Original subtitles

این زیرنویس برای ناشنوایان منتشر شده است حق پخش و نشر این زیرنویس بدون اجازه‌ی مترجم، ممنوع است t.me/YisFilm

زیرنویس فارسی این اثر پیشکشی‌ست به آزادزنان ایران‌زمین

تیم گفتارنویسی سینما نگاه میثم، امید، راحیل، حسام، لیلی، بهرام

ویرایش نهایی: نرجس بِگرای

(صدای زنگ تلفن)

الو

چیکار داری؟

‫100 بار بهت گفتم ‫صبح‌ها به من زنگ نزن

خب، ظهر باشه

زنده‌ام

تو که می‌دونی من تازه صبح خوابم می‌بره

باشه

پاشدم بهت زنگ می‌زنم

مغازه‌دار: خانم، می‌خواهید کمکتون کنم دستتون خراب نشه؟

مَهین: دستام خراب شد و رفت

یه موقعی قشنگ بود دیگه پیر شدم

مغازه‌دار: نه بابا، کجا پیرین؟ خیلی هم خوبین

مهین: آره، ماشینتون بیرونه؟

آره، من همین‌جام دَمِ حوضِ بازار نشستم

نه، زیاد سنگین نیست خودم می‌تونم بیارم

باشه

(صدای رادیوی ماشین) مرد: فرهنگ آرامش و نشاط رو شروع بکنیم

در خدمت یکی از دوستانِ جوانِ ورزشکار ...باشیم که

مرد: با ما هم‌صحبت می‌شن. سلام ورزشکار: سلام عرض می‌کنم

مرد: چند سالته؟ ورزشکار: 20 سال

مرد: خب، بسیار عالی چه چیزهایی عایدت شده...؟

راننده: ببخشید خانم وفا

این دفعه سرویسِ شما افتاد آخر از همه معطل شدین

فرقی نمی‌کنه

بازم خوبه شما ما رو می‌رسونی

مسیرِ من تاکسی‌خورش بَده

از این اینترنتی‌ها هم اصلا بلد نیستم

!راننده: چقدر این دفعه زیاد خرید کردید

...مهمون دارم فردا

دوره‌ی پیرزنونه است

مهین: بذار همین‌جا، خودم می‌برم

راننده: بفرمایید مهین: دستت درد نکنه

راننده: قابلی نداره

ممنونم

با اجازه‌تون

راننده: خداحافظ مهین: به سلامت

(صدای رادیو یا تلویزیون توی خونه) مرد: این به هر اوصاف دلیل مطالعات روزمره‌ی اوناست

اونهایی که تو اون کشورها زندگی می‌کنن ...اونجا که هستن

سبک زندگی و عادات غذایی افراد می‌تونه در بروز بیماری‌ها هم نقش خیلی بزرگی رو ایفا کنه

زن: بله، در حقیقت همین‌طوره ...برای همین هم اون کشورها برای

حفظ سلامتی شهروندانشون دست به اقدامات متفاوتی می‌زنن

...مثلا قرار هست که از ماه آوریل سال 2023

...زن: با نمکِ من

مرد: ثریا، دیگه هیچوقت به من شک نکن

زن: چشم

قول می‌دم

(صدای موسیقی سریال در تلویزیون)

!مهین جون، افتادی حسابی تو زحمت ها

مهین: نه بابا، چه زحمتی، کاری نکردم

قبلاها می‌رفتیم بیرون، راحت‌تر نبودیم؟

پوران: دیگه با این قیمت‌ها کسی دونگی هم نمی‌تونه بره رستوران

!آره

وای بچه‌ها، راستی اون روز صبح که از خونه‌ی ژاله در اومدم

رفتم اون‌وَر خیابون ...سوار تاکسی بشم

که یهو دیدم یه ماشین شیک و سفید جلوی پام وایساد

گفت بفرمایید گفتم دارم می‌رم زیرِ پلِ گیشا

درِ جلو رو برام باز کرد منم رفتم قشنگ جلو نشستم

مهین: نشستی جلو؟ !زن: با اجازه‌تون

!آفرین

بعد بچه‌ها، گفتش که خانم من مسافرم، دارم می‌رم خارج

الانم می‌خوام برم صبحونه بخورم شما هم بفرمایید

!ها، چه بهتر

جاتون خالی ...حلیم صبحونه‌ای خوردیم

عالی - !به به -

بعدش هم شیک من رو آورد درِ خونه رسوند

به قدری آقا بود ...به قدری مودب بود

!واقعا یه جنتلمن بود

!حلقه‌ هم که نداشت

چرا این جنتلمن‌ها گیرِ ما نمیاد؟

!شما هم چشاتو باز کنی، می‌بینی ها

همین‌جوری راه می‌افتین مثلِ پیرزن‌ها فقط زیر پاتون رو نگاه می‌کنید

دو قدم اون‌وَرتَرشو نمی‌بینید

...این مهین، 30 ساله بهش می‌گم

بابا بیا یکی رو پیدا کن که از این تنهایی بیای بیرون

!نوچ! انگار نه انگار

!پوران: دوستِ آقا اصلا به درد نمی‌خوره

فقط بشینه توی خونه و دستور بده

پوران: اینم بره هی بشوره و بپزه

دو روز دیگه هم که مریض شد !پرستاریش رو بکنه

کم بدبختی کشید؟

پوران جان، یه آقای محترم خودش توی خونه کمک می‌کنه

تازه از کجا معلوم که آقائه اول مریض شه؟

پوران، من فکر می‌کنم چون تو ازدواج نکردی غذا پختن برات سخته

وگرنه ما که یه عُمری شوهر و بچه داشتیم، عادت داریم

پوران: کی می‌گه من بچه ندارم؟ !بفرما اینم بچه‌ام

پوران: غذا می‌پزم، حمومش می‌کنم

خیلی عذر می‌خوام ها پوشَکش هم می‌بندم

مادر پوران: ببخشید، ببخشید !برای خودت هم می‌بندی دیگه

!پوران: برای خودمم می‌بندم

خواهرم بهتر از اینه بشاشم توی جام ببخشید ها

یعنی هزار درد و مرض دارم این می‌دونه

پوران: دیروز رفتم دکتر، گفته کلیه‌ات انقدر کوچیک شده که دیگه تموم شده

ای بابا

زن: بابا مهین جان دوباره این شروع کرد پوران: دل و روده‌ام هم بزرگ شده

...مهین: وای پوران! 100 دفعه بهت نگفتم اینقدر پوران: چیه مهین؟ مهین: راجع به درد و مرض‌هات حرف نزن؟

همه‌ی ما درد و مرض داریم میایم می‌گیم؟

باور کنین 30 ساله هر روز صبحِ زود ...به من زنگ می‌زنه

مهین: که همین چیزها رو بگه همه: وا

واقعا

پوران: ساعت 11 ، صبح زوده؟ تازه مگه دروغ می‌گم؟ مهین: نه، آره

...اتفاقا... این فیلم رو آوردم

بذاریم ببینین باور کنین می‌ذاری؟

این چی هست؟

پوران: این فیلم کلونوسکوپی منه

بذارید فیلم رو نگاه کنید باور کنید که من سرطان دارم

خدا نکنه

پوران: تازه اون زایده‌ی روده‌ی بزرگم هم !نشون می‌ده مهین: اه

!پوران، حالمو به‌هَم زدی

بابا ما می‌دونیم، عشقم تو توی چه حالی هستی

نمی‌خواد فیلمشو بذاری

مهین: به خدا اون اوایل که ...با همدیگه دوست بودیم

مهمین: اینجوری نبود ها، بدتر شده نبود؟ - واقعا؟ -

مهین: هی بهش گفتم ازدواج کن

اگه ازدواج کرده بودی ها مغزت دُرُست کار می‌کرد

آها، تو خودت که خیلی دوست داشتی چرا شوهر نکردی؟ بگو

خب، من دو تا بچه داشتم نمی‌تونستم با یه مَرد باشم

یه خواستگار داشت، آقای رحمتی خانه رو هم از اون خریده بودیم

همه‌اش گفتش که !بچه‌هام! بچه‌هام

بعدش که بچه‌هاش رفت خارج دوباره آقای رحمتی اومد

باز این بار گفت نه، من خوشم نمیاد ...دستاش مو نداره

مَرد باید هم دستاش هم سینه‌اش !مو داشته باشه

لااقل مثلِ من یکی رو پیدا کن ...بتونی باهاش تلفنی حرف بزنی

از تنهایی در بیای، عزیز دلم

وگرنه همچین شوهرداراش هم شاد و شنگول نیستن

به خدا راست می‌گه ها

خودمون چه خیری از اون خدابیامرزها دیدیم؟

!مادر پوران: من که خیری ندیدم

(صدای رایدیو) دانشمندان نسلی از ربات‌های هوشمند را ...رونمایی کردند

که برای نخستین بار از قابلیت‌های ویژه‌ای برخوردار است

این ربات‌ها که گفته می‌شود برای افراد مجرد می‌توانند گزینه‌ی مناسبی باشند

با ظاهر طبیعی ...در کنارِ کارِ خانه

معاشرانِ مناسبی برای صاحبانشان هستند

نکته‌ی جالب درباره‌ی این ربات‌ها این است که آنها حتی می‌توانند شما را ...به حمام برده و شستشو دهند

(تماس تصویری - صدای دخترِ مهین) !تولدت که الان نیست

خب چون دیر به دیر همدیگه رو می‌بینیم امروز آورده بودن

زن: خب حالا چی آورده بودن برات؟

دستگاه فشار خون

زن: وا! دستگاه فشار خون هم شد کادو؟

خب مادر، لازم داشتم

!پوران می‌دونست

بعد بهشون گفته بود اونها هم گرفتن

زن خطاب به پسرش: کجا می‌ری؟

(صدای پسرِ بزرگ به زبان خارجی) میرم بیرون دوستام رو ببینم

زن: یه ساعت دیگه خونه باش، باشه؟ !دیگه شبه

پسر: خداحافظ

زن: خب مامان، داشتی می‌گفتی

...آره، مادر

مهمونی عصرونه بود ...منم چند نوع پیش‌غذا دُرُست کردم

(صدای پسرِ کوچک‌تر به زبان خارجی) مامان! میای کُمَکَم، دندونامو مسواک بزنم؟

!زن: باشه، سینا

زن: بیا به مامان مهین یه سلام کن بعد برو مسواک بزن

!ای جونم

سینا: نه، من می‌خوام تو دندونامو مسواک بزنی

!الهی قربونش برم من

زن: مامان، خسته‌اس خوابش میاد

حالا کار داری ...برو مادر

!زن: نه، نه، بگو

اولش فکر کرده بودم ...آش رشته دُرُست کنم

با مثلا کوکوسبزی و دلمه

...ولی بعد پشیمون شدم

سینا: مامان! زود باش، من خسته‌ام

زن: اومدم

ببخشید، مامان این سینا ول‌کن نیست

تا من نرم باهاش مسواک بزنم راضی نمی‌شه

می‌شه بعدا حرف بزنیم؟

!باشه، مادر. برو

کار مهمی نداشتم می‌خواستم حالتو بپرسم

زن: مامان، هفته‌ی دیگه شبنم داره میاد ایران چیزی می‌خوای برات بفرستم؟

!چیزی نفرستی ها

این کمد لباسم پُر از لباس‌هاییه که برام فرستادی

به چه دردم می‌خوره؟

کجا دارم برم؟

کیو دارم براش بپوشم؟

زن: خب، خونه بپوششون

راستی، چند روز هم بیرون نرو، مامان

انگار یه مَرَضِ واگیرداری اومده

مهین: باشه

زن: مامان، ببخشید من باید برم

نه، یه دقیقه وایسا

زن: از این به بعد باید یاد بگیری خودت مسواک بزنی

مهین: پتوی سینا دیگه داره تموم می‌شه

...ببین

(صدای تلویزیون) زن: هیچوقت منو تنها نمی‌ذاری. باشه؟

مرد: هیچوقت

زن: دوست دارم هر دفعه که توی آینه نگاه می‌کنم، اونو ببینم

مزد: اون آدم حالا چه‌جوری هست؟

زن: یکی که هر بار نگاه می‌کنه انگار دوباره عاشقم می‌شه

کسی که وقتی کنارمه از هیچی نمی‌ترسم

کسی که کنارش از بچگی و اشتباهاتم نمی‌ترسم

عشق من همچین آدمیه

...قول بده

...قول بده که هیچوقت ولم نمی‌کنی

(صدای خنده‌ی زن)

(صدای زنگ تلفن)

مرد: آقا این مُشَمَّع‌ها* چنده؟ (کیسه پلاستیکی)

نانوا: مُشَمَّع 1000 ئه

نانوا: 30 تومن شد مال شما

نانوا: خانم، 1 دونه‌ی شما، بفرمایید

نانوا: مال شما 20 تومان قابلی هم نداره

!نانوا: بعدی

صفِ 2 تایی همینه؟

نه خانم، اینجا صفِ 1 دونه‌ایه

!نانوا: بعدی

مرد: خسته نباشید نانوا: آقا، این 1 دونه‌ی شما

نانوا: 2 تا کنجدی

!مرد: شاطر، دستت درد نکنه

پوران: فردا باید برم آزمایشگاه

دکتر گفت !این دفعه دیگه سرطانه

!پوران تو هر روز داری می‌ری آزمایشگاه

فردا بیا بریم کافی‌شاپ

پوران: کافی‌شاپ کدوم گوریه؟

بعدش می‌ریم رستوران ارتش

دو تا کوپن ناهار دارم، می‌سوزه ها

پوران: این همه می‌گم بیا خونه‌ی ما !نمیای

پاشو فردا بیا اینجا

خونه‌ی شما 4 طبقه پله داره من زانوم درد می‌گیره

پوران: گفتم بیا بریم پیشِ این دکتر صفادوست

فوق‌تخصص زانوئه

خانم بَدَخش می‌رفت پیشش الان اینقدر خوب شده که نگو

پله‌های ما رو می‌ره و میاد

راننده: ببخشید خانم، صدای موزیک که اذیتتون نمی‌کنه؟

نه، پسرم

مگه این هتلِ هایت چقدر دوره؟

می‌رسیم حالا، خیلی هم دور نیست تازه راه افتادیم

...این همه اتوبان

اون موقع‌هایی که من ماشین داشتم دو دقیقه‌ای می‌رسیدیم هتلِ هایت

راننده: اون موقع که هایت، هایت بود ترافیک نبود

الان دیگه «آزادی» شده ترافیکش هم زیاد شده

الان آزادی شده؟

راننده: نه! منظورم اسمِ هتله «شده «آزادی

چه خبر بود همین هتلِ هایت

همه‌ی خواننده‌های خوب اونجا می‌خوندن

مهین: فکر کنم آلبانو* و رومینا پاوِر* هم همین‌جا کنسرت داشتن (خوانندگان معروف خارجی)

قشنگ به خودمون می‌رسیدیم

لباسِ دِکُلتِه می‌پوشیدیم با کفشِ پاشنه بلند

نه این ریختی با مانتو و کفشِ کتونی

میزبان: بفرمایید؟

مهین: سلام

می‌خواستم برم کافی‌شاپ

تشریف ببرید انتهای سالن

مهین: مرسی

(صدای پیانو)

گارسون: سلام، خیلی خوش اومدین مهین: سلام

چیزی میل دارین براتون بیارم؟

مِنو ندارین؟

باید بارکُد رو اِسکن کنید

یه کافه گلاسه می‌خواستم

کافه گلاسه که خیلی وقته نداریم

ولی اگه دوست داشته باشین می‌تونم واسه‌تون آفوگاتو بیارم

مهین: آفو....؟

یه چایی، لطفا

باشه، چشم

آقا؟

!مهین: آقا

بفرمایین

مهین: ببخشید، تو این پارک ورزش هم می‌کنن؟

بله، خانم

پیرمردها هم میان؟

پاکبان: اونهایی که هنوز جون دارن میان

کجا ورزش می‌کنن؟

همین‌جا، همه جا !پارکه دیگه

مهین: پس چرا نیستن الان؟

الان که نمیان

صبحِ زود میان ورزش می‌کنن می‌رن... خونه نهار می‌خورن

می‌گیرن می‌خوابن

پاکبان: دنبالِ کسی هستین؟

نه

خواستم بگم شوهرم بیاد باهاشون ورزش کنه

پاکبان: اگه می‌خواد بیاد صبح زود باید بیاد

خب، شوهرم تا ظهر می‌خوابه

حالا بگو ظهر بیاد

(صدای زنگ موبایل)

الو؟

زن: مامان، چرا هر چی از دیروز زنگ می‌زنم جواب نمی‌دی؟

نمی‌دونم این تلفنم گاهی وقت‌ها زنگ نمی‌خوره

لابد باز اشتباهی به یه چیزی دست زدم

زن: نگرانت شدم الان کجایی؟

...الان... با دوستام اومدیم پارک قدم بزنیم

!زن: چه کار خوبی کردی، آفرین الان دوستات پیشت هستن؟

آره، اون‌وَر نشستن دارن... کیک و شیر می‌خورن

زن: بهشون سلام برسون

باشه

زن: خب، برسون دیگه

!دخترمه... به شما سلام می‌رسونه

!قربان شما بهشون سلام منو برسونید

(صدای جیغ دختر از پارک) خواهش می‌کنم، آقا !تو رو خدا

زن: دوستات مَردن؟

!دختر: نه، نکن خانم! آی دستم مهین: راستی... یه کاری دارم الان

بعدا بهت زنگ می‌زنم

زن: باشه، خداحافظ

!دختر: نه، خواهش می‌کنم تو رو خدا !کمک کنین بِهِم. نه

خواهش می‌کنم! چی می‌گید، خانم؟ !یه لحظه صبر کنین

!من اصلا آرایشِ چشم ندارم

!دختر: موهامم توئه، خواهش می‌کنم !موهامو می‌دم تو! تو رو خدا، آقا !مأمور مرد: بیا سوار شو، اینقدر حرف نزن

دختر: خواهش می‌کنم، من نمی‌تونم بیام آقا خواهش می‌کنم مأمور مرد: بیا بریم خانم، بفرمایین

دختر: من اصلا مامانم مریضه اگه بفهمه سکته می‌کنه

مأمور مرد: تو اگه پدر مادر داشتی با این سر و وضع !راه نمی‌افتادی توی خیابون. برو ببینم

مأمور زن: باید بریم مأمور مرد: برو مهین: آقا، سلام

مأمور مرد: شما هم برو دمِ وَن وایسا! برو ببینم آقا، اینجا وانستا دختر: یه لحظه گوش کنین ببینین من بهتون چی می‌گم مهین: پسرم، شما چند سالته؟

دختر: یه لحظه گوش به من بدین، یه دقیقه، خواهش می‌کنم مهین: پسرم، حیفِ جوونی مثلِ تو نیست وقتتو بیخودی اینجا تلف می‌کنی؟

برو خانم برو از سِنت خجالت بکش

حجابِ خودت هم مشکل داره خودت هم می‌دم سوار کنن ها

مأمور مرد: ببر سوار کن دختره رو مأمور زن: باید بریم، باید بریم !مهین: خب سوار کن. نرو، نرو، بیا اینجا

مهین: کجا می‌خوای ببریش؟

!انگار شما زبونِ خوش حالیت نمی‌شه

خودت برو سوار شو دختره رو هم ببر

مهین: من با پای خودم برم سوار اون وَن بشم؟ مگه دیوونه‌ام؟ مأمور زن: برو، باید بریم، بفرمایین

مهین: من اینجا وایمیستم تو دستِ منو بگیر، به زور بکِش ببر

چرا مزخرف می‌گی؟

!این پیرزنه دیوونه‌ست دختره رو سوار کن، بیا

مأمور مرد: خانم، باید بریم !مهین: دیوونه خودتی

مأمور مرد: ببین، من امثالِ تو رو خوب می‌شناسم

می‌خوای اینجا رو شلوغش کنی مَردم جمع بشن

تو فیلم بگیری بفرستی اون‌وَر، خارج

!برو پی کارِت

مأمور مرد: بیار دختره رو سوار کن مهین: کدوم فیلم، آقا؟ مأمور زن: بیا بریم خانم، باید بریم، بفرمایین

!مهین: دخترهای مَردمو پیاده کن به خاطر 4 تا تار مو می‌خوای ببری بُکُشیشون؟

اصلا به تو چه ربطی داره دخالت می‌کنی؟

مهین: چرا هُل می‌دی؟ مگه آدم نیستی؟ مگه خودت مادر نداری؟

مأمور زن: وَن پُر شده مأمور مرد: ولش کن ببینم. سوار شو

مهین: شماها پیاده شین! پیاده شین دیگه !مأمور مرد: برو! در رو ببند

مأمور مرد: در رو ببند مأمور زن: برو تو

(صدای گریه‌ی دختر)

اصلا فکر نمی‌کردم ولم کنن

مرسی

نباید جلوشون کم بیاری

هر چقدر تو مظلوم‌تر باشی اینها بیشتر تو سَرت می‌زنن

من اینو تازه فهمیدم

حالا خونه‌ات کجاست؟

خونه نمی‌رم می‌رم پارک

خب منم دارم اون‌وَری می‌رم

بیا با هم بریم

الو؟

سلام، دارم میام

نه، گَشت گرفته بود منو معطل شدم

نه، خوبم، میام دارم می‌رسم

همین الان می‌رسم

باشه

مامانت بود؟

نه، دوست پسرم بود

آخه دوباره تو پارک نگیرنتون؟

دختر: رفتن دیگه

تا حالا گرفتنتون؟

یه بار گرفتنمون، گفتیم خواهر برادریم ولمون کردن

یه بار دیگه ولی تا صبح توی «وُزَرا*» نگهمون داشتن (مرکز پلیس امنیت اخلاقی در تهران)

معلوم نیست اینها چی از جونِ ما می‌خوان

باز شما جورِ دیگه‌اش رو دیدی

می‌دونی؟ حداقل واسه حجاب نمی‌گرفتنتون

الان هم که تو این سِن دیگه خیلی فرقی نداره براتون

ببین، من یواش یواش میام

تو تُند تُند برو به قرارت بِرَس

باشه

خیلی عالی بودین مرسی

مراقبِ خودتون باشین

دختر: چشم. خداحافظ

(صدای مَردهای میز بغلی) سه ماهه دنبالِ پُمپ بنزین می‌گردم ماشینم خوابیده

برو شوش، اونجا گیر میاد - آره، پیدا می‌شه - برو شوش -

خب اونم که گیر بیاد - معلوم نیست که اصل باشه چرا -

کباب‌هاش خراب شده ها قبلا بهتر بود

مملکت خرابه، خراب

ببینم مگه اون روز قرار نبود بیایی با هم بریم تَحَصُّن کنیم؟ چی شد؟

اوه، حالا من باید بیام آقا رو ببرم تَحَصُّن؟

چه اشکالی داره؟ هر چی بیشتر باشیم، خب بهتره دیگه

بابا همون‌جا به‌هَم ملحق می‌شیم دیگه حالا حتما من باید بیام دنبالت؟

تَحَصُّن چی؟

اعتراض کنیم برای حقوق‌هامون

فکر می‌کنی فایده‌ای داره؟

فایده داشته باشه یا نداشته باشه ما وظیفه‌مونه که بریم

اون موقع که باید اعتراض می‌کردی معلوم نیست کجا بودی

حالا که تخمات رسیده به زانوت می‌خوای بری اعتراض کنی؟

!خجالت بکش، احمق خانم اینجا نشسته

من شرمنده‌ی خانم هم هستم

فایده‌ای نداره که

اینها حرف‌های جوون‌هاش هم گوش نمی‌دن

چه برسه ما پیرمردها که !پامون لبِ گوره

تو خودِ گورش هم اگه اوضاعت رو به راه بشه شانس آوردی

اصلا با این گرونی اگه گور هم گیرت بیاد باز شانس آوردی

بابا اومدیم دورِ هم یه ناهار بخوریم ها

حرف‌های خوب بزنین

حرف خوب که !باید یه پنج سیری مهمون کنی

!اون هم چشم

!آقا فرامرز نیومدی سَرِ میز ما

شما راحت باشید

من دارم غذامو تموم می‌کنم برم آژانس

ماشین کم دارن

مرد: وضعت خوبه ها

هر روز بیرون غذا می‌خوری

من مجبورم بیام اینجا غذا بخورم

شما همه زن و بچه دارید می‌رین خونه‌تون غذای خونگی می‌خورین

بچه‌ها کوپن‌هاتونو آوردین؟ - آره، من آوردم -

من کوپنم تموم شده پولشو می‌دم

شما مهمون منی - ممنون -

با اجازه، خداحافظ - خیر پیش - قربونت - خدانگهدار -

آقا، ببخشید

این آقایی که الان رفتن شما می‌شناسین؟

بله

تو آژانس کار می‌کنه؟

بله

آژانسش کجاست؟

همین خیابون پُشتیمونه

مرسی

غذاتونو نمی‌خواستین؟

نه، الان یادم افتاد یه کاری دارم

خداحافظ

بله؟

‫خانم، فرستادم ‫10 دقیقه دیگه بهتون می‌رسه ماشین

ترافیکه، می‌رسه. بله، بله

خداحافظ

ببخشید، آقا فرامرز هستن؟

کدوم فرامرز؟

همون آقا فرامرزی که بازنشسته‌ی ارتشه

سرویس رفته ماشین می‌خواهین؟

نه، با خودشون کار داشتم

...گوشی

بچه‌ها، آقا فرامرز کجا رفته؟

مرد: سرویس بُرده بِهشهر

سرویس رفته برمی‌گرده

ببخشید، شما با من کار داشتید؟

می‌خواستم منو برسونید خونه‌ام

ماشین می‌خواستین ...الان می‌گم یکی از بچه‌ها برسونتون

می‌شه شما منو ببرید؟

آخه الان نوبتِ من نیست

بهشون گفتم با شما آشنام

کجا می‌خواهین برین؟

آزمایش

همین شهرک آزمایش؟

بله، بعد از پل

فرامرز: کجای آزمایش؟

گُلبَرگ

فرامرز: پس از بالا بریم مهین: بله

من مَهینم

منم فرامرزم

شما منو از کجا می‌شناختین؟

مهین: نمی‌شناختم

آخه تو آژانس اسم منو گفته بودین

تو رستوران ارتش دیدمت

فرامرز: اِ...؟ تو... اونجا بودی؟

چرا اومدی دنبالم؟

مهین: گفتی تنهایی

تنهایی؟

قسمتِ ما هم این بوده دیگه

بچه هم نداری؟

فرامرز: نه، ندارم

بازنشسته‌ی ارتشی؟

فرامرز: آره. تو هم؟

مهین: من پرستار بودم شوهرم ارتشی بود

شوهر داری؟

مهین: مُرده

خدا رحمتش کنه

نیروی] زمینی بود؟]

نه، تو بیمارستان کار می‌کرد

تو چی؟

فرامرز: من [نیروی] زمینی بودم

تازه سروان شده بودم که انقلاب شد

بعد هم فرستادنم جنگ

یک سال جبهه بودم

مهین: واقعا؟

آره

!ببین

فرامرز: پُرِ تَرکشه

!اِ... آره

فرامرز: سه ماه بیمارستان بودم

...مرخص که شدم

خودمو بازنشسته کردم

دیدم جنگ فایده‌ای نداره

فرامرز: بیخوده

دوست داری بیای خونه‌ی من؟

برای چی بیام؟

منم تنهام

فرامرز: الان بیام؟

دوست داری کِی بیایی؟

الان

پس زود بریم ما رو با هم نبینن یه وقت

...فرامرز: خب ببینن

من راننده‌ی آژانسم دیگه

مهین: آره، خب

اینجا دَواخونه* است (داروخانه)

من قرص‌هام تموم شده عیبی نداره برم بگیرم؟

مهین: باشه، برو

فقط زود بیا

باشه

(صدای زنگِ موبایلِ مَرد) (صدای زنگ، ترانه‌ی هایده است)

!عجب بارونی گرفت

مهین: قُرِصت رو گرفتی؟ فرامرز: آره

موبایلت زنگ خورد

!حتما از آژانس بوده وگرنه کسی با من کاری نداره

آره، از آژانسه

بگم نمیام؟

سلام، آقا پرویز

با من کاری داشتین؟

ببخشید دیگه

من... یه کار فوری برام پیش اومد مجبور شدم برم

نه دیگه، امشب دیگه نمیام

چشم

قربونت برم، خداحافظ

خیلی وقته تو آژانس کار می‌کنی؟

یه ‫20 سالی می‌شه

کار دیگه هم داری؟

...یه موقع‌هایی

با چند تا از این دوستام... می‌رفتیم عروسی‌ها تار می‌زدیم

یه شب... ریختن گرفتنمون

یه ماه اِوین* بودم (زندانی در تهران)

چیکارت کردن؟

فهمیدن جبهه بودم ولم کردن

واسه این تَرکش‌ها چیزی بهت ندادن؟

!نه بابا

یه قبر مجانی می‌دادن همون هم نخواستم

هنوز هم ساز می‌زنی؟

آره

منتها اونقدر خسته‌ام وقتی می‌رسم خونه... دیگه جون ندارم

تازه واسه کی بزنم؟

خونه‌ی من اونجا سَرِ اون کوچه است

...تو همون‌جا منو پیاده کن

بعد برو ماشینتو کوچه‌ی بالایی پارک کن

جلوی درِ خونه نباشه بهتره همسایه‌هامون خیلی فضولن

باشه

(صدای زنگ در)

صاحبخونه؟

مهین: بیا تو، دُرُست اومدی

مهین: یه دقیقه بشین من الان میام

باشه

مهین: دَرِ حیاط رو بستی؟

بله

حیاطت چقدر تاریکه داشتم می‌خوردم زمین

مهین: چراغ‌هاش خرابن

مهین: کجایی؟

همین‌جا

مهین: پس چرا حرف نمی‌زنی؟

با کی حرف بزنم؟ تو که نیستی

من اومدم

!چقدر قشنگ شدی

واقعا؟

چه خوب

چرا اینجا وایستادی؟ کاپشنتو در آر، بیا تو

بیا تو

بفرمایید

مهین: بفرمایید

مهین: خوش اومدی فرامرز: ممنون

چه حیاطِ قشنگی داری

اینم دلخوشی منه

حیاط دستِ خودته؟

آره

ورودی همسایه‌ها از کوچه‌‌ی بالاییه

خونه‌ات هم خیلی قشنگه

با سلیقه است

ممنون

ولی چه فایده؟ وقتی همیشه توش تنها هستم

راستش این اولین باره که من یه مَرد رو دعوت می‌کنم به خونه‌ام

دیدم چه اشکالی داره؟

وقتی این همه مدت تنها موندم

اشکالی نداره

خیلی هم خوبه

واقعا؟

!آره

مَردها که همه روشون نمی‌شه

از کجا بفهمن کی ازشون خوشش میاد؟

پس باید گفت

منم طول کشید تا اینو فهمیدم

بچه‌هات کجان؟

ایران نیستن، 20 ساله رفتن

تا حالا نرفتی پیششون؟

چرا

وقتی جوون‌تر بودم یه چند بار ویزا گرفتم رفتم

ولی دیگه بعدش اونها هستن که هر چند وقت یه دفعه میان سَر می‌زنن

آخه تو سنِ من ویزا خیلی سخت می‌دن

راستش راه‌ها دور شده

دیگه این دوستام نمی‌رسن تُند تُند به من سَر بزنن

اون موقع‌ها ماهی یه بار ما دوره داشتیم

حالا شده... سالی یه بار

مهین: می‌رفتیم هفته‌ای یه بار استخرِ باشگاه

هم فال بود هم تماشا

مهین: هم ورزش می‌کردیم هم همدیگه رو می‌دیدیم

ولی حالا ...هم استخر خیلی گرون شده

مهین: چرا پاشدی؟

تازه می‌خواستم ازت پذیرایی کنم

کمک نمی‌خوای؟

مهین: کمک؟

نه. ولی می‌خوای بیای اینجا بشینی؟

فرامرز: آره، میام

پس بیا

مهین: من شب‌ها خوابم نمی‌بره

معمولا صبح‌ها تا ظهر خوابم

استخرهای زنونه هم که فقط صبح‌هاست

این صندلی رو بکش بیا بشین اینجا

خلاصه، استخر رفتن که تعطیل شد

منم خونه‌نشین شدم

اینو یکی از دوستام خیلی وقت پیش برام کادو آورده بود

نگهش داشته بودم تا الان

مهین: می‌خوری؟ فرامرز: چیه؟

مهین: شراب

!به به

فرامرز: اون قدیم‌ها هر شب می‌خوردم

ولی الان خیلی ساله که نخوردم

مهین: خب پس می‌خوای نخور

نه بابا، بریز بخوریم دو روز دیگه می‌افتیم می‌میریم

تو هنوز جوونی

فرامرز: جوون؟

من 70 سالمه

پس هم‌سِنیم

فرامرز: اصلا بهت نمیاد تو خیلی جوون‌تری

من پیر شدم

فرامرز: شکسته شدم

یادم نمیاد از کِی ...انگار

دیگه هیچ‌کی من رو نمی‌بینه

مهین: مهم نیست

هنوز خیلی کارها مونده که بُکُنیم

فرامرز: آره

!خیلی کارها مونده

ولی من خسته شدم از بَس کار کردم برای یه لقمه نون

فرامرز: خوبیش اینه که بعد از مُردن دیگه قرار نیست جون بِکَنیم

تو از مرگ نمی‌ترسی؟

فرامرز: نه

ولی از تنهایی مُردن می‌ترسم

مهین: یعنی چی؟

...یعنی اینکه

تنها بیُفتم توی خونه بمیرم

خب

منم از این می‌ترسم

...فرامرز: همیشه فکر می‌کنم

...اگه تنها تو خونه بمیرم

کی میاد سراغم؟

چه فرقی می‌کنه؟

...فرامرز: فرقی که نمی‌کنه ولی

بالاخره یکی باید بیاد دیگه

...مهین: ولی من فکر می‌کنم که

با مُرده‌ام چیکار می‌کنن؟

می‌ترسم من رو ببرن یه جای دور خاک کنن

فرامرز: دور از کی؟

نمی‌دونم

دور از اینجا

راست می‌گی

اینجا خیلی قشنگه

مهین: به ‌سلامتی

به ‌سلامتی شما

!به به

چقدر خوشمزه است

!نوش جان

...جوون که بودم

خودم دُرُست می‌کردم

فرمرز: 200 کیلو انگور می‌خریدم

رفقا رو صدا می‌کردم می‌افتادیم به جون انگورها

بعد از این کوزه‌گری‌های بزرگ برمی‌داشتیم ...لِه که می‌شدن

همه رو می‌ریختیم اون تو خاک می‌کردیم توی باغچه

!توی باغچه

...فرمرز: آره. هم خوب جا می‌افتاد

!هم مأمورها نمی‌تونستن پیداش کنن

...زن که گرفتم، دیگه

فرمرز: نذاشت دُرُست کنم

زنت مذهبی بود؟

آره

زندگی رو بِهِم زَهر کرده بود

مهین: چرا؟

هی می‌گفت نماز بخون، روزه بگیر

تو هم گوش می‌کردی؟

فرمرز: خب زنم بود دیگه. چیکار کنم؟ عادت کرده بودم

الان کجاست؟

شانس آوردم طلاق گرفت رفت

مادرم برام پیداش کرده بود

فرمرز: چند سال نشد با هم زندگی کردیم

بچه می‌خواست منم بچه‌دار نمی‌شدم

مهین: من یه بار دُرُست کردم خراب شد

خب، لِم* داره (فوت و فن، شگرد)

مثلِ تُرشی دُرُست کردن

میای با هم یه بار دُرُست کنیم؟

فرمرز: کجا؟

همین‌جا تو حیاطِ من بعد چالش می‌کنیم تو باغچه

باشه

مهین: قدیم‌ها می‌گفتن خوبه عاشق‌ها با همدیگه شراب دُرُست کنن

می‌گفتن هر چی عاشق‌تر باشن شرابشون بهتر می‌شه

!چه جالب

شاید مالِ ما هم خوب شه

(صدای زنگ در)

مهین: یه دقیقه همین‌جا بشین هیچی هم نگو، من الان میام

فرمرز: باشه

مهین: ببین دهنم بوی شراب می‌ده؟

نه بابا، تو که اصلا چیزی نخوردی

چطوری؟

مهین: شما چطوری، خانم هاشمی؟

هاشمی: خوبم، تنهایی؟ مهین: آره

ولی دوستم قراره بیاد با دخترش

تولد دخترشه

هاشمی: آها

از بالا صدای یه مَرد شنیدم

نگرانت شدم

مهین: لوله کِش بود اومد کارِش رو انجام داد رفت

خب، به سلامتی

امشب مهمون داری صدای آهنگ بلند نکنی؟

مهین: خانم هاشمی من کلیدِ این نرده‌ها رو گم کردم

از این به بعد با من کار داشتی از در حیاط بیا

دیگه این در رو باز نمی‌کنم

!وا

هاشمی: کلید رو گم کردی خب برو کلیدساز بیار

...چه حرف‌ها

همسایه‌ات بود؟

مهین: آره بابا، اومده بود فضولی

فرامرز: چه حوصله‌ای دارن

مهین: کار همیشگیشه

فکر می‌کنه چون شوهرش با اینهاست می‌تونه تو زندگی همه سَرَک بکشه

ولش کن، مهم نیست

بذار یه چیزی برات گرم کنم بخوری

...صبح اگه می‌دونستم میای

برات از تو باغچه سبزی خوردن می‌چیدم

خب الان بچین من عاشق سبزی خوردنم

نمی‌شه، حیاط خیلی تاریکه

می‌خوای برات چراغ‌ها رو دُرُست کنم؟

اتصالی داره

نگران نباش، من بلدم

!آخه بارون میاد

نه بابا، خیلی وقته بند اومده

واقعا بلدی؟

آره

خب اگه دُرُست کنی که می‌ریم تو حیاط می‌شینیم

فازمتر داری؟

فکر کنم یکی تو جعبه ابزار هست

بیارش

باشه

پس تو تا چراغ‌ها رو دُرُست می‌کنی منم برات یه کیک می‌پزم

دستت درد نکنه

مهین: بیا، لامپ هم پیدا کردم

فرامرز: ممنون

سیمش قطع شده بود وصل کردم

!مهین: دستت درد نکنه

فرامرز: این از اولیش

!مهین: آخیش، دلم وا شد

فرامرز: خواهش می‌کنم

مهین: خب پس من بقیه‌ی لامپ‌ها رو ...می‌ذارم این پایین

برم برات سبزی خوردن بچینم

فرامرز: باشه

فرامرز: همسایه‌ها به حیاط دید ندارن؟

مهین: اینها خیلی خوبن

اون خانم هاشمی هم از این‌وَر پنجره نداره

شانس آوردم

!فرامرز: خیلی هم شانس آوردی

!مهین: آره، خیلی

...فرامرز: خوش به حالت

خیلی دلم می‌خواست منم یه همچین باغچه‌ای داشتم

مهین: خب، این باغچه مال تو

فرامرز: همین‌قدر که شما به من اجازه می‌دی ...من بیام اینجا بشینم تماشا کنم

خیلی هم ممنونم

مهین: شما هر روز بیا

فرامرز: نامرده اون‌که نیاد

مهین: نامرده اونی‌که نیاد

(صدای خنده‌ی فرامرز)

مهین: چه سبزی‌ای بیشتر از همه دوست داری؟

فرامرز: نعناع

فرامرز: من عاشق نعناعم

مهین: نعناع خیلی سبزی خوبیه

همین که بکاریش همین‌جا هست تا ابد

مهین: همیشه می‌مونه

فرامرز: هیچی تا ابد نمی‌مونه

مهین: چرا، می‌مونه

فرامرز: چی مثلا؟

مهین: نمی‌دونم

شاید هیچی

مهین: این سبزی‌ها ضِدِّعفونی نمی‌خوان

سَم نزدم

هیچ‌وقت به این باغچه سَم نمی‌زنم

خاکش پاکِ پاکه

...فرامرز: حالا که خاکت پاکه

من فردا واست یه گُل میارم می‌کارم تو باغچه‌ات

چه گُلی دوست داری؟

مهین: والا همه‌جور گُل دوست دارم

فرامرز: [گُل] «محبوبه‌ی شب» دوست داری؟

مهین: عاشقشم

بوش دیوونه‌ام می‌کنه

!مهین: چقدر قشنگ شد

یادم رفته بود منظره‌ی اینجا رو از بَس که همیشه تاریک بود

فرامرز: چه هوای خوبی شده

!مهین: آره، خیلی

مهین: بریزم برات؟ فرامرز: بله

مهین: شرابه تو رو هم گرفته؟

!فرامرز: خیلی خوبه

مهین: آره، خیلی خوبه

مهین: بفرمایید فرامرز: ممنون

چرا ریختی تو باغچه؟

واسه اونها که زیر خاکند

قدیم‌ها می‌گفتن که

هر لیوانی که می‌خوری یه قُلُپ بریز برای رفتگان

!مهین: چه قشنگ

!اینم سهم من

!به سلامتی

به سلامتی امشب که بهترین شب زندگیمه

مهین: نوش جان

این درخت‌های کاجت خیلی قشنگه

فرامرز: خودت کاشتیشون؟ مهین: آره

‫30 سال پیش که با پوران ...تازه دوست شده بودم

اینجا هیچی تو باغچه نبود

منم پول نداشتم برم درختی چیزی بگیرم بکارم

یه شب با پوران رفتیم همین پارک محل

این درخت‌ها رو تازه کاشته بودن

نهال‌های کوچیک بودن

...صبر کردیم خلوت که شد

رفتیم یواشکی 2 تاش رو کَندیم گذاشتیم تو ساک

نگهبانِ پارک ما رو دید !افتاد دنبالمون

اینقدر دویدیم تا از دستش فرار کردیم

تُندی سوار ماشینِ پوران شدیم اومدیم اینجا

از اون به بعد هر وقت ...هر چی می‌خواستیم واسه این باغچه

می‌رفتیم از پارک می‌کَندیم

پس دُزدِ اون درخت‌های کاج که !اون موقع‌ها می‌گفتن شما بودین

ولی تو این سال‌ها چقدر بزرگ شدن

مهین: خب ما هم [بزرگ] شدیم

!به به

...فرامرز: امروز صبح که از خواب بیدار شدم

حوصله نداشتم برم سَرِ کار

نشسته بودم با خودم فکر می‌کردم

آخه این چه زندگیه که من دارم؟

هر روزش عین هم

بدون هیچ دلخوشی

نگو که قراره !بیام اینجا دلمه‌ی تو رو بخورم

فرامرز: ولی... خوب شد رفتم سَرِ کار ها وگرنه تو رو نمی‌دیدم

!واقعا

خوب شد منم اومدم تو اون رستوران

واقعا

ببینم اصلا... چی شد تو رفتی اونجا؟

مگه رستوران قحط بود؟

مهین: نه خب، به ما بُنِ کارمندی می‌دن

من می‌رم اون رستوران گاهی وقت‌ها

من خیال کردم واسه اون پیرمردهای قُزمیت* رفتی اونجا (داغون)

!مهین: وا

!شوخی کردم

...می‌گن بیشتر مَردها

تو زندگیشون هیچ زنی ندارن که با عشق بخوادشون

حالا تو داری

فرامرز: راست می‌گی؟

تازه می‌خوام برم برات آهنگ بذارم برقصم

دوست داری؟

دوست دارم

مهین: خب، پس پاشو بریم

خوبی؟

...فرامرز: آره ...نمی‌دونم چرا یهو حالم

!خوبم

با این وضعیت... چه‌جوری برم خونه؟

مهین: حالا کی گفت بری خونه؟

پاشو بیا

!بیا تو! بیا تو تازه می‌خواهیم بریم برقصیم

!پاشو

مهین: آهنگ چی دوست داری برات بذارم؟

فرامرز: قدیمی

مهین: منم قدیمی دوست دارم

مثلا چی؟

...فرامرز: هایده

...پوران

رفیعی

مهین: آره، رفیعی هم خوبه

(فرامرز در حال خواندن آهنگی از داریوش رفیعی) شب به گلستان تنها منتظرت بودم

باده‌ی ناکامی در هِجرِ تو پیمودم

(صدای خنده فرامرز)

(ادامه‌ی آواز فرامرز) منتظرت بودم

منتظرت بودم

...آن شبِ جان‌فرسا

فرامرز: عکس دخترته؟

چقدر شبیه خودته

!چقدر این عکس قشنگه

1348

شماله؟

مهین: آره، ماهِ عسلمه

سه روز رفته بودیم هتلِ رامسر

یادش بخیر

مهین: همچین می‌گی یادش بخیر انگار تو هم تو ماه عسلمون بودی

یه آن حس کردم منم اونجا بودم

!...اِ

!لباست رو عوض کردی

مهین: ببین جوون بودم چه قشنگ و لاغر بودم

فرامرز: الان که قشنگ‌تری‌

من چاقت رو بیشتر دوست دارم

!بیا ما هم از امشب یه عکس بگیریم

مهین: باشه، بگیریم

گوشیم رو جا گذاشتم توی ماشین

خب، گوشی من هست

کجا وایسیم عکس بگیریم؟

مهین: بیا بریم دَمِ اون گلدون، بیا فرامرز: بریم

مهین: بیا

!بیا! بیا

نه، تو بیا این‌وَر

بیا، بیا، آها

حاضری؟

حاضرم

اینم از عکس

این عکس‌ها رو برام می‌فرستی؟

باشه !فقط به کسی نشون ندی ها

به کی نشون بدم؟

...مهین: چه می‌دونم

مثلا همون دوست‌های آژانست

!فرامرز: غلط کردن

چرا باید به اونها نشون بدم؟

مهین: بشین اونجا من دو تا لیوانِ تمیز بیارم

چند ساله شوهرت فوت کرده؟

مهین: 30 سال

چی شد مُرد؟

مهین: تو جاده‌ی اصفهان تصادف کرد

تو چرا با بچه‌هات از ایران نرفتی؟

مهین: خب، خونه‌ام اینجاست

بعدش هم زمین‌های اینجا سند ندارن

اگه می‌رفتم همین خونه رو هم ازم می‌گرفتن

چرا ازدواج نکردی؟

پیش نیومد

تو چی؟

تو کِی از زنت جدا شدی؟

خیلی ساله

این همه سال تنها بودی؟

آره

(ترانه به سوی تو - داریوش رفیعی)

مهین: چرا زن نگرفتی؟

!همون یکی بَسَم بود

مهین: دوست دختر هم نداشتی؟

دوست دختر؟

حالا هر چی

زنی تو زندگیت بوده این سال‌ها؟

فرامرز: یکی بود

ولی با یه مَردِ پولدار عروسی کرد رفت استرالیا

چرا آخه؟

!فرامرز: چرا نداره که

از من پولدارتر بود

بعدش هم می‌بُردش استرالیا

غصه خوردی؟

آره خب

مهین: چند وقت با هم بودین؟

چند ماه

فرامرز: همه‌اش با هم می‌رفتیم بیرون

خونه‌ات هم می‌اومد؟

فرامرز: نه

پس چیکار می‌کردین؟

چی رو؟

مهین: یعنی با هم نمی‌خوابیدین؟

نه

مهین: یعنی این همه وقت با کسی نبودی؟

نه

مهین: می‌شه؟

چرا نمی‌شه؟

آخه مَردها نمی‌تونن

فرامرز: چرا نمی‌تونن؟

اگه پیش بیاد می‌تونن

!اگه پیش بیاد می‌تونن

فرامرز: تو چی؟

من چی؟

فرامرز: تو زندگیت مَردی نبوده؟

نه

یعنی اونی که می‌خواستم پیدا نمی‌کردم

چرا زودتر نیومدی سُراغِ من؟

(صدای آهنگ قدیمی انگلیسی)

اِ، این آهنگ رو من خیلی دوست دارم

پاشو با هم باهاش برقصیم

فرامرز: من بلد نیستم

!الکی نگو همه بلدن برقصن

فرامرز: پس بذار من اول برم دستشویی

باشه، پس برو زود بیا

فرامرز: کجاست؟

همین درِ اول؟

مهین: زود بیا

!فرامرز: چشم

مهین: فرامرز؟

!بیا دیگه

!بیا، می‌خواهیم برقصیم

چقدر طولش می‌دی؟

(ترانه در رو وا نمی‌کنم - فریدون فرخزاد) ♪ اگه ماه از آسمون ♪ ♪ پایین بیاد دَر بزنه ♪

♪ اگه مُرغِ بَخت و اِقبال ♪ ♪ رو سَرَم پَر بزنه ♪

♪ اگه رَعدِ آسمون داد بزنه ♪ ♪ رو سَرَم هزار تا فریاد بزنه ♪

♪ چون تو مهمونِ منی ♪ ♪ دَرو وا نمی‌کنم ♪

♪ مونسِ جونِ منی ♪ ♪ دَرو وا نمی‌کنم ♪

♪ دَرو وا نمی‌کنم ♪ ♪ نه، دَرو وا نمی‌کنم ♪

♪ اگه بَر بالِ هُما ♪ ♪ تختِ سلیمون بذارن ♪

♪ پری‌ها هدیه برام ♪ ♪ تاجِ جواهر بیارن ♪

♪ ستاره‌ها زمین بیان دَر بزنن ♪

♪ شب تا سَحَر صد بار به من سَر بزنن ♪

♪ چون تو مهمونِ منی ♪ ♪ دَرو وا نمی‌کنم ♪

♪ مونسِ جونِ منی ♪ ♪ دَرو وا نمی‌کنم ♪

♪ دَرو وا نمی‌کنم ♪ ♪ نه، دَرو وا نمی‌کنم ♪

مهین: وای! چقدر بامزه می‌رقصی

فرامرز: تو که بهتر از من می‌رقصی ♪ اگه از قصرِ بلندِ آسمون ♪ -

♪ اگه از بهشتِ عشقِ پَریون ♪

♪ کنیزای مو طلایی سَحَر ♪

♪ بیارن هزار تا مُژده و خبر ♪

♪ ستاره‌ها زمین بیان دَر بزنن ♪

♪ شب تا سَحَر صد بار به من سَر بزنن ♪

♪ چون تو مهمونِ منی ♪ ♪ دَرو وا نمی‌کنم ♪

♪ مونسِ جونِ منی ♪ ♪ دَرو وا نمی‌کنم ♪

فرامرز: می‌گم این موزیک بلنده همسایه‌ها یهو نرن به پلیس شکایت کنن؟

!مهین: خب، شکایت کنن مثلا پلیس بیاد چیکار کنه؟

!فرامرز: میاد ما رو می‌بره عقد می‌کنه

از بس خندیدم، دوباره شاشم گرفته

♪ اگه ماه از آسمون ♪ ♪ پایین بیاد دَر بزنه ♪

♪ اگه مُرغِ بَخت و اِقبال ♪ ♪ رو سَرَم پَر بزنه ♪

♪ اگه رَعدِ آسمون داد بزنه ♪

♪ ...رو سَرَم هزار تا ♪

مهین: آخرین باری که رقصیدی کِی بود؟

فرامرز: یادم نیست

مهین: مگه می‌شه آدم یادش بره؟

فرامرز: خیلی سال پیش بود

مهین: با دوست دخترت بود؟

فرامرز: نه

مهین: الان که با من می‌رقصی دوست داری؟

فرامرز: خیلی

مهین: من خیلی وقت‌ها تنهایی خودم واسه خودم تو خونه می‌رقصم

فرامرز: تنها؟ مهین: آره

مهین: آخه با کی برقصم؟

مهین: وای، سَرَم داغ شد

فرامرز: منم همین‌طور

سَرِ من داره گیج می‌ره

!مهین: آخیش

!چقدر خوب بود

!مهین جون

جونم؟

تو گفتی شب... پیشت بمونم؟

چند دفعه می‌پرسی؟

می‌شه من برم تو حمومِ قشنگت دوش بگیرم؟

از صبح تا حالا سَرِ کار بودم

نمی‌دونستم که میام اینجا

باشه برو. فقط طولش ندی ها

منم برات حوله میارم

(صدای آواز فرامرز در حمام) خواهم که بر مویت، رویت

هر دَم زنم بوسه

هر دَم زنم بوسه

ای دخترِ خوشگلِ ما

یک شب بیا منزلِ ما

...حل کن دو صد مشکلِ ما

مهین: بیا، اینم حوله

دستت درد نکنه

می‌خوای خودت هم بیای؟

حموم؟

نه

فرامرز: چرا؟ بیا

کیسه می‌کِشم پشتت رو

مهین: روم نمی‌شه لُخت بشم

دیگه هیکلم مثلِ قدیم‌ها نیست مایو می‌پوشیدم می‌رفتم کنارِ دریا

خیلی هم خوبه

مگه من هیکلم مثلِ قدیم‌هاست؟

روم نمی‌شه

تو برو

مهین: من آهنگ گوش می‌کنم تا تو بیای

فکر کنم خیلی خوردم

خب، برو زیر دوش آب می‌ریزه رو سَرت، حال میای

تو هم میای آب بگیری روی سَرت حال بیای؟

من 30 ساله جلوی کسی لُخت نشدم

اشکالی نداره

منم خیلی وقته... هیچ کسی رو لُخت ندیدم از نزدیک

آب سرده؟

نه، خیلی هم خوبه

تا حالا با لباس حموم رفته بودی؟

خوبه دیگه لباس‌هامون هم شسته شدن

دیدی تو این فیلم‌های خارجی با هم می‌رن حموم؟

آره

ولی اونها که بلد نیستن کیسه بِکشن

می‌خوای بشورمت؟

لباس‌ها اندازه‌ات بود؟

فرامرز: اندازه

این کیکِ بهارنارنج با کِرِمِ وانیله

همیشه خودم تنهایی دُرُست می‌کنم

به امید اینکه یکی بیاد بخوره

اون یکی تو بودی

کی بهتر از تو؟

!چه جشنی شد امشب

بیا بشینیم کیک بخوریم

بیا دیگه

کجایی؟

خوابیدی؟

مهین: الان چه وقت خوابیدنه؟

فرامرز؟

!فرامرز

خوبی؟

!فرامرز

!فرامرز

...وای، نه

!فرامرز

!فرامرز

!فرامرز

!فرامرز

!فرامرز

!وای

!نه فرامرز، نه

خواهش می‌کنم نرو خواهش می‌کنم

...پاشو! فرامرز! نه

فرامرز

!ای وای! ای وای خاک به سَرَم شد

چیکار کنم؟

چیکار کنم؟

چیکار کنم؟

چه خاکی به سَرَم شد، ای خدا؟

(صدای گریه‌ی مهین)

اُپراتور مَرد: اورژانس تهران... بفرمایید

!مهین: نه، فایده نداره که نمی‌شه

خدایا چه خاکی به سَرَم بکنم؟

فرامرز، تو رو خدا برگرد

از این کارها با من نکن این کار رو با من نکن

(شمارشِ مهین در حینِ انجام اِحیای قلبی) ...1006 ،1003 ،1002 ،1001

برگرد، فرامرز

!برگرد

(صدای گریه مهین)

!برگرد فرامرز! برگرد

فرامرز این کار رو با من نکن !برگرد

(صدای گریه مهین)

ای خدا. چرا؟ چرا؟

(صدای گریه مهین)

مرد: مَردم توی فشارن والا

مشتری هم خیلی کم شده

طالبِ گُل هم خیلی کم شده

کسی قدرِ گُل رو نمی‌فهمه

...اگر هم بفهمه

دستش نمی‌رسه

پولش رو نداره

سَم‌پاشی می‌کردم پولش بهتر بود

ولی آخرها عذاب وجدان گرفته بودم

مرد: می‌دونی چند تا سوسک کُشتم؟

!چندین میلیون

شایدم بیشتر

ولی خیلی کَندم ها این برای درخت خوبه، نه برای گُل

(صدای موسیقی)

زیرنویس فارسی این اثر پیشکشی‌ست به آزادزنان ایران‌زمین