Original subtitles

‫- * یک، دو، سه، ‫چهار، پنج، شش *

‫* تکونش بده، رفیق *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫- فکر می‌کنم یه سمینوما باشه،

‫یه نوع سرطان بیضه ‫که تو مردای سن تو خیلی شایعه.

‫با این حال، تا وقتی بیوپسی انجام ندیدم ‫نمی‌تونیم مطمئن باشیم.

‫- اونو چطور انجام می‌دید؟

‫- اول باید ‫بیضه رو برداریم.

‫- همون چیزی بود که ‫می‌ترسیدم بگید.

‫و اگه سرطان نداشته باشم، اونوقت...

‫دوباره جاش می‌ذارید؟

‫- متأسفانه خیر.

‫- از اینم می‌ترسیدم ‫که اینو بگید.

‫- با این حال خبر خوب اینه که

‫این عمل ‫نسبتاً ساده‌ست.

‫در مورد بیضه دیگه،

‫اون هنوز کاملاً ‫کار می‌کنه،

‫و نه عملکرد جنسی‌ت

‫و نه باروری‌ت ‫تحت تأثیر قرار می‌گیره.

‫- این خبر خوبیه.

‫یه تک‌بیضه شگفت‌انگیز می‌شم.

‫- آه، نه، نه، نه.

‫ما یه جایگزین ‫پروتزی بهت می‌دیم.

‫بفرما.

‫خودت انتخاب کن.

‫- گاهی حس می‌کنی یه تخمه، گاهی نه.

‫- همشون کاملاً ‫طبیعی به نظر میان و حس می‌شن.

‫البته ما سعی می‌کنیم ‫با بیضه اصلی‌ت

‫تا حد ممکن تطبیقش بدیم.

‫- نه خیلی بزرگ، ‫نه خیلی کوچیک، بلکه...

‫درست اندازه.

‫شانسم چقدره؟

‫- با جراحی و اقدامات بعدی، ‫نود و نه درصد.

‫بد نیست.

‫- و بدون جراحی؟

‫- سرطان تو بدنت پخش می‌شه.

‫به اندام‌های حیاتی‌ت حمله می‌کنه و می‌میری.

‫- این یه سال شفافیت ‫برام ارزشمندتر بوده

‫تا همه چهل سال دیگه‌م ‫که پر از درد و سردرگمی بود.

‫و برای این، ‫می‌خوام تشکر کنم

‫از کسی که کمکم کرد ‫به اینجا برسم،

‫بعضی وقتا مجبور شد منو بکشه اینجا.

‫حامی‌م، بلیک.

‫بلیک تکیه‌گاهم بوده.

‫نمی‌دونم بدون اون ‫چی کار می‌کردم.

‫بلیک، من هیچ‌وقت کسی رو ندیدم ‫که از تو درستکارتر باشه.

‫ممنون که کنارم بودی، ‫که دوستم بودی،

‫که بهم باور داشتی.

‫- باید برم بیارمش؟

‫- چند دقیقه دیگه ‫بهش وقت بده.

‫- بیشتر شب بیدار بود.

‫شنیدم تو آشپزخونه ‫داشت می‌گشت.

‫- این نمی‌تونه نشانه خوبی باشه.

‫- بعد امروز صبح ‫داشت تو اتاقش

‫این‌ور اون‌ور راه می‌رفت.

‫- مثل مری تیرون؟ ‫- کی؟

‫- هیچ‌کدومتون بی‌سوادا ‫هیچ‌وقت نخوندید

‫سفر طولانی روز به شب رو؟

‫- بخشی از برنامه درسی ‫انگلیسی سال دهم.

‫- در مقایسه با بعضی ‫از خونه‌های پرورشی که توشون بودم،

‫اینجا مثل خانواده بردیه.

‫- می‌تونی یه کم احترام نشون بدی؟

‫بشین.

‫- مایکل.

‫- این مراسم ختم داییمه.

‫اگه تو دو دقیقه ‫خودشو نرسونه اینجا...

‫دیر می‌رسیم.

‫- انگار اون یارو ‫واسش مهم باشه.

‫- مطمئن نیستم ‫اون حالش خوب باشه برای این.

‫- این دوتامونو شامل می‌شه.

‫- اون مراسم ختمشو از دست نمی‌ده.

‫- کی می‌دونه، ‫بعد از دعوایی که باهم داشتن؟

‫بهتره برم بیارمش. ‫- اگه کمک لازم داشتی، فقط صدام کن.

‫من با زنای دیوونه معجزه می‌کنم.

‫- چرا همه ‫دارن دور هم می‌چرخن؟

‫مایکل، ماشین و راننده ‫اینجان؟

‫جلوی درن.

‫- پس بریم.

‫- پیش از اینکه برادرمان ‫ویکتور آنتونیو گراسی رو

‫به آغوش خدای مهربان و بخشنده‌مون بسپریم،

‫کسی هست که بخواد ‫یادبود شخصی‌ای ارائه بده؟

‫- این خیلی سخته.

‫از کجا شروع کنم؟

‫دایی ویکم اولین کسی بود ‫که بهش گفتم همجنس‌گرام.

‫خندید و گفت،

‫«خدا رو شکر، ‫حالا مادربزرگت یکی دیگه رو داره

‫که براش دعا کنه.»

‫اون اینجوری بود.

‫هیچ‌وقت احساساتی نبود، برخلاف من.

‫همیشه با مشکلات ‫با لبخند و...

‫یه حرف طعنه‌آمیز روبرو می‌شد.

‫مطمئنم اگه امروز ‫ما رو اینجا می‌دید، می‌گفت،

‫«دارید وقتتونو ‫برای چی

‫روی یه مرده تلف می‌کنید؟ ‫بروید حال کنید.»

‫پس فقط می‌خوام بگم ‫ممنونم، دایی ویک...

‫برای هر چیزی که بهم یاد دادی.

‫تو مرد شجاعی بودی،

‫و مرد خوبی بودی.

‫که تنها چیزیه که می‌تونیم ‫امیدوار باشیم باشیم.

‫- کس دیگه‌ای؟

‫- یه تارت سیب ‫فوق‌العاده درست کرد

‫با کرم فرش.

‫- تنها کسی بود که می‌شناختم

‫که تو پیراهن هاوایی ‫خوب به نظر می‌رسید.

‫خب، تقریباً.

‫- یه بار با لایزا تو استودیو 54 ‫کوکائین مصرف کرد.

‫- قبل از اینکه مد بشه، ‫همجنس‌گرا بود.

‫- هیچ‌وقت نشنیدم شکایت کنه، ‫حتی یه بار.

‫با سپاسگزاری زندگی کرد.

‫- مامان؟

‫- فکر کنم داییت ‫بیشتر از کافی

‫از حرفای من شنیده.

‫- اگه دوست دارید ‫گل‌های رزتون رو بذارید...

‫- حالت خوبه؟

‫- چرا، انگار دارم ‫از هم می‌پاشم؟

‫- نه، خیلی خوب داری پیش می‌ری.

‫- فقط می‌خوام قبل از بقیه ‫برسم خونه.

‫نصف شب بیدار بودم ‫غذا درست می‌کردم.

‫- جعبه‌هایی هست ‫که هنوز بازشون نکردیم.

‫اون گفت: «چه عجله‌ایه؟»

‫- فکر کنم منظور اونا ‫اینه که می‌گن

‫«هر دقیقه رو قدر بدون.»

‫این کار سخته ‫وقتی زمان این‌قدر سریع می‌گذره.

‫- خیلی وقته ‫کسی که می‌شناسیم نمرده.

‫- فکر کنم این داروهای جدید ‫ما رو بی‌خیال کرده.

‫با همه این داروهای جدید.

‫- خوبی، رفیق؟

‫- آره، معلومه.

‫- فقط می‌گم ‫بهتره وقتی جوونی

‫با یه شکوه غریب بری،

‫تا اینکه یه ملکه پیر و مریض بشی.

‫- اگه خودت بودی ‫شاید نظرت فرق می‌کرد.

‫- خب، حداقل مریض نشد ‫و طول نکشید.

‫اون بدترین حالته.

‫- آره. ‫و خیلی بی‌کلاسه.

‫یه بلیط یه‌طرفه به ایبیزا بخر، ‫تا خسته شی پارتی کن،

‫بعد آروم ناپدید شو.

‫- بفرما، عزیزم.

‫- تو عالی هستی.

‫- اوه، مرسی.

‫- مواظب خودت باش، مایکل.

‫- اِم، عزیزم؟ ‫یه کم دیگه شراب؟

‫- می‌تونم کمکت کنم؟

‫- نه، نه، نه، من خوبم. ‫خوبم، عزیزم.

‫برای تو چی، عزیزم؟

‫- اوه، اوم... ‫- آره؟

‫آره؟ نه؟ باشه.

‫گوشت‌های سرد و سالادها رو ‫بستم.

‫- اوه، داشتم می‌رفتم این کارو کنم.

‫- کیک و کلوچه‌ها رو ‫تو یخچال بذارم؟

‫- می‌خوام همتون بشینید، ‫همتون.

‫واقعاً، من خودم درستش می‌کنم.

‫- دبی، ‫شما تمام روز یکسره کار کردی.

‫- خب، مشغول بودن بهتره. ‫- موافقم.

‫در واقع، این هفته ‫کلاس‌های جدیدی

‫تو مرکز شروع می‌کنن.

‫فکر می‌کردم ‫برم برای سفالگری ثبت‌نام کنم.

‫دبی، بیا با من بیا،

‫می‌تونیم دستامونو کثیف کنیم.

‫- ایده فوق‌العاده‌ایه.

‫- و می‌گن ‫انجام یه کار خلاقانه

‫یه راه خیلی مؤثره ‫برای پردازش غمت.

‫- خب، من ایتالیایی‌ام.

‫چیزی که من خیلی مؤثر می‌دونم ‫غذا و کلی شرابه.

‫- دبی؟

‫- اوم، اوم...

‫- بفرما.

‫- دبی؟

‫- اوه. ‫حالت چطوره، عزیزم؟

‫- به خوبی تو نه.

‫- اینو برات آوردم. ‫چند تا از وسایل ویک.

‫فکر کردم دوست داشته باشی.

‫- اوه.

‫خب، خیلی بافکر بودی.

‫ممنونم.

‫- چند تا عکس خانوادگیه، ‫انگشتراش و ساعتش.

‫یه نامه هم هست ‫که برای تو نوشته.

‫- یه نامه؟ ‫برای من؟

‫- گوش کن، اشکالی نداره ‫اگه برم؟

‫یه کم خسته‌م.

‫- اوه، نه. نه، نه، نه. ‫برو، برو استراحت کن.

‫اوم، بفرما. اینو بگیر.

‫- نه، اشکالی نداره...

‫- نه، نه، نه. ‫غذا می‌خوری، شنیدی؟

‫اینم بگیر.

‫- ما هم کنارت هستیم.

‫- آه.

‫من دیگه می‌رم. ‫- بعداً می‌بینمت.

‫- از پسش برمیایم. ‫همه‌چیز درست می‌شه.

‫- می‌تونی هفته بعد بیای؟ ‫- باشه.

‫- فقط بیا با ما شام بخور.

‫- اگه چیزی لازم داشتی زنگ بزن، باشه؟

‫- خداحافظ.

‫مواظب خودت باش، باشه؟

‫- آره. ‫- خداحافظ.

‫- نمی‌دونم. ‫ببینیم چی می‌شه.

‫- دیگه نمی‌تونم بخورم. ‫سیر سیرم.

‫- مامان، چرا نمی‌ذاری مل ‫و لینز و جنیفر بهت کمک کنن؟

‫- من می‌گیرم. ‫آره.

‫- و فکر کردم ‫ایده خیلی خوبی بود.

‫- چی؟

‫- اوه.

‫یه نامه‌ست ‫از دایی ویکت.

‫- اوه.

‫- چند سال پیش برام نوشته بود ‫وقتی...

‫مریض بود و فکر می‌کردیم ‫قراره بمیره.

‫- چی نوشته؟

‫- فکر کنم ‫این اصل موضوعه.

‫- تو برو ادامه بده.

‫- نوشته...

‫«قراره یه مهمونی بگیریم.»

‫داریم یه مهمونی می‌گیریم.

‫- دیدن اون جعبه ‫و دونستن اینکه ویک اون توئه،

‫خیلی... سخت بود.

‫- حتماً.

‫- ولی دبی یه پیراهن ‫واقعاً قشنگ انتخاب کرد...

‫با...

‫رقصنده‌های هولا و نخل‌ها.

‫- حداقل یه چیزی داره بپوشه

‫وقتی می‌ره رقص.

‫اوه، امیدوارم اشکالی نداشته باشه.

‫- فوق‌العاده‌ست.

‫- اول مزه‌ش کن.

‫- منظورم اینه که چقدر مراقبی.

‫دقیقاً مثل چیزی که همه ‫تو جلسه گفتن.

‫- می‌دونم مراسم ختم ‫چقدر می‌تونه استرس‌زا باشه.

‫فکر کردم شاید ‫یه کم به...

‫آرامش نیاز داشته باشی. ‫- هوم.

‫درست حدس زدی، ‫مشاور.

‫- پد تای و می گروب گرفتم.

‫- عاشقشم.

‫می‌دونی کل مدت ‫به چی فکر می‌کردم؟

‫می‌دونم افتضاحه، ولی...

‫اون می‌تونست من باشم.

‫همه اون آدما،

‫مایکل و برایان،

‫مل و لینز.

‫امت.

‫اونا می‌تونستن برای ‫مراسم ختم من اونجا باشن.

‫- می‌دونی به چی دیگه ‫فکر می‌کردم؟

‫اینکه چقدر دلم می‌خواست ‫ببوسمت...

‫و گازت بگیرم...

‫و باهات عشق‌بازی کنم...

‫و برات ساک بزنم.

‫- احتمالاً باید غذا بخوریم ‫قبل از اینکه سرد بشه.

‫- پد تای بهتر از توئه.

‫- تد. ‫- هوم؟

‫- فکر می‌کردم مراسم ختم ‫یه فاجعه می‌شه.

‫ولی معلوم شد،

‫مادرت خوب رفتار کرد،

‫تو یه سخنرانی قشنگ کردی،

‫و موهاتم عالی بود.

‫- مرسی.

‫به نظرت یه کم عجیب نبود

‫که اون چقدر خوب خودشو نگه داشته بود؟

‫- خب، حدسم اینه ‫که هنوز تو شوکه.

‫تازه، به اندازه کافی ‫دوستامو از دست دادم که بدونم

‫هیچ راه درست ‫یا غلطی برای رفتار وجود نداره.

‫هرکسی به روش خودش غمگین می‌شه

‫و تو...

‫زمان خودش.

‫- وای، این بو رو حس می‌کنی؟

‫- هانتر؟

‫- داری چی کار می‌کنی؟

‫- دارم جونتی که قایم کرده بودی می‌کشم. ‫شبیه چی به نظر میاد؟

‫- به خاطر همین نمی‌خواستی ‫با ما بیای خونه مامانم؟

‫تا اینجا بمونی ‫و نشئه کنی؟

‫- خیلی بهتر از ‫خوردن گوشت سرد

‫و شنیدن داستانای یه پیرمردی ‫که به زور می‌شناختمش.

‫- اون «پیرمرد» اتفاقاً ‫دایی من بود.

‫- پس تو برو ‫چشمات اشکی بشه.

‫من ترجیح می‌دم یه پک بزنم.

‫- ما داریم یه بچه زیر سن قانونی ‫سرپرستی می‌کنیم، مایکل.

‫اگه بفهمن ما علف ‫یا هر ماده غیرقانونی دیگه‌ای

‫تو خونه داریم، ‫ممکنه از دستش بدیم.

‫- یادم رفته بود حتی داشتمش.

‫برایان برای مواقع اضطراری بهم داده بود.

‫- معلومه که اون گشته ‫و پیداش کرده.

‫مایکل؟

‫داری چی کار می‌کنی؟

‫- این یه موقعیت اضطراریه.

‫- مایکل، نمی‌تونیم بهش بگیم ‫مواد مصرف نکنه

‫اگه خودمون این کارو کنیم.

‫- معلومه که می‌تونیم.

‫این همون چیزیه که ‫والدین بودن بهش می‌گن.

‫- هوم.

‫«یه سورپرایز منتظرته.»

‫- هوم. ‫- مال تو چی می‌گه؟

‫- «مردی که عاشقشی ‫آروم و با احساس

‫همه لباساشو برات درمیاره،

‫بدن بی‌نقصشو نشون می‌ده.

‫بعد اون...

‫درمیاره...

‫آلت زیباشو...

‫و تو می‌تونی براش ساک بزنی.»

‫- این فال خیلی طولانیه.

‫بیشترم داره. ‫- اوه؟

‫- «بعد، کونت رو لیس می‌زنه ‫تا دیوونه‌ت کنه،

‫بعد کیرشو...

‫تو فرو می‌کنه و انقدر سخت باهات ‫عشق‌بازی می‌کنه که غش کنی.»

‫- «تو تخت.»

‫- هوم.

‫- باید به آخر هر فالی ‫«تو تخت» اضافه کنی.

‫هر فالی.

‫- من داشتم به ‫«رو زمین» فکر می‌کردم.

‫- باشه.

‫هوم.

‫- چی؟

‫- هیچی.

‫دستت سرده.

‫گرمشون می‌کنم.

‫- اشکالی نداره.

‫یه کم خسته‌م.

‫- * و بهشت و بهشت

‫* و طبیعت می‌خونن

‫* اون بر جهان حکم می‌رانه

‫* با حقیقت و لطف

‫* و ملت‌ها رو وادار می‌کنه *

‫* شکوه‌های

‫* عدالتش رو

‫* و شگفتی‌های عشقش رو

‫- باشه. اوم...

‫وقتی رفتم بخوابم، ‫فوریه بود،

‫و فقط یه زاناکس خوردم.

‫- لعنتی!

‫- دقیقاً چقدر خواب بودم؟

‫- لعنتی!

‫نمی‌تونم بفهمم این شاخه‌ها ‫بالایی‌ان یا پایینی.

‫- خب، باید از یه درخت دیگه ‫در این مورد بپرسی.

‫دبی؟

‫- ها؟

‫اوه. نمی‌بینی؟ ‫کریسمسه.

‫- کریسمس.

‫- ولی قبل از اینکه ‫تیمارستان رو خبر کنی

‫تا منو ببرن،

‫یه دلیل خیلی خوب داره.

‫رادنی این نامه رو که ‫ویک چند سال پیش نوشته بود برام آورد،

‫اون موقع فکر می‌کردیم ‫قراره از دستش بدیم.

‫درست قبل از کریسمس بود. ‫دکترا گفتن که، اوم،

‫به نظر نمی‌رسید ‫که دووم بیاره.

‫پس تو این نامه،

‫از من قول گرفت ‫که حتی اگه اون اینجا نباشه،

‫باز می‌خواد ما ‫قشنگ‌ترین تعطیلات رو داشته باشیم.

‫- ولی دبی، اون اینجا بود.

‫و نه فقط برای اون کریسمس،

‫بلکه برای خیلی کریسمسای دیگه.

‫- آره، ولی حالا دیگه نیست.

‫پس می‌گم، چه راهی بهتر ‫برای ادای احترام

‫از اینکه یه جشن آخر بگیریم؟

‫- خیلی قشنگه، دبی. ‫ولی یه کم دیر نکردی؟

‫- مهم نیست.

‫اگه یکی که دوستش داری ‫برات نامه بنویسه

‫و ازت بخواد کاری بکنی،

‫چاره‌ای نداری جز اینکه انجامش بدی.

‫می‌دونی، قطع کردن ‫یه درخت لعنتی

‫خیلی راحت‌تر بود.

‫- هی، خواب‌آلود.

‫زنگ ساعت ‫ده دقیقه پیش خاموش شد.

‫- می‌دونم. ‫- هوم.

‫- خب، مگه تو جایی نباید باشی، ‫کاری نباید بکنی، کسی رو نبینی؟

‫- راست می‌گی. ‫باید بلند شم.

‫- اوه... آه.

‫اول،

‫باید این سفتی صبحگاهی رو ‫برطرف کنیم.

‫- تد. تد. تد، لطفاً... ‫لطفاً. لطفاً.

‫- چی، حالشو نداری؟ ‫- این نیست.

‫- فکر... فکر نمی‌کنم ‫دیگه باید این کارو بکنیم.

‫چی؟ بدون لباس ‫همدیگه رو بغل کنیم؟

‫بازی کنیم «این خوک کوچولوی سکسی ‫رفت بازار»؟

‫- آره.

‫- اوه.

‫- ببین، اوم، تد، لطفاً،

‫قبل از اینکه فکر کنی ‫یه چیزیه که نیست...

‫- منظورت اینه که منم؟

‫- نه.

‫- آره، معلومه. ‫هیچ‌وقت نیست.

‫- باید بهتر می‌دونستم.

‫- که وارد رابطه نشم؟

‫- اشتباه بود.

‫- عاشق شدن؟

‫سکس کردن؟ ‫صمیمی شدن؟

‫- برنامه می‌گه...

‫- به درک با برنامه! ‫این زندگی منه.

‫اجازه دارم ‫خودم تصمیم بگیرم.

‫- آره، و به‌عنوان مشاور تو، ‫وظیفه منه

‫که کمکت کنم ‫تصمیمای درست بگیری.

‫- اوم... کردی.

‫بیشتر از چیزی که فکرشو کنی ‫بهم کمک کردی.

‫همون‌طور که اون زنه ‫تو جلسه گفت.

‫نمی‌دونم چی کار می‌کردم،

‫چطور بدون تو ‫می‌تونستم دووم بیارم.

‫- ولی این شامل ‫خوابیدن باهات نمی‌شه.

‫- پس چرا کردی؟

‫برای جبران؟

‫- همون دلیلی که تو کردی.

‫چون دلم می‌خواست.

‫- ولی این داره بهت آسیب می‌زنه.

‫- به من آسیب می‌زنه؟ ‫چطور ممکنه به من آسیب بزنه؟

‫- چون الان باید روی خودت تمرکز کنی.

‫هیچ‌چیز دیگه مهم نیست، ‫و این شامل منم می‌شه.

‫- اون عوضی لعنتی منو انداخت.

‫بعد دروغ گفت، ‫گفت اتفاقی بود.

‫- چی، واسه همین زدی تو صورتش؟

‫- باید از خودت دفاع کنی.

‫- آره، و اگه باعث می‌شد خون بیاد چی؟

‫همه باید می‌فهمیدن تو مثبت هستی.

‫این چیزیه که می‌خوای؟

‫- آره. دقیقاً همینو می‌خوام.

‫- ببین، ‫تو عالی پیش رفتی،

‫بهتر از چیزی که هرکسی انتظار داشت.

‫- ثابت کردی چی؟

‫اینکه خیابونی‌ها نه‌تنها ‫می‌تونن ساک حرفه‌ای بزنن،

‫حتی می‌تونن گزارش کتابم بنویسن؟

‫- نه، منظورم این نبود.

‫پس چرا داری گندش می‌زنی؟

‫- انگار مهمه ‫چه نمره‌ای تو آزمون اس‌ای‌تی بگیرم،

‫یا اگه یه دانش‌آموز ممتاز ملی بشم،

‫چون آخرش قراره ‫مثل ویک تو یه جعبه باشم.

‫- اوه. ‫باشه، ببین.

‫مدت زیادی نیست که کسی ‫که منو آلوده کرد مرد.

‫- می‌شناختیش؟ ‫- آره.

‫- و نکشتیش؟ ‫- عشق سابقم بود.

‫- لعنتی. ‫نمی‌تونی به هیچ‌کس اعتماد کنی.

‫- نکته اینه که بعدش،

‫من یه سری کارهای ‫خودتخریب‌گر انجام دادم.

‫- مثل چی؟

‫- مثل مصرف استروئید،

‫چون فکر می‌کردم ‫سالم‌ترم می‌کنه.

‫ولی فقط بیشتر ضرر داشت ‫تا فایده.

‫و این چیزی رو تغییر نداد

‫که من هنوز این ویروس رو ‫تو بدنم دارم،

‫مثل تو، ولی...

‫مهم نیست چقدر می‌ترسیم ‫یا عصبانی هستیم،

‫نمی‌تونیم خودمونو نابود کنیم،

‫نمی‌تونیم بذاریم ‫زندگیمونو خراب کنه.

‫- نمی‌دونم داری ‫درباره چی حرف می‌زنی.

‫داداش، بهت گفتم.

‫یارو منو انداخت، ‫همین.

‫- باشه.

‫خب، فقط همین بود.

‫بیا، بریم... ‫بریم خونه.

‫- دونر و بلیتزن رو پیدا کردم.

‫- می‌خوای کمک کنم ‫جمعشون کنم؟

‫- مرسی، عزیزم. ‫گله رو تحت کنترل دارم.

‫- وای مسیح!

‫- صحنه گهواره. ‫مرسی که یادم انداختی.

‫خیلی وقته اینا رو ندیدی، نه؟

‫عاشقشون بود.

‫هر سال می‌گفت: ‫«گوزن‌ها کجان، مامان؟»

‫چون هر سال ‫می‌ذاشتیمشون رو پشت‌بوم.

‫بعد ویک مریض شد.

‫ولی امسال، ‫تا آخرش می‌ریم،

‫دقیقاً مثل قدیما.

‫- خب، من می‌ذارم تو ‫با گوزن‌هات تنها باشی.

‫- صبر کن، کجا داری می‌ری؟

‫- خرید کریسمس. ‫فقط ۳۱۰ روز مونده.

‫- مامان؟

‫مامان...

‫- امروز باید بیست بار ‫از این پله‌ها بالا پایین کرده باشم.

‫- فکر می‌کنم خیلی قشنگه ‫کاری که برای دایی ویک داری می‌کنی،

‫ولی خودتو خسته نکن.

‫- اوه، من خوبم، عزیزم.

‫- خب، حداقل ‫بذار کمکت کنم.

‫- نه، اشکالی نداره. ‫- من خوشحال می‌شم...

‫- خودم درستش کردم. ‫- فقط...

‫- مایکل، ‫می‌شه ول کنی؟

‫کمک لعنتی تو رو نمی‌خوام!

‫- مامان...

‫- فقط باید این کارو بکنم.

‫همه‌شو خودم، باشه؟ ‫- ولی چرا؟

‫- چون این آخرین درخواست ‫ویک بود.

‫و اگه همه‌شو ‫بی‌نقص انجام بدم،

‫همون‌جوری که اون می‌خواست، ‫شاید...

‫فقط باید درست باشه، ‫همین. باشه؟

‫هیچ‌چیز نباید خراب بشه.

‫- دیگه هیچ‌کس ‫حریم خصوصی رو رعایت نمی‌کنه؟

‫همه‌ش یه حق فراموش‌شده‌ست؟

‫- گاس کل روز ‫داره می‌گه «بابا».

‫- پس یهو به سورئالیسم آلمانی ‫علاقه پیدا کرده.

‫- فکر کنم منظورش تویی. ‫سعی کن بامزه باشی.

‫کل روز یه بچه وحشتناک بوده.

‫- اوه، اون چیه؟

‫می‌خوای اونو نگاه کنی؟

‫بوپ.

‫می‌بینی...

‫پسر خوشگل، گاس؟

‫اون نه‌تنها می‌دونست چطور زندگی کنه...

‫بلکه می‌دونست کی بمیره.

‫- نه. ‫- هوم‌هوم.

‫- نه مرگ.

‫- خودشو نبینه...

‫که پیر و حال‌به‌هم‌زن بشه.

‫خودشو نبینه ‫که کم‌کم تجزیه می‌شه،

‫بدون «بازگشت به پوشک».

‫با یه شکوه غریب رفت، ‫با هر دو تخم سالم.

‫- برای جیمز دین ‫یه کم کوچیک نیست؟

‫- خب، نمی‌خوای که ‫تلتابیز نگاه کنه، نه؟

‫ممکنه همجنس‌گرا بشه.

‫- می‌دونی، به شیوه عجیب ‫و زیرکانه خودت،

‫پدر بدی نیستی.

‫- خب، ترجیح می‌دم خودمو ‫یه ضد-پدر ببینم.

‫- خب، هر چی که هستی...

‫اگه دوست داری ‫وقت بیشتری باهاش بگذرونی،

‫فقط کافیه بخوای.

‫- فکر کنم به همون ‫نقش‌های کوتاه بدون ذکر نامم بچسبم.

‫- می‌دونی، یه روز ‫تو آینده‌ای نه‌چندان دور،

‫داریم تماشاش می‌کنیم ‫که از مدرسه فارغ‌التحصیل می‌شه.

‫بعد فکر کنم ‫یه دختر جوون دوست‌داشتنی...

‫یا پسر.

‫شاید ازدواج کنه.

‫شاید نوه‌هایی داشته باشه.

‫- اوه، تو واقعاً ‫بلدی یه لحظه رو خراب کنی، نه؟

‫- نگران نباش.

‫مطمئنم تو جذاب‌ترین ‫و خوش‌تیپ‌ترین ضد-بابابزرگ می‌شی.

‫- به جاش اون به جمع ‫سلبریتی‌ها پیوست

‫که همیشه به‌عنوان ‫جوون و دست‌نخورده

‫توسط زمان به یاد می‌مونن.

‫- و با همه اینا، ‫باید تعلیقم بشی.

‫- انگار زنگ زدم ‫و تهدید به بمب‌گذاری کردم

‫یا رفتم تیراندازی راه انداختم.

‫- مسئله این نیست، ‫زرنگ!

‫به اندازه کافی ‫دردسر برای نگران شدن دارم

‫بدون اینکه بخوام ‫برای تو هم نگران باشم.

‫- پس نگران نباش.

‫- هر چقدر دلم بخواد ‫لعنتی نگران می‌شم.

‫اصلاً به چی فکر می‌کردی؟

‫- به هیچ‌چیز فکر نمی‌کردم.

‫- معلومه.

‫- هنوز اجازه نداری بری.

‫- نمی‌خوام اینجا بشینم ‫و سرم داد بکشن.

‫- پس مثل احمقا ‫رفتار نکن.

‫- مایکل، بس کن.

‫- خب، فقط این کم بود ‫که اون دردسر درست کنه.

‫- برو به اتاقت.

‫برو.

‫- باید بفهمه نمی‌تونه ‫همه‌جا دنبال دعوا راه بندازه.

‫و تو نمی‌تونی نازشو بکشی. ‫- نازشو نمی‌کشیدم.

‫- چیزی که لازم داره ‫یه کم انضباطه.

‫- چیزی که لازم داره ‫یه کم درکه.

‫ببین، می‌دونم تو کلی ‫چیز برای کنار اومدن داری، ولی اونم همین‌طور.

‫- داییش نیست ‫که تازه مرده.

‫مادرش نیست ‫که دیوونه شده.

‫- نه، ولی اونیه که ۱۶ سالشه، ‫مثبته،

‫و داره برای اولین بار ‫با مرگ مرتبط با اچ‌آی‌وی کنار میاد.

‫سعی کن تصور کنی ‫چقدر باید وحشتناک باشه.

‫تصور کن چقدر باید وحشتناک باشه.

‫پس اگه الان داره بدقلقی می‌کنه،

‫چون از شدت ترس ‫داره می‌میره.

‫- متأسفم. ‫حتی بهش فکر هم نکردم.

‫- چرا باید فکر کنی؟ ‫تو که این بیماری رو نداری.

‫- * در خدمت لذت تو

‫* با خوشحالی برده‌ات

‫* در خدمت لذت تو

‫* از گهواره تا گور

‫* صداتو می‌شنوم

‫* حتی وقتی حرف نمی‌زنی *

‫* همه‌چیز محو می‌شه

‫* جز تو

‫- هی، ببین کی اینجاست!

‫تدی بوی. ‫کجا بودی لعنتی؟

‫دور دور می‌کردی؟

‫- آره.

‫- بعداً می‌ریم ‫خونه دکتر سی.

‫- داغ، داغ، داغ! ‫- می‌خوای بیای، بیای، بیای؟

‫- اوم... ‫نه، مرسی بچه‌ها.

‫فکر می‌کردم...

‫یعنی، اوم...

‫اگه دارین، می‌دونین...

‫- یه کم تینا؟

‫- * اذیتم کن، عزیزم

‫- مرسی. ‫- هی، هی.

‫یه پیشنهاد ویژه یه‌بارمصرف.

‫اولین دوز حساب من.

‫- قبلاً هیچ‌وقت منو رد نکرده.

‫- باید اعتراف کنم، ‫شبیه اون

‫برایان کینی که همه می‌شناسیم ‫و حس دوگانه‌ای بهش داریم نیست.

‫- باید برم.

‫- تدی!

‫- شاید دارم براش ‫ زیادی پیر می‌شم.

‫شاید موهامه.

‫- عزیزم، من عاشق موهاتم.

‫و اگه تو زیادی پیری،

‫بقیه ما باید ‫تو خونه سالمندان باشیم.

‫- پس چی؟ ‫- شاید تو یه افتی.

‫تو بهترین غیر-رابطه‌ها ‫هم پیش میاد.

‫یه کم تندش کن.

‫- ولی هیچ‌چیز،

‫و تقریباً هیچ‌کس نیست ‫که ما باهاشون نکرده باشیم.

‫- فقط چند تا مواد جدید لازمه

‫تا یه غذای قدیمی و آشنا ‫رو سرحال بیاری.

‫- آره!

‫اوه، آره.

‫- * تو تاریکی، ‫ولی می‌تونم ببینم *

‫* یه جور چشم‌انداز

‫- خیلی داغه. ‫- اوهوم.

‫- * زنجیرها رو باز کن

‫- فکر کردم شاید ‫یه شب طولانی و سخت بخوای

‫بعد از یه روز طولانی و سخت.

‫- اوم...

‫می‌دونی، ‫یهو یادم اومد، من...

‫یه چیزی تو اداره جا گذاشتم.

‫- * روز به روز حالا، ‫بالاخره من *

‫- برایان...

‫- * با دستای زمان

‫* زیاد طول نمی‌کشه

‫- خدایا.

‫- می‌خوام یه چیز خوب ‫برای مهمونی بپوشی.

‫اون پلیور جدیدی که برات گرفتیم.

‫یه موقعیت خاصه، و ‫اون می‌خواد ما بهترین قیافه‌مونو داشته باشیم.

‫و اگه بعد از مدرسه وقت داشتی ‫موها تو کوتاه کنی...

‫- تغییر قیافه‌م تموم شد؟

‫- آره، تموم شد. ‫- خوبه، چون نمیام.

‫- حداقل کاری که می‌تونی بکنی ‫اینه که سعی کنی یه سر بزنی.

‫- من سوار گوزن بابانوئل نمی‌شم،

‫مخصوصاً وقتی ‫حتی لعنتی کریسمس هم نیست.

‫- برای اون مهمه ‫که به خواسته‌های ویک احترام بذاره.

‫- پس وقتی من مردم ‫اون چی کار قراره بکنه؟

‫یه شکار تخم‌مرغ عید پاک برام راه بندازه؟

‫- تو قرار نیست بمیری.

‫تو قراره مدت طولانی، ‫خیلی طولانی اینجا باشی.

‫- تو از کجا می‌دونی؟

‫جواب بده.

‫- نمی‌دونم. ‫- پس این لعنتی رو نگو.

‫- واسه همین مهمه ‫که هممون تو حال زندگی کنیم،

‫همون‌طور که بن می‌گه.

‫- این یه نصیحت فوق‌العاده‌ست، رفیق.

‫چرندیات بودایی بن ‫واقعاً بهم الهام داده.

‫خب، بهتره تکونی به خودم بدم ‫قبل از اینکه «حال»م تموم بشه.

‫- هی.

‫هی، هی!

‫اگه نمی‌خوای، ‫مجبور نیستی بیای.

‫بیا.

‫- کیه؟

‫- روح کریسمس گذشته.

‫تبریکات فصلی.

‫دارم سعی می‌کنم ‫برای مراسم ویک، اوم...

‫بی‌خیال.

‫فقط اومدم بگم که ‫من، اوم، نامه‌تو خوندم.

‫- اوه، خوندی؟

‫- راستش چند بار.

‫خیلی خوب نوشته شده بود.

‫و کاغذ فوق‌العاده‌ای.

‫- اوه آره، ‫من، من گرفتمش

‫از اون مغازه کوچیکی ‫که تو بهم معرفی کردی،

‫می‌دونی، جایی که ‫کارت ویزیتاتو درست کردی.

‫- اوه، عاشق اون مغازه‌م.

‫و اون پسر بریتانیایی بامزه، ‫مورگان، که اداره‌ش می‌کنه؟

‫- آره. اون داغه، نه؟

‫آره.

‫من همیشه برای اون لهجه ‫یه جنده احمق بودم.

‫می‌دونی، یه «چریو» می‌گه، ‫و پاهام می‌رن سمت شمال.

‫اوم، آره، اون-- ‫نامه. اوم...

‫پس من، اوم... ‫خوندمش و...

‫- صبر کن. تو نامه رو ‫به من پس دادی. من انداختمش دور.

‫- خوشبختانه برای هردومون،

‫اوم، بلیک پیداش کرد ‫و، اوم، به من پسش داد.

‫- من، اوم... ‫نمی‌دونستم این کارو کرده.

‫- خب، من--من، اوم... ‫خوشحالم که کرد،

‫چون راستشو بخوای...

‫یه بخشی از من بود که...

‫نمی‌خواست تو خوب بشی.

‫می‌خواست تو درد بکشی،

‫فکر می‌کرد لیاقتت همونه.

‫خیلی عوضی‌یه، نه؟

‫- نه واقعاً.

‫منم خودم همین حسو داشتم.

‫- به هر حال، اوم...

‫باید بهش آفرین گفت. ‫مشاور خیلی خوبیه.

‫و یه... ‫و یه دوست خیلی خوب

‫که انقدر به تو اهمیت می‌ده.

‫شانس آوردی که داریش.

‫خب، تدی، من، اوم...

‫فقط می‌خواستم ‫برات بهترین‌ها رو آرزو کنم.

‫- انگار به یه ساک زدن نیاز داری.

‫- به یه جونت راضی‌م.

‫یهو حس کردم ‫یه حجم عظیم از مرگ.

‫- این یه نمایشنامه ‫از آرتور میلر نیست؟

‫- یه مشاهده آزاردهنده‌ست ‫از مایکل نووتنی.

‫هر جا که نگاه می‌کنم، من...

‫با حقیقت گریزناپذیر ‫فانی بودن آدما روبه‌رو می‌شم.

‫- مرگ واقعاً ‫می‌تونه حسابی حالتو بگیره.

‫- منظورم فقط ویک نیست.

‫بن و هانتر.

‫وای، این...

‫یه چیز وحشتناکه برای گفتن.

‫حتی دوست ندارم ‫بهش فکر کنم، ولی...

‫اونا ممکنه ‫مثل اون بمیرن...

‫و من می‌مونم

‫که وسایلشونو جمع کنم ‫و چراغا رو خاموش کنم.

‫- * با هم، ‫دست تو دست *

‫- فقط چون اونا مثبتن ‫به این معنی نیست

‫که قراره اول اونا برن.

‫شاید برای خودت هم پیش بیاد.

‫ممکنه بری تو خیابون...

‫زیر یه...

‫مرسدس کمپرسور بری.

‫خیلی باکلاس‌تر از اتوبوس.

‫- مرسی.

‫- برو اداره پست ‫یه تمبر بخر...

‫توسط یه کارمند پستی عصبانی ‫تیربارون شی.

‫اگه دقت نکرده باشی،

‫این روزا، ‫همه‌شون عصبانین.

‫- * ساکت مثل یه قبر

‫* اون‌ورتر

‫- من فقط...

‫فقط از فکر تنها موندن ‫می‌ترسم.

‫- این‌جوری بود که همه‌مون اومدیم.

‫این‌جوریه که همه‌مون می‌ریم.

‫- آره، ولی تا اون موقع، من...

‫دوست دارم حداقل این توهم رو داشته باشم ‫که یکی دیگه اونجاست،

‫حتی اگه موقتی باشه.

‫- هر چی دوست داری باور کن، ‫ولی...

‫هر چی کمتر بهش بچسبی، ‫رها کردنش راحت‌تره.

‫- شاید همین‌طور باشه.

‫با این حال، خوشحالم که تو رو دارم.

‫- کی چیزی درباره من گفت؟

‫- خب...

‫خوبه که بدونم ‫هر اتفاقی که بیفته،

‫ما همیشه همدیگه رو داریم، ‫مثل همیشه.

‫درسته؟

‫- سواری لازم داری؟

‫- اوه، هی. اشکالی نداره. ‫زیاد راه نیست که پیاده برم.

‫- داره سرد می‌شه. ‫انگار قراره برف بیاد.

‫- به هر حال مرسی.

‫- لطفاً؟

‫- ببین، اوم...

‫تد، من قبلاً سعی کردم ‫برات توضیح بدم.

‫دیگه نمی‌دونم چی بهت بگم.

‫- پس بذار من حرف بزنم، باشه؟

‫ببین، بعد از اینکه بهم گفتی

‫دیگه نمی‌خوای منو ببینی...

‫- گفتم فکر خوبی نیست ‫که همدیگه رو ببینیم.

‫- درسته. انقدر ناراحت شدم، ‫می‌دونی چی کار کردم؟

‫- نه.

‫- بهترین جنس دکتر سی.

‫قیمت خوبی هم داشت.

‫- لعنتی.

‫- ولی بعد از اینکه ‫یه کم دورش زدم،

‫یه حساب‌کتاب کردم ‫و فهمیدم،

‫این کار منو ‫دوباره می‌بره تو وضعیت منفی.

‫این بار، شاید برای همیشه. ‫پس تصمیم گرفتم بی‌خیالش شم.

‫- تصمیم عاقلانه‌ای بود.

‫- ببین، وقتی اولین بار همدیگه رو دیدیم...

‫عاشق شدم چون تو ‫نیاز داشتی ازت مراقبت کنم.

‫این بار، عاشق شدم

‫چون من نیاز داشتم تو ‫از من مراقبت کنی، و کردی.

‫در واقع، اگه تو نبودی ‫الان اینجا وایستاده نبودم.

‫اگه تو نبودی.

‫و خیلی متأسفم...

‫اگه زیادی خودخواه بودم ‫و زیادی حشری که اینو نبینم.

‫- م-مرسی...

‫تد.

‫- حالا این ما رو کجا می‌ذاره؟ ‫یعنی...

‫جز اینکه دوباره ‫زمان‌بندی‌ام افتضاح بود و بدشانسی آوردم.

‫- آره، انگار همیشه ‫همینه، نه؟

‫شاید یه روز، ‫زمانبندی درست باشه.

‫- فکر می‌کنی؟

‫- آدم می‌تونه امیدوار باشه.

‫- اوه...

‫فقط برای احتیاط، ‫اگه وسوسه شدی.

‫- چی فکر می‌کنی؟

‫داره برف میاد.

‫- باورم نمی‌شه ‫داری می‌ری.

‫- پرواز ۱۸.

‫بارسلونا و مادرید.

‫دوست داری کمکم کنی ‫اسپانیاییمو تمرین کنم؟

COMO ESTA USTED?

‫- خوبم، مرسی، ‫ولی تو حتماً دیوونه شدی.

‫- یه جور چیز خودجوشه.

‫- و ما چطور ‫قراره...

‫یه‌جوری خودجوش ‫جای تو رو پر کنیم

‫وقتی داری ‫کونت رو برنزه می‌کنی؟

‫تو با رمسون، براون، ‫آیکونیکس جلسه داری.

‫- می‌تونن صبر کنن. همه‌شون ‫می‌تونن تا وقتی برگردم صبر کنن.

‫- کی قراره برگردی؟

‫- بهت خبر می‌دم.

‫پنج ساله برات کار می‌کنم،

‫و هیچ‌وقت ندیدم ‫تو همین‌جوری ول کنی بری.

‫پس چرا حالا، وقتی ‫تازه شرکت خودتو راه انداختی،

‫یهو تصمیم گرفتی که...

‫- خب، این نکته رئیس خودت بودنه، نه؟

‫ساعتای خودتو بسازی، ‫هر وقت خواستی بیای و بری،

‫به هیچ‌کس جواب پس ندی.

‫- تقریباً هیچ‌کس.

‫- آه، زنجیر و بند.

‫سینتیا...

‫می‌شه ما رو تنها بذاری؟

‫- حتماً کلی ‫میوه تازه بخور

‫و کلی ‫آب لوله‌کشی بنوش.

‫- کجا داری می‌ری؟

‫- ایبیزا. ‫امشب می‌رم.

‫- بدون من؟

‫- خب، تو داری ‫برمی‌گردی مدرسه، یادته؟

‫و خیلی غیرمسئولانه‌ست

‫اگه من ‫تو رو همین‌جوری بکشم بیرون.

‫- مدرسه به درک. شرط ‫به درک.

‫به درک با تو. یعنی، ‫ما قرار بود با هم بریم.

‫- ما ازدواج لعنتی نکردیم!

‫و من لازم نیست ‫اجازه لعنتی تو رو بگیرم

‫اگه بخوام جایی برم.

‫- تو راس می‌گی.

‫کاملاً راس می‌گی.

‫ما هیچ تعهدی نداریم ‫که به هم چیزی بگیم.

‫ببین، اگه یه چیزی کردم ‫یا چیزی گفتم

‫که تو رو عصبانی کرد، ‫قصد نداشتم.

‫- تو نیستی.

‫- هی، چیه؟

‫پس چی؟

‫باشه.

‫تو برو هر کاری ‫که باید بکنی رو بکن

‫به هر دلیلی ‫که باید انجامش بدی.

‫فقط می‌خوام بدونی ‫دوستت دارم.

‫و وقتی برگشتی ‫اینجا می‌مونم.

‫- * سالن‌ها رو با شاخه‌های هولی تزئین کن *

‫* دور درخت کریسمس می‌چرخیم *

‫* تعطیلات شادی داشته باش

‫* همه با شادی می‌رقصن

‫* به شیوه جدید و قدیم *

‫- مرسی.

‫- خیلی مهربونی.

‫- همیشه می‌دونستم ‫شاندا لیر

‫دوباره رو پاشنه‌هاش وایمیسه.

‫- نمی‌تونی یه درگ کویین خوب رو زمین بزنی.

‫راستش اینه که آقایون مو بورها رو ترجیح می‌دن؟

‫- نمی‌دونم درباره آقایون، ‫ولی پیرمردای کثیف مطمئناً این‌طورن.

‫- حتی بهتر.

‫- همش فکر می‌کنم، ‫نمی‌تونم صبر کنم

‫برای حراج‌های بعد کریسمس.

‫بعد یادم میاد ‫کریسمس نیست.

‫- دب واقعاً سنگ تموم گذاشته.

‫- اون الف‌ها چی؟

‫با بندهای چرمی ‫تو حیاط جلویی؟

‫- ایده دایی ویک بود.

‫- بفرما. ‫بابانوئل رو امتحان کن.

‫محبوب‌ترینش برای ویک بود.

‫وقتی بچه بود، ‫عادت داشت سرشو گاز بگیره.

‫- کاش الان اینجا بود ‫تا اینا رو با ما شریک شه.

‫- کی گفته نیست؟ ‫پس بذار لبخندتو ببینه.

‫برو.

‫- * و بهشت ‫و طبیعت می‌خونن *

‫* و بهشت و بهشت

‫- یه کم می‌خوای؟

‫- اوه، راستش ‫از اگ‌ناگ متنفرم.

‫- آه، منم همین‌طور.

‫یه‌جوری حس می‌کنم مجبورم.

‫- * او بر جهان حکم می‌راند

‫* با حقیقت و لطف

‫- خب.

‫یه چیز خوب درباره جشن گرفتن ‫کریسمس خارج از فصل...

‫- قیمتا ارزون‌تره؟

‫- دوباره یادت می‌افته ‫که باید هم‌نوعت رو دوست داشته باشی.

‫- * عدالتش

‫- کریسمس مبارک، ام.

‫- تو هم، تدی.

‫- * و شگفتی‌های عشقش

‫- می‌تونم توجه همه رو داشته باشم، لطفاً؟

‫همه، بیاین داخل.

‫امسال، کریسمس ‫یه کم زود اومده،

‫یا یه کم دیر، ‫بستگی داره از چه زاویه‌ای نگاه کنی.

‫ولی، اوم، به هر حال اینجاست.

‫و، اوم، به خاطر اینه که ‫ویک این‌جوری می‌خواست،

‫که همه دوستاش

‫تعطیلات مورد علاقه‌ش رو ‫جشن بگیرن...

‫و خودش رو.

‫- آفرین. ‫همه: آفرین.

‫- حالا، وقتشه که ‫لمس نهایی رو به جشن اضافه کنیم.

‫برای مراسم.

‫هر سال، من و ویک

‫سر این دعوا می‌کردیم که ‫کی فرشته رو روی درخت بذاره.

‫معمولاً اون می‌برد، چون...

‫من بهش اجازه می‌دادم.

‫ولی حالا...

‫امسال، برادر کوچولو...

‫من این کارو می‌کنم، به افتخار تو.

‫- مواظب باش، مامان.

‫اگه بتونم ‫برم بالای پشت‌بوم،

‫می‌تونم برم بالای ‫یه صندلی لعنتی.

‫- هی.

‫- اوه! ‫- عیسی.

‫- نه.

‫نه!

‫- * شکوه بر خدا

‫- باید بی‌نقص می‌شد.

‫- مامان... ‫- نه، باید بی‌نقص می‌شد!

‫باید بی‌نقص می‌شد!

‫- * اوه، ‫بیایید او را ستایش کنیم *

‫* اوه، بیا

‫- باشه، آقای کینی،

‫آروم باش و از ده ‫به عقب بشمار.

‫- ده...

‫نه...

‫هشت...

‫هفت...

‫- * فقط آروم باش

‫* و نفس بکش

‫* فقط آروم باش

‫* و نفس بکش

‫* بذار همه‌چیز

‫* محو بشه

‫* بذار همه‌چیز محو بشه

‫* خواب بدون رویا

‫* خواب بدون رویا

‫* به سمت نور سقوط کن

‫* به سمت نور سقوط کن

‫* دعا کن خداوند

‫* روحم

‫* نگه داره

‫* آه

‫* آه

‫* آه

‫* آه