Original subtitles

‫- * یک، دو، سه، چهار

‫* پنج، شش، تکون بده، رفیق

‫* نبض رو شروع کن

‫* نبض رو شروع کن

‫* نبض رو شروع کن

‫* نبض رو شروع کن

‫- اون دیوار نه. ‫هنوز خشک نشده.

‫- آخرین باری که اینجا بودم، ‫شب بدون حوله بود.

‫- آره، صد نفر ‫حتماً به آلتم دست زدن.

‫- آقای محبوب.

‫و من تنها کسی هستم ‫که باهاش خوابیدی.

‫- خوش شانسی تو. ‫کار خوبیه، تامی.

‫- ممنون، آقای کینی.

‫- به تو بستگی داره ‫که یه حموم عمومی رو

‫به دفتر مرکزی جهانی ‫کینتیک اینک تبدیل کنی.

‫اتاق بخار قدیمی.

‫اولین جایی بود ‫که ما توی عمومی سکس کردیم.

‫هیچ چیز مثل اجرا کردن ‫جلوی یه مخاطب زنده نیست.

‫- کی گفته بعضی از اون مردها ‫زنده بودن؟

‫- بخش هنری ‫می‌خواد بدونه

‫که آیا ماکت‌ها رو دیدی.

‫سلام، جاستین. ‫- سلام، سینتیا.

‫- آره، می‌تونی به مانی بگی ‫که از یه tif ۳۰۰ dpi استفاده کنه،

‫و سریع برام بفرسته ‫تا تأییدش کنم.

‫مهلت تا ساعت ۶ هست.

‫- همچنین، براون اتلتیکس زنگ زد، ‫درخواست ملاقات دادن.

‫گفتن که از کاری که ونگارد ‫با کمپین جدیدشون کرده متنفرن.

‫- آره، تعجب می‌کنم چرا.

‫امم، بهشون بگو توی جلسه‌ام ‫و فردا بهشون زنگ می‌زنم.

‫باشه، بذار یه کم عذاب بکشن. ‫- اوه، و

‫حسابدارت ‫یه پیام گذاشته:

‫"چک برای تبلیغ اندوویر ‫قطعاً

‫"به مجله هیت ‫واریز می‌شه

‫تا آخر روز کاری ‫فردا."

‫- بهتره که باشه.

‫زندگیمون ‫بهش بستگی داره.

‫خب، حرکت کن.

‫- خدایا. عاشق کارمم.

‫- و من عاشقشم ‫وقتی رئیس‌بازی درمیاری.

‫- خب، نظرت چیه ‫دفتر جدیدم رو افتتاح کنیم؟

‫۱۵ دقیقه وقت دارم

‫قبل از اینکه بخوام ‫متن تبلیغ رو تأیید کنم.

‫- همیشه رمانتیک.

‫ولی من یه جلسه استراتژی ‫با گروه دارم.

‫- "توی یه پاراگراف کوتاه،

‫توضیح بدین چرا می‌خواهید ‫والدین خوانده بشید."

‫مثل یه تکلیف ‫برای توئه، پروفسور.

‫- چه‌طوره: ‫"ما می‌خواهیم به یه بچه

‫"عشق و حمایتی که نیاز داره ‫ببخشیم

‫"تا کمکش کنیم رویاهاش رو ‫به حقیقت تبدیل کنه

‫و به اهدافش برسه."

‫- من دارم غذا می‌خورم.

‫نذار بالا بیارم.

‫- هی، شاید جایزه پولیتزر ‫نبره،

‫ولی فکر کنم همه‌چیز رو می‌گه.

‫- وای، لعنتی. ‫اینو ببین.

‫نوشته: "خدمات اجتماعی ‫ممکنه هر موقع بدون اطلاع قبلی سر بزنن."

‫- اگه بیان چی؟ ‫ما چیزی برای مخفی کردن نداریم.

‫- به جز اون ‫دیلدوی دوسر.

‫- هی!

‫- هی!

‫هر دیلدویی که ممکنه ‫داشته باشیم قایم شده

‫جایی که هیچ‌کس پیداش نمی‌کنه.

‫- آره، شرط می‌بندم.

‫- گوش کن، زرنگ، ‫از حالا به بعد،

‫دیگه نظرات بی‌ادبی نمی‌دم،

‫دیگه کنایه جنسی ‫در کار نیست.

‫- دیگه مکالمه‌مون تمومه.

‫- سلام، مردها،

‫و مردهای کوچولو.

‫- خسته به نظر میای.

‫- کل شب توی کلوب بودی؟

‫- خب، از وقتی که با ‫لزبین‌های مورد علاقه‌ام زندگی می‌کنم،

‫دارم سعی می‌کنم ‫مهمون نمونه باشم.

‫مشکل اینه که،

‫جایی برای سرگرمی ‫ندارم.

‫- درها همیشه خوبن.

‫کوچه‌های پشتی هم همین‌طور، ‫زیر کامیون‌های پارک‌شده.

‫من قبلاً برای زندگی ‫می‌خوابیدم، یادتونه؟

‫- درسته. خب،

‫نکات حرفه‌ای تخصصی ‫همیشه خوش اومده.

‫با این حال، اوم، ما تصمیم گرفتیم ‫قبرستون رو امتحان کنیم.

‫نکردیم، گوردون؟ ‫- جوردن.

‫- جوردن.

‫در واقع یه جورایی اروتیکه،

‫به یه شکل عجیب و غریب ‫و ترسناک.

‫- اینم لباس‌های شسته‌تون، پسرا.

‫حالا من اسم کسی رو نمی‌گم،

‫ولی خیلی سخت بود ‫لکه‌های روی یه شورت سفید سایز ۲۸ رو

‫پاک کنم.

‫- خدایا!

‫- مامان، بهت گفتم، ‫لازم نبود این کار رو بکنی.

‫- می‌دونم که لازم نبود ‫این کار رو بکنم.

‫خودم خواستم این کار رو بکنم.

‫همون‌طور که خواستم ‫براتون شام درست کنم.

‫- سه شب گذشته.

‫- و کاشی‌هاتون رو بندکشی کنم.

‫- دو روز طول کشید.

‫- مشکلی با این داری، ‫داری، بن؟

‫- نه، دبی. ‫هیچ مشکلی ندارم.

‫ما عاشق اینیم که تو کنارمون باشی. ‫- خوبه.

‫چون من عاشق بودن ‫با پسرامم.

‫بگو ببینم، ام، عزیزم؟

‫می‌خوای اون‌ها رو دربیاری؟

‫می‌تونم اون لکه‌های چمن رو ‫زود پاک کنم.

‫- بدنتو با ساعدت ‫محافظت کن.

‫بعد یه ضربه مستقیم بزن،

‫ترکیب چپ-راست هوک ‫مثل این.

‫حالا تو امتحان کن.

‫- بد نیست.

‫حالا، اگه واقعاً می‌خوای ‫اون حرامزاده رو زمین بزنی،

‫مثل این بگیرش،

‫خفش کن،

‫بعد به خایه‌هاش لگد بزن.

‫باشه، نفر بعدی کیه؟

‫- فکر کردم قرار بود ‫از مردم محافظت کنیم.

‫- نه اینکه برای یه جوخه کشتار ‫نخبه تمرین کنیم.

‫- باید بتونیم جلوی دردسر رو ‫قبل از شروعش بگیریم.

‫- اونا رو قبل از اینکه ما رو پیدا کنن ‫پیدا کنیم.

‫- من نمی‌رم دنبال دعوا ‫راه انداختن.

‫- این چیزی نیست ‫که من برای اون ثبت‌نام کردم.

‫- این گندش دراومده.

‫- چیزی که گندش دراومده ‫اینه که بشینیم منتظر بمونیم

‫تا یکی دیگه کتک بخوره.

‫باید جلوی اونا وایستیم،

‫نشون بدیم که نمی‌ترسیم.

‫- خودت بهشون نشون بده.

‫- خب، کودی راست می‌گه.

‫نمی‌تونیم بشینیم و منتظر بمونیم ‫تا چیزی اتفاق بیفته.

‫اگه می‌خواهیم مؤثر باشیم، ‫باید خودمون پیش‌قدم بشیم.

‫- لعنتی‌های ترسو!

‫بذار برن.

‫به هر حال کی به اونا نیاز داره؟

‫بیا.

‫- گاس الان چند سالشه؟

‫- حدود سه سال. ‫- وای.

‫- اوه. هم‌سن جرد

‫وقتی دادگاه اونو به ‫شوهر سابقم برگردوند.

‫لعنتی.

‫هی، قرار بود ‫خوش بگذرونیم.

‫- اشکالی نداره، عزیزم.

‫خدایا، از زنایی که گریه می‌کنن متنفرم، ‫تو نه؟

‫- منم گریه می‌کردم، اگه کسی ‫گاس رو ازم می‌گرفت.

‫تغییرات زیادی توی قانون ‫بوده

‫از اون تصمیم به بعد.

‫- آره، چه برسه به ‫جهان.

‫- اینم بد نیست ‫که قاضی‌ای که

‫درخواست تجدیدنظرت رو می‌شنوه ‫سابقه‌ای دوستدار همجنس‌گراهاست.

‫- و اینکه تو ‫یه وکیل فوق‌العاده داری.

‫- لازم نیست بهمون بگی.

‫- نمی‌دونم بدون تو ‫چه کار می‌کردیم.

‫- بره آماده‌ست، ‫پس بیاید بخوریم.

‫- فکر می‌کردم ژن همجنس‌گرایی ‫به همه‌مون

‫یه توانایی ذاتی برای ‫تزیین دوباره، انتخاب لوازم،

‫و چیدن گل‌ها داده.

‫- فکر کنم مال من مغلوبه.

‫- اوه، بذار من.

‫باشه. این...

‫اینجا می‌ره.

‫- واضحه که مال تو غالبه.

‫- اونجا.

‫خب، این نیاز ناگهانی ‫برای زیبا کردن چیه؟

‫- فقط فکر کردم این مکان ‫می‌تونه یه کم سر و سامون بگیره.

‫- مایکل، گفته شده ‫که مددکار اجتماعی ممکنه،

‫تکرار می‌کنم، ممکنه، سر بزنه.

‫- کی گفته من دارم این کار رو ‫به خاطر اون می‌کنم؟

‫باشه، دارم به خاطر اون انجامش می‌دم.

‫ولی همون‌طور که مل گفت،

‫والدین همجنس‌گرا باید از ‫والدین معمولی بهتر باشن.

‫- خب، فکر می‌کنم ‫نگرانیت، دلواپسیت،

‫و وسواس اجباری‌ت...

‫کاملاً عصبی‌ان...

‫و دوست‌داشتنی.

‫می‌گم فقط خودمون باشیم.

‫این به اندازه کافی خوبه.

‫- مراقب باش.

‫می‌خوای مددکار اجتماعی ‫بیاد اینجا

‫و دو تا همجنس‌گرا رو در حال بوسیدن ببینه؟

‫- یه لباس بپوش، لطفاً؟

‫و از لیوان استفاده کن؟

‫- رفیق، باید ‫یه قرص آروم‌بخش بخوری.

‫- من تازه ‫اون بالش‌ها رو پف دادم.

‫- اوه، لعنتی. ‫پاهاتو از روی مبل بردار.

‫برو لباس بپوش، الان.

‫- اوه، همه‌چیز عالی به نظر میاد.

‫حالا فقط آروم باش.

‫هیستری کمکی نمی‌کنه.

‫- شب کانلونی‌ست!

‫من قبلاً برای ویک و رادنی ‫درستش می‌کردم.

‫و حالا شما بچه‌ها ‫دریافت‌کننده‌های خوش‌شانسید.

‫مامان.

‫می‌خوای اینو گرم کنی؟

‫- اوم، دبی، ‫من شام درست کردم.

‫کیک سویا‌ست

‫با، اوم، شلغم له‌شده ‫و سس هویج.

‫- آه‌هاه.

‫پس می‌خوای اینو گرم کنی؟

‫- مامان، لطفاً، امشب نه.

‫- چرا امشب نه؟

‫- فکر کردم تو ‫مددکار اجتماعی هستی.

‫- عزیزم، ‫من مدیر اجتماعیم.

‫پس بیا تو ‫و بشین.

‫این گل‌های لعنتی رو ‫از اینجا ببر بیرون.

‫بشین.

‫- امشب نوبت توئه.

‫این چیزیه که تو فکر می‌کنی.

‫- باشه.

‫بهت می‌گم چی. ‫براش می‌جنگیم.

‫بیا.

‫- لطفاً کونت رو ‫برگردون توی تخت؟

‫- چرا تو مال خودتو رو ‫بیرون نمیاری؟

‫چته؟ ‫می‌ترسی؟

‫- آره، من از ترس ‫فلج شدم.

‫- پس منتظر چی هستی؟

‫- همم. ‫اوه، آره.

‫کجا یاد گرفتی بجنگی؟

‫- کودی بهم یاد داد. ‫- واقعاً؟

‫- آها. ‫- ها-ها.

‫- اون شب دیگه، حتی ‫یه پسر معمولی رو زدم.

‫- من خودم با چند تا ‫از اونا قرار گذاشتم.

‫- هی! مواظب صورتم باش، احمق.

‫- بیا، پیرمرد.

‫- چی صدام کردی؟

‫- شنیدی، پیر خرفت.

‫- آه‌هاه.

‫- آخ.

‫- مراقب باش، پسرم.

‫ممکنه آسیب ببینی.

‫برام مهم نیست اگه آسیب ببینم،

‫تا وقتی که اونا رو بیشتر اذیت کنم.

‫همه‌شون احمق نیستن.

‫این خنده‌داره، ‫از تو می‌شنوم.

‫تو بزرگ‌ترین ‫هتروفوب(تنفر نسبت به افراد دگرجنس‌گرا) تمام دوران هستی.

‫تو همیشه می‌گفتی ‫فقط دو نوع آدم معمولی

‫توی دنیا هستن:

‫اونایی که روبه‌روش ‫ازت متنفرن،

‫و اونایی که پشت سرت ‫ازت متنفرن.

‫و می‌دونی چیه؟ ‫- چی؟

‫حق با توئه.

‫- می‌دونم. ‫قول داده بودم کم کنم.

‫- من چیزی گفتم؟

‫- لازم نیست بگی. ‫می‌ایستم.

‫- خیلی برای ژانت ‫متأسفم.

‫تنها چیزی که می‌تونستم بهش فکر کنم این بود،

‫"خدا رو شکر که ما نیستیم."

‫و اینکه چقدر اونا خوش‌شانس‌ان

‫که تو رو ‫به‌عنوان قهرمانشون دارن.

‫در واقع، مایکل و جاستین ‫باید یه کاراکتر

‫ابرزن خلق کنن ‫بر اساس تو.

‫- داینو-داک؟ ‫- بد نیست.

‫- متأسفانه، این پرونده ‫به قدرت‌های فوق‌العاده نیاز نداره،

‫فقط ساعت‌های طولانی و سخت.

‫- کاش می‌تونستم کمک کنم.

‫- تو همین حالا هم کمک کردی.

‫بیشتر از چیزی که می‌دونی.

‫اوه، خدایا.

‫فکر کنم باید روی ‫قدرت‌های رمانتیک فوق‌العاده‌ام کار کنم.

‫- نه، نه، نه. ‫مشکل تو نیستی.

‫اوه، دیر وقته.

‫- چرا برنمی‌گردی ‫به تخت؟

‫- واقعاً فکر می‌کنی می‌تونی ‫حکم رو لغو کنی،

‫پسر ژانت رو برگردونی؟

‫- تحقیقاتمون کاملن،

‫استدلالهامون محکمن.

‫اگه نه، پس،

‫اونا باید با یه ‫لزبین عصبانی و باردار روبه‌رو بشن.

‫- برو، داینو-داک.

‫- برو، داینو-داک.

‫- خب، اول حمام‌های لیبرتی رو ‫امتحان کردیم.

‫و یه جورایی، ‫تشک کثیف،

‫بوی پوپرهای کهنه

‫و قدم گذاشتن توی گودال‌های ‫آب سرد دقیقاً

‫منو به زمزمه کردن ‫"آیا رمانتیک نیست" تشویق نکرد.

‫بعد گودال شن رو امتحان کردیم.

‫چطور دانته تونست اونو نادیده بگیره، ‫هرگز نمی‌دونم.

‫پس آخرش، اون رفت خونه ‫پیش مامانش،

‫و من رفتم خونه ‫پیش مل و لینز.

‫- شاید وقتشه ‫یه جای خودت بگیری.

‫- خب، این یه فکره.

‫مزایای مشخصی

‫برای زندگی با لزبین‌ها وجود داره، ‫با این حال.

‫- منتظرم.

‫- ملحفه‌ها تمیزن، ‫و تشک سفته...

‫خیلی سفت.

‫و، اوم، هیچ‌وقت وسوسه نمی‌شی ‫توی وعده‌ها پرخوری کنی.

‫و بهترینش اینه که، ‫کلی جا توی کابینت داروها

‫برای لوازم آرایشیم هست.

‫- خب، به نظر میاد ‫یه گوشه کوچیک از بهشته.

‫- آیا ایده‌ای داری ‫چقدر سخته

‫تخم بلدرچین پیدا کردن ‫توی این شهر؟

‫به سه تا بازار رفتم.

‫- خب، ما فقط ‫از تخم‌مرغ معمولی استفاده می‌کنیم.

‫تا وقتی که جوجه درنیان، ‫کی فرقش رو می‌فهمه؟

‫- ممم. چرا، خانم هندرسون،

‫دارم همین حالا ‫تخم بلدرچین جمع می‌کنم.

‫ام-هام.

‫- میزبان ‫با بیشترین‌ها.

‫- نگران اون نباش.

‫همه‌چیز قراره خوب باشه. ‫فقط به من بسپار.

‫- عالی به نظر میای، ‫عمو ویک.

‫- حتماً اون کرم ضد پیریه.

‫چند سال دیگه، ‫برای دبیرستان آماده‌ام.

‫- نه، منظورم یه درخشش درونی بود.

‫- اوه، مایکل، ‫بالاخره تنها بودن،

‫با مردی که عاشقشی.

‫چرا دارم به تو می‌گم؟ ‫تو خودت می‌دونی.

‫- آره، می‌دونم.

‫بالاخره تنها بودن، ‫با مردی که عاشقشی

‫و مادری که عاشقشی.

‫- اوه، نه. اون-- ‫- نفهمیده بودم

‫چه بدهی بزرگی ‫بهت دارم

‫برای اینکه این همه سال ‫جلوی گلوله رو برام گرفتی.

‫- اگه فقط می‌دونستم، ‫هرگز نمی‌رفتم.

‫- نه، تو کار درست رو کردی.

‫این مشکل تو نیست. ‫مشکل منه.

‫اون مادر منه،

‫و من فقط باید بهش توضیح بدم

‫که هر چقدر هم که عاشقشم،

‫باید حد و مرزی باشه.

‫- تو به چیزی بیشتر

‫از حد و مرز ‫با مادرت نیاز داری.

‫تو به گشت مرزی نیاز داری.

‫- تا حالا اینو خوندی؟

‫- وقتی نه سالم بود.

‫- باید دوباره امتحانش کنی.

‫مخصوصاً اون قسمتی که ‫هاک جیم رو از بردگی آزاد می‌کنه.

‫می‌دونه که داره بر خلاف ‫همه‌چیز

‫که جامعه و دین ‫بهش یاد دادن عمل می‌کنه،

‫که به جهنم محکوم می‌شه.

‫ولی براش مهم نیست.

‫تو هم می‌خوای جا بزنی؟

‫- نه، لعنتی، نه.

‫فقط شاید

‫اون شب دیگه زیادی ‫زیاده‌روی کردیم.

‫- اون یارو ‫یه احمق عصبانی بود.

‫شایسته بود که حسابی ‫کتک بخوره.

‫- آره، می‌دونم.

‫ولی وقتی به برایان گفتم، ‫اون یه جورایی--

‫- چرا لعنتی داری ‫به بقیه می‌گی؟

‫کارای گروه ‫بین خودمون می‌مونه.

‫- بیا دیگه، ‫اون دوست‌پسرمِ.

‫و اون فکر می‌کنه کاری ‫که داریم می‌کنیم دیوونگیه.

‫- دیوونگی؟

‫می‌خوای دیوونگی ببینی؟

‫- مردی که با مردی بخوابه

‫توی جهنم می‌سوزه.

‫"با مردان نخوابید

‫همچنان که با زنان، ‫این یه...

‫نفرته."

‫لاویان، فصل هجدهم، ‫آیه بیست و دوم.

‫من اینو درست نکردم، دوستان.

‫این کلام مقدس خداست.

‫و اگه امشب اینجا هستید،

‫و گناهکار به گناه ‫همجنس‌گرایی،

‫پس توی اون جاده پهن ‫و پر پیچ و خم

‫هستید که به ‫نابودی ابدی می‌رسه.

‫همه: آمین!

‫- ستایش پروردگار.

‫- آمین.

‫- این هر شب ادامه داره؟

‫- فقط چهارشنبه‌ها و یکشنبه‌ها.

‫موضوع مورد علاقه‌شه.

‫- نمی‌تونم باور کنم ‫تو حتی اینجا میای.

‫- "دشمنت رو بشناس."

‫- اون توی کتاب مقدسه؟

‫- توی جلوی کتاب من هست.

‫- چون عیسی شما رو دوست داره، ‫بچه‌هام.

‫و عیسی می‌تونه شما رو تغییر بده. ‫- اوه بله، می‌تونه.

‫- همه‌ش همینجاست، ‫توی کلام مقدس خدا.

‫همه: ستایش عیسی.

‫- خیلی خوبه که شما رو می‌بینم.

‫- موعظتون ‫الهام‌بخش بود، کشیش.

‫- افتخار رو به خدا بدید.

‫اون امشب مستقیم از طریق من ‫حرف زد.

‫خیلی خوب بود ‫که شما جوون‌ها رو

‫توی مراسم امشب‌مون داشتیم.

‫- خیلی الهام‌بخش بود.

‫- افتخار رو به خدا بدید.

‫- اشکالی نداره اگه یه سؤالم ‫ازتون بپرسم، کشیش؟

‫- لطفاً.

‫- این کتاب، باید ‫همه‌ش رو باور داشته باشید،

‫نه فقط یه بخشیش رو، درسته؟ ‫- درسته.

‫- پس میگو دوست دارید؟

‫- خب، راستش، ‫آره.

‫- چون توی لاویان،

‫چند آیه قبل از اون

‫"مردی که با مردی بخوابه ‫یه نفرته"،

‫همچنین می‌گه خوردن صدف ‫یه نفرته.

‫و میگوها ‫صدفن، درسته؟

‫- منظورت چیه، ‫جوون؟

‫- فکر کنم منظورش اینه که، ‫اگه شما می‌تونید میگو بخورید،

‫ما هم می‌تونیم آلت بخوریم.

‫- پسرم، تو به پروردگار نیاز داری.

‫باید عیسی رو بپذیری.

‫- اوه، من عیسی رو می‌پذیرم.

‫این احمق‌هایی مثل شما هستن ‫که باهاشون مشکل دارم.

‫- من کمپ‌های رنگی کامل رو ‫روی میزم می‌خوام

‫اولین چیز صبح،

‫و یه تماس کنفرانسی ‫با رمسون برای ساعت ۱۰ ترتیب بده

‫تا بتونه تأییدش کنه.

‫وقتی کسب‌وکار خودت باشه،

‫تابلوی روی در می‌گه ‫"ما هیچ‌وقت تعطیل نمی‌کنیم."

‫اگه فکرشو بکنی، ‫این چیزی بود که قبلاً می‌گفت

‫روی در حموم قدیمی.

‫نوبت توئه.

‫لعنتی.

‫- بازیت خراب شده؟

‫- منتظر اومدن مددکار اجتماعیم، ‫داره دیوونم می‌کنه.

‫- چیزی برای نگرانی نداری.

‫تو و پروفسور

‫بهترین والدین سرپرست ‫توی دنیا هستین.

‫- مرسی، برایان.

‫- به هر حال، کی دیگه اون ‫کوچولوی لعنتی رو می‌خواد؟

‫- مایکل، برایان،

‫دوست دارم با کنت آشنا بشین.

‫- ترنت. ‫- آه، ترنت.

‫می‌شه، اِم، ‫ما رو یه لحظه ببخشین

‫فقط برای یه نانوثانیه ‫تا با برایان حرف بزنم؟

‫- حتماً.

‫- برایان،

‫اِم، من یه جورایی تو مخمصه‌ام.

‫ببین، اِم، ترنت—اِم، کنت،

‫یه آدم واقعاً ‫جالب و عمیقه.

‫خیلی عمیق.

‫شرط می‌بندم.

‫- و، اِم، نمی‌تونم ببرمش خونه‌ی ‫مل و لینز.

‫کوشر نمی‌شه.

‫- فکر کنم باید یه جای دیگه ‫ترشی بندازی.

‫- پس من، اِم، داشتم فکر می‌کردم—

‫و می‌دونم این ‫یه لطف خیلی بزرگه

‫که تا ابد بابتش ‫ممنونم،

‫اگه، اِم، بتونم ‫از خونه‌ات استفاده کنم،

‫فقط برای یه ساعت؟

‫نیم ساعت؟

‫ده دقیقه، حداکثر؟

‫نه؟ باشه. ‫اِم، خب، اِم،

‫نگران ما نباش، ‫ما خوبیم. باشه. خداحافظ.

‫- پس نظرت درباره ماجراجویی ‫تو طبیعت چیه؟

‫- چی شده؟

‫منظورت چیه که نرسیده؟

‫قرار بود امروز صبح ‫انتقالش بدن.

‫خب، به ورتشفتر زنگ بزن ‫و بهش بگو که—

‫چی؟

‫لعنتی.

‫گندش بزن!

‫- خبر خوب، عزیزم؟

‫- اون حسابدار لعنتی ‫قرار بود پول رو واریز کنه

‫برای تبلیغات اندوویر به هیت،

‫ولی هیچ‌وقت نرسید.

‫- صبح بهش زنگ بزن و ‫بگو درستش کنه.

‫- تا دوشنبه بیرون ‫دفتر نیستن،

‫و مهلت تا فردا شبه.

‫قراره تنها حساب بزرگم رو ‫از دست بدم.

‫قراره حسابی گند بخوره.

‫- تو و من هردو، عزیزم.

‫- یه لحظه صبر کن.

‫ورتشفتر ‫حسابدار توئه؟

‫می‌دونی کی قبلاً برای ‫ورتشفتر کار می‌کرد؟

‫- من تد هستم. ‫من یه معتاد به کریستال متم.

‫همه: سلام، تد.

‫- این هفته‌ی ششم ‫بهبودیمه.

‫اِم، فکر کنم همه‌چیز شروع شد،

‫می‌گم، ‫حدود یه سال پیش یا بیشتر.

‫با احساسات ‫درگیر بودم

‫بی‌ارزشی ‫و افسردگی؛

‫دیگه اراده‌ای ‫برای ادامه دادن نداشتم.

‫پس تو یه لحظه‌ی ناامیدی، ‫تصمیم گرفتم امتحان کنم—

‫- بیا، بهت احتیاج دارم.

‫- عیسی، برایان، ‫نمی‌بینی دارم حرف می‌زنم؟

‫- چیزی نیست که قبلاً ‫نشنیده باشی.

‫مواد زدم، گند زدم.

‫به آخر خط رسیدم. ‫عمیقاً پشیمونه.

‫بیا بریم. ‫- من—

‫نه، مشاورم گفت ‫باید—

‫- خفه شو، بیا بریم.

‫- چطور تونستی این کارو بکنی؟

‫قانون اینه که هیچ‌وقت نباید ‫وقتی یکی داره حرف می‌زنه قطعش کنی.

‫- کلوپ من نیست. ‫قوانین من نیست.

‫- تو واقعاً ‫غیرقابل‌باوری!

‫چرا حس می‌کنم ‫قبلاً اینجا بودم؟

‫- زانو بزن و ‫یه آلت تو دهنت تصور کن،

‫خودش یادت میاد.

‫قراره اینه.

‫حسابدار احمقم،

‫همون کله‌خر که تو رو ‫به خاطر خودارضایی

‫پشت کامپیوترت اخراج کرد... ‫- ورتشفتر؟

‫- قرار بود ۲۰ هزار دلار ‫از حسابم انتقال بده

‫به حساب مجله‌ی هیت،

‫ولی گند زدن.

‫- انگار تعجب کردم.

‫خب، می‌خوای من ‫درباره‌ش چی کار کنم؟

‫- پیداش کن و درستش کن

‫و تا نیمه‌شب ‫بهشون برسون.

‫- تا نیمه‌شب؟ ‫- یا زودتر.

‫- آه، یه درخواست به اندازه کافی ساده.

‫فقط، نمی‌تونم انجامش بدم. ‫از فرم افتادم.

‫سال‌هاست که عدد ‫حساب نکردم.

‫به هر حال، حالا خواننده‌ام.

‫می‌خوای آریای مانریکو ‫از ایل تروواتوره رو بشنوی؟

‫باشه.

‫* دی کوئلا پیرا *

‫- به من گوش کن.

‫داری گوش می‌کنی؟ ‫- دارم گوش می‌کنم.

‫- شاید یه معتاد به مواد ‫بدبخت باشی

‫که همه‌چیز رو از دست داده— ‫عزت نفست،

‫معاشش، معشوقش، اسم خوبش،

‫احترام و اعتماد ‫هر کسی که می‌شناسیش...

‫- هیچ‌کس مثل تو ‫حرفای انگیزشی نمی‌زنه، برای.

‫- ولی یه چیزی هست ‫که هنوز از دست ندادی.

‫تو هنوز یه حسابداری.

‫این همونی هست که هستی.

‫حتی پایین‌ترین شکل ‫تحقیر

‫نمی‌تونه اون رو ازت بگیره.

‫حالا، "بیا تو راه‌حل زندگی کنیم، ‫نه تو مشکل."

‫- ببخشید که دیر کردم.

‫تا ابد تو مطب دکتر بودم.

‫انگار هر زنی ‫تو پیتسبورگ حامله‌ست،

‫حتی دکتر زنانم.

‫- مل، یه خبری دارم— ‫- نصف شب بیدار بودم

‫تا استدلالم رو تموم کنم.

‫اگه خودم بگم، ‫کار لعنتی خوبی کردم،

‫ولی، هی، می‌ذارم تو ‫قضاوت کنی.

‫- خب اول، می‌ذاری من ‫یه کلمه بگم؟

‫- حتماً، لری. ‫چی شده؟

‫- دارن قاضی مک‌نالی رو ‫جایگزین می‌کنن

‫تو پرونده آرلن علیه آرلن.

‫- با کی؟

‫- قاضی رندال واکر.

‫- اون همونی نیست که ‫اخراج اون معلم ابتدایی هم‌جنس‌گرا رو

‫تأیید کرد؟

‫- همون پسرمونه. ‫- حیف شد.

‫- قراره یه مبارزه‌ی سخت ‫جلوی رومون باشه.

‫این به این معنی نیست ‫که هنوز نمی‌تونیم ببریم.

‫فقط باید استدلالم رو ‫دوباره کار کنیم،

‫تأکید کنیم که ‫قاضی قبلی

‫قانون رو اشتباه اعمال کرده، ‫و به همین خاطره

‫که ما دنبال یه تصمیم ‫قانونی درست هستیم.

‫به هر حال، ژانت و آنا ‫روی من حساب کردن.

‫قصد ندارم ‫اونا رو ناامید کنم.

‫من عاشق ‫"بعضی‌ها داغشو دوست دارن" هستم.

‫می‌تونم بارها و بارها و بارها ‫تماشاش کنم.

‫- کردیم.

‫- پس کی موافقه با ‫"همه‌چیز درباره ایو"؟

‫- من یه سری نوشته ‫دارم که باید تمومش کنم.

‫- آره، و—و هانتر ‫تکالیفش رو باید انجام بده.

‫- من که مشکلی ندارم.

‫- اوه، همیشه وقت ‫برای بت دیویس هست.

‫- بت دیویس کیه؟

‫- "بت دیویس کیه؟"

‫این بچه نیاز به ‫یه آموزش واقعی داره، مایک.

‫- "تئاتر هموپیس" ‫برای امشب تمومه.

‫برو. ‫- باشه.

‫شماها برین هر کاری که ‫لازمه انجام بدین.

‫من فقط اینجا می‌شینم ‫و پاسور بازی می‌کنم.

‫- مامان، اِم، من و عمو ویک ‫داشتیم حرف می‌زدیم، و—

‫- تو و ویک؟

‫اوه.

‫- همه‌ش درباره تو.

‫و می‌دونم حتماً ‫احساس تنهایی می‌کنی...

‫چون اون دیگه نیست، ولی، اِم...

‫نمی‌تونی هی بیای اینجا.

‫باید یه سری چیزا ‫برای خودت پیدا کنی که بکنی،

‫میدونی، با یه سری ‫دوستای خودت.

‫- خب، خیلی خوشحالم که تو ‫و برادرم می‌دونین من چی حس می‌کنم،

‫و چی باید بکنم.

‫- ایده‌ی بدی نیست که ‫افق‌هات رو گسترش بدی.

‫- به اندازه کافی پهنم، مرسی.

‫- دبی، قرار نبود ‫یه انتقاد باشه.

‫- خب، شبیهش بود.

‫- خب، حرصت رو ‫سر بن خالی نکن.

‫اون فقط یه پیشنهاد داد.

‫- خب، باشه.

‫و منم یه پیشنهاد به تو می‌دم:

‫به کار خودت برس!

‫و خیلی رو داری، می‌دونی،

‫بعد از اینکه من لباسات رو می‌شورم ‫و شامت رو درست می‌کنم.

‫- می‌خوای موریانه‌ها رو هم ‫سم‌پاشی کنی؟

‫- به من دهن باز نکن، ‫جوون.

‫و خیلی هم جوون نیستی.

‫به اندازه کافی بزرگ شدی که ‫یه ذره به من احترام بذاری.

‫- من احترام می‌ذارم!

‫- با گفتن به مادر خودت

‫که تو خونه‌ات خوش‌آمد نیست؟

‫- من هیچ‌وقت اونو نگفتم. ‫- اون هیچ‌وقت اونو نگفت.

‫- خب، "نمی‌تونی هی بیای اینجا"؟

‫خب، اگه من به تو بگم ‫چطوره؟

‫"از خونه‌م برو بیرون!"

‫و باور کن، دفعات زیادی بود که

‫وقتی که دلم می‌خواست این کارو بکنم، ‫وقتی که می‌تونستم

‫یه ذره آرامش و سکوت ‫لعنتی داشته باشم.

‫- هی، می‌تونین آروم‌تر باشین؟

‫دارم سعی می‌کنم تکالیفم رو بکنم.

‫- هی، بیاین شما دوتا.

‫- تو لعنتی ‫دخالت نکن.

‫ولی من این کارو نکردم،

‫چون عشق یه مادر ‫حد و مرزی نمی‌شناسه.

‫- کاش می‌شناخت.

‫- پس چی، دوست داری یه مادر ‫از اونایی داشته باشی

‫که براش مهم نباشه؟

‫- خب، می‌تونم آرزو کنم، ‫نمی‌تونم؟

‫- اون قراره ‫چی باشه،

‫یه نظر گستاخانه؟

‫- من کنستانس سیمونز ‫از خدمات اجتماعی هستم.

‫آقای براکنر و ‫آقای نووتنی خونه هستن؟

‫- فقط چون من پسرت هستم... ‫- اوه، لعنتی.

‫- این بهت حق نمی‌ده ‫هر وقت دلت خواست

‫بیای اینجا.

‫- می‌شه شما دوتا اینو ‫ببرین تو خیابون؟

‫- بیا تو.

‫- خب، شاید تو لعنتی یادت نیست

‫که من تنهایی تو رو بزرگ کردم،

‫بدون هیچ کمک لعنتی ‫از هیچ‌کس!

‫- چطور می‌تونم لعنتی ‫یادم نباشه؟

‫تو هیچ‌وقت نذاشتی ‫لعنتی فراموش کنم!

‫- بچه‌ها؟

‫اون آقای براکنره ‫و اون آقای نووتنی.

‫این خانوم ‫از خدمات اجتماعیه.

‫بیا اینو امتحان کنیم.

‫نه.

‫باشه. ‫بیا اینو امتحان کنیم.

‫نه. لعنتی.

‫نمی‌دونم چطور وارد ‫این سیستم لعنتی بشم.

‫- باید بدونی. ‫تو قبلاً لعنتی اونجا کار می‌کردی.

‫کینی.

‫آره، پول همین الان ‫که حرف می‌زنیم داره منتقل می‌شه.

‫تقریباً اونجاست.

‫- نه، نیست!

‫- می‌خوای منو ‫به دروغ‌گو تبدیل کنی؟

‫- ببین، من قرار نیست ‫هیچ استرسی تو زندگیم داشته باشم.

‫برنامم به‌طور خاص می‌گه ‫که—

‫- که با قدرت الهی

‫و تهدید مرگ قریب‌الوقوع،

‫می‌تونی هر کاری رو انجام بدی.

‫- بذار ببینم، اِم،

‫آخرین رمز عبوری که استفاده کرد

‫تولد دخترش بود، ‫۹-۱۵-۷۴ بود.

‫قبل از اون مال زنش بود.

‫اون، اِم، ۱۱-۲۱-۴۶ بود.

‫قبل از اون مال مادرش بود.

‫اون ۶-۲۸-۳۳ بود.

‫- تو اعداد رو ‫همون‌جوری یادت میاد

‫که من اعداد رو یادم میاد.

‫ص-ص-ص-ص-صبر کن.

‫یه نوه داشت.

‫اِم، روز ولنتاین بود، ‫۲۰۰۱.

‫یادم میاد، چون ‫من قرار عاشقانه نداشتم.

‫خدای من.

‫رفتیم تو.

‫- هیچ راهی نیست تو همچین شبی ‫بتونیم بگردیم.

‫بیا اینجا.

‫یادت باشه چی بهت گفتم:

‫منطقه بیمارستان رو تصور کن، ‫با لزبین‌ها.

‫- باشه

‫منو بکن.

‫- تو لعنتی شگفت‌انگیز بودی.

‫- آره، خیلی خوب بودم، ‫مگه نه؟

‫- جوری که داشتی ادامه می‌دادی،

‫هیچ‌چیز نمی‌تونست جلوت رو بگیره.

‫- خب، وقتی فهمیدم ‫اشتباه کجا بوده،

‫میدونی، اونا پول رو ‫از حساب تو برداشتن،

‫گذاشتن تو حساب خودشون،

‫ولی هیچ‌وقت نفرستادنش ‫به حساب مجله هیت

‫قبل از اینکه ‫برای آخر هفته برن...

‫- احمق‌ها.

‫- آره، به هر حال تموم کردنش ‫به اندازه کافی آسون بود

‫انتقال به موقع ‫برای رسیدن به مهلت.

‫- نابغه بود.

‫نابغه‌ی محض.

‫- چیزی نبود که هر حسابدار ‫باوجدانی

‫با دانش سیستم ‫نمی‌تونست انجام بده.

‫- ولی تو بودی، ‫تئودور اشمیت،

‫که این کارو کرد. ‫- آره.

‫- می‌تونی ادامه بدی، ‫از صبح دوشنبه شروع کن.

‫- داری می‌گی—

‫- می‌خوام بیای ‫و برای من کار کنی.

‫- عیسی، برایان، من—

‫هیچ‌وقت فکرشم نمی‌کردم که تو، ‫از بین همه آدما،

‫از من، از بین همه آدما، ‫بخوای.

‫- این برای هردومون صدق می‌کنه.

‫- نمی‌تونم بهت بگم پیشنهادت ‫چقدر برام ارزش داره.

‫- پس نگو. ‫فقط بگو آره.

‫- من—

‫- می‌خوام؟

‫- من—

‫- قبول می‌کنم؟

‫- من... نمی‌تونم.

‫آماده نیستم. ‫ببخشید.

‫- بلغور جو دوسر؟

‫- نه، مرسی. ‫گرسنه نیستم.

‫- دونات؟

‫- باشه، ‫منو متقاعد کردی.

‫- خب، چطور خوابیدی؟

‫- مثل یه بچه. تو چی؟

‫- عالی—

‫به جز این زوزه‌ی وحشتناک.

‫- اِم، لینز، می‌تونم توضیح بدم.

‫- نیازی نیست. شنیدیم.

‫بلند و واضح.

‫- باور کن، هیچ ایده‌ای نداشتم ‫که گرگینه رو آوردم خونه.

‫- فکر کردم یه توافق کردیم.

‫- و من زیرش زدم.

‫فقط اینه که، ‫یه بارون موسمی بود،

‫و-و ما هیچ جایی ‫نداشتیم—

‫اِم، اِم، هیچ بهونه‌ای.

‫من-من قول می‌دم ‫دیگه هیچ‌وقت این کارو نکنم.

‫- امیدوارم دوباره این کارو بکنی.

‫فقط نه اینجا.

‫- مشکل اینه که، کجا؟

‫- راه‌حلش خیلی سادست، ‫فکر نمی‌کنی؟

‫- جای خودم.

‫فقط اینه که من هیچ‌وقت ‫تنها زندگی نکردم.

‫یعنی، بعد از اینکه هیزلهرست رو ترک کردم، ‫اومدم اینجا،

‫و با گودیوا زندگی کردم، ‫بعد مایکل،

‫بعد تدی، ‫حالا تو و مل.

‫- پس شاید وقتشه.

‫کی می‌دونه، شاید حتی ‫خوشت بیاد،

‫اینکه بتونی بیای و بری...

‫- و بیای. ‫- هر وقت که دلت خواست.

‫- اگه مل بگه قراره ‫همه‌چیز درست بشه،

‫قراره همه‌چیز درست بشه.

‫- ولی بعد از چیزی که الان ‫درباره این قاضی جدید بهمون گفتی—

‫- ببین، نمی‌شه انکار کرد

‫که یه مانع اضافه داریم ‫که باید ازش رد بشیم.

‫ولی غیرقابل عبوره نیست.

‫به هر حال، تو هم مثل من می‌دونی

‫که هیچ پیروزی ارزشمندی ‫به آسانی به دست نمیاد.

‫- مرسی، مل.

‫- ما قراره ‫از این بگذریم

‫تا وقتی که با هم بمونیم ‫و قوی بمونیم.

‫- ببخشید که مزاحم شدم، ‫ولی اگه یه دقیقه وقت دارین—

‫- ببخشید منو؟ ‫- آره.

‫- حداقل به چیزی که می‌خوام بگم ‫گوش نمی‌دی؟

‫- شنیدم چی گفتی.

‫جوابم نه لعنتیه.

‫- سابقه واکر رو خوندی. ‫اون تو قرون وسطاست.

‫- پس باید یه جوری ‫روشنش کنیم.

‫- تو لعنتی خوب می‌دونی ‫چی دارم می‌گم

‫بهترین برای پرونده ‫و موکله.

‫- تو که بیای جاش رو بگیری.

‫- حداقل من کسی‌ام ‫که اون می‌تونه باهاش ارتباط برقرار کنه.

‫- یه مرد سفیدپوست دگرجنس‌گرا.

‫- مل، ما یه قاضی غیردوست داریم، ‫یه مادر هم‌جنس‌گرا،

‫و ببین کی داره ازش دفاع می‌کنه: ‫یه لزبین باردار.

‫- دقیقاً. ‫کی بهتر از من

‫می‌دونه اون داره چی می‌کشه؟

‫- این به این معنی نیست که ‫تو باید حتماً اون رو بگی.

‫و الان، نمی‌تونیم ریسکش رو ‫به جون بخریم.

‫- اوه، یهو شدم ‫یه ریسک.

‫خب، اگه فکر می‌کنی من ماه‌ها ‫شب و روز کار کردم،

‫دلم رو برای این پرونده ‫ریختم بیرون،

‫فقط برای اینکه ببینم ‫یکی از پسرا می‌گیرتش—

‫- من نمی‌خوام ‫ازت بگیرمش.

‫این هنوز پرونده توئه.

‫کارت هنوز اونجاست.

‫تو هنوز اونجایی.

‫- پشت سرت بشینم؟

‫ببخشید، لری. ‫به هیچ وجه.

‫و با توجه به اعتماد ‫و حمایت موکل‌هام،

‫به هیچ وجه اونا هم ‫اجازه نمی‌دن.

‫- آره. ‫- شراب می‌خوای؟

‫من شراب می‌خوام.

‫مرسی. ‫خیلی ممنون.

‫- هی، پاواروتی.

‫من هنوز منتظر سس آلفردوی اضافیم هستم.

‫- اوه، الان میارم، آقا. ‫ببخشید.

‫- و من هیچ وقت سالاد کناریم رو نگرفتم.

‫- الان میارم، خانم.

‫- می‌فهمم، خانم،

‫ولی باید قبل از سفارش ‫حساب‌ها رو جدا می‌کردید

‫قبل از اینکه سفارش بدید.

‫- هیچ‌کس به ما اینو نگفت.

‫اوه، به‌خاطر گریه بلند، ‫ما چطور قراره

‫اینو حل کنیم؟

‫- من می‌خوام مدیر رو ببینم.

‫- شاید بتونم کمک کنم.

‫اوه، کی لازانیا سفارش داده بود؟

‫- من، و یه لیوان کیانتی هم داشتم.

‫- دو تا کنش.

‫- اون فقط آب داشت.

‫و—و ما داریم آيدا رو تقسیم می‌کنیم.

‫- اون دختر تولدشه.

‫- اوه، تولدت مبارک.

‫- اوه، چقدر شیرین، عزیزم. ‫خیلی ممنون.

‫- اون اسکمپی و چای یخ داشت.

‫- و همه‌مون یه سالاد سزار تقسیم کردیم، یادت نره.

‫و یه سفارش کالاماری سرخ‌شده.

‫- باشه، پس برای شما میشه ‫۱۴.۷۳ دلار.

‫شامل مالیات و انعام.

‫و کی پارمزان گوساله داشت؟ ‫- من، عزیزم.

‫- باشه، شما ۵ دلار برای دختر تولد ‫بدهکارید،

‫و ۱۰ دلار برای خودتون، ‫پس جمع کلتون میشه ۱۸.۴۵ دلار،

‫که برای شما لینگوئینی می‌مونه

‫و ۸۰ سنت، ۱۵٪ اضافه کن،

‫میشه ۱۳.۶۳ دلار.

‫- چطور این کارو کردی؟

‫- ممنون، ممنون. ‫خیلی لطف دارید.

‫- می‌دونی، صدای خوبی داری، جوون.

‫ولی اگه از من بپرسی، باید حسابدار می‌شدی.

‫تو خونته.

‫- خب، تا وقتی که طول کشید خوب بود.

‫- ببین، ما هنوز هیچ‌چیز رو ‫به‌طور قطعی نمی‌دونیم.

‫- آره، می‌دونیم.

‫نگاه روی صورت خانم سیمونز همه‌چیز رو گفت.

‫"این بچه رو فوراً از این آدمای دیوونه دور کن."

‫- شماها لازم نیست پچ‌پچ کنید.

‫من شنواییم ۲۰-۲۰ هست.

‫فکر می‌کنی امشب منو با خودش ببره؟

‫- اون نمی‌تونه این کارو بکنه.

‫- اونا هر کاری که دلشون بخواد می‌تونن بکنن.

‫- بیشتر ناراحت شدن کمکی نمی‌کنه.

‫- درسته. ‫من کمتر ناراحت میشم.

‫- هی، بن.

‫- عیسی، مامان.

‫- اگه بخوای در رو به روم ببندی،

‫می‌فهمم.

‫- خوبه. ‫- هی، هی.

‫بیا تو، دبی.

‫- ببین، من امروز اصلاً نتونستم غذا بخورم،

‫حتی ماکارونی و پنیر تو رستوران،

‫که مورد علاقمه.

‫ببین، اگه من کاری کرده باشم

‫که شانس تو برای نگه داشتن اون بچه رو خراب کرده باشه،

‫هیچ‌وقت خودمو نمی‌بخشم.

‫- اون وقت دوتامون می‌شیم.

‫- این بیشتر تقصیر تو نیست تا ما.

‫همه‌چیز فقط یه کم از—

‫- سلام، آقای بروکنر.

‫آقای نووتنی.

‫خانم نووتنی، ‫چه سورپرایزی.

‫- امیدوارم نه به اندازه دفعه قبل.

‫- خانم سیمونز، مـ، مـ، می‌دونم

‫وقتی اون شب اینجا بودید،

‫به نظر نمی‌اومد هانتر اینجا جاش باشه.

‫ولی می‌خوام بدونید من و بن چقدر بهش اهمیت می‌دیم.

‫و می‌دونیم که ما والدین رضاعی خیلی خوبی خواهیم بود،

‫اگه فقط بهمون یه شانس بدید.

‫- اوه، موافقم.

‫با احترام کامل، ‫منم یه مادر دارم.

‫ما همیشه با هم درگیریم.

‫ولی این به این معنا نیست که همدیگه رو دوست نداریم.

‫در واقع، اگه این‌قدر همدیگه رو دوست نداشتیم این‌قدر دعوا نمی‌کردیم.

‫پس وقتی با چیزی که اینجا دیدم روبه‌رو میشم،

‫می‌دونم چیه،

‫چون چیزی نیست که خیلی اوقات ببینم.

‫اسمش عشق.

‫- ساعت‌های طولانی و سخت تو اتاق بخار قدیمی کار می‌کنی؟

‫- نه اونجوری که دوست دارم.

‫- خودت دفترهات رو نگه می‌داری، می‌بینم.

‫- حداقل کسیه که می‌تونم بهش اعتماد کنم.

‫ببین، اوم، برایان،

‫پیشنهادت رو دوباره بررسی کردم،

‫و اگه اون موقعیت—

‫ببخشید، "فرصت"،

‫هنوز در دسترسه، ‫دوست دارم قبولش کنم.

‫- چی باعث شد نظرت عوض بشه؟

‫- تولد ۸۰ سالگی آیدا فریدمن...

‫و هرچند واضح،

‫ولی با تأخیر، درک

‫که رسالت واقعیم این نیست که دونا ا موبیله رو خراب کنم

‫بین دوره‌های پاستا،

‫بلکه...

‫همون‌طور که گفتی، ‫اون چیزی باشم که واقعاً هستم...

‫یه حسابدار.

‫- اون یه شهادت قشنگ بود.

‫شایسته‌ی A.A.—

‫"حسابداران گمنام."

‫- می‌تونی از صبح دوشنبه شروع کنی.

‫- اینجا خواهم بود، رئیس.

‫- اوه، و تئودور، ‫اگه خرابکاری کنی،

‫می‌دم بکشندت.

‫- اوغ. حال‌به‌هم‌زن.

‫- اینو میگی؟

‫- عجایب لعنتی.

‫بیا.

‫-بعداً معلوم می‌شه

‫- هی، احمق.

‫شاید تو و اون عوضی چاقت عجایب باشین.

‫- گور بابات، کونی. ‫- هی!

‫می‌خوای با من دربیفتی، کونی؟

‫- هی. هی! ‫- ها؟ ها؟

‫- آره، ما می‌خوایم باهات دربیفتیم.

‫- اوه، خدای من! ‫- چاقو رو بنداز.

‫- کودی. ‫- چاقوی لعنتی رو بنداز!

‫- بذارش زمین.

‫- حالا چقدر شجاعی، احمق؟

‫- لطفاً، آقا، من— ‫- نگو لطفاً.

‫بگو معذرت می‌خوام.

‫بگو، "من خیلی خیلی معذرت می‌خوام."

‫- بگو.

‫- من خیلی خیلی معذرت می‌خوام.

‫- آره، شرط می‌بندم که هستی،

‫تو تکه آشغال معمولی.

‫حالا، مودبانه خودتون رو مرخص کنید.

‫گفتم مودبانه.

‫بیا.

‫- نمی‌دونستم یه تفنگ لعنتی داری.

‫اون تفنگ رو از کجا آوردی؟

‫- جایی که بزرگ شدم، ‫همه یه دونه داشتن.

‫- و اگه شلیک می‌کرد، ‫ممکن بود بکشیش.

‫- فقط برای ترسوندنشون بود.

‫- آره، خب، کار کرد.

‫تو منو هم حسابی ترسوندی.

‫من تا حالا حتی تفنگ دستم نگرفته بودم.

‫- بیا.

‫- سنگین‌تر از چیزیه که فکر می‌کردم...

‫و سرد.

‫- گرم میشه.

‫- شقت کرد؟

‫- شاید.

‫- دفعه اول منم همین‌طور شد.

‫می‌خوای باهاش بازی کنی؟

‫- آره.

‫- آه.

‫- * لحظه‌ای که گفتی آره *

‫* همون موقع بود که علاقه‌م رو از دست دادم

‫* و با این حال موندم

‫* با تو موندم

‫* با تو

‫* با تو

‫* قصد ندارم این‌قدر بی‌رحم باشم *

‫* یا تو رو مثل یه احمق بازی بدم *

‫* نمی‌دونستم با تو چیکار کنم *

‫* با تو

‫* با تو

‫* لحظه‌ای که گفتیش

‫* قلبم منحرف شد

‫* لحظه‌ای که گفتیش

‫* من قبلاً بازی کرده بودم

‫* با تو

‫* با تو

‫* با تو

‫* با تو