Original subtitles

این زیرنویس برای کم/ناشنوایان منتشر شده است حق پخش و نشر این زیرنویس بدون اجازه‌ی مترجم، ممنوع است t.me/YisFilm

:گفتارنویس دیالوگ‌های فارسی و ویرایش نهایی آزاده کاوسی

(این فیلم به زبانِ تُرکی آذری است)

(صدای ماشینِ در حالِ حَرِکَت)

(صدای عُبورِ ماشین از دست‌انداز)

(صدای ماشینِ در حالِ حَرِکَت)

(صدای عُبورِ ماشین از دَست‌‌انداز)

(صدای عُبورِ ماشین از دست‌انداز)

(صدای ماشینِ در حالِ حَرِکَت)

(صدای عُبورِ ماشین از دست‌انداز)

(صدای ماشینِ در حالِ حَرِکَت)

(صدای عُبورِ ماشین از دست‌انداز)

(صدای ماشینِ در حالِ حَرِکَت)

(صدای عبورِ باد از شیشه‌ی ماشین)

صدای کاظم به تُرکی: 21

31

41

51

(صدای پارسِ سگ) (صدای زَنگوله)

61

(صدای پارسِ سگ) (صدای زَنگوله)

71

(صدای زَنگوله)

81

(صدای سوت از دور)

91

(صدای پارسِ سگ) (صدای زَنگوله)

101

(صدای بالا کِشیدن و بستنِ شلوار)

(صدای گوسفَند)

کاظم: 111

(صدای پارسِ سگ) (صدای زَنگوله)

121

131

(صدای گوسفند و زَنگوله)

(صدای جیرجیرَک)

(صدای عبور ماشین)

!آیدین: احمد

!آیدین به تُرکی: این رو داشته باش

!آیدین: این رو داشته باش !هاها

!کاظم به تُرکی: بیا تو، می‌افتی

!آیدین: ضَبط رو روشن کن، دایی

(صدای پخشِ موسیقی تُرکی)

!کاظم: سَرِمون رفت، بابا

(صدای ضَبط را کم می‌کند)

!آیدین: وای! این رو ببین

(صدای پخشِ موسیقی تُرکی)

آیدین: دایی! راحَت اومدی؟

کاظم: آره خوب بود تا تهران رو راحَت اومدم

اما پروازِ تَبریز یه کم تَأخیر داشت

دایی! پس کِی من رو با خودت می‌بَری تایلَند؟

کاظم: هر وَقت سیبیل‌هات در اومد

!در اومده به خدا! در اومده

!کاظم: ببینم! ببینم !آیدین: دایی! دایی! دایی

!پدرسگ

(صدای پخشِ موسیقی تُرکی)

(صدای خاموش کردنِ ضَبطِ ماشین)

...کاظم: هر وقت خواستی به یکی مُحَبَت کنی

یه‌جوری این کار رو بکن که مُحَبَت رو با وَظیفه اِشتباه نگیره

!بله

سلام، خوبین؟

!میرمحمد به تُرکی: بَه بَه! آتابای چه حال؟ چه خبر؟

چطوری؟

جِیران: از روی مانتوم بلند شو

کاظم: تو چطوری؟

قُربونت

تو رو دیدم، بهتر شدم

میرمحمد: امروز اومدی؟ کِی اومدی؟

کاظم: آره، همین امروز رسیدم

میرمحمد: شنیدم 13-14 ساعت راهه درسته؟

کاظم: بله

!نه بابا! چقدر طولانی

...میرمحمد: یه بار با هَواپِیما رفتم مشهد

میرمحمد: انگار آدم داره تو آسِمون شنا می‌کنه

(صدای خنده‌ی میرمحمد)

!چه غذاهایی می‌دن به آدم

چه سُرعَتی داره! از این‌وَر سوار می‌شی از اون‌وَر فِرتی می‌رسی

(صدای خنده‌ی میرمحمد)

میرمحمد: خب، تَعریف کن دیگه خَستِگی‌ات رو آوردی برای ما؟

بگو چه خبر بود؟ چه کارها کردی؟

کاظم: از خوی میای؟

میرمحمد: آره بابا! این پدرسگ دیوونه‌ام کرده !چه می‌دونم

!هی می‌گه کُنکور می‌خوام بدم !مُنکور می‌خوام بدم

!جِیران: کلاسِ کُنکور

!میرمحمد: خیله‌خُب! فهمیدم

!آتابای، جانِ تو پدرِ من رو در آورده

...به من گفته مُفتیه

!حالا رفتیم می‌گن چهار میلیون باید بِدی

گفتم چه چهار میلیونی؟ !گفتین مُفتیه که

گفتن چون دَرسش خوبه شما دو میلیون بِده

!منم گفتم بیا! حتماً

جِیران: خب من می‌خوام دانِشگاهِ خوب قَبول شم! می‌خوام برم تهران

آیدین: منم می‌خوام دانِشگاه تهران قَبول شم

!میرمحمد: بابا، وِل کنید کنکور-مُنکور رو

!آتابای، راستی من خیلی شَرمنده‌ام !وُجداناً شَرمنده‌ام

مَجبور شدم از کارِ تور اِستِعفا بِدم برگردم تو باغ

کاظم: برگشتی باغ؟

رسول پیرکَندی دوباره باغ رو اِجاره کرده؟

میرمحمد: نه! آیدین نگفتی هنوز بهش؟

کاظم: چی رو نگفته؟

!بابا، این پرویزِ پدرسگ باغ رو فروخته دیگه

!کاظم: پرویز گُه خورده با پدرش !پرویز گُه خورد با جَدُّ و آبادِش

کاظم: چشمِ من رو دور دیدین، آره؟

!کاظم: هیچی نگو میرمحمد! هیچی نگو

!کاظم: هیچی نگو

میرمحمد: قانونی بود خب

(صدای موسیقی)

(صدای پخشِ موسیقی تُرکی)

اسماعیل: این چی بود به من دادی؟ !ببین، من رو به چه روزی انداخت

(صدای پخشِ موسیقی تُرکی) (صدای خنده‌ی مردها)

!مرد: بسه دیگه، کُشتی خودت رو !بِدِش به من

(صدای گُفتگوی مردها از داخل)

(صدای هَمهَمه‌ و بازی افراد)

پسر: آیدین، بدو بیا! به موقِع اومدی

دستت درد نکنه

هر شب یه کم بذار رو زانویت با کَفِ دست مالِش بده

فقط زیاد نزن! این یکی قَوی‌تره

!دو هفته است پا درد نذاشته بخوابم

(سر و صدای بازی افراد)

پیرکندی: می‌گم آتابای ...تو که این روستا رو آباد کردی

دو، سه تا فوتبال‌دستی هم برای اینجا بگیر

که این‌ها عینِ حیوون نزنن همدیگه رو لَت و پار کنن

بِالاَخَره این پرویزِ پدرسگ باغ رو فروخت راحَت شد دیگه؟

چرا به پدرش فُحش می‌دی؟ !به خودش بِدِه

الآن من فردا افتادم مُردَم ...یعقوبِ ما هر گُهی خورد

مِلَّت هی باید من رو از قَبر بکِشن بیرون، فُحش بدن؟

من از پرویز اِنتِظاری ندارم اما از تو دارم

اون اگه آدم بود یک بار می‌اومد بچه‌اش رو می‌دید. اِشتِباه می‌گم؟

پیرکَندی: به والله پرویز خواست ولی آیدین از ترسِ تو جلو نیومد

!آها... اینم افتاد گَردنِ من

چرا نمی‌گی آیدین از غُصه‌ی‌ مادرِ جَوانمرگ‌ شده‌اش نیومد؟

چرا نمی‌گی آیدین از غُصه‌ی‌ مادرِ جوانمرگ‌‌ شده‌اش نیومد؟

!بابا، 15 سال گذشته !بَس کُن دیگه

پیرکَندی: این چه بدبختیه ما رو گِرِفتارش کردی؟

خدا اون خواهرِ مثلِ دسته گلت رو رَحمَت کنه

اگر قَرار باشه هر کی هَوو اومد سرش ...خودش رو آتیش بزنه

از اینجا تا اُرومیه باید گوله‌ گوله آتیش روشن باشه

تو مُهرِ شورا رو روی سَنَدِ فروش زدی یا نزدی؟

!آره، من مُهر زدم !خیلی هم پُر رنگ زدم

چیکار باید می‌کردم؟ می‌گفتم اِمضا نمی‌کنم؟

من نُخُست‌وَزیرم؟ رَهبَرَم؟

فَرمانده ارتِشَم؟ کی‌ام مگه؟

پیرکَندی: تمام اهالی جَمع شدن

و گفتن حقِّ آیدینه

[پرویز] گفت اگر [مُهر] نزنی !می‌رم شِکایَت می‌کنم

همین این رو گفت ... و هم گفتِش من حَقِّش [آیدین] رو می‌دَم

!کاظم: آیدین! بَسه

!کاظم: زود باش

(صدای پارسِ سگ)

!کاظم: نوش نوش* (اسمِ سگ)

(صدای پارسِ سگ)

!برو به پاپِل* بگو صبحِ زود بیاد اینجا (اسمِ تُرکی به معنی گیسو)

آیدین: گفتم بهش

کاظم: یک حرف رو چند بار باید بِهِت زد؟

آیدین: چَشم! یه بارِ دیگه بهش می‌گم

صدای کاظم: می‌گفت اگه بتونی ...انگُشت کوچیکه‌ی مُرده‌ها رو توی خواب بگیری

مَجبور می‌شن به هر سُؤالی که می‌کنی جواب بدن

یَحیی گفت که فقط مُرده‌ها از غِیب خبر دارن

دستِ مادرم رو گرفتم و از توی آینه کِشیدَمِش بیرون

انگشت کوچیکه‌اش رو گرفتم

خندید

یِهویی طوفان شد

آینه شروع کرد به لَرزیدن... دور شدن

دستِ مادرم کِش اومد

لاغَر و سِفید عینِ تَنه‌ی دِرَختِ تبریزی

مامان، من کِی می‌میرم؟

تا پرسیدم بُغضَم تِرِکید

نفهمیدم

نفهمیدم که گفت توی 21 سالگی

یا 31 سالگی

یا 41 سالگی

یا کِی؟

(صدای بحث به زبان تُرکی از پایین)

!پاپل: بَه بَه! بازم که تنها برگشتی

پس عروس ژاپنی ما کجاست؟

مرد: مَش پاپِل، ژاپُن نه! تایلَند

!پاپِل: ماشاالله چه چاق شدی! پدرسگ

کاظم: چیه داد و بیداد راه انداختی؟ !نذاشتی بخوابم

بابا، این ثُرَیا سیاهه زنِ میرمحمد... دیشب

اومد اینجا، می‌گه من و جِیران دیگه نیستیم برای تور دنبالِ آدم باش

!کاظم: خب یکی دیگه رو پیدا کن !دعوا نداره که

پاپِل: تو بزرگی! من مثلِ تو نیستم

زنِ رسول پیرکَندی این قدر اِفادِه نداره که این ثُرَیا سیاهه داره

پاپِل: این یارو که باغ رو خریده ...دو تا اُتاق داده بهشون

!هار شدن! مُحَبَت‌های تو یادشون رفته

پاپِل: می‌گم تا همه بدونن !تو هم بدون

!مرد: بَسه بابا! سرِمون رو بُردی

...پاپِل: با صدای بلند می‌گم که اگه آتابای* نبود (لَقَبِ کاظم به معنی پدربزرگ)

همه‌ی اهالی روستا داشتن توی خوی کارگَری می‌کردن

کاظم: چه خبر؟

!مرد: همه چی گرون شده

...این دَفعه ماهی قرمز رو از تبریز خریدم

چون فَصلِش نبود دو بَرابَر حِساب کردن

...یکی برای حوض

...*یکی هم برای بِرکِه‌ی آق‌داش (سنگِ سفید)

با این یارو فِلامینگوییه هم دعوام شد

کاظم: با کی؟

مرد: با این عروسَک‌گَردانه

کاظم: چرا؟

مرد: بیشتر پول می‌خواد

می‌گه آبِ دریاچه شوره‌ی اِسفَنج‌ها رو می‌پوسونه

صَرف نمی‌کنه

کاظم: پشیمون می‌شه، برمی‌گرده

مرد: مُطمَئِنی؟

کاظم: آره

مرد: شنیدم قَراره بِره کیش !تا آخرِ تابستون برنامه اِجرا کنه ‌ها

!کاظم: آبِ کیش شور نیست دیگه فقط اینجا شوره؟

کاظم: ساده‌ای‌ ها! برمی‌گرده !میاد می‌شینه، اِلتِماس هم می‌کنه

(صدای بوقِ ماشین)

!آیدین: شنا تَعطیل! آق‌داش هم تَعطیل

کاظم: هر کی توپ رو بگیره، مالِ خودشه

پسر بچه: دوشنبه مُسافرهات برن توپ رو پس می‌گیری؟

کاظم: چرا باید پس بگیرم؟ کِی بهتون چیزی دادم و پس گرفتم؟

هیچ‌وقت

کاظم: پس چی می‌گی؟

!همه می‌گن

چی می‌گن؟

پسر بچه: می‌گن پرویز باغ رو فروخته برای همین آتابای دیوونه شده

اگه تا دوشنبه این ماهی‌ها زنده باشن بازم جایِزِه می‌دم بهتون

کمک لازم داری؟

کاظم: آره، بیاین

(صدای دست و سوتِ بچه‌ها)

(صدای بوق زدن)

!کاظم: فَرمون رو بگیر اون‌وَر !فَرمون رو بگیر اون‌وَر

دیر وایسادَم که یه وقت مُحَبَت و وَظیفه رو اشتباه نگیرن

!ضایِع شدی؟ حالا راه بیفت

(صدای موسیقی)

!اسماعیل: سلام آتابای! سلام آقا آیدین

خوش گذشت اِن‌شاالله؟

این آقا اومده با تو کار داره

!هر چقدر بهش گفتم بیا تو. نیومد

!بیا، ببین چی می‌خواد

آیدین: سلام مرد: سلام، سلام

کاظم: سلام شیرازی: سلام خوبی؟ کاظم: ممنون

کاظم: بفرمایید داخل شیرازی: خیلی ممنون، مُزاحِم نمی‌شم چه جای خوبی ساختی

!شیرازی: خیلی عالیه کاظم: قُربونتون برم، مچکرم

شیرازی: من شیرازی هستم، یه یک هفته‌ای هست اومدیم این دور و بَرها مُستَقَر شدیم

باغِ پرویز رو تو خریدی؟

یه طَلَبی ازش داشتم، بابتِ اون طَلَب یه خونه تو تَبریز بهم داد با این باغه

من اگه باغ می‌خواستم که همین دور و برِ تهران یه جایی می‌گرفتم

با دخترها اومدیم اینجا، خوششون اومده

!از جای بدی خوششون اومده

آقای مُحتَرَم! کجا داری می‌ری؟

شیرازی: کجا می‌ری؟ !بیا داریم حرف می‌زنیم با همدیگه

اگه داریم حرف می‌زنیم ...اینم به دخترهات بگو

بگو که خواهر جوانِ من به خاطرِ اون پرویزِ پُفیوز !وَسطِ همون باغ، خودش رو آتیش زده

ببین من برای دَعوا اینجا نیومدم اهلِ دعوا هم نیستم

بِالاَخَره هر کسی تو زندگیش !یه دردی، یه مُشکِلی، یه چیزی داره دیگه

بیا این باغ رو بگیر، بساز. این بچه‌های منم یه چند وقتِ دیگه خَسته می‌شن

این باغ می‌شه مالِ تو من می‌فروشم به خودت

کاظم: به سلامَت !شیرازی: گوش بده به حرفِ من

!کاظم: استغفُرِالله !شیرازی: گوش بده

(صدای گاو)

کاظم به تُرکی: کی این یارو رو فرستاده سُراغِ من؟

!اسماعیل: من چه می‌دونم

کاظم: تو طَرَفِ منی یا ...این دِهاتی‌هایی که بعد از

سه بار حَج رفتن هنوز بهت می‌گن مَش اسماعیل؟

چرا ما رو خوار می‌کنی؟

!کاظم: این رو بِده به من

...فکر می‌کنی نمی‌فهمم که خودت رو

می‌زنی به خواب باهام روبِرو نشی؟

کاظم: الآن هم مثلاً داری کار می‌کنی؟

‫10 ساله توی این خونه !دست به سیاه و سفید نزدی

!لازِم نکرده

کاظم: برو بشین تو همین خراب‌‌شده !تِریاکِت رو بکِش

!پولِ زَحمَت‌های من رو دود کن بِره هوا

اسماعیل: حرفِ دهنت رو بفهم کی تِریاک کشیده؟

آیدین: دایی؟

!کاظم: تو برو گم شو

اسماعیل: چیکارش داری؟

!کاظم: برو تو خونه ببینم

!اسماعیل: با اون کاری نداشته باش

کاظم: فکر کردی من کورم؟ ها؟

!اسماعیل: ول کن دستم رو !ول کن! خودم میام

کاظم: تو این روستا مرغ تُخم کنه من می‌فهمم

کاظم: بعد تو می‌گی تِریاک نمی‌کِشی؟

کاظم: کجا گذاشتیش؟ کجا گذاشتیش؟

اسماعیل: چی رو؟

کاظم: خودت می‌دونی! کجا گذاشتیش؟

کاظم: پس این چیه؟ پس این چیه؟

!این‌جوری نگاهم نکن !این‌جوری نگاهم نکن

!دیگه از این چشم‌ها نمی‌ترسم

...گذشت روزهایی که هر غلطی

دلت می‌خواست می‌کردی !و من هیچی نمی‌گفتم

کاش زودتر جلوت وایمیستادم ...و نمی‌ذاشتم

!فَرُخ‌لِقای بَدبخت رو بفرستی مَسلَخ

(صدای گریه‌ی اسماعیل)

!الکی گریه نکن !الکی گریه نکن

کاظم: اگه گذاشتم تو این خونه زندگی کنی فقط به خاطرِ آیدینه

وگرنه هم حالم از تو به هم می‌خوره و هم اون خواهر و برادرهایی که

اِرثِ جَدّ و آبادشون رو از منِ بیچاره گرفتن

پشتِ سرِ من چی به آیدین می‌گی؟

یه آیدین برای من مونده می‌خوای اونم بگیری؟

کاظم: به آیدین گفتی پرویز باغ رو فروخته یا نه؟

...باغی که مادرِ بیچاره‌اش رو به خاطِرِش

دادی به یه مَردِ همسنِ خودت؟

این بار من و آیدین رو چند فُروختی؟

اسماعیل: گفت باغ رو به خاطِرِ بدهی‌اش ...به شیرازی

!دادگاه داده به این یارو

این پولی رو هم که آورد داد به من گفت ماشینش رو فروخته

اسماعیل: گفت اگه آیدین رفت دانِشگاه مُمکنه به دردش بخوره

!کاظم: ای داد! ای داد

(صدای گریه‌ی اسماعیل)

بابا، نه خودت یه ذَرِّه آبِرو داری !نه گذاشتی برای ما آبِرو بمونه

(صدای گریه‌ی اسماعیل)

چِک روی طاقچه است تو اتاق

(صدای گریه‌ی اسماعیل)

(صدای پرنده)

(صدای باد)

(صدای بادِ شَدید)

(صدای زوزه‌ی گُرگ)

(صدای پَخشِ موسیقی تُرکی)

(صدای پارسِ سگ)

میرمحمد: آتابای تویی؟ سلام

کاظم: اسمِ این یارو چیه؟

میرمحمد: شیرازی

کاظم: بگو بیاد

شیرازی به فارسی: سلام علیکُم ها، تویی؟

!خوبی؟ بِفَرما داخل !چرا اینجا وایسادی؟ بِفَرما

کاظم به فارسی: اگه یه روز خواستی بفروشیش !می‌فروشیش به من، توی قَرارداد هم می‌نویسی

شیرازی: آره قَبوله، چشم

شیرازی: رو به راهی؟ می‌خوای برسونمت؟

(صدای گوسفندها)

(صدای پارسِ بلند سگها)

(صدای پارس سگ) (صدای گوسفندها)

(صدای گوسفندها و زنگوله‌ها)

!کاظم با صدای بلند: آیدین

کاظم با صدای بلند: سیگار آوردی؟

(صدای گوسفندها و زنگوله‌ها)

(صدای باد)

کاظم: گفتم بیای که بریم با شیرازی قَرارداد ببندیم

چی شد یهویی؟

!کاظم: چی شده‌اش دیگه به تو رَبطی نداره

(صدای زنگوله‌ها)

!مُبارَکه

آقا خیلی ناراحَته

آیدین: زنگ زدی بیام، رفتم یه سر بهش زدم نبود. کَله‌ی سحر رفته بود بیرون

فکر کنم تا صبح نخوابیده

آیدین: آقا هیچ گُناهی تو این ماجَرا نداره اذیتِش نکن

!این گُه‌خوری‌ها به تو نیومده

سرت رو بنداز پایین !نون و پنیرت رو بخور

!کاظم: یه کَلَمه باهاش حرف زدم پُر رو شد

!حَدِّ خودت رو بدون

(صدای باد)

بچه‌ی خوبی هستی ها !اما اصلاً نمی‌شه به روت خندید

!شیرازی به فارسی: خسته نباشی، آباجی ثریا به تُرکی: ممنون

شیرازی: خب آتابای جان، اینم دو نُسخه قَرارداد همون‌جوری که عکس داده بودی

بابا، اَخم‌هات رو وا کن !می‌خوایم قَرارداد ببندیم! اِ

شیرازی: فقط یه یکی، دو تا نُکته رو ...بهت بگم

کاظم به فارسی: بله شیرازی: یکی، هیچ درختی رو قطع نکن! به هیچ وجه

بعدشم این دِرَخته رو ...بیار تو طَراحیت مثلِ این

دیدی می‌بَرن تو سَقف می‌ذارن دریم این‌ها از این کارها که... یه چیز با حاله دیگه

(صدای صحبتِ دخترها)

(صدای موسیقی)

سیمین: خیلی قشنگ هست ها !بیا دیگه

(صدای موسیقی) (صدای صحبتِ دخترها)

!سیمین: بیا دیگه، بیا سیما: نمی‌دونم

آیدین: چی شد؟

!کاظم: دست نزن، چیزی نشد

آیدین: خوبی؟

میرمحمد: اِ! تو اینجایی؟

من از صبح هِی این‌وَر، اون‌وَر دُنبالِت گشتم

رفتم خونه‌تون، مش اسماعیل گفت خونه نیستی

رسولِ پیرکَندی هم گیر داده که باید پیداش کنی، کارِ واجِب دارم

کاظم: کارِ واجِب داره؟

میرمحمد: بله

!کاظم: خِیر باشه

میرمحمد: زنِ یحیی مُرد

!خودت رو ناراحَت نکن

!همه‌مون آخرش می‌میریم

میرمحمد: مش ‌اسماعیل هم می‌میره !منم می‌میرم

!شیرازی هم می‌میره

!میرمحمد: کجا داری میری؟ آقا

!ارباب

!برادر

...میرمحمد: رسول می‌گه ماشینت رو

رسول می‌گه ماشینت رو بردار بریم مسجدِ خوی

!اَداش رو ببین

!بی‌‌پدر

!یادش رفته شَلوارِ پاره می‌پوشید

!دیوانه

!میرمحمد: دیوانه‌ی پدرسگ

(صدای پخشِ موسیقی خارجی)

!لامَصَب

!عجب آهنگی داره می‌خونه !الله اکبر

مرد: مگه تو می‌فهمی چی می‌گه؟

!نه والله! اما قلبِ آدم رو می‌لرزونه

!می‌سوزونه

(صدای پخشِ موسیقی خارجی)

اَه! بیچاره یحیی

!مرگِ عَزیز خیلی سخته

مرد: خدا رَحمَت کنه

روضه‌خوان: رَحِمَ الله مَن یَقرأ الفاتِحه

(صدای زنگِ موبایل روضه‌خوان) (صدای صلوات خواندنِ همگی)

(صدای تَلاوَتِ قرآن)

مرد: خدا رَحمَت کنه

(صدای تَلاوَتِ قرآن)

!یحیی: کاظم

اینجا چرا وایسادی؟

یحیی به تُرکی: بریم یه گوشه !سیگار بکِشیم کسی نبینه

کاظم: باشه، بیا بریم ماشینِ من اینجاست

یحیی: نه، بیا بریم سرِ کوچه

مَقبَره‌ی شَمس* الآن خَلوَته (شمسِ تبریزی: عشق و استادِ مولانا)

کاظم: پس بذار به یکی بگم که دُنبالمون نگردن

یحیی: نمی‌خواد، بیا

روضه‌خوان: فاتِحَه مَعَ الصَلَوات

(صدای صَلَواتِ دسته‌جمعی از داخِل)

صدای مرد: خدا رَحمَت کنه

(صدای جیغِ پسر بچه‌)

کاظم: به چی نگاه می‌کنی؟

!یحیی: سفید کردی ‌ها

(صدای روضه‌خوانی از داخل)

کاظم: خیلی وقته

یحیی: خوشحال شدم دیدمت

(صدای تَسبیح در دست جا به جا کردنِ کاظم)

کاظم: من از مَریضی زنت خبر نداشتم در جَریان نبودم

یحیی: هیچ‌کس نمی‌دونست زن: الله رَحمَت کنه یحیی: سلامَت باشید کاظم: سلام

یحیی: فکر می‌کرد خوب می‌شه

تا دو روز پیش هم فکر می‌کرد خوب می‌شه

کاظم: خدا رَحمَتِش کنه

یحیی: ممنون

(صدای موسیقی)

کاظم: می‌دونم خیلی سخته ولی نگذار داغونِت کنه

یحیی: یه کم زود نیست برای گفتنِ این حرف؟

صبح خاکِش کردیم

(صدای بازی بچه‌ها)

...کاظم: ظهرِ روزی که فرخ‌لِقا رو خاک کردیم

زنگ زدی عینِ همین حرف رو بهم زدی

!یحیی: من گفتم؟ نه، نگفتم

!کاظم: چرا، گفتی

یحیی: یادم نیست

کاظم: ولی من خوب یادمه

مرگِ فرخ‌لِقا کَمَرِ ما رو شکست

یحیی: خدا رَحمَتِش کنه

کاظم: یکی دیگه هم بکِشیم؟

یحیی: بِده بیاد

(صدای هَمهَمه‌ی بازار)

یحیی: سرم گیج رفت ولی خیلی حال داد

کاظم: خیلی وقته نکِشیدی برای همینه

!سیگار این‌قدر پیرَت کرده ‌ها

فقط سیگار؟

!یحیی: آدمِ بدونِ درد وُجود نداره، کاظم

!حرف رو عوض نکن

...اِن‌شاالله یادت میاد که اولین بار

!تو سیگار رو دادی دستِ من

باز داری خاطِره‌سازی می‌کنی؟

قهوه‌چی: چای‌ بریزم؟

ممنون، دو تا بریزید برامون

می‌خوام برگردم روستا توی باغِمون

!اونجا هیچ خبری نیست

!یحیی: شاید هم هست

من 100 بار تَصویرِ همچین روزی رو دیدم

...حتی وقتی که دکترها می‌گفتن

حالش خوب می‌شه و داروها اثَر کرده

می‌دیدم که مِهری می‌میره

می‌دیدم که جلوی مَسجِد وایسادَم

سیاه پوشیدم، از مِلَّت تَشَکُر می‌کنم

یحیی: می‌دیدم که تو میای

...پارسال به خودم گفتم کاظم رو که دیدم

...وسطِ خَتم بهش می‌گم بیا بریم

سر مَزارِ شَمس یه سیگار بکشیم با هم

!تو هم اومدی

(صدای پارسِ سگ‌ها)

کاظم: دستت درد نکنه

(صدای پارسِ سگ‌ها) (صدای جیرجیرک)

!اسماعیل: پسرِ دیوانه

(صدای پارسِ سگ‌ها) (صدای جیرجیرک)

آیدین: به خدا دیگه نمی‌دونم !چیکار کنم از دستِ شما

اسماعیل: نگران نباش! 2-3 روزه همه چیز درست می‌شه

اسماعیل: اینم مثلِ مادر خدابیامُرزش دیوونه‌ست

!والله داییش هم دیوونه بود

یه عُمر بینِ دیوونه‌ها زندگی کردم !پدرم در اومده

من چی؟ من هم دیوونه‌ام؟

!اسماعیل: نه

تو عاقِلی! تو به خودم رفتی

آیدین: می‌گم آقا جون ...تو که می‌دونی دیوونه‌ست

چرا ازش ناراحت می‌شی؟

ناراحت نیستم

!آیدین: هستی دیگه قربونت برم دو روزه صِدات رو نشنیدم

!قیافه‌ات رو ببین آخه

اسماعیل: آخه این‌جوری نباشم بی‌خیالم نمی‌شه

بعدِ یه عُمر با دیوونه‌ها زندگی کردن یه چیزهایی یاد گرفتم

خب این رو به منم بگو !این همه غُصه نخورم آخه

!اسماعیل: غُصه بخور !غُصه خوردن برای شاعِرها خوبه

!اومد... آقا، اومد

!اسماعیل: نخند! نخند

کاظم: بفرمایید

اسماعیل: دستت درد نکنه

کاظم: نمی‌خوای بازش کنی؟

آیدین: آدیداس؟

آیدین: دایی، اصله؟

آره، اصله

!دایی، تو مُسلَمون نیستی به خدا !دایی، تو مُسلَمون نیستی به خدا

آیدین: پس من چی؟

اگه خوشت میاد، تو بپوش

!کاظم: نمی‌تونه بپوشه شماره‌اش چهل و چهاره

دایی، یه دو میلیونی دادی پاش فکر کنم؟

اسماعیل: دو میلیون؟

!کاظم: فقط بِپوشش‌ها! نذار تو کُمُد

برای پا و کَمَردَردت خوبه

دستت درد نکنه

کاظم: من می‌رم بخوابم دیشب نخوابیدم

فردا صبحِ زود هم باید برم کاکوتی* بِچینم (گیاهی از خانواده‌ی نَعنا)

قبل از این که مُسافِرها بیان

اسماعیل: برو بخواب خودم صبح بیدارت می‌کنم

باشه، شب‌ به خیر

اسماعیل: شب به خیر، پسرم

کِیف کردی؟

آیدین: دایی؟

آیدین: دستت درد نکنه

کاظم: دستِ تو هم درد نکنه اُملِت خیلی خوشمَزه بود

آیدین: ممنون

فقط آیدین، کفش‌ها چینیه !اصل نیست. نگی بهش

آیدین: اصل نیست؟ کاظم: نه

آیدین: پس برای چی بهش گفتی اصله؟

وقتی یه عمر با دیوونه‌ها !زندگی کنی، می‌فهمی

کاظم: چرا باید یه چیزی بهشون بگی که آرومِشون کنی

!دیوونه‌‌ست

کاظم: مادرِ خدا بیامرزش هم دیوونه بود

برادرش هم دیوونه بود

(صدای باد)

(صدای رَعد و برق)

(صدای باد)

(صدای باد) (صدای رَعد و برق)

(صدای موسیقی)

(صدای باد) (صدای رَعد و برق)

(صدای موسیقی)

(صدای رَعد و برق)

آیدین به فارسی: مُهِم نیست اولین کسی که‌ ماهی قرمز را در این بِرکِه دید چه کسی بود

مُهِم این است که هر بار ماهی قرمز ...در این بِرکِه دیده می‌شود

...نشانی این است که قرار است

آب‌ها، گوسفَندها و زن‌ها دوقُلو بِزایند

...صدای کاظم: چرا تا حالا هیچ مُسافِری

...ازم نَپُرسیده توی بِرکِه‌ای

که آبش از دلِ کوه میاد ماهی قرمز چیکار می‌کنه؟

چطور یه افسانه‌ی الَکی می‌تونه این‌قدر خوب کار کنه؟

...اونم توی دوره‌ای که همه می‌دونن

!دیگه هیچ مُعجِزه‌ای وُجود نداره

چرا هیچ‌وقت از یَحیی نپرسیدم

...برای چی باید یه مُرده

از همه‌چیز خبر داشته باشه؟

و انگشت کوچیکه‌اش هم

بشه دَریچه‌ی اَسرارِ غِیب؟ اشاره به یک افسانه‌ی تُرکی که می‌گه اگر مُرده‌ای را در خواب ببینی) (و انگشتِ کوچکش را بگیری، اَسرارِ غِیب را به تو خواهد گفت

(صدای رَعد و برق)

!کاظم پای تلفن: برنامه‌ی بِرکِه رو حَذف کن

!گوش کن ببین چی می‌گم

یه جا وایسا حرف بزن، آنتِن نمی‌ده !الو؟ ایش

(صدای تُرمُز گرفتن)

سیمین به فارسی: می‌شه ما را تا خونه برسونین؟

(صدای سَنجاقَک)

!بشین زمین

(صدای سُرفه‌ها‌ی سیما)

سیما آهسته به فارسی: آخ! مرسی

سیمین: خیلی ممنون. لُطف کردین

سیمین: ببینمت

!سیما: آی سیمین: سیما، یه چیزی بگو صدات رو بشنوم

!سیما: آخ

!سیمین با گریه: بگو یه چیزی آیدین: بُخاری بزنم؟

نه، نمی‌خواد فقط اگه می‌شه یه ذَرّه شیشه‌ها رو بِدین بالا

(Lili (u turn) صدای پخشِ آهنگ) (AaRON :خواننده)

♪ you’ll see that you can breath ♪ (...خواهی دید که می‌تونی)

♪ without not back up ♪ (بدون هیچ کمکی نَفَس بکِشی)

آیدین: موسیقی که اذیتِشون نمی‌کنه؟ سیمین: نه

♪ some much stuff you got to understand ♪ (ﭼﻴﺰﻫﺎی زﻳﺎدی ﻫﺴﺖ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﺎد ﺑﮕﻴﺮی)

♪ For every step in any walk ♪ (برای هر قَدَم توی هر گُذَرگاهی)

♪ Any town of any thought ♪ (ﻫﺮ ﺷﻬﺮ ﺗﻮی ﻫﺮ روﻳﺎﻳﻰ)

♪ I’ll be your guide ♪ - (ﻣﻦ راهنَمای ﺗﻮ ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﻮد) سیمین: جونَم بهتری؟

!سیمین: بابامه! بابامه می‌شه بهش عَلامَت بدین؟

(صدای دو بار بوق زدن) سیمین خَطاب به سیما: بابامه

♪ Any place you’ve never been ♪ (ﻫﺮ ﻛﺠﺎ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻟﺎ ﻧﺒﻮدی)

‫سیمین با فریاد: واسه چی گوشی‌ات رو جواب نمی‌دی؟ ‫100 بار بهت زنگ زدم!

!شیرازی: حموم بودم سیمین با فریاد: چرا جوابمون رو نمی‌دی؟ !ما گیر کرده بودیم توی راه

♪ The same blood runs in every hand ♪ (یک خون در رَگ‌های همه‌ی ما جاریه)

!سیمین با فریاد: هنر کردی! باشه

♪ You see it’s not the wings... ♪ (...می‌دونی بال ها نیستن که)

♪ that make the angel ♪ (فِرِشته رو فِرِشته می‌کنن)

سیمین با فریاد: فکر نکن من نمی دونم !از کجا داری میای

شیرازی: سیما جان، خوبی‌ بابا؟ قربونت برم، چِت شده؟ !سیما: آی

شیرازی: سیمین؟ !سیمین با فریاد: بیا کنار ببینم

سیمین: از این به بعد گوشیت رو با خودت بِبَر !هر گوری باشی جواب می‌دی شیرازی: باشه

♪ Any place you’ve never been ♪ (ﻫﺮ ﻛﺠﺎ ﻛﻪ ﺗﺎ حالا ﻧﺒﻮدی)

♪ I’ll be your guide ♪ (ﻣﻦ راهنَمای ﺗﻮ ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﻮد)

♪ For every street of any scene ♪ (برای هر کوچه به سَمتِ هر مَنظَره‌ای)

!چه وَحشی بود دختره

‎(صدای رَعد و برق)

!ولی خوب رید به هِیکَلِت

‎(صدای رَعد و برق)

(صدای ساز زدن از پایین) (صدای دست زدنِ افراد)

(صدای گوسفندها و زنگوله‌ها)

(صدای ساز و دست زدنِ افراد) (صدای زنگوله‌های گوسفندها)

(صدای پارسِ سگ‌ها)

پا‌پِل: بَه بَه! تو که می‌ری حمام ...این‌قدر خوشگِل می‌شی

!زود به زود برو دیگه

بیا، برو فیتیله‌ی این «عاشیق تقی» رو بکِش پایین

!آبرومون رو بُرد

کاظم: مَست کرده باز؟

پا‌پِل: آره، دهنش بوی گُه می‌ده پدرسگ

کاظم: آیدین کجاست؟

پا‌پِل: همون ‌جاست، 2-3 تا دختر دیده شده هَمدستِ عاشیق تقی

(صدای آوازِ تُرکی)

پا‌پِل: هر بار این بچه رو می‌بینم یادِ مَش اسماعیلِ هیز می‌افتم. جانِ تو

(صدای آوازِ تُرکی و دست زدن)

...کاظم: با این همه مُصیبَت تو زِندگی‌ات

چطور می‌تونی اینقدر سرخوش باشی؟

پا‌پِل: چیه؟ حالا که بارون ریده به بَرنامه‌هات

تو هم می‌خوای بِرینی به من؟

...برو اون عاشیق* رو خَفه کن (عارف و شاعر بَداهه‌نَواز)

شامِ مِلَّت رو بدیم

(صدای آوازِ تُرکی)

صدای مرد: مُحکَم

عاشیق تقی به فارسی: اِن‌شاالله بعد از شام بَرنامه‌ی بَعدی را خواهیم دید

به اِفتِخارِ ایران و آذَربایجان یک کَفِ مُرَتَب

(صدای دست زدنِ افراد)

صدای کاظم: یَحیی! چرا فَرُخ‌لِقا نمیاد تو خوابم؟

چون می‌ترسم؟

...از اینکه با سر و صورتِ سوخته

بیاد تو خوابَم می‌ترسم؟

این که انگُشت‌‌هاش به خاطرِ سوختگی ...به هم چَسبیده و من

نمی‌تونم انگُشتِش رو بگیرم

و بپرسم چرا این کار رو کرده؟

لُطفاً بِهِم نگو که اُمیدوار باش

فَرُخ‌لِقا سالِم و سَرحال ...با اون دست‌های قَشنگِش

بیاد تو خوابِت

البَته تو هیچ‌وقت نمی‌گی با اون دست‌های قَشنگِش

...چون تو هَمیشه قبل از اینکه حرف بزنی

کَلَماتت رو می‌سَنجی

می‌دونی چی بگی

یَحیی! چرا من هیچ‌وقت نتونستم باهات راحَت حرف بزنم؟

حتی الآن

چرا من هیچ‌وقت ازت اِنتِظاری نداشتم؟

چرا باید بیارَمِت اینجا؟

چرا باید خودم رو مُوَظَف بِدونم که حالِت رو بهتر کنم؟

کاری که تو هیچ‌وقت برای من نکردی

!حتی وقتی فَرُخ‌لِقا مُرد

!یَحیی: این‌وَر هم بریز

کاظم: حاضِری؟

یَحیی: ها؟ حتماً

!کاظم: پِخ (صدای ترسیدن و خندیدنِ یَحیی)

(صدای برخوردِ لاستیک به زمین)

(صدای موسیقی)

یَحیی: کی باوَر می‌کنه یه زمانی تا اینجا رو شِنا می‌کردیم؟

کاظم: آخرین بار کِی اومدی اینجا؟‌

یَحیی: همون موقِع‌ها با تو اومدم

کاظم: ولی من زیاد میام

!یَحیی: آخه تو خاطِره‌بازی

کاظم: مُسافِرها رو میارم اینجا میان عَکس می‌گیرن

دو هفته یه بار میام

یَحیی: داریم پیر می‌شیم

یَحیی: یَواش یَواش داریم پیر می‌شیم، کاظم

کاظم: پیر شدیم، تموم شد رفت پی کارِش یَحیی: هوم

یَحیی: شده اِشتِباه کنی، همون لَحظه هم ...بدونی داری اِشتِباه می‌کنی

اما نتونی جلوش رو بگیری؟

بریزم؟

!نه، بَسه

زندگی من سَرتاسَر اِشتِباهه

!کاظم: همه‌‌ش

یَحیی: تو از توی هزار تا مُشکِل به سلامَتی اومدی بیرون

اما نه از اونی که می‌خواستم

مُهِم اینه که حالِت رو خوب کردی

همه‌چی ‌رو دوباره از اول ساختی

!یَحیی، من دیگه اون آدمِ سابِق نیستم

خیلی تَغییر کردم

کاظم: زندگی جَدیدم رو روی هیچی ساختم !خالیه... پوچ

شنیدم هَمکلاسی دانشگاهت رو خیلی دوست داشتی

اما خب حَق نداشتم دوستش داشته باشم

یَحیی: یه چیزی بگم؟

!باید می‌موندی

!یَحیی: دَر نمی‌رفتی

!باید حَقِّت رو می‌گرفتی

من یه بچه‌ی 22 ساله بودم

تَک و تنها توی خوابگاه

!تَلاشَم رو کردم ها

کاظم: تَوانایی‌هام رو هم نشون دادم

ولی نَهایَتِش چی؟

یه دانشجوی مِعماری خوب و ساده و دِهاتی بودم

که عاشقِ خوشگِل‌ترین دخترِ دانشکَده شده

!اِنصافاً خوشگل بود، یَحیی

هر کاری می‌کردم، مَسخَره‌ام می‌کردن

هَمکلاسی‌هام رو می‌گم

لباس پوشیدَنم رو، لَهجه‌ام رو

!همه‌چی‌ام رو

هر کاری کردم

خدا شاهِده از همه‌شون هم بهتر بودم

کاظم: ولی در نَهایَت من باز هم سه هیچ از همه‌شون عَقَب بودم

یَحیی: یه کم دیگه بریز برام

...کاظم: یَحیی

یه وقت‌هایی زور می‌زنم صورتِش رو به یاد بیارم

دیدی دیگه، آدم می‌خواد بِره تو یه حالِ غَم و غُصه

که یه مَطلَبی، چیزی بنویسه

باوَر می‌کنی قیافه‌اش رو هم یادَم نمیاد؟

یَحیی: چون اِنکارَش می‌کنی

چون هنوز توی ذِهنِت نَکُشتیش

کاظم: یَحیی، از چیزی که می‌خوام الآن بگم خِجالَت می‌کِشَم

اما می‌دونی من انگیزه‌ام رو ...برای اینکه از دانِشگاه اِنصِراف بدم

و بیام اینجا که بعد قَوی‌تر برگردم از چی می‌گیرم؟

!از نِفرَت

...می‌گم قَوی‌تر بشم و برگردم اونجا

و پدرِ همه‌شون رو در بیارم

!مَعلومه‌ آخرش به کجا می‌رسه دیگه

راست می‌گم یا نه؟

کاظم: اون‌وقت الآن دارم چیکار می‌کنم؟

برای یه مُشت آدم که با گاو و گوسفند فروختن آدم شدن و باغ خریدن، ویلا می‌سازَم

!کاظم: رویاهایم چی بود و چی شد

تو هنوز عَصَبانی هستی

تا نبَخشی دختره رو آروم نمی‌شی

!بِبخشِش

بِبخشِش، اون‌وقت می‌بینی همه چی عَوَض می‌شه

...یَحیی: پایت رو مُحکَم بِکوب رو زمین

!عاشق شو

!کاظم: چِرت و پِرت نگو، بابا

!یَحیی: نه به خدا! جِدی می‌گم

ازدواج کن

!اول ازدواج کن‌ بعد عاشقش شو

تو چیزی مالِ خودت نباشه !می‌ترسی دوستِش داشته باشی

(صدای آتش)

کاظم: من می‌ترسم یا تو؟

ببینم، تو واقعاً همون یحیایی؟

کاظم: این همه سال به شاگردهات چی یاد می‌دادی؟

ترس می‌کاشتی توی ذِهنِشون؟

!من رو نگاه کن، یَحیی

کاظم: می‌گم چطوره فردا برم خواستگاری جِیْران دخترِ میرمحمد؟ ها؟

...ازدواج کنم بعد برم اِستِخدام شم

!تا خیالَم راحَت باشه که حُقوق و بیمه دارم

کاظم: بعدش چیکار کنم؟

مُنتَظِر بشینم ببینم ...زنم کِی مَریض می‌شه، می‌میره

‫بعدش برگردم به جایی که ‫15 سال پیش ازش فَرار کردم

و با برادرِ دختری که عاشِقِش بودم بشینم و بنوشَم؟

...یَحیی، یعنی تو واقعاً فکر می‌کردی

من از عشقِ تو به فَرُخ‌لِقا بی‌خبر بودم؟

کاظم: یَحیی

کاظم: کی به ما حَق می‌ده که دوست داشته باشیم کسی رو یا نه؟

...من اگه از تهران برگشتم

برای این بود که قَو‌ی‌تر برگَردم

اما تو از آدمی که دوستش داشتی گذشتی چون ترسیدی

!یَحیی: اِشتِباه می‌کنی

!اِشتِباه می‌کنی، کاظم

!کاظم: آتابای*! کاظم مُرد (پدربزرگ)

کاظم: می‌دونی این همه سال برای چی سُراغِت نیومدم، یَحیی؟

...چون دلم نمی‌اومد وقتی می‌بینمت

!بهت بگم که تو فقط یه ترسویی

!من ترسو نیستم

!کاظم: چرا ترسویی

!یَحیی: نیستم

!ترسویی

...کاظم: یَحیی

فَرُخ‌لِقا مُرد

اُستِخون‌هاش پوسید

کاظم: زنِ تو هم مُرد

قَدِ پسرِ فَرُخ‌لِقا الآن از تو هم بلندتره

پرویز، قاتلِ واقعی فَرُخ‌لِقا که ...مَعلوم نیست

!کجا خودش رو گُم و گور کرده

مَش اسماعیل که یه سیلی می‌زد ...چهار دور می‌چرخیدیم

الآن مثلِ موش شده دیگه از کی می‌ترسی؟

!کاظم: بازم که در رفتی

!تو یه ترسویی، یَحیی

!یَحیی: من زودتر از فَرُخ‌لِقا مُردم، کاظم

توی عروسیش دُزدَکی اومدم تو باغ همه‌تون رو دیدم

یَحیی: کُت‌ و شلوارهایی که پرویز براتون خریده بود رو پوشیده بودین

و می‌رَقصیدین

همه‌تون شاد و خوشحال بودین

...مَش اسماعیل، سُهراب، تو

حتی فَرُخ‌لِقا

!من اما لای درخت‌ها از غُصه مُردم، کاظم

یحیی: از ترس نبود از مُحَبَت بود

فَرُخ‌لِقا به خاطرِ خانِواده‌اش زنِ پرویز شد

اما اینکه فوری بچه‌دار شد رو نمی‌فهمیدم

چیکار باید می‌کردم؟

بازم باید صبر می‌کردم؟

...کاظم: روزی 10 بار به خودم می‌گم

...اگر تو به جای این که به ما فکر کنی

به خودت فکر کرده بودی !الآن فَرُخ‌لِقا زِنده بود

این حرف رو می‌زنی !چون آخرِ قِصه رو می‌دونی

کاظم: من فقط این رو می‌دونم ...که از تو هم

!به اندازه‌ی بابام و پرویز ناراحَتَم، یَحیی

...کاش زنِ اون پرویزِ عَوَضی نمی‌شد

که با داشتن یه بچه‌ی شیرخواره بِره و یه زنِ دیگه بگیره

!خدا می‌دونه چه زَجری کشید فَرُخ‌لِقا

(صدای آب)

کاظم: که نَفت ریخت رو خودش و زندگی ما

کاظم: بَعضی وقت‌ها فکر می‌کنم ...اون لَحظه‌ای که کِبریت کشید

و خودش رو آتش زد !پَشیمون شد یا نه

اینکه چقدر ترسید

!تا اون لَحظه‌ای که تهِ باغ خورد زمین

ما هر چند وقت یک بار دُزدَکی همدیگه رو می‌دیدیم

اینم فَرُخ‌لِقا ازم خواسته بود

اون حرف می‌زد من فقط گوش می‌کردم

بارِ آخری که دیدمش دائِم می‌خندید، خوشحال بود

یحیی: خوشحال بود پرویز از تَبریز زن گرفته

آره، می‌گفت اینطوری کمتر می‌بینَمِش

بِالاَخَره منم حرف زدم

!گفتم فَرُخ‌لِقا دیگه خسته شدم

!یحیی: بُریدم! دیگه نمی‌تونم

گفتم می‌خوام ازدواج کنم با دختر خاله‌ام

اولش باوَر نکرد

!اما بعد قاطی کرد

شروع کرد به داد و بیداد کردن

ازش ترسیدم

یِهویی بلند شد، رفت

بعد برگشت

یحیی: گفت اگه این کار رو بکنی ...خودم رو آتیش می‌زنم

که همه فکر کنن به خاطِرِ پرویز بوده

!اما یحیی بِدون که به خاطرِ تو بوده

آخه من تا کِی باید صبر می‌کردم؟

(صدای آب)

!وایسا، کاظم

!یحیی: کاظم، وایسا

!کاظم، وایسا !کاظم

(صدای موسیقی)

صدای کاظم: دیگه هیچ سُؤالی ازت ندارم

هر وقت دلت خواست می‌تونی بیای تو خوابم

(صدای موسیقی)

!سیمین به فارسی: 37، 38، 39، 40... آفرین

سیما به فارسی: بَسه دیگه! سرما می‌خوره !ببین، ببین من رو

(صدای خنده‌ی آیدین)

!آیدین به فارسی: نه بابا !من تا حالا سرما نخوردم

سیمین به فارسی: دیدی من گفتم؟ آیدین قَویه، بابا! مگه نه؟

سیمین: خب حالا شیرجه‌ی بعدی رو با پُشتَک بزن

!سیما به فارسی: نمی‌خواد !می‌گم خطرناکه دیگه. اِ سیمین: تو چیکارش داری؟

!آیدین به فارسی: نه، نه، نترسید. حلّه !سیمین با ناز: آیدین، بزن

!آیدین

میرمحمد به تُرکی: چی شد؟ چی شد؟

!کاظم به تُرکی: بیا، بیرون ببینم

کاظم به میرمحمد: تو اینجا چیکاره‌ای پس؟

سیما: چی شد؟ خوبی؟

!سیما: سرش داره خون میاد !یه دَقیقه وایسا

سیما: یه دَقیقه وایسا، من زَخمِش رو ببینم ...یه دَقیقه

سیما: بیا! نمی‌خواد

!آیدین: دایی، داره خون میاد

!دایی، به خدا گَرم بود

!کاظم: خَفه شو

کاظم با فریاد: به چی نگاه می‌کنی؟

آیدین: برم پیراهَنَم رو بپوشم و بیام؟

!کاظم: گفتم خفه شو !خفه شو

!آیدین: دایی، گُه خوردم !دایی، گُه خوردم

!کاظم: آخه می‌بینی ماشین داره میاد

(صدای سگ) (صدای گوسفندان)

!کاظم: وایسا

!وایسا

!بهت می‌گم وایسا

کاظم: من این کارها رو یادت دادم بی‌پدر؟

کاظم با فریاد: نگفتم بهت آبِروی من رو نبر؟

!آیدین: دایی، به خدا گَرمَم بود

!کاظم: پاشو ببینم! پاشو ببینم

!کاظم: پاشو بی‌پدر

مگه نگفتم شَخصیت داشته باش؟

!چند بار باید این چیزها رو یادت بدم آخه

آیدین: مگه من چیکار کردم؟

!خفه شو بی‌آبرو! تُف به روت

(صدای گریه‌ی آیدین)

!صدای کاظم: نه، نباید گریه کنم

(صدای پارسِ سگ)

مُعجِزه‌ای در کار نیست

آدم‌ها تَغییر نمی‌کنن

نه خودشون

نه ترس‌هاشون

و نه تنهاییشون

نباید گریه کنم

(صدای جیرجیرک)

!بیا تو

از کجا می‌دونستی میام؟

پاپِل: شنیدم چی شده

!کیه که ندونه آیدین همه‌ی زندگی توئه

پاپِل: می‌دونستم حالِت بَدِه

!مُنتَظِرَت بودم. بیا تو

!بنا: علی، علی اونجا یه کم سیمان قاطی کن !زود باش

!دست بجنبون! سیمان قاطی کن

!بیار ببینم. بیار

(صدای موسیقی)

(صدای فریادهای کاظم)

(صدای مرغ و خروس)

خوبی؟

کاظم: آیدین کجاست؟

به زور‌ فرستادمش حمام

اسماعیل: آبِ سرد برای تنِ کَبودش خوبه

آقا، دستِ خودم نبود

نفهمیدم چیکار می‌کنم

!یِهویی دیوونه شدم

!اسماعیل: کاظم هیچی نگو !اصلاً حرف نزن

کاری نکن فُحش بکِشم به خودم و جَدّ و آبادَم و کُلِ قَبرِستونِمون

اسماعیل: بذار همین یه ذَرّه اِحتِرام بینِمون باقی بمونه

(صدای دوشِ حمام)

آیدین: کیه؟

کاظم: منم

(صدای دوشِ حمام)

آیدین: بله؟

(صدای دوشِ حمام)

کاظم: بعد از حَمام بیا تو اُتاقَم کارِت دارم

(صدای دوشِ حمام)

صدای کاظم: تو یکی رو دیگه از دست نمی‌دم، آیدین

...لازِم باشه با همه سَر شاخ می‌شم

!حَتی با خودم

(صدای دوشِ حمام)

(صدای پارسِ سگ‌ها) (صدای عبورِ قطار)

!آیدین: خوشگله‌ ها

خَبَر داری ازش؟

کاظم: نه

آیدین به فارسی: روشَن‌ترین سِتاره‌ی شب‌های بی‌کَسی

می‌دانم عاقِبَت تو به دادَم نمی‌رسی

آیدین به تُرکی: همینه دیگه، نه؟

کاظم: خودشه

آیدین: یادمه می‌گفتی هر چی از اون موقِع داشتی سوزوندی که؟

کاظم: این چند تا رو دلم نیومد

آیدین: سخت بود، نه؟

کاظم: مَعلوم نیست؟ پس این سفیدی‌ها مالِ چیه؟

!آیدین: چشه مگه؟ خیلی هم خوبه

آیدین: اسمش چی بود؟

کاظم: سیما

آیدین: اسمِ دخترِ شیرازی هم سیماست

کاظم: واقعاً؟

آیدین: آره، بزرگه

آیدین: کوچیکه اسمش سیمینه کاظم: هوم

!بِکِش

سیگار بکِشَم؟

توی جیبِ پیراهَنِت توتونِ سیگار پیدا کردم

!دایی، من سیگار نمی‌کِشم

!آیدین

کاظم: تو از من می‌ترسی؟

!نه

...کاش دستم می‌شکست

کاظم: دستم می‌شکست، تو رو نمی‌زدم

ببخش من رو

کاظم: نفهمیدم چیکار دارم می‌کنم

(صدای گریه‌ی کاظم)

!دایی، من اشتباه کردم، خودم می‌دونم

کاظم: نه، تو اشتباه نکردی

...من هر کاری می‌کنم

کاظم: فقط برای اینه که دلم می‌خواد تو قَوی‌تر باشی

دایی، من می‌خوام مثلِ تو بشم

!نه! نه! نه

من تمام زورم رو می‌زنم که !اصلاً شبیهِ من نشی

تو با همه‌ی ما فَرق داری

!کاظم: خوشگِلی! باهوشی

بچَرخ، اون‌ورِ صورتت رو ببینم

(صدای پارسِ سگ)

!آیدین

!من رو ببخش، گُه خوردم

!گُه خوردم

!اسماعیل از بیرون: آیدین

!اسماعیل از بیرون: آیدین

!صبر کن! بیا اینجا

کاظم: برو! برو ببین آقا چیکارِت داره

(صدای پارسِ سگ)

(صدای گوسفندان و زنگوله‌ها)

کاظم پای تلفن: باشه، خودم زنگ می‌زنم بهش

...ببین اگه یَحیی اومد اونجا یا زنگ زد

نگو کجام، خودم بهش زنگ می‌زنم

بسه دیگه، برو

پُر رو نشو، خداحافظ

سیما به فارسی: خسته نباشین، خوبین؟ کاظم به فارسی: ممنون

کاظم به تُرکی: خالی کن این رو برو یکی دیگه هم بیار

سیما به فارسی: سُتون‌ها چیه؟ اینجا شبیه راهرو می‌شه، نه؟

کاظم به فارسی: راهرو که نه، وُرودیه

اینها ساختمونِ اصلی ...این پشت ساخته می‌شه

بعدش هم بینِ این ستون‌ها قراره یه پَنجَره بخوره. شیشه داشته باشه

اِنگار باغ توی خونه‌‌ست

سیما: من داستانِ زندگیت رو می‌دونم

آیدین، خواهرتون، این باغ

لُطفاً راجِع به ما اشتباه فکر نکنین من می‌دونم اون روز چه فکری کردین

ولی اصلاً اینطوری نیست !سیمین بچه‌ست. 16 سالشه

بذارین آیدین برگَرده سرِ کار

!کاظم: به من رَبطی نداره خودش خواسته نیاد

من کاریش ندارم. گفت می‌خوام یه روز بیشتر اِستِراحَت کنم

این پیرهنِ آیدینه، سیمین شُسته اُتو کرده، بِدین بهش

خسته هم نباشین

جِیران: چی می‌گفتین به همدیگه؟

!دیدم چه جوری زُل زده بودی بهش

!گم شو! گم شو برو ببینم

!جیران: آتابای، من دوستت دارم

چرا نمی‌فهمی تو؟

کاظم: ولی من ازت بدم میاد، فهمیدی؟

!آره! راست می‌گی

ببخشید، یادم نبود

جیران: تو فقط از دخترِ شهری‌ها خوشت میاد

...جیران! ببینم این کارهات رو ادامه می‌دی

همه‌چی رو به بابات می‌گم

!برگرد، برو خونه

!جیران: آتابای، من رو از اینجا نِجات بده

من نمی‌خوام تا آخرِ عُمر توی این دِه بمونم

من نمی‌خوام یکی بشم مثلِ مامانم و خاله‌ام

می‌خوام درس بخونم

می‌خوام مثلِ تو آدم حِسابی باشم

...تو من رو بگیر

جیران: هر چی بگی فقط می‌گم چَشم قول می‌دم بهت

!برگرد !برگرد، برو خونه

...باشه پس اگه نمی‌دونی، بِدون

!دختره سَرَطان داره

ها! خبر نداشتی، نه؟

یه سینه‌اش رو بُریدن

!جیران: الآن کُلی پَنبه می‌گذاره توی لباسش

!اما من‌ رو ببین

!نگاه کن من رو

من سالمم

!گفتم برو خونه

کاظم: سلام اسماعیل: سلام کاظم: بابا، بیا برسونمت

اسماعیل: تو برو، من پیاده میام

کاظم: بیا

می‌خوایم امشب کَباب درست کنیم !بیا سوار شو

اسماعیل: باشه. تو برو، من خودم میام

(صدای بوق زدن)

کاظم: آقا، یه لَحظه بیا آقا، یه لَحظه بیا

بیا با هم بریم سرِ خاک ...هم یه فاتِحه بخونیم

هم راجِع به پرویز و آیدین حرف بزنیم

!بیا، قُربونت برم !آقا

(صدای نوحه‌ی تُرکی از دور)

کاظم: با آیدین حرف زدم از دلش در آوردم

اسماعیل: دستت درد نکنه

حالم خوب نبود دیوونه شدم یهو

‫100 بار به خودم گفتم ‫کاش دستم می‌شکست

!خدا نکنه

تو عینِ پدرشی

یه وقت‌هایی پدرها هم کم میارن و قاطی می‌کنن

اسماعیل: من هم اون موقع‌ها تو رو زیاد می‌زدم

گذشته‌ها گذشته

من که چیزی یادم نمیاد

اما من خوب یادمه

اون موقع‌ها زندگی خیلی سخت بود

!من رو ببخش

(صدای نوحه‌ی تُرکی از دور)

کاظم: به آیدین بگو هر وقت بخواد می‌تونه پرویز رو ببینه

اسماعیل: جِدی میگی؟

چرا خودت بهش نمی‌گی؟

اگه بپرسه چی شد یهویی چی بهش بگم؟

(صدای نوحه‌ی تُرکی)

کاظم: بذار این قِصه رو تمومش کنیم

(صدای نوحه‌ی تُرکی)

اسماعیل: با سر و صورتت چیکار کردی؟

کاظم: چیزی نیست

!اسماعیل: نَکَن! جاش می‌مونه

کاظم: سیگارَم مونده تو ماشین

منتظرم! کارِت رو تموم کن و بیا

اسماعیل: یه فاتِحه بخونم و بیام

(صدای موسیقی)

اسماعیل: [سیگار] بَهمَن می‌کِشی؟

کاظم: آره

(صدای موسیقی)

...صدای کاظم: می‌خوام

...همیشه می‌خواستم

ولی نباید بَغَلِت کنم

باید یه چیزی بگم

و خودم رو از این حال خَلاص کنم

کاظم: بریم؟

(صدای موسیقی)

کاظم: من توی این روستا از همه بیشتر به تو اِعتِماد دارم

اون‌قدر که می‌تونم همه زندگیم رو بِسپارَم بهت

پاپِل: چی شده، آتابای؟

کاظم: فردا می‌تونی بری یه سر پیشِ این ثُرَیا؟

پاپِل: ثُرَیا سیاهه؟

کاظم: آره

پاپِل: نکنه جِیران رو می‌خوای؟

کاظم: این رو دیگه از کجات در آوردی؟

!یه چیزی می‌گی‌ ها می‌گذاری حرف بزنم یا نه؟

!پاپِل: خیله‌خُب. قاطی نکن، بگو

کاظم: شنیدم دخترِ بزرگِ شیرازی مریض بوده

!الآن خوبه‌ ها

...بدونِ اینکه کسی شک کنه

می‌تونی یه آمار بگیری ببینی درسته این ماجَرا یا نه؟

پاپِل: چه مرضی؟

کاظم: سَرَطان

!پاپل: نُچ... بدبختِ بیچاره

!کاظم: خوب شده دیگه

!سرطان که خوب‌شدنی نیست

کاظم: بابا، سرطانِ سینه داشته یکی‌اش رو بُریدن

می‌گن الآن خوب شده دیگه

پاپِل: یعنی چی آخه؟

یعنی سینه به اون بزرگی الَکیه؟

!چرا چِرت و پِرت میگی تو؟ اِ

!اصلاً نمی‌خوام بپرسی

جِیران: نمی‌بینی این‌وَر بالاتره؟ !خب یه کم بالاتر ببند

جِیران: آره، اونجا خوبه

کاظم: اینجا رو انگشت بزن دستت درد نکنه

!سیما: سیمین کارگر: الله راضی باشه کاظم: به سلامت

کارگر: قابِل نداره، جِدّی می‌گم

!کاظم: نمی‌دم ‌ها بهت بیا. اسمت علی هست، ها؟ اینجا رو نگاه کن

(صدای گریه‌ی بچه)

کاظم: سلام

(صدای گریه‌ی بچه)

کاظم: بیا، بیا توی بَغَلم

!کاظم: من کاریش نکردم ها خودش گریه کرد

دخترِ پاپِل: این چه حرفیه؟ بچه‌ست خب! شما خوبین؟

(صدای گریه‌ی بچه)

کاظم: ممنون، مَش پاپِل هست؟

دخترِ پاپِل: الآن صداش می‌کنم

من خیلی از شما ممنونم

خیلی به ما لطف دارید شما

کاظم: خواهش می‌کنم

!دخترِ پاپِل: مامان جان، مامان

(صدای گریه‌ی بچه)

دخترِ پاپِل: مامان؟

(صدای گریه‌ی بچه)

پاپِل: بیا تو

ممنون، باید برم

پاپِل: بیا یه لُقمِه شام بخور، حاضِره

نه، نمی‌خواد. پرسیدی یا نه؟

پاپِل: آره، پرسیدم

انگار خارِج که بوده، فهمیده

ثُرَیا سیاهه می‌گفت شوهرش همون‌جا وقتی می‌فهمه، می‌ذاره میره

راست و دُروغِش گَردنِ خودش

یعنی طَلاق گرفته الآن؟

پاپِل: آره، دخترِ بدبخت

!ثُرَیا سیاهه گفت ها راست و دُروغِش گَردنِ خودش

باشه دیگه، فهمیدم

چند بار می‌گی راست و دُروغِش گَردنِ خودش؟

نشد یک بار با زَبونِ خوش با من حرف بزنی

کاری نداری؟ من برم

پاپِل: در اَمانِ خدا کاظم: خداحافظ

!فقط به کسی چیزی نگی‌ ها

چَشم! چه چَشمِ غَلیظی هم گفتم

خداحافظ

پاپِل: خداحافظ

!شیرازی به فارسی: بانی شده دیگه این‌جوری زندگی می‌کنه

شیرازی: راستی، مُسافِرهات رو دَریاچه هم می‌بَری؟ کاظم: آره

شیرازی: خب این بچه‌های ما رو !هم بِبَر دیگه

کاظم: باشه، فقط تورِ بَعدی می‌ره برای آخرِ پاییزِ دیگه

همین فردا می‌تونن بیان

!شیرازی: خوب و عالی من بهشون می‌گم. قربونت برم

شیرازی به تُرکی: سلامت باشی (کاظم می‌خندد)

(صدای بازی بچه‌ها)

(صدای نواختنِ سازِ مَحَلی) (صدای بازی بچه‌ها)

(صدای نواختنِ سازِ مَحَلی) (صدای باد)

(صدای موسیقی)

(صدای بوقِ قَطار)

(صدای زنگِ پیامکِ موبایل)

(صدای زنگِ پیامکِ موبایل)

(صدای عُبورِ قطار)

(صدای زنگِ پیامکِ موبایل)

!آیدین: آی! آی! آی دایی، چیکار می‌کنی؟

!کاظم: بسه دیگه خب! گوزو

آیدین: می‌کُشَمِت، دایی

!کاظم: صبر کن موبایلم رو در بیارم

!کاظم: حالا بیا

!کاظم: بیا، ببینم

!آیدین: یا علی

!آیدین: دایی، تو رو خدا نه !قِلقِلَک نده

!کاظم: بگو گُه خوردم

کاظم: هر وقت من رو زدی زمین بدون پیر شدم

!نامَردی می کنی آخه! قِلقِلَک می‌دی

کاظم: خبری نشد از این ‌دخترهای شیرازی؟ آیدین: نه

!نمی‌ذاری خب بهش زنگ بزنم

آیدین: دایی، بذار زنگ بزنم !اگه بیان فردا خیلی باحال می‌شه

کاظم: نه، زنگ نزن

اگه می‌خواستن می‌اومدن

حتماً شیرازی بهشون گفته نخواستن بیان

!آیدین: به خدا می‌خوان بیان

شاید اون شیرازی خِنگ یادش رفته بهشون بگه

!بی‌تَربیت

کاظم: آدم به پدرزنش می‌گه خِنگ؟

!زهرِ مار! چه خوشش هم اومد

!دایی! دایی

(صدای جیرجیرَک)

کاظم: خیله‌خب بگیر بخواب فردا کُلی کار داریم

آیدین: دایی، بیوک میاد تور رو؟

کاظم: آره، گفتم صبحِ زود ...بِرِه ماهی‌ قرمزها رو

خالی کنه تو چِشمه بعد بیاد

(صدای زنگِ پیامکِ موبایل)

آیدین: باشه، من می‌خوابم

کاظم: این چیه روی صورتت؟

آیدین: چیه؟

!کاظم: اینا ها

!دایی! دایی

(صدای موسیقی)

(صدای موسیقی) (صدای هَمهَمه‌ی بازار)

(صدای موسیقی)

(صدای زنگِ پیامکِ موبایل)

سیمین: این رو دیدی؟ آیدین: آره، دیده بودم

سیمین: این چی؟ آیدین: خوبه

(صدای زنگِ پیامکِ موبایل)

(صدای زنگِ پیامکِ موبایل)

(صدای زنگِ پیامکِ موبایل)

(صدای زنگِ پیامکِ موبایل)

(صدای موسیقی)

سیما: ما تا حالا چند بار این مَسیرِ تا اُرومیه رو رفتیم و برگشتیم

من هیچ‌وقت مُتِوَجه‌ی این همه زیبایی نشده بودم

کاظم: طَبیعت هم ساعَت داره، به موقِعِش رسیدیم !سیما: آره، دَقیقاً

سیما: تِکراری نمی‌شه برات؟

(صدای آبِ دریاچه)

کاظم: به نَظَرِت این ماه تِکراری می‌شه؟

!سیما: نه... نه واقعاً

(صدای آبِ دریاچه)

سیما: نَشینیم؟ !کاظم: چرا

(صدای آبِ دریاچه)

کاظم: می‌دونی تنها ایرادِ ماه چیه؟ سیما: هوم؟

کاظم: اینکه نورش رو از یکی دیگه می‌گیره

سیما: بِالاَخَره هر چیزِ خوب !یه ایرادهایی داره دیگه

سیما: حتی اگه ما نبینیمِش و ندونیم

سیما: ترسناکه، نه؟ !کاظم: نه

!کاظم: دیگه هیچی من رو نمی‌ترسونه !سیما: اِنقدر قَطعی نگو

!کاظم: می‌دونم که می‌گم

اِنقدر وَقت داشتم که راجِع به خودم به نَتیجه برسم و می‌خوام قَطعی حرف بزنم

سیما: یه جوری سیگار می‌کشی آدم هَوَس می‌کنه

!کاظم: خب بِکِش !سیما: می‌کِشم ها

(صدای آبِ دریاچه)

کاظم: پُکِت حِرفه‌ای بود ها! فهمیدم

سیما: قبلاً می‌کِشیدم گاهی

سیما: بعد دیگه نتونستم

نمی‌خوای بدونی چرا؟

کاظم: مُهِم نیست

سیما: اگه مُهِم باشه چی؟ !کاظم: اگه مُهِم باشه هم مُهِم نیست

!سیما: خوب دیوونه‌ای هستی ها

(صدای زنگِ پیامکِ موبایل)

!کاظم: ببین! اونجا رو نگاه کن !همون‌وَر رو

!آیدین! حَواس‌ها این‌وَر

سیما: چی قَراره بشه؟ !کاظم: نگاه کن

(صدای خنده‌ی افراد)

(صدای موسیقی) (صدای آب)

(صدای موسیقی)

کاظم: من کار دارم، باید برم

...سیمان قراره بیارن، آوردن

بگو‌ خالی کنن

تو هم قبل از ساعتِ 6 خونه باش

!آیدین: خِیره اِن‌شاالله

کاظم: قراره بابات امروز بیاد بِبیندِت

آیدین: امروز؟

کاظم: آقا نگفته بود بهت؟

!نگفته بود امروز

!صدای کاظم: من رو ببخش، فَرُخ‌لِقا

ببخش که به جای تو دارم تَصمیم می‌گیرم

...که به عذابِ پرویز و همه کسانی

که تو رو هُل دادن توی تاریکی پایان بدم

کسانی که نوجوانی و اون خنده‌های قشنگت رو ازت گرفتن

... رویاهات رو، آینده‌ات رو

من رو ببخش که دارم نِفرَتَم رو چال می‌کنم

...و به همه یه بَهانه‌ای می‌دم

که این بار کامِل فَراموشِت کنن

حتی فَراموش کنن که اون لباسِ سفیدِ لَعنَتی

چقدر به تَنِ 15 ساله‌ات گُشاد بود

(صدای باد)

!یَحیی: فکر نمی‌کردم دیگه ببینمت

یَحیی: ممنون که داری این کار رو می‌کنی

!کاظم: به خاطرِ آیدینه همه‌ش، نه تو

یَحیی: هر چی

مُهِم اینه که بعد از سال‌ها از تَحَمُلِ این راز خَلاص شدم

!کاظم: هنوز هم رازه

یَحیی، هیچ‌‌کس هیچ‌وقت !نباید بدونه داستان چی بود

یَحیی: هیچ‌کس نمی‌فهمه

ولی تو هم باید شونه‌ات رو بِدی زیرِ این بار

ندادم؟

هوم؟

کاظم: کسی رو که یه عُمر فکر می‌کردم ...قاتلِ اصلی خواهرمه

با سلام و صَلَوات دَعوَت کردم خونه‌ام

این چیه پس؟

دارم آیدین رو دو دستی تَقدیمِش می‌کنم

اصلاً به این فکر کردی که ...اگه آیدین بگه من می‌خوام برم تَبریز

با بابام زندگی کنم من چه خاکی باید بریزم تو سَرَم؟

کاظم: چیه؟ چرا این‌جوری نگاهم می‌کنی؟

سخته، نه؟

...سخته کسی که یه عُمر نِشوندیش جلوت

و زدی توی سَرِش و نَصیحَتِش کردی

...الآن هر چی از دهنش در بیاد

بهت بگه و تو مَجبور باشی ساکِت بشینی

و فقط گوش کنی و صدات در نیاد؟

کاظم: یَحیی، این رازِ لَعنَتی‌ات ...هر ایرادی هم که داشته باشه

این حُسن رو داره که عِدالَت رو توی رِفاقَتِمون بَرقَرار کرد

فکر نمی‌کردم اینقدر توی عَذاب باشی

کاظم: آره، بودم چون تو از من بهتر بودی

...دوستِ صمیمی‌ای که این‌قدر دوستش داشتم

که قرارهای دُزدَکی‌اش با خواهرم رو به رویم نیاوردم

منِ بدبخت ازتون مُحافِظَت هم می‌کردم که یه وقت کسی نفهمه

الآن من باید تَقاص بِدَم

تَقاص بِدَم برای گُناهی که نکردم

!اما کردم

کاظم: یه مِثال بزنم؟

!بزن

کاظم: چرا چشم‌هات رو خُمار می‌کنی !«و با یه لَحنی می‌گی «بزن

!مثلِ آدم بگو‌ بزن

کاظم: ما شبیه دو تا وَرزِشکاریم

دو تا دَوَندِه که کارِ یکی خیلی دُرُست‌تره

من تَلاشَم رو می‌کردم که فوقِش دوم بشم

و بیام توی عکس کنارِ تو خودم رو جا بدم

ولی الآن این رازِ لَعنَتی‌ات شبیه یه جور نَقصِ عُضوه

نقصِ عُضوی که به من ...این جِسارَت رو می‌ده

که شاید بِالاَخَره این بار من بَرَنده‌ی داستان باشم

الان بیشتر دوستت دارم، یَحیی

!صدای مرد از دور: برای سلامتیشون صَلَوات

(صدای صَلَوات خواندن دسته جمعی)

(صدای گفتگوی افراد از دور)

(صدای باد)

کاظم: می‌بینی؟

صدای کاظم: من 100 بار این تَصویر رو دیده بودم، یحیی

حتی زمانی که به خودم دِلداری می‌دادم

که حتماً دلیلِ این همه خَشمی که دارم رو دَرک می‌کنی

(صدای موسیقی)

می‌دیدم که می‌گذاری، می‌ری

...رفتی

(صدای رَعد و برق)

(صدای جیرجیرَک) (صدای پارسِ سگ)

(صدای موسیقی شادِ تُرکی)

(صدای آوازِ تُرکی از پایین)

کاظم: خسته شدی؟ سیما: نه

(صدای آوازِ تُرکی از پایین)

کاظم: چیزی شده؟ سیما: نُچ کاظم: چه خوب

(صدای ساز و آوازِ تُرکی از پایین)

سیما: بار‌ون میاد؟

کاظم: آره دیگه، داره پاییز می‌شه سیما: اوهوم

کاظم: نمی‌خوای چیزی بگی؟ !سیما: تو بگو

کاظم: چی بگم؟ سیما: دوستَم داری؟

!خب حالا بگو چرا؟

دوست داشتن دَلیل نمی‌خواد

سیما: وقتی بعدِ این همه سال بتونی ...تو چشمِ یه دختر نگاه کنی

چرا، دَلیل می‌خواد

کسی چیزی گفته؟

نمی‌خوای حرف بزنی؟

!برام مُهِمه، آتابای

کاظم: من هیچ تَلاشی نکردم برای دیدَنِت

حتی ازَت فَرار هم کردم یه وقت‌هایی !ولی خب نشد دیگه

اصلاً فِکرش رو نمی‌کردم !دوباره برام اِتِّفاق بیفته

!اُفتاد

سیما: به جُز این‌ها

به جُز چیزهایی که نمی‌شه توضیح داد !هم تو می‌دونی هم من

(صدای تشویقِ افراد)

سیما: چرا من؟

کاظم: این‌جوری حرف می‌زنی !نِگَران می‌شم ها

!تو اصلاً من رو نمی‌شناسی

سیما: خودت گفتی هر چیزِ خوبی یه نَقصی داره

سیمین از پایین: سیما؟ سیما؟ سیما: الآن میام

کاظم: الآن چیزهایی که می‌خوام بگم یه جوریه ولی

کاظم: تو به من جُرأت دادی که‌ ...بعدِ این همه مُدَت

دوباره نگاه کنم، دوسْت داشته باشم !همه رو ها

(صدای عاشیق‌خوانیِ تُرکی و تشویقِ افراد)

!من خیلی فرق کردم، سیما

کاظم: تو همین مُدَتِ کم

!اون پایین رو ببین

...کُلِ آدم‌هایی که تا همین چند روز پیش

دلم می‌خواست سر به تَنِشون نباشه ولی الآن همه‌شون اینجان

می‌دونی چند وقته این خونه این همه شادی به خودش ندیده؟

!وایسا

خیله‌خُب، تو هر نَقصی هم که داشته باشی من دوستت دارم. خوب شد؟

!پس می‌دونستی

سیما: دیگه کی می‌دونه؟ کاظم: مُهِم نیست! به خدا مُهِم نیست

منِ احمَق تمامِ این مُدَت فکر می‌کردم !چه‌جوری باید بهت بگم

می‌ترسیدم از لَحظه‌ای که بدونی

کاظم: من اگه مریضی‌ تو رو ...نمی‌دونستم، جُرأت نمی‌کردم

بخوام دوسْت داشته باشم

چون می‌ترسم چیزی رو که دوسْت دارم از دست بِدَم

!ولی الآن اصلاً نمی‌ترسم

کاظم: می‌دونم که می‌خوامِت با تمامِ قلبم، روحَم می‌خوامِت

یعنی الآن من باید خوشحال باشم که مریضی‌ام به تو جِسارَت داده؟

نه! چرا این‌جوری می‌بینی؟ ...بذار

!سیما: اصلاً چه خوب که می‌دونی

لازِم نیست دیگه برات نَقشِ آدمی که از مِهمونی خسته‌ست رو بازی کنم

!کاظم: وایسا !سیما: الآن نه

!وایسا یه دقیقه! یه دقیقه وایسا

فردا حرف می‌زنیم

!مُفَصَل حرف می‌زنیم !اصلاً باید حرف بزنیم

(صدای عاشیق خوانی* ترکی)

(عاشیق عارف و نَغمه‌سرای سَیّاری است که)

(ساز می‌نوازد و بِداهه شعر و آواز می‌خواند)

(صدای ساز زدن)

(صدای عاشیق خوانی ترکی)

(صدای باران)

(صدای رَعد و برق)

(صدای باد)

!کاظم: آیدین

!آیدین

آیدین: بله، دایی

کاظم: چرا بیدارم نکردی؟

آیدین: کارگر نداریم امروز توی باغ

کاظم: از تبریز قراره شیشه بیارن

زنگ نزده کسی؟

!نه

بیا، بیا بریم

آیدین: دایی، بگذار من اینجا بمونم کار دارم

کاظم: می‌گم بیا، سوار شو بریم

(صدای خروس)

!کاظم: آیدین، بدو

کاظم: سلام جِیران: سلام

کاظم: جِیران؟ جِیران: بله

!من که همه‌تون رو دَعوَت کرده بودم

چرا نیومدی دیشب؟

جِیران: من کلاس‌هام شُروع شده موندم خونه که درس بخونم

چه خوب! شیرازی خونه‌ست؟

نه، صبحِ زود وَسایِلِشون رو جَمع کردن و رفتن

جِیران: خداحافظ

(صدای پرنده‌ها)

!کاظم با فریاد: میرمحمد !میرمحمد

(صدای پارسِ سگ)

(صدای پرنده‌ها) (صدای پارسِ سگ)

کاظم: شیرازی چی شد؟

میر محمد: والله آتابای ...من دیشب که موندم خونه‌ی‌ تو

صبحِ زودم بیدار شدم کمک کردم دیگ و ظرف‌ها رو شستم

رسیدم، دیدم همه چیز رو جَمع کردن و دارن میرن

کاظم: یِهویی؟

میرمحمد: یه کم هم اِنگار حالِ سیما خانم خوب نبود

این چِک رو هم شیرازی داد

گفت بهت بِدَم بابَتِ مَصالِح و این‌ها

آتابای، یک خبرِ خوب هم دارم برات

شیرازی گفت می‌خواد باغ رو بفروشه

گفت بهت بگم اگه هنوز می‌خوای باغ رو بهش زنگ بزن

آتابای، تو این باغ رو بخری ...ما هم بمونیم اینجا برات کار کنیم

یه باغی برات بسازم

!ثریا: ولش نکُن، بهش بگو

!میرمحمد: نکُن پدرسگ ناراحته خب! چی بگم الآن بهش؟

!میرمحمد: آتابای

می‌دونم هنوز از دستِ من ناراحتی که اِستِعفا دادم و این‌ها

...اما به جانِ خودم اگه تو این باغ رو بخری

اینجا رو برات آباد می‌کنم

به ابوالفَضل آلبالو و گیلاسِ مَحصولِ باغ رو سه برابر می‌کنم

کاظم: تو خبر داشتی، آره؟

سیمین صبح بهم زنگ زد

آیدین: ببخش، نگفتم بهت

کاظم: نه، مُهِم نیست

چی گفت بهت؟ دَقیقاً چی گفت؟

گفت ما داریم برمی‌گردیم تهران

!همین

آیدین: قرار شد اگه بشه یه دانِشگاه قَبول شیم

اِن‌شاالله

21 :صدای کاظم به تُرکی

31

41

51

61

(صدای آهنگِ آتابای به تُرکی) (خوانندگان: ثَمینِ قُربانی و پوریا اَخَواص)

(صدای موسیقی)

♪ کَلَماتم بیدارند ♪

♪ خودم بیدارم ♪

♪ خودم بیدارم ♪

♪ خُفته، خُفته است ♪

♪ من برای خودم می‌گم ♪

♪ به چشم‌ها نِگَریستم ♪

♪ از میانِ بیدارخوابان ♪

♪ تو را ندیدم ♪ ♪ !آی اَمان ♪

♪ !آی اَمان ♪

♪ تو را ندیدم ♪

♪ تو را ندیدم ♪

♪ در جاده‌های عشق ♪ ♪ !آی اَمان ♪

♪ !آی اَمان ♪

♪ !آی اَمان ♪

♪ !آی اَمان ♪

♪ گشتم ♪

♪ و بازگشتم ♪

♪ که ها گذشتند ♪

♪ که ها ایستادند و ماندند ♪

♪ کوه‌ها رو پاییدم ♪

♪ !آی اَمان ♪

♪ دَشت‌ها رو نگاه کردم ♪

♪ در میانِ کسانی که از راه رسیدند ♪

♪ تو را ندیدم ♪

♪ تو را ندیدم ♪

♪ تو را ندیدم ♪

♪ دلم گوش کرد ♪ ♪ !آی اَمان ♪

♪ زبانم سُکوت کرد ♪

♪ سوختم ♪

♪ شُعله کِشیدم ♪

♪ در آتشِ حَسرَت گِریستم ♪

♪ آرام شدم ♪

♪ به سُخَنِ بیگانِگان ♪

♪ در میانِ تَسَلی دَهندِگان ♪

♪ تو را ندیدم ♪ ♪ !آی اَمان ♪

♪ !آی اَمان ♪

♪ !آی اَمان ♪

♪ تو را ندیدم ♪ ♪ !آی اَمان ♪

♪ تو را ندیدم ♪