Original subtitles

این زیرنویس برای کم/ناشنوایان منتشر شده است حق پخش و نشر این زیرنویس بدون اجازه‌ی مترجم، ممنوع است t.me/YisFilm

گفتارنویس: نازنین کاوسی

ویرایش نهایی: خواهران کاوسی

(صِدای مَحْوِ جَمعیت)

(صدای نفس‌های پَروانه)

(صدای مَحْوِ جمعیت) (صدای نفس‌های پَروانه)

(صدای عبورِ ماشین و موتور)

(صدای بوقِ ماشین)

(صدای مُبهمِ جمعیت) (صدای نفس‌های پَروانه)

(صدای آب)

حُجَت: اَلو، مامان یه دقیقه گریه نکن ببینم چی شده

!اَلو، مامان با من حرف بزن بقیه‌‌اش‌ هم بگو

...حُجَت: اَلو، مامان !مُشتری: تلفنت رو قَطع کن ...حُجَت: اَلو مامان، مامان

ما رو مَسخره کردی یا خودت رو؟ مگه نگفتی بدونِ رنگ در میاری؟

آقای مُحترم، من روزِ اول هم به شما گفتم

چیزی که ضَربِه ‌بخوره !مثلِ روزِ اولش نمی‌شه دیگه

بهتون گفتم قول نمی‌دم بدونِ رنگ در بیارم

نشد دیگه من تُف‌کاری بَلَد نیستم

!مُشتَری: این‌کاره نیستی وگرنه می‌شد

!من مَعذِرَت می‌خوام از شما

!مُشتَری: بخواه

(صدای گریه پروانه)

...حُجَت: پروانه

قَضیه‌ی این فیلمه چیه پَخش شده؟ از کجا اومده؟

پروانه: نمی‌دونم، هاشِم رفته ...بریزه رو اِستَخر، تو رو خدا

آروم باش، من اصلاً نمی‌فهمم چی داری می‌گی

...پروانه: تو رو خدا... تو رو خدا بیا بریم ...حجت: بیا، یه دقیقه بشین

!ببینم چه خاکی تو سرمون شده !بشین

...حجت: آخه تو اون استخرِ بی‌صاحاب شده

کی موبایل تونسته ببره که هیچ‌کس نفهمه؟

نمی‌دونم !به‌خدا نمی‌دونم

حجت: بگیر بخور، بگیر بخور

نمی‌دونم که این‌ همه زن اونجا بوده چطور از تو فیلم گرفتن فقط؟

!به امام حسین نمی‌دونم

حُجت: بخور، آب رو بخور

تو رو خدا بیا بریم هاشم !رو‌ بِکِشیم بیرون

هاشم مریضه

یهو یه کاری باهامون می‌کنه یه عُمر پَشیمونی بالا میاره ها

حجت: خیله‌خُب، بمون اینجا من می‌رم بَرِش‌ می‌دارم، میارم

من نیومدم اینجا که تو هم با من مثلِ بقیه رَفتار کنی

حجت: پروانه جان! کسی نمی‌گه تو مُقصِری من می‌گم اون الان عَصبیه

!من زنشم

!دُشمنش که نیستم از چی فَرار کنم؟

!باشه، ولی الان نمی‌شه

یعنی چی نمی‌شه؟

!آدمِ بی‌گُناه فَرار نمی‌کنه، حجت

اگه زنِ خودت بود ...تو اِستَخرِ زنونه ازش فیلم می‌گرفتن

...بعدش هم پَخشِش می‌کردن

بعد زنِ تو فَرار می‌کرد خودِ تو چی فِکر می‌کردی راجِع بِهِش؟

!یا امام رِضا

(صدای بوقِ ماشین)

!یا امام رضا

(صدای بوقِ ماشین)

ای بابا، این‌ها چرا نمی‌رن؟

پروانه: بزن بَغَل !خودمون پیاده می‌ریم، یا خدا

(صدای مَحْوِ عُبورِ ماشین‌ها)

!یا خدا (صدای گریه پروانه)

(صدای گریه پروانه) (صدای مَحْوِ عُبورِ ماشین‌ و موتور)

!پروانه: برو، برو، برو

!حجت: یا خدا

(صدای فریادِ جمعیت)

!حجت: هاشم

!حجت: هاشم

!حجت: هاشم! هاشم

(صدای فریادِ جمعیت)

!هاشم: حَرو‌مْزاده

(صدای فریادِ جمعیت)

!حجت: هاشِم! هاشم! هاشم

!هاشم: حَرو‌مْزاده

!حجت: هاشم! هاشم

!حجت: هاشم! هاشم

هاشم: حَرو‌مْزاده !حجت: هاشم، من رو نگاه کن، نگاه کن من رو

(صدای فریادِ جمعیت)

مرد: تو رو خدا، این کارها رو نکنین بچه‌ام می‌ترسه !مُصَیِّب: خَفِه شو، آشغال

!حجت: هاشم! داداش! داداش

هاشم: تو مگه صاحِبِ این‌جا نیستی؟ تو مگه صاحِبِ اینجا نیستی؟ !حجت: هاشم! هاشم! هاشم! هاشم

حجت: هاشم، من رو گوش کن هاشم: کی این فیلم رو در آورده؟

حجت: هاشم، من رو گوش کن هاشم: کی این فیلم رو در آورده؟

حجت: هاشم داداش، به من گوش کن ...هاشم: کی از اینجا فیلم گرفته؟ کی از اینجا

مسئولِ استخر: به حضرتِ عباس همیشه هر دو شیفت اینجا موبایل مَمنوع بوده

پس ننه‌ات اومده تو سانسِ زنونه فیلم گرفته؟

!بیا بیرون، حالیت کنم حَرومی

حجت: اَرواح... اَرواحِ دایی !پروانه دَمِ دَره، پروانه دَمِ دَره

به‌ خدا پروانه دَمِ دَره به‌ خدا پروانه دَمِ دَره

!حجت: دادا... داداش

!مُصَیِّب: حرومزاده‌ها

(صدای مَحْوِ حرف زدن)

!برو بیرون، برو بیرون

!برو اون‌وَر

(صدای باد)

(صدای حرکتِ برف‌پاک‌کن ماشین)

هاشم: چیکار کردی، پروانه؟

چیکار کردی؟

پروانه: دورت بگردم من

چیکار کردم مگه؟

گناهِ من اینه که الان شنا یادِ چهار تا بچه دادم؟

!هاشم: بی‌آبروم کردی، پروانه !بی‌آبروم کردی

پروانه: هاشم، نگو

!تو رو فاطمه‌ی زهرا نگو

وقتی تو این رو می‌گی فکر می‌کنم دیگه هیچ‌کس رو ندارم

پروانه: هر چی می‌کِشیم از این مَحله می‌کِشیم

خوش به دلِ شماها که ...رفتین از این محل، راحت شدین

پروانه: دارین زندگیتون رو می‌کنین

می‌ریم از این محله

(صدای ویبرِه گوشی حجت)

ما هم می‌ریم از این محل

(صدای ویبرِه گوشی حجت)

حجت: الو مامان، جانم؟

مامان، چرا انقدر زنگ می‌زنی؟

آره، هر دوشون پیشِ منن

!من الان هیچی نمی‌دونم

حجت با پَرخاش: پیشِ منن بهت می‌گم اینجان، پیشِ منن

من الان به اون چی بگم؟ ...الو مامان، مام

بابا، سلام

بابا، بابا، هیچ‌کس هیچی‌‌اش نشده

(صدای جیغِ پروانه) !حجت: هاشم! هاشم

(صدای کتک زدن) !هاشم! هاشم

(صدای بوقِ ماشین) !هاشم! هاشم

(صدای بوقِ اتوبوس)

(صدای بوق اتوبوس) !حجت: هاشم! هاشم! هاشم

!هاشم! هاشم! هاشم چه غَلطی کردی؟

چه غَلطی کردی، هاشم؟

!حجت: بده من این رو !بده من این رو

(صدای نفس‌نفس زدن هاشم)

(صدای حرکتِ برف‌پاک‌کن ماشین)

(صدای راه رفتنِ پرستار)

خانم رضایی، فُرم رو پُر کنین بگین جِنازه رو بِبَرن پزشک قانونی

(صدای راه رفتنِ پرستار)

(صدای راه رفتنِ افراد)

مأمور پلیس: ماشین می‌ره پارکینگ خودت هم تو دَسترس باش

(صدای اِستارت ماشین)

(صدای آژیرِ ماشینِ پلیس)

(صدای موسیقی سوزناک)

(صدای فریاد و گریه از داخلِ خانه)

!صدای جیغِ مادرِ هاشم: وای هاشمم

(صدای فریاد مادرِ هاشم)

!صدای زاری مادر هاشم: وای هاشمم پروانه، کجایی مادر؟

!پروانه، هاشمم بدبخت شد !پروانه

(صدای گریه پدر هاشم)

بگیر

(صدای ضَجِّه و گریه پدر هاشم)

(صدای ضَجِّه و گریه)

آب بیارم؟

صدای مَش بهرام: جوابِ بابای پروانه رو چی بدم؟

(صدای موسیقی سوزناک)

!تو که بَدِ اون‌ها رو نمی‌خواستی که

!صدای جیغِ مادر: ای خدا

چه می‌دونستی هاشم می‌خواد یه همچین غلطی بکنه

(صدای جیغ‌های مادر) (صدای موسیقی)

اِنقدر خودت رو مُقَصرِ همه چی ندون دیگه

(صدای زاری مادر) هاشم آروم شده بود

هاشم آروم شده بود، اَفسانه

به‌ خدا آروم شده بود، اَفسانه

منِ بی عُرضِه

من اَحمَقَم

(صدای فریادهای مادر)

پاشو، پاشو قربونت برم پاشو بریم تو

بریم یه ذَرِه مامانت رو آروم کن آروم نمی‌گیره، هر کاری می‌کُنم آروم نمی‌شه

!حجت: یا ابوالفضل! ای وای

!خواهرِ هاشم با فریاد: نکُن

!مادرِ هاشم با فریاد: هاشمم بدبخت شد !هاشمم بدبخت شد

!مادر: حجت! حجت !منیژه: داداش بیا

!مادر: حجت، مادر

کی رو می‌تونم آروم کنم؟

من اشتباه کردم، افسانه من اشتباه کردم،‌ افسانه

من اشتباه کردم

پروانه رو بُردم اونجا

پروانه گفت، من چرا قبول کردم؟ دخترِ مردم رو پَرپَر کردم، افسانه

(صدای گریه حجت) (صدای جیغ‌های مادر)

!حجت: آخ

برو تو

برو تو برو تو، من میام

(صدای موسیقی شبیه جیغ)

مادر: ای حجت، دَدَم بیا محمد: دیدی منیژه، دیدی؟

...اون من بودم

داداشت 10 بار تو جمع زد تو دهنم به اِحتِرامِ تو هیچی بهش نگفتم

دُنیا دَکاً دَکائِه !بزنی، می‌خوری

!حیفِ پروانه مادر: بیچاره حجت

منیژه: اصلاً می‌فهمی ما تو چه وَضعی هستیم الان؟

شُعور داری، تو؟

!مادر: حجت! حجت

حجت، پروانه کو؟ پروانه کو؟

هاشم کو، مادر؟ بدبخت شدیم

مادر: تو را به فاطمه‌ زهرا یکی به داد من برسه! هاشمم بدبخت شد

...هاشمم بی‌‌آبرو هاشمم... هاشمم بی‌آبرو شد

خونه‌ی بابای پروانه که نمی‌ذارید برم

حَدِاَقَل یکیتون پاشید من رو ببرید هاشمم رو ببینم

!کَپِ* صاحِب‌‌مُرده‌ی من رو باز نکن (دهان)

می‌خوای بری مُلاقات بهش دست‌مَریزاد بگی؟

...یا می‌خوای بری دَمِ خونه اَحمد آقا

بهش بگی مُبارک‌‌‌ها باشه دخترتون رو کُشتیم؟

مادر: چقدر اِلتماسِ پروانه کردم !پروانه برو، اینجا نمون

!برو اینجا نمون

برو جلوی چشمِ هاشم نباش

مادر: برو مادر، برو

افسانه: مامان جان ...پروانه چه گناهی کرده بود

که بخواد فرار کنه آخه؟

بهش گفتم پروانه جون ...اِستَخر آخه به ما نمی‌یاد

نرو اونجا کار کن کو گوشِ شِنوا؟

‌...مادر: کو گوشِ شِنوا؟ بدبخت می‌شی مَنیژه: این همه زن می‌رن ...تو اون استخر کار می‌کنن

مادر: این بلاها سرت میاد مَنیژه: چرا فقط باید از این پروانه‌ی سیاه‌بَخت فیلم می‌گرفتن؟

منیژه: بیا بابا، بخور مَش بهرام: پروانه سیاه‌بَخت نبود

ما سیاه‌بختش کردیم که انداختیمش کنارِ اون گُه

مادر: همه‌ی عالم و آدم می‌دونن که هاشم نَفَسِش واسه پروانه می‌رفت مامان جان -

بچه‌ام جُنون گرفته بود دستِ خودش نبود

!مَش بهرام: این حرف‌ها رو به من نزن، طوبی خانم

برو به اون برا‌درِ گور به گور شده‌ات بگو که

...از 7 سالگی نِشونده‌‌اش پای بَساطِ عَرَق

بعد هم گفت برو تو این محل ...عَربَده (فریاد) بکِش

که همه بفهمن خواهرزاده‌ی پرویز کافر هستی

!مادر: زیپِ دهنت رو بکِش

هر وقت تو بدبختی‌ها گیر می‌کنی فقط بلدی نِق بزنی، عُرضِه نداری

من زورم به این رسید به اون عَنِ عَنتَر نرسید

این‌ها مثلِ بچه‌ی آدم - دارن زندگیشون رو می‌کنن مش بهرام، بیا بشین -

مَش بهرام: اما هاشم آقاتون چی؟ محمد: بیا، بیا بریم. بشین

دلش خوش بود که تو این محل، اوله همه ازش می‌ترسن

(صدای زشت از دهانش در می‌آورد) بفرما، حالا هم از یه جایی خورده که نمی‌دونه از کجا خورده

(صدای محوِ صحبتِ افراد)

مادر : اگه من بفهمم کی آبروی بچه‌ام رو ریخته

مَش بهرام: طوبی خانوم !خواهر مادر گُنده‌ی محل

مَش بهرام: اون دیوونه است آدمِ دیوونه هم جاش تو دیوونه‌خونه است

(صدای نویْزِ بلند)

(صدای موسیقی)

(صدای موسیقی)

!بدونِ وَکیل نمی‌شه که

افسانه: بدونِ بچه ولی می‌شه

دوباره جورِش می‌کنم پوله رو بابا

افسانه: چی رو جورِش می‌کنی؟ یک ماهِ دیگه وقتِ عَمَلمه

حجت: الان می‌گی چیکار کنم؟

بی‌خیالِ داداشم بشم پولم رو بدم واسه بچه‌دار شدنمون؟

افسانه: تو می‌تونستی از این وکیل‌هایی که خودِ دادگاه می‌ده، بگیری

حجت: نمی‌کنه دیگه وکیلِ مُعاضِدتی* پیگیری نمی‌کنه که (وکیلِ بدونِ دستمزد)

افسانه: حَدِاَقَل داشتی حِساب رو خالی می‌کَردی به من هم می‌گفتی

حجت: خب الان گفتم

اصلاً هاشم مگه نَداره*؟ (ندار هست: بی‌پول و فقیر)

حجت: چه حرفیه تو می‌زنی؟

من خِجالَت نمی‌کشم برم بگم آقا، پولِ وکیل رو بده؟

بعد از این همه کاری که واسه ما کرد

من 5 سال زندان بودم کَم به ما رسید؟

حجت: الان وقتِ جُبرانه دیگه

الان هاشم بیاد بیرون پروانه‌ی بیچاره زنده می‌شه؟

(صدای موزِر)

افسانه: حجت، من رو نگاه کن

دستت درد نکنه

خوب شد دیگه دستت درد نکنه

حجت: آقای فَرامرزی، مگه شما نگفتید با پرونده‌ی پزشکی که هاشم داره

جُنونِش ثابِت می‌شه این چی می‌گه پس؟

وکیل: گُزارشِ پزشکی قانونی ...و بازسازی صَحنه‌ی جُرم

داره می‌گه که این عصبانیتِ آنی بوده

!حجت: چِرت می‌گه دیگه وکیل: نه جنونِ آنی

حجت: داره چِرت می‌گه. من می‌گم اونجا بودم وکیل: خب من... من دیگه نمی‌دونم

حجت: جنون آنی بوده، اِ! من براشون نوشتم که وکیل: من دیگه نمی‌دونم باید چیکار بکنم ...من پرونده‌ی

من پرونده‌ی پزشکی‌اش رو برای مُعافیت از سَربازی‌اش گرفتم

اِستِشهادِ مَحَلی رو برای جُنونِ اَدْواری‌اش* گرفتم (دوره‌ای)

دیگه نمی‌دونم چرا روی رَأی دادگاه تأثیری نمی‌ذاره

حجت: الان چی؟

الان تَهِش چی؟ - ببین -

وکیل: الان ما فقط باید صَبر کنیم

شما برید از طرف رِضایَت بگیرید همین

یه دقیقه صَبر کن، من برم این فُرمه رو پر کنم، بیام

همین‌جا وایسا، نَری جایی‌ ها من الان میام

یعنی تو هم اینجا هیچ‌کاره بودی دیگه، نه؟

(صدای ناله‌ی مادر)

حجت: مامان، بیا یه ذَرِه آب بخور مادر: من نمی‌خورم

حجت: این آب رو بخور مادر: نمی‌خورم

حجت: یه ذره آب، یه ذَره است، تهِ لیوانه مادر: نمی‌خورم

حجت: من رو نگاه کن، ته لیوانه مادر: نه‌، نمی‌خورم

!حجت: بابا، زشته، اِ

مادر: هاشم، مادر. قربونت برم !هاشم، هاشم فدات شم. هاشم

!مَش بهرام: احمد آقا! احمد آقا !مادر: سرکار !مَش بهرام: احمد آقا

!مَش بهرام: احمد آقا! احمد آقا !احمد آقا: نکن! وِلَم کن! وِلَم کن مَش بهرام: قربونت برم

!احمد آقا: نکن این کار رو مَش بهرام: ما هر دو یه عَزیز از دست دادیم

!حجت: مامان! مامان !مادر: تو رو روحِ پروانه ...احمد آقا: نکنین این کار رو

احمد آقا: این کار رو با من نکن !مادر: تو رو ارواح شهدا، تو رو خدا ببخشش !حجت: مامان

هاشم: می‌گم بگذار یه لَحظِه صحبت کنم، یه دقیقه !مادر: غَلَط کرده، گُه خورده! ببخش احمد آقا مامور: باشه آقا، باشه آقا، صحبت کن

!هاشم: احمد آقا، تو رو روحِ پروانه وایسا می‌خوام باهات حرف بزنم

به اَبوالفضل حِیرون بودم حالم دستِ خودم نبود اون شب

پروانه که زنم‌ نبود پروانه زندگیم بود

هاشم: احمد آقا! تو من رو می‌شناسی

یه عُمر تو اون محل همه دست به سینه‌ی من وامیستادن

هاشم: منم می‌رفتم خونه دست به سینه‌ی پروانه وامیستادم

نوکَری‌اش رو می‌کردم من کمتر از گُل بهش نگفتم

فقط این بی‌ناموس‌ها فهمید‌ن اون ریشه‌ی منه

!ریشه‌ا‌‌م رو زدن، احمد آقا

هاشم: من نمی‌دونم کارِ کیه

به اَبوالفضل نمی‌دونم !پیداش کنم، کُشتمش

من تو 4 سالِ گُذَشته، احمد آقا ...هیچ‌وقت این‌جوری

رَد نداده بودم که نفهمم چیکار دارم می‌کنم

احمد آقا، بذار یه چیزی بِهِت بگم - مامور: بریم آقا

هاشم: من نمی‌خوام ازت رِضایت بگیرم مولایی رِضایت نده

یعنی همین فردا صبح ...تو من رو آویزونَم کنی

راحَت می‌شم

!هاشم: فقط می‌خوام حَلالَم کنی

!مأمور: بفرما !مأمور دیگر: بفرما

!مأمور: بفرما! ببرش ...هاشم: من نمی‌تونستم ببینم یه شهر

هاشم: لُختِ زنِ من رو دیده !مأمور: ببرش

!مأمور: بفرما، بفرما

هاشم: نمی‌تونستم

!مأمور: بفرما

مأمور دوم: حرکت کن !مأمور: برو آقا، بفرما

(صدای گریه مادر)

افسانه: زنگ زدم اداره‌ی برق گفتن نیم‌ساعتِ دیگه و‌َصل می‌شه

مامان جان، پاشو بیا سَرِ سُفرِه

پاشو قُربونِت برم

بیا انقدر غُصه نخور - مادر با هق هق: نمیام

حجت: پاشو بیا، مامان مادر زیر لب با هق هق: کوفت بخورم

مادر: درد بخورم

بابا، پاشو بیا - مادر: بذار به درد خودم بمیرم

(صدای گریه مادر)

افسانه: این رو بده آقات

حجت: بابا، پاشو بیا

افسانه: آقا جون، گفتی قُرمه سبزی دوست داری‌ ها

حجت: مامان جان گریه نکن دیگه

مگه همه‌ی اون‌هایی که حُکم اِعدام بهشون دادن، اِعدامِشون کردن؟

غُصه نخورین، بابا

مگه من مُردم؟ خودم می‌افتم دُنبالِ کارش

احمد آقا هم ایشالله می‌بَخشه

پاشو بیا

(صدای کوبیدن در)

(صدای کوبیدن در)

(صدای کوبیدن در)

!مَش بهرام: احمد آقا

خدا شاهده امروز دیگه اگه در رو باز نکنی من از درِ خونه‌ات تَکون نمی‌خورم

مَش بهرام: والله منم مثلِ خودت از دستِ هاشم جیگرم خونه

به روحِ پروانه اگه به خاطرِ مادرش نبود ...که عینِ شَمع داره می‌سوزه

اصلاً اینجا قَدَم نمی‌ذاشتم

ما 40 ساله چِشم تو چشمِ هم هستیم

والله برای رِضایت نیومدم به دینِت برای رِضایت نیومدم

مَش بهرام: سلام حجت: سلام

پس برای چی اومدی؟

نمک بپاشی رو زَخمِ من؟

مَش بهرام: اومدم بگم شَرمَندِه اَمانَتدارِ خوبی نبودم

نه، نبودی

هیچ کدومتون نبودین

...با مُحبتی که پروانه به شماها داشت

یه اَرزَنش تو وُجودِ شما بود اصلاً کار به اینجاها نمی‌کِشید

!مَش بهرام: والله بود! خدا می‌دونه هست

کو؟

اگه بود، نمی‌اومدی درِ این خونه !واسه قاتِلش رِضایت بگیری

حجت: احمد آقا، هاشم هم حالِش دستِ خودش نبود

منم حالَم دستِ خودم نیست

می‌کِشَمِش بالای دار

!مَش بهرام: احمد آقا! احمد آقا !حجت: احمد آقا

[مَش بهرام: قَضا بلایت توی سرِ من [بخوره

آخه مگه با اِعدامِ هاشم چیزی درست می‌شه؟

احمد آقا: مگه خونِ بچه‌ی من ریخته شد چیزی درست شد؟

!مَش بهرام: نه

آبرومون برگشت؟

اون بی‌‌ناموسی که بَساطِ این فیلم رو عَلَم کرده بود، پیدا شد؟

چی شد؟

مگه نمی‌گی مثلِ دخترتونه؟ مگه نمی‌گی مثلِ خواهرتونه؟

اگه واسه خواهرِ خودت ...این اِتِفاق افتاده بود

...احمد آقا: اَنگُشت‌نَماش کرده بودن

نمی‌رفتی دنبالش ببینی کی اون فیلم رو گرفته؟

کی اون فیلم رو پخش کرده؟ نمی‌رفتی؟

احمد آقا: نرفتین، چون واستون مهم نبود

...ولش کن»

داداشمون که افتاده اونجا گوشه‌ی زندان

پروانه هم که رفت زیرِ خَروار خاک

یه سَنگ می‌‌ذاریم روی نَنْگ «شَر رو شَر دَر نیاد

حجت: حضرت عباسی این‌جوری نبوده، احمد آقا

احمد آقا: پس چرا نرفتی دنبالش؟

ناموسِ آدم برای کُشتنه؟

نباید پیدا می‌کردی کی بَهانه دستِ اون هَرْوَلِه* داد؟ (عَجول)

...مَش بهرام: آخه قربونت برم

ما چطور تو یه اَنبارِ کاه می‌تونستیم دنبالِ یه سوزَن بگردیم؟

احمد آقا: ببین، برای بارِ اول و آخر ...دارم بهتون می‌گم

دیگه پاتون رو درِ این خونه واسه رضایت نمی‌‌ذارین

تا پیدا نکردین اون بی‌شَرَف رو ...برای من نیاوردید

من از هاشم نمی‌گذَرَم

به روحِ خود پروانه نمی‌گذَرَم

مَش بهرام: آخه از کجا؟ چه‌‌جوری؟

همون‌جوری که من رفتم دنبالش

اَقلاً بهم گفتن کی اون فیلم رو پخش کرده

احمد آقا، شما می‌دونین کی فیلم رو پخش کرده؟

حجت پای تلفن: نمی‌دونم، مثل اینکه ...آگاهی بهش گفته که

این اولین بار از یه سیم‌کارتی به اسمِ «رضا زارع» نامی پخش شده

حجت: یارو مثل اینکه کارتُن‌خواب بوده

آخرین بار هم از کَمپِ اِجباری شَفَق فرار کرده

آره، مُشَخَصاتِ دیگه هم داره

حجت: باشه، میام اونجا بهت می‌گم مُشَخَصاتِش رو

باشه، خداحافظ، خداحافظ، خداحافظ

!ای خدا

زیرِ سنگ هم شده پیداش می‌کنم

مَش بهرام: وقتی گفت ما سنگ گذاشتیم روی آبروی ریخته شده‌ی پروانه

دلم می‌خواست زمین دَهن باز کنه برم زیرش

از 100 تا مُردن بدتر که اون فکر بکنه ما روی پروانه غِیرَت نداشتیم

گریه نکن، گریه نکن دیگه قربونت برم

مَش بهرام: زندگیم از دستم رفته

راضی نیستم از هاشم

امیدم به توئه

مَش بهرام: من که ازت راضی‌ام خدا هم ازت راضی باشه

!حجت: نکن بابا، اِ

ایشالله دست به خاکِستَر بزنی طَلا بشه، بابا

حجت: قربونت برم، بابا

مَش‌ بَهرام، نکن این کار رو قربونت برم

بابا پیداش می‌کنم بی‌رَگ که نیستم

حجت: هاشم هم ایشالله میاد بیرون خوب زندگی می‌کنه

تو هم دلت راضی می‌شه ازش

!بابا، حجت

!حجت: بابا

دستِ داداشت رو بگیر از چاه بِکِشِش بیرون

چَشم

چَشم، قربونِ سَرِت برم چَشم

مَش بهرام: بی‌بَلا باشی، بابا

(ترانه خَزون - خواننده اصلی: ایرج مهدیان) ♪ وقتی با چشمام می‌بینم که یک بَرگ ♪ ♪ سیلی بی‌جا می‌خوره از تَگَرگ ♪

!مرد: سلامتی جمع! سلامتی خوب‌ها! سلامتی داداشی‌ها همه: قربونت ♪ پا می‌ذاره خَزون به باغِ دلم ♪

♪ باز کلاغا سَر می‌دن آوازِ مرگ ♪

♪ یخ می‌زنه تو سینه، قلب خونَم ♪ - !سلامتی داداش‌هام - همه- نوش جون

♪ آخه من از تَبارِ این خَزونَم ♪

دَمِت گرم

♪ وقتی که پَرپَر می‌شه گُل تو گُلدون ♪ - جمع پایدار تا پایِ دار -

!همگی: نوش

!مُصَیِب: جمشید! جمشید مَستی یا چِتی بابا؟

دارم بهت می‌گم آخرین سِری ...از تو کارتُن‌خواب‌های پاتوقِ خودتون

جمعش کردن بُردن کَمپِ اِجباری شَفَق

♪ حُبابِ بُغضم تو گَلو می‌شکنه ♪ ♪ اَبرِ چشام دوباره می‌شه بارون ♪

نه بابا، یه ساله پیچیده هیچ‌کی هم اَزَش خبر نداره

♪ کبوترِ دلم به فکرِ کوچه ♪

!چه می‌دونم لابُد برگشته پاتوقِ خودتون دیگه

!آقا مُصیّب

اسمش رضا زارع - !آقا مُصیّب -

نه، لَقَبِش رو نمی‌دونم - !آقا مُصیِّب -

...شِکَمِش جای زخمه یه دونه سوختگی خیلی بزرگ داره

داداش، رو شِکَمِش یه سوختگی گُنده داره

نه، نه، نه، تو کاری نکن ما خودمون میایم اونجا رو اَلَک می‌کنیم

(صدای دست زدن افراد) !صدای جمعیت: ای‌والله، داداش

ببین، کاسِب‌هات اونجان شب؟ - !صدای جمعیت: سلامتی

پس داداش، پَرِ شالَم* باش خودم بهت زنگ می‌زنم، هَماهَنگ کن (منتظرم باش)

دَمِت گرم

فدات

فدات

حجت: چی شد؟ حَلِه داداش! این حرفِ ما رو می‌خونه -

نگرانش نباش، فقط زنگ نمی‌زدم - نمی‌شد رفت اونجا حجت: آره

شده‌ بُرجِ میلاد رو واسَت خَلالِ دندون کنم

این بی‌ناموس رو از لا جِرزِ دیوار می‌کِشَم بیرون

مُصَیِّب: محمد، چیه بابا فازِ غَم برداشتی؟ شادش کن

محمد: رو چشمم

مرد: سلامتی داش مُصیّبِ غُلامی *که همیشه سُفره‌داره (مهمان‌نواز)

مرد: سلامتی مرد دوم: سلامتی مرد سوم: سلامتی

!سلامتی هاشم دادا، آزادی‌اش

(ترانه دل شده یک کاسه‌ی خون - نعمت‌الله آغاسی) ♪ دل شده‌ یه کاسه‌ی خون ♪

♪ به لبم تابِ جُنون ♪ ♪ به کنارم تو بمون ♪

♪ مَرو با دیگری ♪ ♪ اومده دیوونه‌ی تو ♪ ♪ به درِ خونه‌ی تو ♪

♪ مرو با دیگری ♪ ♪ یارِ دگر داری اگر بی‌خبر، وای من ♪ ♪ بوسه زَنَد بر لبِ تو‌ بعد از این، جای من ♪

♪ چشم و دلم مُنتظره ♪ ♪ آهِ من بی‌اَثره ♪ ♪ دو تا چشمام به دَره که تو پیدا بشی ♪

(صدای جمعیت مَحو می‌شود)

♪ دلم می‌خوا‌د گریه کنم ♪

(صدای موسیقی دِلهُره‌آوَر)

جمشید: سلام داداش، خوش اومدی خوش اومدی

مُصَیِّب: چطوری، جمشید؟ جمشید: سلام، چاکرم، داش‌ مُصیّب

جمشید: خوبی؟ خوش اومدی مُصَیِّب: شَرمَنده، عَلاف هم شدی

جَمشید: فدات شم داداش، چاکِرِتَم‌

(صدای سوت زدن جمشید)

مُصَیِّب: بگو حواسِش جَمعِ ماشینِ منم باشه

جمشید: حَلِه داداش شهر تو مُشتِمونه

...جمشید: فقط رفیق، می‌ری پایین شُخم بزنی

فقط بپایید این سُرنگ-مُرنگ بهتون نَچِپونَن شرمنده بشیم. بفرما داداش، بفرما

!مُصَیِّب: حَله، حَله، بیا پایین دیگه

(صدای موسیقی دِلهُره‌آوَر)

مُصَیِّب: جمشید، اون‌وَر هم ‌کسی هست؟

جمشید: آره داداش، اون‌وَر 20-30 نفر اون‌وَرِ بام هستن

مُصَیِّب: شما 3 تا برید اون‌وَر رو اَلَک کنید

مرد: رو چشمم آقا

مُصَیِّب: حجت، داداش تو با من بیا

(صدای موسیقی دِلهُره‌آوَر)

مُصَیِّب: رضا زارع؟

رضا زارع؟

جمشید: رضا زارع تویی؟

مرد: نه

جمشید: بِده بالا ببینم شکمت رو !بِده بالا

بزن بالا کا‌پشن رو !کاپشن رو بِده بالا. بِکَن

حجت: رضا زارع؟ مُصَیِّب: بزن بالا

جمشید: دِ... لباست رو بزن بالا بِکَن بد‌ه‌ش بالا. بده‌ش بالا

پیرمرد: تو که می‌شناسی ما رو !جمشید خان

(صدای دستگاه شوکِر) جمشید: بلند شو، بلند شو، بلند شو، بلند شو

!جمشید: بیرون

مُصَیِّب: رضا زارع می‌شناسی؟ مُعتاد: نه والله

!مُصَیِّب: بزن بالا این بی‌صاحاب رو

مُعتادِ دوم: بزنیم بالا، حالا که چی؟

پیرمرد: بیا، الان بالا بزنم دلت خنک می‌شه؟ مُصَیِّب: بزن بالا ببینم بابا، بزن بالا ببینم مرد: برو بینم بابا

!جمشید: قشنگ! بالاتر

معتاد: به به! رضا زارع اینجاست؟

جمشید: بلند شو بینم مرد: بیا آقا مُصَیِّب: بشین بابا، بُلبُلی نکن

رضا زارع؟

مُصَیِّب: رضا زارع کیه؟

مُصَیِّب: این جای چیه؟

مُعتاد: جَراحی کردم

مُصَیِّب: جَراحی چی کردی؟

مرد: لوله‌ا‌م رو عَمَل کردم

یه دونه سوختگی رو شِکَمشه

نه، خدا گُواههِ نمی‌شناسمش

اگه دیدید چیزیه، بگید‌ ها مشکلی نداره، بگید بهشون

حجت: شما رضا زارع نمی‌شناسی خودت؟

من نه، من نمی‌شناسم اصلاً ندیدمشان

مُصَیِّب: رضا زارع تویی؟

پسر: نخیر آقا

جمشید: بلند شو، بلند شو مُصَیِّب: بزن بالا! بزن بالا پیرهنت رو بینم

پسر: واسه چی؟ چی شده؟ !مُصَیِّب: بزن بالا، بابا

مرد: بیا بیرون جمشید: بِجُنب، بِجُنب، سریع

مرد: بیا بیرون، بیا بیرون بیا بیرون، بیا بیرون

حجت: این جای چیه؟

معتاد: این خودزَنیه

(صدای موسیقی دِلهُره‌آوَر)

نگهش دار، اومدم

مُصیّب: حجت، جمشید، بیا مثلِ اینکه یه نَفَر رو پیدا کردن

بیا بریم

(صدای موسیقی دِلهُره‌آوَر)

مرد: داش مُصَیِّب، اسمش جابِره می‌گه دو سالی هم هم‌خرجِ این رضا زارعی بوده

روی شکمش هم جای سوختگی بوده

!مرد: جابِر

مرد: آقا همه رو روفیدیم پاکِ پاکه

!مرد: جابِر

بیا بیرون، بدو

جابِر: کیه؟ مرد: بیا بیرون بابا، بدو کارت دارم

!مرد: آقا خودشه جابر: پوکیدی ها! خودت کم بودی ...چهار تا دیگه هم آوردی زاغ سیاه ما رو

حجت: کجاست رضا زارع؟ سلام، رضا زارع کجاست؟

جابر: ببین، من به این‌ها هم گفتم ما دو سالی اینجا با هم هم‌خرج بودیم

الان هم یه سالیه دیگه زیرخاکیه

مُصَیِّب: چِرت نگو. زیرخاکی چیه؟

جابر: زیرخاکی یعنی زیرِ خاکه دیگه، مُرده

مُصَیِّب: ببین من رو نده بالا درخت !همین‌جا شَقَّه‌تون* می‌کنم‌‌ ها (نصف)

جابِر: ای بابا! ما خودمون یه عُمره !خونه‌مون بالا درخته، دایی

...مرد: ببین

وایسا اینجا جوابِ آقا رو بده

جابِر: بابکِ توله سگ، زِر بزن دیگه مگه زبونت رو بریدن؟

خب بگو بهشون دیگه

بابک: گفتم دیگه، چی بگم؟

حجت: حالا یه بار دیگه بگو رضا زارع رو می‌شناسی؟

بابک: آخرین بار از کَمپِ اِجباری با هم اومدیم بیرون

یه دو ماهی بیرون بود بعدش هم که تموم کرد

مُصَیِّب: چطوری مُرد؟

!جابر: تو هواپیما تِرورش کردن !بابک: سوختِش تموم شد

!سُوسِه نیا*! سُوسِه نیا (اَدا در نیار)

جابر: اَی بابا، چه سُوسِه‌ای؟ ...آخه مَشتی

این چه سوالیه می‌پرسی؟ دایی، کارتُن‌خواب چه‌جوری می‌میره؟

یا کَم می‌زنه می‌میره یا بد می‌زنه می‌میره

چه می‌دونم، یا یخ می‌زنه می‌میره

!من که کالبُدشِکافی‌اش نکردم که

جابِر: شب بابا خوابید صبح بابا پا نشد

بابا، آقا جمشید، به این‌ها بگو دیگه، داداش

!شَرِّ این‌ها رو از سرِ ما بِکَن دیگه

!جمشید: شِر نگو !درست حرف بزن

ما رو نگاه، تو رو قرآن رو دیوارِ کی داریم یادِگاری می‌نویسیم

!آقا، گُه خوردیم گفتیم ما می‌شناسیم این رو ها

*شِر نگو بابا، زیقی (به درد نخور)

مُصَیِّب: اینجا بخواید کَلَکی بِکَنین !مُرده و زنده‌تون رو آتیش می‌زنم

!عمو

حجت: گفتی بچه‌ی کجای شماله؟ !جابر: آه، آه

دایی، من کِی گفتم بچه شماله؟

اون رضایی که ما می‌شناختیم بچه‌ی اَراک بود

جابر: شاید اَصلاً اونی نیست که شما دنبالش می‌گردی

حجت: بریم آقا مُصَیِّب، بریم

!مُصیّب: حجت

!حجت

بابا، بذار من می‌زنم آش و لاشِش می‌کنم، حرف می‌کِشم ازش

حجت: نه، داره راست می‌گه

من یه‌ دستی (کَلَک) زدم گفتم بچه‌ی شماله

خودم می‌دونستم بچه‌ی اراکه

تو مُشَخَصاتی که بهش داده بودن گفته بودن اراکیه

...اگه دروغ می‌گفت

همین شمال رو می‌چَسبید می‌انداخت ما رو جادِه خاکی

!مُصَیِّب: های! جمع کنین بریم بابا

(صدای موسیقی)

افسانه: نکن این کار رو با خودت

پیدا کردنِ این یارو چه کمکی به پروانه‌ی بدبخت می‌کنه آخه؟

حجت: خواستِ خود پروانه است

(صدای موسیقی)

زِندانی: ماشاالله

فدات بشم

قِرِ دیگه بده بچرخ ببینم

زِندانی: ماشاالله

آفرین

قربونت برم من

...زِندانی دیگر: من اون رو دوست داشتم

یه عمر بهتون گفتم یا من اون ...رو می‌خوام یا هیچ‌کی

هم اون من رو دوست داشت هم منم اون رو دوست داشتم

اصلا من می‌رم دوباره اونو می‌زنمش (صدای صحبت افراد)

هاشم: به اَبوالفَضل نمی‌دونم از کجا خوردم

این بابایی هم که می‌گی اصلاً اسمش رو نشنیدم

هاشم: حجت، شدم مثلِ سگِ پا سوخته

شب و روز هِی دارم خودم رو بالا پایین می‌کنم

ببینم کی من رو نُقره‌داغَم کرد؟

...شاید این رضا زارع، دامادی، دایی

چه می‌دونم یه رَبطی به طَرَف‌هات داشته باشه

فکر کن، ببین با کسی دعوا نکردی؟

حجت: خُرده‌حِسابی با کسی نداری که اون پِی‌ات باشه؟

خدایی من با هر کی دعوا کردم ...اصلاً طرف این‌طوری نبوده

بخواد کینه بُکُنه

همون موقع پَروَندِه بسته شده

آدمی که مثلِ خودت گَردن‌کُلُفت باشه جلوت وایمیسته حرفش رو می‌زنه

باید دنبالِ کسی باشیم که زورِش بِهِت نرسیده باشه

حالَم از خودم به هم می‌خوره

این ننه مُرده، پروانه چوبِ کَله‌خری من رو خورد

!حجت، بی‌خیال شو بگذار من رو بکِشَن بالا، راحت شم

این حیوانِ وَحشی که می‌بینید نامش هاشم است

...حجت: او در جنگل هاشم: او در جنگل‌های‌ لیان‌شامپو* آدم می‌خورَد (محله‌ای در تهران)

کجاست اون ‌روزها؟

مگه من مُردم، داداش؟

تو فقط فکر کن به هر کسی که یه ذَره هم شَک داری به من بگو

من پِیگیرِش بشم

هاشم: من ‌احمد آقا رو می‌شناسم

خوب می‌شناسم

!اون سَرش بره، قَسَمِش نمی‌ره

پیدا بشه، می‌بخشه

ولی من نمی‌خوام‌ تو خودت رو تو دَردِسر بندازی

چی می‌گی؟

بابا من پات وایسادم

پیداش می‌کنیم

مُصَیِّب اینا هم هستن با همدیگه می‌ریم ته‌توش رو در‌میاریم

!هاشم: مُصَیِّب رو وِل کن

اون واسه قَضیه‌ی اِستَخر همین الانش هم با سَنَد آزاده

بدتر از من مَغز نداره (اونم مَغزش تو تیزیشه(چاقو

یِهو می‌ره شَمشیر رو از رو می‌کِشه

طَرَف هم اگه تَهِش گُهی باشه می‌چِپه یه جایی قایِم می‌شه دیگه

خودت باید با عقلِ خودت پیدا کنی

حالا اگه‌ گیر کردی من زنگ می‌زنم مُصَیِّب یه کاری بکنه

ولی خودت بکُن

باشه

هر چی که تو بگی

تو فقط به من بگو از کجا باید شُروع کنم

(صدای رَد شدنِ موتور)

(صدای موسیقی دِلهُره‌آوَر)

(صدای صحبت افراد) (صدای اذان)

حجت: سلام علیکم

سَرْوَر: حجت، چطوری؟

حجت: سلام سَرْوَر خانم حالِ شما خوبه؟

سَرْوَر: از هاشم چه خبر؟ حجت: خسته نباشید

حجت: خدا رو شکر! اَشکان هست؟ زن: چطوری آقا حجت؟

حجت: سلام دایی‌ خانم، حالِ شما خوبه؟ سَروَر: ننه‌ات‌‌اینا چطورن؟

حجت: سلام دارن خِدمَتِتون !ماشاالله چه دَم و دَستگاهی راه انداختین‌

از دُعای همین چهار تا زنِ بدبخته که ایشاالله بچه‌ام عاقِبَت بخیر بشه

حجت: ایشاالله ننه، هر چی خدا بخواد -

«سُلطان مَحمود خَرِ کیه؟» (ضَربُ‌المَثَل - یعنی خدا روزی‌رسان است)

اَشکان: حجت آقا، چطوری؟

سلام - نیستی بابا - کم میای لیان‌شامپُو! این‌وَر‌ها؟

راه گُم کردم

!دور از جون، خوش اومدی جا هاشم دادا خالی نباشه

دیگه خالیه دیگه، همچین بَند و بَساطی راه می‌‌اندازی تنهایی

میاد بیرون بابا شَک ندارم

از کجا مُطمَئِنی؟

همین‌جور دِلی

تو دِلِت خیلی صافه چون داره میاد بیرون

ناموساً؟

کِی؟

چیه؟ بَدِه؟

نه چیه حاجی، چیکار دارم؟

اَشکان: رِضایت داد طَرَفِش؟

حجت: می‌ده، رِضایت می‌ده

حجت، چیزی شده؟

...این‌ها که کاوِرِه

حجت: کارگاهِ اَصلیتون کجاست؟

اَشکان: اَصل و فَرع نداره، داداش

ظاهِر و باطِن همینه

حجت: چرا، اَصل و فَرع داره

!اَشکان: نداره جونِ تو حجت: داره !اَشکان: به خدا نداره

هاشم گفت شیشه اَصلی‌ها رو از بانِه* میاری، آره؟ (شهری در کُردستان و هم‌مرز با عراق)

چهار تا شیشه پُلُمب* میارم (باز نشده، اصل)

دو قِرون می‌کِشَم روش می‌دم دستِ مَردم

حجت: [هاشم] گفت من رو ‌هم ببری بانِه

اَشکان: ها؟

حجت: تو واقعاً اِنتِظار داشتی من باوَر کنم ...که مادرت زده تو کارِ تُرشی

اون‌وقت تو هم نگهبانِ بادمجون‌هایی؟

هیچ‌کی نمی‌دونه من اینجا خودم تولیدی دارم

رُفَقام فِکر می‌کنن اینجا اَنبارِه شیشه‌ی اَصل میارم از بانِه

حجت: بله

خَبَرِش تو زِندان به هاشم رسیده

حجت: بانِه کجاست؟

*سَروَر: اول می‌ری مَریوان بعد سَقِّز*، بعد بانِه (شهرهای استان کُردستان)

حجت: دستِ شما درد نکنه ممنونم سَروَر... این‌‌‌وَر؟

ممنون سَروَر خانم

سَروَر: قربانت اشکان: این‌وَر، این‌وَر

اشکان: بیا بینم، این‌وَر رِرِرِ

(پخشِ ترانه ساسی مانکن) ♪ مانکَن بودی یا که مُرَبی شِنا طرفای لَندَن ♪

دخترِ اول: سلام دخترِ دوم: سلام ♪ چون که مِثلِ ماهیه بَدَنِت ♪ -

حجت: ظاهِر و باطِن؟ ‌♪ پولَک‌هاتَم آرایش شده ♪ -

اشکان: کارِت رو بکُن ♪ ببین خیلی عالیه بَغَلِت ♪ -

♪ بشینه اونی که عاشقته ♪

!به به

!حجت: آب‌اَلکُل و رنگ و قُرص !چه شود

هاشم به من گفت عَرق‌سگی قرار بود بریزی تو این شیشه‌ها

هر شیشه هم 200 هزار سود داشت واسَتون

حجت: ولی فکر کنم برای تو بَس نبوده، نه؟

چیکار کنیم؟ چیکار نکنیم؟ آب‌‌اَلکُل بدیم دستِ خَلق‌ُالله

‫made in* اشکان خُروس، درسته؟ (made in: درست شده توسط)

!درسته

!مِیثَم، داداش

حجت: درسته که یعنی پیشنهاد و فکرِ این کار با هاشم بود

هاشم بهت گفت شیشه اصلی‌ها رو از کی و کجا باید بگیری

ساقی‌های بالا شهر هم اون برات جور کرد، درسته؟

!اَشکان: درسته

!درست نیست

دِ... درست نیست، اگه درست بود که تو الان باید آدمِ اون می‌بودی

نه که ننه‌ا‌ت و 3-4 تا دختر رو ...اینجا کاوِر بکنی تو این سِن و سال

یه همچین دَم و دَستگاهی راه بندازی درسته؟

هاشم دادا تاجِ سره منم عَنتَرِشَم

پاش هم از اونجا بذاره بیرون من و همه‌ی آدم‌های اینجا سَربازِشیم

حجت: من کیه؟ من کیه؟ !بابا تو نیم‌مَن هم نیستی

اِنقدر بودی نمی‌دونستی عَن‌دَماغِت رو !کجا باید بِمالی

تو کی‌ای؟ کی بودی؟

تهِ تهِش 4 لیتر عَرَق درست می‌کردی !تو زودپزِ ننه‌ات

!اون هم نه با کِشمِش‌ ها ...وُسعِت (پولت) نمی‌رسید

!شِکَر می‌انداختی

ما که عَدَد، دو هِزار سالمونه بچه هم تو قُنداقِه

هاشم دادا هم همیشه دستش واسه بچه‌محل‌هاش خِیر بوده

دَمِ مَرامِش هم گَرم که راه و چاه رو ...نشونم داده که اگه نمی‌داد

*من الان اینجا آشپزخونه‌ی شیشه راه انداخته بودم (ماده مخدر)

حجت: طَمَع کردی، نه؟ اَشکان: طَمَع چیه، مَشتی؟

حجت: طَمَع همون بی‌ناموسیه که به خاطرش زندگی هاشم رو نابود کردی

آدم فرستادی که از زنِ بدبختش فیلم بگیره

که آقا بالاسَر نداشته باشی. درسته؟

!نه حجت، درست نیست

بابا تا این سن یه همچین بی‌ناموسی به ما نمی‌چسبونن، در حَقِ هاشم دادا

(صدای نفس‌های عَمیقِ حجت)

...اَشکان: آخه منِ به قولِ تو بی‌ناموس

چرا باید یه همچین کاری می‌کردم؟

هاشم پشتِ کار نبود که بود

تمام ریز و دُرُشتِ کار رو بَلَد نبود که بود بهتر از من

سَرمایه اَولیه‌اش رو نمی‌داد که می‌داد

مگه من یولَم*، اون رو کَله‌اش کنم (پَخْمه، گیج)

بعد واسه جور کردنِ مایه‌ی اولیه‌ی کار که خودِ هاشم بیشترش رو می‌داد

خودم رو بِندازم جلوی ماشین که بیمه رو تَلَکِه* کنم (پول گرفتن با حیله)

داش، تو جونِ... جونِ ناموسِت پای من رو نگاه کن

!جونِ ناموسِت نگاه کن

حجت، من اگه یه همچین بی‌ناموسی ...کرده بودم

حَدِاَقَلِش این بود از این مَحَل می‌رفتم یه جای دیگه داستان راه می‌انداختم

حجت: چرا نرفتی؟

حجت با فریاد: پس چرا نرفتی؟ پس چرا نرفتی؟

!اَشکان: چون کارِ من نیست

!به اَرواحِ داداشم - پسر: ها؟

پسر: چته؟ !اَشکان: نکن، آی

!اَشکان: گُم‌شو برو بیرون، برو بیرون !گُم‌شو برو بیرون

!اشکان: بیرون، بیرون !برو بیرون، داداش

!اشکان: برو بیرون

هاشم با من کاری نکرده بود که ...من بخوام زیرپایی بکِشَم

اونم با بی‌ناموسی

اگر هم خودش گفته

به من شَک کرده اومدی اینجا واسه اینکه از من بپرسی

!برو بهش بگو کوچیکِت گفته دَمِت گرم

اَشکان: بابا، یه چی نَگین !تا فیها خالِدونِ* آدم بسوزه (همه‌ی وجود)

...تهِ تهِ طَمَعِ من اینه که جا عرق

آب‌اَلکُل می‌ریزم تو شیشه‌ها

که همین هم دستِ بچه محل‌هام نمی‌دم

برو دعا کن همین که تو می‌گی باشه

...وگرنه من که هیچی

!هاشم نمی‌ذاره نفس بکشی

!می‌شناسیش که

من نمک می‌خورم، نمکدون نمی‌شکنم تو هم نَشکن، حجت

من با آبروی کسی که عینِ داداشِ خدا بیامرزم پُشتم بوده، قُمار نمی‌کنم

(ترانه خسته‌ام از تو - خواننده: ساسان)

♪ خسته‌ام از تو، خسته‌ام از تو ♪ - غُلام: دو‌ تومن بستم

عمو ناصِر: بُردی اَبول ♪ خسته‌ام از انتظارت ♪ -

داش‌ کریم، دو‌ تا 10 تومن بستم

بستم - مرد: دو تا دَهی، آقا حجت

عمو ناصر: بفرما آقا حجت، شما بریز مرد: بریز

مرد: عمو ناصر، دَر نره از دستت

عمو ناصر: حواسم جمعه داداش

♪ خسته‌ام از تو ♪ - مرد: دو تا دَهی آوردم

♪ خسته‌ام از تو ♪ - عمو ناصر: بریز

♪ خسته‌ام از تو ♪

عمو ناصر: چهار و پنج، نُه !نگاه کن، حجت

(صدای بَرخوردِ تاس) عمو ناصر: بریز آقا ♪ دیگه تا بی‌نَهایَت ♪ ♪ تو رو دوسِت ندارم ♪

(صدای بَرخوردِ تاس) ♪ نمی‌میرم برایت ♪

(صدای بَرخوردِ تاس)

♪ دیگه سیرم از وَفا ♪ - عمو ناصر: می‌بازی، آقا حجت

♪ دیگه دُنبالَم نیا ♪

♪ دیگه سیرم از وَفا ♪

♪ دیگه دنبالم نیا ♪ - مرد: هستی؟

قهوه‌چی: شاپور! آقا حجت هم افتاده تو تَصویر؟ ♪ خسته‌ام از تو ♪ -

♪ خسته‌ام از تو، خسته‌ام از انتظارت ♪ - قهوه‌چی: آقا، شما کجا؟ اینجا کجا؟

♪ دیگه تا بی‌نهایت ♪ - حجت: بَدِ روزگارِه دیگه

♪ تو رو دوسِت ندارم ♪

♪ نمی‌میرم برایت ♪

(صدای بَرخوردِ تاس) مرد: بَسِه

...عمو ناصر: چهاری، دو دوِئه

حجت: آقا غلام، قَضیه‌ی دست رو چیکار کردین؟ دیه رو گرفتین؟

بَلا نِسبَت که ما دیه‌خور باشیم یه دست یه دستش کردیم، رفت

*غلام: عمو ناصر، بِسُرون (بنداز)

امروز هم رو بُردی، هان؟

غلام: خدا رو شکر، بد نیست

شاپور

شاپور: هوم

پولِ قُمار هم خدا رو‌ شکر داره؟

خب آره، بِلاَخَرِه خدا روزی هر کی رو یه‌جور می‌ده دیگه

حجت: پس شما باید خیلی آدمِ باخدایی !باشی که اِنقدر روزی داری

!مرد: دست‌خوش، آقا غلام

♪ خسته‌ام از تو، خسته‌ام از تو ♪ - شاهپور: پاشو بیا

شاپور: بِکِش کنار، آقا دایوب

♪ خسته‌ام از انتظارت ♪ ♪ دیگه تا بی‌نهایت، تو رو دوسِت ندارم ♪

جان؟

شاپور: واس چی می‌خوای این یارو مُفت‌بَرِمون کنه؟

دو‌ تومن از جیبِ من مایِه گذاشتی بِرینی توش؟

حجت: مُفت‌‌بَری چیه؟

!خوب داره بازی می‌کنه که !نازِ شَستِش

بعدش هم این همه کنارِ هاشم پول درآوردی، از چی می‌سوزی؟

(عمو ساپوری (شاپور این دو نفر حساب کردن، رفتن بیرون؟

شاپور: حساب کردن

وَالله قَسَم، از وقتی داداشِت رو گرفتن من اینجا فَقَط ضَرَر کردم

چِتِه تو؟

چِت نیستم رو حسابِ داداشم دارم بازی می‌کنم

اینجا دیگه مثل اون‌وقت‌ها !پول در نمیاره که

یه مُشت آش و لاش میان اینجا بازی می‌کنن، بابَتِ چُس تومَن

مِثلِ اون‌وقت‌ها نیست که سَنگین بازی کنن

حجت: چرا؟

!مَحضِ اِرا

...می‌ترسن پولشون سگ‌خور شه

دعوا شه... نگاه نکن الان خودت نیم‌ساعته اینجا نشستی همه ی این‌ها بُزن

!اینجا هزار تا اوضاع داره

!پس هاشم بود، کُوِیْت بود - شاپور: آره، پس چی که کُوِیْت بود؟

شاپور: به هوای اون از 4 تا محله اون‌وَرتر همه می‌اومدن بازی می‌کردن

کوزه‌داری* به راه بود نه مثلِ حالا که گوز هم توش نیست (پَهن کردنِ بَساطِ قُمار برای دیگران)

حجت: سه، چهار بارِ آخَر حَقِ حسابش رو ندادی، نه؟

!شاپور: آه

آخرش رو اول بگو

بگو اومدم حسابِ داداشم رو صاف کنم

آره، اومدم حسابِ داداشم رو صاف کنم

به قرآن بهش گفتم گفتم الان دستم تنگه، الان ندارم

دارم واسه بچه خواهرم ...جَهاز (جهیزیه) جور می‌کنم، به

روزِ آخر سرِ پول اینجا رو ریخت به هم. سوختی نه؟

زورِت اومد؟

آره، زور اومد

زور اومد، مُنتِها مَست بود گذاشتم پا مَستی‌اش

!حجت: پا مَستی‌اش

زَن-مَن هم تو دست و بالِت داری؟

ریختِ من شَبیه خالِه*‌هاست؟ (کسی که برای مردها زن جور می‌کند)

گَمونت من آدم فرستادم زنِ هاشم رو بی‌آبرو کُ...؟

!بابا به قرآن، من ناموس حالیمِه

خودم رو این ریختی کردم چِشمِ چهار تا اَلْدَنگ دنبالم نباشه

حجت: گفتم شاید مثلِ اون شوهرِ نامردت هر کاری از دستت بر بیاد

!شاپور: حرفِ دهنت رو بفهم

اون که نامَرد بود دایی‌ات بود پرویز کافَر

نه شاپورِ خدا بیامرز

وایسادی اینجا من رو سین-جیم می‌کنی که چی؟

من کاری نکردم بخوام بابَتِش بترسم

شاپور: تا بوده خیرِ داداشِت به من رسیده

حجت: باشه

!حجت

!به والله من نمی‌دونم کی این کار رو کرده

ولی هر کی کرده !زنده‌اش نذار

!همین کار رو می‌کنم

(صدای موسیقی)

افسانه: شب می‌خوای اینجا بمونی؟

حجت: آره دیگه

نمی‌بینی این بَنِده خداها اِنقدر زنگ می‌زنن بیاید اینجا؟ گُناه دارن

حالا تو چرا این شِکلی‌ای؟

حجت: هیچی

!هیچی» این شِکلی نیست ها»

امروز دَمِ مَغازِه هم نرفتی، آره؟

حجت: نه، نرفتم

حَواسِت هست باید اجاره‌ی مَغازِه رو بدی؟ - حجت: آره

دکتر هم گفت اگه وقتِ عَمَلَم بگذره، بد می‌شه

حجت: نمی‌گذَرِه

(صدای در زدن)

مرد با فریاد: بیا بیرون آدم‌فروش !بیا بیرون

!مرد دوم: بیا بیرون بینم، آدم حیدره

بی وجود

!مرد هیکلی: بیا بیرون !بیا بیرون، آدم‌فروش

!بیا بیرون، آدمِ حیدره

با حیدری دست به یکی می‌کنین داداشت رو بکِشی بیرون

از فردا کسی تو این محل با این سلام علیک کنه یه کاری می‌کنم، کسی تُف تو صورتش نکنه

خونه، زندگی‌اش رو آتیش می‌زنم !محمد: جَمال

محمد: جَمال! چه خبرته صدات رو انداختی رو سَرت؟

!هیچی نگو محمد بیا برو پی کارت

بابا، تو که وَضعیتِ ننه‌ی من رو می‌دونی که مَشتی؟

مگه نمی‌دونی آدم‌فروشی کرده؟

!بابا، شاید سَرش به حجت نخوره !سَرش به هاشم نخوره

پایگاهِ اشکان به این نمی‌خوره مغازه‌ی آژان به این نمی‌خوره

قُمارخونه به این نمی‌خوره پس به کی می‌خوره؟

محمد: بابا جمال، حُرمَتِ !بچه‌محلی رو نگه دارین

این ‌می‌فهمه حُرمَت چیه؟ ...دیروز هر جا پاش رو گذاشته، شب مأمورها

ریختن همه رو گُربه‌گیر* کردن (گرفتن)

!سَروَر: حجت! حجت! حجت مرد: بیا بیرون سَروَر: بیا بیرون آدم‌فروش

مُصَیِّب، پس هنوز نرسیدی؟ !کدوم گوری موندی؟ بابا زودتر بیا دیگه

!مادر: آبرومون رفت تو این محل! اَه حجت: بابا، بابا این کِلید رو کجا گذاشتی؟ بابا، بابا؟

محمد: کلید رو می‌خوای چیکار؟

!حجت: بابا نمی‌شه اینجا وایساد که افسانه: خواهش می‌کنم آروم بگیر ...محمد: خب پس بریم بیرون

!حجت: نمی‌شه اینجا وایسی دیگه محمد: خب بریم بیرون چه غلطی بکنیم؟

حجت: بابا مگه نمی‌بینی چه آبروریزیه؟ همین‌جوری وایسیم اینجا؟

مادر: مگه مُصَیِّب بهت نگفته تنهایی نری با این آدم‌ها سَرشاخ نشی؟

اگه عُرضِه نداری واسه چی می‌ری آبرومون رو تو این محل می‌بری؟

افسانه: مگه دیروز چیکار کردی؟ کجا رفتی؟

افسانه: مِلَّت باید بیان جلو در تا من بفهمم تو چیکار کردی؟ ...حجت: بابا به پیر، به پیغَمبَر

!حجت: من کاری نکردم، اِ مادر: بیا برو اینور ببینم، آبرومون رفت

!مَش بهرام: برو بشین سرِ جات، زنِ حسابی !منیژه: مامان! مامان

!مَش بهرام: برو بِتِمَرگ سَرِ جات !منیژه: ولش کن !مَش بهرام: اِنقدر آتیش‌بیارِ مَعرِکِه نشو

مَش بهرام: تو هم شدی مثلِ هاشم؟ هنوز اون نرفته، نِشَستی سر جاش؟

!بابا من روحمم خبر نداره !بابا من اصلاً صَنَمی با این‌ها ندارم

!حجت: که بخوام برم لوشون بدم، اِ محمد: خیله‌خُب یه دقیقه بگیر بشین

!حجت: نمی‌شناسمشون اصلاً، اِ

اگه صَنَمی نداره چرا ولش نمی‌کنید بره بیرون باهاشون حرف بزنه؟

محمد: این با اون‌ها صَنم نداره اون‌ها با این مشکل دارن

منیژه: با تو که مشکل ندارن !محمد: نیومدن حرفش رو گوش بدن که

!منیژه: تو بیا برو باهاشون حرف بزن، بدو محمد: من؟

محمد: قورتَم می‌دن

!مردِ اول: بیا بیرون بینم، بی‌ناموس !مردِ دوم: بیا بیرون، حَرومزاده

!حجت: آقا، نمی‌شه اینجا وایساد که افسانه: نه، نرو !حجت: نمی‌شه اینجا وایساد که

!محمد با فریاد: وای برو عَقَب !هی دیگه داری اَعصابَم رو خُرد می‌کنی

حجت: محمد، کوری؟ کَری؟ یا چِت کردی دوباره؟

نمی‌شنوی دارن آبرومون رو می‌برن؟

محمد: کاری اَزمون برنمیاد

حجت: همین‌جور وایسیم نگاه کنیم محمد: وایسیم تا مُصَیِّب بیاد دیگه !حجت: اِ! بابا

افسانه با فریاد: بسه دیگه! می‌خوای گَند بخوره تو زندگیمون دوباره؟

!افسانه... افسانه رو مُخِ من نرو !برو بشین اونجا

محمد: خیله‌خُب !حجت: برو، رو مُخِ من نرو

حجت: نمی‌خوام بد باهات حرف بزنم محمد: افسانه، برو بگیر بشین برو بگیر بشین

محمد: خیله‌خُب، تو آروم باش رفت نشست. حالا چیکار کنیم؟

حجت: بابا من که نمی‌خوام برم دعوا کنم که !نمی‌خوام برم بُکُشمش که یارو رو، اِ

محمد: خب اون ‌می‌خواد باهات دعوا کنه حجت: می‌خوام باهاش حرف بزنم

محمد: آقا اون نیومده با تو حرف بزنه

افسانه: چرا زندگی ما رو خراب می‌کنین؟

چرا این رو هُلش دادین وَسَطِ این آشوب‌، آخه؟

مادر: قُربونِت برم کی هُلش داده؟ کی هُلش داده؟

چیکار کرده مگه بچه‌ام؟ این‌ها مثلِ لَشکرِ یَزید ریختن اینجا

به لُطفِ هاشم آقا ما دیگه از این چیزها زیاد دیدیم

مَش بهرام: برامون تازگی نداره که

(صدای فریاد از کوچه)

شما دهن به دهنشون نذارید خودشون می‌ذارن می‌رن

!آه، بفرما

(صدای بلند شکستن در)

!مَش بهرام: یا اَبوالفَضل !مادر: یا قَمَرِ بَنی هاشم

!حجت: محمد، بیا !مرد: بیا بیرون! بیا بیرون

!حجت: محمد، بیا! محمد، بیا !مَش بهرام: یا اَبوالفَضل

!حجت: محمد

!مرد: بی‌شَرَف! بی‌ناموس

!منیژه: محمد بیا، محمد

!محمد: برو تو

منیژه: وِلِش کن

مادر: بی‌شَرَف‌ها

(صدای جیغ و فریاد)

!منیژه: بابا

(صدای نویز)

(صدای موسیقی)

محمد: بیا، گرفتم براش

بِبَر بِده

محمد: خانم

دست شما درد نکنه - محمد: چاکِریم

!محمد: طوری نیست‌ ها، اوکیه

محمد: چیزی لازم ندارید؟

افسانه: زندگی پروانه رو، هاشم رو نابود کردن حالا هم نوبَتِ مان

(صدای موسیقی)

(صدای عُبورِ قَطار)

(صدای موسیقی)

حجت، داداش ما بریم؟

در رو ببند بیا بشین کارِت دارم

حجت: بیا یه نَخ سیگار با هم بکشیم

یه ساعته آخه اومدی نشستی اینجا من موندم اون تو، تَک

محمد: من مُخَم نمی‌کِشه !مُخِ تو می‌کِشه؟ نمی‌کِشه

با تو آخه کی اِنقدر مُشکِل داشت که همچین پاپوشی واسَت بِدوزه؟

!مُخ نمی‌کِشه

همون رو باید پیدا کنم

یعنی می‌خوای بی‌خیالِ ماجرای هاشم شی؟

حجت: من دیگه بی‌خیالِ هیچی نمی‌شم

!«دیگه «دست به مُهره بازیه (کاری که شروع کردی باید تا آخرش بری)

محمد: که چی؟

چطور عَدْل همون موقع که ...افتادم دنبالِ فیلم و استخر

همون موقع باید چوب لای چَرخَم بره؟

تو مُخِت گِریپاژ* کرده (قفل)

اَلَکی همه چی رو داری به همدیگه رَبط می‌دی

بِدِه دیگه

!این آدم‌ها همین شِکلی‌ان

یهو یَله* می‌شَن یه‌ وَر (وِل)

تو قبل از اینکه دومادِمون بشی رفیقَم بودی دیگه، نه؟

!محمد: الانش هم کوچولوتم

!کُتَک‌خورِتَم

!دیدی که

حجت: هنوز با همکارهای قَدیمی‌ات در اِرتِباطی؟

محمد: آره

چطور؟

نِگهبانه حَرفت رو می‌خونه؟

محمد: تا الان نَه بهم نگفته

!پیداش می‌کنم

!این ماجرا تَه نداره‌ ها

حجت، چیکار می‌خوای بکنی؟

!محمد: بی‌خیال ندیدی حالِ افسانه رو؟

!پیداش می‌کنم

(صدای جیغ و بازی بچه‌ها)

(صدای سوت زدن نادر)

!محمد: آقا نادر! آقا نادر نادر: اومدم، اومدم

نادر: دیدم شیرجِه زدین ها

نادر: عمو، مگه نگفتم قربونتون برم شیرجه مَمنوعه؟

دورتون بگردم، پَهلوون‌های عمو

‫بچه: عمو نادر، تا 10 دقیقه این ‫100 تومن رو بَرَندِه می‌شم

حجت: راه بنداز نادر: عمو اولاً که 10 دقیقه نَه و یه رُبع

نادر: بعدشم هر کی زِرَنگ بود تا تَهِش بود. بهش پول می‌دم

محمد: آقا نادر، ما هم باید تا آخرِ سانسِت بمونیم؟

یه دقیقه بیا دَمِ ماشین یه قِیمَت بذار بریم سرِ جَدِّت

عمو، نه یه ذَره دیگه - رو چِشمم -

نادر: برو عمو جون برو بازی کن

نادر: کجاست؟ !حجت: این‌ها سینه‌پَهلو می‌کنن ها نادر: جوش نزن‌

نادر: سینه‌پَهلو رو من می‌کُنم قربونت برم، اینا که چِغِرن* که (سخت و محکم)

محمد: بریم سَرِ ماشین نادر: بریم

محمد: بچه‌‌های این دوره دیگه کسی باور نمی‌کنه خرگوشی که خونه داری حرف می‌زنه

زدید تو کارِ استخر، آره؟

نادر: زشته عمو، این چه حرفیه؟ !حرفِ بد نزن‌ ها

نادر: مُدِلِ چیه؟

محمد: 94

نادر: 94

نادر: این گِلگیرِش رنگ داره

نادر: خودِ آقا حجت که صافکاره که

محمد: تو قدیمی‌کاری قیمتِ روز دستته

رُخِش (ظاهرش) که بد نیست

محمد: حجت می‌گه کَفِ صَندوق ضَعف داره

آره

!نادر: بزن بالا ببینم

محمد: سوییچ

نادر: بَد هم تَقِه خورده که این

نادر: !اِ! اِ! اِ! چیکار دارین می‌کنین؟ !آی

(صدای موسیقی)

!محمد: بشین یه دقیقه !حجت: برو بالا! برو بالا

!حجت: برو بالا! برو بالا !برو بهت می‌گم

(صدای موسیقی)

!حجت: بگیرش این رو

!محمد: بیا پایین بینم !بیا پایین، حیوون

حجت: محمد، سوییچ، محمد

محمد: تکون نخور، تکون نخور موبایلِت کجاست؟

جلیل: محمد آقا، برای آقای دکتر هم زنگ زدم

گفت 5 روز دیگه نمیاد خیالت راحَت باشه

محمد: دوستت دارم، جلیل دوستت دارم

محمد: همین یه دونه رو داری فقط؟ حجت: ببینم

جلیل: اون 4 تا هم پاهاش رو بستم

محمد: خیله‌خُب دستت درد نکنه بریم

حجت: وایسا اینجا محمد: برو بینم

حجت: بیا، زنگ می‌زنی به زنت یه‌جوری که شَک نکنه باهاش حرف می‌زنی

می‌گی امشب داستان شده نمیای خونه

بگیر، زنگ بزن

مرد: نمی‌شه با این سر و صدا

!حجت: بگو چشم، بگو چشم، بگو چشم

(صدای موسیقی) (صدای پارسِ سگ‌ها)

مرد: آقا، جونِ مادرتون من خُمارم !محمد: بَستَمِت تَرک کنی

!حجت! حجت

همه می‌دونن من دو سال پیش رفتم زیارَت

اومدم توبِه کردم گذاشتم کِنار

حجت: بشین اینجا، یه دَستبَند به من بده یه دَستبَند بده

!خفه شو! خفه شو! دست بالا

مَشتی، من همیشه تو محل تعریفِ تو رو کردم

همیشه گفتم این حجت مثلِ دایی‌اش و هاشمشون نیست

سَرش تو لاکِ خودشه

...حجت: سرم تو لاکِ خودم بود

ولی دیگه نمی‌خوام باشه

...به والله تا نفهمم

کی اشکان و شاپور و بقیه رو فروخته ...که من‌ رو خَراب کُنه

کی باعِث شده یه مُشت عَنی-مَنی ...بریزن خونه‌ی ما

همه‌تون همین‌جا می‌مونید

نادر: بابا من رو نذار لا مَنگِنِه

یا باید بگم کیه یا اگه نگم !لابد خودمم دیگه

!حجت: آره

یا می‌گی کی بوده یا من می‌گم خودتی

!یا بَغَل‌دستیته یا پشتِ سَریته

حجت: تو محل، آدم‌فروش نداریم که الان اینجا نباشه

اکبر: مگه ماها همه از شکمِ ننه‌مون آدم‌فروش بیرون اومدیم؟

همه‌مون یه اولین باری داشتیم دیگه

اصلاً از کجا مَعلوم اونی که فروخته، دَفعِه اولش نباشه؟

حجت: نیست! چون رو حرفِ کسی که اولین باره داره مُخبِری می‌کنه ...نهایتاً بریزن یه جا رو بگیرن

نه اینکه 5-6 تا رو گُربه‌گیر کنن

حجت: پس یکی از شماهایی که سابِقه‌ی مُفَصَلِ آدم‌فروشی داره این گُه رو زده

!مرد: سُخَنرانی نکن

مگه بارِ اوله ریختن رو محله؟

شهرِ هِرته آدم‌ها رو خِفْت می‌کنین؟

!محمد: ببند دهنت رو تا نیومدم گِلِش بگیرم

!مَرتیکه‌ی دیه‌ بگیرِ آدم‌فروش

وقتی کاری کردم اینجا تُخم بذاری !می‌فهمی که شهرِ هِرته یا نه

...حجت: من شبیه دایی‌ام و هاشم نبودم

!چون نمی‌خواستم باشم

!ولی پاش بیفته از سگِ هار، هارتَرَم

!پس می‌مونید همین‌جا تا حرف بزنید

(صدای فریادِ افراد) !همگی با هم: حجت! حجت !حجت: محمد

(صدای خنده‌ی جلیل و محمد)

(صدای سُرفه‌ی محمد)

حجت پای تلفن: افسانه جان چرا از من اِنقدر سؤال می‌کنی؟

نه، پیش یکی از دوستامم

تو خودت هم مُراقبِ خودت باش دیگه

بابا این‌ها رو وِل کنید !مأمورها می‌گیرن پا‌چرختان* می‌کنن (لهجه افغانستانی: می‌گیرنتان)

من به خاطرِ خودتان می‌گم به خاطرِ خودم نمی‌گم

من و گُل‌آقا که یک ماهِ دیگه می‌ریم قاچاق، اُروپا

بگیر، ته‌دیگش مالِ تو

بری اُروپا، زن هم می‌گیری؟

جلیل: آره، بورِش رو می‌گیرم چشم آبی

!آبی

بعد اگه فیلمِ زنت رو اونجا ...تو استخر بگیرن

پَخش کنن لُخت، چیکار می‌کنی؟

جلیل: بابا، تو اروپا همه‌شان خودشان ...تو خیابان لُخت راه می‌رن

!جلیل: هیچی

هیچی که هیچی

تو کابُل* چی؟ (پایتختِ افغانستان)

جلیل: چی تو کابُل چی؟

محمد: تو کابُل اگه فیلمش رو بگیرن، چی؟

محمد آقا، تو همیشه این رو می‌کِشی !میای شوخی‌هایی نزدیک می‌کنی به آدم ها

جلیل: چی چِرت و پِرت می‌گی؟

محمد: چرت چرت چرت چرت پرت پرت پرت

(صدای فریادِ افراد)

!حجت: خواب نداریم !خواب نداریم! خواب نداریم

!خواب نداریم! خواب نداریم

(صدای فریادِ افراد)

!مرد: حجت

(صدای فریادِ افراد)

!حجت: کسی این‌جا نمی‌خوابه

(صدای فریادِ افراد)

!حجت: کسی نمی‌خوابه تا حرف نزده

!حجت: کسی نمی‌خوابه

حجت: عَقل داشته باشه، حرف نمی‌زنه

محمد: چرا؟

(صدای پارسِ سگ)

حجت: چون اگه حرف بزنه‌ ...یا من پاره‌اش می‌کنم

...یا این‌هایی که به خاطِرِش زَجر کِشیدن

یا اون آدم‌هایی که فُروخته

محمد: اگر هر چی هم موندن نَم پس ندادن» چی؟» (اعتراف نکردن)

حجت: من بایَد بِفَهمَم کی فیلم گرفته

...حجت: هر کی هم بگه باوَر نمی‌کنم

باوَر نمی‌کنم این آدم‌فروشیه رَبط نداشته باشه به فیلم گرفتنِ استخر

!محمد: کَله‌داغ شدی، حجت !اصلاً شدی یکی دیگه

حجت: با هر کی با زبونِ خودش حرف نزنی فکر می‌کنن زبون‌نَفَهمیم

(صدای پارسِ سگ‌ها)

محمد: می‌گیریش می‌گیریش آروم می‌شی

بچه که بودم 3 ماهِ تابِستون رو کار کردم

یه دوچَرخِه گرفتم

همه‌ی زندگیم بود

دُزد بُرد

نتونستم پیداش کنم

بُزُرگ که شدم جِنس گذاشتن تو ماشینم

پنج سال به خاطِرِش رفتم اون تو [زندان]

بچه‌ام نیومده، رفت

نتونستم بفهمم اون بی‌شَرَف کی بوده

پروانه به من پَناه آوُردِه بود

نتونستم مراقِبِش باشم

...اگه از پسِ این کار هم بر نَیام

پروانه من رو نمی‌بَخشِه

اون هم بِبَخشه خودم، خودم رو نمی‌بَخشَم

(صدای موسیقی)

(صدای کوبیدنِ در)

(صدای پارسِ سگ‌ها)

(صدای کوبیدنِ در)

(صدای پارسِ سگ‌ها)

(صدای کوبیدنِ در)

(صدای پارسِ سگ‌ها)

(صدای کوبیدنِ در)

جلیل: اومدم، اومدم! کیه؟

منیژه: سلام، آقا جلیل جلیل: سلام

منیژه: محمد این‌ها اینجا هستن؟ جلیل: طَبَقِه بالا هستن

منیژه: شما چرا خودت رو قاطی این‌ها کردی؟

چرا جلوشون رو نگرفتی؟

منیژه: آخه این چه کاریه شما اینجا می‌کنین؟ !افسانه: خِجالَت بکش

!خِجالَت بکش

می‌دونی حُکمِ این کارِت چیه؟

می‌خوای جونِ برادرت رو نِجات بدی خودمون رو خونه‌خراب کنی؟

افسانه: به مرگِ بابام که می‌دونی اَلَکی جونِش رو قَسَم نمی‌خورم

اگه این‌ها رو وِلشون نکنی برن ...می‌ذارم می‌رم

دیگه پشتِ سَرَم هم نِگاه نمی‌کنم

!بَسِه دیگه هر چی با دِلِت راه اومدم

!مرد: بِکِش کنار، بابا

...اکبر: اگه به خاطِرِ اِلتِماس‌های زنِت نبود ها

از همین‌جا مُستَقیم می‌رفتم شِکایَتِت می‌کردم - !منیژه: آقا، بیا برو

محمد: همه می‌دونن شما چه گُهی هستین، بدو بابا

نادر: حجت، فقط به اِحتِرامِ هاشمتون بی‌خیالِت شدم، وِلِت نمی‌کردم !منیژه: ‌برو

!منیژه: آقا، بی‌خیال شو. برو دیگه افسانه: من شَرمَندِه ام

...مرد: خب اگه رَوانیه، اینم ببرید پیش !محمد: بابا بیا برو! شَر نکن بینم

!منیژه: دُنبالِ شَر می‌گردی تو! بی‌شُعور !حجت: محمد، محمد، بیا برو تو

افسانه: حجت، تو هم بیا بریم دیگه حجت: افسانه شما برید، من می‌مونم

منیژه: داداش، بیا افسانه: نه، خودتم بیا، ما نمی‌ریم !حجت با فریاد: شما برید، من می‌مونم

حجت: بیا برو، بیا برو منیژه

حجت: کارِت رو کردی دیگه

!خداحافظ

!دارم براتون

خداحافظ، خداحافظ، خداحافظ - بیا بریم - خداحافظ -

حجت: آقا، دمِ خونه پیاده‌شون کن

محمد: رَدیفِه آقا

ریدی محمد، ریدی

آبجیت گیر داد تو به داداشِ من اصلاً کمک نکردی - آره، گفتی -

بهش گفتم اینجاییم که فکر نکنه من یولَم - آره، دیگه گفتی -

خب اگه گفتم که پس چرا هِی می‌گی ریدی، ریدی؟

من از کجا می‌دونستم افسانه رو - وَر می‌داره میاره بالا سرمون؟ این الان رَدیفِه؟ -

این الان رَدیفِه؟ - رَدیفِه، من جُبران می‌کنم -

(صدای موسیقی)

!مردها: بدو! بدو !بدو! بدو

!مردها: بدو! بدو

!وایسا! وایسا

حجت: مُطمَئَنی این نمی‌کُشه دیگه؟

محمد: فقط بی‌هوششون می‌کُنه

!مردها: بدو! بدو

محمد: بگیر راست، بگیر راست !مردها: بدو! بدو! بدو! بدو

!محمد: زَدَمِش

(صدای موسیقی)

!بِزَنِش، بِزَنِش

(صدای موسیقی)

!محمد: بی‌شَرَف وایسا !وایسا بی‌شَرَف

!نادر: من گوه خوردم، نزن! نزن! نزن

!محمد: برو تو بینم

!حجت: پاشو! پاشو !مرد: نکُن

حجت: من ول‌کن نیستم یه کاری می‌کنم براتون حِجله ببندن، کی محل رو فروخته؟

!مرد: بگیرش

!اکبر: برو! برو

حجت: بِنال، کی محل رو فروخته؟

!اکبر: آی

!نگهبان: کیش! کیش! کیش

...اکبر: گُه خور... گُه خور ...گُه خوردم! گُه خوردم! گُه

!غَلَط کردم! غَلَط کردم

!آقا حجت! آقا حجت! آقا حجت من می‌دونم کی محله رو فروخته

!اکبر: آقا حجت! گُه خوردم! گُه خوردم

گُل آقا، برو عَقَب

برادر زنِ من محله رو فروخته

!اکبر: شَرمَندِه‌اَم، به خدا

!حَلالَم کنین به خاطرِ زنم هیچی نمی‌خواستم بگم

!مردها: حرومزاده‌ی بی‌ناموس! حرومزاده !حَروم‌لُقمِه! آشغالِ نامرد! آشغال! کِثافَت

!مرد: آشغال !مرد دیگر: خدا لَعنَتِت کنه، آشغال

!اکبر: خدا لَعنَتِش کنه که همه‌مون پاسوزش شدیم !مرد: آشغال

!اکبر: آقا حجت، گُه خوردم

اکبر: بریم جاش رو بِهِت نِشون بدم

!حجت: پاشو، پاشو !اکبر: حَلالَم کنین، حَلالَم کنین

...حجت: پاشو! محمد !اکبر: شَرمَندِه‌اَم، به خدا

...گوش به زَنگ باش

اگه راست گفته باشه این‌ها رو آزاد کنین، بِرَن

آقایون هم من رو می‌بَخشَن دیگه، نه؟ - نادر: آقا، دَمِت گرم پَهلَوون

رِوالِشَم همینه، به خدا - خیلی مَردی، به خدا، خیلی مَردی - آره -

خدا پدر مادرت رو بیامُرزِه - !دَمِت گرم، این رو وا کن بینیم -

آقا حجت، بهت دروغ گفتم

!من برادر زن ندارم

!اکبر: آقا حجت

!اکبر: آقا حجت! آقا حجت! آقا حجت !آقا حجت! آقا حجت! آقا حجت

!حجت: مَرتیکه

!اکبر: آی

!اکبر: آخ

!اکبر: آقا حجت

اکبر: آقا حجت، زنت بهم پول داد

...اکبر: من خودم از زنت پول گرفتم

که بیفتم دنبالت هر جا می‌ری رو بفروشم

زنِ من به تو پول داد؟

زنِ صیغه‌ایت

اکبر: آقا حجت! آقا حجت! آقا حجت حجت: کسشر نیا

حجت: نیا اکبر: به وِلای علی راست می‌گم

به وِلای علی راست می‌گم

...زنت اومد دَم درِ دَکِه

گفت من صیغه‌ی حجتم

...الان هم ازش بچه دارم

اکبر: چند وقته از صیغه‌مون گذشته نمیاد برای بچه‌ شِناسنامه بگیره

(صدای موسیقی)

...اکبر: منم برای اینکه پولم رو دو دَره نکنه

دنبالِش راه افتادم

الان هم می‌دونم آدرِسِش کُجاست

بریم اونجا ...اگه دُروغ گفته باشم

اکبر: همون‌جا چالَم کن

(صدای موسیقی)

(صدای مَحْوِ عبور ماشین)

(صدای موسیقی)

(صدای بوقِ ماشین‌ها)

زن: آقا چه خبرته؟ کوری مگه؟

زن: ببین چه گَندی حجت: آخ، آخ، آخ، خانم

زن: هانیه، خوبی؟ حجت: خیلی مَعذِرَت می‌خوام

...حجت: خانم، خیلی ببخشید، ببخشید

حجت: خانم، من خیلی مَعذِرَت می‌خوام زن: ببخشید چیه؟

حجت: من نمی‌دونم تُرمُزَم یهو بُرید، حَواسَم پَرت شد

از شما عُذرخواهی می‌کنم

حجت: ببخشید عمویی، من ترسوندمت؟ زن: بذارید من زنگ بزنم پُلیس

حجت: می‌شه لُطف کنید به پُلیس زنگ نزنید؟

زن: برای چی زنگ نزنم؟ نمی‌بینی چه گَندی زدی به ماشین؟

...حجت: بله من مَدارِکِ

حجت: هَمراهَم نیست ...ماشینم می‌ره پارکینگ، می‌خوابه

کاریش هم نمی‌تونم بکُنَم زن: چتونه؟

زن: نمی‌بینین تَصادُف شده؟ !حجت: ببخشید، ببخشید، مَعذِرَت می‌خوام

من هَزینِه‌اش هر چقدر باشه تَقدیمِ حُضورِتون می‌کُنَم

من از کجا بدونم هَزینِه‌اش چقدر می‌شه؟

باید یه مَدرَکی، چیزی بِهِم بدین دیگه

نه، من خودم صافکارم خانم اگه تَشریف بیارین صافکاری بَندِه

من یه ساعته عِینِ روزِ اولش می‌کنم

از شما عُذرخواهی می‌کنم عمو، ببخشید من تو رو ترسوندم

ببخشید، چیزی نشده ها - صافکاریتون کجاست؟ -

صافکاریمون خیلی نزدیکه

تَشریف بیارین یک ساعته من عینِ روزِ اولش می‌کنم

این بدونِ رنگ در میاد

باشه بریم دیگه، چیکار کنم؟

بِبَخشید، بازم مَعذِرَت‌خواهی می‌کنم بِبَخشید

شما پشتِ سرِ من بیاین

زن: آخه شما حواسِتون کجا بود این‌جوری زدین به ماشینِ من آخه؟

حجت: حواسَم به بقیه پولی بود که ...باید به اکبر کِنتی* می‌دادی (مارک سیگار)

دیگه نفهمیدم چی شد

اکبر کِنتی کیه؟

در رو چرا بَستین؟

مگه چند تا اکبر داریم که بالای دَکِه‌اش ...بزرگ نوشته باشه کِنت

آدم‌فروش هم باشه؟

نمی‌شناسم اینی که می‌گین رو !در رو باز کن

حجت: اگه نمی‌شناسی چه‌جوری بهش پول دادی

حجت: که هر جا که من رفتم تَعقیبَم کنه ...بعد

بفروشه؟... هوم؟

من اصلاً شما رو نمی‌شناسم آقا چی می‌گی؟

حجت: اون‌وقت ازم بچه داری من رو نمی‌شناسی؟

!برو بابا! در رو باز کن

زن: چیکار می‌کنی؟ بَردار، هر چی می‌خوای بَردار

حجت: خودت رو به خَرِیَت نزن خودت رو به خَرِیَت نزن

حجت: خودت و ماشینت رو با هم آتیش می‌زنم

هر سُؤالی ازت می‌پُرسَم دُرُست جَواب می‌دی

زن: من اصلاً نمی‌دونم اینی که می‌گی کیه؟ !حجت: گُم شو اون‌وَر، گُم شو اون‌وَر

(صدای گریه‌ی بچه)

حجت: اکبر، این که می‌گه !تو رو نمی‌شناسه که

اکبر: نمی‌شناسه؟

به گورِ زِنده و مُرده‌اش خندیده که می‌گه من رو نمی‌شناسه

(صدای گریه‌ی بچه)

آقا، من اصلاً نمی‌دونم شما چی می‌گین‌

!به خدا من کاره‌ای نیستم

اکبر: کاره‌ای نیستی؟

زنیکه کی اومد دم درِ دکّه و با «ننه مَن غَریبَم» بازی درآوردن من رو اَنداخت تو چاه؟ ها؟

(صدای گریه بچه) مامان

!زن: آقا، تو رو خدا! بچه تو ماشینه !حجت: نه دیگه

حجت: نگران بَچه‌‌‌تی؟ نِگران بَچه‌‌تی؟

حجت: عَمو، بیا برو بیرون !زن: آقا، تو رو خدا

زن: آقا، ولش کن! آقا، تو رو خدا !حجت: عمو یه دقیقه برو، اکبر! اکبر ببرش

!زن: ولش کن !حجت: اکبر بِبَرش

!زن: آقا، ولش کن حجت: برو عقب، برو عقب

!حجت: برو عقب! برو عقب! برو عقب !زن با فریاد: هانیه، مامان نرو

!زن: آقا، تو رو خدا بچه‌ام !حجت: بِبَر بیرون! بِبَر بیرون بچه رو

!زن: آقا... هانیه نرو، هانیه ...حجت: بیا اینجا، خودت می‌دونی چه گُهی

!خودت می‌دونی چه گُهی خوردی هر سوالی ازت پرسیدم، دُرُست جواب می‌دی

زن: عَقل داشتی، پیدام می‌کردی

اون گفت بَرگَردون دخترم رو

اون گفت اون گفت

گفت سَنگ بندازم جلو پات من رو فرستاد پیشِ این اکبر

پول داد بهم بِدم به اکبر

خب

زن: از ترسِ آبِروم این کار رو کردم

خونه‌اش بودم فیلم گرفت اَزم

بعد تَهدیدَم کرد اگه از اون زن ...تو استخر فیلم نگیرم

فیلمم رو می‌فرسته واسه خونواده‌ام

(صدای موسیقی)

از پروانه، تو فیلم گرفتی؟

تو از پروانه فیلم گرفتی؟

زن: به جونِ دخترم مَجبورَم کرد

بِهِش اِعتِماد داشتم هوای خودم و بچه‌‌ام رو داشت

نمی‌دونستم چه حِیوونیه گولِش رو خوردم

(صدای هِق‌هِقِ گریه زن)

کی؟

!کی؟ اسم به من بگو

حجت: کی؟

!حجت: اسم به من بگو کی؟

کی؟

(صدای هِق‌هِقِ گریه زن)

حجت: اسم بهم بگو

(صدای موسیقی)

مُصَیِّب

چی؟

زن: مُصَیِّب

کدوم مُصَیِّب؟

مُصَیِّبِ غُلامی

(صدای موسیقی)

حجت: هاشم رو زدی زمین حالا نوبتِ رَفیقشه، آره؟

زن: من بِزَنمش زمین؟ کاش زورَم می‌رسید

به جونِ دخترم، به قرآن نمی‌دونستم اون فیلم رو برای چی می‌خواد

زن: اگه می‌دونستم، نمی‌کَردم

!به والله نمی‌کَردم

(صدای موسیقی)

زن: به روحِ مادرم راست می‌گم

...وقتی فهمیدم فیلم رو پَخش کرد

...اون اِتِفاق‌ها افتاد

شب و روز نداشتم از عَذابِ وِجدان

(صدای هِق‌هِقِ گریه زن)

(صدای موسیقی) (صدای هِق‌هِقِ گریه زن)

حجت: بیا آب بخور

آب بخور

حجت: بخور، بخور

بگیرش

زن: من رو می‌کُشه

!حجت: بگیر شُمارِه‌ا‌ش رو

زن: من رو می‌کُشه

!حجت: بگیر شُمارِه‌اش رو

بگیرش

زن: چی بگم بهش؟

حجت: هر چی که شَک نکنه

حجت: بزن رو بُلَندگو

(صدای بوقِ آزادِ تلفن)

صدای مُنشی تلفنی: شماره‌ی موردِ نَظَر اِشغال است، لُطفاً بَعداً تَماس بگیرید

(صدای ضبط شده) The number you have dialled is busy now please try again later شماره‌ی موردِ نَظَر اِشغال است) (لُطفاً بَعداً تَماس بگیرید

بگیر، دوباره بگیر دوباره بگیر

(صدای بوقِ آزادِ تلفن)

مُصَیِّب: الو

الو، سلام

خوبی؟

مُصَیِّب: کارِت رو بگو، جایی‌ام

زن: می‌خوای بعداً زنگ بزنم

مُصَیِّب: نه، بگو

هیچی، خبر ندادی

نِگَران شدم، گفتم زنگ بزنم ببینم... حَل شد؟

مُصَیِّب: آره بابا، حَل شد

مگه می‌شه کاری دست من باشه و حَل نشه؟

اکبر کِنتی یه جوری چَسبوندِش به طاق که رفت راست کارِ خودش

زن: باشه، دستت درد نکنه !مُصَیِّب: هوم

مُصَیِّب: کاری نداری؟

زن: خداحافظ مُصَیِّب: خداحافظ

(صدای موسیقی)

(صدای هِق‌هِقِ گریه زن)

...زن: اگه به خاطرِ دخترم نبود

می‌گفتم هر بَلایی که دوست داری سَرَم بیار

ولی به خاطِرِ دخترم بِهِت اِلتِماس می‌کنم اَزَم بِگذَر

گُه خوردم، اِشتِباه کردم، غَلَط کردم

...زن: سه ساله با اون فیلمی که اَزَم داره

مثلِ بَختَک افتاده تو زندگیم

ولی دیگه نمی‌‌ذارم نمی‌‌ذارم اَزَم سوء‌‌اِستِفادِه کنه

آقا، تو رو خدا! تو رو فاطمه‌ی زهرا

به خاطِرِ دُخترم... اَزَم بِگذَر

(صدای موسیقی)

بِدِه من

بِدِه من گوشی رو

...اگر... کوچکترین گِرایی* بِهِش بِدی (سَرنَخ دادن)

یه کار می‌کنم که هیچ‌وقت یادِت نره

آقا، من که از خدامه شَّرِش از زندگیم کَم شه

حجت: اکبر

زن: قربونت برم، مامان ببخشید

(صدای گریه بچه) (صدای گریه زن)

آقا حجت، من برم دیگه؟

من به کسی نمی‌گم همه چیز زیرِ سرِ تو‌ بوده

!حجت: تو هم شُتُر دیدی، ندیدی

!چَشم

!خیلی آقایی، نوکَرِتَم، دَمِت گرم داداش !گُه خوردم

دیگه هم به خاطرِ پول هر کاری نکن - چَشم، چَشم -

!اکبر: گُه خوردم

(صدای باد)

(صدای موسیقی)

صدای حجت: اَلو، آقا مُصَیِّب بَد موقِع زنگ نزدم؟

مَستی؟

نوشِ جونِت، نوشِ جونِت

آقا، هاشم زَنگ زد

گفت یه سِری چیز-میز می‌خواد برای تو [زندان]

گفتم من خودم می‌رم می‌گیرَم

گفت نه، با آقا مُصَیِّب برو اون می‌دونه چه‌جوری باید بِفرِستِه تو

با هم بریم خَرید کنیم

!اگه... ببخشید ها! شرمنده‌ام

اگه مُزاحِم نباشم که دیگه همین اَلآن

نه، من میام دُنبالِتون

شما باشید من دو ساعتِ دیگه پیشتونَم

دَمت گرم. نه، میام میام همون بازارِ آهن

دَمِت گَرْم

خداحافظ

(صدای پارسِ سگ)

حجت: بله، من رسیدم دَرِ پُشتی اومدم

ببخشید، شما حالِتون هم خوب نیست

باشه، مُنتَظِرِتونَم

(صدای موسیقی)

(صدا مَحْو می‌شود)

!مُصَیِّب: آه! آه

!مُصَیِّب: هِه

...برو به هاشم بگو

مُصَیِّب زَدَتِت زمین

اگه روش بشه خودش می‌گه چرا

حجت: خودِ حَروم‌لُقمِه‌ات باید بگی

قَرارِه زَجرکُش بِشی

مُصَیِّب: اون بهتر می‌تونه بگه

چرا؟ مگه اون مثلِ تو بی‌ناموسی کرده که بخواد جواب پَس بده

فکر کردی این همه ساله چطوری اون یِکه و من دو؟

اون هم واسه سِفت کردنِ جاش و بالا بودن همه کاری کرده

!حجت: بالا بودن

تو همه این کارها رو کردی که جای هاشم رو بگیری؟

چه گُهی بود مگه جای اون؟

چه گُهی بود که روزِگارِ این همه آدم رو باید سیاه می‌کردی؟

حالا یِکِ محله باشی یا دَهِ محله باشی

حجت: بخند، بخند، قراره دونه دونه دندون‌هات رو بکِشم، بخند

مُصَیِّب: یه موقِعی این چیزهای هاشم واسَم مُهِم بود

آره، یه موقِعی مُهِم بود که

چرا مَنی که اَندازِه‌ی اون خیابون بَستَم دَعوا کردم

مُصَیِّب: 100 بَرابَرِ اون خَرج کردم ولی یک صَدُمِ اون، حَرفَم بُرِش نداشت

ولی اون واسِه یه موقِعی بود

واسِه یه موقِعی بود

(صدای زنگِ گوشی)

حجت: اگه واسَت مُهِم نبود، واسه چی همچین بی‌ناموسی کردی سرِ رَفیقِت؟

!مُصَیِّب: اَه! اَه

واسه اینکه اون بدتَرِش رو سَرَم آوُرد

حجت: آخه سَگ‌پدر، مگه بدتر از کاری که تو کردی هم هست؟

مُصَیِّب: آره هست کاری که داداشِت با من کرد

که اگه می‌تونستم بَدتَرِش رو سَرِش می‌آوردم

حرفِ] مُفت نگو! اگه همچین داستانی] باهات داشت، یه ذَّره بِهِت شَک داشت

نه اینکه بِهِت اِعتِماد داشته باشه عینِ برادرش

به من شَک نکرد

چون نمی‌دونست ‌که می‌دونم باهام چیکار کرده

...هر کاری هم کرده باشه

جوابِش این نبود‌ که همچین بَلایی سرِ زنش بیاری

مُصَیِّب: اون داداشِ حیوونت خدا رو هم بَندِه نبود

ولی یه نُقطِه ‌ضَعف داشت

!زنِش

!خَفِه شو

مُصَیِّب: پروانه، چِشمِش بود

!زدم به چِشمِش

!خَفِه شو

!مُصَیِّب: زدم زَمین، هاشم رو !حجت: خَفِه شو

!حجت: خفه شو! تُف به ذاتِت بیاد !خَفِه شو

!مُصَیِّب: اَه

(صدای دَرگیری)

(صدای تَقَّلا کردنِ حجت)

!مُصَیِّب: آه! آه !حجت: آه! آه

!مُصَیِّب: آه! آه !حجت: آه! آه

!مُصَیِّب: آه! آه !حجت: آه! آه

!مُصَیِّب: آه! آه !حجت: آه! آه

(صدای نفس‌نفس زدن حجت)

!مُصَیِّب: آه! آه

!مُصَیِّب: آه! آه! آه! آه

مُصَیِّب: تو جای من بودی چیکار می‌کردی؟

وقتی می‌فهمیدی رَفیقِت که ...عِینِ داداشِت می‌مونه

واسه اینکه دور نگیری و گُنده‌تر از خودش نشی

آدمِ ناشِناس می‌فرسته که خِفتِت کُنَن بِبَرَنِت باغ، بَلا سَرِت بیارن

بعدِ سه سال می‌فهمیدی زیرِ سرِ اون بوده، چیکار می‌کردی؟

مُصَیِّب: همون رَفیقی که اومده لُخت از دِرَخت بازِت کرده

!برگشته گفته این یه رازه بین ما

بعد می‌فَهمیدی که ...همه‌ی این داستان‌ها رو چیده

که بِهِت ثابِت کنه اگه زیرِ بِلیطِش نباشی و زیرِ پَرچَمِش نباشی، تَرتیبِت‌ رو می‌ده

بی‌شَرَف داری قِصه می‌بافی

داری قِصه می‌بافی قِسِر دَر بِری وگرنه تو مِثلِ برادرش بودی

چرا باید همچین کاری با تو بکنه؟

مُصَیِّب: اون بی‌رَگ‌تر از این حرف‌هاست

تو که داداش خونی‌اش بودی !بِهِت رَحم نکرد، بَدبَخت

مُصَیِّب: یه چیزی بگم پارِه شی، حجت؟

فکر کردی چون داداشت بوده ...برات ماشین سَنگینِ قِسطی خریده بود

اَنداخته بود زیرِ پات که کار کنی؟

اون جِنس‌هایی که صاحِبِش ...هیچ‌وقت پِیدا نشد

...تو به خاطِرِش 5 سال رفتی زندون

!من و هاشم‌ بودیم

دَه تا بَستِه تِریاکی که با چَسبِ زرد ...آب‌بندی‌اش* کرده بودن (نوعی بسته‌بندی که رطوبت وارد آن نشود)

مُصَیِّب: تو یک مُبلِ دو‌ نَفَرِه‌‌ی قِرمِز زیرِ بَقیه‌ی اَثاث‌ها جاساز کرده بودیم

تو آدمِ تیزی هستی که من رو پیدا کردی

دارم بِهِت نِشونه ی دَقیق می‌دم که نتونی باوَر نکنی

نِشونه‌ها‌ی دقیقِت همین بود؟

تو مگه جایی راجِع به رَنگِ مُبلی که توش جاساز شده بود، حَرفی زدی؟

مُصَیِّب: مگه جایی گفته بودی که پایه‌اش شِکَستِه بوده، مُبلِ دو‌ نَفَره هِه؟

هاشم گفت بچه‌ات سَرِ همین ماجَرا افتاد

زنِت هم نازا شد، آره؟

(صدای قَهقَهه‌ی مُصَیِّب) !حجت: خَفِه شو

مُصَیِّب: خنده‌ام می‌گیره که نمی‌خوای باوَر کنی چه داداشِ بی‌ذاتی داری !حجت: خَفِه شو

مُصَیِّب: برو خدا رو شکر کن که ...آخرین بار با تِریاک گرفتنت

که اَلان زنده‌ای

مُصَیِّب: وگرنه 4 بار واسه ما شیشه جابه‌جا کردی !حجت: خَفِه شو

مُصَیِّب: که اگه زیرِ اون بار [شیشه] می‌گرفتنت الان سینه‌ی قَبرِستون بودی !حجت: خَفِه شو! خَفِه شو! خَفِه شو

!مُصَیِّب: حجت !حجت: خَفِه شو

تو نوکَرِ بی‌جیره مَواجِبِ ما شده بودی خَدَنگِ* ما بودی، آدمِ ما شده بودی (نوچِه)

(صدای موسیقی)

مُصَیِّب: الان داری جونِت رو واسه کَسی می‌دی که

می‌دونست اگه با شیشه بگیرَنِت حُکمِت اِعدامِه

می‌گفت حجت نمی‌دونه تَرس تو چِشم‌هاش نیست

مأمور هم که با آدمِ نفهم کاری نداره

(صدای هِق‌هِقِ حجت)

!مُصَیِّب: بدبخت! بچه‌ات رو جنسِ ما رفت

(صدای خنده‌ی مُصَیِّب)

مُصَیِّب: الان هم بهش بگی ...خودش رو می‌زنه به دیوونگی

می‌گه جُنون داشتم !آره، جُنون داره

جُنونِ [شماره] 1 بودن !جُنونِ گُندِه‌گوزی

مُصَیِّب: زنش هم سَرِ جُنون نکُشت

نمی‌خواست سَرِش به خاطرِ پروانه بیفته پایین

اگه اون روزی که ریختیم استخر حرف‌هاش رو می‌شنیدی

الان می‌فهمیدی چی دارم می‌گم

(صدای خنده‌ی مُصَیِّب)

!حجت

!مُصَیِّب: آه! آه! آه

(صدای موسیقی)

(صدای هِق‌هِقِ حجت)

(صدای موسیقی)

!صدای هاشم: آخه اُسکُلِ به درد نخور (صدای بوقِ مُمتَد)

رفتی آلمان، بزرگ‌تر از دهنت !داری زِر می‌زنی

ببین، وقتی داری راجع به ...بچه‌ محل‌های من حرف می‌زنی

بدون بزرگ‌ترش کیه

این محل بزرگ داره، خوب داره خوبی‌اش به تو نمی‌رسه

ما هم تَعَصُبِ داشیامون رو می‌کِشیم داشیامون هم تَعَصُبِ ما رو می‌کِشَن آقا مُصَیِّب داشِ منه، پُشتِ منه

منم پُشتشم، هوای... آخه به درد نخور تو که بچه‌لات نیستی، تو دِکورِ لاتی

به مولا اگه اینجا بودی !پاره‌ات می‌کردم

!بفرست براش

(صدای موسیقی)

هاشم: به اَرواحِ دایی بِگَرد دُرُست بِگَرد

من دستم بَسته ‌است وگرنه من به کسی رَحم نمی‌کردم

من رَب و رُب* آدم‌ها رو می‌کِشیدم می‌آوردم جلو چِشمِشون (اِصطِلاحِ لاتی به معنای تَحتِ فِشار قرار دادن)

من باید لُودِر می‌انداختم زیرِ محله (محله رو خراب می‌کردم)

...می‌گشتم پیدا می‌کردم

کُدوم حَرومزاده‌ای من رو از اون بالا کِشید پایین

آخِه از ظاهِرِ آدم‌ها نمی‌شه فَهمید کی مُشکِل داره

!هاه

...تو درست بِگَرد پیدا کن

یه کسی که ظاهِر-باطِنِش با هم فَرق می‌کنه

آره، مُطمَئِن باش

نمی‌ذارَم حَقی پایْمال بشه

تَهِ همه چی رو در میارم

هاشم: اَبوالفَضلی مَردی

!هاشم

شیشه چند کیلوش اِعدامه؟

برای چی؟

حجت: می‌گم بهت

حجت، اَرواحِ دایی خَلاف نکُنی بَدبَختِمون کُنی؟

حجت: چیکار کنم؟ تو بگو چیکار کنم

باید پایین تا بالاشون رو بخرم که بتونم حُکمِت رو بشکونم

!هاشم: نکُن داداش !نکُن، می‌گیرن می‌کِشَنِت بالا

(صدای ضَربه زدن نگهبانِ زندان)

نگهبانِ زندان: خانم‌ها، آقایون خداحافظی وقت تَمومه، بفرمایید

!هاشم: داد نزن، خوشگله

حجت: می‌خوام هر کاری کنم که بیای بیرون

تو مگه آشنا داری؟

حجت: جور می‌کنم هاشم: نُچ

حجت، نری از این بچه-مَچه‌ها و غَریبه‌ها بخری

خودِ اون‌ها پَس‌فردا میان می‌فروشَنِت

تو آشنا داری؟

هاشم: وَصلِت می‌کنم

!ولی داداش، ابوالفضلی سه کیلو بالا نزنه !حُکمِش اِعدامه

حجت: ترس نَنداز تو جونَم

!هاشم: بترسی تمومه

!گِرِفتار می‌شی، می‌برنت

(صدای موسیقی)

حجت، اصلاً نباید فکر کنی داری جِنس می‌بری

!خودت رو بزن به نَفهمی

مأمور جَماعَت هم با آدمِ نَفَهم کاری نداره

(صدای موسیقی)

نگهبانِ زندان: آقا، بفرما

هاشم: خیله‌خُب

نگهبانِ زندان: بفرمایین آقا، بفرما

!هاشم: خیله‌خُب

هاشم: قول می‌دم برگردم همه چیز رو از اول درست کنم

!هاشم: نوکَرِتَم

!ببینم چیکار می‌کنی

(صدای موسیقی)

!مُصَیِّب: هه! هه (سخت نفس می‌کشد)

!مُصَیِّب: آه! آه

ارواحِ مادرت، یه چیکه آب به من بده. تشنمه

...چقدر می‌دی آزادِت کنم، بری

به هیچ‌کس هم نگم چه گُهی خوردی بری خوشحال زندگیت رو بکنی؟

مُصَیِّب: هر چقدر تو بگی

دسته چِکَم تو کیفِ کَمَری‌امه بیار بنویسم برات

(صدای نفس‌نفس زدنِ مُصَیِّب)

‌!مُصَیِّب: آب بده

!حجت

!آب بده

(صدای نفس‌نفس زدنِ مُصَیِّب)

حجت: فقط برای امروز بنویس

(صدای بوق و عبور ماشین‌ها)

(صدای موسیقی)

راننده تاکسی: عباس آقا گفت آقا هاشم رو خیلی سلام برسون

حجت: چِکِ روزه، حامِل* هم هست (هر کسی می‌تواند آن را نقد کند)

حجت: اینه؟

حجت: فقط دُرسته دیگه؟

راننده تاکسی: همون سه کیلو و نیمه که عباس آقا طِی کرده بود باس بدم حجت: دستت درد نکنه

(صدای موسیقی)

(صدای موسیقی)

مُصَیِّب: خیله‌خُب، خودم دارم میام

پلیس: سوار شو، سوار شو ...مُصَیِّب: خیله‌خُب، خودم سوار

!پلیس: برو تو ماشین

(صدای موسیقی)

(صدای آژیرِ ماشینِ پلیس)

(صدای ساز و ناقاره)

(صدای موسیقی)

(صدای موسیقی) (صدای شیرِ آب)

چرا خالی می‌خوری شما؟

!محمد: مُرغ بذار بابا

مامان

...تا وقتی هاشم بیرون بود

حواسش به رفیق‌هاش بود که سمت مَواد-پَواد نَرَن

!بدبختِ مُصَیِّب

!مادر: بدبختِ مُصَیِّب

!مَش بهرام: عجب دنیاییه

امشب یکی اینجا عروسیشه

یکی هم به خاکِ سیاه نشسته

خوش به حال بابای مُصَیِّب که مُرد و این روزِ بچه‌اش رو ندید

خدا خودش جای حَق نشسته

!یا خدا

خدایا خودت می‌دونی که ما دستمون به جایی بند نیست

...مَش بهرام: تو رو به آبِروی امام زمان

خودت هر چی صَلاحته برای ما بفرست

(زیر لب) نمی‌خوام

(زیر لب) نمی‌خوام

چته حجت؟

مادر: چرا غذات رو نمی‌خوری؟

دارم می‌خورم

چرا باز لال‌مونی گرفتی؟

حجت: مامان، می‌خورم

چیزی دستگیرت شده؟

مَش بهرام: دیروز باز رفتیم درِ خونه احمد آقا عِز و اِلتماس و گریه و زاری

گفت حرف یه کَلام پیداش نکنین می‌کِشمش بالا

مَش بهرام: بابا، حجت، خبری شده؟

طوریه؟

...نه دیگه همین

پیدا نشدنش دیگه

پیدا نشد

حجت: محمد می‌دونه من همه ی تلاشم رو کردم

همه ی بالا، پایین‌ها رو کردم

نشد

ببخشید، من نمی‌خواستم ناراحتتون کنم

معذرت می‌خوام، بخورین

شامتون رو بخورین

مامان، بخور

حجت: بخور بابا، قربونت برم، بخور

سرنوشت هر کسی دستِ خودشه دیگه

بخور، مامان

بخور

(صدای موسیقی)