Original subtitles

‫- * یک، دو، سه، ‫چهار، پنج، شش *

‫* تکون بده، رفیق

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫- * بذار شروع بشه

‫- * توقف نکن

‫- * من تو آتیشم

‫- * توقف نکن

‫- * بذار شروع بشه

‫- * توقف نکن

‫- * من تو آتیشم

‫- * توقف نکن

‫- * بذار شروع بشه

‫- * توقف نکن

‫- * بذار شروع بشه

‫- * توقف نکن

‫- * من تو آتیشم

‫- * توقف نکن

‫- * بذار شروع بشه

‫- * توقف نکن

‫- خب، ببین کی اینجاست.

‫- هی، ویک.

‫اینجا چی کار می‌کنی؟

‫- این خط مال من بود.

‫- ببخشید. ‫- دوباره بگیریم؟

‫اینجا چی کار می‌کنی؟

‫- ما تو بابل هستیم، درسته؟

‫- اگه یادت رفته باشه،

‫نویسنده بزرگ تو آسمون ‫اخیراً منو کامل حذف کرد...

‫برای همیشه.

‫پس ما کجا هستیم؟

‫- خب، ببینیم.

‫دو تا انتخاب داری.

‫- * YMCA

‫* موندن تو YMCA خیلی حال می‌ده *

‫* می‌تونی خودتو تمیز کنی

‫* می‌تونی یه غذای خوب بخوری، ‫هر کاری دلت خواست بکنی *

‫- اگه این بهشت توئه، ‫حتماً جهنم منه.

‫- * جوون، ‫داری به من گوش می‌دی؟ *

‫- این چه طرز برخوردیه،

‫با توجه به اینکه ما کلی ‫چیز مشترک داریم؟

‫- مثل چی؟ ‫- خب، دو تا بیضه که نیست.

‫- معلوم شد تو همونی هستی ‫که هیچ‌وقت نمی‌خواستی باشی، کوچولو.

‫پیر، مریض... ‫و ناقص.

‫- آقای کینی؟

‫آقای کینی.

‫تو بخش ریکاوری هستی.

‫حالت چطوره؟

‫- دارم کلی حال می‌کنم.

‫- اصلاً منتظر این نیستم.

‫- چی، ملاقات با یه کارگردان بزرگ هالیوود؟

‫- نه، خرید رفتن با مامانم.

‫- حداقل داره از خونه میاد بیرون.

‫- آره، یعنی من باید تو اتاق پرو بشینم

‫با گروهی از خانم‌ها ‫که رژه می‌روند

‫با گن و سوتین‌هاشون،

‫بهش می‌گن کدوم لباس ‫بهتر به نظر می‌رسه.

‫- با توجه به تلویزیون،

‫فکر می‌کردم این ‫یکی از معدود چیزاییه

‫که ما کوییرها توش خوبیم.

‫- اگه برت کلر "خشم" رو ‫به فیلم تبدیل کنه،

‫ما پولدار می‌شیم؟

‫- فراتر از وحشی‌ترین ‫و غیرممکن‌ترین رویاهامون.

‫- دقیقاً. اون موقع می‌تونیم ‫همه پولش رو خرج کنیم.

‫- آره.

‫- می‌تونی برام یه عکس ‫با امضای کامرون دیاز بگیری؟

‫خیلی جذابه.

‫- ترجیح نمی‌دی یه عکس ‫از لئو یا توبی داشته باشی؟

‫بعداً.

‫- هی، یه چیزی یاد بگیر.

‫- باید برم اداره پست

‫و چند تا دست‌نوشته دیگه ‫پست کنم.

‫- موفق باشی. ‫- تو هم همین‌طور.

‫- هی.

‫- چی؟

‫یه بوس بهم نمی‌دی؟

‫- مرسی.

‫- بیاین بچه‌ها، ‫صبر کنین.

‫- هی.

‫- فقط همین یکیه امروز؟

‫- خیلی کوچیکه.

‫خیلی ساده‌ست. ‫خیلی تجملیه.

‫- این چیزی بود که همیشه ‫وقتی برای خرید لباس می‌رفت می‌گفت.

‫- خب، این‌جوری بهش نگاه کن.

‫حداقل لازم نیست ‫زیپش رو براش بکشی.

‫- این همونه.

‫همینه!

‫- خدا، مامان، ‫مثل کوه راشموره.

‫- آه، مورد علاقه‌م.

‫- شرط می‌بندم اینو ‫درباره همه سنگ قبرها می‌گه.

‫- فرشته جبرئیل،

‫که از فرزندان خدا ‫در دروازه‌های بهشت استقبال می‌کنه.

‫- امیدوارم نخواد ‫بچه‌ها رو هم بخره.

‫- همچین چیزی چقدر هزینه داره؟

‫- اوه، اون، اوم، ۲۷۰۰۰.

‫- برای یه تزئین هود؟

‫- این از سنگ مرمر خالصه، آقا.

‫تضمین شده که برای همیشه دوام میاره.

‫- با این قیمت، بهتره که همین‌طور باشه.

‫- مامان، جدی نمی‌گی.

‫- دایی ویک ‫عاشق چیزای بزرگ بود.

‫حتماً عاشقش می‌شد.

‫- مطمئنم ‫کاملاً راضی می‌بود

‫با یه سنگ‌قبر ساده.

‫- چی، اونجوری که ‫رو قبر فقرا می‌ذارن؟

‫اصلاً امکان نداره!

‫هر کی بیاد قبرستون لیک‌ویو ‫می‌بینه

‫ویک گراسی ‫چقدر برای خانوادش عزیز بود.

‫- خب، چطور می‌خوای ‫پولشو بدی؟

‫- صندوق بازنشستگیمو نقد می‌کنم.

‫می‌تونم یه وام دیگه ‫روی خونه بگیرم.

‫می‌تونم چند شیفت اضافه ‫تو رستوران کار کنم.

‫- تو همین حالا هم ‫تقریباً ۲۴ ساعته کار می‌کنی.

‫- این دیوونگیه.

‫نمی‌ذارم ‫آخرین سنتت رو خرج کنی--

‫- از کی تا حالا تو به من ‫می‌گی چی کار کنم و چی کار نکنم؟

‫این برای برادرمه،

‫پول خودمه، ‫و می‌تونم هر جور

‫دلم خواست خرجش کنم.

‫ببندش.

‫- می‌تونم یه نون تست دیگه بگیرم؟

‫- تخم‌مرغ نیمرو، ‫بیکن و نون تست قهوه‌ای،

‫فرنچ تست آماده‌ست.

‫جاستین، وقتی یه لحظه وقت داشتی، لطفاً.

‫- یه ساندویچ پنیر کبابی می‌خوام.

‫- غذا اومد، بچه‌ها. ‫- دیگه وقتش بود.

‫ما دیروز سفارش دادیم.

‫- چی کار کردی، ‫برای املتم رفتی فرانسه؟

‫- ببخشید، بچه‌ها. ‫بدون دب همه‌چیز قاطیه.

‫- از قاطی بودن خبر ندارم، ‫ولی بیکن من کجاست؟

‫- اوه. ‫الان میارم.

‫- فکر کردم یهودیا ‫گوشت خوک نمی‌خورن.

‫- این قانون رو ‫برای لزبینای باردار

‫دومین سه‌شنبه هر ماه ‫لغو می‌کنن.

‫- درود، ‫ای رعیت‌ها و زیردستان.

‫- سلام، برایان. ‫- برایان!

‫- سفرت چطور بود؟

‫- فوق‌العاده.

‫امیدوارم یه روز تو هم ‫بتونی شگفتی‌های ایبیزا رو

‫تجربه کنی.

‫دریا و ساحل.

‫- مردا؟

‫- مگه نگفتم؟

‫می‌تونم یه قهوه بگیرم؟ ‫تلخ، بدون شکر.

‫- برای یکی که تازه ‫از اسپانیای آفتابی برگشته،

‫زیاد برنزه نیستی.

‫- اوم...

‫تقریباً هر روز بارون می‌اومد.

‫ولی کلی کار ‫برای انجام تو فضای بسته پیدا کردم.

‫- آره، شرط می‌بندم. ‫- اینم بیکنت.

‫برگشتی.

‫- و تو اینجایی.

‫- گفتم که میام، نه؟

‫خب، سفرت چطور بود؟

‫- هوا افتضاح بود. ‫- ولی مردا عالی بودن.

‫- دوست دارم درباره‌ش بشنوم، ‫ولی باید برم کلاس.

‫- یکی رو می‌شناسم که ‫باید خودشو برسونه به اداره

‫قبل از اینکه رئیسش ‫سرشو ببره.

‫- نگران نباش، ‫من اینو برات تموم می‌کنم.

‫- می‌خوای برسونمت؟ ‫- مشکلی نیست.

‫مطمئنم کلی کار ‫مهم‌تر برای انجام داری.

‫- می‌خواستم برات ‫کارت‌پستال بفرستم.

‫- ولی اداره پست ‫اعتصاب کرده بود.

‫- می‌خواستم زنگ بزنم.

‫- ولی باتری گوشیت ‫تموم شده بود

‫و شارژر نداشتی.

‫- از کجا می‌دونستی؟

‫- لازم نیست بهونه بیاری.

‫تا وقتی هر چی تو سرت بود ‫از سیستمت خارج کردی.

‫- کاملاً خارج شده.

‫- * بهشون درباره من گفتی؟ *

‫- راستی، من--

‫دلم برات تنگ شده بود.

‫- ثابت کن.

‫- * بهشون درباره ما گفتی؟ *

‫- باید بهتر از این عمل کنی.

‫- * چطور همه‌چیزو ‫بهم ریختی، آره *

‫هنوز قانع نشدم.

‫باشه.

‫باشه، باورت می‌کنم.

‫- پس، امشب می‌بینمت؟

‫- اگه تو شهر باشم.

‫- جایی می‌ری؟

‫- هالیوود. ‫- اوه.

‫* و در برای بستنه

‫* در برای باز شدنه

‫* در برای بستنه

‫* در برای باز شدنه

‫- به‌خصوص توجه کنید،

‫به درخشندگی ‫رنگ پوست،

‫که به زن جوان ‫یه حس

‫تقریباً اثیری می‌ده.

‫اگه دنبال یه نقاشی ‫امپرسیونیست فرانسوی

‫با تم دخترونه هستی،

‫هیچ‌کس بهتر از رنوار ‫سینه و باسن نمی‌کشه.

‫یادم می‌مونه.

‫- داشتم اونو می‌فروختم.

‫- یه تکه آشغال احساسیه.

‫- میراندا،

‫اونو بذار اونجا ‫رو اون میز، عزیزم.

‫آفرین دختر.

‫حالا برام یه ساندویچ ژامبون و پنیر ‫با نون چاودار بیار.

‫- حتماً. ‫- آره.

‫- اگه کسی درباره ‫سینه و باسن بدونه، اون تویی.

‫- وای، وای، آروم، قاتل.

‫نمی‌خوام دوباره ‫یه مشت تو صورتم بخوره.

‫- نگو که ‫هنوز خوب نشده.

‫در واقع، فقط اینو نگه داشتم ‫که دلت برام بسوزه.

‫اوه!

‫- تقریباً جواب داد.

‫خب، اینا چیه؟

‫- تصمیم گرفتم بذارم ‫کارامو نمایش بدی.

‫- هوم، ولی چرا، ‫بعد از اینکه زدمت؟

‫ببخشید.

‫چی؟

‫من که بهت پول دادم، ‫جنده.

‫اوه، بازم می‌خوای؟

‫برو تو خیابونا کار کن ‫مثل فاحشه‌ای که هستی.

‫زنم.

‫از هم جدا شدیم. ‫- متوجه شدم.

‫- در واقع، من و همه ‫زنای سابقم از هم جداییم.

‫- تعجب نمی‌کنم.

‫- اگه یه ذره عقل داشتم، ‫مثل تو لزبین می‌شدم.

‫- چرا؟

‫- هر چقدر کص بخوای، ‫بدون هیچ هزینه‌ای.

‫تو فوق‌العاده‌ای.

‫آره، همه همینو می‌گن.

‫بیشتر زنای حریص ‫و طلاپرستا.

‫می‌دونی، ‫تصورشم نمی‌کنی

‫چقدر لذت‌بخشه

‫که بالاخره یه زنی رو ببینم ‫که هیچی ازم نمی‌خواد

‫جز اینکه کارامو نمایش بده.

‫راستی، ‫بلدی آشپزی کنی؟

‫- اتفاقاً ‫آشپز خیلی خوبی‌ام.

‫- فکر می‌کنی حتی ‫یکیشون بلد بود اجاق‌روشن کنه؟

‫خب...

‫کی منو دعوت می‌کنی ‫خونه برای شام؟

‫- یه بطری دیگه ‫شراب شیراز می‌خوام.

‫- وقتی اولین بار ریج رو دیدم، ‫گفتم، «بالاخره،

‫یکی یه ابرقهرمان واقعی ‫کوییر خلق کرده،»

‫می‌دونی، که علنیه،

‫دوست‌پسر داره، ‫واقعاً رابطه داره.

‫- آره، خب، ما فکر کردیم ‫اگه قراره این کارو بکنیم،

‫باید تا تهش بریم.

‫- و انجام دادین. ‫برای هر بچه‌ای

‫که زورگویی بهش شده،

‫که مجبور بوده ‫هویت واقعیشو مخفی کنه

‫ولی یه جوری ‫تونسته زنده بمونه،

‫یه جنگجوی خودش، ‫یه الگوی خودش.

‫ای کاش وقتی بچه بودم همچین چیزی بود.

‫- ممنون، آقای کلر. ‫- لطفاً، برت.

‫و من باید ‫از شما تشکر کنم.

‫- اوم، با این حال، ‫چند تا نگرانی داریم.

‫- اینکه یکی بخواد ‫چیزایی رو تغییر بده.

‫- منظورت اینه که ‫ریج رو استریت کنن؟

‫من خودم شخصاً ‫دست و پای هر مدیر استودیویی

‫که حتی امتحان کنه رو می‌برم.

‫من می‌خوام این فیلم

‫به همون اندازه کثیف و تاریک ‫و تیز باشه که کامیکتون.

‫و در مورد ریج،

‫هر بازیگری تو هالیوود ‫می‌خواد نقششو بازی کنه.

‫- فکر کردم بازیگرای استریت ‫نقشای کوییر رو قبول نمی‌کنن.

‫- نه، هیچ‌کس ‫این یکی رو رد نمی‌کنه.

‫خب، کیو تصور می‌کنین؟

‫جانی، اشتون، مت؟

‫- برایان. ‫- برایان؟

‫- دوست‌پسرم. ‫- و بهترین دوستم.

‫شخصیت رو ‫بر اساس اون ساختیم.

‫- به جذابیت ریجه؟

‫- آره. ‫- بعضیا این‌طور فکر می‌کنن.

‫- بیشتر آدما این‌طور فکر می‌کنن.

‫- خب، باید ببینمش، ‫می‌دونی، فقط برای یه ایده.

‫- چی، فردا شب چطوره؟

‫می‌تونیم همه بریم بابل.

‫- اوم، یه کلوب رقصه.

‫یه مسابقه ‫«ویلی خیس» دارن.

‫- کی گفته تو پیتسبورگ ‫هیچی برای انجام نیست؟

‫قرار بود فردا ‫برگردم ال‌ای،

‫ولی، اوم...

‫ببخشید.

‫کالین.

‫فارل.

‫دوست داری ‫گیوپولیس رو نجات بدی، ها؟

‫- نظرت درباره این چیه؟

‫- «آروم حرف بزن ‫و یه کیر بزرگ همراهت داشته باش.»

‫هوم، بامزه‌ست.

‫این چی، اوم، «اینو بخور»؟

‫- اینو کجا دیدی؟

‫- همین‌جا.

‫- اوه. ‫نه، مرسی، عزیزم.

‫- لطفاً ‫یه چیزی بخور.

‫- شاید بعداً.

‫بیا، بذار من اینو انجام بدم. ‫یه کم زنگ زدم.

‫باید برای فردا ‫خودمو آماده کنم.

‫- مطمئنی این‌قدر زود ‫می‌خوای برگردی؟

‫شاید باید ‫به خودت وقت بیشتری بدی.

‫- فرشته‌ی ویک ‫خودش پولشو جور نمی‌کنه.

‫و قراره بهترین ‫قبر تو اون قبرستون رو داشته باشه

‫اون دیگه کیه؟

‫احتمالاً پسرم

‫دوباره می‌خواد ‫منصرفم کنه.

‫خب، می‌تونی بهش بگی--

‫بی‌خیال، ‫خودم بهش می‌گم.

‫- یه کارآگاه می‌بینم؟ ‫- سلام، امت.

‫- برام مهم نیست ‫تو چی می‌گی، مایکل، من...

‫کارل.

‫- سلام، دبی.

‫- اوم، ‫گلهات رو گرفتیم.

‫خیلی لطف کردی ‫که یاد ویک بودی.

‫- آدم خوبی بود.

‫- اونم از تو خوشش می‌اومد.

‫- ببخشید، هنوز ‫فرصت نکردم یه یادداشت بنویسم.

‫- می‌فهمم.

‫- می‌خوای بیای تو؟

‫یه کم کیک میوه‌ای ‫از کریسمس مونده.

‫- امت حالا اینجا زندگی می‌کنه.

‫باید یکی باشه ‫که حسابی رو مخم بره.

‫- در واقع، ‫فقط اومدم ببینم

‫دوست داری بریم بیرون ‫یه چیزی بخوریم.

‫- صحبت از فرشته شد.

‫دوست داره بره، ‫مگه نه، دب؟

‫فقط تا یه ساعت ‫مناسبی برگردونش.

‫مرسی، اوم، کارل،

‫ولی من از فردا ‫دوباره تو رستوران شروع می‌کنم.

‫شاید یه وقت دیگه.

‫- عاشقشه. ‫لعنتی عاشقشه.

‫می‌گه نابغه‌ست.

‫- خوبه.

‫- قسم می‌خوره ‫که مهم نیست چی بشه،

‫شخصیت‌ها دقیقاً ‫همون‌جوری می‌مونن

‫که تو کامیکن: ‫سخت، تیز و کوییر.

‫عالیه.

‫اوه، اینو بشنو.

‫وقتی بهش گفتیم شخصیت ریج ‫رو بر اساس تو ساختیم،

‫گفت، ‫«باید این یارو رو ببینم.»

‫برای همین قرار گذاشتیم ‫فردا شب بریم بابل،

‫البته اگه ‫تو وقت داشته باشی.

‫- خب، ‫باید جوراب‌شلواریمو

‫از خشکشویی بگیرم.

‫- چی، به خودت صدمه زدی؟

‫- حتماً تو ایبیزا ‫یه عضله‌م کشیده شده.

‫آره.

‫شرط می‌بندم می‌تونم ‫حدس بزنم کدومش.

‫می‌دونی، ‫خیلی خسته به نظر میای.

‫- فقط جت‌لگ.

‫من فوق‌العاده‌ام، سنیور.

‫- ای کاش می‌تونستم ‫همینو درباره شلوارکت بگم.

‫هی، اونجا خودتو سرگرم نکن.

‫من نقشه‌های دیگه دارم.

‫برایان، می‌خوای ‫تلفنو جواب بدم؟

‫پیام بذارن.

‫- سلام، آقای کینی، ‫من دکتر رابینوویتز

‫از مرکز انکولوژی ‫جانز هاپکینزم.

‫دوست دارم درباره ‫گزینه‌های بعد از جراحیتون صحبت کنیم،

‫لطفاً با من تماس بگیرین ‫به شماره ۴۱۰-۵۵۵-۴۸۳۲.

‫برایان...

‫وقتی به خاله عزیزم فی ‫گفتم می‌خوام

‫برای تولد هشتادسالگیش ‫یه چیز خاص نقاشی کنم،

‫گفت، «سامی، ‫من هیچ‌وقت نقاشیاتو دوست نداشتم،

‫ولی اتاق‌خواب ‫واقعاً یه رنگ جدید لازم داره.»

‫- انگار خاله ریتای منه.

‫- خب، می‌دونی ‫خانواده چی می‌گن.

‫هیچ‌وقت کارتو ‫قدردانی نمی‌کنن.

‫- آه، نه تو این خونه.

‫من عاشق نقاشیای لیندسیم.

‫- تو نقاشی می‌کنی؟ ‫- یه کم ور می‌رم.

‫- آها. ‫چرا بهم نگفتی؟

‫- این مثل اینه که ‫به یوناس سالک بگی،

‫«من تو زیرزمینم ‫روی یه واکسن کار کردم.»

‫- زیادی متواضعه، ‫من به جاش پز می‌دم.

‫- مل! ‫- خفه شو.

‫تو کارنگی ملون درس خوند،

‫نقاشیاش تو چند تا ‫نمایشگاه بود.

‫- تحت تأثیر قرار گرفتم. ‫- نه، لازم نیست.

‫اون مال سال‌ها پیش بود.

‫- چرا به سام نشون نمی‌دی؟ ‫- نه.

‫قطعاً نه.

‫- مطمئنم که ‫خیلی خجالت می‌کشه

‫از اینکه بذاره کسی ‫کارشو ببینه،

‫که کاملاً درک می‌کنم.

‫- مرسی، سام.

‫- ولی من می‌گم، «بی‌خیال شو.»

‫هر هنرمندی خودمحور، ‫خودپرست و فاشیسته.

‫پس این ادای تواضع ‫رو برام درنیار، هوم؟

‫هوم.

‫- خیلی خجالت کشیدم.

‫- بیا دیگه.

‫چند بار ‫یه هنرمند معروف داری

‫که کارتو نقد کنه، ‫بینش خلاقشو باهات به اشتراک بذاره؟

‫تو چی فکر می‌کنی، سام؟

‫- رنگای قشنگ.

‫- همین؟ ‫- اون-- ‫ اون خط‌خطی گوشه رو دوست دارم.

‫- بامزه. ‫- «بامزه.»

‫- بامزه. ‫- «بامزه.»

‫فکر کنم سام به اندازه کافی دیده. ‫- هی...

‫- از من چی می‌پرسی؟ ‫من چه می‌دونم

‫از هنر بقیه؟ ‫من فقط کار خودمو می‌کنم.

‫- منصفانه‌ست.

‫- مهم‌تر...

‫تو چی فکر می‌کنی؟

‫- فکر می‌کنم خشک و دانشگاهی‌ان، ‫تقلیدی‌ان، بی‌روح‌ان،

‫و این تقریباً ‫همون دلیلیه

‫که نقاشی رو ول کردم.

‫- خب، یه چیزی ‫یه زمانی باید بهت الهام داده باشه.

‫- این یکی. ‫من عاشق اینم.

‫هوم؟

‫- اوه، آره.

‫یه پیرمرد بی‌خانمان بود ‫که هر روز سر راهم

‫به کلاس می‌دیدمش.

‫صورتش پر از خطوط بود، انگار تسخیر شده،

‫مثل اینکه داشت ‫به مرگ زل می‌زد--

‫یا بدتر، ‫به شکست زندگیش.

‫نمی‌دونم چرا. ‫باید ازش طرح می‌کشیدم.

‫هوم.

‫- هی. ‫نظرت چیه؟

‫فکر کردم ‫بذارمش جلوی مجله

‫وقتی شماره بعدی ‫منتشر بشه.

‫چیه؟ خوشت نیومد؟

‫- می‌دونستی؟

‫- ها؟

‫- می‌دونستی؟

‫- چیو می‌دونستم؟ ‫- درباره برایان.

‫اون به ایبیزا نرفته.

‫- خب، کجا رفته؟ ‫ساحل جنوبی؟ کانکون؟

‫- جانز هاپکینز.

‫یه بیمارستانه ‫تو بالتیمور.

‫- می‌دونم چیه.

‫اونجا چی کار می‌کرد؟

‫- یه پیام ‫از یه دکتر رابینوویتز

‫رو دستگاهش بود، ‫که حالشو بعد از جراحی پرسیده بود...

‫و درباره ‫درمان‌های بعدی صحبت کرده بود.

‫منم به بیمارستان زنگ زدم ‫تا ببینم دکتر رابینوویتز کیه،

‫و اون یه انکولوژیسته

‫که متخصص ‫سرطان بیضه‌ست.

‫- خدای من.

‫پس واقعاً نمی‌دونستی؟

‫خب، اگه به تو نگفته ‫و به منم نگفته،

‫پس به کی گفته؟

‫- حدسم اینه به هیچ‌کس.

‫- که سرطان داره؟

‫- خب، مطمئنم ‫اگه می‌خواست ما بدونیم،

‫بهمون گفته بود.

‫- ما باید چی کار کنیم؟

‫دهنمونو ببندیم؟

‫طوری رفتار کنیم ‫که انگار هیچی نمی‌دونیم؟

‫- اگه این چیزیه که اون می‌خواد،

‫دقیقاً همونه که ‫ما قراره انجام بدیم.

‫- فروش اندوویر ۱۵ درصد ‫رفته بالا

‫از وقتی ‫آخرین کمپینشونو راه انداختیم،

‫و می‌خوان دوباره رزرو کنن

‫برای شماره بعدی ‫مجله ادووکیت

‫و همین‌طور...

‫پاز و هیت.

‫خب، تد، ‫ما به نرخ‌ها نیاز داریم.

‫- اوه، روش کار می‌کنم.

‫- و همین‌طور ‫به یه کمپین جدید نیاز داریم

‫برای بعد از این یکی.

‫- من چند تا طرح اولیه ‫براتون آماده کردم که ببینید.

‫- و من متن تبلیغاتی ‫براشون دارم.

‫- آفرین.

‫خب، حالا، اوم، ‫براون اتلتیکس چی؟

‫ما...

‫قراردادا رو گرفتیم؟

‫- دیروز اومد ‫با یه پیش‌پرداخت ۱۰ هزار دلاری.

‫- قبلاً تو بانکه.

‫برایان؟

‫- خوبی؟ ‫- برایان؟

‫آره.

‫آره، فقط، اوم...

‫یه لحظه ببخشید.

‫- برایان؟

‫من خوبم.

‫- خب، اصلاً ‫این‌جوری به نظر نمیای.

‫اونجا نزدیک بود ‫غش کنی.

‫- آره، فقط یه کم از سفرم ‫خسته‌م، همین.

‫- خب، ‫شاید بهتره بری خونه.

‫منظورم اینه، ‫ما می‌تونیم اینو فردا--

‫- گفتم خوبم.

‫حالا بیا این ‫جلسه لعنتی رو تموم کنیم.

‫- لازم نیست ‫این‌قدر تند بری.

‫- یه بشقاب صورتی.

‫یه غذای گوشتی. ‫- اوم، پای گوشت.

‫- پای گوشت. ‫ببخشید، روز اول برگشتنه و اینا.

‫خب، کی بود ‫غذای گوشتی سفارش داده بود؟

‫- غذای گوشتی!

‫- چی کار کردی، ‫میزتو عوض کردی؟

‫ببخشید، عزیزم. ‫بیا، ایناهاش.

‫حرفه‌ای خدمات شخصی ‫مورد علاقه‌م چطوره؟

‫البته به جز کارلوس ‫تو خونه ماساژ.

‫- خوبم.

‫- خب، فکر کردم اگه کارت تموم شده، ‫تا خونه همراهیت کنم.

‫خب، چه «تری» نجیبانه.

‫ولی من تا ‫یک و نیم کارم تموم نمی‌شه.

‫- اوه، خب این فقط ‫نیم‌ساعت--

‫- صبح.

‫یه شیفت دیگه گرفتم.

‫کی باید باهاش بخوابی ‫تا اینجا سرویس بگیری؟

‫- من، یعنی باید ‫خیلی منتظر بمونی.

‫- ببخشید، عزیزم. ‫چی برات بیارم؟

‫- من سوپ نخود بودم، یادته؟

‫- اوه، درسته.

‫- دبی؟ ‫- می‌شه یه سوپ نخود بیارید، لطفاً؟

‫- آره، الان میارم.

‫- دبی؟ ‫- آره.

‫- من هارواردم. ‫دوست ویک.

‫فقط خواستم بگم ‫چقدر ناراحت شدم

‫که شنیدم فوت کرده.

‫- اوه، مرسی.

‫- همیشه می‌گفت

‫شما دو تا ‫چه رابطه‌ی خوبی داشتین...

‫که چطور به تو افتخار می‌کرد.

‫تو فقط خواهرش نبودی،

‫تو، اوم، ‫بهترین دوستش بودی.

‫- ببخشید، باید ‫این سفارش رو ببرم.

‫- می‌دونم الان ‫برات چقدر سخته،

‫ولی حداقل این آرامش رو داری

‫که می‌دونی چقدر دوستت داشت.

‫- دب.

‫دبی؟ ‫- ها؟

‫- بیا--بیا بشین.

‫بیا بشین.

‫- بهش گفتم زوده.

‫- فقط یه کم حالم بد شد، ‫همین.

‫هنوز تعادلمو ‫کامل به دست نیاوردم.

‫فردا بهتر می‌شم.

‫- فردا یا پس‌فردا ‫برنمی‌گردی.

‫چند هفته مرخصی می‌گیری--

‫- به هیچ وجه!

‫- می‌شه آروم باشی، ‫لطفاً؟

‫- ما فقط ‫به فکر صلاح توایم.

‫من خودم می‌دونم ‫چی به نفعمه.

‫اینکه کار کنم، تا بتونم ‫هزینه‌ی یادبود ویک رو بدم.

‫- این دلیل نمی‌شه ‫خودتو بکشی.

‫- تو نمی‌فهمی.

‫اصلاً هیچی ‫نمی‌فهمی.

‫- خب، چرا ‫یه اشاره نمی‌کنی؟

‫- همشون خیلی زنده‌ان، ‫پویا.

‫نمی‌دونم کدومو انتخاب کنم.

‫- هوم.

‫همه‌شونو بردار.

‫- یه راه‌حل ‫ساده و عملی.

‫- هوم؟ ‫- هوم-هوم.

‫- غافلگیرم کردی.

‫- اوه؟ ‫- هوم.

‫منظورم اینه، با نگاه کردن به تو... ‫هیچ‌کس فکرشو نمی‌کنه...

‫- که من لزبینم؟

‫- که یه بلوند خوشگل ‫بتونه باهوش باشه،

‫صادق، بامزه...

‫و فوق‌العاده بااستعداد.

‫- خب، این که خیلی هم ‫عجیب نیست. ‫- نیست؟

‫- خب، تو واقعاً ‫چند تا زن رو میشناسی،

‫یا گذاشتی بشناسنت، ‫قبل از اینکه باهاشون بخوابی، یا باهاشون ازدواج کنی؟

‫و در مورد استعدادم، ‫خب...

‫با توجه به واکنش تو، ‫هر چیزی بود جز فوق‌العاده.

‫- نه، نه، ببین، ‫اینجا اشتباه می‌کنی.

‫اون طرحی که ‫از اون مرد بی‌خانمان کشیدی؟

‫هو-هو.

‫- سال‌هاست ‫چیز اینجوری نکشیدم.

‫- باید بکشی.

‫- شاید یه روز.

‫- چرا حالا نه؟

‫- حالا، خیلی گرفتارم ‫با زن بودن، مادر بودن.

‫- هوم. ‫- و بعد کارم.

‫- اوه، لطفاً. ‫این بهونه‌ها رو برام نیار، خانوم.

‫اگه هنرمندی، ‫هیچ‌چیز جلوتو نمی‌گیره.

‫من می‌تونستم تو هواپیما ‫در حال سقوط باشم،

‫در حال تخلیه، ‫یا با آخرین معشوقه‌م،

‫باز هم دستم ‫به کاغذ می‌رفت.

‫بیا.

‫یه چیزی بکش.

‫- حالا؟ ‫- آره.

‫- خب، چی باید بکشم؟

‫- هر چی ‫بهت الهام می‌ده.

‫یه صندلی، یه سیب.

‫- تو؟

‫من؟

‫- تو.

‫- باشه.

‫- اوم، داری چی کار می‌کنی؟

‫- چی به نظر میاد؟ ‫- نه، نه، نه، سام، صبر کن.

‫لازم نیست واقعاً ‫لباستو--

‫- آها، ایناهاش. ‫- نه.

‫بدن انسان.

‫قرن‌هاست ‫به هنرمندا الهام داده.

‫- اوه، باورم نمی‌شه.

‫کمتر کسی باورش می‌شه.

‫- اونجا وای نستا زل بزنی. ‫یه چیزی بکش.

‫- وای، چه چیز بزرگی ‫داری.

‫- لعنتی. ‫این واقعیه؟

‫- واقعیه، آره،

‫ولی باید چشاتو ‫از تو شلوارت بیاری بیرون.

‫اون باته.

‫- چرا از اینجا نمی‌ریم؟

‫- شب هنوز زیر 30 هست.

‫- زیاد محکم نزن.

‫- هی! ‫- آخ!

‫- تو خشن بازی می‌کنی. ‫- خوبی؟

‫منظورم اینه، سفرت چطور بود؟

‫- نزدیک بود برنگردم.

‫- دلمون برات تنگ می‌شد.

‫- حتماً این اونه.

‫دقیقاً شبیه ریجه.

‫- برایان، ‫این برت کلره.

‫- آه، پسر اعجوبه ‫هالیوود.

‫- صداشم شبیهشه.

‫- و برنده بزرگ، ‫و منظورم واقعاً برنده بزرگه،

‫مسابقه ویلی خیس امسال، مارکوئه!

‫- اوه، آره.

‫- * امشب منو ببر، ‫تو خیلی خوب حرکت می‌کنی *

‫* امشب منو ببر

‫- می‌دونی، علاوه بر ‫برنده بزرگ امسال،

‫یه سری بازنده‌های بزرگم داریم.

‫فکر کنم برم ‫یه کم دلداریشون بدم.

‫- چرا گذاشتی بیاد اینجا؟ ‫باید خونه استراحت کنه.

‫- چطور می‌تونستم جلوشو بگیرم ‫وقتی قرار نیست چیزی بدونم؟

‫- قراره ‫اینجا رو دقیقاً

‫همون‌جوری که هست ‫برای فیلم بازسازی کنم.

‫- دیدی؟ ‫گفتم که.

‫می‌دونی، ‫بنم یه نویسنده‌ست.

‫- فیلمنامه؟ ‫- کتاب.

‫تازه یه رمان تموم کرده.

‫- درباره چیه؟

‫- یه داستان عاشقانه‌ست ‫بین دو تا مرد،

‫تو پاریس، دهه ۳۰.

‫- فیلم‌های تاریخی ‫سخت فروش می‌رن.

‫- قصد نداشتم بفروشمش.

‫تازه، مطمئنم ‫به سلیقه تو نمی‌خوره.

‫- و چی می‌خوره؟

‫- سرگرمی بی‌مغز ‫برای پسرای دوازده‌ساله.

‫- خدا به خیر کنه، بن.

‫- نه، دوست دارم ‫بشنوم چی می‌خواد بگه.

‫لطفاً، ادامه بده.

‫- خب، با توجه به اینکه تو گی هستی، ‫و تقریباً

‫قدرت اینو داری ‫هر کاری دلت خواست بکنی،

‫آدم فکر می‌کنه شاید یه پروژه‌ای ‫با یه اهمیت،

‫یه مسئولیت اجتماعی انجام بدی.

‫- * امشب منو ببر، ‫تو خیلی خوب حرکت می‌کنی *

‫* امشب منو ببر

‫- برایان. هی.

‫حالم زیاد خوب نیست.

‫فکر کنم مسمومیت غذاییه.

‫- خب، پس باید بری.

‫- باهام میای؟ ‫لطفاً؟

‫- فکر کنم بازم باختی.

‫- «اهمیت»؟ ‫«مسئولیت اجتماعی»؟

‫چطور تونستی ‫این‌جوری بهش توهین کنی؟

‫- این یارو یه متقلب. ‫یه بی‌استعداد.

‫- خب، ‫شاید این نظر تو باشه،

‫ولی اتفاقاً یکی از ‫موفق‌ترین کارگردانای

‫هالیووده.

‫- هیچ اشکالی ‫تو موفق بودن نیست.

‫- تا وقتی ‫خودتو نفروشی.

‫- کی داره ‫از فروختن حرف می‌زنه؟

‫- ساده نباش.

‫فکر می‌کنی ‫برت کلر موفقه

‫چون صداقت هنریشو ‫حفظ کرده؟

‫- اون عاشق کارشه ‫و لعنتی توش خوبه.

‫- تو باید کاملاً ‫تو هالیوود جا بیفتی.

‫- می‌دونی، ‫شاید من اون نابغه‌ی

‫بی‌سازش و درخشانی ‫که تو هستی نباشم،

‫ولی می‌دونی من ‫چی فکر می‌کنم؟

‫فکر می‌کنم این هیچ ربطی ‫به صداقت هنری نداره.

‫فکر می‌کنم تو حسودی می‌کنی ‫چون یکی

‫می‌خواد از کامیک ما ‫یه فیلم بزرگ بسازه

‫و هیچ‌کس ‫حاضر نیست به رمان تو دست بزنه.

‫- بذار کمکت کنم.

‫- خودم می‌تونم. ‫- می‌دونم می‌تونی.

‫گرفتمش.

‫- فکر کردم ‫مسمومیت غذایی داری.

‫- خب، فکر کنم ‫فقط یه دل‌درد ساده بود.

‫- از ایبیزا بگو.

‫انگار مردم ‫و رفتم بهشت همجنس‌گراها.

‫مردای خوشگل، ‫همه با لباس سفید.

‫و هر جا می‌رفتی...

‫بوی...

‫خوشبوکننده هوای ‫با عطر لیمو می‌داد.

‫- به نظر عالی میاد.

‫- حتی با یه گاوباز ‫خوابیدم.

‫نه بابا.

‫اوله.

‫- مایکی.

‫وقتشه بلند شی-یی ‫وگرنه برای مدر-رسه دیرت می‌شه.

‫زود باش، راه بیفت!

‫مامانم دقیقاً ‫این‌جوری بیدارم می‌کرد.

‫- اوه، و اونم ‫برات کاپوچینو

‫و کروسان شکلاتی می‌آورد؟

‫- مرسی که گذاشتی ‫اینجا بمونم.

‫- آه، هر وقت خواستی ‫می‌تونی بیای خونه مامان.

‫- مواظب باش، وگرنه ‫یه مهمون دائمی گیرت میاد.

‫مطمئنم ‫به محض اینکه برگردی،

‫تو و بن ‫می‌افتید تو بغل هم

‫و بوسه و آشتی.

‫- تا وقتی مثل یه حسود ‫احمق رفتار می‌کنه، نه.

‫- آره، منم همین کارو کردم ‫وقتی برنامه‌ریزی پارتی امت...

‫شروع کرد به اوج گرفتن.

‫هر چی موفق‌تر می‌شد، ‫من بیشتر حسادت می‌کردم.

‫- شاید باید ‫کلاً بی‌خیال شم.

‫- چی، دیوونه شدی؟

‫چند بار تو عمر آدم ‫چین فرصت پیش میاد؟

‫وقت تمومه. هیچ‌وقت!

‫- ولی اگه قراره ‫این‌همه دردسر درست کنه--

‫- ببین، نمی‌تونی خودتو ‫یه شکست‌خورده کنی

‫تا رابطه‌ت ‫موفق بشه.

‫- مرسی، مامان.

‫- هر وقت بخوای.

‫- دکتز استرنج ‫شماره ۱۶۹.

‫ماه‌هاست دارم ‫تو ای‌بی دنبالشم.

‫چقدر باید، اوم--

‫- این هدیه‌ی ما به توئه. ‫- اوه، مرسی بچه‌ها.

‫- ببخشید، ‫آقای کلر،

‫باید ببرمتون ‫فرودگاه

‫اگه می‌خوای ‫به پروازت برسی.

‫- الان میام.

‫بچه‌ها، باهاتون در تماسم.

‫- مرسی، برت.

‫- از همه‌چیز ممنون. ‫- باشه، گوش کن.

‫اگه نتونیم، اوم، کالین ‫یا اشتون رو برای ریج بگیریم،

‫برایان رو می‌گیرم.

‫- حالش چطوره؟

‫- هنوزم وانمود می‌کنه ‫همه‌چیز روبراهه،

‫و منم هنوز وانمود می‌کنم ‫که چیزی نمی‌دونم.

‫دیگه خسته شدم. ‫می‌خوام بهش بگم.

‫- نمی‌تونی.

‫اون این‌جوری می‌خواد.

‫- گفتنش برای تو راحته. ‫اون دوست‌پسر تو نیست.

‫تو عاشقش نیستی.

‫- من اون‌قدر عاشقشم ‫که به خواسته‌ش احترام بذارم.

‫- اون و ویک ‫یه دعوای حسابی کردن.

‫حالا فکر می‌کنه ‫هیچ‌وقت نمی‌بخشدش،

‫برای همین یه پارتی کریسمس ‫بعد از مرگش براش گرفت،

‫که حتماً اولین باره، ‫ولی فرشته‌ش شکست.

‫برای همین براش ‫یه سنگ قبر خرید

‫با یه مجسمه‌ی ‫اندازه واقعی جبرئیل که شیپور می‌زنه--

‫قطعاً از اون مدل ‫لذتی که ویک دنبالش بود نیست.

‫- صبر کن، یواش‌تر. ‫نمی‌فهمم چی می‌گی.

‫- نکته اینه، کارل، ‫هیچ‌کس نمی‌تونه بهش نزدیک شه.

‫نه من، نه مایکل.

‫ولی یه چیزی بهم می‌گه،

‫همون‌قدر که مطمئنم ‫تو کمدت یه پیرهن داری

‫که بیشتر به این شلوار پلی‌استر ‫می‌خوره

‫تا اونی که تنته، ‫که، اوم...

‫تو می‌تونی.

‫- اون روز به نظر ‫این‌جوری نیومد.

‫- بهم اعتماد کن، می‌فهمم.

‫تو همچین موقعی، ‫یه دختر به یه مرد نیاز داره.

‫- خیلی وقته.

‫- از کی؟

‫از وقتی ‫تو رو این‌قدر خوشحال دیدم.

‫- به لطف یه دوست ‫دیوونه‌ی خاص.

‫خدای من!

‫- اون این‌جوری برات ‫پز داد؟

‫فقط با یه سیگار.

‫واقعاً دیوونه‌ست.

‫به یه شیوه‌ی فوق‌العاده، ‫عصبانی‌کننده، سخاوتمند،

‫و خودمحور.

‫هوم-هوم.

‫- خوشحالم که بهت الهام داده.

‫شب‌به‌خیر.

‫- * کلمات هیچ معنایی ندارن ‫و خورشید کم‌نوره *

‫* نمی‌تونم به هیچ‌چیز ‫جز اون فکر کنم *

‫- لیندا هرلی.

‫- کی؟

‫- لیندا هرلی.

‫ملقب به «لیندا استفراغی».

‫- کل روز داشتم ‫سعی می‌کردم اسمشو یادم بیارم.

‫- لعنتی، چی باعث شد ‫یهو یادش بیفتی؟

‫- آخرین ماجراجویی‌ت ‫تو دنیای نمایش.

‫امیدوارم این‌بار ‫لازم نشه منو با شلنگ بشورن.

‫داستانو برام تعریف کن، مایکی.

‫- تو که خودت داستانو می‌دونی.

‫- برام مهم نیست.

‫دوباره برام بگو.

‫- نمایش سال سومی‌ها ‫بود، «شهر ما».

‫- هوم-هوم.

‫- و یه جورایی ‫من نقش جرج رو گرفتم.

‫و لیندا... ‫امیلی بود.

‫- و اون لحظه‌ی ‫احساسی بود

‫آخر پرده دوم ‫که اونا همو می‌بوسن.

‫و اون همه‌جا رو ‫رو سرت بالا آورد.

‫- آنفولانزا داشت.

‫آره، واقعاً پرتاب کرد.

‫- خب، ‫اون موقع بود که تصمیم گرفتم

‫زندگی بازیگری ‫برای من نیست.

‫- حالا هالیوود ‫داره صدام می‌کنه و...

‫ریج: فیلم.

‫- اگه تو نبودی، ‫اون وجود نداشت.

‫خب، میای ‫برای افتتاحیه؟

‫چرا نیام؟

‫- دوست دارم ‫تو اون سالن باشه، اوم،

‫می‌دونی، همونی که ‫جای پای ستاره‌ها روشه.

‫فکرشو بکن چقدر باحال می‌شه اگه...

‫جای پای ما ‫رو سیمان باشه؟

‫مایکل و برایان...

‫برای همیشه جاودانه.

‫فقط من و تو.

‫لعنتی.

‫- مایکل؟

‫مایکی؟

‫متاسفم.

‫برای چی؟

‫می‌دونم.

‫می‌دونم ‫به ایبیزا نرفتی.

‫می‌دونم ‫رفتی جانز هاپکینز...

‫و برای-- خدایا، ‫عمل جراحی داشتی.

‫اگه از دستت بدم، ‫نمی‌دونم چی کار کنم.

‫هی.

‫ببین، من خوبم، ‫خوبم، خوبم.

‫قرار نبود بهت بگم.

‫بهش گفتم بهت نگه.

‫- کی؟ ‫- جاستین.

‫پیام دکتر رو ‫رو دستگاهت شنید،

‫و اون-- ‫به بیمارستان زنگ زد.

‫- چیزی که می‌گیرید ‫یه روتختیه.

‫روتختی ‫در واقع یه کلمه‌ی دیگه‌ست--

‫می‌تونید بهش ‫به چشم یه روانداز نگاه کنید.

‫این یه روتختی بزرگه

‫با یه روبالشی استاندارد ‫برای تخت یک‌نفره،

‫دو تا استاندارد برای تخت کامل، ‫دو تا استاندارد برای تخت کویین،

‫و دو تا سایز کینگ ‫برای تخت کینگ،

‫و می‌تونید ‫از بین چند مدل خز مصنوعی انتخاب کنید.

‫این مدل لینکسه...

‫- ام!

‫- که یه جور چاپ حیوانی ‫نرم‌تر و روشن‌تره،

‫اگه بخوایید این‌جوری ‫بهش فکر کنید.

‫- لعنتی.

‫- هی، کارل. ‫- مشغول؟

‫- خب، راستش، ‫الان منو نجات دادی

‫از خریدن یه فرش ‫خز گورخری تقلبی از کانال خرید.

‫اوم، می‌تونم بیام تو؟

‫- واقعاً حالم ‫زیاد خوب نیست...

‫افتضاح به نظر میام.

‫- هی، من تو رو ‫اول صبح دیدم، یادته؟

‫- آره.

‫- حتماً شوک بزرگی بود،

‫این‌جوری از دستش بدی، ‫این‌قدر غیرمنتظره.

‫- آره، می‌شه گفت.

‫- کلی حرف ناگفته.

‫- آره، اونم هست.

‫- می‌فهمم.

‫- من خیلی احمق بودم، کارل.

‫چیزای وحشتناکی گفتم...

‫چیزایی که هیچ‌وقت ‫نمی‌تونم پس بگیرم،

‫چیزایی که هیچ‌وقت ‫نمی‌تونم به خاطرشون بخشیده شم.

‫می‌دونی ‫این چه حسی داره؟

‫- وقتی، اوم--وقتی سلیا، ‫زنم، فوت کرد...

‫سه ماه تو بیمارستان بود، ‫درد می‌کشید.

‫طول کشید، عذاب کشید.

‫سرطان ریه.

‫- متاسفم.

‫- خیلی می‌ترسید ‫تنها بمیره.

‫م-منو وادار کرد قول بدم ‫نذارم این اتفاق بیفته.

‫برای همین پیشش موندم، ‫روز و شب.

‫تو اون صندلی لعنتی

‫تو اون ‫اتاق لعنتی بیمارستان خوابیدم،

‫گوش دادم به ‫نفس‌نفس زدنش.

‫یه شب، خیلی عصبانی بودم--

‫از صندلی، از بیمارستان، ‫از دکترا،

‫از اون که سیگار می‌کشید--

‫رفتم بیرون ‫و یه چیزی خوردم.

‫در واقع، اوم-- ‫انقدر خوردم که یادم نیست چند تا.

‫وقتی برگشتم، ‫مرده بود.

‫زنم وقتی من ‫بیرون مست کرده بودم، مرد.

‫قولمو شکستم، ‫و سلیای من تنها مرد.

‫و خودمو مدت‌ها ‫سرزنش کردم، دبی...

‫فکر می‌کردم ‫هیچ‌وقت منو نمی‌بخشه.

‫ولی این من بودم ‫که خودمو نمی‌بخشیدم.

‫اون می‌دونست ‫من چقدر دوستش داشتم.

‫اگه هنوز اینجا بود، ‫می‌گفت،

‫«کارل، داری ‫چی کار می‌کنی؟

‫دیگه بسه.»

‫درباره برادرتم همینه.

‫اون می‌دونست ‫تو چقدر دوستش داشتی.

‫فقط هیچ‌وقت نمی‌تونم ‫بهش بگم که--

‫که خیلی متاسفم.

‫فقط خیلی متاسفم. ‫نمی‌تونم--

‫- اون می‌دونه، عزیزم.

‫- شام تقریباً آماده‌ست.

‫چرا میزو نمی‌چینی؟

‫- برای دو نفر یا سه نفر؟

‫- سه نفر.

‫- پس مایکل ‫برمی‌گرده؟

‫- معلومه ‫که برمی‌گرده.

‫- دیشب شنیدم ‫شما دو تا دعواتون شده.

‫- دعوا نکردیم.

‫یه اختلاف‌نظر داشتیم.

‫- خیلی بلند ‫اختلاف‌نظر داشتید.

‫- بعضی وقتا زوج‌ها این‌جورین.

‫به هر حال، اوم، ‫به تو ربطی نداره.

‫- لعنتی که ربط داره.

‫اگه شماها از هم جدا بشید، ‫من چی کار کنم؟

‫- هیچ‌کس از هم جدا نمی‌شه.

‫- فقط می‌پرسم، ‫شاید لازم باشه برنامه‌ی دیگه‌ای بریزم.

‫- تو همین‌جا می‌مونی، ‫رفیق، با ما.

‫- هی. ‫- هی.

‫- برای دیشب ‫واقعاً متاسفم.

‫- منم همین‌طور.

‫- عذرخواهی پذیرفته شد.

‫حالا می‌تونید ‫بروید آشتی کنید.

‫راستی... ‫این برات اومده.

‫- چی گرفتی؟

‫- برت کلر ‫قرارداد اختیار رو فرستاده،

‫و یه عکس امضاشده ‫از کامرون دیاز، برای تو.

‫- باحال!

‫- قراره انجامش بدی؟

‫- آره، قراره انجامش بدیم.

‫- ذوق‌زده‌م.

‫- تبریک.

‫- مرسی.

‫- بیا شام بخوریم.

‫- هی.

‫چند تا فیلم گرفتم.

‫فکر کردم ‫خونه بمونیم و ببینیمشون.

‫- چی آوردی؟

‫«شرایط عاطفی»؟ ‫«داستان عشق»؟

‫«دوست‌پسرم سرطان داره»؟

‫- چرا بهم نگفتی؟

‫- شاید چون ‫نمی‌خواستم بدونی.

‫یا...

‫شاید چون ‫به تو هیچ لعنتی ربطی نداره.

‫- برایان، من شریکتم.

‫- دیگه نه. ‫نمی‌خوام اینجا باشی.

‫حالا گمشو برو بیرون.

‫- بس کن. ‫- گفتم گمشو برو بیرون.

‫- برایان، دوستت دارم، ‫و می‌خوام کمکت کنم.

‫- گمشو برو بیرون!

‫- نکن--خدا!

‫- * شماره بگیر، ‫بشین *

‫* باید منتظر بمونی

‫* لیست بلندی از دلایل ‫که از بر کردی *

‫* و هنوز ‫این‌قدر متعجب به نظر میای *

‫- * این‌جوریه ‫که قراره باشه *

‫- * بی‌امان

‫- * این‌جوریه ‫که قراره باشه *

‫- * بی‌امان

‫* تو اتاق ساکت، ‫پنهان تو سایه‌ها *

‫* جوابا رو داری ‫ولی وانمود می‌کنی نمی‌دونی *

‫* روشی که چیزا باید کار کنن، ‫روشی که چیزا باید باشن *

‫* پس با جریان ‫جاذبه همراه شو *

‫- * این‌جوریه ‫که قراره باشه *

‫- * بی‌امان

‫- * این‌جوریه ‫که قراره باشه *

‫- * بی‌امان

‫- * این‌جوریه ‫که قراره باشه *

‫- * بی‌امان

‫- * این‌جوریه ‫که قراره باشه *

‫- * بی‌امان

‫- * پیشگو بهت هشدار داد، ‫همه‌چیز اون‌جوری که به نظر میاد نیست *

‫* وقتی فکر می‌کنی بیداری

‫* شاید فقط ‫تو خوابات گیر کردی *

‫* عادت کردی به آسمان ابری، ‫خاکستری تو آسمون *

‫* و لخت بودن شاید ‫تنها نقاب تو باشه *

‫* برای سکوت ظلم، ‫پنهان تو وضع موجود *

‫* جوابا رو تو دستت داری ‫ولی وانمود می‌کنی نمی‌دونی *

‫* این فقط روشیه ‫که چیزا کار می‌کنن *