شما

خِیر از جوونی‌ات ببینی، پسر

(صدای گریه و ناله)

!دکتر: یا علی

مسعود: خداحافظ دکتر: خداحافظ

!مرضیه: زن‌دایی، زن‌دایی

...زن‌دایی: می‌خوام مرضیه: کجا می‌رین شما؟

...زن‌دایی: می‌خوام مرضیه: بیا قربونت برم زوده الآن

مرضیه: الآن همه خوابیدن عِزَّت‌الله چایی می‌خواد مرضیه: بیا بریم

مرضیه: من الآن برات روشن می‌کنم ...زن‌دایی: ولم کن، می‌خوام

مرضیه: شما برو تو اتاق

!مرضیه: زن‌دایی

دکتر: خداحافظ، آقا پسر! زنده باشی جونُم مرضیه: مسعود، بیا یه دقیقه

زن‌دایی: چی‌چی می‌گی تو؟ مرضیه: زن‌دایی جونم، قربونت برم

زن‌دایی: سَمعَکَم کو؟ مرضیه: برو، من الآن سَمعَکِت رو برات میارم

مسعود: برو تو، زن‌دایی مرضیه: بر‌و تو، شما

زن‌دایی: سَمعَکِ من الان اینجا هِشته بود، کو؟ مرضیه: برو عزیزم، برو

مرضیه: مسعود، بیا این سَمعَکِش رو یه جا قایِم کن

مرضیه: نفهمه من مُواظِبِشم از اتاق نیاد بیرون

مرضیه: برو قربونت برم برو عزیزِ دلم

!روحانی: همسایه‌ها، یا الله

!همسایه‌ها، یاالله

إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ

خوش است عُمر

دَریغا... که جاودانی نیست

(صدای موسیقی)

(صدای پخشِ قرآن) (صدای گریه)

پسر: ننه‌ام می‌گه روحِ مُرده تا سه روز تو خونه می‌مونه

!برین‌! برین برو اون‌وَر، چیکار می‌کنین؟

(صدای پخشِ قرآن)

حمید: راه بدید، راه بدید

مرد: نِثارِ روحِ مَرحوم عِزَّت‌الله رسولیان فاتِحه مَعَ الصلوات

اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد

هرمز: بسه دیگه

حِرص هم نخور

خودت هم قُرصت رو بخور سرِت درد نگیره

این رو بگیر، تو برو، تو برو کجا رفتین این همه راه؟

حمید: این همه دوست و رفیق‌های دایی‌ان هرمز: رفتی تابوت بسازی؟

هرمز: مَزار که همین پُشته حمید: کدوم مَزار همین پُشته؟

حمید: رفتم مَزارِ نو هرمز: خیله‌خُب

حمید: بعد، این خوش‌دست‌تره آبِرومند‌تر هم هست

!بیا بفرما پیراهنِ سیاه آوردم

یه تا هم بده که حتماً جعفر آقا هم بپوشه

هرمز: یکی هم باید بره سرِ مَزار !حمید: اِ، من نمی‌تونم برم

من باید بالا سرِ مهناز وایسَم

ننه جواهر: مهناز جانم، بیا یه ذَرِّه آب‌قند‌ بخور مهناز: بله

شمسی: آباجی، این مُتَکا رو بگذار زیرِ پات مهناز: نذاشتین ببینمش

ننه جواهر: یه ذره بخور مهناز: چادرِ سیاهم رو بِدِه بِرَم

مهناز: می‌خوام بِرَم شمسی: آباجی بخور، بخور. کجا می‌خوای بِری؟

مهناز: می‌خوام بِرَم سرِ خاک معصومه: ننه؟

معصومه: تو بی‌خود می‌کنی !بِری با این حال و روزت... ننه؟ نوچ

پَسَند؟

شُماره‌ی پسرخاله‌ی دایی چند بود؟

6624420

شمسی: فکرِ بچه‌ات باش، کجا می‌خوای بری؟

تو که نمی‌تونی بری سرِ خاک

!شمسی: اعظم! اعظم! اعظم مهناز: این سیاه بپوشه؟

بِدِه من بپوشم

باشه، باشه، ایشالله جُبران کنم

باشه، باشه، خداحافظ

...نه

...نه

الهی قُربونت برم عاروس که ...لباسِ سیاه بَر نمی‌کنه

والله اگه دایی راضی باشه پَسَندش بخواد لباسِ سیاه بپوشه

پَسَند: چه‌جوری سیاه بَر نکنم؟ ها؟

!تو همین روسری سیاه که سَر کردی، بسه

مهناز: سیاه رو بدین من بپوشم !ننه جواهر: حمید آقا

!ننه جواهر: حمید آقا بیا !مهناز حالش بَد شد

حمید: چطور شده؟ چطور شده؟

!ننه جواهر: مهناز حالش بَد شد !حمید: بلند شو

ننه جواهر: کمکش کن، ببریمش !حمید: بلند شو! بلند شو

حمید: چرا این‌طور می‌کنی با خودت؟

حمید: بیا، بچه‌ات می‌افته

حمید: بیا !مهناز: بگذارین من بپوشم

!حمید: بیا !مهناز: من بپوشم !حمید: بیا

دایی... صُبحونه‌‌اش‌ رو نخورد

(صدای خواندنِ قرآن)

(صدای صلوات فرستادن از بیرون)

هرمز: حاج ناصر کجاست؟ می‌خوایم جِنازه رو بِبَریم

!جعفر: حاج ناصر !حمید: حاجی بیا

!حمید: حاج ناصر حاج ناصر: آمدم، آمدم

مرد: به حقِ شرفِ لا اِله‌ اِلا الله مردم: لا اِله‌ اِلا الله

...بچه‌ها: شِنِل قرمزی

...اومده بود

بچه‌ها: پیشِ آقا گرگه مرضیه: بچه‌ها، بلندتر بخونین

حمید: قربونت بشم آخه برای چی با این حالِت می‌خوای کجا بری تو؟

مهناز: کجا می‌ری؟ حمید: من جایی نمی‌رم، من همین‌جا هستم

همین‌جا، تا دَمِ دَر می‌رم

!بچه‌ها، بلندتر بخونین

(صدای خواندنِ بچه‌ها)

مَردم: لا ا‌ِله‌ اِلا الله

مرد: لا اِله‌ اِلا الله

مَردم: لا ا‌ِله‌ اِلا الله

مرد: به حقِ شرفِ لا اِله‌ اِلا الله

مَردم: لا ا‌ِله‌ اِلا الله

مادرجان: خودت حواست به همه چی باشه ننه جواهر: خیالِت راحت ننه، برو

...می‌گم بَد شد، باید می‌رفتم ننه جواهر جلو مَردُم

برو دو تا دیگ از انباری بَردار بیار

تو چرا برگشتی؟

گفتن بیام کمکِ ننه جواهر برای شام

اگه می‌خوای مثلِ خَر که ...سَر تو آخورش می‌کنه

سَر تو کامپیوترت کنی ها همون بهتر که بِری

نه، کمک می‌کنم

حمید: خدا بیامرز وقتی می‌دید یکی بی‌موقع یک کاری می‌کنه

می‌گفت طرف هم وقتِ شِکار ...دست به آبش گرفته

صد بار همین رو به خودم گفته بود

حالا این همه‌ی زورش رو زد ها

همچین سنگینی گذاشت تو کاسه وزیری‌ها

...قربونِ خدا برم

پلوی عروسی شد پلوی عَزا

ها؟

هیچی

حمید: چی‌چی می‌خوای؟ مسعود: دیگ بیاریم دیگه

اون کوچیکه که خودم میارم تو بر‌و کمکِ ننه

برو دیگه

(صدای گریه‌ی بچه)

(صدای نفس‌نفس زدنِ حمید)

(صدای پرنده)

*حمید: اگه مُقَصِر من باشم می‌رم جَهَنَم (ترانه بهشت و جهنم - داوود مقامی)

آخه قیامتی هم توی کاره

خدا پرده زِ کارت برمی‌داره

یه روز در مَحضرِ عَدلِ الهی

...بهت ثابِت می‌شه

(صدای صحبت مرضیه و مسعود)

:حمید با زمزمه ولی می‌دونم جای من توی بهشته

!اِ... اِ !آ... آ

!آخ

!پدرِ لَعنَت

(صدای خروس)

!سمیرا: مامان، داشتیم بازی می‌کردیم ها ...مهناز: بیاید، بیاید یه چیزی بخورید

مهناز: بیاین ناهار

مهناز: بشینین یه جا ...جعفر: می‌دونی؟ ما تَعَجبُم

...جعفر: از اینکه تو این هوای گرم

جعفر: این همه آدم اومده بود سرِ قبرِ این خدابیامرز معصومه: بیا

!هرمز: مِیل ندارم معصومه: یه چیز دیگه برات درست کنم؟

گفتم که مِیل ندارم

اون مینی‌بوسه بود، قرمزه از اَردکان آمده بید

!زهرا: خاله، خاله مهناز: اون‌ها چه‌جور خبردار شدن؟

از همین جلو در هم مَعلوم بود سرِ خاک چه غُلغُله‌ای بشه

اعظم: وزیری‌ها دهنشون وا مونده بود

والله ما خودمون هم دهنمون وا مونده بود

فرشته: مامان، دایی مُرده؟ !مهناز: هیس جعفر: این خدابیامرز رو شما دستِ‌ کَم نگیرین

...مگه ننه جواهر نمی‌گفتش

که هر وقت از شکار برمی‌گشت !یک شمس‌آبادی رو سیر می‌کرد

مگه] نه هرمز، نه؟]

اعظم: نَشین رو موزاییک، یخ می‌کنی جعفر: گرمه، گرمه، اینجا خُنَکه

!اعظم: طِفلَک دایی !چقدر غُصه‌ی ماها رو خورد

!فرشته: مامان، آب می‌خوام !زهرا: منم می‌خوام

آباجی، دو‌ تا لیوان می‌دی؟

!جعفر: خدا رَحمَتِش کنه اعظم: حاجی ناصر کجاهه؟

گفت سرِ خاک می‌مونه زیارتِ عاشورا بخونه

مهناز: می‌گم یه کیلو گوشتِ چرخ‌کرده بگیریم، بهتر نیست؟

هرمز: اگه یه روز نوبتِ من شد ...زود از سرِ خاک برنگردین

یه چند ساعتی بشینین

!می‌گُم هرمز جان، شما بمیر

من خودُم یک پاسگاه سرِ قبرت می‌زنم

یک هفته پاس می‌دم

خوبه؟

هرمز: باشه

ولی... بگذار یکی این رو بگه که

بعدِ من زنده باشه

من تا حَلوای تو یکی رو نخورم نمی‌میرم

!اعظم: هیس! جعفر، خجالَت بکِش

!مثلِ که عَزاداریه

اعظم: مهناز، فهمیدی چطور شد؟ مهناز: ها؟

...دومادِ بزرگِ وزیری‌ها وسطِ گریه زاری

جعفر [رو] کشیده بود کنار !راجع به عاروسی پَسَند حرف بزنه

مادرجان: اعظم، غذا برای زن‌دایی هم بیارید اعظم: چشم

مادر، شما خودتون هم هیچی نخوردین

مهناز: از صبح تا حالا هیچی نخورده

ما چی جوابِ این‌ها رو بدم؟ !این‌ها پس‌فردا بلیط دارن ها

هرمز: خب، بلیط رو پس می‌گیرن یه چی کم می‌کنن

هرمز جان، بَحثِ بلیط نیست ...بَحثِ سِفارَتِه

!وقت گرفتن

!مهناز: کجا؟ شما خو نخوردین جعفر: اگه این‌ها سِفارَت رو دیر برن 3-2ماه عَقَب می‌افته

جعفر: اون پسرِ خوشگله کیه؟ مهناز: شاهرخ

هرمز: ها، که خیلی هم مؤدَب بود اعظم: زشت شده، کَچَل شده

اِ؟

می‌گفتش که توی اَردکان ...یک مَحضَرِ آشنا دارن

فردا بِرَن همون‌جا عَقد کنن ...قالِ قضیه رو بِکَنن

جعفر: صداش هم در نیارن هرمز: صداش هم در نیارن

اعظم: چی؟ صداش هم در نیارن !خوبه والله

حالا چون بزرگان اومدن خواستگاری رَعیت هر کاری خواستن باید بکنن؟

جعفر: چرا به مو می‌گی؟ اعظم: چیکارِ تو دارم خب؟

چی می‌گی؟

اعظم: اونجاست دیگه؟ هرمز: یکی باید پَسَند رو راضی کنه مهناز: پَسَند؟

مادرِ پَسَند رو راضی کنه

!اعظم: هیس! مهناز می‌شنوه

!مهناز: راست می‌گم دیگه

پَسَند هر چی مامان بگه گوش می‌کنه

...راستی

سرِ خاک حَواسِتون به مادر بود؟

!هرمز: اصلاً گریه نکرد مهناز: اون نَمَکدون رو می‌دی؟

هرمز: این براش خوب نیست

جعفر: حق داره بابا جون، حق داره

طِفلَک چی فکر می‌کرد، چی شد؟

!شمسی: جعفر آقا! اعظم

!قاسم اومد

جعفر: حالا این بچه رو چیکارش کنیم؟

!فرشته: مادرجون، مادرجون !آقا قاسم اومده

(صدای تیک‌تاکِ ساعت)

!حاج ناصر: یاالله

(صدای تیک‌تاکِ ساعت)

جعفر: خدا رَحمت کنه ایشالله

بفرمایید، بفرمایید !هرمز جان

!حمید: بِدِه من، قاسم خوش آمدین

قاسم: زحمت نکشین حمید: سلامت باشین، بفرمایید

قاسم: سلام مادر !مادرجان: سلام جونُم

...بیا، بیا که دیر اومدی

مهناز: این بعدِ شما ...رسیده ‌سرِ خاک

می‌خواست از همون‌جا هم برگرده، بِرِه

حاج ناصر می‌بیندش، به زور میاردش خونه

...مرضیه: الهی! غَریبی می‌کرده

مرضیه: خب دلش شکسته جعفر: سینی رو پاک کن، بده اعظم: کاشکی برنج داشتیم

جعفر: بِدِه مو، بِدِه مو می‌بَرم، می‌برم آقا جان شمسی: اینم بذار

بِده من، بِدین من ‌ببرم

اعظم: بِبَر... خودت پَسَند: بِبَرم... من خودم؟

(صدای افتادنِ سینی)

پَسَند: پام گیر کرد بَرِ قالی اعظم: طوریش نیست

اعظم: اون قسمتی که طوریش نیست جمع می‌کنیم

!جعفر: غذا هست ها شما ناراحت نباشین، هست

(صدای بازی دخترها)

...حاج ناصر: لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ

پَسَند: سلام قاسم قاسم: سلام

حاج ناصر: الله اکبر

پَسَند: تَسلیت می‌گم ...قاسم: تَسلیت

حاج ناصر: الّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ

قاسم: عمه چِ... چطوره؟

پَسَند: خبر نداره

سَمعَکِش رو برداشتن

حاج ناصر: الله اکبر

سرد می‌شه

حاج ناصر: سُبحانَ الله، سُبحانَ الله، سُبحانَ الله

حاج ناصر: الله اکبر

حاج ناصر: سُبحانَ الله، سُبحانَ الله، سُبحانَ الله

حاج ناصر: الله اکبر

اَشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ اِلاَّ اللّهُ

...اَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّدُ

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ

أَلسَّلامُ عَلَیک یا أَیهَا النَّبِی وَ رَحمَةُ اللّهِ وَ بَرَکاتُه

أَلسَّلامُ عَلَینا و عَلی عِبادِ اللّهِ الصّالِحین

أَلسَّلامُ عَلَیکم و َرَحْمةُ اللّهِ وَ بَرَکاتُه

بله

حاج آقا... یک نمازتون‌ رو خوندین

نماز عصر رو بعداً می‌خونم !یا غَریب

!پَسَندیده... خانم

چی شد؟

...اونجا نشسته بو‌د

بَهونه‌ی رادیویش رو می‌گرفت که خراب بود

...صبحونه‌ش رو آوردم

...رفتم نونِ داغ براش بیارم

...وقتی که برگشتم، دیدم

!پَسَند: هاه

نمی‌دونم چی شد؟

(صدای کلاغ)

!ای وای

!پَسَند: مامان

!مامان

(صدای تیک تاکِ ساعت)

کمه، اینا کمه

باید از مَسجِد قرآن بیاریم

مادرجان: عینکُم کجاهه؟

عِینَک... رو چشمته، مامان

!عینکُم رو چشممه دارم دنبالش می‌گردم

اعظم: این ظرف‌ها رو بگذار اون‌وَرتر

(صدای صحبت جعفر از بیرون)

!(اعظم: مرضی (مرضیه !خُرماها رو بچین تو دیس

هرمز: سلام مهمان: سلام علیکم

مهمان: خدا صبرتون بِدِه

مهمانِ زن: خدا رحمتشون کنه

مهمان: خدا بیامرزتشون

مهمان: تَسلیت عرض می‌کنم، آخرین غمتون باشه هرمز: خیلی ممنون

!مهمان: سلام حاج آقا! خسته نباشین مهمان دیگر: سلام علیکم

مهمان: خدا صبرتون بده، تَسلیت می‌گم

مهمان زن: تَسلیت می‌گم حاج‌ آقا خدا بیامرزتش

حاج ناصر: خدا امواتِ شما رو هم بیامرزه مهمان: سلام، خدا رحمتشون کنه

مهمان: غمِ آخرتون باشه

مهمان: سلام حاج آقا غمِ آخرتون باشه

مهمان: ایشالله داغ نبینید حاج ناصر: خدا اَجرِتون بِدِه

حاج ناصر: حاج خانم، 135 تا

شمسی: 135 تا

ننه جواهر: چرا از اینجا می‌ری آخه؟

ننه جواهر: قربونت، کمتر بکِش، کم نیاد یه‌وقت اعظم: علی، مادر بشین دیگه‌ مرد: کم نمیاد، بَرِکَت داره

...معصومه: اون اتاق، اون اتاق کم اومده

معصومه: 10 تا دیگه بریزید !اعظم: مسعود! مسعود

!اعظم: به بچه‌های خودمون بگو غذا نخورن ‌ها

حمید: سریع‌تر ‌بریزید

جعفر: بفرمایید عمو جان، بفرمایید

...بیشینید، راحت باشین

چیزی، کم و کَسری ندارید؟

!مهمان: رَحِمَ الله مَن یَقرأ فاتحه مَعَ الصَلوات

همگی: اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد

(صدای ناله‌ی زن‌دایی)

سلام عمه

سلام عمه

صدام رو می‌فهمید؟ عمه، صدام رو می‌فهمید؟

عمه: چی‌چی می‌گی؟ قاسم: عمه، قاسمم

قاسم: قاسم زن‌دایی: نمی‌فهمم

...پَسَند: نه، خو این قاسم: سیمش قَطعِ قَطع بود

قاسم: من وَصل کردم ...پَسَند: نه، سیمِش

قاسم: از همین‌جا بوده دیگه جای دیگه که اِتِصالی نداره پَسَند: مالِ دکمه‌شه

...بِ... بِده

این، اینجا باید بزنین

!زن‌دایی، قاسمه

!پسرِ سیدرضا خدابیامرز ها پسرِ داداشِتونه

زن‌دایی: کجا بودی؟

قاسم: همین‌جا بودم پَسَند: نبوده، امروز اومده

باز هم اومده مُرَخَصی

قاسم: بله... ولی این آخریشه

این دفعه که برگردم دیگه پیشِت می‌مونم

!اعظم: پَسَند! پَسَند، بیا

خانمِ وزیری ‌این‌ها دارن می‌رن

زهرا: عمو، عمو، برامون یه خونه دُرُست می‌کنی؟

سمیرا: می‌خوایم خاله‌بازی کنیم ...زهرا: آخرین بار دُرُست کردی با چادر

زهرا: بعد خراب شد افتاد

تو رو خدا بیا برامون دُرُست کن

قاسم: تو فِرِشته‌ای؟ سمیرا: نه، سمیرام

قاسم: خب، بیا !سمیرا: آخ جون

زهرا: آخ جون! دستت درد نکنه

زهرا: چه خونه‌ی قشنگی

سمیرا: خیلی خوشگل شده، عمو دستت درد نکنه

سمیرا: غذام رو بِدِه عمو

زهرا: عمو، یه دَر هم برای خونه‌مون بذار

!قاسم: صبر کن ببینم چی‌چی می‌تونم پیدا کنم

...زهرا: مثلاً من مردِ خونه‌ام، خب

زهرا: بیا سمیرا، این رو بگیر

زهرا: بچه چرا تو کوچه‌ست؟

دست و بالِش سیاه شده؟

نگاه کن من دارم گوشت می‌کوبم

!سمیرا: بچه تو کوچه‌ست

چرا بچه رو‌ گذاشتی بیرون کثیف شده؟

مامان... شما نمی‌خواد دست به چیزی بزنین

مو خودُم همه‌ی کارها رو می‌کنم

اعظم: می‌خوایم سُفره بندازیم بچه‌ها می‌خوان غذا بخورن

شما نمیاین؟

...هرمز: والله من که سَر در نمیارم

آخه تو چه آخوندی هستی که بلد نیستی یه روضه‌ای بخونی؟

هرمز: یه چی بخون دیگه حاج ناصر: آقا ولم کن

!حاج ناصر: من صِدام گرفته نمی‌تونم بخونم

حاج ناصر: ای بابا !حمید: می‌گم آقا هرمز

هرمز: باشه، تو با همین صدای گرفته‌ات هم بخونی ...گریه‌اش در میاد

بالای مَنبَر که نمی‌خوای بری که

!حمید: حاج ناصر ...حاج ناصر: من اگه بخونم خودم جلوتر از همه گریه‌ام می‌گیره

حاج ناصر: روضه‌خون که نباید گریه کنه حمید: آقا گوش بدین چی‌چی می‌گم

حمید: من بَلَدَم بخونم... می‌خوای من بخونم؟

!ول کن حمید شوخی نیست که

این زن اگه امشب گریه نکنه دِق می‌کنه می‌میره

هرمز: می‌فهمی؟ !حمید: ها، نمی‌فهمم

هرمز: بابای من هم همین‌جوری مُرد

حمید: بابا بلدم نوحه بخونم برای چی باور نمی‌کنین؟

مهناز: راست می‌گه، آقا هرمز صداش بد نیست

آقا حمید بیا

لا اِله اِلی الله

!مسعود

پَسَند: تو عمو قاسم رو ندیدی؟ مسعود: رفت

مسعود: با عمو جعفر خداحافظی کرد، رفت پَسَند: رفت؟

کجا رفت؟

گفت مرخصی‌اش تموم شده ...صبح باید بره پادِگان

ماشین گیر نمیاد

پَسَند: خیلی وقته؟ مسعود: همین الان رفت

مسعود: می‌گم کاریش دارین، برم دنبالش؟

!پَسَند: ها؟ نه

(صدای جیرجیرک)

(صدای نوحه خواندنِ حمید) بنشین تا به تو گویم زینب

غمِ دل با تو بگویم زینب، خواهرِ من

بعد من قافِلِه سالار تویی، خواهرِ من

دخترِ حیدرِ کَرار تویی، خواهرِ من

جمله یاران حسین در سفرِ کربُ و بَلا

جمله یارانِ حسین در سفرِ کربُ و بَلا

هدفِ فِتنه و پیکانِ جفا

(صدای گریه‌ی مادرجان) خواهند شد، خواهرِ من

(صدای گریه‌ی مادرجان) ...حمید: اهلِ بیتم همه در

حمید: مرگِ پدر می‌گِریَند حاج ناصر: بِالاَخَرِه گریه کرد

جعفر: خب اَلحَمدلله، اَلحَمدلله

...حمید: اُم کُلثوم در آن دَم حاج ناصر: خوب می‌خونه جعفر: آره

(صدای هق‌هقِ مادرجان) حمید: به نَوا خواهد شد، خواهرِ من

(صدای هق‌هقِ مادرجان) چون که بر نِی سَرِ پُر خونِ حسینت بینی

(صدای هق‌هقِ مادرجان) ...خواهرم صبر و نما

(صدای هق‌هقِ مادرجان) ظلم فَنا خواهد شد خواهرِ من

ننه جواهر: خدا رو شکر غذا به همه رسید

...حاج ناصر: بَرِکَت افتاد به سُفره‌

خدا بیامرزتش

هرمز: قاسم معلوم نشد یهو بی‌هوا بلند شد کجا رفت؟

!اعظم: پَسَند هرمز: نه خداحافظی، نه چیزی

علی: مامان، تشنمه معصومه: نوشابه بخور، خاله

علی: مامان، تشنمه اعظم: بخور دیگه

علی: نوشابه نمی‌خوام، آب می‌خوام اعظم: شمسی، آب‌ نیاوردی؟

شمسی: نه، یادم رفت پَسَند: من می‌رم میارم !جعفر: پَسَند

جعفر: بیشین ...پَسَند: آخه، آب

!جعفر: بیشین

هر کی آب می‌خواد، خودش می‌ره میاره

ما دو روزه اینجاییم اصلاً تو رو دیدیم؟

فردا معلوم نیست هر کی کجا هست

بله

عمو جان... بیا یه خُرده برای خو‌دت بکِش

اعظم: اون سینی رو بِدِه

معصومه: نسوزه

شمسی: این نوشابه رو هم بده

(صدای آهنگِ عروسی زنگِ موبایلِ پَسَند)

مرضیه: گوشی‌تون رو بیارم خاله؟ ...مادرجان: نمی‌خواد

بشین

(صدای آهنگِ عروسی زنگِ موبایلِ پَسَند)

...می‌گم

حالا به این‌ها چی‌چی بگیم؟

!نمی‌دونم

...وا‌‌یمیسیم

بعدِ چهلُمِ دایی... جواب می‌دیم

!هاه

!خِیره انشالله

!ننه جواهر: مَجلسِ خوبی بود ها

ننه جواهر: همه‌ی دَر و همسایه‌ها اومده بودن جعفر: خدا رَحمَتِش کنه

ننه جواهر: علی، روت رو بِتِکون سرِ سُفره بلند می‌شی می‌ری

اعظم: آب بریزم برات؟ !علی: نه

معصومه: بیا مامان بیا بشین شامت رو بخور

(صدای جیرجیرک)

(صدای خُر و پُف)

(صدای جیرجیرک)

(صدای خُر و پُف)

(صدای نِق زدن نوزاد)

(صدای نِق زدن نوزاد)

(صدای گریه نوزاد)

!قربونت برم

(صدای نوزاد)

!پَسَند: جان

(صدای جیرجیرک)

(صدای پخشِ موسیقی از رادیو)

(ترانه به سوی تو - کوروس سرهنگ‌زاده)

♪ به سوی تو، به شوقِ روی تو ♪

♪ به طرفِ کُوی تو، سپیده دَم آیم ♪

♪ مگر تو را جویم… بگو کجایی؟ ♪

♪ نشانِ تو گَه از زمین، گاهی ز آسمان جویَم ♪

♪ ببین چه بی‌پروا، رهِ تو می‌پویَم ♪

♪ بگو کجایی؟ ♪

♪ کِی رَوَد رُخِ ماهِت از نَظَرَم… نَظَرَم ♪

♪ به غیرِ نامِت کِی نامِ دگر بِبَرم؟ ♪

♪ اگر تو را جویَم، حَدیثِ دل گویم ♪

♪ بگو کجایی؟ ♪

♪ به دستِ تو دادم دلِ پریشانم ♪ ♪ دگر چه خواهی؟ ♪

♪ فِتاده‌ام از پا ♪

♪ بگو که از جانَم دگر چه خواهی؟ ♪

(صدای جیرجیرک)

(صدای موسیقی تیتراژ)