Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
KONIEC
Pieprzyłaś się z facetem, który może być głównym podejrzanym w sprawie? Zakrat
nie mógł zrobić nic, tego Nikoli.
Nikola to jest jego córka.
Widziałem, jak niosł to dziecko. Czy to był Dawid Schlesinger? Nie wiem, było
ciemno. Antoni Ekiel, który jak zeznał świadek, pomagał Sakratowi, został
znaleziony parę dni temu martwy w pobliżnym jeziorze.
Tatarnikow korzystał z samochodu Ekiela. Zamierzam go pożyczyć i pojechać nim na
granicę. Dlaczego chuja tutaj jesteś, Sakrat?
Tatarnik porwał dziecko. Kurwa, o żadnym dziecku nie wiedziałem. Trochę się w
niej zabujałeś, co?
Potrzebuję kierowcy.
Wolni!
Co pana przysłał? Tylko jest w ciężkim stanie. Oryński jest mój
A pani musi zacząć myśleć przede wszystkim o sobie.
Masz chociaż jakiś plan na obronę Schlesingiera?
Mam. A wy dobrze jedz do rozprawy, no bo młode tego nie uciągną. To jest dla
mnie bardzo cenne.
Jako jedyny wierzysz, że ja nic zrobiłem.
Krzywdy mojej twórcy.
Przystaniecie na nasze warunki.
Inaczej Angie zacznie mówić wstądzie z płaczem, jak to jej straszny mąż groził,
że zabije tego jebanego Bentarta.
Oni grają nieczysto, ja też nie zamierzam się tak jak tymi skurwytynami.
To zaniesiesz mnie do łazienki, rozbierzesz, wykąpiesz. Wielkie mity.
Może żebyś widziała, komu masz minę.
Tatar nie miałby po co wracać na Białoruś. Przecież ma tutaj wyrok.
A jak gdzieś jest lepiej siedzieć, to na pewno w Polsce.
Kurwa, to ma sens.
Pan broni tego morderca. Pani już wydała drogę? Wycofali przeciwko niej zarzuty.
Musiała im dać coś na Dawida.
Wytrącił mi ją z rąk i upadła. A potem ją chcieli zabrać.
Powiedziałam, Boże, zakradł.
On ją zabił.
Musisz mi coś na nią dać. To nie my.
Ten człowiek nie chciał zabić twojej córki.
Ale zrobił to. W jej interesie jest ochrona samej siebie.
Uznaję oskarżonego Dawida Schlesingera.
Za winnego, zarzuconego mu czynu.
Dlaczego nas nie dojechał?
Miał nas w garści.
Mógł wnioskować o zabójstwo zamiast ewentualnego.
Co, kierował się poczuciem sprawiedliwości?
Raczej dbał o statystyki.
Zabójstwem ryzykował, w wypadku nieumieślnego mógł liczyć na wygraną.
A jego przełożeni będą zadowoleni.
Nie kupuję tego.
No to dawaj tę swoją zordonowską teorię spiskową.
Moim zdaniem on o czymś wie.
O czymś, co potwierdza niewinność Dawida.
Żaronowiec był wykładziem. I kto mu płacił?
Ile?
Niektóre teorie spiskowe znajdowały potwierdzenie.
A.
i dla psychiatrycznych.
Przepraszam.
Swoje rzeczy nas przywieźli.
Proponujesz mi wspólne mieszkanie?
Na razie tylko przedpokój. Brzmi jak posłanie dla psa.
I co, jaki plan?
Może jakieś piwo?
Pytam się o apelację Schlesingiera.
Leciłam jednemu facetowi, żeby miał na niego oko.
Wynajęłaś detektywa?
Na ciebie wkłady to mówili halogen?
Nie, dlaczego?
Blask twojego intelektu czasem mnie oślepie.
Dlaczego masz powiedzieć Dawida, a nie Angelikę? Ona się będzie teraz pilnować,
a on nie ma już nic do streszenia.
No idź po to piwo.
Cześć. Cześć, Kordian. Jak Chyłka?
Coraz lepiej. Znasz ją.
Panie... Zapraszam do palarni.
Zaczęła pić?
Nie, dlaczego?
Położyła sprawę na całej linii.
Zresztą oboje daliście dupy koncertowo.
To może pan już otwobiście, bo Chyłka źle reaguje na hasło dawać dupy. Synu,
nie mam poczcia humoru.
Macie jakiś plan na tę apelację?
Lasujemy nad tym.
Coś konkretnego?
Czeka się, że jeśli tym razem przegra tę sprawę, to będziemy musieli zrewidować
i gwiazdę od kompozycji w naszej kancelarii.
To znaczy?
Po prostu powiecie, że martwimy się bardzo o losy tej sprawy.
Chyłka chce, żebyś poszperał w sieci. Czego mam szukać?
Po prostu miej na oku szefie gierów.
Oboje są teraz na wolności.
Dawid do czasu uprowadzania wyroku, czyli właściwie nie wiadomo do kiedy, bo
będziemy apelować.
No ale oboje są wolni.
Więc spotykają się z ludźmi, robią zakupy, przelewy.
Dzwonią, jeżdżą, tankują. Może coś z tego wyjdzie.
Dobra, czyli póki co nie macie nic.
Póki co mamy przeczucie, że ktoś nas robił w wałach.
Dobra, pozglądam się.
Ty... Długo znasz Chyłkę?
Parę lat. A co?
Ona zawsze taka była?
No, że jaka?
Taka... Nie wiem.
Nieprzepuszczalna.
Ale ja się nią zajmowałem cały ten czas.
Ubierałem, nosiłem do łazienki, karmiłem.
Tak? Pierwszą?
Tak, pierwszą debilą.
I nie wiem.
Nie mam pojęcia, co się dzieje jej w głowie.
Co, myślisz, że ja ci powiem?
To już wiesz o niej tyle, ile ono ty, żebyś wiedział. Masz?
A Fatefi?
Miała kogoś tak na dłużej?
Ładne to macie gay party.
Hordian, chodź.
Żelazny ma dla ciebie pierwszego klienta.
Dobre!
Wie pan co, wydaje mi się, że jakaś...
Strasznie poważna sprawa z tego wyniknęła. Ja tę drogę znam bardzo
jeżdżę nią do pracy od dziesięciu lat i jakby nigdy nie miałem też problemów z
prawem. I nagle jakaś zmiana organizacji ruchu... Dzień dobry.
Że jakaś nagle organizacja, zmiana organizacji ruchu czy coś. Droga, która
zawsze była pierwszeńcem, nagle stała się poporządkowana. Zresztą ten facet
gnał jako pętany. Nie ukrywam, byłem trochę zmęczony, bo było już trochę po
dwudziestej trzeciej, natomiast no... Wypiłem góra.
Dwa kieliszki wina moja narzeczona może poświadczyć.
Miał pan półtora promila we krwi.
Bo mam słabą głowę.
Rozmawiałeś z Kormakiem?
Tak, wszystko wie.
Wszyscy o ciebie pytają.
Jasne. Kura znosząca złote jajka dla ciała.
A nie przyszło ci do głowy, że po prostu się traszczą?
To są prawnicy, Serdun.
Żelazny przydzielił mi pierwszą sprawę.
Bo awansowałem z poziomu minus jeden na zero.
To jazda po pijanemu, czy nie trafił papierkiem do kosza?
Może teraz już twoja siostra się tobą zajmie, co?
Nie zajmie.
Można mi jakieś mięso?
Czy zastanowiła się?
Tak, oczywiście.
Idź do siebie, Jordan.
Co?
Idź, idź.
Jak się czujesz?
Na tyle dobrze, żeby cię wypierdolił z domu.
Byłem u ciebie w szpitalu, ale Magda powiedziała, że lepiej będzie, jak mnie
zobaczysz, kiedy się obudzisz.
Wyjdź.
Zamęczysz się tą złością, córecz. Nie masz się tak do mnie mówić.
Posłuchaj, porozmawiajmy.
Kurwa, miałeś kilkanaście lat na to, żeby...
Zgrywać zajebistego ojca. Masz rację. Byłem fotarnym ojcem, ale... Ale cię
kochałem. Wyjdź!
Wyjdź, wynoś się.
Wypierdalaj.
Dobrze cię widzieć, Chyłka. Chcieliśmy za tobą.
A ja za wami nie.
Witaj. Do światu.
To lepo.
Za dwie minuty na parkingu mamy dla ciebie niespodziankę.
Nienawidzę niespodzianek.
Czemu mi nie powiedziałeś? Właśnie dlatego.
Dzięki.
O kurwa.
Do rzucenia palenia cię nie namówię, ale możesz tak samo jak ja jeździć hybrydą.
Nie bierz tyle trua.
Gdzie jest haczyk?
Nie ma.
Ja też nie odzyskam swój samochód.
A jasne.
Nieźle to.
Zdemnij mi tego czerwonego pająka, bo nic nie widzę.
Co jest, Zordon?
Wiesz, że niedługo mamy apelatkę?
No.
Sprawa jest głośna.
Podkręcili tempo.
Co robimy?
Tak?
Dobra, za pół godziny.
Idziemy.
Dzień dobry, nawet pani u nas nie było.
Dla mnie to samo, a dla niego jakaś ryba.
Łosak? Z tekstem czyta? No tak.
To to są jakieś jaja?
Pojechałeś sobie na wakacje za pieniądze, które ode mnie dostałeś?
Najpierw musiałem się jakoś poznać tą sytuację, potem trzeba było zorganizować
jakiś cel do obserwacji. A ty tu jesteś ornitolog?
Jest pani zainteresowana tym, co mam, czy nie?
Nie, kurwa.
Wasz klient wychodził z domu zawsze w nocy.
Wszedł na taki półgodzinny spacer wokół jeziora.
Mniej więcej około 22.
No wstrząsaj ją, to może biega?
Postanowiłem pójść za.
Gdzieś tam słychać najmniejszy szmer.
Ale miałem ten.
To wizer.
Musiałem tylko utrzymywać odpowiedni dystans. No i?
Trzy i pół godzin.
Normalnie byłabym w dwie.
Niedługo znowu będziesz śmiechać jak kiedyś.
Mam nadzieję.
Chociaż z drugiej strony to chyba wolę tak jak jest teraz.
Przynajmniej nie martwię się o twoje życie.
Dzwonię do Dawida.
Nie odbieram.
A co z tym przemytnikiem?
Mieliśmy z nim układ.
Chyba krótkoterminowy.
Ja naprawdę myślałem, że jej mowa leży na tym dziecku.
Zależało mu na kasie, którą mu daliśmy.
Masz do niego numer?
No mam.
Swój ładny.
Nie pamiętasz? Dałem mu telefon.
Właściwie to wziął.
Spójrz, to tam są dziennikarze, człowieku. Oni mnie spiegują, robią
czas. Dawid, tam nikogo nie ma. Co?
Spiegują mnie, robią i zdjęcia.
Takim aparatem, takim wielkim.
To tak, to nie ma.
Możesz nam powiedzieć, w jakim celu spotykasz się ze wspólnikiem Sakrata?
Nie wiem, o czym pani mówi. O, Vito!
Masz z nim regularne schadzki.
To chyba nie jest twój problem.
To chyba jest, skoro mam cię bronić. To jeżeli ty się tym zajmujesz przed
procesem, to ja niezbyt optymistycznie widzę moją przyszłość.
Trzeba było o tym myśleć, zanim zabiłeś to dziecko.
Zacznij się z mojego domu natychmiast.
Najpierw mi powiesz, o co tu kurwa chodzi.
Wypierdolę! Ej, ej, ej!
Chodź.
Od kiedy jesteś taki skory do bitki?
Od kiedy ktoś ci każe wypierdalać.
Uuu, romantyk z ciebie.
Jesteś pewien, że to tu?
Nie wiem.
Byłem po bicy podpity i zedorientowany.
Tu ktoś leży.
Może trup? Tak, ofiar alkoholu.
Musimy tam wejść.
No co, mamy moralny obowiązek sprawdzić, czy z tym kimś jest wszystko w
porządku.
No już.
Co ty robisz? A jak nie żyje?
Jak nie żyje, to nie porcuje.
Wdycha, żyje.
Znasz go?
Nie wiem.
Pisz do tego twojego wita, niech tu przyjeżdża natychmiast.
Ale co mam mu napisać? Nie wiem. Przecież to ty go znasz. To chyba wiesz,
nim gadać.
Co jest do kurwy nędzy?
Niespodzianka.
Dajemy ci szansę, zanim z tym, co wiemy, pójdziemy na policję.
Chyba was obetrało.
Mamy na ciebie na tyle dużo, że możemy cię udupić. O czym ty mówisz?
O twoich tajnych schadkach ze Schlesingierem.
Znamy dni i godziny.
A co wy, kurwa, śledzicie mnie?
Mów, czemu się spotykacie.
I kto zabił Ekiela?
Chyba nie myślicie, że ja.
No nie, to nie jest swój kaliber, ale mogłeś pośredniczyć.
A niby w czym?
Moim zdaniem było tak.
Dawid zapłacił ci, żebyś znalazł kogoś, kto usunie Ekiela, bo zorientował się,
że podczas rozprawy Ekiel może na sali sądowej zacząć zastanawiać się, czy
dziecko, które widział, było żywe czy martwe.
Kurwa, jak wy mało wiecie.
No to nas oświeć.
Kto ma doświece?
Schlesinger skontaktował się ze mną po procesie i zaoferował konkretną kasę w
zamian za szukanie dziecka i sakrata.
Miałem mu składać codzienny raport. Tak? Tyle w temacie.
To czemu nam o tym nie powiedział?
W żaden sposób go to nie obciąża.
Nie mam pojęcia. Nie moja brocha.
Czekaj, nie skończyliśmy. Ale ja z wami tak.
Jak znajdę ciało, to się odezwę.
Kurze, jak pies.
Nawet nie płacił mu za szukanie córki.
Dlaczego?
Przemytnikowi papierosów, kurwa.
Wysiadaj. Co?
Za dwa dni widzimy się w Białymstoku.
Ale... Ty zostajesz?
Muszę jeszcze coś załatwić.
Mogę ci pomóc.
Muszę się przygotować do tej afelacji.
Sama.
Laps! Cześć.
Nie znoszę takiego skrobania w drzwi.
Jak nie chcę, żeby ktoś mi przeszkadzał, zamykam na klucz.
Miło cię widzieć.
Dobra, chodźmy coś zjeść.
No, to teraz deserek.
Ja nie chcę.
Zamknij sobie jakiś torcik.
Dla mnie tort Pazowa.
To dla mnie też torcik.
Gdzie ty to spadłeś?
W głowie.
Dziękuję.
Co myślisz?
Niezłe. Pytam o apelację.
Niewiele mamy.
Zawsze trzeba być dobrym i szliwym. Nowy sąd, nowy skład sędziowski.
Może uda mi się przeciągnąć ich na naszą stronę.
Może też twój idealizm i wiara w niewinność klienta będzie zaraźliwa.
Może zatańczymy?
Zapędzasz się?
A umiesz grać w bilard?
Uczyłem się grać w Irlandii.
Pracowałem tam na zmywaku.
Gramy w ósemkę.
Ja mam połówki, ty pełne.
No raczej.
Chodzi o to, żeby powbijać wszystkie swoje bile, a później wbić czarną
A jak ja wbiję twoją?
To nic się nie stanie.
A jak najwyż spadnie czarna?
To wygrywasz.
A jak dzielę przeciwnika kijem w łeb, to co?
To wtedy wygrywasz.
Dobra, sprawdźmy, czy w ogóle trafisz jakąś bilę.
Którą?
Czekaj, tak ci będzie łatwiej. Musisz uderzyć w białą.
Tak, żeby biała uderzyła w żółtą.
I żółta wpadła do tamtej łzy.
Pochyl się, rozpadł nogi.
Musisz mieć... Patrz.
Prawa z tyłu, wyprostowana.
Ta trochę ugięta.
Pochyl się.
Raczej dłoń.
Patrz, tak.
I tutaj robisz taki dziubek, patrz.
Niżej głowa.
Co robisz?
Nie wiem.
Wiesz, że to będzie wielki błąd?
To zniszczyłoby nasze kariery.
Może chociaż wygramy?
Przeszukaliśmy tutaj przecież wszystko.
Więc wygrzebał to z czeków.
Jedyne możliwe zakończenie tej sprawy to utrzymanie w mocy wyroku.
Tylko w ten sposób zatriumfuje prawo i... Przepraszam, przepraszam.
Dziś Sąd Apelacyjny w Białymstoku rozpozna apelację obrony w sprawie
skazanego za nieumyślne spowodowanie śmierci swojej córki Nikoli.
Obrona wniosła o uniewinienie oskarżonego, ewentualnie o uchylenie
przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Bez jakichkolwiek nowych
sprawie trudno jednak spodziewać się sukcesów na rozprawie apelacyjnej.
Jest pani lekarzem, ginekologiem Angeliki Schlesinger? Tak.
Przypominam, że została pani zwolniona z zachowania tajemnicy lekarskiej, może
więc pani zeznawać otwarcie.
Prowadziła pani ciążę Angeliki Schlesinger od samego początku?
Zgadza się.
Pani Schledenger starała się o dziecko już od jakiegoś czasu.
Proszę świadka o zwracanie się bezpośrednio do sądu.
Czy może pani określić, przynajmniej mniej więcej,
kiedy doszło do poczęcia?
Tak. To była ciąża o prawidłowym przebiegu, więc nie jest to
W kwietniu, w połowie kwietnia 2014.
Czy jest możliwe, że doszłoby do pomyłki?
Maj?
Nie. Czerwiec?
Pani mecenas.
No przepraszam bardzo, staram się tylko ustalić, czy Angelika Schlesinger miała
choćby cień przypuszczenia, że Sakrat Tatarnikow jest ojcem jej dziecka, skoro
nawiązała z nim stosunki najwcześniej w lipcu.
Zdarza się przecież, że kobiety nie wiedzą, z kim zachyć ciągle. Prawda?
No... nie w tym wypadku.
Czyli kłamała?
Dziękuję. Dziękuję, wysoki sądzie. Nie mam więcej pytań.
Pamięta pan zeznania Andżeliki Schlesinger, w których wyjawiła, że jej
jest ojcem Nikoli?
Znam je z mediów.
To był bardzo mocny punkt zwrotny w sprawie. Pani Szwedzygier twierdziła, że
sakrat Tatarnikow nie skrzywdziłby własnego dziecka. W przeciwieństwie do
męża, który miał prawo nienawidzić Benkarta.
Być może.
Leżałam wtedy w szpitalu. Nie widziałam tego na żywo. Oglądałam zeznania na
telewizji. Była bardzo autentyczna w swojej rozpaczy.
Nie mnie to osaniać. No tak. Policja opiera się na dowodach, a nie na
wrażeniach, prawda?
Tak.
Dysponowaliście materiałem DNA.
Zrobiliście badania?
Tak.
Czyją córką jest Nikola Szlezyngier?
Dawida Szlezyngiera.
Czy istnieje jakieś prawdopodobieństwo pomyłki?
Nie ma takiej możliwości. Rozumiem. A czy policji udało się ustalić, kiedy po
raz pierwszy w tajemku pojawił się Sakrata Tarnikow?
To był lipiec 2014 roku.
Dziękuję, Wysoki. Sądzę, że nie mam więcej.
Czyli po to zostałaś, by załatwić badania DNA?
Jordan, ty naprawdę jesteś idiotą?
Myślisz, że poszłabym na rozprawę apelacyjną z płucymi rękami?
Od początku mówiłem, że... Ty mówiłeś, a ja robiłam.
Znaleźli zakrwawioną piżamkę w lesie.
Nikoli? Nie, kurwa, świętego Mikołaja.
Nie mają jeszcze wyników badań.
Cuka?
Kiedy myślałam, że to dziecko żyje.
W toku postępowania przyjęto a priori, że mój klient popełnił przestępstwo.
Potem zrobiono wszystko, aby dopasować dowody do tej tezy.
Człowieka na skraju jeziora w nocy uznano za mojego klienta, chociaż tak
naprawdę nie wiemy, kim był.
Metalowy pręt uznano za rzekome narzędzie zbrodni, choć wiemy, że krew
znajdowała się tam już od pewnego czasu.
Ustalili to biegli dzięki plastrowi.
Nikola Szlesinger często bawiła się w szopie i zraniła się, zahaczając o pręt.
Czy ten przedmiot mógł sam przenieść się z szopy mojego klienta do lasu?
Nie ośmielę się nawet zadać takiego pytania. W moim odczuciu urągałoby to
powadze tej instytucji.
Uważam to za niedopuszczalne uchybienie podczas ustanawiania stanu faktycznego.
Gdybyśmy wiedzieli, kto mógł podrzucić ten rekwizyt w odpowiednie miejsce, być
może uzyskalibyśmy zupełnie inny obraz wydarzenia niż ten, który usilnie stara
się nam przedstawić prokuraturę.
Później w niewyjaśnionych okolicznościach ginie być może jedyny
zdarzenia, Antoni Ekiel, co jedynie potwierdza, że jest w tej sprawie drugie
dno. I wreszcie Sakrat Tatarnikow, kochanek Anżeliki Schlesinger i rzekomy
ojciec dziecka.
Człowiek, którego nikt nie może znaleźć.
Człowiek, który zapadł się pod ziemię dokładnie w tym samym czasie, kiedy
się rozpoczęła.
Czy tylko mnie wydaje się podejrzane, że zniknął właśnie wtedy, kiedy zaginęła
mała Nikola?
Ja nie twierdzę, że to ma jakiś związek. Nie mamy na to najmniejszego dowodu.
Twierdzę jednak, że dobrze byłoby przyjrzeć się tej sprawie na nowo z
umysłem.
Przekazanie tej sprawy do ponownego rozpoznania mam wrażenie, że dałoby taki
efekt.
Pani mecenas.
Od początku zachowanie Angeliki Schlesinger wydawało mi się co najmniej
osobliwe.
Zadzwoniła do mnie w środku nocy, jak na zrozpaczoną matkę przystało.
Jednak zachowywała się jakby zgubiła ulubioną rzecz.
Nie dziecko.
Odnosiłam wrażenie, że jej mąż jest przybity, natomiast ona wydaje się
neutralna.
Przypomnę, że początkowo zatajała przed Policją i Prokuraturą Związek z Sakratem
Tatarnikowem.
Dlaczego to zrobiła?
Przejdźmy jednak do najważniejszej sprawy.
Kłamstwa na temat ojcostwa Nikoli. Dlaczego świadomie wprowadziła nas w
Czy jeśli wiemy, że głamała w tak istotnej dla sprawy kwestii, możemy dać
jej zeznaniom?
Wniosek nasuwa się tylko jeden.
Angelika Schlesinger chciała się pozbyć ze swojego życia Dawida Schlesingera.
Wraz z sakratem tatarnikowym chciała przejąć majątek mojego klienta, którego
jedyną winą było to, że nie chciał pozwolić na to, by żona go opuściła.
Kochał ją.
Być może chorobliwie.
Mając to wszystko na względzie, wnoszę o uniewinnienie mojego klienta,
ewentualnie o...
Przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej
Wyrok w imieniu Rzeczpospolitej Polskiej. Sąd apelacyjny w Białymstoku,
drugi karny w składzie do obecnym. Po rozpoznaniu apelacji obrońca
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę sądowi pierwszej instancji.
Przyznaje się do winy.
Ja zabiłem.
Ja zabiję swoją córkę.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.