Original subtitles

این زیرنویس برای ناشنوایان منتشر شده است حق پخش و نشر این زیرنویس بدون اجازه‌ی مترجم، ممنوع است t.me/YisFilm

گفتارنویس: آزاده کاوسی (صدای گفتگو و پِچ‌پِچ افراد)

ویرایش نهایی: نازنین کاوسی (صدای گفتگو و پِچ‌پِچ افراد)

(صدای گفتگو و پِچ‌پِچ افراد)

!صدای دختر: کلاس داریم ها

(شعری از فَرُخی سیستانی) صدای استاد: دل من همی داد گفتی گُواهی

که باشد مرا روزی از تو جدایی

صدای شاگرد پسر: جدایی؟

بلی هر چه خواهد رسیدن به مَردم

بر آن دل دهد هر زمانی گُوایی

(صدای نوچ نوچ شاگرد)

من این روز را داشتم چشم وَزین غم

نبوده‌ست با روزِ من روشنایی

جدایی گَمان بُرده بودم ولیکَن

نه چندان که یک سو نَهی آشنایی

(صدای همهمه در کلاس) به جُرمِ چه راندی مرا از در خود؟

گناهم نبوده ست جز بی‌گناهی

(صدای همهمه در کلاس) بدین زودی از من چرا سیر گشتی؟

نگارا بدین زود سیری چرایی؟

(صدای گفتگوی بلند شاگردان) که دانست کَز تو مرا دید باید

به چندان وَفا این همه بی‌وفایی

(صدای گفتگوی شاگردان) سپردم به تو دل ندانسته بودم

بدین گونه مایل به جور و جَفایی

...دَریغا، دریغا که آگَه نبودم (صدای کشیدن صندلی) !که تو بی‌وفا در جَفا تا کجایی

همه دشمنی از تو‌ دیدم وَلیکَن نگویم که تو دوستی را نَشایی

نگارا من از آزمایش بِه آیم مرا باش تا بیش ازین آزمایی

مرا خوار داری و بی‌قدر خواهی نگر تا بدین خو که هستی نپایی (صدای خنده شاگردان)

تَفسیرِش بمونه برای جلسه‌ی بعد

!صدای استاد: همه‌اش حرف! حرف! حرف

*مُسابِقِه‌‌ی حافِظ و مولَوی با گوتِه* و شِکْسْپِیِر (شاعران معروف آلمانی و انگلیسی)

حَرف‌های خوب

(صدای پرندگان) !حرف‌های قشنگِ به درد نخور

!ببخشید استاد

بفرمایید

«می‌خواستم بگم این شعرِ «فرخی که خوندید خیلی قشنگ بود

خب؟

(صدای هلی‌کوپتر) می‌خوام بدونم این سَبْک روی کی اثر گذاشته؟

(صدای هلی‌کوپتر) استاد: خب، سادگی شعر فرخی روی شُعرای بعد از خودش خیلی مُؤَثِر بوده

(صدای بلند هلی‌کوپتر) چیزی که الان یادم میاد

نادرش نمونه‌ی کامل‌ترِ تَغَزُل‌های* فرخیه (تو صدای هلی‌کوپتر، حرف‌هاش گم می‌شه) (لطیف و عاشقانه)

یعنی تَأثیرِ سَبْکِ خُراسانی روی سَبْکِ عَراقی

!ولی خوب نخوندینش

(صدای هلی‌کوپتر) بله؟

شاگرد: توی این شعر یه سوز و اِحساسی هست که اصلاً تو صدای شما نبود

همین که تو شعر هست، کافی نیست؟

ولی خوبْ خوندنش خیلی تأثیر داره

!استاد: تا شِنَوَنده‌اش کی باشه

اگه کسی هم بخواد بشنوه - ...با این همه سر و صدا !سر و صدا که مال شماهاست -

(صدای پرندگان) نه! اگه خوب می‌خوندین، همه ساکت می‌شدن

اون‌وقت، اونایی که می‌خواستن بشنون سرِ حال می‌اومدن

دیگه از من گذشته که با شعر خوندنم کسی سرِ حال بیاد

پس تکلیفِ شعر چی می‌شه؟

بهتره هر کَس شعرِ خودش رو بخونه

(صدای ساخت و ساز) یعنی چی؟ - یعنی این حرف‌ها رو فراموش کنیم -

بذارین من هم به کارم برسم

(صدای پرنده)

صدای استاد: من از مَردمِ همین شهرم

همه‌ی آدم‌های این شهر هم دوست دارم

چون تَقریباً هیچ کُدومشون رو نمی‌شناسم

(صدای آژیر)

از آدم‌های بزرگ مُجَسَمه ساختیم و دورش نَردِه کشیدیم

(صدای آژیر) ...اگه کسی حرف‌ این مجسمه‌ها رو باور کنه

باید بین خودش و مَردم نَرده بِکِشه

من این حرف‌ها رو باور کردم

(صدای رادیو تاکسی) اصلاً باورکردنی هست؟

توانا بُوَد هر که دانا بُوَد

واقعاً؟

(صدای موسیقی)

من با این‌ها غَریبه‌ام

با مُجَسَمِه‌ی آدم‌ها با آدم‌های مُجَسَمِه

(صدای بوق)

(صدای موسیقی)

اینجا نمی‌شه به کسی نزدیک شد

آدم‌ها از دور دوست‌داشتنی‌ترن

زن: اینو لازم ندارین؟

شاید می‌ترسم

شاید خیالاتی‌ام و می‌ترسم با ...پیدا کردن دوست

مَجبور بشم از خیال‌بافی دست بردارم

...اما اگه دو نفر به قیمتِ دوستی

مجبور بشن تا آخر عُمر ...به هم دروغ بگن

بهتره تنهایی بنشینن و به چیزهایی فکر کنن که دوست دارن

(صدای ساخت و ساز)

اینجا ساختمون‌ها بیشتر از آدم‌ها حرف می‌زنن

یا لااَقَل من حرف‌هاشون رو راحت‌تر می‌شنوم

یکی می‌گه قراره منو بِکوبَن و دوباره بِسازن

(صدای باد) یکی دیگه از طبقه‌های تازه‌اش می‌گه

این یکی دوستِ قدیمی منه

...با تک‌تک آجُرهاش حرف می‌زنم و

فکر می‌کنم اونم به هیچ ساختمونی به اندازه‌ی من نزدیک نیست

شعرهای قدیمی‌ام رو تو گوشِ ساختمون‌های قدیمی زمزمه می‌کنم

چون به نظرم با این حرف‌ها جورتَرَن

(صدای ساخت ‌و ساز)

(صدای عبور و مرور ماشین و آژیر)

روزها پیاده‌روی فایده نداره

(صدای موسیقی خیابانی) صدا و نور و شلوغی مُزاحِم خیال‌بافی آدمه

باید صبر کرد تا شب بشه

(صدای هواپیما)

(صدای موسیقی)

(صدای قدم‌های پا) (صدای موسیقی)

یکی از مَعدودِ چیزهایی که حس خیال‌بافی من رو اِرضا می‌کنه، کتابه

...و جایی که کتاب باشه

آدمی هم هست که چند دقیقه‌ای تَحَمُلِش کنم و تحملم کنه

(صدای موسیقی)

استاد: سلام

(صدای موسیقی) سلام

!می‌خواستی نیای دیگه

استاد: سفارش‌هام رو جور نکرده باشی دیگه نمیام

!می‌دونم !اینجا نمیای ریختِ ما رو ببینی که

سِفارِش‌های استاد حاضِرِه؟

شاگرد: رو میزه، آقا

فقط یکی‌اش موند واسه یکی دو روز دیگه

(پخش ترانه آوار از فرهاد) ♪ ...تو هم با من نبودی، مثلِ من با من ♪

خیالت راحت باشه

کتاب‌فروش: چاپِ اول به این تمیزی گیرت نمیاد

این یکی مُهر هم داره

این همه سال نگه داشته حالا بفروشه

کتاب‌فروش: نه! صاحبش مُرده

بچه‌هاش دارن وسیله‌هاش رو حَراج می‌کنن

!حیف

کتاب‌فروش: واسه تو که بَد نشد

کُلِکسیونِت تَکمیل می‌شه

بذارم به حساب؟

نه! بدهی‌ام بیشتر نشه بهتره

(صدای موسیقی)

اون یکی رو پیدا نکردی؟

کتاب‌فروش: آقا، اون یکی کتابه پیدا نشد؟

!شاگرد: همونه که گفتم نداشت، آقا

تا پَس‌فردا غُروب حَتماً پیداش می‌کنم

استاد: من فردا شب هم یه سری میام اینجا

♪ ...تو هم از ما نبودی آن که ذات درد ♪ - بد حساب که نیستم؟ -

کتاب‌فروش: نه

حِسابِت بد نیست

فِکرِت هم خوبه

کتابخونه‌ات که نایابه

♪ ...چنان هم سفره‌ی شب ♪

!کتاب‌فروش: اَفسوس! اَخلاقِت چِرکِه

♪ ...من و عشق و ♪

اونم تو حَراجِ بعدی بِگَرد یه دونه تَر و تمیزش رو برام پیدا کن

استاد: خداحافظ به سلامت -

(صدای موسیقی)

صدای استاد: روشنی زیاد هم چیزِ جالبی نیست

آدم همه چیز رو می‌بینه و همه اون رو می‌بینن

...توی تاریکی آدم می‌تونه خیال کنه که

چیزی، جایی، کسی منتظرشه

اما توی روشنایی اصلاً خبری نیست

(صدای موتور) !معلومه که خبری نیست

سلام علیکم - بله؟ -

کجا می‌ری؟ - هیچ‌جا! قَدَم می‌زنم -

کیفِت رو باز کن

بسیجی: کتابِ شعره؟ استاد: یکی‌اش شعره

بسیجی: کارتِ شناسایی؟

ببخشین شما چی درس می‌دین؟ - استاد: ادبیات

...آقا، من یه سوال دارم

حوصِلِه دارین جواب بدین؟ - استاد: بفرمایین

بسیجی: به نظرِ شما منظورِ این شاعرها ...چی بوده که این همه

شَراب و جام و مِی و اینا ریختن تو شعرهاشون؟

حالا نمی‌شد یه مَثَلِ دیگه‌ای بزنن که مَردم به اشتباه نیفتَن؟

استاد: والا به نظرم دلیلش این بوده که ...شب‌ها می‌نشستن یه گوشه

فکر می‌کردن و شِعر می‌گفتن

اگه شب‌ها عوضِ فکر کردن ...راه می‌افتادن تو کوچه‌ها قَدَم می‌زدن

هَوَس این کلمه‌ها هم از سرشون می‌افتاد

(صدای عبور ماشین و دوبْس‌دوبس ضبط)

(صدای ترمز گرفتن)

(صدای موسیقی خارجی از ضبط ماشین)

بالاَخَرِه اومدی؟

(صدای موسیقی خارجی ماشین)

(صدای ترمز و عبور ماشین)

!ببخشید آقا

!مَجبور شدم شما رو صدا کنم

نترسیدی از چالِه بیفتی تو چاه؟

!نه

از دور یه نگاهی انداختم به قیافه‌تون نمی‌اومد مُزاحم باشین

به قیافه‌ی شما میاد این وقت شب سرِ خیابون وایسین؟

!نه! به قیافه‌ام نمیاد

ولی من واقعاً منتظرِ کسی بودم

استاد: شَکی نیست

اما این ماشین‌های مُدِل بالا نمی‌ذارن آدم زیاد منتظرِ کسی بمونه

رویا: من باید چند دقیقه‌ دیگه اینجا منتظر بمونم

ممنون از کُمکتون

!نه! دلم می‌خواد بمونم

استاد: بدم نمیاد بدونم ماشینِ طرفّ شما !چه مدلیه

به هر حال، اگه وایسادنِ من ناراحتتون می‌کنه، می‌تونم برم

هر جور مِیلِ شماست

(صدای هواپیما)

(صدای پارس سگ)

(صدای ماشین) (صدای ضبط ماشین)

(صدای دویدن رویا)

...رویا: می‌گم

به قیافه‌ی شما هم نمی‌اومد !این وقتِ شب دنبالِ کَسی بِگَردین

استاد: دنبالِ کسی نمی‌گَشتم

یعنی منتظرِ کسی نبودین؟ - !استاد: نه

باز، خوش به حال شما که منتظرِ یکی هستین

(صدای ماشین)

شما چیکاره‌این؟ - ادبیات درس می‌دم -

!پس معلّمین - معلمِ دانشگام -

پس باید حِسابی اهلِ شعر و قِصه باشین

شما هم هستین؟ - زیاد -

از وقتی مدرسه می‌رفتم کتاب می‌خوندم

ولی تو این یکی دو ساله خیلی جِدی‌تر شدم

ساعت چنده؟

!شما که خودتون ساعت دارین

رویا: گفتم شاید عَقَب مونده باشه

از یازده گذشته، نه؟ - یازده و نیمه -

!نیومد - کی نیومد؟ -

به کی می‌شه گفت؟

(صدای سوت و افتادن وسایل)

منتظر کسی هستین؟ - به شما اِعتماد کنم؟ -

!تا چه موضوعی باشه

نمی‌دونم بابتِ سَوادِ شماست ...یا حِس خودم

ولی دلم می‌خواد بهتون اِعتماد کنم

دلم می‌خواد باهاتون روراست باشم و حرفم رو بزنم

!فقط به یه شَرط - چه شرطی؟ -

!رویا: بدونِ عشق چه عشقی؟ من حتی اسمِ شما رو هم نمی‌دونم -

رویا: مَنظورم آینده ست، نه الان

(صدای قدم زدن)

رویا: مطمئنم که شما می‌تونین بهم کمک کنین

...ولی...دلم می‌خواد بهم قول بدین

تا حِس نکنم بهتون لَطمِه‌ای می‌زنم

تو این وَضعیَت شما تنها کسی هستید که باهاش خیلی راحتم

استاد: باشه، قول می‌دم

راستش منم خیلی وقته با کسی حرف نزدم

شما چرا تنهایید؟

هیچ‌وقت فکر نکردین که می‌شه از تنهایی در اومد؟

...استاد: شما اگه منتظر کسی نبودید

سَوارِ اون ماشین می‌شدید که از تنهایی در بیاین؟

!نه

می‌گَشتم دنبالِ آدمی که مثلِ خودم باشه

استاد: من نمی‌گَردَم چون از خودمم خوشم نمیاد

!آدمِ عَجیبی هستین - !استاد: شما هم همین‌طور

(صدای بوق)

صدای رویا: به خودتون زَحمَت ندین با این وَضع نمی‌شه جایی رفت

!صدای استاد: باید قبلاً فکرش رو می‌کردین

صدای رویا: اگه اومده بود لازم نبود فکر چیزی باشم

(صدای قطار)

استاد: کسی رو دارین که پیشش بمونین؟

(صدای سوت قطار)

رویا: چند نفری هستن ولی نمی‌خوام پیششون بِرَم

استاد: واقعاً می‌خواین بهتون کمک کنم؟ رویا: بله

رویا: حس می‌کنم شما می‌فهمید من چی می‌گم

استاد: پس لُطف کنید و راستش رو بگین

ببخشید که انقدر رُک حرف می‌زنم من به کسی اعتماد ندارم

ولی اگه اعتماد کنم حتماً بهش کمک می‌کنم

رویا: پس چطور وایسادید و نرفتید؟ (صدای رعد و برق)

!صدای استاد: نمی‌دونم شاید غافِلگیر شدم

...شایدم بعد از این همه وقت فکر کردم بشه

با کسی حرف زد و پَشیمون نشد

استاد: مشکلِ شما چیه؟

(صدای ناقوس) صدای رویا: من اونجا منتظر بهترین آدمی بودم که تو زندگیم دیدم

(صدای ناقوس) استاد: اما نیومد نه -

ولی قَرارِمون 4 شبه امشب شبِ اول بود

خیلی وقته می‌شناسیدش؟ - دو سالی می‌شه -

(صدای موسیقی) سال دوم دانِشکَدِه بود که دیدمش

قرار گذاشتیم یه سالِ بعد همون جایی که جُدا شدیم، همدیگه رو ببینیم

(صدای موسیقی)

استاد: چی شد که جدا شدین؟

جدا نشدیم !جدامون کَردَن

(صدای موسیقی) استاد: تو این مدت باهاتون تَماس نگرفت؟

جایی نبود که بتونه تماس بگیره

به منم گفت تو این یه سال تماس نگیرم بهتره

استاد: چرا؟

(صدای موسیقی)

فکر می‌کنین بیاد؟

گفت قرارمون بینِ ساعتِ 10 تا 11

می‌دونین چرا؟ - !استاد: نه

(صدای موسیقی)

می‌گفت دو تا آدم کنارِ هم مثلِ 11 می‌مونن

استاد: یه آدم هم مثلِ 11 می‌مونه به شرطی که فقط به پاهاش نگاه کنی

شما هیچ حرفِ امیدوار کننده‌ای ندارین که بزنین؟

!چرا

فکر نمی‌کنین الان ...دارن پدر و مادرتون در به در دنبالتون

رویا: اون‌ها خیلی وقته مُردَن

من با مادربزرگم زندگی می‌کنم

(صدای موسیقی)

اون هم فکر می‌کنه من اومدم تهران دیدنِ دوستم

دَفعه‌ی اولیه که همچین اِجازه‌ای بهم داده

ولی من هیچ دوستی ندارم که پیشش بمونم

(صدای موسیقی)

استاد: اگه پیداش نشد، چی؟ به اینِش اصلاً فکر نکرده بودم -

...قبلاً هم انتظار کشیده بودم

ولی یک ساعتِ امشب هزار سال گذشت

استاد: یعنی عشق انقدر سخته؟

آره! ولی سختی‌اش هم خوبه

(صدای موسیقی)

شما اصلاً هیچ‌وقت...؟ - !نه! اصلاً هیچ‌وقت -

آخه چطور؟

بالاخره تو دوره‌ی دانشجویی ...بعدش هم تَدریس

آدم با خیلی‌ها برخورد می‌کنه

!استاد: بله، خیلی‌ها شاید گیرِ کارم همین باشه

به نظرم شما دُشمنِ خودتون باشین

رویا: وگرنه آدم انقدر زندگی رو به خودش‌ سخت نمی‌گیره

(صدای موسیقی)

رویا: اون قاب چرا خالیه؟

استاد: هنوز عکسِ مناسِبِش پیدا نشده

!رویا: پیدا می‌شه

(صدای موسیقی)

(صدای رعد و برق)

(صدای بلندگوی مسجد)

(صدای رعد و برق)

(صدای بلندگوی مسجد)

رویا: کمک کنین پیداش کنم

ممکنه به خاطرِ من تو دردسر افتاده باشه

یه نشونه‌هایی اَزَش دارم

ولی تو این شهر !نمی‌دونم چیکار باید کرد

(صدای اذان و رعد و برق)

می‌خوام روزها دنبالش بگردم و شب‌ها منتظرش باشم

قول می‌دم زیاد مزاحمِ شما نشم

(صدای رعد و برق بلند)

!باشه

(صدای اذان و رعد و برق) هر کاری که بتونم می‌کنم

راستش رو بخوای واسه منم بد نیست

لااَقَل از این تنهایی و بی‌خاصیَتی در میام

(صدای اذان و رعد و برق)

استاد: از این گذشته یه خُرده هم از عاشق‌ها چیز یاد می‌گیرم

(صدای رعد و برق)

فردا چیکار کنیم؟ - استاد: منظورت امروزه؟

استاد: اول یه چند ساعتی بخواب بعدش اگه زنده موندیم یه فکری می‌کنیم

(صدای رعد و برق و باران)

تو اون اتاق راحت‌تر نیستی؟

اِشکالی داره من اینجا بخوابم؟

آدم حِس می‌کنه همه‌ی نویسنده‌ها مُواظِبِشَن

قبل از اینکه شما رو ببینم فکر می‌کردم خودم آدمِ خیال‌بافی‌ام

این دَر از تو قُفل می‌شه اگه کاری داشتین به من بگین

!نه

(صدای باران)

اینجا همه چی هست

شب بخیر

رویا: صبح بخیر

(صدای در زدن)

(صدای در زدن)

بله؟

!رویا: دیدین هر دومون زنده موندیم

(صدای پرنده)

ببخشید اگه بیدارتون کردم

استاد: نه، کارِ خوبی کردین

استاد: شما صبحانه خوردین؟ خیلی وقته -

عَجب گَنجی اینجا دارین

...من از بچگی دو تا رِفیق بیشتر نداشتم

اگه می‌خواستم بشنوم کتاب می‌خوندم

اگه می‌خواستم حرف بزنم مادرم بود

دیگه نیست؟ - استاد: چرا، بعضی وقت‌ها میاد

ولی دیگه حرف‌های من رو نمی‌شنوه

حرفی هم نمی‌زنه که من بشنوم

رویا: فکر نمی‌کنید اگه شما خوشبَخت بشید، اون راضی‌تره؟

استاد: خوشبختی که زورکی نمی‌شه رویا: نه، زورکی نیست

رویا: شما آدمِ موفقی هستین چیزهای زیادی می‌دونین

!استاد: دونستن، خوشبختی نمیاره !رویا: راحتی که میاره

آدمی که می‌دونه خیالش راحت‌تره

!استاد: شاید همین دونستن عَذابش بده

مهم نیست اگه دنیاش عوض بشه به عَذابش می‌اَرزه

دو سه سال پیش منم معنی این عَذاب رو نمی‌فهمیدم

شاید هم از دیدن کتاب‌های شما کِیف نمی‌کردم

خیلی خوبه که یه نفر چشمِ آدم رو باز کنه

باورم شد که شما آدمِ خیال‌بافی هستین - رویا: چرا خیال‌باف؟

همون آدمی که می‌گین دنیاتون رو عوض کرده ...دیشب شما رو تو خیابون

!گفتم که قرارِ ما 4 شبه

ببخشید بَد حرف زدم شاید هم حق با شما باشه

ولی حرفِ خوب رو همیشه آدم‌های خوب نمی‌زنن

شما که خودتون بهترین حرف‌ها رو ...درس می‌دین

مُطمَئنین همه‌ی این آدم‌ها عینِ حرف‌هاشون بودن؟

شاید به خودتون بگین که من خیال‌بافم

یا اَلَکی ‌خوشم یا پُرروئم

ولی فکر کنم ته دلتون منظورِ من رو خوب بفهمین

من یه آدرسِ پُستی دارم و چند تا شماره تلفن

رویا: انقدر بهش اعتماد داشتم که بیشتر از این ازش نشونی نخواستم

(صدای پرنده)

ببخشید ازتون اجازه نگرفتم

باید بهتون می‌گفتم

...ولی من - مهم نیست -

بعضی وقت‌ها چیزهایی که به فکرِ آدم میاد

بهتره جلوی چشمش هم باشه

شما امروز کلاس دارین؟ - نه -

استاد: فردا کلاس دارم ولی شاید فردا هم نرفتم

حالِ نامه نوشتن دارین؟

(صدای پرنده)

(صدای ساخت و ساز بیرون)

استاد: بالاخره چی شد؟ رویا: شما یه دقیقه اجازه بدین

من که 10 دقیقه‌ی اول ساکت بودم

می‌دونم، ببخشید

ولی باید یه چیزی بگم که قابلِ نوشتن باشه

استاد: آدم با کسی که دوست داره باید راحت‌تر از این حرف‌ها باشه

!بله ولی من هیچ‌وقت این رو بهش نگفتم

(صدای ساخت و ساز بیرون)

بهش گفتم که منتظرش می‌مونم

!اما نگفتم که دوستش دارم - استاد: چرا؟

!نمی‌دونم

برام سخت بود که هر چی تو دلم می‌گذره بهش بگم

رویا: راستش ترسیدم اگه بگم همه چی خراب بشه

اما اون گفت... بله؟

!بله !خیلی زیاد

استاد: پس نمی‌خواین !حرفِ دلتون رو براش بنویسین

!چرا! ولی همه‌اش رو نه

رویا: هم می‌خوام بفهمه که ...موضوع برام مهمه

!هم فکر نکنه حالا چه خبره

مَخصوصاً اینکه شبِ اول هم نیومده

تو یه سال خیلی چیزها ممکنه عوض بشه؟

استاد: والا من تو این زمینه خیلی صاحِب نَظَر نیستم

چون خیلی ساله برای من !چیزی عوض نشده

!نمی‌دونم چی بگم اصلاً مَغزَم کار نمی‌کنه

...می‌خوام ازتون یه چیزی بخوام

می‌دونم واسه شما کاری نداره ولی برای من سخته

اگه واقعاً یه نفر رو دوست داشته باشین ...و بخواین حرفِ دلتون رو بهش بزنین

چی براش می‌نویسین؟

!استاد: نمی‌دونم !چون تا حالا هیچ‌وقت این اِتِفاق نیُفتاده

شما وَضعِ من رو می‌دونین خودتون رو جای من بذارین

...استاد: ببین... اِ... من می‌دونم آسون نیست -

!ولی خواهش می‌کنم قبول کنین

...صدای استاد: از جان، عزیزترم

در شهری‌ام که با تو برایم غَریب نیست

اما دیشب را بی تو در غُربَت گذرانده‌ام

سَهم من از عشق گوشه‌ی سرد و تاریکی از این دنیاست

که با یادِ تو گرم و روشن مانده است

کاری کن که باور کنم انتظار، خودِ عشق است

آشکارا نهان کنم تا چند؟ !دوست می‌دارَمَت به بانگِ بلند

چطوره؟

رویا: این‌قدر خوبه که !فکر کنم بفهمه من ننوشتمش

خیلی شانس آوردم با شما آشنا شدم

به نظرم خدا شما رو برای من فرستاده

استاد: بَعید نیست بَرعَکسِش هم دُرست باشه

چون خدا عادت داره چند تا کار رو با هم بکنه

مثلاً بعد از این همه سال ...من رو مجبور کنه

اِحساساتی بشم و نامه‌ی عاشقانه بنویسم

ولی از حَق نباید گذشت !احساساتی شدن کارِ سختیه

ولی به زَحمَتش می‌اَرزید - !استاد: بله

ولی یه لحظه فکر کردم 18 سالمه

رویا: کِی پُستِش می‌کنین؟ ...استاد: اگه بخواین همین الان

با سَریع‌ترین پُستِ ممکن

(صدای ناقوس)

رویا: اون شعری که آخرِ نامه نوشته بودین مال کی بود؟

استاد: سَعدی

اِ؟ سَعدی از این شعرها هم داره؟

بهترین کارهاش در واقع همین غَزَل‌هاشه

رویا: من زیاد با ادبیاتِ قدیم آشنا نیستم

از سَعدی هم همون چیزهایی یادمه که توی مدرسه خوندیم

از کسی که بوستان و گُلستان رو گفته این شعرها یه خُرده عجیب نیست؟

!اصلاً بَشَر همه کارهاش عجیبه

...مثلاً به خاطر یه نفر خطر می‌کنه

نِصفه شب تو‌ی شهر غَریب سرِ خیابون وا‌یمیسه

استاد: ولی حاضِر نیست به همون آدم بگه دوستش داره

عَجیب‌تر اینکه یه نفر ...اُستادِ اَدبیات باشه

کُلی هم شعرِ عاشقانه بلد باشه ولی خودش عاشقِ کسی نشده باشه

!بالاخره هر کسی یه عِیبی داره دیگه

از سَعدی شعرِ دیگه‌ای یادتون هست؟

خیلی - یکی‌اش رو می خونین؟ -

صدای استاد: بیا که در غَمِ عشقت مُشَوَشَم* بی ‌تو (پریشان و آشفته)

(صدای موسیقی)

بیا ببین که در این غم چه ناخوشم بی‌ تو

(صدای موسیقی)

شب از فَراقِ* تو می‌نالم ای پَری‌‌رُخْسار (دوری)

(صدای موسیقی)

چو روز گَردَد گویی در آتشم بی‌ تو

(صدای موسیقی)

دَمی تو شَربَتِ وَصلَم نداده‌ای جانا

(صدای موسیقی)

همیشه زَهرِ فَراقَت همی چِشَم بی‌ تو

(صدای موسیقی)

اگر تو با منِ مِسکین* چنین کنی جانا (بینوا)

(صدای موسیقی)

دو پایم از دو جهان نیز دَرکِشَم بی‌ تو

(صدای بوق آزاد تلفن)

(صدای موسیقی) پیام دادم و گفتم بیا خوشَم می‌دار

(صدای بوق آزاد تلفن)

(صدای موسیقی) جواب دادی و گفتی که من خوشم بی‌ تو

آشپزخونه‌تون هم مثلِ کتابخونه به هم ریخته بود

استاد: زیاد بهشون نمی‌رسم فوقِش هفته‌ای یه دفعه

اون گَرد و خاکی که من دیدم سابِقه‌اش بیشتر از این حرف‌هاست

مُتِفَکِرها تَنبلن معمولاً

چه خبر؟

به صاحِبِ یه همچین دست‌پُختی جُز خبرِ خوب نباید داد

رویا: خبرت به بَدی دست‌پختِ من باشه !دیگه واوِیلا

نه، بد نیست

(صدای حرف زدن استاد با خودش) نمی‌شه راستش رو به تو گفت‏

رفتم اون آدرسی که داده بودی

(صدای حرف زدن استاد با خودش) کسی که دوست داری، هیچ‌کس نمی‌شناسه‏

آدرسِ عجیب-غَریبی بود

(صدای حرف زدن استاد با خودش) از تمام نشونی‌هایی که داده بودی رفته‏

استاد: کلی گشتم تا پیداش کنم یکی دو تا از دوستاش رو پیدا کردم

(صدای حرف زدن استاد با خودش) اگر گفتن واقعیت، خوشبختی و جوونی و امیدت رو نابود می‌کنه‏

چه بهتر که دروغ بشنوی

استاد: البته بعضی‌ها نمی‌شناختنش

ولی اونایی که می‌شناختنش کُلی ازش تعریف کردن

خُلاصه این دوستِ شما کُلی آدمِ سَرشِناسیه

براش پِیغام گذاشتم که یکی منتظرشه

رویا: پس از قرار امشب باید منتظرش باشیم

!استاد: شاید رویا: این‌جور که شما گفتید !شاید نه! حتماً

اگه حتماً گفتنِ من !راحتت می‌کنه، حتماً

می‌دونی از چی خوشحالم؟

استاد: از اینکه وقتِ قرارتون داره می‌رسه؟

اون که به جای خود

از اینکه اصلاً از کارهای من تَعَجُب نمی‌کنید

استاد: البته من خیلی وقته !دیگه از چیزی تعجب نمی‌کنم

به نظرم همه چی عادیه

حتی وضعِ من به نظر شما عادیه؟ - !استاد: نه

ولی اگه تکرار بشه و یه آدم ...هر شب بِره یه جا وایسه

!قرار نیست هر شب باشه

امشب میاد

(صدای جیرجیرک)

رویا: این سربالایی پدرِ آدم رو در میاره

استاد: دیشب از این خیابون نیومده بودین؟

رویا: نه! دیشب مسیرم سَرراست بود

استاد: می‌خواین برگردیم از خیابونِ بَغَلی بریم؟ رویا: حالا دیگه؟

رویا: باز خوبه آدم مطمئنه یکی منتظرش هست

وگرنه به چه عشقی این سربالایی رو می‌ره بالا؟

استاد: وقتی هم مطمئنی کسی منتظرت نیست، راحت می‌ری بالا

رویا: پس به نظرِ شما من چرا سخت می‌‌رم بالا؟

!استاد: برای اینکه مطمئن نیستی !*مُرَدَدی (شک داری)

!صبر کن! جلوتر نرو

!استاد: ما رو نمی‌بینن !بذار رَد شه -

!اومدیم و دیدن - !استاد: مسئله‌ای نیست

!برای من هست مثل اینکه یادتون رفته

(صدای آژیر پلیس)

(صدای جیرجیرک)

استاد: چرا وایسادی؟

استاد: ترسیدی؟ !نه -

استاد: سردت نیست؟ نه، خیلی هم سرد نیست -

(صدای هواپیما)

رویا: آدم وقتی منتظره چقدر زمان بَد می‌گذره

(صدای هواپیما) استاد: منتظر هم نباشه خیلی خوش نمی‌گذره

(صدای هواپیما)

(صدای پارس سگ)

رویا: اگه جای من بودین چیکار می‌کردین؟

راستش رو بگم؟ - رویا: دروغ بهتون نمیاد

مُنتَظِر نمی‌موندم

!نشد

اگه قرار بود منتظر بمونین چیکار می‌کردین؟

استاد: با خودم حرف می‌زدم یا شعر می‌خوندم که وقت بگذره

رویا: چه شعری؟

نمی‌دونم! شما که منتظرین باید بدونین

استاد: یه چیزی بخونین که منتظر بودن یادتون بِره

(شعری از محمد مُختاری) آن‌ها کجایند که می‌آمدند و می‌رفتند؟

رویا: اَفسانه‌ی خیابان می‌شدند

خانه‌ها را بَر می‌اَفروختَند

خاک را مُتِبَرِک می‌کردند

راه درازی انگار طِی شده است

این قِصه کودکانِ بسیاری را شاید به خواب بُرده باشد

من بوی خاک را می‌شنوم که در پِی گرمای ماست

قِصه همیشه از دلِ شب آغاز می‌شده است

!حالا تو بخون

(شعری از ناظم حِکمَت) !به من گفت بیا

!به من گفت بمان

!به من گفت بخند

!به من گفت بمیر

!آمدم! ماندم

!خندیدم! مُردم

شده تا حالا با کسی بَرخورد کنید که به دلتون بشینه؟

آره، ولی به دلشون ننشستم

یعنی چی؟

(صدای باد)

یعنی قَبلاً یه نفر به دلشون نشسته بود

!آدم نمی‌دونه با شما چه‌جوری حرف بزنه

استاد: چرا؟ !من که حرف عجیب-غریبی نزدم

گاهی آدم دلش می‌خواد با یه نفر دو کَلمه حرف بزنه

خب؟

اون‌وقت اگه اون نخواد دو کلمه حرفِ این رو بشنوه چی می‌شه؟

رویا: خب، می‌ره سُراغِ یه نفر دیگه

اگه نشد؟ - !اون‌قدر می‌گَرده تا پیدا کنه -

استاد: راه‌های دیگه‌ هم هست مثلاً؟ -

...مثلاً از خودش می‌پرسه

من چرا باید یه نفر رو اِحتیاج داشته باشم که باهاش دو کلمه حرف بزنم؟

اصلاً خودم با خودم می‌تونم بیشتر از دو کلمه حرف بزنم

و حرف‌های خودم رو راحت‌تر بفهمم

اگه کسی به اینجا برسه ...دیگه نه می‌گَرده

نه انتظار می‌کِشه

غیر از اینه؟ - !شاید غیر از این باشه -

مثلاً بعضی از آدم‌ها چون ...خیلی احساساتی‌ان و از اِبرازش می‌ترسن

برای توجیه خودشون از این حرف‌ها می‌زنن

غِیر از اینه؟

استاد: یازده و نیم شد

(صدای افتادن فلز)

!استاد: نگران نباش هنوز دو شب دیگه فرصت هست

(صدای موسیقی)

یه دقیقه صبر کن

(صدای موسیقی)

صدای استاد: می‌بینی؟ !دنیا یه همچین جاییه

بازم می‌گی به مُصیبَتِش می‌ارزه؟

استاد: نترس! مادرمه

استاد: می‌بینی؟ !دیگه حتی باهام حرف هم نمی‌زنه

رویا: چرا با شما زندگی نمی‌کنه؟

!استاد: نمی‌دونم شاید اونم دلش می‌خواد تنها باشه

(صدای گریه)

(صدای رعد و برق)

(صدای گریه)

(صدای رعد و برق و گریه)

(صدای ناقوس) (صدای تیک تاک ساعت)

(صدای موسیقی)

استاد: نخوابیدی؟ خوابم نبرد -

(صدای موسیقی) استاد: خیلی وقته بیداری؟ آره، فکر کنم -

(صدای موسیقی)

!استاد: چایی هم که گذاشتی

(صدای موسیقی)

می‌خوری بریزم؟

آره! گریه‌ام گرفت اصلاً یادم رفت

(صدای موسیقی)

بهتری؟ - !رویا: بهتر شدم

(صدای موسیقی)

به نظرت من اشتباه نکردم؟

استاد: نِصفِ قَرارِت مونده

استاد: به همین زودی جا زدی؟ نه، جا نزدم -

اولش فکر کردم نکنه اتفاقی براش افتاده

بعد گفتم شاید خبر بِدِه

ولی حالا... فکر می‌کنم ایراد از منه

گِدایی همه جورش بَده

گِدایی عشق که از همه‌اش بدتره

رویا: وقتی فکر می‌کنم می‌بینم به همه چی پُشتِ پا زدم

...و زندگیم رو گذاشتم سرِ یه قراری که

تو می‌گی من سَبُک شدم؟

استاد: خب، عشق آدم رو سَبُک می‌کنه

!استاد: ولی سَبُک نمی‌کنه !نمی‌فهمم چی می‌گی -

عشق باعث شده که تو بابَتِ یک کلمه حرف ...یه سال صَبر کنی و وقتش که شد

به همه چی پُشتِ پا بزنی و بیای اینجا

فقط آدمی که عشق قبولش کرده باشه می‌تونه همچین کاری بکنه

ولی وقتی می‌گی سَبُک شدی منظورت اینه که خودت رو پایین آوردی

...استاد: اگه اون هیچ‌وقت نیاد

...عشقش کاری کرده که تو پَر در بیاری

و کارهایی بکنی که تا حالا هیچ‌وقت فکرش هم نکردی

استاد: اگه منظورت از سَبُک شدن ...بالا رفتنه

سَبُک شدی

ولی اگه منظورت از سَبُک شدن ...کوچیک شدنه

عاشق هر چی کوچیک‌تر بشه بالاتر می‌ره

فکر نمی‌کنی همه‌‌ی این حرف‌ها تو ادبیات قشنگه؟

!زندگی با ادبیات فَرق داره

استاد: همه‌ی این حرف‌ها واسه اینه که زندگی یه خُرده شَبیه ادبیات بشه

آدم با تو حرف می‌زنه سَبُک می‌شه سَبُک به اون معنا که خودت گفتی

می‌دونی از چی خوشم میاد؟ - استاد: از چی؟

از اینکه خیلی باهات راحتم

فکر کن اگه کَسِ دیگه‌ای بود یه‌جوری اذیت می‌کرد

یا اصلاً قابلِ اعتماد نبود

ولی تو با بقیه فرق داری

این عادتِ شَبگَردی‌ات هم واسه من یکی بد نشد

خودمم تا حالا ازش بدی ندیدم

!رویا: واقعاً خوش به حالش خوش به حالِ کی؟ -

البته اگه پیداش بشه !دیگه بَعیده شب‌ها تنهایی بِری قَدَم بزنی

!استاد: فکر کردم چی می‌خوای بگی

تو مُطمَئنی تا حالا عاشقِ کسی نشدی؟

استاد: این‌جور که تو می‌پرسی خودمم کم‌کم دارم مَشکوک می‌شم

ولی بذار بهت بگم

من آدمی‌ام خیالاتی

سال به سال هم خیالاتی‌تر شدم

هیچ‌وقت دوستِ زیادی نداشتم

راستش هیچ احتیاجی هم حس نکردم

شاید فقط یه دوستِ قدیمی دارم که اونم این اواخر کم می‌بینمش

دیشب باهاش قرار داشتم

بابتِ اومدن با تو قالِش* گذاشتم - چیکاره‌ست؟ - (کسی را منتظر نگه داشتن)

استاد: کتاب‌فروش رویا: بازم کتاب

فکر کنم اگه بخوای ...کسی رو دوست داشته باشی

اول باید از سَنگَرِ کتاب‌هات بیای بیرون

تا بتونی طرفت رو درست ببینی

به هر حال هر کی با تو باشه واقعاً آدمِ خوشبختیه

از کجا معلوم؟ - فهمیدنش با زن‌هاست -

اون‌ها ممکنه هیچ‌وقت ...راستش رو بهت نگن

رویا: ولی تَهِ دلشون راحت می‌فهمن کی داره چه‌جوری نگاهشون می‌کنه

باور نمی‌کنی؟

!داره باورم می‌شه

می‌خوای بیشتر باور کنی به من نگاه کن

من می‌دونم تو آدمِ بهتری هستی

رویا: ولی دلم پیشِ اونه

...واسه همینه که اگه اون آدم برنگرده

چیزی از عشقش پیشِ من نمی‌مونه

...ولی من و تو اگه الان از هم جدا شیم

محبت و احتراممون سرِ جاشه

می‌بینی؟ منم مثلِ تو خیالاتی‌ام

اگه دلم می‌خواد برگرده ...فقط یه دلیل داره

رویا: چی؟

اینکه از دوست داشتن پشیمون نشی - رویا: نه! به این زودی جا نمی‌زنم

هنوز دو شبِ دیگه مونده

خیلی دلم می‌خواد بفهمم تو با کسی که دوست داری، چه‌جوری رفتار می‌کنی

استاد: باز داری خیال‌بافی می‌کنی؟ نه، جدی می‌گم -

!می‌خوام بدونم

اگه واقعاً می‌خوای بدونی چارِه‌اش آسونه

فردا از صبح با من بیا تا بفهمی

تو فکر کن با کسی هستی که ...دوست داری

منم فکر می‌کنم اینم یکی از همون خیالاتِ همیشگیه

رویا: قرارمون که یادت نرفته؟ نه، یادم نرفته... بدونِ عشق -

(صدای موسیقی)

!صدای استاد: خوشحالم همون‌قدر خوشحال که یک آدمِ الکی خوش

یا آدمی که خبرِ خوشی داره اما کسی رو نداره که بهش خبر بده

(صدای موسیقی)

تو همه چیز رو درباره‌ی من می‌دونی ولی من هیچی از تو نمی‌دونم

چی می‌خوای بدونی؟

دار و نَدارِ من همون خونه‌ بی وَسیله هست که دیدی

قِسطِ خونه رو از حَقُ‌التَدریس دانشکده کم کنی، چیزی ازش نمی‌مونه

لابُد بیشترِ پولت هم می‌ره پای کتاب

استاد: تو که می‌دونی دیگه چرا می‌پرسی؟

یعنی هیچ رازی نیست؟

چیزی که بهش دلبسته باشی؟ جایی که دلت بخواد بری؟

رویا: البته غیر از کتاب‌فروشی !چرا -

حوصله داری بریم سینما؟ - رویا: بدم نمیاد

رویا: خیلی وقته سینما نرفتم

منم دلم می‌خواد فیلمِ خوب ببینم

استاد: اما نه فیلمِ خوب پیدا می‌شه !نه سینمای خوب

منظورت چیه؟

استاد: راز نگه‌دار هستی؟

نباشم هم اینجا کسی رو نمی‌شناسم رازت رو براش فاش کنم

(صدای عبور و مرور و بوق ماشین)

!استاد: خوب اینجا رو نگاه کن رویا: اینجا کجاست؟

استاد: این همون سینماییه که من خیلی دوستش دارم

رویا: شوخی می کنی؟ استاد: نه

استاد: بهترین فیلم‌های عُمرم رو تو این دو تا سینما دیدم

ازشون کلی خاطره دارم

رویا: چی شد؟ استاد: سوخت

استاد: جُفتِ سینماها با هم جِزغاله شدن وقتی داشت می‌سوخت، من اینجا بودم

...انگار آدمی که یه عمر باهاش بودی

یهو پَر بزنه و بِره و پشتِ سرش هم نگاه نکنه

فکر می‌کنی کسی فیلم‌های این سینما یادش بمونه؟

(صدای موسیقی)

!وِلِش کن

من رو بگو تو رو آوردم اینجا یه خَرابِه نشونت بدم

چه فیلمی دوست داری ببینی؟

(صدای موسیقی) (صدای مکالمات در فیلم) (فیلم: لیلا - کارگردان: داریوش مهرجویی)

صدای لیلا: شاید یه روزی وقتی این داستان رو برای باران، دخترِ رضا تعریف کنم

خنده‌اش بگیره

که اگه اِصرار مادرجون نبود اون هیچ‌وقت پا به این دنیا نمی‌‌ذاشت

(صدای موسیقی سنتی)

صدای رویا: به نظرت توی زندگی واقعی کسی حاضر می‌شه تا این حَد فداکاری کنه؟

!صدای استاد: شاید هم همچین کسی پیدا شد

صدای رویا: من که خودم حاضر نیستم

راستش من عادت دارم خودم رو می‌ذارم جای آدم‌ِ اصلی فیلم

اگه من بودم اِنقدر تَحمل نمی‌کردم

(صدای موسیقی سنتی)

شاید ایراد سینما همین باشه که یه جاهایی خیال‌بافی آدم رو کم می‌کنه

وقتی یه قصه می‌خونی هر جوری که دلت می‌خواد می‌بینیش

ولی توی سینما همون چیزی رو که نشونت می‌دن باید باور کنی

صدای رویا: تو این زمینه من از تو خیالباف‌ترم

مثلاً وقتی قهرمانِ فیلم ...با دختره عروسی می‌کنه

من جای دختره تا مَرحله‌ی‌ دعوا و بعد، جدایی‌شون هم می‌رم

رویا: به نظرت مسخره‌ست؟ !استاد: نه

صدای استاد: در واقع هر کسی داره تو خیالِ خودش با زندگی هم همین‌ کار رو می‌کنه

(صدای ساخت و ساز)

صدای استاد: اینم یه رازه دیگه

دارم رازهای قدیمی‌ام رو برات فاش می‌کنم

تا جا برای رازِ جدیدم بازتر بشه

(صدای ساخت و ساز)

(صدای موسیقی)

صدای استاد: با تو این همون شهری نیست که من می‌شناسم

جاهایی می‌رم که هیچ‌وقت نرفتم

از رازهایی حرف می‌زنم که هیچ‌وقت با کسی نگفتم

با تو جاهایی رو می‌شناسم که پیش‌تر نمی‌شناختم

و جاهایی رو که می‌شناختم، بهتر

صدای رویا: اولین کتابِ شعری که خوندی، یادته؟

!استاد: آره

هنوز مدرسه‌ی اِبتدایی می‌رفتم که یه روز یَواشَکی رفتم سَرْ وقتِ کتاب‌های پدرم

رویا: اسمش چی بود؟ «*استاد: «میعاد در لَجَن (کتاب شعر نُصرَت رَحمانی)

!رویا: چه اسمِ عجیبی استاد: شعرهاش هم همین‌طور عجیب بود

بعداً که دوباره خوندمش خیلی هم به نظرم عجیب نیومد

ولی اسمِ فوق‌العاده‌ای داره

(صدای کلاغ)

...صدای استاد: پروانه‌ای مِسین

آیینه‌وار بَر پا نشسته بود

در پهنه‌ی لَجَن

و هر دو روی آن خط بود

خطی به سوی پوچ خطی به مَرزِ هیچ

از هم گُریختیم

بَر خطِ سرنوشت خونابه ریختیم

!قدیمی‌ها رو جمع کردی - !نه -

اون پُشته، روی میز

استاد: اگه می‌خوای یه نگاهی بُکُنی اون پُشته

همون پُشت

پیداش کردی؟ - کتاب‌فروش: چی رو؟

استاد: دیشب قرار بود بیام یادت رفت؟

نه، یادم نرفته

همین فردا بیا بگیرش

فکر کنم تو باید بیای سراغِ من - کتاب‌فروش: چطور؟

ببین این‌ها چطوره؟

!استاد: این یکی که عالیه واسه مُبتَدی*‌ها عالیه یا واسه استادها؟ - (تازه‌کار)

!تَذکَرَة‌اولیا* واسه همه عالیه (کتاب عرفانی از عَطار نیشابوری)

!استاد: گوش کن

(صدای ورق زدن کتاب)

به صَحرا شدم عشق باریده بود ...و زمین تَر شده

(رویا آهسته تکرار می‌کند) ...به صَحرا شدم

استاد: چندان که پای مَرد به گِلزار فُرو شود پای من به عشق فُرو شد رویا: عشق باریده بود و زمین تَر شده

رویا: چندان که پای مَرد به گِلزار فُرو شود پای من به عشق فُرو شد

(صدای سوت زدن کتاب‌فروش)

خیلی که گرون حساب نمی‌کنید؟

من هیچ‌وقت با گرون‌فروش رِفاقَت نمی‌کنم

نه! جدا از قیمت ما به آشناها اَمانت هم می‌دیم

...اون‌وَرِ خیابون یه تلفن هست

بذار دوباره زنگ بزنم !ببینم خبری می‌شه یا نه

اینجا که تلفن هست

اونجا راحت‌ترم شاید خودش باشه

(صدای پرنده)

(صدای شماره گرفتن)

!تا حالا این‌جور ندیده بودمت

استاد: واسه اینه که تا حالا این‌جوری نبودم

(صدای بوق تلفن)

کتاب‌فروش: کجا باهاش آشنا شدی؟

استاد: تو خیابون پیداش کردم

(صدای بوق تلفن)

!مَسخَره

!همین دیگه راستش هم که بگی کسی باوَر نمی‌کنه

فردا کجا باید بیام

استاد: غُروب بیا خونه می‌خوام کتاب‌هام رو رَد کنم

مَجبور نیستی همه‌اش رو رَد کنی ...می‌تونی

استاد: نه، دلم می‌خواد اون اتاق رو خَلوَت کنم

...واسه آدمی مثلِ من

شاید خیلی پیش نیاد تا بتونه از وسط خیالاتش بزنه بیرون

...از این گذشته، فقط عشق نیست

‌پول هم لازمه

پولِت نَقد باشه - خیالِت راحت -

مُشتری دست به نقدِ کتاب‌باز میارم برات

(صدای بوق آزاد تلفن)

استاد: باید اون خونه رو تَعمیر کنم

می‌خوای خودت رو مَحَک* بزنی؟ (آزمایش)

!استاد: شاید! ببینم می‌تونم یا نه

!استاد: یا همه چی یا هیچی !کتاب‌فروش: قَرنِ 19 نیست ها

تو نگرانِ تَقویم نباش

کتاب‌فروش: با این همه خوشی هنوزم تَلخی

استاد: شاید مالِ اینه که بهش عادت ندارم

!ببخشید من کارم تموم شد

می‌تونم کتاب‌ها رو بَردارم؟

...اگه ممکنه فعلاً امانت بدید - می‌زَنَن به حساب من -

از این شُماره هم رفته

گفتن مُدَتی مُوَقَت اینجا بوده

خیلی وقته ازش خبر ندارن

چرا زندگی این‌جوریه؟

(صدای کلاغ) صدای استاد: زندگی این‌جوریه چون آدم‌ها این‌جوری‌ان

(صدای کلاغ) زندگی با آدم‌ها معنی پیدا می‌کنه

(صدای اذان)

نگران نباش! چند ساعتِ دیگه می‌بینیش - از کجا اِنقدر مُطمَئنی؟ -

خودش بهت گفت؟ - !اصلاً -

فکر کن داری با اون قَدَم می‌زنی - نمی‌شه این‌جوری فکر کرد -

چرا؟ !تو که تَخَیُلِ قَوی‌ای داری

اگه الان پیشش بودی کجا می‌رفتین؟

هر جا اون می‌خواست - پس بیا سَوار شیم -

جایی که من بلدم یه کمی دوره - کجا هست؟ -

یه جای گرم که غذای خوب داره

استاد: غذا چطور بود؟ رویا: خوب، همه چی خوبه

!استاد: کاش بهتر بود

تو از چیزی ناراحتی؟

استاد: تو چطور؟ !جواب من رو بِده -

!استاد: نمی‌دونم

به خودم می‌گم کاش همه چی بهتر بود

راستش هیچ‌وقت تو موقعیتی که الان هستم، نبودم

نمی‌دونم چیکار باید کرد تا مشکلی پیش نیاد

داشتم فکر می‌کردم کاش فیلمه بهتر بود

کاش جای بهتری بود که آدم ببینه

منم هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم به همچین وَضعی برسم

آدم نمی‌تونه درست تصمیم بگیره

...از یه طرف می‌گم منتظر موندن اشتباهه

...اما بازم دلم می‌خواد شب بشه و

تو اگه کسی رو دوست داشته باشی انقدر منتظرش می‌ذاری؟

!نه

یه کاری می‌کردم که انتظار یادش بره

نه! اصلاً بهت نمیاد کسی رو منتظر بذاری

(صدای موسیقی خارجی از ماشین)

هر کسی رازِ خودش رو داره

(صدای موسیقی خارجی از ماشین)

هیچ فکر کردی دارم بهت دروغ می‌گم؟

!استاد: نه

هیچ‌وقت من رو با زن دیگه‌ای عوضی نگرفتی؟

!استاد: نه

فقط گاهی فکر کردم شاید خودت از رازت مُهم‌تری

شاید رازِ اون پَشیمونی باشه

به هر حال، اون‌قدر وقت داشته که پشیمون بشه

فقط بَحث این آدم نیست فکر می‌کنم همه‌ی آدم‌ها همین‌جور باشن

رویا: حتی بهترین آدم‌ها هم مثلِ یه راز از آدم دورن

...می‌دونی

همه فکر می‌کنن ...اگه حسِ واقعیشون رو نشون بدن

همه چی به هم می‌ریزه

هیچ‌کس حرفِ دلش رو راحت نمی‌زنه

خب اگه نمی‌خواد می‌تونه شبِ اول همون لَحظه‌ی اول بیاد و بگه

فکر نمی‌کنی آدم‌ها واسه مَخفی کردنِ احساسشون دَلیل دارن؟

دَلیلشون از هم دورشون می‌کنه

چه دَلیلی از عشق مهم‌تره؟

!این رو گوش کن

وقتی حَواسَت نیست، زیباترینی

وقتی حَواسَت هست ...فقط زیبایی

حالا حَواسَت هست؟

...باورت می‌شه یه همچین آدمی - شعر مالِ خودشه؟ -

رویا: آره! چطور مگه؟

می‌گم بی‌وَفایی‌اش به صِداقَتِش دَر

چند تا هَوادار مثلِ تو داشته باشه دیگه اصلاً نمیاد

استاد: یه شعر گوش می‌کنی؟ آره -

(شعری از رودکی) استاد: با صد هزار مَردم تنهایی

بی صد هزار مَردم تنهایی

این شعر نوئه دیگه، نه؟

!استاد: نه خیلی نو! مال هزار سال پیشَن

!شوخی می‌کنین! به نظر خیلی تازه میاد

استاد: شعر، کُهنه و نو نداره یا خوبه یا بد

این ماجَرا که تموم شه اولین کارم اینه که برم سُراغِ ادبیات

می‌خوام از اول شُروع کنم کُمَکَم می‌کنی؟

استاد: شرطش اینه که اولِ کار حوصِله‌ات سَر نره

یاد گرفتن هم مثلِ هر کارِ دیگه‌ای‌ صَبر و حوصِله لازم داره

!دیرت نشه

(صدای پارس سگ)

(صدای قطار)

(صدای هواپیما)

!رویا: دیگه نمیاد

استاد: دیر نشده رویا: دیگه نمیاد

!استاد: صبر کن

استاد: مگه دوستش نداری؟ !نمی‌دونم -

فکر می‌کنم درست نشناختمش

یا اون من رو درست نشناخته

وگرنه الان باید جایی بود که تو هستی

وقتی نیست !یعنی یه جای کار اشتباهه

استاد: تو به خاطرِ خودت میای اینجا !نه به خاطرِ اون

نه! به خاطرِ خودم نیست

استاد: به خاطرِ عشقیه که هر دوتون داشتید و حالا فکر می‌کنی اون نداره

اگه اون الان بیاد دیگه هیچ کاری اشتباه نیست

انقدر مطمئن حرف می‌زنی که آدم مجبور می‌شه اعتماد کنه

!استاد: نه! مجبور نشو کاری که دوست داری بکن

استاد: الان چی دلت می‌خواد؟ الان؟ دلم یه شعر می‌خواد -

استاد: باشه! یه شعر می‌خونم

شرطش اینه که شعر بعدی رو خودت بخونی... قبوله؟

(صدای آژیر آمبولانس)

(شعری از احمد شاملو) استاد: مرگ را پَروای آن نیست که به اَنگیزِه‌ای اَندیشَد (با لَحن حماسی)

این رو یکی می‌گُف که سَرِ پیچِ خیابون وایساده بود (با لحن عادی)

زندگی را فُرصَتی آن‌قَدَر نیست که در آینه به قِدمَتِ خویش بِنگَرَد (با لحن حماسی)

یا از لبخَنده و اَشک یکی را سَنجیده گُزین کند (با لحن حماسی)

این رو یکی می‌گُف که سرِ سه‌راهی وایساده بود (با لحن عادی)

عشق را مَجالی نیست حتی آن‌قَدَر که !بگوید برای چه دوستت می‌دارد (با لحن حماسی)

والّاهِه اینم یکی دیگه می‌گُف (لحن عادی)

سروِ لرزونی که راست وسطِ چارراهِ هر وَرْ باد وایساده بود

نَریم؟ - استاد: نمی‌مونیم؟

ساعتِ تو هنوز 11 نشده؟ - یه شعر مونده به 11 -

!رویا: پس خودت بخون به همین زودی قَرارمون یادت رفت؟ -

!رویا: فقط به یه شرط چی؟ بدونِ عشق؟ -

نه! فقط یه جوری نگام نکنی !انگار داری غلط‌هام رو می‌گیری

هول می‌کنم

استاد: تو شروع کن من اصلاً بهت نگاه نمی‌کنم

(صدای رعد و برق)

(شعری از مهدی اَخَوان ثالث) اما نمی‌دانی چه شب‌هایی سَحَر کردم

بی‌آنکه یک دَم مهربان باشند با هم پِلک‌های من

رویا: در خَلوَتِ خوابِ گُوارایی

و آن‌گاه‌ گَه شب‌ها كه خوابم برد

هرگز نشد كایَد به سویم هاله‌ای‌

يا نيم‌تاجی گل از روشنا گُل‌گَشتِ رویایی

...در خواب‌های من

(صدای دویدن رویا)

رویا: امیر؟

(صدای قدم‌های آهسته رویا)

یه لحظه فکر کردم خودشه

نبود؟ - !رویا: نه! اشتباه گرفتم

رویا: طرف یه جوری نگاه می‌کرد انگار زیاد بدش نیومده

تو حالت خوبه؟

استاد: باید بَد باشه؟ !رویا: نه

تو حالت بد نمی‌شه چون آدمِ خودخواهی نیستی

!رویا: چیزی نمونده بود از شَرَم خَلاص شی استاد: برعکسش نبود؟

رویا: چرا برعکسش باشه؟

نمی‌شد اون آدم یه خُرده شبیه تو بود؟

عکسِش که می‌گه شبیه خودش باشه بهتره

رویا: اینکه آدم خودش رو بزنه به اون راه صَنعَتِ ادبیه؟

(صدای رعد و برق) استاد: نه! صَنعَتِ ادبی نیست اِستِعدادِ خُدادادیه

(صدای خندیدن رویا) (صدای رعد و برق)

(صدای در زدن)

رویا: بفرمایید استاد: مزاحم نیستم؟

آدم تو خونه‌ی خودش مزاحمه؟

هر چند من اون‌قدر اینجا راحتم که فکر می‌کنم خونه‌ی خودمه

همه‌ی زندگی‌ات رو به هم ریختم، نه؟

!آره

رویا: یعنی این‌قدر از من دِلخوری؟ !نه -

هنوز اون مرحله‌‌ی دلخوری نرسیدم

به هر حال از فردا شب دیگه مزاحم بی مزاحم

استاد: یعنی مطمئنی میاد؟ !اگر هم نیاد فرقی نمی‌کنه -

می‌خوام برگردم همون‌جایی که بودم

رویا: فَراموش کردن تو تنهایی راحت‌تره

حالا چرا باید فراموش کنی؟ - اگه اون تونسته فراموش کنه، منم می‌تونم -

استاد: می‌بینی؟ هنوز دوستش داری

از کجا معلوم؟

استاد: هنوز می‌خوای کارهایی رو بُکُنی که اون کرده

می‌خوای پا به پاش بِری - ...به هر حال -

...شاید این آدم جِدی مَغرور

همونی نبوده که من فکر می‌کردم

می‌دونی! شاید من و اون اصلاً با هم جور نبودیم

یا فکر می‌کردیم که جوریم

!دوست داشتن هم سخته ها

استاد: آره! دارم می‌فَهمم

چه‌جوری می‌فهمی؟

تو که می‌گی تا حالا !کسی رو دوست نداشتی

از کجا معلوم؟ - پس تو هم رازِ خودت رو داری -

!آره

*به نظرم این قَضیه مُسریه (واگیردار)

فُرصَت گریه کردن هم به آدم نمی‌دی

حِیف نیست؟ هنوز یه شبِ دیگه مونده

!رویا: واسه دلداری من می‌گی وگرنه خودت هم می‌دونی که نمیاد

!نه

مطمئنم اونی که دوستت داره می‌بینیش

یه چیزی هست که بدجوری ذهنم رو مَشغول کرده

استاد: چی؟

چی باعِث می‌شه کار و زندگی‌ات رو به خاطرِ من تعطیل کنی؟

استاد: نه! تعطیل نمی‌کنم فردا درس دارم

طَفرِه نرو

...به نظرم داری یه چیزی رو

چه‌جوری بگم؟

داری به خاطرِ من فداکاری می‌کنی و من بابتش خیلی ممنونم

واقعاً بهتر نیست یه کمی از این مُحَبَت رو صَرفِ آدمی بکنی که دوستش داری؟

نگران نباش! بالاخره اونم می‌فهمه !که من دارم چیکار می‌کنم

فقط خواستم بدونی من آدمِ قَدرنَشناسی نیستم

بابَتِ همه‌ی زَحمت‌های این مُدت ازت مَعذِرَت می‌خوام

واقعاً امیدوارم خوشبخت بشی و کسی رو که دوست داری پیدا کنی

رویا: فقط مواظب باش کتاب‌هات رو به رُخِش نکِشی

چون زن‌ها تحمل رَقیب رو ندارن

(صدای موسیقی)

صدای استاد: من مَردم این شهر رو دوست دارم

چون یکیشون رو می‌شناسم

(صدای موسیقی)

تا حالا فکر می‌کردم قِصه‌ها بخشی از دروغِ نویسنده‌شونن

ولی حالا می‌فهمم که شَخصیّت‌ها ...چطور خواننده و نویسنده‌شون

رو هر جا بخوان می‌بَرن

شاید یه شعر دنیای شاعرش هم به اندازه‌ی شنونده‌اش عَوَض کنه

(صدای ساخت و ساز)

(صدای موسیقی)

(صدای آب)

رویا: سلام استاد: سلام

می‌بَخشی اگه دِکورِش به هم ریخته

به عَقل ناقصِ من دیگه بهتر از این نرسید

استاد: چه عادتی داری که کارِ خودت رو کوچیک کنی؟

دیگه بهتر از این؟ - شاید چون آدمِ کوچیکی‌ام -

!ببین

در واقع فِرِستنده‌ی نامه‌ست که شناخته نشده، نه گیرنده‌اش

به هر حال، من فردا صبح می‌رم

اگه امشب هم می‌مونم مَحضِ قَرار با خودمه

می‌بینی استاد؟ زندگی به زور شبیه قِصه نمی‌شه

شاید اگه قِصه رو عوض کنی همه چی درست بشه

(صدای رعد و برق)

آدم پُر شَر و شوری نیست

می‌شه گفت خیلی هم آرومه

ولی تو آرامشِش یه چیزی هست

صدای استاد: همیشه فکر می کردم جور دیگه‌ای اِتفاق بیفته رویا: منم آدمِ آرومی بودم

صدای استاد: اما مطمئن بودم که فقط یک دفعه پیش میاد رویا: شاید خیلی آروم‌تر از حالا

صدای استاد: اگه عشق تو وجودِ این دختر اونقدر هست که بابَتِش از همه چی‌اش بگذره ...رویا: ولی حرف زدن با همچین آدمی

صدای استاد: شاید تَه‌مونده‌اش ...به این زودی‌ها اجازه نده رویا: خیلی چیزها رو عوض کرد

صدای استاد: که عشقِ کَسِ دیگه‌ای رو قبول کنه

حس می‌کردم سَرِ حالَم همه چی درسته

خیلی چیزها رو باید بدونم

انقدر به خودم مطمئن بودم که ...حس می‌کردم

می‌تونم کوه رو جا به جا کنم

...همون اعتماد به نَفسی که پیدا کردم

باعث شده فکر کنم می‌شه بدونِ اون هم زندگی کرد

!شاید هم تنها تا آخرِ عُمر

صدای استاد: اگه دوست داشتنِ یه آدمِ غایِب ...بتونه همچین اَثَری داشته باشه

دوست داشتنِ کسی که هَمراهِ آدمه باید خیلی عَمیق‌تر باشه

!این دَرسیه که تو به من دادی

تو چه فکری؟ - !استاد: هیچی

چرا! به یه چیزی فکر می‌کردی

دلم‌ می‌خواد بدونم

استاد: داشتم فکر می‌کردم که عشقِ تو دستِ کمی از خیالبافی‌های من نداره

خیلی دلم می‌خواد بدونم !قبل از دیدنِ اون آدم چی فکر می‌کردی

رویا: درباره‌ی چی؟

!درباره‌ی عشق

استاد: تَصَوُرِت از طَرَفِ مُقابِلِت همین بود؟

!اَصلاً

همیشه فکر می‌کردم یه جورِ دیگه باید اتفاق بیفته

ولی مطمئن بودم فقط یه دفعه پیش میاد

حالا چرا یه دفعه؟ - رویا: نمی‌دونم

شاید بعداً بازم پیش بیاد

(صدای رعد و برق)

ولی خب، بار اولش اصلاً فرق داره

واسه من که این‌جوری بود - دیگه چرا «بود»؟ -

هنوز یه شبِ دیگه مونده

!نه دیگه فکر کنم آدم خودش رو گول نزنه بهتره

(صدای رعد و برق)

استاد: قبل از این هیچ‌وقت درباره‌ی عشق خیالبافی می‌کردی؟ زیاد -

ولی این‌ها بیشتر مال دوران نوجوونیه

...بزرگ‌تر که می‌شی همه چیز

چه‌جوری بگم؟ !بی‌رَبطه

آدم‌ها منظورشون چیزِ دیگه‌ایه ولی یه حرفِ دیگه می‌زنن

منظورم رو که می‌فهمی؟ - استاد: دارم یه چیزهایی می‌فهمم

بعدش هم تنهایی خیلی سخته

!به خودت نگاه نکن !کمتر کسی تحملش رو داره

...اون آدم خب درسته که نیومده

ولی محبتش واقعی بود

می‌دونست کتاب خیلی دوست دارم همیشه برا‌م می‌آوُرد

رویا: می‌بینی استاد؟

واقعیت با خیال‌بافی فرق داره این درسیه که خودت بهم دادی

چه درسی؟

(صدای باران)

!گفتم که! تنهایی سخته

من تو این 4 شب 10 سال بزرگ‌تر شدم

فکر می‌کنی اگه تنها بودم الان این وَضع رو داشتم؟

نه! بهت می‌گم

تو این فکر بودم که خودم رو بُکُشم

یا داد بزنم که از احساساتِ من سوء‌استفاده شده

یا همه‌ی مَردم یه مُشت آدمِ پَست و عوضی‌ان

حتی بدتر از این هم مُمکن بود پیش بیاد

اما من شانس آوردم که همراهِ خوبی داشتم

صاحِبِ اون عکس هنوزم برای من مُحتَرَمه

!بذار اصلاً نیاد

بذار خودم تنهایی از پسِ دلم بر بیام

!می‌بینی؟ عشق هم می‌شه یاد گرفت

حتی از آدمی که خودش می‌گه هیچ‌وقت عاشق نبوده

شاید قبلاً یه جورِ دیگه فکر می‌کردم

...ولی حالا

به لُطفِ تو، من دیگه اون دختری که شبِ اول دیدی نیستم

استاد: امروز چیکار می‌کنی؟ می‌رم خرید -

رویا: باید برای مادربزرگم یه چیزهایی بخرم که‌ باور کنه به فکرش بودم

رویا: تو با من نمیای؟ !استاد: نه

یکی دو تا کار دارم که باید بهشون برسم

قرارمون 8 شب، همون رستوران دیشب

(صدای باران و رعد و برق)

استاد: چتر داری؟ دارم -

ولی فکر کنم چند دقیقه ببندمش

رویا: از بارون خوشم میاد

خداحافظ

(صدای باران و رعد و برق)

(صدای باز کردن در)

(صدای بستن در)

صدای استاد: تنها نشسته‌ام و حواسم نیست که دنیا با من است

(صدای رعد و برق)

کتاب‌فروش: واسه پولدار شدن بَد روزی رو انتخاب کردی

استاد: صورتت چی شده؟

!هیچی

بازم چند نفر از کتاب‌های ما خوششون نیومده

!استاد: مسخره

!همینه دیگه

راستش هم که می‌گی‌‌ کسی باور نمی‌کنه

!صدای استاد: تو راست می‌گی

واقعیت با خیال‌بافی فرق داره

...دارم خیالاتم رو بیرون می‌ریزم

تا جا واسه تنها واقعیتِ زندگی‌ام باز بشه

(صدای موسیقی)

(صدای رعد و برق)

(صدای موسیقی)

(صدای رعد و برق)

(صدای موسیقی)

دیگه چیزی‌اش نمونده

مطمئنی پشیمون نشدی؟ - استاد: تو مطمئنی چِک رو آوردی؟

!هم‌ من مطمئنم! هم صاحبِ چِک

حیفِت نیومد؟

استاد: تو حیفت میاد هر روز چند تا از همین‌‌ها رو بفروشی؟

کتابِ خوب باید بره پیشِ خواهانِش

دلِ خوب هم همین‌جوره فقط نمی‌شه فروختش

قرارمون یادت موند؟

تو که همه رو فروختی این یکی رو می‌خوای چیکار؟

یادِگاریه

می‌خوام امروز یادم بمونه

(صدای سوت زدن کتاب‌فروش)

(صدای سوت و موسیقی)

(صدای موسیقی)

(صدای باران)

(صدای باز کردن در)

استاد: تویی مادر؟

!بیا جلو

دلم می‌خواد یه چیزی بهت بگم

اگه نشنیدی مهم نیست

اگه نفهمیدی مهم نیست

صدای استاد: اگه چند روز پیش ...با این قیافه می‌دیدمت

خیلی دلم می‌گرفت

ولی حالا می‌گم شاید با این وضع دوست‌های بیشتری پیدا کنی

صدای استاد: چرا نیومد؟

یعنی ممکنه اصلاً نیاد؟

شاید اتفاقی به یه آشنا برخورده باشه

یا اصلاً خودِ اون آدم رو دیده باشه

یعنی ممکنه؟

(صدای موسیقی)

می‌بخشی اگه دیر کردم خیابون‌ها خیلی شلوغ بود

تو چِتِه؟

صدای استاد: انتظار انقدر سخته؟

تو این همه وقت چطور طاقَت آوردی؟

(صدای کلید انداختن و باز کردن در)

استاد: وسایلت تو اتاق منه

رویا: این چیه؟ می‌شه ببینم؟ کتابه -

خودت خوندیش؟

استاد: نه! خیلی وقته دنبالشم

بالاخره یه کتاب پیدا شد که من خوندم و تو نخوندیش

این رو برات کنار گذاشتم

«میعاد در لجن»

(صدای ناقوس)

!استاد: خوب به حرف‌هام گوش کن

شاید بعداً دیگه فُرصتِ گفتنش پیش نیاد

کتاب‌هام رو فروختم

چون فکر کردم برای شروعِ زندگی باید بهتر از این باشم

می‌خوام اون خونه رو تعمیر کنم

شاید خیلی چیزها رو از نو ساختم

کسی که قراره اونجا زندگی کنه باید براش همه‌ چی فراهم باشه

رویا: مطمئنی کسی رو که دوست داری پیدا کردی؟

استاد: آره

تو تنها کسی هستی که تا حالا دوست داشتم

مطمئنی از سرِ تَرَحُم حرف نمی‌زنی؟

استاد: من خیلی به این موضوع فکر کردم

وقتی اون شبِ اول به من گفتی‌ ...نمی‌خوای عشقِ کسی رو قبول کنی

هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم بتونم دوستت داشته باشم

اما هر روز که گذشت اعتمادم بیشتر شد

حالا به حرفی که می‌زنم مطمئنم

با من ازدواج می‌کنی؟

!من نمی‌دونم چی بگم

اگه تو بودی چی می‌گفتی؟

استاد: یه شب تا صبح قدم می‌زدم و بعدش می‌گفتم آره

(صدای پارس سگ)

...من قبلاً وضعم رو بهت گفتم

هر چند الان دیگه مثلِ گذشته نیست

می‌خوام با خودم روراست باشم

...نمی‌خوام به خاطرِ اِنتِقام از یه نفرِ دیگه

منظورم رو می‌فهمی؟

استاد: همین که به خودت دروغ نگی کافیه

همین‌قدر بدون که حسِ منم کمتر از تو نیست

ببین، گفتنش سخته

!رویا: فقط شاید اگه بهم فُرصت بدی

!امیر: رویا

رویا تویی؟

(صدای هواپیما)

(صدای رعد و برق)

(صدای موسیقی)

(صدای رعد و برق و موسیقی)

(صدای موسیقی)

(صدای ترمز ماشین و بسته شدن در)

!متنِ کتاب* با صدای رویا: خواننده‌ی عزیز (شب‌های روشن - نویسنده: داستایفسکی)

شبی زیبا بود

از اون شب‌ها که تنها به هنگامِ جوانی به درکِ آن توانایی

...آسمان بِدان سان پاک و پُر ستاره بود

که انسان با دیدن آن ...بی‌اختیار از خود می‌پرسید

چگونه مَردمانی چنان بَدْاندیش و هَوَس‌کیش در زیرِ چنین آسمانی به زندگانی سرگرمند؟

از من دلخوری؟

استاد: آدم هیچ‌وقت از کسی که دوست داره دلخور نمی‌شه

!آره

دلخور نمی‌شه و اگه خطایی دید خیلی زود می‌بخشه

استاد: من‌ خطایی ندیدم که ببخشم

خیلی دنبالت گشتم تا پیدات کردم

استاد: چرا؟ !باید می‌دیدمت -

اگه تو نبو‌دی من این همه منتظرش نمی‌موندم

من الان پیشِ کسی‌ام که دوستش دارم این دوست داشتنم مَدیون تواَم

قراره خیلی زود عروسی کنیم

...ولی تو این 4 شب به چیزهایی رسیدم

که با هیچی نمی‌شه عوضش کرد

رویا: فقط نگران بودم به زندگی‌ات لَطمه‌ای نخوره

!پس به حرفِ منم گوش کن

شاید فکر کنی در حقِ من بَدی کردی ولی اشتباه می‌کنی

این 4 شب خوشبختی واسه یک عمر بَس بود

عشقی رو که تو حِس کردی من فهمیدم

سعی می‌کنم همیشه نگهش دارم

هیچ‌وقت فراموشت نمی‌کنم

(صدای موسیقی)

یه شعر می‌خونی؟

استاد: این دفعه تو می‌خوای منتظرش بذاری؟

...چهار شب منتظرش موندم

پس حق دارم چند دقیقه تَلافی کنم

استاد: چی دوست داری بشنوی؟ هر چی خودت دوست داری -

(شعری از فَرُخی سیستانی) استاد: دلِ من هَمی داد گفتی گُوایی

که باشد مرا روزی از تو جدایی

بلی هر چه خواهد رسیدن به مَردم بر آن دل دهد هر زمانی گوایی

من این روز را داشتم چشم وَزین غم نبوده‌ست با روز من روشنایی

جدایی گُمان بُرده بودم ولیکن نه چندان که یک سو نهی آشنایی

(صدای موسیقی)

به جُرمِ چه راندی مرا از در خود

...گناهم نبوده‌ست جز بی‌گنایی (با صدای آهسته)

(صدای موسیقی)