Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
- یک، دو، سه، چهار،
پنج، شش، تکونش بده، رفیق.
* نبض رو شروع کن
* نبض رو شروع کن
* نبض رو شروع کن
* نبض رو شروع کن
- قهوه؟ تماسهات.
نسخه پیشنویس مجله "هیت" مال تو. - هوم.
رمسون هنوز ندیدتش؟
- فکس تازه اومده. خیلی ذوقزدهست.
- برایان کینی "با انتقام برگشته."
- این کمپین قراره یه انقلاب راه بندازه.
دوران "دیگه هیچ مزخرفی" تو تبلیغات.
- آره، بعدش میدونی، آهنگهای تبلیغاتی نوشابهها
درباره دندونای پوسیده و بچههای بیشفعال میشه.
- این دیگه چه کوفتیه؟
- اوه، فقط چند هزار فرم برای امضا کردنت--
بیمه، بازنشستگی و مزایا، تأمین اجتماعی.
- میتونم کلی چیز جالبتر فکر کنم
که با دست راستم انجام بدم.
- مطمئنم میتونی، ولی فعلاً،
من باید به کار کسبوکارت رسیدگی کنم
و بیزنست رو راه بندازم.
اوه، اِ...
میخواستم اینم بهت بدم.
- از طرف کیه؟
- در واقع، اِ، از طرف منه.
جزئی از برنامهست. اسمش جبران کردنه.
- چه شیرین.
یه ولنتاین ۱۲ مرحلهای.
تحت تأثیر قرار گرفتم، تئودور.
ولی، اِ... چک کجاست؟
- اینم همون جوابی بود که انتظارشو داشتم.
پیام بذار.
- هدف از داشتن موبایل اینه که روشن نگهش داری.
کجایی لعنتی؟
- خیلی خوب تیراندازی میکنی.
- وقتی بچه بودم خیلی تمرین کردم.
قوطیهای حلبی تو حیاط پشتی. خرگوشها.
- وقتی بچه بودی تفنگ داشتی؟
- یه ششلول داشتم، رفیق، قبل از اینکه دوچرخه داشته باشم.
جایی که بزرگ شدم، همه داشتن.
- من حتی اجازه نداشتم تفنگ بادی داشته باشم.
- امتحانش کن.
- نه، مرسی.
- بیا، بچه ننهنباش.
راستدستی، درسته؟
- آره. - باشه.
پس با دست راستت نگهش دار.
حالا، دیدت رو با چشم راستت تنظیم کن،
بعد ماشه رو بکش.
عصبی هستی؟
نه. دست ناتوانمه،
از وقتی که کتک خوردم.
بعضی وقتها اذیت میکنه.
- باشه، پس اینو امتحان کن.
دست چپت رو بذار رو مچت تا ثابتش کنه.
دستاتو صاف نگه دار. پاهاتو یه کم باز کن،
برای تعادل.
حالا یه تکون داره، پس مقاومت نکن.
فقط باهاش برو، مثل بهترین تجربهای که تا حالا داشتی.
- وای. خیلی شدید بود.
- غرب چطور فتح شد.
ولی دفعه بعد، سعی کن هدف رو بزنی.
- لعنتی، سختتر از اونیه که فکر میکردم.
- راز کوچیکم رو بهت میگم. میبینی که صورت نداره؟
خب، من بهش یه صورت میدم.
کسی که لیاقت یه گلوله بین چشماشو داره.
- مثلاً کی؟
- مثلاً وین، کاپیتان تیم فوتبال.
اون و دوستای ورزشکارش منو نگه داشتن
و اون با چاقوی جیبی کلمه "کونی" رو رو باسنم حک کرد.
بنگ!
- یا آقای مَکلی،
که مجبورم کرد اونو به کلاس نشون بدم--بنگ.
یا پدرم،
که وقتی بهش گفتم اونا چیکار کردن یه سیلی به صورتم زد.
بنگ.
- انگار هیچ کمبودی برای هدفات نداری.
- شرط میبندم تو هم چندتا داری.
هو-هو! هر بار جواب میده.
خب، به کی فکر میکردی؟
- "خودت کیرتو بمک، حرامزاده."
این قطعاً یه چیز خیلی قویه.
- خب، جاستین همینو میخواست.
اون اصرار داشت که باید اینجوری باشه.
- تخممرغاتون اینجاست، پسرا.
فقط سفیده، گوجهفرنگی، بدون نون.
املت پنیری، سوسیس،
و یه طرف پنکیک.
عیسی مسیح، این دیگه چیه؟
برعکسش کنی، انگار یه نفر
کیرشو تو دهنش فرو کردن.
- راستش کنی هم همینطوره.
- خب، سکس مردونه بیدلیل یه چیزه.
شخصاً، من مشکلی باهاش ندارم. - میدونیم.
- ولی خشونت بیدلیل، اون یه داستان دیگهست.
- در واقع، من فکر نمیکنم بیدلیل باشه.
در واقع، میتونم بگم که،
هرچند این تصاویر ناراحتکننده باشن،
اونا یه بیان مشروعن
از خشم هر مرد همجنسگرایی نسبت به--
قربانی شدن و به همین دلیل میتونن توجیه بشن
بهعنوان یه اثر هنری پرشور و بدون سازش.
- خب، شاید همینطور باشه.
ولی هنوزم کیرش تو دهنش فرو شده.
کجایی لعنتی؟
نزدیک بود گزارش گم شدنت رو ثبت کنم.
- میدونی چقدر کار لازمه
برای باز کردن وسایل یه جای جدید؟
- چی، فراموش کردی تلفنتو باز کنی؟
پس کی میتونم ببینمش؟
خواهر، ما هنوز حتی حوله ظرفشویی نگرفتیم.
ولی به محض اینکه قابلقبول بشه،
تو اولین مهمون رسمیمون میشی.
- ها.
شنیدین، پسرا؟
من اولین مهمون رسمیم.
- اون چیزی که گفتی درباره اینکه
یه اثر هنری بدون سازشه جدی بود؟
- کاملاً. هر کلمه.
و، اوم، امیدوارم تو هم با من درباره کتابم به همین صداقت باشی.
- بن... - هی...
اشکالی نداره، اشکالی نداره. اوم... من فقط چند روز پیش بهت دادمش
چند روز پیش-- نباید چیزی میگفتم.
- نه، این نیست. این--
فقط اینه که من هنوز خوندنش رو تموم نکردم.
ولی به محض اینکه تمومش کنم...
- اوه.
- حتی اگه موافقت کنم که از این پرونده دست بکشم
و بذارم لری مسئولیت جلسات رو بر عهده بگیره،
ژانت و آنا هرگز موافقت نمیکنن.
- اوه، البته که نه. اونا فقط موکلهای تو نیستن.
اونا دوستامونن.
- و اونا به من وابستهان.
اونا به من اعتماد کردن، من بهشون قول دادم.
هیچ دلیلی تو دنیا وجود نداره
که من نباید نمایندگیشون رو بر عهده بگیرم.
نیازی نیست منو متقاعد کنی.
یه پیوند، یه خواهری،
که بعضی آدما به سادگی نمیتونن درکش کنن.
- بیشتر مردا. - مردا؟
کسی از مردا حرفی زد؟
- یکی به خصوص.
- شریکم، لری جیکوبز.
- اوه، اون وکیلای پرقدرت و پرخاشگر،
از نوع وکیلای یهودی برام جذاب نیستن.
اِ، البته به جز تو.
- همهچیز رو گرفتی، عزیزم؟
- اِ، به جز شماها.
- تو قراره کاملاً خوب باشی.
- میدونم، میدونم.
من یه پسر بزرگم. بعضیها میگن خیلی بزرگ.
پس هیچ دلیلی وجود نداره که من خونه خودم رو نداشته باشم.
- وقتی درستش کنی، عاشقش میشی.
- اوه، اون از قبل مبله اومده، اِ، آماده اسبابکشی.
تنها کاری که باید بکنم باز کردن چمدونامه. - همین، حتی بهتر.
- عالی و سلامت باشی(ظاهرا به زبان آلمانی).
- به اندازه کافی نزدیک. به سلامتی برو.
- خب... این همونه.
با دایی اِمات خداحافظی کن، عزیزم.
آه، بالاخره تنها.
- هی، کسی رو فراموش نکردی؟
و یه نفر دیگه که تو راهه؟
ما برای ۱۸ سال دیگه تنها نمیشیم. ها.
- تو به یه میدان تیر رفتی؟
- وقتی دستش اومد، عالی بود.
- فکر میکردم از تفنگ متنفری.
حتی اون طومار رو تو دبیرستان امضا کرده بودی.
- هنوزم همینطورم.
باور نمیکنی چه حسی داشت.
- ها.
اون سوراخ گلوله رو درست بین چشمها میبینی؟
قبل از شلیک کردن، به یه نفر فکر میکرد،
ولی بهم نگفت کی. - اوه.
شرط میبندم کریس هابز بود. - دافنه.
- فکرشم میکردم. - اون کیه؟
- یه ورزشکار دبیرستانیه که یه بار براش خودارضایی کردم.
بعد از اون، خیلی ازم خوشش نیومد.
- اوه، همیشه شک داشتم که مخفیانه عاشقت بوده.
- انگار مثل بعضی از احمقاییه که با من تو مدرسه بودم.
اونا احتمالاً از این میترسیدن که همجنسگرا باشن.
- آره، هر چی که بود...
وقتی منو تو جشن پایان سال دید، که با برایان میرقصیدم...
- که، برای ثبت، واقعاً فوقالعاده بود.
- قاطی کرد.
بعدش، منو دنبال کرد
تا پارکینگ با یه چوب بیسبال.
کلهام رو خرد کرد.
تو کما بودم، بعدش، اوم، توانبخشی
برای تقریباً شش ماه.
- میتونی باور کنی اون عوضی تقریباً آزاد شد؟
یه سیلی به مچ دستش،
چند ماه خدمات اجتماعی تو بیمارستان ایدز.
- میتونم باور کنم.
- آخرین باری که دیدمش، اونجا بود،
زمین رو تمیز میکرد.
گفت منم مثل بقیهها میشم،
که من لیاقت مرگ رو داشتم.
- امیدوارم حسابی اون عوضی رو کتک زده باشی.
- خیلی ترسیده بودم که چیزی بگم،
پس فقط اونجا وایستادم مثل یه همجنسگرای لعنتی.
- آپارتمان فوری-- فقط، اِ، یه ترفند اضافه کن و هم بزن.
خب نظرت چیه؟ - عالیه، اِم.
من خیلی برات خوشحالم. - مـم.
اوه، مراقب باش، برایان، داری میریزی.
نمیخوام لکهای رو مبل بمونه.
اوه. هنوز نه، به هر حال.
اِ، میدونی، اینجا، اِ،
یه جورایی منو یاد یه جایی میندازه که--
لوفت من.
آیا با دکوراتور تو خوابیدم؟
- برایان، ازت خواستم مراقب باشی. بیا.
امیدوارم یه شوینده تو آشپزخونه همراهش باشه.
- به این تقلید مزخرف میگی صندلی بارسلونا؟
بیشتر شبیه صندلی تیخواناست.
- هر چی.
اوه، لعنتی. خشک. - یه گاز میخوای؟
- مـم-مـم.
- میتونی از ساندویچ منم یه کم بخوری.
- بس کن.
به بن یه دروغ گفتم... یه دروغ گنده و چاق.
- باشه، با کی خوابیدی؟
- هیچکس. - خب، پس سریع بگو.
- کتابش رو سه روز پیش تموم کردم...
ولی بهش گفتم هنوز دارم میخونمش.
- همین؟ این همون دروغ گنده و چاقه--نه.
یه دروغ گنده و چاق اینه که "تو دهنت نمیریزم."
فقط رو مبل نریزه.
- اون ازم میخواد صادق باشم،
بهش بگم واقعاً چی فکر میکنم.
- و واقعاً چی فکر میکنی؟
- یه جورایی کسلکننده بود.
- یه جورایی مثل خودش؟ اون شریکته، مایکی.
باید بشینیش، دستش رو بگیری و بگی،
"عزیزم، این یه تکه گه بخارپز از اسبه."
- میتونی اینو به جاستین بگی؟ - آره.
خوشبختانه، اون پسر یه نابغهست.
- تو خیلی کمککنندهای. - و تو رقتانگیزی.
اگه نتونی صادق باشی،
پس چه جور رابطهای داری؟
فقط یه چیز ارزون...
- تقلبی.
میخوای یه کم؟ خوبه.
- لری، دادگاه یه چیزی برامون فرستاده--
- اوه، اِ، بیا تو، مِل.
- سلام، بچهها. چی دارین--
قرار بود جلسهای داشته باشیم؟
- مِل، من و ژانت و آنا درباره پرونده صحبت کردیم.
- بدون من؟ - مِل، اِم--
- مِل، همهمون میدونیم این قاضی جدید چقدر محافظهکاره.
- باور کن، این هیچ ربطی به تو نداره.
- ما عاشق توییم. خودت میدونی.
- فقط اینه که...
ما احساس میکنیم که--
- خودم از توضیح و اشکهاتون معاف میکنم.
میفهمم. کاملاً.
مِل...
- بن، کتابت رو تموم کردم،
و تو انتخابهای واقعاً جالبی کردی.
بن، کتابت رو تموم کردم،
و با اینکه تو بعضی جاها یه کم طولانیه،
مطمئنم با یه کم ویرایش، اِم...
یه خوندنی عالیه،
مخصوصاً اگه مشکل خواب داشته باشی.
بن، کتابت رو تموم کردم...
و... - واقعاً؟
- بن. اینجا چی کار میکنی؟
- اِ، داشتم میرفتم باشگاه، اِ،
فکر کردم سرم رو بکنم تو و یه سلام بگم.
پس تمومش کردی؟
- آره.
و من-- فقط میخوام بگم که...
ببخشید.
سلام، مامان. حتماً، مامان.
باشه، مامان.
خداحافظ، مامان. اون مامان بود.
- هـم، فهمیدم. پس فقط میخوای بگی...
- اوه. سلام.
اِ، میشه ۳ دلار و ۵۰ سنت.
باشه، یک...
دو...
باشه، سه...
۴۱، ۴۲، ۴۳، ۴۴، ۴۵.
بفرما. هر وقت خواستی برگرد.
همیشه میتونیم از پول خرد استفاده کنیم. - آره.
- درباره کتاب؟
- تنها چیزی که میتونم بگم اینه که...
تدی! - هی.
- اوه، امیدوارم مزاحم نباشم.
- اصلاً.
- خوبه. چون، اِ...
یه چیزی برای هر کدومتون دارم.
لازم نیست الان بخونیدش. - عالیه.
- خیلی دوست دارم.
تدی، این خیلی بافکره...
و خیلی شجاعانه.
و البته که ما تو رو میبخشیم.
- آه، ممنون، بچهها.
خب، من-من...
چند تا دیگه از اینا برای تحویل دادن دارم،
پس فکر کنم، اِ، بعداً ببینمتون؟
- عالیه. - باشه.
- باشه.
- خداحافظ. - خداحافظ.
حالا، بعدش...
کتاب.
- درسته.
بن...
من کتابت رو تموم کردم.
و، اِ...
عاشقش شدم.
- داری چی کار میکنی؟
- ببین چی پیدا کردم.
اسباببازی جدید سانشاین.
- تو هیچ حقی نداشتی بین وسایلم بگردی.
- فقط دنبال یه فندک بودم.
- این مزخرفه. داری سرک میکشی.
حالا پسش بده.
مراقب باش.
- چرا؟ پر شده؟
- نه. فقط برای ترسوندن آدماست.
- برای کسی در اصل هیچوقت فیلم وسترن ندیده،
علاقه عجیبی به اسلحههای گرم داری.
- از کجا گرفتیش؟ - کودی بهم داد.
- چقدر بافکر.
بعدش چیه؟
یه دستگاه هستهای کوچیک؟
- لازمه که ما اینا رو داشته باشیم.
بعد از چیزی که اون شب اتفاق افتاد، ممکن بود کشته بشیم.
با این به اندازه کافی بازی کنی، حتماً میشی.
- فقط بهم بده-- - تو قرار نیست
با یه سلاح مخفی تو خیابونا بگردی.
- بهت گفتم-- - "لازمه."
تا تو و کودی بتونین انتقامجویان همجنسگرا باشین،
قهرمانای مقاومت. شهدای این هدف؟
- ما داریم سعی میکنیم خشونت رو قبل از وقوع متوقف کنیم.
با شروع کردنش؟
- میدونی، اگه تو اون کسی بودی که کتک خورده بود،
فکر نمیکردی اینقدر خندهدار باشه.
- هیچکس نگفت خندهداره.
- اونا از ما متنفرن. اونا میخوان ما بمیریم.
حالا اون تفنگ لعنتی رو بهم بده.
دقیقاً چیزیه که دنبالشم.
- با این همه شمع چی کار میخوای بکنی؟
- یه محیط صمیمی درست کنم
برای سرگرم کردن، اِ، مهمونام.
- بیشتر شبیه یه خطر آتشسوزی لعنتی درست کردنه.
- هی، این چطوره برای رادنی و ویک؟
- جایی دارن که بذارنش؟
- آره.
مطمئن نیستم جا بشه.
- متأسفم که بیشتر کمک نکردم
برای پیدا کردن یه هدیه خونهنو برای اونا.
تا حالا هر چی انتخاب کردم برای خودم بوده.
- اوه، عزیزم، داری سعی میکنی خونت رو خونه کنی.
- هـم.
در همین حال، خونه من تبدیل به یه ساختمون شده.
- فکر کنم خیلی دلت براش تنگ شده، ها؟
- جرات نکن بهش بگی.
نمیخوام به خاطر رفتن احساس بدی داشته باشه.
- لبام مهر و موم شده.
حداقل برای این. ها.
- فقط مدت زیادیه که تنها زندگی نکردم.
فراموش کرده بودم چقدر میتونه تنها بشه...
مخصوصاً وقتی سنت بالاتر میره.
عادت میکنی آدما دور و برت باشن...
برای دعوا کردن و خندیدن باهاشون
و اینکه حسابی رو مخت راه برن.
و هیچکس مثل ویک رو مخ من راه نمیرفت.
هی، اِم، این چطوره؟ ببین.
- میدونی، این تو خونه تو عالی به نظر میاد،
ولی مطمئن نیستم ویک قدردانش باشه.
- اوه.
حوله ظرف؟ گفتن که به یه چندتا نیاز دارن.
اینو نگاه کن.
عالی برای یه زوج پیرمرد حسابی!
- سعی کردم باهاش حرف بزنم، ولی گوش نکرد.
حالا از اتاق خواب خارج نمیشه.
خب، بالاخره برای غذا خوردن بیرون میاد،
ولی اگه جای تو بودم، حیوانات اهلی را در طویله میبستم.
- برایان! - چرا لعنتی منو صدا کردی؟
من هیچ مهارت عملیای اصلاً ندارم
برای بیرون آوردن لزبینها از بالای درخت.
ولی تو یه توانایی قابلتوجه داری
برای دیدن چیزها از یه زاویه،
اونا رو به صورت کاملاً عینی و عملی ببینی.
- میخوای اونجا دراز بکشی و چنگالهات رو تیز کنی
و برای خودت احساس تأسف کنی، یا قراره
کونت رو از تخت بلند کنی؟
- عیسی، برایان، حداقل میتونستی در بزنی.
- اگه در زده بودم، بهم میگفتی گمشو برو.
- گمشو. - دیگه دیر شده.
حالا، بعدش...
رو عروسک بهم نشون بده مرد بد کجات رو لمس کرد.
- میخوای بدونی کجام رو لمس کرد؟
دقیقاً اینجا، تو دلم.
میخوای بدونی چرا؟
چون یه زوج لزبین با یه بچه
وکیل لزبینشون رو که یه بچه داره اخراج کردن
تا یه مرد سفیدپوست احمق بتونه از پروندهشون دفاع کنه.
- برام منطقی به نظر میاد.
- چرا تعجب نکردم؟
- دادگاهها همیشه طرفدار
صدای مرد سفیدپوست احمق بودن.
- آره، ولی این پرونده من بود.
- این کاره، مِل.
پس تحملش کن و ادامه بده.
به اندازه کافی عینی و عملی بود برات؟
- میتونی اینو باور کنی؟
- در واقع، من باهاش موافقم.
هر چقدر که میفهمم چرا ناراحتی،
و باور کن، منم همینطور میشدم،
موقعیت ژانت و آنا رو هم میفهمم.
اونا باید هر کاری که میتونن بکنن تا به دست بیارن--
- نه، نمیخوام بشنوم. - مِل.
- حداقل از اتاق خواب اومده بیرون.
- نزدیک بود ازم بگیرتش.
- عیسی.
خب، دفعه بعد بیشتر مراقب باش.
- بیا... تو نگهش دار.
- نه، اشکالی نداره. من--
چند تا دیگه دارم. - دیگه؟
- بعضیها تمبر جمع میکنن،
بعضیها بیعدالتیها رو جمع میکنن.
من اینا رو جمع میکنم.
- اینجا چی کار میکنیم؟
- منتظر یه نفر هستیم.
- یه عضو جدید برای گروه؟ - نه دقیقاً.
بگو ببینم...
اون یارو رو نمیشناسی؟
- میخوام با این یاروها حرف بزنی و مطمئن شی...
و مطمئن شی...
- چطور پیداش کردی؟
- تو دفترچه تلفن دنبالش گشتم.
حالا میتونی بهش بگی چه آدم گهی هست.
هابز. - نکن!
- منو میشناسی؟
- نه، ولی فکر کنم دوستم رو میشناسی.
- تیلور؟
اینجا چی کار لعنتی داری؟
دنبال کار میگردی؟
متأسفم، هیچ جای خالی نداریم...
حداقل نه از اون نوعی که تو دوست داری.
کونی ها
خب، داری چی میخونی، رفیق؟
ناتور دشت لعنتی. تا حالا اسمشو شنیدی؟
یه جورایی شبیه اون.
نظرت چیه؟
- فکر میکنم هولدن کالفیلد یه همجنسگراست.
- هـم-هـم. چطور به این نتیجه رسیدی؟
- "کچر" یعنی زیر، درسته؟
فردا به رئیس کارنگی-ملون زنگ میزنم،
ببینم تو بخش ادبیات جای خالی هست یا نه.
- آماده. - هوو!
لعنتی! چقدر داغ به نظر میای.
- تو داغتر به نظر میای.
- و شما دو تا داغ کجا دارین میرین؟
- شام و رقص. مـم.
حالا، میخوام ساعت ۱۱ تخت باشین.
- و بیا منو ببوس، ولی مراقب باش، موهامو بهم نریزی.
- شما دو تا عجیبغریبین. - هی، هی، هی.
حالا که ما والدین شدیم،
مجبوریم حرفای والدینگونه بزنیم.
- خب، مناسبت بزرگ چیه؟
سالگرد طلاییتون؟
من تازه کتابم رو تموم کردم،
و مهمترین منتقدم یه نقد فوقالعاده بهش داد.
- فکر کردم گفتی خوابآوره.
- چی؟
- من هیچوقت اینو نگفتم.
گفتم خوابم برد.
خب، اِ، دیروقت بود. خسته بودم.
- مایکل، بهت گفتم میتونی صادق باشی.
- صادق بودم.
حالا، بیا، بريم از اینجا.
و تو فقط صبر کن تا برسم خونه، جوون.
اینم یه حرف والدینگونه دیگه.
- سلام.
- اوه، متأسفم. من، اِ-- فکر کنم جای اشتباهی اومدم.
اتفاقاً میدونی ویک گراسی کجا زندگی میکنه؟
- دبی. اِ، بیا تو.
- سوفله خرچنگ، لطفاً.
خواهر.
- من، اِ-- فقط...
اومدم اینو بهت بدم.
این یه هدیه خونهنوه.
ولی میبینم که خونه از قبل گرمه.
- خب، حالا که اینجایی، چرا نمیمونی؟
- اِ، دوست دارم ولی نمیتونم. برنامه دیگهای دارم.
- نه، خواهر، صبر کن.
این خواهرم، دبیه.
همه: اوه، سلام. سلام، دبی.
- به اندازه کافی هست.
- مطمئنم. همیشه هست.
ولی من به مهمونیهایی که دعوتم نکردن نمیرم.
- مهم نیست.
- خب، در واقع، مهمه،
چون به من گفتی که آماده نیستی که اینجا مهمون داشته باشی،
و وقتی آماده بشی، من اولین نفر خواهم بود.
- آه، این شام فقط یه برنامهی یهوییه.
- اوه، مطمئنم.
همه فقط اتفاقی یه سوفله خرچنگ تو انبارشون دارن
برای وقتی که پنج، یا...
ببخشید شش، مهمون ناخونده سر میرسه.
من میرم شما رو با دوستاتون تنها بذارم.
- ببخشید. قصد نداشتم انقدر دور شلیک کنم.
- تو دقت فوقالعادهای داری.
- آب گازدار همیشه کار رو راه میندازه.
یه ترفند از یه ترفندباز.
الان داری میری؟
- باید برگردم. همخونهم منتظرمه.
- اوه، تو یه همخونه داری، آره؟
- هر پنجشنبه شب،
یه کاسه بزرگ پاپکورن درست میکنیم،
رو کاناپه لم میدیم و "فرندز" نگاه میکنیم.
- چه خوب.
- ما همهچیز رو شریک میشیم--
لباسها، داستانهایی درباره اینکه با کی خوابیدیم.
پس تو تنها زندگی میکنی؟
- آره، آه، اولین بارمه.
تا حالا نمیتونستم از پس هزینههاش بربیام.
- جای خیلی خوبیه.
ولی فکر کنم حتی وقتی بتونم از پسش بربیام،
باز هم بخوام با یکی زندگی کنم.
ولی این منم. آه...
من صدای نفس کشیدن یکی دیگه رو دوست دارم.
خب، میبینمت.
- میبینمت.
- گرانولا؟ - نه، ممنون.
- چیزی خوردی؟ چون میتونم برات--
- گفتم نه، ممنون!
- خب، تا وقتی که برگشتی، سالم و سلامت،
فکر کنم برم بخوابم. - آره...
میتونم بفهمم که برایان طرف لری رو گرفته
و ژانت و آنا.
یعنی، تعجب نداره. ولی تو...
من حق دارم نظرم رو بگم.
- نه، تو به من خیانت کردی.
- واقعاً فکر میکنی من بهت خیانت میکنم؟
اوریوها کجان؟ - تموم کردیم.
- لعنتی! - من فقط داشتم سعی میکردم بگم
که موقعیت ژانت و آنا رو میفهمم.
ولی مثل همیشه، تو باید همهچیز رو درباره خودت کنی.
- "مثل همیشه"؟
- اگه این درباره گاس بود، خودت خوب میدونی
هر کاری لازم بود میکردیم تا برگردونیمش،
حتی اگه معنیش اخراج یه دوست و استخدام یه مرد معمولی بود.
- نه فقط یه دوست، یه مادر لزبین
که از یه مادر لزبین دیگه دفاع میکنه.
- این درباره اون نیست.
درباره پسر ژانته.
همونطور که برایان گفت، شاید درست نباشه
و شاید عادلانه نباشه، ولی همینه که هست.
- من یه ترسوی لعنتیام.
- هیچوقت نباید میرفتی
که کریس هابز رو از اول ببینی.
چرا دوباره این آشغالها رو رو میکنی؟
- چون هیچوقت تموم نشده.
- هنوزم نشده.
باید برگردی اونجا، باهاش روبهرو بشی.
- به هیچوجه! - این تنها راهه.
میتونیم فردا شب یه سر بهش بزنیم.
بعد از کار.
- * هی، هی، هی، بیا
* هی، هی، هی، بیا
* هی، هی، هی، بیا
* هی، هی، هی، بیا
* هی، هی، هی، بیا
* هی، هی، هی، بیا
* هی، هی، هی، بیا
* هی، هی، هی، بیا
- هی، چیکار داری میکنی؟
- فکر میکنم.
- تو بابلون؟ این اولین باره.
- "آیا بهتره که رنج بکشم از تیر و کمانها
"سرنوشت ظالمانه، یا...
سلاح بردارم، و با مقابله، بهشون پایان بدم؟"
- چی؟ - شکسپیر.
- چشم در برابر چشم، یا اون یکی گونهتو بذار؟
آتیش رو با آتیش جواب بده،
یا با دیگران همونجور رفتار کن که دوست داری...
بقیش رو میدونی.
خب... کودومه؟
- بستگی به شرایط داره.
داری میگی هیچچیز مطلقی
به اسم درست یا غلط وجود نداره،
که اخلاق فقط یه موضوع شرایطیه؟
- داریم درباره چی حرف میزنیم؟
- فرض کن یکی تو رو بزنه، نزدیک باشه بکشتت.
آیا این بهت حق میده برگردی و همون کار رو بکنی؟
- البته که نه. - چرا؟
- چون دو تا اشتباه یه درست نمیسازه.
- ضمناً، قانون هست.
- ولی اگه قانون نتونست ازت محافظت کنه؟
اگه قانون براش مهم نباشه؟ اون موقع چی؟
- فکر کنم اون موقع باید قانون رو
خودت دستت بگیری. - نه، نه، نه.
خشونت هیچوقت یه گزینه اخلاقی نیست.
- ولی هیچکاری نکردن
و گذاشتن یکی مغزت رو له کنه—این هست.
بنابراین، وجدان ما رو ترسو میکنه.
- * هی، هی، هی، بیا
- بیا عزیزم. بریم برقصیم.
فقط برای کنجکاوی خودم،
فکر کردی کتابم کند بود؟
کسلکننده؟ خستهکننده؟ - چی؟
من هیچوقت اینو نگفتم.
- فقط برای کنجکاوی خودم.
- بعضی قسمتها...
یه کم طولانی به نظر میاومد، همین.
- کدوم قسمتها؟
- یادم نمیاد.
- اوههوهو، سعی کن.
- فقط یه حس کلی بود.
- کلیت داستان؟
شخصیتها؟ تم؟ چی؟
- نمیدونم.
- فکر کنم گاهی نمیدونستم
داستان داره کجا میره. - آههان.
- و خیلی مطمئن نبودم شخصیت اصلی چی میخواد.
- آههان. - یا اینکه چطور، آه،
همهچیز قرار بود جمع بشه.
- شاید الان وقت و مکانش برای حرف زدن درباره این نباشه.
- تو بودی که موضوع رو آوردی.
در واقع، هیچوقت نباید ازت میخواستم
که از اول بخونیش.
- چرا اینو میگی؟
- بیا رو راست باشیم، تو دقیقاً پیشینه
ادبی نداری.
- ببخشید اگه نرفتم
هاروارد یا ییل. - تقصیر تو نیست
که بیشتر طرفدار لیگ عدالت باشی تا دانشگاههای برتر.
- امروز میری سر کار؟
- برای چی؟ پست اومده؟
- هنوز چک نکردم.
- اوه. آه، سلام.
میخواستم اینو زیر درت بذارم.
- بیا.
- حداقل وقتی ورتشفتر منو اخراج کرد،
آرامش اینو داشتم که بدونم
اون یه مرد متعصب معمولی بود
با پروستات بزرگ.
ولی در مورد تو، اوف...
که توسط دو لزبین دیگه ول بشی.
حس خیانت باید خردکننده باشه،
تکاندهنده، همهچیز رو در بر بگیره.
- مرسی. الان خیلی بهترم.
اوه، اینجا. میخواستم اینو بهت بدم.
برای تو و لینزه.
دارم جبران میکنم.
برای همه نوشتمشون.
همه، یعنی، به جز امت. من فقط...
نمیدونم چی بگم،
جز اینکه کاش میتونستم همهچیز رو عوض کنم.
- اینو به لینز میدم.
میدونم اونم بهت افتخار میکنه مثل من.
- مرسی، مل.
میدونی چی خندهداره؟
- وقتی داشتم بزرگ میشدم،
پدرم دعای آرامش رو
به یخچال چسبونده بود.
عضو انجمن الکلیها نبود. هیچوقت لب به مشروب نزد.
فقط خوشش میاومد.
روزی ده بار میدیدمش.
طبعاً از برش کرده بودم.
هیچوقت برام معنی نداشت.
حالا...
نجاتم بوده.
"خدایا به من آرامش عطا کن
"تا چیزهایی که نمیتونم عوض کنم بپذیرم...
"شجاعت برای تغییر چیزهایی که میتونم...
و حکمت برای دونستن تفاوتشون."
- یه لحظه ببخشید.
طرحهای جدید برای پیتزای پارچیز رو میزتن،
و لئو براون منتظر تماستونه.
اوه، و یه زن جوون هست که میگه میشناستت.
میخواد فوری باهات حرف بزنه.
- چرا، دافنه، چه غافلگیری غیرمنتظرهای.
امروز بهخصوص دلربا به نظر میای.
- اشکالی نداره بعداً باهام حرف بزنی؟
باید باهات حرف بزنم.
- * چقدر طول میکشه این روزها *
* منتظر زلزلهام؟
* انگار یکی دیگه اومده
- فکر کردم باید بدونی. - مرسی که خبرم کردی.
ولی کار زیادی نمیتونم بکنم.
- نمیتونی باهاش حرف بزنی؟
- اونجا بودم، امتحان کردم.
فایده زیادی نداشته.
- اگه دعواش بشه چی؟
اگه صدمه ببینه چی؟
- اون موقع حداقل میدونه که ایستاد...
و مبارزه کرد— که فرار نکرد.
- * ما چیزهای قشنگی میسازیم، عزیزم *
* قدیمیها تو آتیش میسوزن *
- میخوام چند تا از نکاتی که قراره تو استدلالم بگم مرور کنم
تو بحث افتتاحیهم. حالا...
- ببخشید، لری. قصد ندارم حرف رو قطع کنم.
ژانت، آنا، فقط اومدم بگم که
تصمیمتون رو میفهمم، و شخصاً به دل نمیگیرم،
و اینکه حاضرم کمک و حمایتم رو پیشنهاد بدم.
با توجه به اهمیت این پرونده،
اگه این کار رو نکنم کوتاهی از منه.
- آه، مل؟
میتونیم از کمک و حمایتت استفاده کنیم.
- کمتر وقت صرف رسیدن کن
و بیشتر وقت صرف بودن اونجا کن.
جزایر باهاما...
- هی، دب. - ام، عزیزم.
- امیدوارم از اومدنم ناراحت نشی.
دیدم چراغت روشنه. - اوه، نه.
خوشحالم که اومدی. بیا تو.
- خب، فقط برای یه دقیقه. - سلام.
- خب، آه، ویک کادوی خونهنوش رو چطور دوست داشت؟
- خب، بذار فقط بگم که انتظارش رو نداشت.
بستنی میخوای؟
- خدای من، انگار یه بستنیفروشی اینجاست.
- تنها چیزی که کمه خامه زدهست.
- اوه، صبر کن.
- پس چیکار داری میکنی که اینورا میگردی
به جای اینکه یه عصر آروم و خوب تو خونه بگذرونی
و خودتو خسته کنی؟
- فقط یه مقدار محدودی میتونی خودتو خسته کنی.
- تب داری، عزیزم؟
- میدونی، فقط خوبه که یکی باشه باهاش حرف بزنی،
همین. - آره.
میفهمم چی میگی.
- در واقع، وقتی داشتم میاومدم اینجا، فکر میکردم، آه،
به وقتی که من و مایکل آپارتمان رو شریک بودیم.
میدونی بهترین زمانها کدوما بودن؟
آه، فقط نشستن رو کاناپه
بعد از اینکه یکیمون یه نفر رو بیرون کرده بود،
خوردن چیپس یا بستنی،
حرف زدن تا دیروقت.
بعضی وقتا با سرمون تو بغل هم خوابمون میبرد.
- خب، بستنی ساندویچی بدون دو تا قاشق چه فایدهای داره؟
- هوم. آه، این چه نوعیه؟
- شکلات نعنایی.
- اگه اشکالی نداره میخورم.
داری چی نگاه میکنی؟ - هوم.
"بد و زیبا" الان شروع میشه.
- اوه، خدای من.
این مورد علاقه همیشگیمه.
- وای! باشه.
خب، آخرین نفرت چطور بود؟
- امم، آلت بزرگ. مغز کوچیک.
- بهترین نوع.
- برنامه بعدی، کانال هفت تو پیتسبورگ
با افتخار "بد و زیبا" رو تقدیم میکنه،
با بازی لانا ترنر و کرک داگلاس.
- یه مقدار مرغ گرفتم.
سبزیجات اضافی، بدون سیبزمینی. گرسنهاته؟
- شاید بعداً.
- داری رو کتابت کار میکنی؟
- دارم قسمتهای خستهکننده رو دوباره میخونم.
- فکر میکردم اینم خستهکنندهست،
و قرار بود یه کلاسیک باشه.
بیا رو راست باشیم، اگه فرق بین
یه کتاب عالی و یه کتاب بد رو میدونستم،
میرفتم هاروارد یا ییل
به جای اینکه برم دانشگاه محلی
برای چند ماه.
- از ناشرم خبر داشتم. - داشتی؟
- اونا چند تا نظر خودشون رو داشتن.
- ببین، این چیزیه که تو لازم داری،
یه نظر حرفهای از آدما
که میدونن دارن درباره چی حرف میزنن.
- اونا حس کردن انگیزه شخصیت اصلی مشخص نیست،
داستان بیش از حد پیچیدهست
و درهمبرهم،
و از نظر موضوعی، قدرت و تمرکز نداره.
پس، به عبارت دیگه، دقیقاً همون چیزی که تو گفتی.
برای همین ردش کردن.
- متأسفم، بن.
- برای چی، برای صادق بودن؟
- لعنتی. تیلور؟
اینجا چیکار میکنی؟
داری تعقیبم میکنی؟
عوضیهای لعنتی، از اینجا گمشید وگرنه پلیس رو خبر میکنم.
- نه تا وقتی اون چیزی که براش اومده رو بگیره.
- اون چیه؟ میخوای آلتم رو بمکی؟
- میخوام عذرخواهی کنی.
- برای چی؟ - برای زدن من...
برای اینکه به مغزم آسیب زدی و جراحت دائمی بهم زدی،
برای اینکه دو سال هر شب بهم کابوس دادی،
برای اینکه هر وقت از در میرم بیرون منو پر از ترس کردی،
برای اینکه با من مثل یه موجود پست که لیاقت زندگی نداره رفتار کردی.
- این همونی هستی که هستی، تیلور.
حالا، اگه اشکالی نداره، میخوام لم بدم
و یه آبجو بخورم.
- بهش بگو متأسفی.
- از سر راهم برید کنار، عوضیها.
- با من در نیفت!
- بیا، رفیق، فقط آروم باش.
- زانو بزن.
- داری چیکار-- - کاری که میگه رو بکن!
- گفتم زانو بزن!
- باشه، باشه.
- اونجا. منو ترسوندی، دیدی؟
حالا تفنگ رو بذار کنار.
- اول بگو "متأسفم."
بگو.
- متأسفم.
- "برای زدنت."
برای زدنت.
- "برای اینکه به مغزت آسیب زدم و جراحت دائمی بهت زدم."
- برای اینکه به مغزت آسیب زدم و جراحت دائمی بهت زدم.
- حالا اینو بمک.
- همینشه. لعنتی، آره!
- ادامه بده، بمکش.
- لطفاً...
- بمکش!
- این قشنگه، مرد.
این همون چیزیه که همه این مدت میخواستی بکنی.
- حالا میدونی چه حسی داره--
ترسی که همه عوضیها تو کل زندگیشون حس میکنن...
- راه رفتن تو خیابون، دست همو گرفتن...
به خاطر کثافتهایی مثل تو!
و میدونی چیه؟
ما ازش خسته شدیم.
- انجامش بده.
- انجامش بده.
انجامش بده!
داری چیکار میکنی؟ نمیتونی الان وایسی.
- بلند شو.
بلند شو.
برو داخل.
- نمیتونی بذاری بره.
- و منم پلیس رو خبر نمیکردم.
نمیخوای مجبور شی بهشون بگی
چند تا عوضی باعث شدن شلوارتو کثیف کنی.
- ترسو. ترسوی لعنتی!
بذاری بره.
گرفتیش!
میتونستی بگیرش، ولی زیادی ترسیدی.
مثل بقیه عوضیها هستی.
توام زیادی میترسی.
همتون ترسویید، و اونا اینو میدونن.
میتونستی تمومش کنی!
عوضی!
تو هیچ فرقی با بقیهشون نداری.
لیاقت چیزی که میگیری رو داری.
و میخوای بدونی چرا؟
چون همتون یه مشت ترسوی لعنتیاید، برای همینه.
تا وقتی به اون کثافتهای هترو نشون ندیم که جربزه داریم،
که میتونیم ماشه رو بکشیم،
اونا رو حسابی بزنیم همونطور که اونا ما رو میزنن،
اونا همیشه فکر میکنن ما یه مشت ترسوی لعنتیایم!
- * چقدر طول میکشه این روزها *
* منتظر زلزلهام؟
* انگار یکی دیگه اومده
* وقتی اتوبوسها برقی باشن
* لازم نیست انقدر سریع باشی
* اسمتو بنویسی
* چون تو شهر شیشهای اینجا *
* ما چیزهای قشنگی میسازیم، عزیزم
* قدیمیها تو آتیش میسوزن *
* و همه صداها و گلیچهات *
* دیگه انقدر بد به نظر نمیان
* اگه زمان همونطور بمونه
* همونطور
* همونطور
* دوستای جدید دیر میکنن
* برن
* امیدوارم بتونی بمونی
* تا بتونیم بگیم
* خوبی؟
* خوبی؟
* خوبی؟
* خوبی؟
* دوستای جدید دیر میکنن
* برن
* امیدوارم بتونی بمونی
* تا بتونیم بگیم
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.