Original subtitles

‫- *یک، دو، سه، ‫چهار، پنج، شش*

‫*تکونش بده، رفیق*

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫- این سرگرم کننده نیست؟

‫- شاید برای تو، چون یه آدم ‫آزارگرِ عوضی هستی!

‫- کی؟ من؟

‫- من هیچوقت بهت نمیگم ‫جواهرات کجا هستن!

‫- درستش میشه "جواهر."

‫حالا آروم دراز بکش.

‫کی میدونه؟ ‫اگه خوش شانس باشی،

‫شاید حتی چند سال خوب دیگه هم ‫داشته باشی،

‫مثل من!

‫- آقای کینی؟ ‫آقای کینی؟

‫برای امروز کافیه، ‫آقای کینی.

‫فردا دوباره میبینیمت.

‫و باید بهت هشدار بدم،

‫برای چند ساعت آینده خوب خواهی بود،

‫اما حدود ظهر به مشکل بر میخوری--

‫حالت تهوع، درد، خستگی.

‫همشون عوارض جانبی معمولیه.

‫در واقع، پیشنهاد میکنم ‫که برای چند روز آینده،

‫فقط خونه بمونی، ‫استراحت کنی.

‫سر کار نرو.

‫- ها. ‫ممنونم، پرستار.

‫این نصیحت عالی ایه.

‫- اولین کاری که میکنیم ‫وقتی رسیدیم هالیوود

‫اینه که میریم یونیورسال استودیوز.

‫به نظر میاد وسایل بازی خیلی باحالن.

‫و بعد میریم ‫تور خط قبر.

‫تو رو میبره به تمام جاهایی ‫که ستاره ها به قتل رسیدن.

‫و بعد-- ‫- بعد میریم

‫به تئاتر چینی گرامن،

‫و جای پای ‫جان وین رو میدزدیم.

‫لوسی؟

‫"من لوسی رو دوست دارم"؟

‫اونا رفتن هالیوود ‫و--بیخیال.

‫میشه یکم کورن فلکس برام نگه داری؟

‫- فکر نمیکنی یکم ‫زود داری میری جلو؟

‫- چرا؟ ‫داریم میریم، مگه نه؟

‫تو گفتی برت ‫بهت گفته تموم شده اس.

‫- برای شما میشه آقای کلر.

‫و هیچ چیزی تموم شده نیست ‫تا وقتی که تموم بشه.

‫- من تموم شدم.

‫- روز پرکاری بود؟

‫- اوه، کلاس‌ها، ‫تحقیق در کتابخانه،

‫جلسات مشاوره با استاد.

‫قرار بود خبری هم از ‫انتشارات گرین‌پوینت بشه.

‫- آیا به رمانت علاقه‌مند شدن؟

‫- هوم، بذار بگم ویراستار ‫پذیرنده به نظر می‌رسید،

‫که حداقل از یه رد دیگه ‫بهتره.

‫پس دعا کن.

‫- اون باید سعی کنه صبح‌ها ‫به جای اون شیک‌های مزخرف

‫کمی غلات بخوره.

‫خیلی خوشحال‌تر می‌شه، ‫تازه روده‌هاشم منظم می‌شه.

‫- فکر کنم یه کاسه سبوس ‫کافی نباشه.

‫و تو هم می‌تونی یکم ‫بیشتر ملاحظه کنی.

‫- ها؟ ‫- "ها؟"

‫بن داره دوران ‫سختی رو می‌گذرونه.

‫مطمئنم این همه حرف ‫اوضاع رو براش آسون‌تر نمی‌کنه.

‫خب، از این به بعد، ‫سعی کنیم از کلمه

‫"هالیوود" ‫توی جمله‌هامون استفاده نکنیم.

‫- تو اینجا چه غلطی ‫داری می‌کنی؟

‫- منتظر توام.

‫در رو باز نمی‌کنی. ‫جواب تلفنامو نمیدی.

‫- خب، این باید یه نشونه باشه. ‫- چرا نمی‌خوای منو ببینی؟

‫- سینتیا! ‫سینتیا!

‫- لعنتی، برایان، ‫چه خبر شده؟

‫- نمی‌تونی همینطوری ‫منو بیرون کنی.

‫- نگاهم کن. ‫تماس‌هاشو نمی‌خوام.

‫نمی‌خوام تو این دفتر ببینمش، ‫و اگه نزدیکم اومد،

‫حکم منع تعقیب می‌خوام. ‫فهمیدی؟

‫و اگه یه عوضی به اسم ‫ویک گراسی از جهنم زنگ زد،

‫می‌تونی بهش بگی ‫توی جلسه‌ام.

‫- خب، ویک، ‫دقیقاً سنگ قبری نیست

‫که اولش در نظر داشتم.

‫- اما همونطور که شاید شنیده باشی،

‫میکلانژ دیگه سفارش ‫نمی‌گیره.

‫- اما محکمه.

‫سخته، صافه.

‫تازه یادم اومد،

‫خیلی از ویژگی‌هایی بود ‫که تو تو یه مرد دوست داشتی.

‫- هر کی یه موبایل ‫اختراع کنه که ویبراتور هم باشه

‫یه ثروت به جیب می‌زنه.

‫ببخشید، دب.

‫- آره. ‫نگران نباش، عزیزم.

‫- الو؟ ‫- ویک عجله‌ای نداره.

‫- اوه، سلام... ‫- پس بهار گل می‌کارم

‫و اینجا رو بیشتر شبیه خونه می‌کنم، باشه؟

‫و، ام...

‫ویک، فقط می‌خوام بگم،

‫هر جا که هستی...

‫معلومه که میدونم کجایی. ‫تو بهشتی.

‫آخه کدوم جهنمِ ‫دیگه میتونستی باشی؟

‫اینکه، ام، با وجود ‫اون دلخوری کوچیکمون،

‫نه... نه اینکه ‫خیلی کوچیک بود--

‫تقریباً منو هم ‫کنار تو تو خاک فرستاد--

‫اینکه عاشقتم...

‫با تموم قلبم.

‫میدونی که عزیزم، ‫مگه نه؟

‫- دستگیر شدی؟

‫- و اینکه امیدوارم منو ‫بخاطر کاری که کردم بخشیده باشی.

‫- چه کار کردی؟

‫رانندگی در حالت مستی؟

‫خب، کی میخواد تو ‫تهیه غذای مهمونی امشب کمکم کنه؟

‫- و همش بخاطر ‫این مهمونی مسخره.

‫- نه، من وکیل ‫معرفی نمیکنم،

‫مگر اینکه تو یه آشپز معرفی کنی.

‫- روحت شاد، ‫برادر کوچولو.

‫- گورتو گم کن، ‫آشغال کوچولو.

‫آه، ویک، ویک، ‫چرا باید میمردی؟

‫- میدونم عزیزم.

‫میدونم، ‫ولی اون جاش بهتره.

‫- یه جای گرم ‫و فوق العاده است،

‫پر از عشق ‫و احتمالات.

‫- باید ‫همسرمو ببخشید.

‫اون وقتی شروع میکنه شاعرانه حرف زدن

‫که شکمم ‫خیلی بزرگ بشه.

‫- اوه، بسه دیگه، ‫تو هم کم شعر ‫نگفتی.

‫- من اصلاً شعر نگفتم.

‫حتی اگه میگفتم، ‫ابراز احساسات ناچیز ما

‫در مقایسه با ‫شعر بافی های مایکل هیچی نیست.

‫یا حضرت عباس!

‫میشه اون کیرِ ‫این بچه رو ببینی؟

‫- یا نه. ‫- اون بند نافشه.

‫- و تازه، از اینجا نمیشه فهمید ‫پسره یا دختر،

‫البته یه حسی بهم میگه ‫یه پرنسس تو راهه.

‫- خب، اگه پسر باشه ‫و همجنسگرا باشه هم مشکلی ندارم.

‫من باید برم.

‫داریم نمایشگاه ‫آیرباخ رو نصب میکنیم.

‫- کلاس آمادگی زایمان رو یادت نره.

‫- عیسی مسیح. ‫فکر میکنی میشه کنسلش کنیم؟

‫- هی، چرا من نرم؟

‫هردو: تو؟

‫- اون کلاس ‫مخصوص مادرهای لزبینه؟

‫پاهامو اصلاح نمیکنم.

‫هیچکس متوجه نمیشه.

‫نه، معلومه که نه.

‫- خوبه. پس یه یادآوری ‫ملایم میشه

‫تا وقتی که یکی یه نقشه بهتری بیاره،

‫هنوزم برای یه سری چیزا به یه مرد نیاز داری.

‫هی، کجا بودی؟

‫من به اون پنل‌ها نیاز دارم تا بتونم ‫یه سری دیالوگ بسازم

‫برای کاوشگرهای مقعد شیطانی.

‫- چطوره "برو تو کونت"؟

‫- به نظر خوب میاد.

‫هی.

‫هی! ‫چت شده؟

‫- فکر می‌کنی چی شده؟

‫بهش گفتی که ما می‌دونستیم، ‫مگه نه؟

‫- ببین، من-من نمی‌خواستم.

‫فقط... ‫- چی، از دهنت در رفت؟

‫"ما می‌دونیم که تو سرطان داری."

‫این مزخرف‌ترین ‫بهانه‌ایه که تا حالا شنیدم.

‫تو خودت گفتی ‫که باید قوی باشیم

‫و به خواسته‌هاش احترام بذاریم. ‫- متاسفم.

‫- اصلاً می‌دونی ‫چقدر سخت بوده؟

‫چرا متاسفی؟

‫ازت خواست که بری بیرون؟

‫گفت که دیگه نمی‌خواد ‫هیچ وقت تو رو ببینه؟

‫خب، اگه اینطوری ‫که اون می‌خواد،

‫منم خوشحال میشم که ‫به اون خواسته‌ها احترام بذارم.

‫- بفرمایید. ‫- باشه، ممنون.

‫- پروفسور بروکنر.

‫- منم.

‫- مطمئنم ‫منو یادت نیست.

‫من سال پیش تو سمینار 110 شما ‫شرکت می‌کردم.

‫- دانشجوهای خیلی زیادی ‫تو اون سمینار بودن.

‫- آنتونی فلین.

‫- امیدوارم ازش لذت برده باشی.

‫عالی بود.

‫در واقع، من حتی رفتم بیرون ‫و کتابت، RU12، رو خریدم.

‫- اوه. ‫خوندیش؟

‫- راستش چند بار.

‫عاشقش شدم.

‫خیلی خوب نوشته شده.

‫می‌دونی، من با اون چیزی که ‫منتقدا روی جلد گفتن موافقم.

‫- اوه. یه نسخه مجانی براشون بفرست، ‫اونا هرچیزی میگن.

‫- نه، من--من واقعاً دوست دارم ‫یه وقت درباره‌ش باهاتون صحبت کنم.

‫می‌دونید، منم نویسنده‌ام-- ‫خب، سعی می‌کنم باشم.

‫- تا جایی که ‫من دوست داشته باشم، آنتونی،

‫این، ام... خط مشی منه که با ‫دانشجو‌هام صمیمی نشم.

‫- حتی دانشجوهای سابق؟

‫متاسفم. نمی‌خواستم ‫شما رو تو یه موقعیت ناخوشایند قرار بدم.

‫- نه، اشکالی نداره.

‫- فقط کتابتون ‫واقعاً با من حرف زد...

‫به عنوان یه مرد همجنسگرا منظورمه.

‫وقتی تمومش کردم،

‫احساس کردم چیزهایی درباره خودم کشف کردم ‫که هیچوقت نمی‌دونستم.

‫- ممنونم.

‫فلین.

‫آره، معمولاً تقریباً وسط می‌نشستی،

‫اون طرف راست، کنار ‫پنجره‌ای که نردبان آتش‌نشانی داشت.

‫اون منم.

‫- منوی ساده ‫ولی شیکیه...

‫خرچنگ، فیله مینیون، سالاد،

‫و البته دسر.

‫آهان.

‫آهان. ‫نه، حتما. می‌فهمم.

‫خب، این آخرین ‫احتمال بود.

‫- آه، ام بیچاره.

‫همش یادم میره ویک چقدر ‫هم برای تو مهم بود، عزیزم.

‫بدون اون، ‫کسب و کارت به فنا میره، ها؟

‫ولی نترس، ‫چون کمک اینجاست.

‫- کجا؟ ‫- داری بهش نگاه می‌کنی.

‫امشب شیفتمو کنسل می‌کنم. ‫یه کمکی بهت می‌کنم.

‫- اوه، ممنون، ولی، آم، ‫من بیشتر از یه دست نیاز دارم.

‫من به کل بدن نیاز دارم،

‫ترجیحاً بدنی که متعلق ‫به یه آشپز باشه.

‫- آشپزی من ‫چه مشکلی داره؟

‫- بد برداشت نکن، ‫ولی همه چی با سس

‫مارینارا پوشیده نمیشه.

‫- باشه.

‫- کارآگاه اکتبر؟

‫- هوم. ‫یکی از یک مجموعه است.

‫- از ۱۲ تا؟

‫- چطور حدس زدی؟

‫- وقتی بحث سر سرنخ‌ها باشه، ‫من سریعم.

‫مثلاً، ‫من، آم، هیچوقت ندیدم تو

‫رمان کارآگاهی بخونی.

‫- خب؟

‫- خب من حدس می‌زنم، با استفاده از ‫قدرت استنتاج درخشانم،

‫که یه ربطی به ‫یه ستوان هورواث داره.

‫- متاسفم، شرلوک.

‫کارل فقط ‫به عنوان یه دوست اومد اینجا،

‫و هیچ چیزی بین ما نیست.

‫- نگاه توی چشماش ‫یه چیز دیگه می‌گفت.

‫- تو از نگاه یه مرد ‫چی می‌دونی...

‫بیخیال. ‫پس گرفتم.

‫- دست از زندگی کردن توی یه کتاب

‫بردار و زندگی خودتو شروع کن.

‫اوم، خدای من، این موس شکلاتی ‫خیلی خوشمزه‌ست.

‫شاید مهارت‌های ‫آشپزی تو دست کم گرفته بودم.

‫- موس شکلاتی من ‫با سس مارینارا پوشیده شده.

‫این از طرف ‫اون بچه شیرین دارنِ--

‫میدونی، ‫همونی که کتک خورد.

‫من هر روز براش از رستوران ‫غذا میفرستادم،

‫و حالا اون هم برام ‫خوشمزه ها پس میفرسته--

‫یه جورایی مثل تشکر.

‫و همه‌اش رو خودش درست میکنه.

‫بهت میگم، خیلی خوب میرقصه. ‫خیلی خوب آشپزی میکنه.

‫تو لباس زنونه یه محشره.

‫یه لقمه چرب و نرم میشه ‫برای یه پسر خوش شانس.

‫اِم؟

‫اِم؟

‫کدوم گوری رفت؟

‫- برایان؟

‫برایان؟

‫ای وای خدای من، چی شده؟

‫- هیچی.

‫من خوبم. ‫چرا میپرسی؟

‫- خب، اول اینکه، ‫خیلی داغون به نظر میای.

‫- ممنونم.

‫- خب، گوش کن، ببین، این دفعه ‫دومیه که این اتفاق میفته.

‫- حسابدارهای لعنتی--

‫مجبوری یه رکورد از ‫همه چیز نگه داری؟

‫- فقط میخوام بدونی ‫میتونی بهم اعتماد کنی،

‫به عنوان یه دوست و به عنوان کسی ‫که همه‌اش رو تجربه کرده.

‫منظورم اینه که هیچ کاری نیست ‫که ندیده باشم یا نکرده باشم،

‫به همین خاطره که جرات نمیکنم ‫کسی رو قضاوت کنم.

‫اما یه چیزی رو میدونم--

‫اولین و سخت‌ترین قدمی ‫که باید برداری...

‫اینه که اعتراف کنی ‫یه مشکل داری.

‫و وقتی این کار رو کردی، ‫تو جاده بهبودی هستی--

‫این "سرطان" بزرگِ، تد.

‫کوکائین؟

‫بزرگتره.

‫- کریستال؟

‫- بزرگتره.

‫- کافئین؟

‫- سرطانِ، تئودور.

‫- س-س-س-س--

‫- آره.

‫ولی آروم باش.

‫درمانش کردن.

‫من تحت اشعه درمانی هستم.

‫از امروز صبح شروع شده.

‫میشه منو برای یه لحظه ‫ببخشید؟

‫- نمیتونم بهت بگم ‫چقدر خیالم راحت شد.

‫- منظورم اینه که--

‫که حالت خوب میشه.

‫- ممنونم.

‫- کاری هست که بتونم انجام بدم؟

‫- آره، راستش رو بخوای،

‫میتونی سه تا کار انجام بدی.

‫اول...

‫دهن گنده‌تو می‌بندی،

‫وگرنه اخراجی.

‫- مُهر و موم. مُهر و موم. ‫دوم؟

‫- می‌خوام امروز بعد از ظهر ‫جای من رو توی

‫"دندی لوب" پر کنی.

‫- صبر کن. ‫جای ت-تو رو پر کنم؟

‫- ارائه رو انجام بده.

‫- ولی من... ‫- ببین، اگه تونستی ادای

‫پاواروتی رو در بیاری

‫توی اون قصر پاستای مزخرف،

‫از پس اینم بر میای.

‫سوم چیه؟

‫- برام تاکسی بگیر.

‫دارم میرم خونه.

‫- و اون قسمتی که همه ‫دوستات مثبت میشدن...

‫- اونجا چطوره؟ ‫- اوه، خوبه.

‫- ولی تو هنوز ‫آلوده نشده بودی.

‫- آره، یادمه می‌ترسیدم ‫که نفر بعدی من باشم.

‫ولی در عین حال،

‫حس می‌کردم فقط می‌خوام ‫هرچه زودتر تموم بشه.

‫- بعد وقتی مثبت شدی، ‫تو رو گذاشت

‫توی یه جای ‫کاملاً متفاوت.

‫- از نظر روحی، احساسی، ‫سیاسی.

‫- می‌دونی، باید بهت بگم، ‫خیلی تکان‌دهنده بود.

‫- آنتونی، می‌تونم یه سوال ‫شخصی ازت بپرسم؟

‫- حس می‌کنم خیلی چیزا ‫در موردت می‌دونم،

‫فقط عادلانه است.

‫- تو مثبتی؟

‫- نه.

‫ولی کتابت با من حرف زد.

‫و مگه نه اینکه این معیار ‫هر کتاب بزرگیه...

‫که با همه حرف بزنه؟

‫- اوه، نمی‌دونم در مورد اون.

‫منظورم در مورد ‫بزرگ بودنشه، ولی ممنون.

‫- پس سوال اینه، ‫کی کتاب بعدی میاد؟

‫- اوم، این سوال خوبیه.

‫تازه یه رمان تموم کردم ‫در مورد دو مرد،

‫که توی پاریس دهه ۳۰ میلادی اتفاق میفته.

‫- عالی به نظر میاد. ‫- اوم-هوم.

‫حدود ‫بیست و چند تا ناشر هستن

‫که باهات موافق نیستن.

‫همه ردش کردن.

‫- خب، من دوست دارم بخونمش...

‫اگه اجازه بدین. ‫- نمیدونم.

‫- هی، ‫من دانشجوی ادبیات انگلیسی هستم،

‫یه نویسنده جوون و نوپا، ‫و تو یه کتابخونه کار میکنم.

‫اوه، و من تو درس شما "الف" گرفتم.

‫این باید منو واجد شرایط کنه که

‫یه چیز کمی ‫درباره نویسندگی خوب بدونم.

‫- به قیمت از دست دادن یه طرفدار...

‫- یا به دست آوردن ‫یه طرفدار حتی بزرگتر.

‫- * اگه من "مرد" ‫در بشریت بودم *

‫* و ضمیر او جهانی *

‫* هر دری ‫که زمانی بسته بود *

‫* برای من باز میشد *

‫* اگه من مرد بودم *

‫* اگه من مرد بودم، دوست داشتم ‫کسی مثل خودمو ملاقات کنم *

‫* اگه من مرد بودم، دوست داشتم ‫کسی مثل خودمو ملاقات کنم *

‫براوو!

‫منظورم براواست!

‫من، اوم، امت هانی‌کات هستم.

‫من با دبی نووتنی زندگی می کنم.

‫ما تو مهمونی "چه اهمیتی داره ‫اگه کریسمس نیست؟

‫به هر حال داریم مهمونی کریسمس میگیریم" همدیگه رو دیدیم.

‫- درسته.

‫- شما فوق العاده اید.

‫من عاشق روتین ها هستم، ‫لباس ها...

‫موس شکلاتی.

‫- ببخشید؟

‫- من یه برگزار کننده مهمونی هستم.

‫برادر دبی، ویک، اوم، سرآشپز من بود قبل از اینکه فوت کنه.

‫اون دیگه نیست، ‫اما کسب و کارمون هست.

‫و اگه کسی بدونه که نمایش ‫باید ادامه پیدا کنه، اون شما هستین، پس...

‫- شما می خواین شاندا لیر ‫تو یه مهمونی اجرا کنه؟

‫نه، من می خوام دارن ‫تو یه مهمونی آشپزی کنه.

‫- اما، اوم...

‫من سرآشپز نیستم.

‫- خب، شما یه تقلید فوق العاده ‫از اون هم می کنین.

‫منظورم اینه، اون خوراکی‌های لذیذی

‫که شما برای دبی می فرستین ‫آدم براش میمیره.

‫بی احترامی نباشه، ویک.

‫- من دوست دارم بهتون کمک کنم، ‫اما شاندا داره برمی گرده.

‫خدا، من از این کلمه متنفرم.

‫این یه... بازگشته.

‫اصلا وقت ندارم.

‫- خب، نمی تونین یه دختر رو ‫به خاطر تلاشش سرزنش کنین.

‫موفق باشین. ‫اوم، بترکونین.

‫- * اگه من مرد بودم

‫- لعنتی.

‫- منظورم این نبود که واقعاً این اتفاق بیفته.

‫- اینو ببین. ‫خراب شده.

‫- می‌دونی این کفش‌های پاشنه بلند ساتن سایز ۴۵ چقدر قیمت دارن؟

‫- دیگه بماند لباس‌های جدید و مدل مو.

‫- ممکنه شندا یه ستاره باشه،

‫- ولی داره منو ‫به خاک سیاه می‌نشونه.

‫- عزیزم، بیا یه مروری بکنیم.

‫- تو به پول نیاز داری،

‫- و من به یه نفر نیاز دارم که توش رو پر کنه

‫- با اسفناج ‫و قارچ پورچینی.

‫- پست اومد.

‫- از کی تا حالا من ‫مرسوله ویژه دریافت می‌کنم؟

‫- از وقتی که این از ‫اون جایی که

‫- نباید اسمش رو ‫توی جمله بیارم، اومده.

‫- از برتِ. ‫- منظورت آقای کلرِ؟

‫- انقدر زل نزن و زودتر ‫اون نامه کوفتی رو باز کن.

‫- خب؟

‫- دوتا چکِ-- ‫یکی به اسم جاستین،

‫- یکی به اسم من، ‫هر کدوم به مبلغ ۱۰٫۰۰۰ دلار.

‫- ۱۰٫۰۰۰ دلار--خدای من!

‫- ما پولدار شدیم!

‫- نه کاملاً. ‫- ولی می‌شیم.

‫- فقط تصور کن، ‫خشم در پرده نقره‌ای،

‫- جلوه‌های ویژه با بودجه کلان.

‫- میلیون‌ها دلار ‫در تبلیغات تجاری فست فود.

‫- تام کروز داره با قدرت ‫یه رابطه جنسی داغ و قهرمانانه رو به نمایش می‌ذاره.

‫- مراقب باش. ‫- ازت شکایت می‌کنه.

‫- نمی‌تونه از کسی ‫به خاطر رویا دیدن شکایت کنه.

‫- حرف رویا شد، ‫اینم اومد.

‫- از انتشارات گرین‌پوینتِ.

‫- خب، نمی‌تونی نامه ‫یه نفر دیگه رو باز کنی.

‫- یه جرم فدرالِ.

‫- الان می‌تونم ببینم.

‫- من تو سلول اعدامم، ‫منتظر تزریق کشنده.

‫- یه قاتل زنجیره‌ای که ‫۴۸ تا بچه رو کشته و خورده،

‫- ازم می‌پرسه ‫به چه جرمی اعدام می‌شم.

‫- می‌گم: «باز کردن نامه بن.»

‫- با این حال، کار درستی نیست.

‫- درست و غلط کشکه.

‫- اوه. ‫- خیلی دیره.

‫- دوباره ببندمش؟

‫- خب، فکر کنم ‫حالا که باز شده...

‫- اینو دوست دارم-- ‫یه مرد با ارزش‌ها.

‫- خب؟

‫- فکر می‌کنن مزخرفه. ‫- لعنت.

‫- لعنت.

‫بن خیلی ناراحت میشه. ‫- اگه اصلا نفهمه.

‫- اونو بده من.

‫- اوم...

‫- مزاحم نیستم؟

‫- تقریبا ‫داشتم ساندویچم رو می‌خوردم.

‫- تو محله ما، ‫یعنی سه نفر دارن حال می‌کنن.

‫- بیا تو. ‫بشین.

‫حالت چطوره؟

‫- بهترم...

‫- که بخش زیادی‌اش ‫به خاطر توئه.

‫- خوشحالم که اینو می‌شنوم.

‫- من... متاسفم ‫که داری ناهار می‌خوری،

‫- چون می‌خواستم پیشنهادت رو قبول کنم--

‫- می‌دونی، یه کم بریم بیرون، ‫یه چیزی بخوریم.

‫- ولی باید بهت هشدار بدم، کارل، ‫من زیاد تغییر نکردم.

‫- هنوز زبون درازی دارم، ‫و هنوز حرف دلم رو می‌زنم،

‫- و هنوز هم به اندازه ‫یه جوش شب مهمونی سمج‌ام.

‫- ولی اگه هنوزم با اینا مشکلی نداری، شام چطوره؟

‫- دبی... ‫- من این اواخر خواب‌هایی می‌بینم

‫- درباره خرچنگ.

‫- دارم تو یه دریای ‫کره آب شده غرق می‌شم و...

‫- دبی. ‫- چیه؟

‫- من با یه نفر قرار می‌ذارم.

‫- اوه.

‫- چند ماهیه.

‫- اسمش کاترینه.

‫- خب، این خبر خوبیه.

‫- ببین، وقتی ازت پرسیدم ‫می‌خوای یه چیزی بخوری،

‫- به عنوان دوست بود.

‫- امیدوارم منظور ‫اشتباهی بهت نداده باشم...

‫- اوه، نه، نه، ‫اصلا.

‫- کاترین...

‫- من یه عمه داشتم به اسم کاترین. ‫خانم بزرگواری بود.

‫- اسمش رو ‫از کاترین هپبورن گذاشتن--

‫- یه خانم بزرگوار دیگه.

‫- خب، من از ته دل ‫برات خوشحالم، کارل.

‫- واقعاً خوشحالم.

‫- تفاوت بین ‫روغن ما و روغن اونا

‫- اینه که روغن ما می‌گه...

‫- "سکس."

‫- اگه، آم...

‫- اگه می‌خوای باحال باشی،

‫- اگه می‌خوای محبوب باشی،

‫- اگه می‌خوای به وصال برسی، ‫این روغنیه که استفاده می‌کنی...

‫- رو ماشینت، منظورمه.

‫- نمی‌فهمم چطوری ‫یه تعویض روغنی

‫- یا چرخوندن تایرها ‫می‌تونه زندگی جنسیت رو بهبود ببخشه.

‫- خب، ببین، ‫اینجا اشتباه می‌کنی.

‫- من اشتباه می‌کنم؟

‫- نه... نه اشتباه. ‫منظورم اینه، اوم... فقط درست نیست.

‫- منظور اون اینه ‫که با یک تصویر جدید جذاب‌تر و

‫شیطون‌تر،

‫می‌تونی سهم بازار "روغن روان‌ساز دندی" رو ‫افزایش بدی.

‫- آره، همون... همونه.

‫همون... ‫چی گفت.

‫- با پیشنهاد اینکه ‫پسرهای عضلانی نیمه‌لخت داشته باشیم

‫که در یک گاراژ، اوم... ‫با لباس اختیاری، روغن‌کاری ارائه بدن؟

‫- با جذب زنان ‫و مردان همجنس‌گرا.

‫- این ‫نکته جالبیه، بابا.

‫- همجنس‌گراها یک جمعیت ‫مهم این روزها هستند.

‫- خب، ما بعد از ظهر ‫با ونگارد جلسه داریم.

‫مطمئنم اونها رویکرد ‫صریح‌تری خواهند داشت.

‫داری میای، داگ؟

‫- میشه من رو ‫به سمت دستشویی راهنمایی کنید؟

‫- ته راهرو ‫سمت چپه.

‫- این نشونه‌ت بود. ‫- نشونه‌م؟

‫- برای به دست آوردن حساب.

‫- اوه، نه، نمی‌تونم. ‫منظورم اینه...

‫- خب، چی باعث میشه فکر کنی ‫که اون...

‫- فرض کن نباشه، و من... ‫- خب، این هیچ وقت جلوی برایان رو نگرفت.

‫باعث افتخارش شو.

‫- ارائه‌ت ‫خیلی...

‫جالب بود.

‫پدرت ‫اینطور فکر نمی‌کرد.

‫- بابا فقط ‫اولین پیشنهادها رو می‌شنوه، و...

‫بعدش نوبت منه ‫که پیگیری کنم.

‫- پس چیز دیگه‌ای هم داری ‫که بخوای بهم نشون بدی؟

‫- آره.

‫- این.

‫- چه تایمینگ عالی.

‫نقاشی‌هات تازه ‫از قاب‌ساز برگشتن.

‫خوشت نمیاد؟

‫- من از قبل می‌دونم ‫چیزهای خودم چه شکلی هستن.

‫من خیلی بیشتر علاقه دارم

‫به دیدن چیزی ‫که مال من نیست.

‫- اوه، این که چیزی نیست.

‫فقط یه اثر جزئی ‫از یک هنرمند ناشناس.

‫- پترسون. ‫"مطالعه فیگور."

‫- سم، سم. صبر کن.

‫مطمئن نیستم ‫خوشت بیاد.

‫حتی مطمئن نیستم که خودم خوشم بیاد.

‫- پس چرا قابش کردی؟

‫سوال خوبیه.

‫- مشکلی هست؟

‫- نه. ‫هیچی.

‫چرا میپرسی؟ ‫- داری تند تند نفس میکشی.

‫- بهتره بشینی.

‫نمیخوام یه کار دخترونه بکنی، مثلا غش کنی.

‫- این حرفا برای تو آسونه.

‫سام آورباخ قرار نیست ‫کارت رو ارزیابی کنه.

‫- یا حضرت فیل!

‫- میدونستم خوشت نمیاد. ‫- نه.

‫- نگاه نکن. ‫- میشه بشینی

‫و خفه شی؟

‫خیلی به من لطف داری، عزیزم...

‫حداقل چند اینچ.

‫- بقیه چطور؟ ‫- شبیه من نیست.

‫- این حرفی بود که گرترود استاین ‫به پیکاسو زد

‫درباره پرتره اش.

‫میدونی اون چی گفت؟ ‫- هوم.

‫خواهد شد.

‫خوبه. ‫خیلی خوبه.

‫اگه من، من نبودم، ‫حسودی میکردم.

‫- تو الهام بخش بودی.

‫- میدونی، اگه یه لزبین ‫لعنتی نبودی،

‫ازت میخواستم باهام ازدواج کنی.

‫- اوه، قضیه اینطوریه؟ ‫- آره.

‫- از هر زنی که ‫ازت تعریف کنه خواستگاری میکنی؟

‫- معمولا اینطوریه ‫و نتایج فاجعه باری داره.

‫- خب، اگه الان ازدواج نکرده بودم، ‫شاید قبول میکردم.

‫- برایان.

‫برایان!

‫برایان؟

‫یا خدا، چی سرت اومده؟

‫- چرنوبیل.

‫- عیسی مسیح، تو باید تو تخت باشی.

‫- خب، بودم، ولی...

‫یکی هی در میزنه، در میزنه، ‫در کوفتی منو میزنه.

‫داری چیکار میکنی؟ ‫- دارم سوپ مرغ درست میکنم.

‫اینجا هیچی نیست ‫جز آبجو و پوپر.

‫- همه چیزهای ضروری.

‫- خب، باید ‫مواد غذایی بخریم.

‫- مایکل. ‫- تا وقتی اینجا هستم،

‫میتونم لباساتو بشورم. ‫- مایکل!

‫دقیقا به همین دلیل ‫نمیخواستم کسی بفهمه.

‫به همین دلیل به همه گفتم ‫رفتم ایبیزا،

‫به این امید که باهام ‫مثل یه معلول رفتار نشه

‫یا یه قربانی ‫یا انگار قراره بمیرم.

‫حالا، میشه از اینجا بری بیرون؟

‫کجای «گمشو» رو نمیفهمی؟

‫- فکر می‌کنی می‌تونی منو از اینجا بیرون کنی ‫همون‌طوری که جاستین رو بیرون کردی؟

‫اونم به خاطر چی؟... به خاطر اینکه سعی کردم ‫نشون ندم که می‌دونم،

‫چون تو این‌جوری می‌خواستی؟

‫اون حق داره بدونه. ‫اون معشوقت...

‫شریک زندگیته، چه بخوای قبول کنی چه نخوای.

‫و مریض باشه یا نه، این یه ‫رفتار خیلی کثیفه باهاش.

‫- من فقط می‌خواستم ‫کار رو آسون‌تر کنم.

‫- با این که دیگه هیچ‌وقت نبینیش؟

‫- اون دیر یا زود ‫به هر حال می‌رفت.

‫بهتره زودتر بره. ‫- داری چی می‌گی؟...

‫- می‌شه فقط بری ‫خونه، مایکل؟

‫برو خونه پیش زن ‫و بچه‌ات!

‫- بهت گفتم چقدر ‫دوستت دارم؟

‫- حداقل ده دقیقه‌ست که نگفتی.

‫- پس بهتره یادآوری کنم.

‫- ببخشید.

‫چه احمقی بودم من.

‫همه‌ی اون عصرهای یکشنبه ‫که می‌رفتم رقص چای در وودی'ز،

‫وقتی که می‌تونستم برم ‫بازی فوتبال.

‫- اون مردان آهنین ‫خیلی خواستنی هستند.

‫- تقریباً به اندازه‌ی ‫گیلاس جوبیلی تو خواستنی.

‫- ما قراره خبر ‫رو اعلام کنیم!

‫- بفرمایید.

‫- می‌شه لطفاً ‫توجه کنید، همه؟

‫درو و من یه ‫خبر داریم که می‌خوایم اعلام کنیم.

‫- همون‌طور که همتون می‌دونید، ‫فقط یک نفر هست

‫که از من بهتر توپ شوت می‌کنه، ‫و اون سیراست.

‫بنابراین، بعد از این‌که تهدید کرد ‫توپ‌های منو از بالای تیر دروازه رد می‌کنه،

‫بالاخره من قبول کردم ‫که باهاش ازدواج کنم.

‫- ما نامزد کردیم!

‫- هی، برادر. ‫- تبریک می‌گم.

‫آفرین، مرد.

‫- هی، درو، این پذیرایی‌کننده‌ها رو ‫از کجا آوردی؟

‫- به نظر یه مشت ‫هم‌جنس‌باز میان.

‫- ببخشید، آقای بوید.

‫امیدوارم که، آم، ‫بی‌جا نباشه که اینو می‌گم.

‫در واقع، ‫برام مهم نیست که بی‌جا باشه یا نه.

‫پشت سر در هیزلهرست، آم، ‫میسیسیپی، جایی که بزرگ شدم،

‫همیشه بهم یاد دادن ‫که اگه یه مرد واقعی

‫حرفی درباره‌ی ‫کسی داره،

‫اون رو به صورتش بگه، ‫نه پشت سرش.

‫بنابراین، حتی اگه تو یه ‫ستاره باشی،

‫می‌دونی، کاپیتان تیم، ‫قهرمان میلیون‌ها نفر،

‫هنوز چیزهای زیادی هست که باید درباره‌ی ‫مرد بودن یاد بگیری.

‫گیلاس جوبیلی هم‌جنس‌باز؟ ‫- اوه، ممنون.

‫- به نظر می‌رسه ‫یکی بازش کرده.

‫- واقعاً؟ حتماً کار یکی از همسایه‌ها بوده.

‫همیشه سرک می‌کشن.

‫- ردش کردن. ‫- می‌دونیم!

‫یعنی، خیلی بده.

‫- متاسفم، بن.

‫خب، فکر کنم دیگه تموم شد.

‫- مگه یه نویسنده‌ی معروف نبود،

‫مثلاً ارنست همینگوی ‫یا استیون کینگ،

‫که کتابش رو برای ۲۴ ناشر فرستاد

‫قبل از اینکه یکی ‫بالاخره قبولش کنه؟

‫- این بیست و پنجمین بود.

‫- با این حال، ‫تو نویسنده‌ی فوق‌العاده‌ای هستی.

‫و یه عالمه داستان ‫توی وجودت داری،

‫و به همین خاطر یه چیزی برات گرفتم ‫که بهت کمک کنه تعریفشون کنی.

‫- چیه؟

‫- بهش می‌گن کامپیوتر.

‫- گفتی به یکی جدید نیاز داری.

‫- نمی‌دونستم ‫از پس هزینه‌اش برمیای

‫یه همچین چیز ‫تجملاتی رو بخری.

‫- کار من بود. ‫من پولش رو دادم.

‫یه کار دومی هم داشتم... ‫- خفه شو.

‫امروز یه چک گرفتم از...

‫هالیوود.

‫- پس نامه‌هام رو خوندی،

‫فکر کردی بهتره یه کاری کنی ‫که خوشحالم کنی،

‫و رفتی بیرون ‫و برام یه کامپیوتر خریدی؟

‫- تقریباً خلاصه‌ی ‫کل ماجرا همینه.

‫- خب، من جایزه‌ی تسلیت یا ترحمت رو نمی‌خوام.

‫- بن.

‫- خب، اِ...

‫یعنی این کامپیوتر ‫مال من میشه؟

‫- مجانیه.

‫- خوشحالم که می‌بینم ‫دوباره سر کاری.

‫- به عنوان بهترین ‫همراه مردان همجنسگرای خیابون آزادی؟

‫- بدل نپذیرید.

‫کازمو، لطفاً.

‫- خب، مهمونیت چطور بود؟ ‫دارن خوب کار کرد؟

‫- پسر استعداد خوبی داره--

‫از کیچ تا آشپزخونه.

‫در مورد من، ‫مثل همیشه پیروزمندانه بود...

‫به جز میزبان--

‫یه آدم عوضی ماچو، ‫تو تیم مردان آهنین بازی می‌کنه.

‫هافبک...

‫کوارتربک...

‫"تردبک."

‫- آره، پسرهای استریت... ‫مال خودت.

‫نه، ممنون.

‫اگرچه یه کارآگاه ‫خاصی هست که

‫اگه جای تو بودم، نگهش می‌داشتم.

‫- دوباره پر کن، لطفاً.

‫- شنیدی چی گفتم؟

‫- درست وقتی قلبتو تقدیمشون می‌کنی، می‌رن و...

‫یه لگد محکم بهش می‌زنن.

‫- یه سرنخ مخفی توی استعاره فوتبال پنهان شده.

‫اوه...

‫به یه زن دیگه مظنون شدی؟

‫- هوم. ‫لعنتی، تو خیلی خوبی.

‫انگار دوباره ماجرای اولیور مارکونی تکرار شده.

‫اون پسر خوبی بود.

‫وقتی من بزرگ می‌شدم، همسایه دیوار به دیوارمون بود.

‫و اون خیلی روم کراش داشت.

‫البته، ‫من نمی‌دونستم اون وجود داره

‫تا اینکه اون و خانوادش ‫از اینجا رفتن.

‫بعد دلم براش تنگ شد.

‫ولی دیگه خیلی دیر شده بود.

‫عجیبه، هنوز یه تیکه از قلبم رو ‫برای اون نگه داشتم...

‫همون‌طور که برای کارل نگه داشتم.

‫- پس داره قرار می‌ذاره.

‫خب که چی؟

‫معنی خاصی نداره.

‫جهنم، قرار گذاشتن توی این مکان

‫فقط یعنی یه نفر رو... ‫کردی

‫و رفتین قهوه خوردین.

‫- خب، مگر اینکه چیزی باشه ‫که بهم نمیگه...

‫این دختره کیر نداره.

‫و بیشتر از یه فنجون قهوه است.

‫اون رفته، ام.

‫من از دستش دادم.

‫- زیباست.

‫خوبه.

‫عالیه.

‫هی.

‫تو چطوری؟

‫چرا نفس نمی‌کشی؟

‫- من؟

‫- این یه کار تیمی‌ه.

‫ریتم تو کمک می‌کنه ‫ریتم اون حفظ بشه، هوم؟

‫درسته. ‫- هوم.

‫ریتم من؟

‫اون فکر می‌کنه من کی‌ام-- ‫بی.بی. کینگ؟

‫- احتمالاً فکر می‌کنه ‫تو شوهر منی

‫و ما یه زوج متاهلِ باحالیم، مثل اونا.

‫- به نظر من ما بامزه‌تریم.

‫- اون از دونستن حقیقت ‫تعجب نمی‌کنه؟

‫- شاید نه.

‫شاید فقط فکر کنه،

‫"چه شیرین"، یا، ‫"عجب جالب".

‫بهتر از اون، ‫شاید اصلا براش مهم نباشه.

‫- به نظر من شگفت انگیزه، ‫چقدر پیشرفت کردیم...

‫تو و بن، من و لیندزی.

‫می‌تونم بگم خیلی خوش شانسیم ‫که زندگی‌های آرومی داریم،

‫همسران فوق‌العاده‌ای ‫که عاشقشونیم و اون‌ها هم عاشق ما هستن،

‫یه بچه زیبا ‫و یه بچه دیگه هم تو راهه...

‫آینده‌های روشن در انتظار همه‌مون.

‫- آینده‌های روشن در انتظار همه‌مون.

‫هی.

‫من همین الان کلاس زایمان ‫با مل بودم.

‫- من برای چک اومدم.

‫- اوه، آره.

‫می‌خواستم بذارمش اینجا.

‫- ممنون.

‫- هی، صبر کن.

‫- برای چی؟

‫- من دیشب برایان رو دیدم.

‫- خوش به حالت.

‫- حالش خیلی بد بود.

‫خیلی بدحال بود، ‫به زور از تخت بلند می‌شد.

‫- متاسفم که اینو می‌شنوم،

‫ولی دیگه واقعا ‫به من مربوط نیست.

‫- این مزخرفه.

‫- اون منو بیرون کرد.

‫گفت که دیگه نمی‌خواد ‫من رو ببینه.

‫- بیشتر شبیه اینه که نمی‌خواد تو ‫اون رو ببینی.

‫تو دفترچه راهنمای ‫کینِی رو خوندی.

‫اون فکر می‌کنه حالا که مریضه ‫دیگه کامل نیست،

‫که تو دیگه دوستش نخواهی داشت

‫و ترکش می‌کنی.

‫- این حتی برای اون هم دیوونه‌بازیه.

‫- نه اگه همه‌ی تخم‌مرغ‌هاتو ‫تو یه سبد بذاری، به اصطلاح.

‫وقتی... وقتی جوون بودن، ‫زیبا بودن،

‫برایان کینی بودن ‫همه‌چیزه،

‫اگه اون رو ازش بگیری، ‫اون فکر می‌کنه، دیگه چی داره؟

‫- اون باید بره اونجا،

‫و فکر می‌کنم به یه قطعه ‫بزرگتر برای اون فضا نیاز داریم.

‫- بچه‌ها، ‫بیاین یه نمایش اجرا کنیم.

‫- می‌خوای اینجا به من ‫یه کم کمک کنی؟

‫- اینجا چیکار می‌کنی؟

‫نمی‌خواستم چیزی رو ببینی ‫تا وقتی که تموم نشده.

‫- مطمئنم که عالی میشه. ‫- "عالی"؟

‫شاید این براتون ‫چیز مهمی نباشه،

‫با توجه به اینکه شما نمایشگاه‌هایی

‫تو هر گالری و موزه‌ی مهمی ‫در سراسر دنیا داشتید،

‫ولی برای ما شهرستانی‌ها ‫اینجا تو پیتسبورگ،

‫این یه اتفاق بزرگه. ‫- من چیزی گفتم؟

‫فقط می‌خوام ‫همه چیز عالی باشه...

‫حق شما و آثارتون رو ادا کنم.

‫- می‌کنی، بچه. ‫تو در سطح جهانی هستی.

‫- من هستم؟

‫- در واقع، این منو یاد ‫آخرین نمایشگاه آثار گذشتم در ونیز میندازه.

‫- آقا. ‫- گرفتم.

‫- یه زیرسیگاری لعنتی هم ‫اونجا پیدا نمی‌شد.

‫مواظب باش!

‫اوه. ‫نزدیک بود.

‫- اونقدرها هم بد نبود.

‫- پس چرا داری می‌لرزی؟

‫- دارم می‌نویسم؟

‫- دارم یه سخنرانی آماده می‌کنم.

‫نظرت چیه یه پیتزا سفارش بدم؟

‫- اوه، گرسنه نیستم.

‫- نظرت چیه دستبند بزنی ‫به من به تخت--

‫- مایکل، ‫نمی‌بینی دارم کار می‌کنم؟

‫- آره، حالا که گفتی، ‫می‌بینم.

‫کامپیوتر جدیدی هم که برات گرفتم رو می‌بینم، ‫که تنها افتاده،

‫نادیده گرفته شده، مثل یه پسر خوره ‫تو جشن فارغ‌التحصیلی.

‫- عیسی مسیح.

‫- ببین، می‌دونم که ‫تو چی رو داری تحمل می‌کنی.

‫باور کنی یا نه،

‫من بیشتر از سهمم ‫طرد شدم،

‫مثلاً، تقریباً از هر کلوپ، ‫هر کالج،

‫هر شغلی ‫که درخواست دادم.

‫- ولی الان داری پذیرفته میشی. ‫این چیزیه که مهمه.

‫- ولی فقط نمی‌خوام تو ‫منو مقصر بدونی

‫یا باعث بشی حس کنم ‫این تقصیر منه.

‫- متاسفم اگه این کارو کردم.

‫من کسی رو جز خودم ‫برای شکستم مقصر نمی‌دونم،

‫به همین دلیله که تصمیم گرفتم ‫اهدافم رو دوباره ارزیابی کنم.

‫ام، تمرکزم رو عوض کنم ‫و...

‫دست از نوشتن بردارم...

‫حداقل برای مدتی.

‫حس می‌کنم باید شروع کنم ‫به متمرکز کردن تلاشم

‫روی کاری که بهترینم توش، ‫که تدریس کردنه.

‫این جاییه که مهارت‌هام هست.

‫این جاییه که زندگی ‫داره منو می‌بره.

‫- بن، این-- ‫- اوه، در واقع، من...

‫باید برم دفترم. ‫- الان؟

‫- چند تا کتاب مرجع اونجا گذاشتم ‫که برای سخنرانی‌ام لازمشون دارم...

‫و یه عالمه برگه تحقیق.

‫- خب، کی برمی‌گردی؟ ‫- نمی‌دونم.

‫مطمئنم می‌تونی پسش بدی ‫و پولت رو پس بگیری.

‫- سیرا هست؟

‫- اون با دوستاش رفته بیرون،

‫دارن یه فیلم دخترونه می‌بینن. ‫- اوه.

‫خب، من اومدم یه چک و وسایلم رو بردارم.

‫- آره، اون یه چک برات گذاشته. ‫بیا تو.

‫- خب؟

‫بفرما.

‫- ممنون.

‫من فقط وسایلم رو بردارم و...

‫- یه آبجو چی؟

‫نباید مشروب بخورم،

‫ولی خب، ‫می‌دونی، هیکلم خیلی خوبه،

‫نظرت چیه؟

‫- به نظر من یه آبجو اون سیکس پک رو خراب نمی‌کنه.

‫- اوه، اون بازی هفته پیشه.

‫مربی مجبورمون می‌کنه ‫مراقب خودمون باشیم.

‫- تو کدوم یکی هستی؟ ‫- شماره هفت.

‫- خیلی ظریف و باوقاری...

‫به یه شکل زمخت و مردونه.

‫- می‌دونی، یه چیزی هست که ‫همیشه می‌خواستم بپرسم.

‫چرا شلوارهای تنگ می‌پوشید؟

‫- برای این که وقتی تکل می‌شید، ‫چیزی برای گرفتن نداشته باشید.

‫- و چرا همیشه ‫روی باسن همدیگه می‌زنید؟

‫- فقط تشویق دوستانه است.

‫- می‌دونی، ‫من تفاوت زیادی نمی‌بینم

‫بین این که شما چطوری بازی‌تون رو ‫بعدازظهرهای یکشنبه انجام می‌دید

‫و این که من چطوری بازی‌ام رو ‫شب‌های شنبه انجام می‌دم.

‫- بیا...

‫بگیرش.

‫اوه خدای من!

‫دیدی؟

‫من گرفتمش.

‫تو عمرم توپ نگرفته بودم.

‫اوه!

‫- حالت خوبه؟

‫- این هم خیلی با شب‌های شنبه من فرقی نداره.

‫تو یه بدن خیلی قشنگ داری.

‫- واقعا فکر می‌کنی؟

‫- قوی، اوم...

‫سفت.

‫- عضله دوسر بازوم رو لمس کن.

‫برو جلو.

‫حالا اینو حس کن.

‫- سیرا چی؟

‫- اون فکر میکنه ‫من بدن خوبی هم دارم.

‫- داشتم دیر وقت کار می‌کردم ‫و فکر کردم شاید تو هم باشی،

‫واسه همین یه شانسی زدم ‫و یه سری زدم.

‫- خب، درست حدس زدی...

‫به جز اینکه، همونطور که می‌بینی، ‫یکم سرم شلوغه

‫دارم تحقیق می‌کنم ‫برای این سخنرانی.

‫- پس دیگه مزاحمت نمیشم.

‫فقط می‌خواستم بهت بگم ‫من کتابت رو خوندم.

‫- همین الان؟ ‫خیلی سریع بود.

‫- انگار ۳۶ ساعت گذشته رو ‫اصلا نبودم.

‫خیلی مجذوب شده بودم، ‫نتونستم بذارمش کنار.

‫- این اولین باره. بیشتر مردم ‫به زور می‌تونستن برش دارن.

‫اونا چی میدونن اصلا؟

‫- دوست دارم فکر کنم زیاد نه. ‫- دقیقا.

‫- ممنونم، آنتونی.

‫- نه، اوه، ممنونم از تو

‫برای...

‫اعتماد کردنت به من.

‫وقتی یه فرصتی داشتی،

‫شاید دوباره بریم ‫قهوه بخوریم، در موردش صحبت کنیم.

‫- درسته.

‫آنتونی...

‫در واقع، الان یه فرصت دارم.

‫- بری؟ ‫دندی لوب تازه زنگ زد.

‫گرفتیمشون.

‫- دمت گرم، تئودور.

‫آره، بهت گفتم ‫که می‌تونی انجامش بدی.

‫- آره، اولش یکم خطرناک بود ‫ولی، اوه...

‫آره، تونستم ‫قانعشون کنم.

‫- چطوری این کارو کردی؟

‫- فقط با خودم فکر کردم، ‫"برایان کینی چیکار می‌کرد؟"

‫بعدش، خیلی راحت بود.

‫می‌دونی، ‫خیلی سرحال به نظر نمی‌رسی.

‫چرا تو --

‫چرا نمیذاری من، اوه، ‫حواسم به مغازه باشه و تو بری خونه،

‫هوم؟

‫- فکر کردم بهت گفتم ‫که گورتو گم کنی.

‫- فکر کنم نشنیدم. ‫تو خیلی زیر لب حرف می‌زنی.

‫سوپ می‌خوای؟ ‫دستور پخت خونگی دِبی هست.

‫- خب، عجیبه که ‫حس می‌کنم دارم بالا میارم.

‫به من گوش کن، ‫تو بچه مزخرف.

‫من تو رو اینجا نمی‌خوام.

‫- من اهمیتی نمیدم که تو چی می‌خوای.

‫از دستم خلاص نمیشی.

‫- لعنتی. ‫حالت خوبه؟

‫بگو که حالت... ‫- حالم خوبه!

‫- حالت خوب نیست.

‫- پس واسه چی داری ‫ازم میپرسی؟

‫- برای اینکه بهت بگم

‫که چه آشغال عوضی‌ای هستی

‫که بهم نگفتی، ‫که منو از خودت روندی،

‫که فکر کردی میتونی ‫به تنهایی از پسش بربیای،

‫و از همه مهمتر، اینکه فکر کردی ‫من تنهات میذارم.

‫چرا باید همچین فکری بکنی؟ ‫چون یه بیضه ازت برداشتن؟

‫چون دیگه ‫بی‌نقص نیستی؟

‫خب، باور کن آقای کینی،

‫این کمترینِ ‫نقص‌های توئه.

‫و اگه میخواستم ‫تنهات بذارم،

‫دلیل‌های بهتری هم داشتم... ‫خیلی هم داشتم.

‫- شاید باید این کارو میکردی.

‫- آره، شاید حق با توئه.

‫ولی فکر میکردم ‫یه تعهدی بینمونه.

‫و قصد دارم بهش پایبند باشم.

‫حالا، چرا گورتو گم نمیکنی ‫بری توی تختت،

‫ای حرومزاده، و یه کم ‫سوپ مرغ کوفتی بخوری؟

‫- * جایی ندارم

‫* که سرمو بذارم

‫* وقت تموم شد

‫* دیگه وقت ندارم

‫* جایی ندارم

‫* که سرمو بذارم

‫* وقت تموم شد

‫* دیگه وقت ندارم

‫* بهت نیاز دارم، ‫نیاز دارم منو اینجا پیدا کنی *

‫* بیا نجاتم بده

‫* و ببر منو، ‫ببر منو خیلی دور *

‫* بیا نجاتم بده

‫* فقط یه بار یا دو بار

‫* باید به نصیحت خودم گوش کنم

‫* فقط یه بار یا دو بار

‫* باید به نصیحت خودم گوش کنم

‫* جایی ندارم

‫* که سرمو بذارم

‫* وقت تموم شد

‫* دیگه وقت ندارم

‫* جایی ندارم

‫* که سرمو بذارم

‫* وقت تموم شد

‫* دیگه وقت ندارم