Original subtitles

این زیرنویس برای ناشنوایان منتشر شده است حق پخش و نشر این زیرنویس بدون اجازه‌ی مترجم، ممنوع است t.me/YisFilm

:تیم گفتارنویسی سینما نگاه آزاده، هانیه، حسام، زواره، فرناز، مسعود، ایمان، امید، میثم، بهرام

ویرایش نهایی: آزاده کاوسی

(صدای موتورسیکلِت)

!روحی: هاه! قِیافِه‌‌اش رو

!مُرده‌شورِت رو بِبَرَن کُجا رو داری نگاه می‌کنی تو این؟

عَبدُالرِضا: آدم به نامزدِ خودش هم نمی‌تونه بَد نِگاه کنه؟

این رو جُدا بذار یِهو یکی می‌بینه، زِشتِه

ها؟

!روحی: چه خوب شده این عَبدُالرِضا: کُدومِه؟

!همون که رو پُشتِ بومِتون گرفتیم

روحی با خنده: باکِلاس اُفتادی این تو

!عَبدُالرِضا: باکِلاس (صدای عُق زدن در می‌آورد)

!روحی با جیغ: وایسا! وای! وایسا

(صدای خاموش شدنِ موتور)

پات بود؟

روحی: نه، چادُر بود

!عَبدُالرِضا: خوبه 100 بار گفتم

بابا، می‌شینی رو موتور !چادُرِت رو جَمع کن نَرِه تو رِکاب دیگه

حالا من چیکارِش کنم؟

!روحی: خب حالا عَبدُالرِضا:خب حالا

روحی: یه‌جوری بکِشِش بیرون پارِه نَشِه فَقَط

(صدای کَلاغ)

(صدای نَفَس‌نَفَس زدنِ روحی)

...عَبدُالرِضا: آخه من نَمی‌دونَم کَلِه‌ی سَحَری

کی تو رو نِگاه می‌کنه که هِی می‌ذاری سَرِت؟ ها؟

!تو

(صدای خَندِه‌ی بُلَندِ روحی)

(صدای نَفَس‌نَفَس زدنِ عَبدُالرِضا)

(عَبدُالرِضا صدای حَملِه کردن دَر می‌آورد) عَبدُالرِضا: یِهَه !روحی: آی! نَکُن

!روحی: تُند نَری ها

!عَبدُالرِضا: خیله‌خُب، تو بُرو

روحی: سلام زن: سلام. چِطوری عَروس خانُم؟

روحی: شُلوغه بالا؟ !زن: خیلی شُلوغه

رِئیس: من که مَردَم، می‌تَرسَم تو جادِه کَرَج سوارِ ماشینِ مَردُم بشم

!رِئیس: چه بِرِسه به یه دُختَرِ جَوون زن: خدا کُنِه پِیداش کُنَن

!رِئیس: خدا کنه

پیداش کنن؟ !دلِت خوشِه‌ ها

!تو که گفتی اِمروز نَمی‌تونی بیای

روحی: گُفتَم اگه بَرف سَنگین بود رِئیس: هوم

اومَدِه خَرجِ عَقدِش رو دَر بیارِه

رِئیس: مُبارَکِه

زنِ عِینَکی: اگه با این پول‌ها می‌شد ...خَرجِ عَقد در بیاری

من تا به حال 100 تا شوهَر کرده بودم

(صدای خنده‌ی همگی)

سَرِت رو بِخورِه! سه تا شوهَر زیرِ خاک کردی، بَسِت‌ نیست؟

زنِ عِینَکی: حَقِ تو رو خوردَم؟ !روحی: بِفَرما حَقِ ما رو هم بخور دیگه

رئیس: آقای مُرتَضَوی؟ شما هم بِفَرمایین داخِل

خدانِگَهدار، خدانِگَهدار

روحی: آقای قِیاسی؟ بله؟ -

روحی: اِمروز یه خُرده من رو زودتَر بِفرِست بعد از ظُهر کار دارم جایی، زود بِرَم خونه

رییس: 10 دقیقه بِشین، می‌فرستَمِت بِری روحی: دستِت دَرد نَکُنِه

اگه اون دخترِ کَرَجیه هم ...مِثلِ این یه خُرده عَقل تو کَلِه‌اش بود

!عِشرَت: دُختَر خانُم

عِشرَت: سلام روحی: سلام عِشرَت خانُم، خوبی؟

عِشرَت: بَرات آوُردَم ها. میای بِپوشی؟ زنِ عَقَبی: اَلآن شبِ عِیدی باید سَرِ خونه زندگیش بود. باریکَلا

عِشرَت: بیا بِریم بِبین

هنوز نوبَتِ ما نَرِسیدِه؟

رِئیس: بِالاَخَرِه شما دو تا می‌خواین چیکار کنین؟ کُدومِتون می‌رین؟

گفتَم که بِهِت، یه جا باشه من و خانومَم به هم باشیم

رِئیس: حَتماً می‌خواین دو تاتون یه جا بِرین؟

روحی: سلام نَنِه عِشرَت: سلام !رِئیس: مُزدِ یه کارگَر رو بِهِتون می‌دَن ها

عِشرَت: خوبی؟

رئیس: خِیله‌خُب، بِبینَم چیکار می‌تونَم بَرات بکنم بیا جِلو. بیا جِلو آقا جان. بیا جِلو

(صدای ضَربِه به در)

صَبر کن

عِشرَت: کُجایی؟

!مُبارَک باشه اِلهی به حَقِ پَنج تَن

برای کِی می‌خوای؟

هَمین جُمعِه

عِشرَت: پَنجشَنبه بَرات میارَمِش

کِرایِه‌اش هم هر چی که دِلِت رِضا به او بده

دَستِت دَرد نکُنِه

رِئیس: جَوون می‌خوان. بِگیر بِشین دیگه پیرِمَرد: ما رو یه جا بِفرِست بِرِه هی می‌گه جَوون می‌خوان

رِئیس: یکی از این‌ها رو شانسی بِکِش روحی: وِلِمون کُن بابا! آقای قیاسی تو هَم؟

قیاسی: جِدی می‌گم. بِکِش !روحی: وا

روحی: این رِئیس: بِبینَم

روحی: چی شد؟ !رِئیس: [خیابان] هِرَوی. برو

!سَرِ جَدِت یه جا نزدیکتَر بِدِه

رِئیس: اِتِفاقاً این دو تا دورتَرِه، برو دیگه روحی: ببینَم؟

!رِئیس: بُرو دیگِه

رِئیس: بِبین مُواظِب باش !تا دیر وَقت نِگَهِت نَدارَن ها

روحی: حَواسَم هست. خُداحافِظ رِئیس: خُداحافِظ

(صدای موسیقی کِلاسیک)

(صدای تَرَقِه)

(صدای کَلاغ‌)

(صدای بازی بَچِه‌ها و تَرَقِه‌بازی)

(صدای اِنفِجارِ تَرَقِه و پَریدَنِ کَلاغ)

پسر بچه: قار قار

زن: کیه؟

...بِبَخشید خانم، من

زَنگِ بَغلیتون رو زَدَم جَواب نَمی‌دَن

نمی‌دونین شما کُجان؟

زن: زَنگِشون خَرابِه. شما؟

من از شِرکَت اومَدَم برای کار دَر رو باز می‌کنین؟

زن: بِذارین تِلِفُن کنم خودشون دَر‌ رو باز کنن

پسر: بِدِه به من اون ماهی رو !دختر: مامان

رحیمی: خب حالا بچه‌ها دَعوا نکنین. بدویین تو، بدو، بدو !دختر: اَه! پسر: اَه خودتی

!رحیمی: بَچِه‌ها یَواش! نخوری زَمین

خانم کُجا؟

رحیمی: شما اینجا با کی کار دارین؟ روحی: واحِدِ 17

زَنگِ درشون رو بِزَن خودشون باز می‌کُنَن

روحی: چِه فَرقی می‌کنه حالا؟

خب من از کُجا بِدونَم شما توی این ساختِمون چیکار دارین؟

!بِفَرمایین خانم

!بِفَرمایین

(صدای باز شدن در با آیفون)

(صدای تَرَقه‌ و فَعال شدن دُزدگیرِ ماشین‌ها)

!سِرایدار: مُردِه‌شورِتون ببرم! نَدویین! خِجالَت بِکِش ...بیا اینجا

(صدای دُزدگیرِ ماشین‌ها و فَندَکِ گاز)

(صدای زنگِ در)

مُرتِضی: گوشی

روحی: سلام مُرتِضی: بِفَرمایین، بِفَرمایین، سلام

بابا، بِلیط دارَم !بِلیط دارَم بِهِت می‌گم به خدا

بابا، بَعدِ هِزار و بوقی می‌خوام دستِ زن و بچه‌ام رو بگیرَم بِبَرِمِشون یه طَرَفی

!هاوایی* عَمِه‌ات !وِلِمون کن بابا، تو هم (جزیره‌ای زیبا در آمریکا)

اَلو؟

خیله‌خُب. باشه، باشه

مُرتِضی پای تلفن: حالا تو می‌گی 5 دَقیقِه من بیام !تا نِصفِه‌شَب من رو اونجا نِگَه می‌داری

من می‌دونَم بابا !نه! اِی بابا

باشه، خداحافِظ !کی می‌گه

مُرتِضی: خانم؟ خانم؟

بله؟

مُرتِضی: شما بیا از این اُتاق شُروع کن

تا خانُمَم بیاد بِهِت بِگِه چیکار کنی از اینجا شُروع کن

مُرتِضی: اینجا خیلی به هم ریختِه است روحی: باشه

!بیا

وایسا یه دَقیقِه

مرتضی: بیا، بیا این دَمپایی‌ها رو بِپوش اینجا

اینجا شیشِه‌خُرده خیلی ریختِه می‌ره تو پات

زن: اَلو؟

اَلو؟

اَلو؟

گوشی برای چی پیشِ توئه؟

می‌گم برای چی گوشی رو بُردی؟

مرتضی: من هِزار تا کار دارم ...دارم می‌رم بیرون

برای چی گوشی رو بَرداشتی بُردی؟

!کار دارَم ...من دارَم می‌رَم بیرون

!یک ساعَتِه دارَم دُنبالِ این گوشی می‌گَردَم

کِی می‌رِسی خونه؟

روحی: آقا؟

اَلو؟ جانَم؟

‌روحی: این جارو، خاک‌اَنداز رو از کجا بَردارَم؟

گوشی

بیا، بیا اونجاست

مرتضی: اَلو؟ چیه؟ آره

کارگَرِه خودَم زَنگ زدم

بابا، همین شِرکَت‌ها که می‌فرستَن دیگه

مرتضی خَطاب به روحی: اونجا روحی: ها

...مُرتِضی: خب هر دوشون کار کنن

اون اینجا رو تَمیز کنه اون اون‌‌وَر رو

(صدای جاروبَرقی)

مُژدِه: باز این زنیکِه ماشین‌ رو پارک کرده جِلوی در

سَرِ خود کارگَر خَبَر کردی واسِه چی؟

مرتضی: موبایلَم کو؟ مُژدِه: من به این زن سِرایدارِه گفته بودم بیاد

...مرتضی: وِلِمون کن ببینیم، بابا تو هم

سه روزِه خونه رو گَند برداشته ...هِی می‌گِه

زنِ سَرایدار، زنِ سَرایدار

گوشیم کو؟

مُژدِه: کُجا می‌خوای بِری؟

مرتضی: بابا بِدِه، دیرَم شده می‌خوام بِرَم

کُجا می‌خوای بِری؟

مرتضی: می‌خوام بِرَم شِرکَت کُجا می‌خوام بِرَم؟

مُژدِه: اِمروز؟

مَحمود زنگ زده گفته کارِشون گیره

«می‌شینیم حَرف می‌زَنیمِت» هَمین بود؟

مرتضی: می‌رَم برمی‌گردَم !فَرار که نمی‌کنم که

گفتی اِمروز می‌شینیم !تَمومِش می‌کنیم که

!مرتضی: من‌ نمی‌گَم نگفتم

می‌گم مَحمودِ مادَر مُرده‌ی بَدبَخت اونجا گیرِ منه

شُدِه تَمومِش می‌کنیم من رو تَهدید می‌کنی؟

من 5 برمی‌گَردَم اینجا هر کاری دِلِت خواست بِکُن

!مُژدِه: تو گفتی صُبح

!مرتضی: من نمی‌گم نگفتم صُبح

!هی می‌گه گفتی صُبح! گفتی صُبح من نمی‌گم نگفتم صُبح

بابا گیرَم، اونجا مُنتَظِرِ مَنَن

اونجا هَمیشه مُنتَظِرِ تو اَن مَحمود هم هَمیشه هست

مرتضی: حالا گوشیم رو بِدِه من !مُژدِه: گفتیم صُبح که امیرعلی نباشه

!امیرعلی نباشه

مرتضی: باشه، اصلاً چه فَرقی می‌کُنِه؟ !مُژدِه: نمی‌خوام جِلوی امیرعلی حَرف بزنیم

!مرتضی: مگه چی می‌خوام بگم مژده: نمی‌خوام جِلوی امیرعلی حَرف بزنیم

!من مگه می‌خوام چی بگم مگه هی می‌خوام جِلوی امیرعلی حَرف بزنیم، نزنیم؟

مرتضی: گوشیم رو بِدِه مُژدِه: ما اِمروز باید تَکلیفِمون رو روشَن کنیم

تو برو تَکلیفِ خودِت رو روشَن کن من تَکلیفَم روشَنِه

!مُژدِه: من این‌جوری فَردا نمیام‌ ها

(صدای جاروبَرقی)

نمیام ها یَعنی چی؟

...مُژدِه

نگاهِ من کن. دارم باهات ...حرف می‌زنم، نِگام

بِبین، بِلیط‌ها صادِر شده! نمیام ها یعنی چی؟ من مَسخَرِه‌ی تو اَم؟

مُژدِه: یَعنی هَمین! دیشَب حَرف زدی !یک دَفعِه مَرد باش، سَرِ قولِت وایسا

مرتضی: من هیچ قولی به تو ندادَم من فقط به تو گفتم می‌بَرَمِت دُبِی

اَلآن هم دارَم می‌بَرَمِت دُبِی !دیگه چرا داری زِر می‌زنی تو

!مژده: دُرُست حَرف بزن مرتضی: من دُرُست حَرف نمی‌زنم تو چِرا داری زِر می‌زنی؟

!می‌گم دُرُست حَرف بزن

مرتضی: منم می‌گم تو چرا داری زِر می‌زنی؟

وَقتی یارو زَنگ می‌زَنِه ...اونجا اِلتِماس می‌کُنِه

‫می‌گه آقا force majeure* هست من باید بِشینَم تو خونه ‫ (حادِثِه‌ی مُهِم غِیرِ قابِلِ پیش‌بینی)

...به شِر و وِرهای توی

من هنوز حرف زدم که شِر و وِر گفته باشم؟

!مرتضی: تو دیشَب به اَندازِه‌ی کافی‌ شِعر گُفتی

مژده: دیشَب فَقَط تو حَرف زدی مرتضی: تو هم فَقَط گَند زدی

(صدای خاموش شدنِ جاروبَرقی)

!مرتضی: من می‌رَم، بابا !رَوانی دیوونِه

!مرتضی: بی‌شُعور

!مژده: وایسا

!مژده: با تو اَم !مرتضی: هیس! هیس! هیس

مژده: به خدا اگر بِری، دستِ امیرعلی رو !می‌گیرَم، می‌بَرَمِش ها !مرتضی: هیس! برو تو

!آبِروریزی در نیار - آبِروریزی در نمیارَم -

!مژده: من اِمروز باید تَکلیفَم... نمی‌رَم !مرتضی: هیس! بیا برو تو بِهِت می‌گَم برو تو! هیس

!مژده: وایسا

!مژده: !به قُرآن می‌بَرَمِش! حالا وایسا ببین من نمی‌کِشَم! تو چرا نمی‌فَهمی؟

(صدای تِرَقِه)

مژده: صَبری خانُم؟

مژده: صبری خانُم؟ سِرایدار: اومَدَم

سِرایدار: سلام خانُم مژده: سلام، به خانُمِت بگو بیاد

سِرایدار: رَفتِه بیرون، برمی‌گَردِه

مژده: اِ! صُبح قَرار بود بیاد به من کُمَک کنه

خانم رَضَوی صِداش زد رَفته یه خُرده خَرید-مَرید کُنِه براش

مژده: خب اومَد، بگو سَریع بیاد بالا

سِرایدار: والله هِیأت‌مُدیره گفته خانمِت از این به بَعد نباید کار کنه

به هِیأت‌مُدیره چه رَبطی داره؟

سِرایدار: میاد بالا ...من باید بچه‌ها رو نِگَه دارم

می‌گَن از کارِ خونه می‌مونی می‌خوان اَذیَت کنن

تو بگو بیاد بالا! من خودم با هِیأت‌مُدیره صُحبَت می‌کنم

(صدای پَخشِ موسیقی از خانه)

سلام، حالِ شما خوبه؟

مژده: سلام خوبَم، مامانِت خونه‌ است؟ بله، بفرمایید مژده: مرسی -

پسرِ همسایه: مامان! خانم سَمیعی دَمِ در

(تَرانِه‌ی کامران و هومَن) ♪ من تو رو می‌خوام، تو رو می‌خوام ♪

خانم رَضَوی: مژده جون، بیا تو

مژده: مرسی، سلام رَضوی: سلام مژده: خوبی؟

مژده: [خانمِ] صَبری اینجاست؟ رَضَوی: نه، چِطور؟

قَرار بود اِمروز بیاد بالا کُمَکِ من

رَضَوی: تو هِیأت‌مُدیره مَطرَح شد که واسه ساکِنین کار نکنه

قُربونِت، پس خَریدهات رو کَرد بگو بیاد

باشه

پس فَقَط بَقیه نَفَهمَن اومَدِه خونه‌ی شما

مژده: باشه

راستی قَضیه‌ی این هم تو هِیأت‌مُدیره صُحبَت شد

خب، فایِده‌ای هم داشت؟

رَضَوی: قَرار شد با صاحِبخونه‌ا‌ش ...صُحبَت کنن

خودِش بیاد تَکلیف رو روشَن کنه

حالا تو خودِت رو ناراحَت نکن !ما چه می‌دونیم

بیا تو

مژده: قُربونِت، باید بِرَم رَضَوی: بیا تو

مژده: باید بِرَم. فقط اومد بگو زود بیاد رَضَوی: قُربونِت، خداحافِظ

سلام خانُم

وایتِکسِتون کجاست؟

مژده: بیا اینجا

روحی: تو آشپَزخونه رو دیدم، نبود ...گفتم

می‌خواید اَوَل ظَرف‌ها رو همه بریزم تو وان؟

روحی: اون‌ها رو که بِشورَم ...دیگه اینجا همه جا باز می‌شه

برای اینکه هر کاری خواستین ...حالا جا به جا بکنه

مژده: خوبه دیگه نمی‌خواد مرسی خَستِه نَباشی. دَستِت دَرد نکنه

مژده: چِقَدر می‌شه؟ !روحی: اِ، وا

روحی: من که هنوز کار نکردم

مژده: می‌دونَم ولی من قَبلاً گفتم یکی بیاد

روحی: خُب، پس دیگه چرا به شِرکَت زَنگ زدید؟

مژده: من زَنگ نزدم شوهَرَم زَنگ زده

خب چه فَرقی می‌کنه، خانم؟ !شما زَنگ زده باشی یا شوهَرِت

چرا اِنقَدر طَلَبکاری؟

!مژده: اَصلاً زنگ زدم

روحی: بِبَخشین مژده: حالا دیگه پَشیمون شدم

روحی: خانم، به اَبوالفَضل من اَصلاً دست به اون کِشو نَزَدَم ‌ها

من داشتَم اونجا کار می‌کردم ...تَمیز می‌کردم

نمی‌دونم چی شده بود ...[کِشو] دَر رفت از جا

مژده: پنج تومن خوبه؟ ...روحی: بَعد هر کاری کردم

خانم، پنج تومن؟ برای چی آخه؟

من این همه راه اومدم

کَمِه؟ چقدر بِدَم؟

نه خانُم، من که این رو نمی‌گم من می‌گم من پولِ چی رو بگیرَم

وَقتی کار نکردم ...این پول اَصلاً حَرومِه، من

من راضی‌ام

گفتَم که قَبلاً قَرار بود یکی بیاد این‌جا کُمَک کنه

بگیر

من کاری کردم شما دِلخور شدین؟ حَرفی زدم؟ چی شد؟

نه! می‌گیری یا نه؟

خب خانم، اینجا قَدرِ سه روز کار ریختِه ...هر کی هم اومَد، اومَد

!مژده: نمی‌خوام روحی: با هم کار می‌کُنیم

!بگیر

نمی‌گیری؟

!مِیلِ خودته... اووف

می‌ری اون در رو خوب ببند

روحی: بِفَرما؟

هر چی زَنگِتون رو می‌زَنیم جَواب نمی‌دین

روحی: زَنگِشون خَرابه

خُب، بِدین دُرُست کنن که آدَم پشتِ دَر مُعَطَل نشه

مژده: چیه؟ روحی: یه آقایی اومَدِه، دَمِ دَرِه

مژده: کیه؟ روحی: شیشِه آورده

برو بگو وایسا من اَلآن میام

سرایدار: باز که جِلوی درِ پارکینگ !پارک کردین، خانمِ رَحیمی

خانمِ رَحیمی: کجا جِلوی در پارکینگه؟ مگه تِرِیلی می‌خوان بِبَرَن تو؟

تو ندیدی کی این رو پَنچَرِش کرد؟

روحی: نه! چی رو؟

سرایدار: این از کجا بدونه؟

سوییچ رو بدین من خودَم براتون دُرُستِش می‌کنم

رحیمی: خودَم بَلَدَم دُرُستِش کنم

فقط می‌خوام بِدونَم باز کارِ اون زَنیکِه‌ی دیوونه‌ است

دیدَمِش اومد تو

روحی: زَنگِشون خَرابِه

سرایدار: خانمِ رحیمی، بیاد پایین !شَر دُرُست می‌شه ها! وِلِش کن

رحیمی: خب بیاد! مگه من اَزَش می‌تَرسَم؟

(صدای زنگِ تلفن از خانه‌ی همسایه)

شیشِه‌بُر: حاج خانم، خدا قِسمَتِتون کنه

این سَعی صَفا و مَروَه* رو (از اَعمالِ حَج)

همه‌ی لِباس‌ها یه جور

(صدای زنگِ تلفن)

پا بِرَهنِه 7 بار می‌ریم و برمی‌گَردیم

!یه حال و هَوایی

!یه حال و هَوایی

آدم زَن و زِندِگی و بَدبَختی‌های این دنیا رو فَراموش می‌کُنِه

...توی رَمْی جَمَرِه* هر کی باید (پَرتابِ سَنگ به سُتونِ شِیطان در حَج)

(صدای بوقِ آزاد و بَعد قَطع کردن تلفن)

(صدای تَرَقِه)

رحیمی: خانمِ سَمیعی؟

خانمِ سَمیعی؟

مژده: دُختَر خانُم

مژده: دُختَر خانُم صَبری: دُختَر خانُم، با شمان

صَبری: چی شده، خانم؟

خونه‌ی ما بودی کَسی زَنگ نزد؟

کَسی که... نه

موقِعی که شوهَرَم بود رو می‌گم

...روحی: والله من اومَدَم

داشت با تِلِفُن حَرف می‌زد

نَفهمیدی کی بود؟

کی، کی بود؟

چی می‌گُفت؟

!من گوش نمی‌کُنَم، خانم !من چه می‌دونَم

!بِبَخشین ها

!بِبین

یه دَقیقِه بیا

!می‌گم یه دَقیقِه بیا

زن: کیه؟ روحی: سلام خانم

زن: سلام. بِفَرمایید

می‌خواستَم وَقت بِگیرَم برای آرایِشگاه

زن: اِسمِتون؟ روحی: روح‌اَنگیز بَراتی

زن: بارِ اَوَلِه تَشریف میارین؟

بله

زن: کی مُعَرِفیتون کرده؟ روحی: شما؟ مژده: نه

خانمِ رَحیمی

زن: خُب، من الآن که کار دارم می‌خواین بَعد از ظُهر تَشریف بیارید؟

بَعد از ظُهر ساعَتِ چَند؟

زن: من 5 به بَعد خونِه‌ام

اَلآن هم اگه تا یه نیم‌ساعَتِ دیگه ...جایی کاری، چیزی دارین

بِرین بَرگَردین من تا حُدودِ دو هَستَم

‫2 تا 5 نیستین؟

زن: دیگِه یک، یک و نیم کارهام رو می‌کُنَم، باید بِرَم بیرون

روحی: خب اگه خواستَم بیام همون تا نیم‌ساعَت، سِه رُبعِ دیگه میام زن: باشه

روحی: مَمنون خانُم، دَستِتون دَرد نکنه زن: خواهِش می‌کنم

روحی: خوب بود؟

آره، مرسی

روحی: خب، خدا رو شُکر

سرایدار: پاشو اَبوالفَضل، پاشو ببینم بابا رحیمی: بله، سلام

سرایدار: اینم که باد نداره، خانمِ رحیمی

حالا یِهو چرا این‌قدر زیاد؟

حاج خانم، می‌دونی از کجا تو این سَرما پاشُدَم اومدم؟

مژده: سَطل‌های اُتاق‌خواب‌ها رو که نَبُردی پایین؟

برای همین دیر کَردَم

صَبری: دَستَم سَنگین بود اَلآن می‌بَرَم

شیشِه‌بُر: به حاجی‌آقا هم گفتَم

شیشِه‌بُر: حاج‌خانُم، عِیدی بچه‌ها رو مُحَبَت بِفَرمایید

مژده: کاش می‌اومَدیم اَوَل این پَردِه‌ها رو می‌زَدیم

صَبری: کارِ من و شما نیست، خانم

شیشِه‌بُر: حاج‌خانُم

مژده: می‌تونی بِگی شوهَرِت بیاد؟ شیشِه‌بُر: حاج‌خانم، عِیدی بَچِه‌ها رو مُحَبَت بِفَرمایید

مژده: این چی می‌گه؟ !صَبری: اون که ماشاالله نِصفِ مَنِه

چی می‌گی شما؟

شیشِه‌بُر: حاج‌خانُم، عِیدی بچه‌ها رو مُحَبَت بِفَرمایید

مژده: دو بَرابَر گِرِفتی عِیدی هم می‌خوای؟

بُرو آقا. به سَلامَت

مژده: شیرِ این‌جا چرا بازِه؟

!مژده: سَطل رو که نَشُستی هنوز صَبری: همه رو با هَم می‌شورَم

صَبری: می‌گم می‌خوای به این دُختَرِه بگم بیاد کُمَک؟

مژده: کُدوم دُختَرِه؟

شیشِه‌بُر: خُداحافِظِ شما مژده: خُداحافِظ

مژده: کُدوم دُختَرِه؟ صبری: همون کارگَرِه که این‌جا بود

کارگَرِه؟

مژده: این چرا این‌جا نِشَستِه؟

صَبری: می‌گه وَقتِ آرایِشگاه گِرِفتِه

مژده: آرایِشگاه؟

صَبری: چند روزِ دیگه عَقدِشِه

نِشَستِه بِرِه اَبرو بَردارِه، طِفلَک

تو این سَرما گُناه داره لااَقَل بگو بیاد بالا

می‌گم مژده خانم نگفت چقدر می‌خواد بِهِت بِدِه؟

روحی: والله من نَفَهمیدَم ...صُبحی من رو صِدا زده

دو تا پنج تومَن گُذاشتِه کَفِ دَستَم می‌گه برو

!اَصلاً یه جوریه این‌ها حرفِشونه با هم؟

همه از دستِش عاصَن (عاصی‌‌ان)

دیشَب هم شوهَرِش یه بِشکَن بِشکَنی !راه اَنداختِه بود که بیا و بِبین

زَد شیشِه رو شِکوند

روحی: وای! دیدَم شیشِه شِکَستِه صبری: ها

کار هَمیشِه‌شونِه

حَواسِت رو جَمع کن شوهَرِ تو این‌طوری نَشِه یه وَقت

...روحی: نه... اون

اون این‌جوری اَصلاً نیست

!ناراحَت نَشی‌ ها !شوخی کَردَم

شوهَرِ تو این‌جوریه مگه؟

!یه آدمیه! خُدا به فَریادَم بِرِسِه

وَلی شوهَرِ من اَصلاً عاشِقِ منه

صبری: منم پسرداییم عاشِقَمِه روحی: ها صبری: ناصِر

روحی: چند ماهِتِه؟ صبری: تو هَشت ماهَم

(صبری با بچه‌اش بازی می‌کند) صَبری: اَلو

روحی: خیلی گِرون که نمی‌گیره؟

کی؟

این آرایِشگاهیه

سیمین خانُم خیلی با اِنصافِه

بِهِش بگو وَضعَم دُرُست نیست کَمتَر باهات حِساب می‌کُنِه

صَبری: بیا زَنگ بزنیم به نَنِه

صَبری: آها... گرفت، گرفت اَلو سلام نَنِه، خوبی؟

...صَبری: منم مهدی روحی: با ماست این؟

صدای زن از پایین: در رو چرا باز نمی‌کنی؟

پاشو دیگه! چرا نِشَستی؟

به شَرطِ اینکه من رو نَکِشونی بالا آوردَمِت اینجا

برو زود باش بیا !هِزار تا کار داریم

اِمروز دیگه باید با هم آشتی کنین ها

!من حالیم نیست

!باشه، حالا جوب رو بِپا

مَهشید: وای، تَموم نشده هنوز؟

مژده: نمی‌خواد دَر بیاری با کَفش بیا

مژده: می‌گفتی می اومدم دنبالِت خب مَهشید: اَحمَد پایینه

مَهشید: چه بوی رَنگی میاد

روحی: سلام مَهشید: سلام

مَهشید: کیه؟ مژده: کارگَرِه

مژده: تو هر وَقت میای یه قابلَمِه بِگیر دَستِت شوهَرِت رو بِکار پایین، بَعد بیا بالا

مَهشید: خب ناراحَتی برو بگو اونَم بیاد بالا مژده: من بِرَم؟

!مَهشید: پَس‌فردا عِیده. شد یه سال

!مژده: به من چه ...خودِش قَهر کرده

خودِش هم هر وَقت دِلِش خواست !بیاد آشتی کنه

!مَهشید: بچه‌این دیگه دو تاییتون

چه خَبَرِه اینجا؟

!چِقَدر لِفتِش می‌دی این خونه‌تَکونی‌ات رو

نَذارِش تو یَخچال بِذار گَرمِش کنم بِخورِش

مژده: امیرعلی که اومَد با هم می‌خوریم

بچه تویی که همه چیز رو به شوخی می‌گیری

مَهشید: تو که جِدی گرفتی چه گُلی به سَرِت زدی؟

آخه این چه قیافِه‌ایه؟

!خوبه سَلمونی همین بیخِ گوشِته

روحی: ببخشین

...من یه زَنگ بزنم اِجازه بگیرم

از شوهرم؟

اِجازه‌ی چی؟

برای آرایِشگاه

اِجازِه نمی‌خواد که

مژده: پَس‌فردا عروسیشه می‌خواد بِرِه اَبروهاش رو برداره

!از حالا یاد بگیر همه‌چیز رو بِهِش نگی

!مَهشید: من چایی نَمی‌خورَم ها بیا بشین

!مژده: یه دَفعِه ببینَتِت خوشحال‌تَر می‌شه ها

مِیلِ خودِتِه می‌خوای بِزَنی، بِزَن

مژده: وَقت هم نکردم بِرَم یه ذَرِّه میوِه بگیرَم

!مَهشید: بس که حَواسِت جَمعِ زِندگیته

تو با این وَضع فردا می‌خوای بری دُبِی واقعاً؟

روحی: خانم؟

جِدی نزنم؟

!میلِ خودته شوهرِ توئه

مَهشید: شما که می‌خواین بِرین اَقَلاً جَمع کنین بِرین یه جای دُرُست حِسابی

مژده: همین دُبِی‌‌اش رو هم !به زور راضی شده

مَهشید: بِرِه دُبِی چیکار کنه؟

مژده: امیرعلی چه گُناهی کرده؟

امیرعلی هم مِثلِ هِزار تا بچه‌ی دیگه اون‌ها چه‌جوری بُزُرگ می‌شن؟

مَهشید: امیرعلی هم مثلِ اون‌ها !مژده: خوبه که نَه به داره، نَه به باره

یَعنی چی؟ مگه فردا شما مُسافِر نیستین؟

نمی‌دونم یه وقتَم دیدی نرفتیم

!مژده: خواستی بِری، این‌ها رو بِبَر ها

!دختر خانم

مَهشید: آخه من که تو رو می‌شناسم !می‌دونم پیلِه می‌کُنی

مژده: چی رو پیلِه می‌کُنی؟

پَریشب اینجا نبودی که ببینی امیرعلی چه بی‌تابی می‌کرد توی خواب

مهشید: آخی! چرا؟

مژده: دُختر خانم دیرِت نشه

دندون‌ قُروچِه می‌کرد

گفتم مامان چرا دندون ‌قُروچِه می‌کنی؟ نالِه می‌کنی تو خواب؟

گفت خوابِ جَهَنَم رو دیدَم

صُبح سَرِ صَف نِگَهِشون داشتَن یک ساعَت راجِع به آتیشِ جَهَنَم براشون سُخَنرانی کردن

دو دَقیقِه می‌خواد بِرِه دَمِ دَر بازی کنه باید بِرَم چهارچشمی بِپامِش

مدرسه هم که نَمی‌تونَم تَنهایی بِفرِستَمِش

!مهشید: من کِتری رو خاموش می‌کنم ها دَسته‌اش داره می‌سوزِه

روحی: خانم، می‌گم اون... یکی از شیشه‌ها بیشتر نَموندِه، اونَم بِشورَم بَعد بِرَم

نمی‌خواد دیگه! بیا برو وَقتِت رو می‌گیرَن

خب همه‌‌جا نااَمنِه قُربونِت برم اینجا و اونجا نداره که

مژده: آدَم خودِشَم می‌خواد بِرِه بیرون همه‌ش دِلشورِه داره زودتر برگَردِه خونه‌ش

روحی: اِتِفاقاً خانم، یکی از هَمکارهای منم !چند شب پیش گُم شده ها

دیر از کار می‌اومد

مژده: می‌خوای بِری اون‌وَر !نَگی اینجا بودی‌ ها

(صدای شُمارِه گرفتن) روحی: چرا؟

مژده: مگه نگفتی خانمِ رَحیمی مُعَرِفی‌ات کرده؟ روحی: ها، خوب شد گفتی! حواسَم هست

!نمی‌خواد اون رو بِبَری دیگه هَمین روبِروئِه

روحی: خب، خُداحافِظ خانم مهشید: خُداحافِظ

مهشید: اَلو؟

چرا گوشی رو بَرنَمی‌داری؟

(صدای زنگِ دَرِ روبِرو)

مَهشید: دُروغ نگو! حَواسِت کجاست؟

آره؟

نه، من که دارم از این بالا می‌بینَمِت

!ببین

صبری: سلام خانم مهشید: نه

مهشید: سلام. یه دقیقه بیا بالا

‫آشتی کَردَن مگه mood* می‌خواد؟ ‫(حِس و حال)

این‌ها دارَن فردا می‌رن

(صدای گُفتِگوی مُبهَم از دور)

مهشید: چیکار می‌کنی؟

مهشید با تلفن: ببین، من میام پایین دیگه

باشه

مَهشید: این کارها چیه؟

(صدای جاروبرقی) مژده! چه‌تون شده دوباره؟

چیزی شده به من نمی‌گی؟

...من رو نگاه کن

ها؟

مرتضی زنگ زد چیزی گفت؟

بیچارِه نَزدیک بود بِزَنِه زیرِ گِریِه !مَردِ گُندِه

آخه چرا دیوونه‌بازی دَر میاری؟

!مَهشید: داری گَند می‌زَنی به زِندگیت ها !مژده: هیس

!مژده: صبری خانم

(صدای خاموش کردنِ جاروبرقی)

صبری: بله؟

مژده: بیا برو اَوَل این پَنجِرِه‌های سالُن رو تَمیز کن

!مهشید: خیله‌خُب! خیله‌خُب صبری: باشه

مهشید: بیا اینجا یه دَقیقِه

مهشید: مژده

شما که خوب بودین با هم !این چند ماهه

چیزی شده دوباره؟

!مژده: چند ماهه نمی‌دونِستَم سَرِش کجا گَرمِه

سَرِش کجا گَرمِه، بَندِه‌ی خدا؟

اون که داره صُبح تا شب جون می‌کَنِه واسه تو و امیرعلی

فِکر می‌کُنِه من اَحمَقَم

آخه مرتضی هم اَحمَقَ نیست بخواد تو رو وِل کنه

تو رو وِل کنه بِرِه با کی؟

مژده، مرتضی هم تا یه جایی !هیچی نمی‌گه ها

یِهو دیدی با یه بچه وِلِت کرد، رفت

بِرِه به دَرَک

پاشو، پاشو بِریم با اَحمَد آشتی کن

قَهر کردی یه جایی داشته باشی بِری

غِیرِ ما که کَسی رو نداری

!خَری به خدا دیگه

شوهر به این آرومی، بی‌ سَر و صدایی

تو چرا بی‌خودی اَزَش دِفاع می‌کنی؟

شوهرِ منه، من می‌شناسمش

!کاش بابا بود

چیزی دیدی تازِگی‌ها اَزَش؟

شنیدم - از کی؟ -

چه فَرقی می‌کنه؟

یعنی چی چه فَرقی می‌کنه؟

هر کی رَد شد یه چیزی گفت ...تو باید به خاطِرِش زِندگیت رو

مژده: یکی از این هَمسایِه‌ها رفته خونه‌ی این زَنیکِه

صدای مرتضی رو روی پِیغام‌گیرِش شنیده

حالا شاید اِشتِباه کرده

می‌دونم

از کجا می‌دونی؟

بویَش رو می‌ده

...تو با این وَضعِ خونه، زندگی

اونم با کی؟ پُشتِ همین دیوار بیخِ گوشَم

تو اَلآن وِل کن! فردا مُسافِری

اَلَکی داری فِکر و ذِکر می‌کنی

بِذار بَعدِ عِید یه فِکری می‌کُنیم

قُربونِت بِرَم، نَکُن این کار رو با خودِت

من بایَد اِمشَب تَکلیفَم رو روشَن کنم

آخِه اِمشَب چیکار می‌خوای بکنی مَثَلاً؟ - !هیس -

صبری: خانُم؟ خانُم! یکی دمِ دَر هِی بوق می‌زَنِه فِکر کنم شوهَر خواهَرِتون کار داشتِه باشَن

پاشو برو - !وِلِش کن -

این‌طوری که نمی‌تونَم بِرَم من

پاشو برو. پاشو، پاشو، پاشو اون هم مُنتَظِرِه

خودت رو اینقدر اَذیَت نکُن آخه این چه قیافِه‌ایه؟

مژده: نه، خوب می‌شم مهشید: خودت رو کُشتی مژده: خوب می‌شم، برو

یه ماچ به من بِدِه

اگه ندیدَمِت، عِیدِت مُبارَک

مرسی

چه خبره بابا؟

احمد: گفتی یه تُکِ پا، یک ساعته !من رو اینجا کاشتی

(تَرانِه‌ی سَبزِه‌ گِرِه - ویگِن)

♪ بِریم سَبزِه‌ گِرِه بِبَندیم بِبَندیم ♪ - ...سیمین: نه، سَلیقِه‌ات خوبه

از چِشم‌هاش پِیداست شِیطونِه

‎♪ به روی آسِمون بِخَندیم بِخَندیم ♪ - اینجا... شِیطونِه، نه؟ -

روحی: اوه! بابام نمی‌خواست من رو بِهِش بِدِه خانم، دو سال اینقدر رَفت و اومَد، رَفت و اومَد

آخَرِش دیگِه ذِلِه شد بابام گفت بیا بابا، این تُحفِه مالِ تو

موهات هم می‌خوای رَنگ کنی؟

!نه دیگه خانم، زیادیش می‌شه

سیمین: دوستِتَم داره؟ !روحی: اَه

♪ بِریم سَبزِه‌ گِرِه بِبَندیم بِبَندیم ♪

♪ به روی آسمون ♪ - سیمین: ببینمت. وایسا

♪ بخندیم بخندیم ♪

♪ میونِ کوه و صَحرا نومِ هم صِدا کنیم ♪ - سیمین: خوبه؟

♪ سَحَرگَه آفتاب رو ♪ - دَستِتون درد نکنه -

♪ روی هم نِگاه کنیم ♪ - سیمین: چایی می‌خوری؟ روحی: بِذارین من می‌ریزم

سیمین: از کِی تا حالا مُشتَری چایی می‌ریزه؟

♪ لَبِ سَرچِشمِه در صَحرا نِشینیم ♪ ♪ بوسِه‌ها از لَبونِ هم بِچینیم ♪

♪ روی فَرشِ چَمَن زِ گُلِ نَستَرَن ♪ ♪ آشیونه زَنیم ♪

♪ حِجلِه بِبَندیم ♪ - روحی: خانُم؟ سیمین: بله؟

♪ تو همون آشیون، اِی گُلِ مِهرَبون ♪ - ببخشین این عَطری که زدین اِسمِش چیه؟ -

♪ یک دل و یک زَبون بِگیم، بخندیم ♪ - روحی: می‌خوام یه دونِه مَردونِه‌اش رو برای عَبدُالرِضا بِخَرَم

♪ بِریم سَبزِه‌ گِرِه بِبَندیم بِبَندیم ♪ - سیمین: نمی‌دونم! کادوئِه همون شیشه آبیه هست، جلو دَستِت

♪ به روی آسِمون بخندیم بخندیم ♪ ♪ میونِ کوه و صَحرا نومِ هم صدا کنیم ♪

♪ سَحَرگَه آفتاب رو روی هم نِگاه کنیم ♪

!فقط مواظِب باش زود بچه‌دار نشی

خواهَرَم این‌ها می‌‌گَن ...این عَبدُالرِضا اینقدر هُولِه

می‌تَرسیم صُبحِ عَروسی دوقُلو بِزایی

شما خودتون بچه ندارین؟

(صدای زنگِ در)

صاحِبخونه: سلام علیکُم سیمین: سلام

صاحِبخونه: حالِتون خوبه؟ سیمین: بله، بِفَرمایین؟

می‌خواستیم یه چند لَحظِه مُزاحِم بشیم خانواده‌ی آقای عَظیمی خونِه رو ببینن

بِفَرمایین آقای عَظیمی

اَلآن آقای رَزاقی؟ ...اَلآن من

شما اِجازِه بِدین من خِدمَتِتون می‌گم بِفَرمایید بچه‌ها، بیاین تو

زن: سلام. ببخشید، بَد وَقتی هم اومدیم سیمین: خواهِش می‌کنم

مرد: ببخشید اِشکال نداره؟ صاحِبخونه: اِشکال ندارِه، بفرمایید

صاحِبخونه: می‌خواین از همین آشپزخونه شُروع کنین. یه تِراس هم اون پُشت داره

مرد: چند مِتِرِه؟ صاحِبخونه: دَقیقاً 110 مِتر بِدونِ بالکُن

سلام - سلام - سلام - سلام -

ببخشین شما جایی رو برای خودتون پِیدا کردین؟

چی رو؟

زن: یَعنی می‌تونین زود تَخلیه کنین؟

یا اینکه اول باید یه جایی رو پیدا کنین؟

از خودشون بپرسین من مالِ این خونه نیستم

!دختر: مامان، نورِش هم خوبه ها زن: اوهوم

مگه این‌ها چقدر بیشتر از من اِجارِه می‌دن؟

صاحِبخونه: اَصلاً بَحثِ کِرایِه نیستِش، خانم سیمین: خب پس چیه، آقای رَزاقی؟

صاحِبخونه: تَصمیم دارم بِفروشَم گِرِفتارَم پولِش رو نیاز دارم

...سیمین: شما که قصدِ مرد: آقای رَزاقی، خیلی ممنون

اِن‌شاالله باهاتون تَماس می‌گیریم

صاحِبخونه: شما تا پارکینگ و مُشاعاتِش رو ببینین من میام خِدمتِتون

!بسیار خب، بچه‌ها بیاید

مشتری: خانم با اِجازَه‌‌تون

به سَلامَت - خداحافِظ -

شما که قَصدِ فُروش نداشتین، چی شد یِهو؟ - حالا تَصمیم گرفتم -

گفتم که پولِش رو نیاز دارم گِرِفتارَم، می‌خوام بِفروشَم

در ضِمن خانم، به خدا دیگه ...اینقدر زنگ زدن شب به شب خونه‌ی ما

از شما گِلِه و شِکایَت کردن دیگه خَستِه شدم

کی زنگ زده به شما گِلِه و شِکایَت کرده؟

!صاحِبخونه: هَمسایِه‌ها

سیمین: خب چرا اگه مُشکِل دارن به خودَم نمی‌گن؟

چرا به شما چُغُلی می‌کنن؟

!خب شما اینجا رو مَسکونی اِجارِه کردین - خب؟ -

صاحِبخونه: خب آرایشگاه زدین پسر: خداحافظ ...سیمین: آرایشگاه؟ دو تا

صاحِبخانه: من اَلآن میام خِدمَتِتون دختر: خداحافظ خانم

زن: ببخشید خانم، مُزاحِم شدیم. خداحافظ

سیمین: به سلامَت صاحبخانه: فِعلاً خداحافظ

دو تا صَندَلی آخه، آقای رَزاقی؟

مگه تا حالا برای شما اَذیَت و آزاری داشتم؟

من اَصلاً کاری به هَمسایِه‌ها ندارم

...سیمین: خودتون مگه اَذیَت اَذیَت شدید تا حالا؟

صاحبخانه: برای من نه ولی هَمسایِه‌ها ناراضی‌ان

می‌گن آدم‌های غَریبه می‌رن، میان عروس میارَن

!خب روشون نمی‌شه به شما بگن !هر شب دارن غُرِش رو به من می‌زنن

...تازه هِیأَت‌مُدیرِه می‌گفت

هَفته‌ی پیش پَخش‌های (ضبط) ماشین‌های توی پارکینگ هم زدن

مُشتَری‌های من زدن؟

!بِالاَخَرِه یه غَریبِه زده دیگه

شما که همه مُشتَری‌هات رو نمی‌شناسی

به‌ فَرض هَمین خانمی که اینجا هستن شما از کجا می‌دونین که ایشون کی‌اَن؟

سیمین: ایشون خواهرزاده‌ی مَنَن

!صاحبخانه: ببخشید خانم مَنظورَم ایشون نبود

ایشونِ نوعی رو عَرض کردم

روحی: خاله، چایی بذارم؟ سیمین: دستِت درد نکنه، خاله

...سیمین: ببخشید، من اَصلاً تَعارُف نکردم صاحبخانه: خداحافظ

سیمین: شما بِشینید حَدِاَقَل یه چایی، چیزی بخورید صاحبخانه: خیلی ممنون، مُچَکِرَم، مرسی

صاحبخانه: پایین مُنتَظِرِمَن سیمین: فقط ببخشید یک چند لَحظِه، آقای رَزاقی

سیمین: می‌خواستم ببینم کی به شما زنگ می‌زنه !راجِع به من صُحبَت می‌کنه

...خودتون می‌دونید

به‌ مَحضِ اینکه یه زنِ تنها گیر میارَن

مژده: دیگه واوِیلاست دیگه صاحبخونه: باشه مژده: من همین اَلآن صداش می‌کنم هر کی که گفت

مژده: هیچ سر و صدایی اَصلاً از من ...تو این خونه در نمیاد، حالا نخوام

دروغ نگم، چند وقتِ پیش بود ...یه عروس آوردن اینجا برای من

هَمراه‌هاشون یه نَوار گذاشتَن زَدَن رَقصیدَن

!به‌ خدا 10 دَقیقِه هم نشد

همه‌ی هَمسایِه‌ها اینجا ...مِهمونی و پارتی و

مگه من حَرفی می‌زنم؟

صاحبخانه: باشه برای فَردا، پَس‌فَردا

سیمین: فَردا، پَس‌فَردا دیگه کسی !تو ساختِمون نیست، آقای رَزاقی

دارن می‌رن همه

این بالایی‌ها دارن می‌رن یَزد

همین هَمسایِه روبِرویی‌‌ دارَن می‌رن دُبِی چهارِ صبح

پایینیه می‌ره شمال

کسی تو ساختِمون نیست دیگه من تَکلیفَم رو می‌خوام روشَن کنم

این فَندَکِه روشَن نمی‌شه

صاحبخونه: باشه من باهاتون تَماس می‌گیرم

سیمین: با این همه گِرِفتاری !این‌ها هم چه گیری می‌دن به خدا

خانم، فَندَکِه هم روشَن نشد

سیمین: اِ! کو؟

اگه اِجازِه بِدین من دیگه بِرَم

سیمین: وایسا یه چایی بخور، بعد روحی: دستِ شما درد نکنه، ممنون

((صدای موزیک مو‌قعِ روشن کردن فَندَک)

سیمین: عکس‌هات رو بُردی؟

...آره، فقط ببخشین

سیمین: چیه؟ روحی: بگین که این پولِش چقدر می‌شه؟

سیمین: پولِ چی؟ بذار تو کیفِت... پول

روحی: نه به‌ خدا باید بگیرین سیمین: برو

برو، پول نمی‌خواد، برو

...سیمین: بَعداً که اومدی برای عَروسیت آرایِشِت کنم !روحی: تو رو قرآن سیمین: یک‌جا حِساب می‌کنم

خب پس بگیرید دیگه رویَم بشه دَفعِه‌ی بعد هم بیام

آدم مگه از خواهرزاده‌ا‌ش پول می‌گیره؟ برو

آخه دُرُست نیست اینجوری

سیمین: بذار یه دَفعِه هم دُرُست نباشه فکر کن عیدیه

خب آخه... نمی‌شه که

دستِ شما درد نکنه

(صدای تَرَقِه از خیابان)

روحی: خانم؟

سیمین: چی جا گذاشتی؟ روحی: هیچی

خانم می‌گم این آقاهه اومد اَلآن صُحبَت می‌کردین

صاحبخونه‌تون بود می‌گفت جَمع کنین برین

من شنیدم، بِبَخشین

غِیبَت نباشه، خانم فکر کنم این همسایه بَغَلی براتون زده

سیمین: کدوم بَغَلی؟ روحی: همین روبِرویی

سیمین: مگه می‌شناسیشون؟ روحی: من صبح اومده بودم خونه‌شون کار کنم

(صدای ترقه)

سیمین: اینکه صُبح از پایین زنگ زد تو بودی؟ روحی: آره

سیمین: اون گفت بیای آرایشگاه؟ روحی: نه، خودم اومدم

تو که گفتی خانم رحیمی مُعَرِفیت کرده؟

(صدای ترقه)

روحی: خانم رحیمی مُعَرِفی کرده ...سیمین: خب پس

صبح تو کوچه بود خانم رحیمی

داشت با یه مَرده پَنچِری ماشینش رو می‌گرفت

ماشینش رو پَنچِر کرده بودن

!خیلی هم شاکی بود

خانم، من مُطمَئِنَم همین هَمسایِه‌تون پَنچِر کرده

من نمی‌شناسمشون

ولی فکر نمی‌کنم همچین آدم‌هایی باشن

خودش رو که زیاد ندیدم

چَند د‌َفعه فَقَط شوهَرِش رو تو پارکینگ دیدَم

اونَم به نَظَرَم خیلی مَردِ مُحتَرَمی ‌اومَد

!وَلی زَنه یه جوریه

صُبح خودِشون به مَن گُفتَن بیا بَرای کار

بَعد یِهو خودِش بَرگَشت گُفت بُرو دیگه پولت رو بِگیر بُرو. نِمی‌خواد کار کُنی

چِرا؟

...خانُم شَک داشت اِنگار

می‌تَرسید مَن دَستَم کَج باشه یه چیزی اَزَشون بُلَند کُنَم

می‌گَم مَن اینجا کِسی رو نِمی‌شناسَم ...فَقَط

دَر حَدِ سَلام عَلِیک اینجوری راحَت‌تَرَم

!خانُم، وَلی مَعلومه زَنه به هَمه شَک داره

حالا تو اَلآن بَرمی‌گَردی دوباره پیشِشون چیزی نَگی یه‌ وَقت بِهِشون بَربِخوره

سیمین: برای خودِت می‌گم روحی: نَه، چی بِرَم بِگَم؟ مَگه سَرَم دَرد می‌کُنه، خانُم؟

نَه، خیالِت راحَت باشه

(صِدای گِریه‌ی بَچه)

مُژده: صَبری خانُم، بیا این بَچه‌اَت رو بِبَر !داره بی‌تابی می‌کُنِه

بِبَرِش پایین، بَعد بیا

(صِدای گِریه‌ی بَچه) صَبری: بیا مامان، پیش، پیش، پیش، پیش

(صِدایِ زَنگِ دَر و گریه‌ی بَچه)

روحی: سَلام

(صِدای گِریه بَچه)

!مُژده: سَلام

مُژده: تازه شُدی عَروس

روحی: عَوَض شُدَم؟ مُژده: آره بابا! چی بود اون قیافه؟

(صِدایِ گِریه‌ی بَچه) (پیش، پیش گفتن صبری)

روحی: اِ... چادُرِ مَن اینجا بود مُژده: گُذاشتَم این‌وَر

صَبری: مُبارَکه، به‌سَلامَتی اِنشااَلله

صَبری: مُژده خانُم، اَگه اِجازه بِدی مَن بِرَم پایین ...یه ناهار دُرُست کُنَم

این بَچه‌ام رو بِخوابونَم، بَرمی‌گَردَم

نِمی‌خواد بیای دیگه هَمین خانُم می‌مونه کُمَک می‌کُنِه

صَبری: خُداحافِظ مُژده: خُداحافِظ

(صِدای گِریه‌ی بَچه وَ تَرَقه)

!کَلافه کَرد این بَچه مَن رو اِنقَدر نِق زَد

یه لیوان بِدِه یه شَربَت بُخوریم

روحی: خُب، اَگه بایَد بِمونَم زودتَر شُروع کُنَم

مُژدِه: حالا وَقت هَست

اَگه موند، بَقیه‌ش رو فَردا بیا بِکُن مَنَم خَسته‌ا‌م

روحی: خُب فَردا که شُما نیستین دیگه

حالا فَردا قَبل اَز اینکه بِریم

روحی: شُما که صُبح ساعتِ 4 دارین می‌رین

(صدای تَرَقه‌)

تو اَز کُجا می‌دونِستی؟

مُژده: کی بِهِت گُفت؟

هَمین سیمین خانُم

اون گُفت ما صُبح ساعتِ 4 می‌ریم؟

روحی: خانُم، این‌ها گیره پَرده !نداره هیچ‌کُدوم ها

!وِل کُن این‌ها رو بِبینَم اون اَز کُجا می‌دونِست؟

مُژده: بیا اینجا بِبینَم

بیا بِشین

اون به تو گُفت فَردا صُبح ساعتِ 4 ما می‌خوایْم بِریم؟

گَمونَم

چی شد که این رو گُفت؟

یادَم نیست

یَعنی چی یادَم نیست؟

خُب هَمین‌جور لابِه‌لایِ حرف‌هاش گُفت

چی شُد که حَرف کِشید به دُبِی رفتنِ ما؟

(صدای تَرَقِه)

حَرفِ عِید و مُسافِرَت شُد

گُفتَن مَردُم دیگه بیشتَری‌ها عِید‌ها می‌رَن دُبِی

بَعدِش هَم گُفتَن که شُما هَم اِتِفاقاً صُبحِ زود دارید می‌رید به‌ سَلامَتی اِنشااَلله

تو گُفتی ساعتِ 4 صُبح

روحی: نَه، مَن نَگُفتَم! گُفتَم صُبحِ زود !مژده: تو گُفتی اَلآن ساعتِ 4 صبح

خُب مَنظورَم هَمون صُبحِ زود بود دیگه، خانُم

چهار... قَبل اَز 4 که دیگه نِصفه‌شَب می‌شه

دیگه چی گُفت؟

روحی: هیچی پُرسید چَند سالِتِه وَ شوهَرِت چیکاره‌ هَست

و از این... اَز این حَرف‌ها

هَمین؟

هیچی خانُم، اَصلاً خانُمِ کَم‌حَرفی بود

(صدای تَرَقِه)

!مُژده: چه خوب دُرُستِت کرده کارِش خوبه

!پولَم نَگِرِفت تازه

نَگُفتی بِهِش که اینجا بودی؟

روحی: مَن حَرفی بِهِش نَزَدَم

خانَم، اون‌وَری‌ها رو هَم توری می‌زَنین؟

پاشو بُرو سَرِ کارِت

(صدای تَرَقِه)

بِبین

مُژده: دُختَر خانُم؟

مُژده: مَن سَرَم یه خُرده گیج می‌ره می‌رَم یه دوش بِگیرَم، دراز بِکِشَم یه کَم

فَقَط تو بایَد یه کاری بُکُنی

سَرِ ساعَتِ 2 ...هَمین خیابونِ خودِ ما رو تا تَه می‌ری

مُژده: سَمتِ راستِت یه بُلواره اَواسِطِش که رَفتی یه مَدرِسه هَست شَهید پاک‌نِژاد

مُژده: یادِت می‌مونه؟ روحی: پاک‌نِژاد

مُژده: می‌ری پِسرِ مَن رو اَز مَدرِسه بَرمی‌داری میاری

بِبین، ساعَت هَم اینجاست

فَقَط یادِت باشه سرِ ساعَتِ 2 باَید بِری

کِلید رو هَم گُذاشتَم بالای جاکَفشی

مُژده: دیگه تِلِفُن رو جَواب نَده دَر رو هَم رو کَسی باز نَکُن

روحی: اِسمِ بَچه‌تون چیه؟

ها! امیرعلی. امیرعلی سَمیعی کِلاسِ اَوَلیه

مُژده: اَگه اومَدین مَن خواب بودَم ...یه کالباس، غَذایی، چیزی

اَز تو یَخچال وَردارین بُخورین

اَصلاً اونجا رو وِلِش کُن

بیا اَوَل بُرو این تِراس رو جَمع کُن

این آت و آشغال‌ها، هَمه رو بِذار اون‌وَر بَعد اَگه چیزی موند بُرو تو آشپَزخونه

مُژده: اَگه کَسی دَر زَد !نَیای مَن رو یه وَقت بیدار کُنی

(صدای تَرَقِه)

اَلو؟

سَلام عَلِیکُم

می‌شه عَبدُالْرِضا رو یه دَقیقه صِداش کُنین؟

مَن خانِمِشونَم دُختَر داییشَم

روحی: کِی بَرمی‌گَرده؟

خُب... اَگه اومَد بِهِش بِگین ...روحی زَنگ زَد، گُفت... روحی

زَنگ َزد، گُفت مَن کارَم خِیلی طول می‌کِشه، شَب عَقَبَم نَیاد خودَم تَنها بَرمی‌گَردَم خونه

(صدای سوت زَدَنِ پِسَرِ هَمسایه)

(صدای تَرَقِه)

(صدای تَرَقِه)

(صدای تَرَقِه)

(صدای تَرَقِه)

(صدای تَرَقِه)

(صدای زَنگِ تِلِفُن)

روحی: خانُم؟

صِدای زَن روی پیغام‌گیر: مُژده؟

صِدای زَن: مُژده جون؟

صِدای زَن رویِ پِیغام‌گیر: نیستی؟ روحی: خانُم؟

صِدای زَن: بِبین واسَت زَنگ زَدَم راجِع به آپارتِمانِتون بِگَم

روحی: خانُم؟ صِدای‌ زَن: هوم... بِبین قِسطی هَم می‌تونین پول بِدین

...فَرقِش هَم اینه که اَگه نَقد بِخَرین

اِقامَت هَم راحَت‌تَر بِهِتون می‌دَن

مُژده؟

صِدای زَن: زَنگ زَدَم واسَت بِگَم قُربانَت، خُداحافِظ

روحی: خانُم؟

سیمین خانُم؟

سَلام، سیمین خانُم

مَن چادُرَم رو خونه‌ی شُما جا نَذاشتَم؟

مَگه چا‌دُر داشتی تو؟

!روحی: آره والله هَر چی می‌گَردَم نیست اَلآن

پیشِ مَن اومَدی چادُر سَرِت نَبود

آخه اون خونه هَم نیست

سیمین: لابُد خانُمِ سَمیعی بُلَندِش کَرده

خانُمِ سَمیعی نیستِش

به مَن گُفت می‌رَم بِخوابَم رَفتَم دیدَم هیچ‌کی تو اُتاقِش نیست

رَفته بیرون

حالا کُجا داری می‌ری؟

صَبر کن، شایَد رَفته باشه هَمین دور و بَرها، بَرمی‌گَرده

آخه گُفت بِرَم بَچه‌اَش رو اَز مَدرِسه بیارم

(صدای بوقِ ماشین) روحی: دیرَم شُده! خُداحافِظ

!بیا می‌رِسونَمِت

سیمین: آژانس روحی: نَه، دیگه مُزاحمِ شُما نِمی‌شَم سیمین: بیا سَرِ راهه

گَمون نِمی‌کُنَم این‌ها بِتونَن فَردا صُبح بِرَن مُسافِرَت

روحی: هیچ‌کاریشون رو نَکَردَن

سیمین: اوهوم

ما یه قُم می‌خوایم بِریم اَز دو روز جِلوتَر بار و بَندیلِمون رو بَستیم

هَمه کارِمون رو کَردیم باز دیر می‌رِسیم تِرمینال

!سیمین: آقا، اَفسَر وایساده ...کَمَربَندِتون

آخه 4 صُبح هَم خِیلی زوده

روحی: باز اَگه دیرتَر بود شایَد می‌رِسیدَن. ها؟

سیمین: چِهارِ صُبح می‌خوان بِرَن؟ روحی: شُما گُفتی

نِمی‌دونَم، مَنَم گَمونَم اَز یِکی اَز هَمسایه‌ها شِنیدَم

روحی: آقا، رَد نَشیم. هَمین بود مَدرِسه‌اَش اِنگار تو این خیابونه

سیمین: آقا، بِریم هَمین‌جا تا جِلوی مَدرِسِه می‌رِسونیمِش

خانُم، دَستِتِون دَرد نَکُنِه

!دور بود ها

صِدای پِسَر اَز بُلَندگو: بِسمِ‌الله الْرَحمنِ الْرَحیم بَقیه بَچه‌ها تِکرارکُنان: بِسِم‌الله الْرَحمنِ الْرَحیم روحی: خُداحافِظ، خانُم سیمین: خداحافظ

صِدای پِسَر بَچه: یا مُقَلِبَ الْقُلوبِ و الْابصار بَقیه بَچه‌ها تِکرارکنان: یا مُقَلِبَ الْقُلوبِ و الْابصار

صِدای پِسَر بَچه: یا مُدَبِرَ الْلَیلِ و الْنَهار بَقیه بَچه‌ها تِکرارکنان: یا مُدَبِرَ الْلَیلِ و الْنَهار

صِدای پِسَر بَچه: یا مُحَوِلَ الْحَول و الاَحوال بَقیه بَچه‌ها تِکرارکنان: یا مُحَوِلَ الْحَول و الاَحوال

صِدای پِسَر بَچه: حَوِل حالِنا الی اَحسَنِ الْحال

ناظِم: کا‌پشَن قِرمِزه، بیا اینجا ببینَم !مُدیر: یِک بار نَشُد این بَچه بی‌دَردِسَر بِره خونه‌شون !ناظِم: بُرو اَز جِلویِ دَر، کِنار

مُدیر: یه روز عَمه‌اَش میاد دُنبالِش یه روز خاله‌اَش میاد دُنبالِش

روحی: بله !مُدیر: یه روز هَم که یادِشون می‌ره بیان

روحی: خُب، مامانِش کار داشت

مُدیر: «مامانِش کار داشت» یَعنی چی خانُم؟ مَگه والِدِینِ بَقیه بَچه‌ها کار نَدارَن؟

اَصلاً مَن به چه اِطمینانی این بَچه رو بِدَم دَستِ شُما؟

!صِدای ناظِم در میکروفون: موسَوی، نَدو

مدیر: سَمیعی، شُما این خانُم رو می‌شناسی؟ امیرعلی: نُچ

صِدای ناِظم: شُما چِرا دَعوا می‌کُنین با هَمدیگه؟

یه زَنگ بِزَن خونه‌تون مَن با مامانِت صُحبَت کُنَم

روحی: هیچکی خونه‌شون نیست

!امیرعلی: مامانَم هَست

روحی: تو اَز کجا می‌دونی؟

امیرعلی: صُبح بود !روحی: خُب اَلآن ظُهره

مدیر: آقای اَبطَحی؟ اَبطَحی: جانَم؟

بی‌زَحمَت پَروَنده‌‌اَش رو بیارین یه تِلِفُن بِزَنین به پِدَرِش

بِگید این خانُم اومَده بَچه رو بِبَره !بِدَم بِهِش بِبَره یا نَه

اَلآن میاَرم

مُدیر: خُب، حالا مَن با شُما دو تا چیکار کُنَم؟

مَگه 100 بار سَرِ صَف، توی کِلاس نَگُفتَم با خودِتون اَز این چیزها نَیارین؟

گُفتَم یا نَگُفتَم؟ ها؟

!آقا، به خُدا این تَرَقِه‌ها واسه ما نیست

مُدیر: پَس توی کیفِ تو چیکار می‌کَرد؟

آقا، به خُدا بَچه‌ها یَواشَکی گُذاشتَن توی کیفِ ما

تَرَقه‌ی بَسته‌ای 600 تومَن؟ اونَم این هَمه؟

مُدیر: بَچه‌ها مُفتی میارَن می‌ذارَن توی کیفِ شُماها؟

آقا، اِجازه؟ اون‌ها بَسته‌ای 400 تومَنه

پِسَر بَچه: اونایی که 600 تومَنه، 50 تا توشه

!بیاین بِرید بیرون، بِبینَم

بیاین بِرید بیرون، بِبینَم تا تَکلیفِتون رو مَن روشَن کُنَم

!مُدیر: بدویین بِبینَم

مُدیر با خَنده: خُب، کِبریت رو بِدِه حاج آقا بینیم

بِده یه دونه‌اَش رو روشَن کُنیم اِمتِحان کُنیم، بِبینیم چیه

مُدیر: اَمان اَز این بَچه‌ها

:صِدای گویَندِه مَرد اَز کِلیپ ...آغازِ سالِ ۱۳۸۵ هِجری شَمسی

(صدای ساز و دُهُل اَز کِلیپ)

چی شُد این؟

پِسَر: نِمی‌شه! هَر کاریش می‌کُنَم موهاش مَعلومه

!خُب اَصلاً وِلِش کُن، وِلِش کُن

مرتضی: کِبریت داری؟ پِسَر: نَه

(صدای ساز و دُهُل اَز کِلیپ)

آقایِ مُهَندِس... نیک‌وَرْز؟

مرتِضی: آقایِ مُهَندِس نیک‌وَرْز؟ نیک‌وَرْز: بَله، آقا

مرتضی: آقا یه 7-8 تا کِبریت بِخَر به هَزینه‌ی خودَم

مرتضی: بِذار اینجا، ما این‌قدر عَلافِ کِبریت نشیم نیک‌وَرْز: چَشم آقا

آقایِ مَحمود آقا این نِمی‌شه، چیکارِش کُنیم؟

مَحمود: مَنَم چه می‌دونَم چیکارِش کُنیم

دُختَره 7 سالِشه شِناسنامه‌‌اش رو هم بُردَن نِشون دادن

بازَم می‌گَن حِجابِش بایَد تَصحیح شه

بِبین، مَن 2000 تا کار داشتَم بی‌خودی مَن رو عَلافِ چی کَردین؟

!بِبَند این دَر رو بابا، تو هَم

خُب می‌ذاشتین بَعد از سیزده [فروردین]

مَحمود: مَن چیکار کُنَم؟ !صادِق‌پور گیر داده

هی می‌گه این هَر جور شُده بایَد کُد بِگیره

سَرِ سال تَحویل هَم بایَد پَخش شه

بِبین، زَنگ بِزَن به صادِق‌پور بِگو به هَمونی که پول دادین ...این رو ساخته، دوباره بیاد

فیلم‌بَرداری بکُنه این صَحنه رو به جایِ دُختَره هَم، مادَربُزُرگِ مَن رو بِذار که به لَحاظِ شَرعی مُشکِل نَداشته باشه

ما باید چیکار کُنیم براش؟

(صدای زنگِ تِلِفُن) مَحمود: بِبین مرتضی جون، این صادِق‌پور گیره عِیدِمون رو هَم خَراب می‌کنه

بیا با هَم بِریم، بِریم تو فُتوشاپ یک سِری موهاش رو پاک بکُنیم ...بِدیم بِرِه پَخش شه

!آقا! کارِ ما نیست کارِ شِرکَتِ تَبلیغاتیه

!این بَدبَخت نِمی‌تونه می‌گه نِمی‌تونَم، چیکار بایَد بکُنم؟

مَرد: آقا مرتضی، تِلِفُن

بَله؟

بَله، بَله، خودَم هَستَم

مرتضی: جان؟ آقا سَلام، مُخلِصَم حالِ شُما چِطوره؟ خوبین؟

جان؟ بَله

کی... کی هَست؟

نَه، نَه، نه! ایراد نَداره. فَقَط یه لُطف کُنید شُما بِدید مَن باهاشو‌ن صُحبَت بکُنَم ‌اَگه مُمکِنه؟

اَلو؟

سَلام عَلِیکُم

مَن رو فِرِستادَن پِی‌اِش

والله رَفت بیرون

نِمی‌دونَم، چیزی نَگُفتَن هَمین‌جوری یه دَفعه‌ای رَفتَن

روحی: چَشم، بَچه‌تون می‌خواد صُحبَت کُنه

اَلو؟ سَلام بابا

خوبی؟

مَنم خوبَم

اِمشَب می‌ریم دیگه؟

آره، قُربونِت بِرَم

باشه، فِشفِشه هَم می‌خَرَم

...می‌خَرَم، فِشفِشه هَم

بِبین، دَستِ این خانُم رو وِل نَکُنی ها، خُب؟

!وِل نَکُنی َدستِش رو ها

باشه بابا، بُرو، بُرو خُداحافِظ، خُداحافِظ

مَحمود: بِذار، بِذار. ببر عَقَب بِبَر عَقَب، بذار، نِگَه دار، هَمین‌جا

(صدای ساز و دُهُل از کِلیپ)

(صدای ساز و دُهُل از کِلیپ) (صِدای بوقِ ماشین‌ها)

!بِبین این هَمین یه ذَرِه‌ست‌ ها !دَرِش بیاریم، حَله ها

مرتضی؟

(صِدای موسیقی آسانسور)

(صِدای موسیقی آسانسور)

(صِدای گریه‌ی مژده)

رانَنده‌ی تاکسی: مَن اَز ظُهر تا حالا دو بار اَز این خَط دارَم می‌رَم، میام شُما هَنوز کِنارِ خیابون وایسادین

‫بِالاَخَره 10 نَفَر بی‌غِیرَتَن! ‫100 نَفَر بی‌غِیرَتَن!

یه نَفَر با غِیرَت پِیدا می‌شه خونِش به جوش میاد

(صِدای عُبور و مُرورِ ماشین‌ها)

!بابا جان، بِذار بِرَم ...می‌گَم به تو رَبطی نَداره این

!مَحمود: بَچه‌ها‌، پاشین بِرین بیرون

نیک‌وَرز: صَلَوات بِفرِستید محمود: می‌ره اگه بخواد بِرِه که خُلاصه هَمیشه که نِمی‌تونی تو خونه بِشینی

مَحمود: بَچه‌ رو بَر‌می‌داره، می‌ره !بَچه‌ها بِرین بیرون، بِفَرمایین

مَحمود: بِگیر، بِکِش مرتضی: نِمی‌خوام

مَحمود: بِگیر بِکِش، آروِمت می‌کُنِه مرتضی: نِمی‌خوام بابا، وِلَم کَنین مَحمود: بِگیر بِکِش، آروم شی

مَحمود: موضوع چیه؟

!بابا، دَهنِ مَن رو زَده این

مرتضی: زِندِگیم رو گَند زَده بِهِش، وِلَمم نِمی‌کُنِه مَحمود: هیس! یَواش‌تَر! صِدا می‌ره بیرون

!اِ، اِ، اِ

تو این خَر تو خَریِ شبِ عِید ...تو بایَد خونه و زِندِگی‌ و بَچه‌ات رو بِذاری

یه چادُر سَرِت بکُنی بیای اینجا ظهر تا حالا مَن رو چِک بکُنی؟

اون‌وَقت تو هَم بایَد بِری تو خیابون بگِیری بِزَنیش؟

محمود: مرتضی تو یه کارهایی می‌کُنی بَعضی‌موقِع‌‌ها آدَم می‌مونه

آبِرویِ مَن رو تو اون مُجتَمِع بُرد

!اینجا هَم وِلَم نِمی‌کُنه اینجا هَم آبِروم رو بُرد

مَحمود: می‌رَفتی بی‌سَر و صِدا، صِداش می‌کَردی ...می‌فرستادیش خونه

بَعد تو خونه با هَم صُحبَت می‌کَردین به این آبِروریزی هَم تو خیابون نِمی‌کِشید

مرتضی: نِمی‌دونَم، نِمی‌دونَم مَحمود !به قُرآن اَصلاً رَوانی شُدَم

!اَصلاً نِمی‌دونَم دارَم چیکار می‌کُنَم

بیا، خِیِرِ سَرَم یَعنی مَن فَردا مُسافِرَم

مرتضی: بابا بِذار بِرَم تا اَز این بَدبَخت‌تَرَم نَکرده

محمود: اَعصابِت خَرابه می‌ری وَضع رو بَدتَر می‌کُنی

!بَچه رو بَرداشته داده دستِ این کارگَر

آخه این کیه؟ آخه این کارگَره کیه بچه‌ات رو می‌گی بِبَره خونه؟

مرتضی: بیا هَمَش دُنبالِ این دیوونه‌بازی‌‌هاست محمود: چیزی دیده اَزَت؟ سوتی‌ای دادی؟

چی دیده بابا؟ چی دیده؟

بیا بُرو، بیا بُرو بِپُرس تو آخَرین دَفعِه‌ای که تو تویِ این خونه خانُم غَذا دُرِست کَردی، کِی بود؟

بُرو اَز هَمسایه‌ها بِپُرس آخَرین دَفعِه‌ای که بویِ غَذا اَز این خونه اومَده، کِی بوده؟

به نَظرِ مَن، تو یه گافی دادی

و اِلّا خانُمِت دیوونه نیست ظُهر تا اَلآن وایسه اینجا کِشیکِ تو رو بِدِه

چی داری می‌گی تو، مَحمود؟

خِیرِ سَرَم 11 ساله باهات رِفیقَم کِی مَن هَمچین غَلَطی کَردَم؟

مَحمود: پَس واسه چی بِهِت شَک داره؟

مَن چه می‌دونَم! به قُرآن نِمی‌فَهمَم !اَصلاً نِمی‌فَهمَم چی داره می‌گه

آقا، تا هَفته‌ی پیش دَهنِ مَن رو زَده بود

!مرتضی: آقا بِریم! بِریم! بِریم! بِریم! بِریم محمود: بیا آب بخور مرتضی: بِریم! بِریم! بِریم! بِریم! بِریم! بِریم

کُجا بِریم خانُم؟ کُجا بِریم؟ کُجا بایَد بِریم؟

!بایَد بِریم دُبِی! بِریم دُبِی گُفتَم چَشم، بِریم دُبِی

گُفتَم می‌بَرَمِش، یه دورِش می‌دَم خُب یه کَم حال و هوا اَز سَرِش می‌اُفته بَرمی‌گَردیم میایم

اِمروز صُبح می‌گه نِمیام‌ ها، نِمیام‌ ها نِمیام‌ ها یَعنی چی آخه؟

گُفت خونه رو رَنگ بِزَن گُفتَم چَشم! خونه رو رَنگ می‌زَنیم

تو خونه تِلِفُن زَده یارو که آقا خونه‌تون چَند؟ می‌گَم یَعنی چی چَند؟

می‌گه آگَهی دادید !رَفته خونه رو بِدونِ اِجازه‌ی مَن آگَهی کَرده

!بیا

یه حَرف‌هایی جِلویِ بَچه به مَن می‌زَنه که اَصلاً مَن آب می‌شَم

مَحمود: دَر هَر صورَت، به نَظَرِ مَن نَبایَد تو می‌زَدیش

بابا، مَن دِلَم به حالِ خودِش می‌سوزه

!نَدیدی که تو

‫60 تا ماشین بَراش بوق زَدَن

!مرتضی: آقا اَصلاً گیرَم شوهَرِ تو این‌کاره تو بایَد بِری، تو خیابون وایسی اون‌جوری؟

!بابا زَنه دیگه، حَساسه

یه خُرده بِهِش کَم‌تَوَجُهی کُنی فِکرِش هِزار راه می‌ره

!مرتضی: تو هَم دِلِت‌ خوشه ‌ها

آقا، اَصلاً من آدمِ بد

این تو فامیلِش هَم با هیچ‌کی خوب نیست

آقا، این با این رَفت و آمَد نَکُنیم ...این اَز این بَدَم میاد

اون یِکی این‌جوریه این یِکی اون‌جوریه

بابا، بیا برو زِندِگی مَردُم رو بِبین !زَن‌های مَردُم رو بِبین

زِندِگیت رو بکُن، چِته؟

روحی: هیجدَه

(صدای تَرَقِه از خیابان)

نوزدَه، بیام؟

سَلام خانُم

مژده: امیرعلی؟

امیرعلی؟

روحی: امیرعلی بیا، مامانِت اومَد

روحی: امیرعلی، بیا بیرون. مامانِت اومَد

(صدای تَرَقِه از خیابان)

...وا! خانُم، بِدید مَن

مژده: امیرعلی؟

روحی: امیرعلی؟

مژده: امیرعلی؟

خانُم، تو اُتاق رو دیدَم نیست اونجا

اَلآن پِیداش می‌شه هَمین‌ جاهاست

امیرعلی؟

!بیا بیرون، بَسه دیگه

!مژده: امیرعلی! امیرعلی

نَتَرس خانم! بازی می‌کَردیم هَمین‌جاست

!مژده: بیا بیرون بِبینَم !کُجایی؟ حوصِله نَدارم

!مژده: بیا بیرون ببینم !دیوونه

امیرعلی: اَه! تو چرا اومدی؟ چرا این‌جوری می‌کنی؟

!امیرعلی: دستم رو وِل کن

!مژده: بیا امیرعلی: آخه من چیکار کردم؟

!مژده: بیا ببینم! این‌قَدر غُر نزن بیا بریم! می‌خوایم بریم بیرون

!مژده: بِپوش ببینم

مژده: بِپوش این کَفش‌هات رو ببینم امیرعلی: کجا می‌خوایم بریم؟

مژده: بِپوش کَفش‌هات رو امیرعلی: کجا می‌خوایم بریم؟

مژده: تو راه بِهِت می‌گم !بِپوش

امیرعلی: قَراره بابا بیاد !بریم چهارشَنبه‌سوری

!بِپوش این‌ها رو !این‌قَدر حَرف نَزَن

!امیرعلی: خودت حَرف نَزَن !دیوونه

!روحی: خانم

(صدای گریه‌ی امیرعلی)

مژده: مگه نمی‌گم کَفشِت رو بِپوش؟ !می‌خوایم بِریم خونه‌ی خاله مهشید

!روحی: گُناه داره بچه !مژده: وایسا بِبینَم! صدات رو بِبُر

(صدای زنگِ در) !امیرعلی گریه‌کُنان: من نمیام! من نمیام

!مژده فریادزَنان: صدات رو بِبُر !می‌گم صدات رو بِبُر! خَفه شو

(صدای زنگِ در) !امیرعلی گریه‌کُنان: من نمیام! من نمیام

روحی: بله؟

احمد: مژده خانم؟ روحی: سلام احمد: سلام

!امیرعلی گریه‌کُنان: من نمیام! من نمیام !مژده: دیوونه‌ام نکن! اِ

احمد: اِ... چی شده؟

!مژده: دیوونه‌ام نکن !تو که عینِ آدم حرف گوش نمی‌کنی

!امیرعلی گریه‌کُنان: من نمیام! من نمیام !مژده: وایسا ببینم

احمد: سلام. چی شده؟ !امیرعلی گریه‌کُنان: من نمیام مژده: سلام

امیرعلی! اَثاث‌هات رو جَمع کن بریم

احمد: داشتین جایی می‌رفتین؟ مِثلِ اینکه بَدموقِعی من مُزاحِم شدم

!امیرعلی گریه‌کُنان: من نمیام! من نمیام

احمد: مژده، ببین من اومدم مَعذِرَت‌خواهی کنم

دیگه تموم شد !فَراموش کن همه چی رو

مژده: مهشید خونه است؟ روحی: ببخشید

می خواستین بیاین اونجا؟

اگه می‌شه... یکی دو شب

امیرعلی گریه‌کُنان: من نمیام احمد: مرتضی خَبَر داره؟

!امیرعلی: من نمیام !مژده: امیرعلی

حالا بِهِش می‌گم

یه کمی صَبر کن

بِذار اَقَلاً من این رو آرومِش کنم این‌جوری که نمیاد

احمد: امیرعلی؟ امیرعلی؟ !امیرعلی: من نمیام

احمد: مردِ گُندِه مگه گِریه می‌کنه، عمو

احمد: چی شده آخه؟ چِته؟ امیرعلی: سلام

!احمد: سلام عَمو! وای! وای بیا ببینم، بیا

...امیرعلی گریه‌کُنان: برای اینکه نمی‌ذاره

روحی: خانم؟

ببخشید، طوری شده؟

تو به شوهَرِ من گفتی من اونجام؟

نه به اِمام حُسِین، خانم

از مَدرِسِه زَنگ زدن

بچه رو نمی‌دادَن خب مَجبور شدن زَنگ بزنن

شما هم که نبودی

یه آب‌قَند بیارم؟

می‌تونی بِری دیگه

(صدای تَرَقه)

امیرعلی گریه‌کُنان: بابا می‌خواست من رو بِبَرِه چهارشنبه‌سوری

احمد: اِی بابا! اصلاً ببین ...لباس‌هات رو بپوش‌

می‌خوایم بِریم خونه‌ی ما، خوبه؟

امیرعلی گریه‌کُنان: هی دَعوا می‌کُنَن !مامانم می‌گه

برای اینکه دیگه مامانم رو اَذیَت کرده

(امیرعلی گریه‌کُنان و مُبهَم حرف می‌زَنَد) برای همین همه‌ش دَعوا می‌کُنَن

احمد: حالا بریم خونه‌ی ما همه‌ چی دُرُست می‌شه

!پسر: اوی !روحی: ایش! مَرض

(صدای بوق ماشین مرتضی)

روحی: سلام آقا مرتضی: سلام. چرا اینجا وایسادی؟

روحی: چادُرَم موند خونه روم نشد به خانمِتون بگم

مرتضی: مژده خونه است؟ روحی: کی؟

مرتضی: زَنَم، زَنَم روحی: آره، اَما دارن می‌رن اِنگار

!آقا، من نیام بالا دیگه تو رو خدا

...روحی: این چادُرَم مرتضی: خِیله‌خُب، بیا بالا

این شُماره‌ی مامانم که افتاده ...رو این بَغلِ تلفنِمونمون

روی این دَسته

می‌گه من نمی‌دونم چه شُماره‌ایه

بَعد دیشب که من خوابیده بودم

یِهو دیدم یه شیشِه شِکَست بعد فِکر کردم دُزد اومده

امیرعلی: بَعد رفتم بالا، دیدم مامان و بابام دارن دَعوا می‌کنن

احمد: خب

بعد بابام زد *شیشه‌ی اتاقِش رو شِکَند (اِشتِباه می‌گوید)

امیرعلی: بَعدِش... دَستِش خونی شد ...رفتیم بَخیه کنه... بَعد

دیر وَقت اومد

احمد: آخه تو نمی‌دونی دیشب واسه چی دعوا کردن، عمو؟

...امیرعلی: مامانم می‌گه یه کَسیه

و دیگه همین‌ها رو گفت دیگه هیچ‌چی دیگه بِهِم نگفت

احمد: پاشو ساکِت رو جَمع کن همگی با هم می‌ریم خونه‌ی ما

امیرعلی: آقا، من به بابام قول دادم بریم با همدیگه چهارشنبه‌سوری

احمد: عمو، ببین !دیگه حَرف گوش نمی‌کنی‌ها

الان بابام میاد، می‌بینه من نیستم غُصه می‌خوره

امیرعلی: بابامه !مرتضی: امیرعلی! امیرعلی

...احمد: یک لَحظه صَبر کن، بذار من مرتضی: امیرعلی! بیا قُربونِت برم. بیا اینجا

مرتضی: عَزیزَم چرا گِریه می‌کنی؟ !گریه نکن

احمد: سلام مرتضی

مرتضی: چطوری احمد؟ احمد: خوبی؟ مرتضی: خوبی؟

احمد: این زَنِت چِشه؟

کجا می‌خواد بِرِه؟

احمد: نمی دونم! اومدم تو دیدَم شال و کُلاه کرده

مثلِ اینکه می‌خوان بیان خونه‌ی ما

مرتضی: قُربونِت برم بابایی برو پیشِ عَمو احمد

تا من با مامان مژده یه کم صُحبَت بکنم

بعد با هم بریم چهارشنبه‌سوری، باشه؟

!گریه نکن

احمد: مرتضی! آروم

!مرتضی: کاریش ندارم من، بابا

مرتضی: برو تو قُربونِت برم نَیارِش این رو بیرون، بِبَرش تو، بِبَرش تو

مژده جان، یک دقیقه وایسا می‌خوام باهات صُحبَت کنم مژده: امیرعلی

مرتضی: یه دو دقیقه باهات صُحبَت بکنم ...بعد دیگه اگه خواستی بری، برو

احمد: مژده خانم !مرتضی: بچه رو هم آروم ببر می خوام باهات صُحبَت کنم، گفتم

مرتضی: یک دَقیقِه وایسا مژده: من حرف ندارم باهات بزنم !احمد: تو رو خدا آروم باشین

!مرتضی: بِدِه به من بچه رو

احمد: اصلاً همگی بیاین بریم خونه‌ی ما

مرتضی: احمد جان، خودت که می‌بینی ...وَضعیَتِمون چه‌جوریه! من فَدایِ تو بشم

مرتضی: ببخشید !امیرعلی گریه‌کُنان: نه! نه نریم !تو رو خدا نریم

مرتضی: وایسا یه دَقیقه می‌خوام باهات حَرف بزنم

!مژده: دست به من نزن، کِثافَت

احمد: مژده، زشته !مژده: تو دِخالت نکن، اَحمَد

مرتضی: این چه طَرزِ صحبت کردنه آخه

این اومده با تو آشتی بکنه چرا این‌‌جوری می‌کنی تو؟

مژده: آره، به زورِ زَنِش

مرتضی: من شَرمَنده‌‌‌اتَم، احمد !ببخشید! بِبَخشید

...می‌بینی؟ این زندگی من

!احمد: خدا به دادِت برسه مرتضی: ببخشید، ببخشید

(صدای گریه امیرعلی)

مرتضی: بیا اینجا

این رو بِبَر بالا، خانم بفرمایید

مژده پای تلفن: الو ببخشید یه ماشین می‌خواستم، سَمیعی

مژده: بله مرتضی: بِدِه به من! نمی‌خوایم

مرتضی: وایسا مژده، خواهِش می‌کنم من مَعذِرَت می‌خوام

!یه دقیقه وایسا به حرفام گوش کن

ببین من توی زندگیم تا حالا آزارَم به هیچ بَنی‌بَشَری نرسیده

دست رو هیچ‌کی بلند نکردم نه زن، نه مرد

خودتم خوب می‌دونی !ببین با من چه کردی تو

مژده: من کردم؟ ...مرتضی: من رو به کجا

!مرتضی: بله، تو! آره، تو !مژده: کثافت

این‌قدر‌ بی‌آبِرویی... تو خیابون جلوی مَردم زنت رو کُتَک می‌زنی؟

مرتضی: تو باعِث شدی. اونم تو باعِث شدی مژده: من باعِث شدم؟ مرتضی: آره

!مژده: خب مرد باش، راستِش رو بگو، ترسو مرتضی: راستِ چی رو باید بگم، مژده جان؟

مرتضی: چی رو باید بگم؟ مژده: راستش رو بگو این شماره‌ی کیه افتاده اینجا؟

من چه می‌دونم این شماره‌ی کیه؟

مژده: چرا تا من پام رو از این خونه می‌ذارم بیرون این زنیکه زنگ می‌زنه به تو؟

زنیکه کی؟ ...لا اله الا الله! لا اله

مژده: راستش رو بگو دیگه مرتضی: راستِ چی رو بگم؟

مرتضی: چی رو باید بگم؟ مژده: از چی می‌ترسی تو؟

مرتضی: خیله‌خُب، باشه

خانم، یه دقیقه بیا اینجا !بیا اینجا. بیا! بیا

مرتضی: امیرعلی، بابا برو تو قربونت برم برو تو عزیزم

مرتضی: بیا اینجا، بیا، بیا

!بیا اینجا! بیا دیگه

مژده: قبل از اینکه صبح بیاد اینجا ...مرتضی: تو امروز صبح

...مژده: قبل از اینکه این بیاد !مرتضی: اجازه بده، یه دقیقه، یه دقیقه اجازه بده

مرتضی: گوش کن! یک لَحظه گوش کن

مرتضی: خانم، تو امروز صبح چه‌جوری اومدی بالا

زنگِ‌ کی رو زدی؟ به این بگو !این‌ها رو بگو. بگو دیگه

...زنگتون خراب بود، زنگ بَغَلی رو زدم

مرتضی: خب

...سیمین خانم هم همین خانمِ بغلی هم گفت که

الان تلفن می‌کنم در رو برات باز کنن

مرتضی: دیگه؟ مژده: پَریروز چی؟

مرتضی: بله، پَریروز این خانم زنگ زد

گفت آقای سمیعی، من با شما چه مشکلی دارم؟

چرا رفتین از من به هیأت‌مُدیره شِکایت کردین؟

من گفتم خانم، ما با شما مُشکِل نداریم

تو ازش دِفاع کردی، شکایَت کردی؟

باباجان، تو هیأت‌مُدیره گفتن این خانم واسه شما آزار و اذیت داره؟

مرتضی: من گفتم من نمی‌دونم

مرتضی: خونه نیستم. از زنم بپرسین مژده: همسایه‌ها صداتون رو !از توی خونه‌اش شنیدن

مرتضی: کی؟ !مژده: همسایه‌ها

آخه کیه؟ برو بگو بیاد اینجا ...با من روبه‌رو بکن

بهش بگم ...آخه من اصلاً بگو من برم بیارمش

مژده: تو با این زنی !امروز هم باهاش قرار داشتی

!مرتضی: ای بابا

تو مگه خودت نیومدی اونجا ندیدی یه گَله آدم اونجاست؟

...مرتضی: مگه من گاوم که بخوام مژده: برای چی رفتی شرکَت امروز؟

...مرتضی: یکی رو ببرم اونجا جلوی اون همه آدم مژده: برای چی امروز رفتی شرکت؟

چی؟

برای چی رفتی امروز شرکت؟ !مگه قرار نبود بشینیم حرف بزنیم

مرتضی: بیا! بفرما مژده: برو، ببینم

زنگ بزن به اون بی‌‌شَرَفی که من رو کشوند اونجا ازش بپرس

زنگ زده بهت گفته ...زنت داره میاد اونجا

قرارمون کَنسِل

فکر کردی من خَرَم؟

مژده با بُغض: امیرعلی، مامان بیا بریم !امیرعلی گریه کنان: من نمیام

!خِجالَت بکش، مژده !مژده، خجالت بکش

مرتضی: تو چادرِ این رو سَرِت کردی ...رفتی اونجا تو خیابون ایستادی

جلوی همه آبرو برای من نذاشتی

!مژده: این در رو باز کن، می‌خوام برم

!مژده من جلوی هَمکارهام بی‌حِیثیت شدم

مرتضی: تو آبروی من رو بُردی، مژده امیرعلی گریه کنان: من نمیام، من نمیام

مژده: امیرعلی؟ !بابا برو تو! عَزیزَم برو تو

مژده: من آبروی تو رو بُردم؟

مژده: تو امروز 2 تا 5 با این قَرار نداشتی؟

!این 2 تا 5 خونه‌اش نبود

خیله‌خُب، آروم باش. آروم باش

یه دقیقه بیا اینجا خانم خواهش می‌کنم، ببخشید

مرتضی: برو زنگِ این خونه‌ی همسایه‌ی ما رو بزن

‫بگو سیمین خانم، بیا اینجا ‫یا اون Answering* رو بردار بیار ‫(پیغام‌گیر)

!مژده: وایسا ببینم! صدات رو بِبُر

(صدای هق‌هقِ گریه امیرعلی) !همین مونده این زنیکه بلند شه بیاد اینجا

مرتضی: مژده، من چه‌جوری باید به تو ثابِت کنم که

تو مشکل داری؟ !تو مَریضی مژده، تو دیوانه‌ای

!مرتضی: ای خدا

(صدای گریه‌ی امیرعلی)

مژده: من دیوونه‌اَم؟

مژده با گِریه: من که زنِتَم نمی‌دونم پَروازِمون ساعتِ 4 صبحه

!اون‌وَقت این می‌دونه

از کجا می‌دونه؟

از کجا می‌دونه؟

مژده: از من می‌پرسی؟ !من چه می‌دونم

بابا، به حَضَرتِ عَباس ...اگه من به کسی گفته باشم ساعتِ

مرتضی: قربونت برم بابا، برو بالا مژده: این رو چرا شاهِد می‌گیری؟

مرتضی: این بچه هم می‌ترسه

مژده: این بِلیط‌ها رو من رفتم گرفتم؟ ...مرتضی: خیله‌خُب‌ آروم، مژده

مژده: من دیوونه‌ام دیگه، من دیوونه‌ام؟ مرتضی: من به کی قسم بخورم، مژده

...مرتضی: که تو باور کنی؟ مژده، من باید !مژده: لازم نیست قَسَم بخوری

مژده: این‌قدر خودت رو به لَجَن نَکِش !راستش رو بگو

مرتضی: مژده، نکن با زندگی‌مون این‌جوری مژده: من می‌کنم؟

مرتضی: من جون کی رو قسم بخورم که تو باور کنی؟ مژده؟

مژده: بابا اصلاً همه‌چی رو تو راست می‌گی بیا این در رو باز کن، من خوام برم

روحی: ببخشید خانم، فُضولیه ...اون بلیط‌ها رو که صبح سیمین خانم

تَحویلِ من داد که بیارم قبل از که شما برسید خونه

بلیط‌ها دستِ اون چیکار می‌کرده؟

روحی: خب، زنگتون خَراب بود دیگه

پِیک آورده بود ...زنگِ سیمین خانم این‌ها رو زده بود

...اونم آورد داد به من

!منم گذاشتم اینجا رو میز

اتفاقاً داشت تو بلیط‌ها رو هم نگاه می‌کرد، داد به من

!مژده: مامان جون، یه ذَره ساکت باش

(صدای ترقه‌)

مژده: تو چرا این رو به من صبح نگفتی؟

روحی: خانم، فکر کردم فضولیه. ببخشید امیرعلی: بابا بریم؟

مرتضی: کجا بابا؟ روحی: فکر کردم ناراحت می‌شید امیرعلی: چهارشنبه سوری

!دختر خانم، یه زحمتی بکش !کاپشَنِ این رو تَنِش کن

مرتضی: برو تو اتاقت، بابا

(صدای کشیدنِ پَرده و باز کردن پنجره)

(صدای ساخت‌‌وساز و ترقه‌بازی)

...مژده، من خیلی آدم بدی‌ام، من

!اصلاً روم نمی‌شه نگاهِت کنم

مرتضی: با همه‌ی این حرف‌ها من اصلاً حق نداشتم امروز تو رو بِزَنَمِت

خدا شاهِده، بعد این‌قدر !خودم حالَم بد شد

ببخشید

مرتضی: مژده

!خانومی

!مژده، نگاهم کن تو رو خدا

!مرتضی

به جون امیرعلی قسم بخور

مژده، من تا حالا جونِ امیرعلی رو قَسَم نخوردم ولی به جانِ امیرعلی دوستت دارم

من زندگی‌ا‌م رو دوست دارم تو رو دوست دارم، بچه‌‌ام رو دوست دارم

مرتضی: تو رو خدا !دیگه ولش کن این حرف‌ها رو

!امیرعلی: بابا ما آماده‌ایم ‌ها بریم؟

مرتضی: بلند شو، بیا بریم یه دوری بزنیم با هم

نه بابا! امیرعلی رو بِبَر !بهش قول دادی

!امیرعلی: بابا ما آماده‌ایم. بریم دیگه

!مرتضی: باشه بابا، الان میام

امیرعلی: بریم بابا؟ مرتضی: بریم بابا

!روحی: آقا، این مالِ شماست

مرتضی: مرسی، بیا تو هم تا یه جایی می‌بَرَمِت دیگه

روحی: نه دیگه، اٌتوبوس هست این سَر شما بِفَرمایید

مرتضی: برای چی خب؟ دیرِت می‌شه این بقیه‌‌اش رو ما خودمون انجام می‌دیم

روحی: راهَم بد مَسیرِه، می‌رم خودم

مرتضی: مشکلی نیست که! بیا می‌برمت دیگه !حالا می‌ذارمت دمِ آژانسی، چیزی

!امیرعلی با ذوق: بیا بریم آتیش‌بازی !بریم چهارشنبه‌سوری

روحی: نه دیگه، دیرم می‌شه

ببخشید خانم، اگه این چادرِ من رو هم محَبَت کنید، من برم دیگه

!مرتضی: بیا، من باهات حساب می‌کنم بیا بریم

خداحافظ خانم

(صدای بوقِ ماشین‌ها)

!امیرعلی: اُی... الان می‌رم چهارشنبه‌سوری

!الان می‌رم چهارشنبه‌سوری... آی !الان می‌رم چهارشنبه‌سوری... آی

مرتضی: روحی خانم شما خونه‌‌ات کجاست؟

!روحی: اِمامزادِه داوود، اون‌وَرها

مرتضی: ببین، اگه یه چیز کنی یه کم صَبر کنی

!من امیرعلی رو می‌بَرَم پارک کارش تموم شد، میام می‌رسونمت. خب؟

روحی: نه، عَبد‌الْرِضا مُنتَظِره خیلی دیرَم می‌شه دیگه

مرتصی: خب تو با این وضعیت چه‌جوری می‌خوای بری؟ ماشین گیرت نمیاد

!تازه بری، نِصفه‌شَب هم نمی‌رسی

مرتضی: الان هر چی امروز کار کردی باید یه چیزی بذاری روش !پولِ آژانس بدی، نمی‌شه که

!روحی: زَحمَتِتون می‌شه

!مرتضی: نه بابا، چه زحمتی تو چی می‌دونی تو این شهر چه خبره؟

!نگاه کن

روحی: اتفاقاً هفته‌ی پیش بود ...یکی از دخترهای شِرکَتِمون

!دیر از کار میاد، تو راه گم می‌شه

پیداشم نکردن هنوز

بچه‌های شرکت می‌گفتن حتماً کارِ خُفاشِ شبی چیزیه

امیرعلی: الان می‌رم چهارشنبه‌سوری مرتضی: کی؟

!روحی: خفاشِ شب بود

!مرتضی: بابا اون رو گرفتن که امیرعلی: الان می‌رم چهارشنبه‌سوری

روحی: می‌دونم ولی خب یکی دو تا که نیستن، زیادَن امیرعلی: الان می‌رم چهارشنبه‌سوری امیرعلی: الان می‌رم چهارشنبه‌سوری

(صدای بوق ماشین) !مرتضی: امیرعلی، بابا سَرِت رو بیار تو

مرتضی: آره، خب

(صدای ترقه و بازی بچه‌ها)

روحی خانم، یه زحمتی می‌کِشی؟ نیم‌ساعتی اینجا با امیرعلی شما بازی کن تا من برم برگردم

!امیرعلی: نیم‌ساعت کمه، یه ساعت دیگه

!باشه بابا! باشه بابا! بابا، باشه

!ببخشین، تو رو خدا دیرتَر نشه فقط

مرتضی: نه بابا، من که می‌خوام بِرسونَمِتون برای چی نَگِرانین شما؟

می‌خوام برم واسه سَفَرِ فردام یه‌کم خرید بکنم، بیام

امیرعلی! بابا بیا! بیا! بیا یه دقیقه بیا اینجا! بیا قربونت برم

ببین! دستِ روحی خانم رو ول نمی‌کنی به حرفاش هم گوش می‌‌کنی! خب؟

طرفِ آتیش نمی‌ری ...از تَرَقه-‌مَرَقه هم خبری

امیرعلی: نیست! یِهَه

امیرعلی: گُلِ بابا کیه؟ مرتضی: امیرعلی

!امیرعلی: امیرعلی !بیا بریم دیگه

!مرتضی: همین‌جا باشین ها من همین‌جا میام دنبالتون. باشه؟

روحی: چشم مرتضی: زیاد دور نرین، نیم‌ساعتِ دیگه

(پسرها در حال خواندن ترانه قَصرِ صدف - عارف) بِرِه بازم بالاتر نزدیکِ ستاره‌ها

تو قلبمون پَر بزنه پَر

حالا لالای لالای لالالای لای حالا لالای لالای لالالای لای

حالا لالای لالای لالالای لای لای لای حالا لالای لالای لالالای لای

اون کِبریت‌ها هم یه 10 بسته باکسِش رو بذار

فروشنده: اینم 10 تا کِبریت

(صدای پخشِ موسیقی آذری)

!پسر: آقا یه بسته ماربِلو* قرمز بده (مارک سیگار)

فروشنده: چشم

مرتضی: تو مگه سیگار می‌کشی؟ پسر دیگر: اِ... سلام، آقای سمیعی فروشنده: صبر کن

پسر همسایه: سلام، آقا سمیعی فروشنده: اینم 10 تا کِبریت مرتضی: چقدر شد؟

پسر: آقا سمیعی، به خدا مال ما نیست آقا سمیعی فروشنده: بفرمایین آقای سمیعی

مرتضی: تو می‌کِشی واسه چی نگم؟

تو رو قرآن نگی آقا! بی‌شوخی حالا مامانم شوخی-موخی سرش نمی‌شه

پسر: آقا، حالا بهش نگی ها !مرتضی: برو گم شو! برو گم شو !پسر: تو رو خدا، آقای سمیعی

پسر: تو رو قرآن! دمت گرم

پسر دیگر: بیا بریم بابا، حال نداریم بیا بریم بابا! وِلِش کن این کیه دیگه بابا؟ بیا بریم، وِلِش کن

(صدای ترقه)

(صدای باز شدن در)

سیمین: خوابِت برد؟

مرتضی: سلام سیمین: سلام

!مرتضی: دیر کردی

سیمین: زود باید برم مرتضی: کجا زود باید بری؟

کار دارم، باید برم

مرتضی: گفتم دیگه نمی‌بینمت اصلاً رفت تا بعدِ عید

مرتضی: رفتیم تو لَک سیمین: نه

خیلی کار خوبی کردی اومدی

چه خبر بود خونه‌تون؟

مرتضی: هیچی

مرتضی: حَل شد سیمین: صدایِ دعوا می‌اومد

هیچی بابا، حَل شد رفت پی کارِش هر چی بود، تموم شد رفت

سیمین: پس حالِت چرا این‌قدر بَدِه؟

مرتضی: بِدِش

(صدای موزیک مو‌قعِ روشن کردن فَندَک)

سیمین: باشه پیشِت یادِگاری

چی شده بود؟

هیچی بابا، تو رو خدا وِل کن این حرف‌ها رو دیگه، تموم شد رفت

تو عید برنامه‌ات چیه؟

هیچی

ولی تو سعی کن بِهِتون خوش بگذره

سیمین: یه خُرده هم به خودت برس پای چشم‌هات بَدجوری گود افتاده

خوش بگذره؟ چه‌جوری؟

من یه روز نِمی‌بینَمت قاطی می‌کنم، گیج می‌زَنَم

چه‌جوری بِهِم خوش بگذره؟ !حرفی می‌زنی

سیمین: قَرارِمون این بود؟

!ول کن تو رو خدا دارم جِدی باهات حَرف می‌زنم

منم جِدی حَرف می‌زنم

مرتضی: اگه این چیزها قول و قَرار برمی‌داشت که !من حال و روزَم این‌جوری نبود که... خوش بگذره

زنِت داره داغون می‌شه من این رو قَشَنگ می‌فهمم

مرتضی: می‌دونم

چیکار کنم؟

اصلاً قاطی کردم، بابا

شدم عِینِ گاو

مرتضی: از خودم بَدَم میاد سیمین: این‌جوری دُرُست نیست

...مرتضی: امروز گرفتم زَدَمِش !سیمین: طِفلی

!مرتضی: تو خیابون... جِلو همه، زدمش !سیمین: اِ

فهمید، نه؟

نه

الآن دیگه مُطمَئِنه بینِ من و تو هیچی نیست

...خب

پس خوب وَقتیه

برای چی؟

مرتضی: هوم؟

برای اینکه تَمومِش کنیم دیگه

!مرتضی: تَمومِش کنیم

حالا که همه چی به خِیر و خوشی گذشته !تَمومِش کنیم

سیمین: خِیر و خوشی؟

!مرتضی: نه، همین‌جوریه

این‌جوری که نمی‌مونه بِلاَخَرِه می‌فهمه

سیمین: فایِده‌ای نداره

!تو رو خدا از این حَرف‌ها نزن !اِ

به جای این حَرف‌ها بریم یه دوری بزنیم

!سیمین: نه! نه! نه! نه! نه! نه نه، مرتضی نه! کار دارم گفتم که کار دارم

خیله‌خُب، پس این دو دقیقه‌ای که اینجاییم لطفاً از این حَرف‌ها نزن، تو رو خدا

من فقط اومدم همین رو بگم

مرتضی: چی بگی؟ اومدی بگی که ...هی

هی زنگ می‌زنی قَرار بذاریم با همدیگه قَرار بذاریم با هَمدیگه که

بیای توی ماشین بگی که تَمومِش کنیم همین‌جوریه؟ به همین راحَتیه دیگه؟ ...تَمومِش کنیم

...منم که

مرتضی: مرسی، سیمین خانوم! مرسی ...سیمن: ببین

برای اینکه این‌طوری نمی‌شه

!دارم... هر چی می‌گم نمی‌فهمی که

ببین، تو داری زندگیت رو ...زنت رو، بچه‌ی مَعصومِت رو

(صدای گریه‌ی مرتضی) ...سیمین: می‌ذاری پای یه رابِطه‌ای

(صدای گریه‌ی مرتضی)

!مرتضی

بچه‌ام داری گریه می‌کنی؟ ببینم چشم‌هات رو؟

مرتضی: دست نزن! چیزی نیست سیمین: ببینم تو رو؟

مرتضی: سرما خوردم بابا چیزی نیست سیمین: دیوونه

مرتضی: چیزی نیست سیمین: دستت چی شده؟ مرتضی: سرما خوردم

مرتضی: تو، عید تهرانی؟

!سیمین: ول کن

!ببین مرتضی، نه تو بچه‌ای... نه من

چی... چ... چی بگم؟

...اگه زنت تو رو با یه آدمِ خَراب ببینه

براش بهتر از اینه که این‌جوری با یه زنِ دیگه باشی

من رسیدم اونجا بِهِت زنگ می‌زنم

ببین من جَوابِت رو نمی‌دم ...این‌طوری فقط حالِ هر دو تامون

!سیمین: بدتر می‌شه به خدا !مرتضی: تو چرا نمی‌فهمی؟ من نمی‌تونم !من زنگ می‌زنم! من زنگ می‌زنم

!می‌تونی! می‌تونی عزیزم عادَت می‌کنی

منم شوهرم اول‌ها عاشِقَم بود می‌مُرد برام

!وِل کرد رفت

...سیمین: اصلاً اِنگار نه اِنگار !مرتضی: از این حرف‌ها نزن ها

!مرتضی: بس کن دیگه

ببین، اصلاً فکر کن یه خاطِرِه‌ای بود تموم شد رفت

تو هم داری می‌ری دبی اونجا... زندگی کنی

سیمین: یه مُدَتِ طولانی‌ای می‌مونی مرتضی: این‌جوری نیست سیمین: حال و هوات عَوَض می‌شه

!مرتضی: نه !سیمین: ول کن، اصلاً سیمین دیگه چه خریه

(صدای باز کردن کَمَربندِ ماشین) مرتضی: خیله‌خُب یه دو دقیقه بشین می‌خوام باهات حرف بزنم !سیمین: نه! نه

!سیمین: نکن، دست به من نزن‌ مرتضی: یه دَقیقه بشین، خواهش می‌کنم یه دو دقیقه می‌خوایم با هم حرف بزنیم

سیمین: نمی‌تونم! کار دارم، باید برم

سیمین: من قَرار دارم، کار دارم باید برم مرتضی: با کی قَرار داری؟

مرتضی: خیله‌خُب، بهت زنگ می‌زنم

!اگه جواب ندادم، ناراحَت نشی ها

سیمین: مُواظبِ خودت هم باش

مرتضی: یه دقیقه بشین، می خوام باهات حرف بزنم سیمین: نه مرتضی: سیمین؟

تموم شد همه چی

(صدای ترقه)

(صدای جیغِ سیمین)

(صدای روشن شدن دزدگیر ماشین‌ها)

(صدای پخش ترانه‌ی بی‌قَرار - معین)

♪ الهی من فدات، فدای اون چشم‌هات ♪ - ♪ می‌خوام اینو بدونی که می‌میرُم برات ♪ امیرعلی: بالاتر، بالاتر

امیرعلی: امیرعلی ♪ حالا یارم بیا، دلدارم بیا ♪ - ♪ حالا دل به تو دادم، تو رو دارم بیا ♪

♪ برای دیدن تو بی‌قرارم تا بیام از سفر ♪ ♪ بیام و حَلقِه بر دَر بزنم که اومدم بی‌خَبَر ♪

♪ بیا تا سر بذارم روی سینه‌ات تا که باوَر کنی ♪ ♪ نَفَس‌گیره برام بی‌تو دیگه زندگی بی‌ثَمَر ♪ (صدای جیغِ دخترها)

♪ الهی من فدات، فدای اون چشم‌هات ♪ ♪ می‌خوام اینو بدونی که می‌میرُم برات ♪

♪ حالا یارُم بیا، دلدارُم بیا ♪ ♪ حالا یارُم بیا، دلدارُم بیا ♪

(صدای نَفَس‌‌های روحی)

(صدای اِنفِجارِ وَسایِلِ آتش‌بازی)

(صدای دزدگیرِ ماشین‌ها و ترقه‌ها)

(صدای موزیک مو‌قعِ روشن کردن فَندَک)

(صدای ترقه و آتش‌بازی و هَمهَمه‌ی افراد)

(صدای بوقِ ماشین)

مرد: آقا، ببخشید مرتضی: جانم مرد: سلام

مرتضی: سلام مرد: شما هَمسایه‌ی سیمین خانم هستین؟

مرتضی: بله، سیمین‌ خانم من هَمسایه‌شون هستم

مرد: اِ... بچه رو از کَرَج آوردم پیشِشون مِثلِ اینکه نیستن

مرتضی: خوب هستین ان‌شاالله؟ همسرِ سابِقِ سیمین: خیلی ممنون مرتضی: سلامتین؟ مرد: قُربونِ شما

(صدای روبوسی) مرتضی: قُربونِتون. حالِتون؟

مرتضی: ببخشید من نشناختم

مرد: یک هفته‌ست می‌گه مامان رو می‌خوام مامان رو می‌خوام

!مرتضی: آخِی! آخِی مرد: گفتم بیارم قَبل از عیدی ببینَتِش

مرتضی: آخِی! من سمیعی هستم، همسایه‌شون همسرِ سابِقِ سیمین: خیلی خوشبَختَم

مرتضی: والله عَرضَم به حُضورتون ...من تازه از بیرون ‌اومدم. نمی‌دونم

مرتضی: ولی در هر صورَت شما می‌تونید بفرمایید بالا پیشِ ما

مرد: خیلی ممنون، مچکرم مرتضی: من تَعارُف نمی‌کنم به خدا مرد: شما بشین، من در رو وا می‌کنم

مرتضی: آقا، شما چرا آخه؟ مرد: بشینید، فَرقی نمی‌کنه

مرتضی: آقای... شَرمَنده‌مون می‌کنین، ببخشین

مرتضی: آقا خیلی از لُطفِتون ممنون به خدا من تَعارُف نمی‌کنم. خیلی... خوشحال می‌شم

خیلی متشکرم، بچه‌ام تو ماشینه دیگه سال نو رو هم تَبریک می‌گم

مرتضی: قُربونِتون برم مرد: ان‌شاالله برای خودتون و خانِواده سالِ خوبی باشه

مرتضی: زِنده باشید انشاالله برای شما هم همین‌طوری باشه

همسرِ سابِقِ سیمین: خیلی متشکرم، قُربانتون مرتضی: قُربانِ شما، ببخشید

(صدای بازی بچه‌ها)

مرتضی: خوابیده بچه؟

!پسر بچه: امیرعلی؟ امیرعلی مرتضی: خوابیده، خوابیده

مرتضی: دختر جان، یه دقیقه بیا پایین بیا پایین

مرتضی: یه زَحمَت بکش این‌ها رو بیار داخِل با همین. خیلی ممنون

مرتضی: سلام خانم، حالِ شما؟ یه کم سَریع‌تر بیاین، دَرِه بَسته نشه

(صدای بازی بچه‌ها از حیاط)

مرتضی: این‌ها رو بذار تو

مرتضی: تو دیگه بالا نیا دیگه برو دَمِ در

من امیرعلی رو می‌ذارم میام می‌رسونمت

این 6 رو هم بزن 6 ،6

(صدای پخش موسیقی و دست زدن از خانه همسایه)

(صدای انفجارِ وسایلِ آتش‌بازی)

(صدای عَربَدِه کشیدنِ یک نفر)

!پدر: صَبر کن! صَبر کن !دختر: مامان! پدر: صَبر

!سیمین: مامانی، نیفتی، نیفتی !همسرِ سابِقِ سیمین: صبر کن عزیزم، صبر

سیمین: یواش، قربونت برم من دختر: سلام سیمین: سلام، خوشگلِ مامان

سیمین: قربونت برم من چه خوشگِل شدی مامانی! این از کجا؟

دختر: این رو هِدیه بابام برام خریده

!سیمین: دستِ بابات درد نکنه مرد: سلام سیمین: سلام

سیمین: مامانی این رو برام میاری؟

مرد: خوبی؟ سیمین: آره، تو خوبی؟

مرد: مرسی سیمین: بریم دیگه

سیمین: شما هم از این‌ها خریدین؟ دختر: نه

سیمین: سبزه بابا خَرید برات؟ نه؟ خب من می‌خَرَم

سیمین: یه روبانِ قرمز هم برات می‌بندَم ...دختر: مامان این رو می‌ذاری

سیمین: تو که هنوز اینجایی؟

سیمین: مامانی، سَلامِت رو خوردی؟

دختر: سلام

سیمین: چیه؟

روحی: هیچی دختر: بریم

(صدای آتش‌بازی)

مرد: ببخشید

(صدای موتور و آتش‌بازی)

(صدای ترقه و آتش‌بازی)

(صدای زنگِ در) سلام

تو هنوز نرفتی که؟

...روحی: شوهرتون گفتن !مژده: نبردتِت هنوز؟ عَجَب آدمیه

مژده: مرتضی، این بیچاره رو !که نبردی برسونی دَمِ آژانس

داره امیرعلی رو می‌خوابونه می‌گم الان بهش بیاد

مژده: مرتضی؟ روحی: خانم؟

مژده: جانم؟

...خانم من امروز

مژده: تو امروز چی؟ مرتضی: یه کم آروم‌تر، امیرعلی خوابه

هیچی

مرتضی: مژده جان، ببین ...تو فقط این چَمِدون‌ها رو‌ دیگه

مرتضی: تَرتیبِش رو بِدِه، ما صبح عَلاف نشیم مژده: چی می‌خواستی بگی؟

مرتضی: به این وَسایِلِ سَنگین هم دست نزن روحی: هیچی خانم

مرتضی: اگه یه وَقت چیزی بود این سَرایداره رو خبر کن یا بذار خودم بیام، باشه؟

برای چی اومدی بالا؟ !من که داشتم می‌اومدم پایین

مرتضی: بریم

مرتضی: بریم

!زود برگردی

(صدای جاروبرقی)

(صدای خاموش کردن جاروبرقی)

(صدای موزیکِ روشن کردنِ فَندَک)

مرتضی: تو خودت می‌خواستی بیای که !تا نِصفِه‌شب هم نمی‌رسیدی

روحی خانم، شما امروز خیلی کار خوبی کردی ها، می‌دونستی؟

خیلی به من لُطف کردی

!مرتضی: فقط نمی‌دونم چرا برگشتی بالا

چی می‌خواستی به مژده بگی؟

هیچی

مرتضی: نه همین که قبل از اینکه بیایم بالا اومدی، می‌خواستی یه چیزی بگی اون رو می‌گم

می‌خواستی جَریانِ بِلیط‌ها رو بگی؟

نه

مرتضی: خودت گفتی! گفتی سیمین خانم بِلیط‌ها رو داده به تو آوردی دادی به ما. دُروغ گفتی؟

آره

مرتضی: برای چی؟

همین‌جوری

!همین‌جوری که آدم دُروغ نمی‌گه که

سیمین خانم امروز خیلی به من لُطف کرد

مرتضی: خب؟

...خب

ولی کاش بالا نمی‌اومدی

مرتضی: زنم فهمید؟

روحی: من همین‌جا پیاده می‌شم

مرتضی: خب برای چی؟ من که دارم می‌رسونمت این موقعِ شب چه‌جوری می‌خوای بری تو؟

!روحی: دستتون درد نکنه من رو همین‌جا پیاده کنین

مرتضی: برای چی؟

روحی: عَبدُالرِضا اونجاست می‌رم خودم دیگه

مرتضی: آخی، معلومه خیلی دوستت داره. نه؟ ...نگاه تو این سرما اومده

!روحی: جِلوتر نرید دیگه مرتضی: آ... خیله‌خُب، خیله‌خُب. بفرمایید

روحی: خداحافظ

(صدای بوقِ ماشینِ مرتضی)

مرتضی: جلو جای دور زدن هست؟

روحی: سلام

سلام

عَبدُالرِضا: چرا انقدر دیر کردی؟

بابا، من که زنگ زدم کارگاه گفتم دیر می‌شه

به یارو میگم عَبدُالرِضا کجاست جواب دُرُست و حِسابی که به آدم نمی‌ده

فکر کنم ساعت دو و نیم، سه این‌ها بود زنگ زدم

چادُرِت کو؟

بیا بریم حالا ، می‌گم برات تو راه

روحی: بیا

چیه؟

چیکار کردی؟

!چه خوشگِل شدی

آرایِشگاه بودم

(صدای بوقِ ماشینِ مرتضی)

روحی: همونی که خونه‌شون کار می‌کردم

بَندِه‌ی خدا تا اینجا تو رو رسونده؟

عَبدُالرِضا: آقا، سلام

مرتضی: مُخلِصَم رضا جون. چطوری؟ خوبی؟ عَبدُالرِضا: مُخلِصیم. آقا شما چرا زَحمَت کشیدین؟ مرتضی: قُربونتون برم

عَبدُالرِضا: می‌ذاشتین دَمِ همین مِیدونه خودش می‌اومد

مرتضی: نه بابا، اِختیار دارید. نه، خانمم گفت که حتماً برسونمش اینجا مُطمئِن بشم

یه مَسئَلِه‌ای هم بود چادرِ عَیالِ شما پیشِ خانمِ من جا موند

مرتضی: شرمنده، باید ببخشید عَبدُالرِضا: ای بابا! اصلاً قابِلِ شما رو نداره این حرف‌ها چیه؟

مرتضی: قُربونتون برم. مُخلِصَم عَبدُالرِضا با خنده: یه ذَره کُهنه هم بود

عَبدُالرِضا: این موقِعِ شب ممنون مرتضی: زنده باشید، قُربونتون برم سالِ خوبی داشته باشین دیگه

مرتضی: مرسی، خداحافظ عَبدُالرِضا: چاکِریم

(صدای بوق به عُنوانِ خداحافظی)

روحی: سرده عَبدُالرِضا: ها؟

!روحی: سرده عَبدُالرِضا: مُحکَم من رو بگیر

(صدای موسیقی و خَنده‌های‌ روحی)

(صدای موسیقی)

مرتضی: سلام، خوبین شما؟ مرد: خیلی ممنون، مچکرم

مرتضی: حالتون خوبه؟ ببخشید ...بفرمایید بالا

...مرتضی: منزلِ ما تشریف مرد: خیلی ممنون، خوبه همین جا

مرتضی: سرده ها! بی‌تعارف می‌گم بفرمایین

دستِ شما درد نکنه خیلی ممنون

(صدای موسیقی کِلاسیک)

مرتضی: مژده؟ مژده؟

می‌گم چرا اینجا خوابیدی، مژده؟

!پاشو بریم سرِ جات مژده؟

(صدای موسیقی کِلاسیک)

(صدای ترقه)

(صدای موسیقی کِلاسیک)