Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
- * یک، دو، سه، چهار، پنج، شش *
* تکونش بده، رفیق
- * نبض رو آماده کن تا شروع بشه
* نبض رو آماده کن تا شروع بشه
* نبض رو آماده کن تا شروع بشه
* نبض رو آماده کن تا شروع بشه
- تو بهش وسواس داری، دربارهش خیالپردازی میکنی،
ولی وقتی بالاخره خبر رو میشنوی...
- یه نفس عمیق بکش.
تنها چیزی که میتونی بهش فکر کنی اینه که، چرا من؟
یعنی، چطور ممکنه این اتفاق بیفته؟ چطور—
چطور من...
منفی باشم؟
- شانس ایرلندیها؟
- فقط اینکه من ایرلندی نیستم.
- عزیزم، همهچیز درست میشه.
- بعدش چی؟
- آه.
فکر کنم یه کار.
تو مرکز بازپروری حسابی تو تمیز کردن توالتها ماهر شدم.
اون چینی رو اونقدر برق انداختم
که میتونستی صورتت رو قبل از بالا آوردن توش ببینی.
- بذار ازت بپرسم.
اگه میتونستی هر کاری تو دنیا انجام بدی،
چی میخواست باشه؟
- خب...
میخندی.
- بیا، امتحانم کن.
همیشه میخواستم اپرا بخونم.
اون موقعها تو دانشگاه، حتی چند تا کلاس رفتم.
مربی گفت نصفهنیمه بد نبودم.
البته، بهش پول میدادم.
- پس بخون.
- چی، شوخی میکنی؟ یعنی، اون فقط—
اون فقط یه رویا بود.
چیزی که من نیاز دارم یه چیز عملگرایانهست.
- نه، چیزی که تو نیاز داری یه چیزیه که عاشقش باشی.
یه چیزی که باعث بشه احساس خوبی داشته باشی.
- برای همین مرتب دارم میرم باشگاه.
- برای همین بود که تو اتاق بخار زانو زده بودی؟
- باید برگردم تو فرم.
- خوب به نظر میای، اِم.
- "خوب"؟ فقط "خوب"؟
"خوب" برای شماها دو تا خوبه. هر کدومتون یه شوهر دارین.
زن؟ شریک؟
آشنای گذری؟ هوم.
به هر حال، برای ما که تو دریای مجردی سرگردونیم،
"بدرخش، نیلی، بدرخش!"
لعنتی.
- لعنتی.
- حالا که فکرش رو میکنم،
شاید یه کم پیادهروی تند انجام بدم.
چند کیلو وزن کم کنم.
- تد! - مایکل.
برایان. بلیک رو یادتونه.
- خوشحالم که شما رو میبینم.
- خب، اوضاع— - چطوره؟ عالی.
- عالی. خب، اِ—
باید یه روز دور هم جمع شیم. نظرتو چیه؟
- آره، حتما، یه روز. خب، باید برم.
بیا. از اینطرف برو، آره.
- فکر میکنی رفتارش یه کم عجیب بود؟
- برای تئودور؟ نه.
- شاید فکر میکنه داریم قضاوتش میکنیم.
- نمیدونم تو چی فکر میکنی، ولی من که دارم.
- خب، اگه قراره یه گروه شناختهشده داشته باشیم،
باید یه ظاهر یکنواخت داشته باشیم.
- حضورمون تو خیابون موثرتر نمیشه
اگه کمتر جلب توجه کنیم؟
- خب، اگه توجه جلب نکنیم،
فایده انجامش چیه؟
- باید نقش رو به عهده بگیریم،
تا بدونن با ما درنیفتن.
- هی، دافنه.
این هماتاقیمه، دافنه.
- سلام. - سلام.
- داف، این گروهیه
که بهت گفته بودم، پینک پاسی.
- آه، درسته. یه لحظه فکر کردم،
تو مدرسه زیبایی ثبتنام کردی.
- من و دافنه اتحاد همجنسگرا-غیرهمجنسگرا رو
تو دبیرستانمون راه انداختیم.
- من نصفه غیرهمجنسگراش بودم.
میتونم ملحق شم؟
- فقط برای همجنسگراهاست.
- آره. - آره.
- فکر میکردم امن نگه داشتن خیابونها دغدغه همه باشه.
خب، فکر کنم یه نوشابه غیرهمجنسگرا بردارم
و برم به اتاق غیرهمجنسگرام
و درسای غیرهمجنسگرام رو بخونم.
اون بهترین دوستمه.
چرا نمیتونه بخشی از این باشه؟
- چون این درباره همجنسگراهاست که از خودشون دفاع میکنن.
- درسته. - آره.
- همجنسگراها که جلوی مهاجماشون میایستن.
همجنسگراها که مبارزه میکنن. - آفرین!
- غیرهمجنسگراها رو راه بدی،
هدفش کمرنگ میشه. - دقیقاً.
- حالا، ما دو نفره گشت میزنیم.
- من و تو هستیم، رفیق. - جفت پویا.
- با هم کار میکنیم.
- باشه، بعدی کیه؟
- منم.
- بریم.
- اوه.
- تد یکی از بهترین دوستامه،
ولی انگار اصلاً نمیشناختمش.
اون—اون خیلی دوریه.
- اوه، با همهمون اینجوری بوده.
- بفرما، عزیزم.
- مرسی. - منظورم گاس بود.
ولی تو هم میتونی یکی برداری. - البته،
منم دقیقاً کنارش نبودم.
- هی، شروع نکن خودتو سرزنش کنی.
- تد مسئول رفتار خودشه.
خودش اینو میدونه.
- با این حال، باید بدونه که ما کنارش هستیم.
- لعنتی، مگه براش کلوچه درست نمیکنیم؟
- سلام، عزیزم.
تد رو نگو.
- این غافلگیری قشنگیه.
چی تو رو به اینجا کشونده؟
- فقط حال مل رو چک میکنم. - هوم.
انگار بیشتر از
یه نون تو فره.
البته میدونی که، باید خودمو
یه هفته به تردمیل زنجیر کنم
بعد از اون. دو هفته کنش.
- در واقع، اِم.
- ما داریم اینا رو برای— - برای تد درست میکنیم.
- خیلی بافکره.
مطمئنم خوشحال میشه که بدونه
دوستای خوبی مثل شما داره.
- هوم.
- این یکی متراژ زیادی داره،
دفترها با منظره عالی،
فضاهای پشتیبانی سخاوتمندانه از جمله یه اتاق کنفرانس،
آشپزخونه، دستشویی اجرایی،
و کلی پارکینگ زیرزمینی.
- انگار همهچیزایی که نیاز دارم رو داره،
ولی چیزی که میخوام نیست.
- ولی به خوبی ونگارده.
- کینتیک ونگارد نیست.
ما تو جعبه فکر نمیکنیم. تو جعبه زندگی نمیکنیم.
پس تو جعبه کار هم نمیکنیم.
حتی اگه اون جعبه ساختمان سیگرام باشه،
من نمیخوامش.
- هی.
- خدای من!
با موهات چی کار کردی؟
- بهش میگن کوتاهی مو، مادر.
- من—من— من فقط شوکه شدم،
همین.
قبلاً خیلی قشنگ بود.
- آره، خب، شاید مشکل همین بود.
به هر حال، همهمون موهامونو کوتاه کردیم.
- "ما" کیان؟ - پینک پاسی.
داریم خیابان لیبرتی رو از همجنسگراستیزها محافظت میکنیم.
اگه خبر نداری، یه کتککاری شده.
- کاملاً خبر دارم.
اینم میدونم که تو کتک خوردی.
- دلیل بیشتریه.
- که خودتو تو خطر بندازی؟
مگه به اندازه کافی اذیت نشدی؟
- لعنتی بهم نگو چی کار کنم.
- هی، هی، آروم باش، تیمبرلیک.
- برایان،
میشه لطفاً باهاش منطقی صحبت کنی؟
- آروم باش، مادر تیلور، جاستین دیگه بزرگ شده.
باید بذاریم خودش اشتباهاتشو بکنه.
- باهات تماس میگیرم.
- موهات باحاله.
- خیلی قشنگ بود. ممنون.
باهات تماس میگیریم.
- بعدی!
- مرسی. عالی بود.
- شما تد اشمیت هستید؟
- آه، بله، آقا. تد اشمیت. خودمم.
- میخوای یه کم درباره خودت بگی، تد؟
- باشه. خب، تو پیتسبورگ به دنیا اومدم و بزرگ شدم،
رفتم دبیرستان نورث آلگنی،
بعدش وارتون که جزو ده نفر برتر بودم...
اون موقع که تو وارتون بودم، جزو ده نفر برتر...
- منظورم تجربه خوانندگیت بود.
اوه. خب...
میدونی، من، اِ— یعنی، من تجربه داشتم،
میدونی، چند تا کلاس آواز
و یه سری اجراهای دانشگاهی و آماتور،
پینافور، پنزانس، چیزای اینجوری.
- میفهمم.
- ولی من عاشق اپرام.
همیشه رویاهام بوده که—
- خب، امروز قراره چی برای ما بخونی؟
- خب، فکر کردم که، اِ،
"چه گلیدا مانینا" از بوهم رو بخونم.
- شاید اگه نتهات رو به اسکار بدی،
اون بتونه بزنه وقتی تو میخونی.
اوه.
البته. ببخشید.
بله. بفرما، اسکار.
فکر کنم از اول.
- مطمئنی که خوابیده؟
- اونقدر داره چوب میبره اون پایین
که کل زمستون مارو گرم نگه داره.
راستی که، پاهام دارن یخ میزنن.
گرمشون کن، میشه؟
- تو پاهامو گرم کن.
- هی!
فکر کردم قراره "گرفتار عشق" رو تو AMC ببینیم.
- خب، فکر کردم تو خوابیدی.
- فقط یه چرت گربهای زدم،
که بتونم بیدار بمونم.
میدونی، وقتی جوونتر بودم و بلوند بودم،
همه میگفتن منو یاد لانا ترنر میندازم.
- شلی وینترز بود.
- لانا ترنر لعنتی بود.
من و اون هر دو اون چونه بینقص رو داشتیم.
- و سینهها.
- هنوزم دارمشون.
به هر حال، فکر کردم یه کم از اون—
اون شیرینیها، میدونی، از فریزر گرم کنم.
خب، چی باشه، زردآلو یا گیلاس؟
- زردآلو.
- رادنی؟
- گیلاس.
- یه کم یخچینی اضافی روش میریزم.
خب، نمیای؟
- میدونی، در واقع، دبی—
- میشه یه دقیقه بهمون وقت بدی، خواهر؟
- البته، عزیزم. عجله نکن.
راستی، قصد نداشتین یه کاری بکنین، داشتین؟
اوه.
- یه چیزی بهم میگه دمای امشب
به پایینترین حد خودش میرسه.
- چی باعث میشه اینو بگی؟
- چون همین حالا هم یه سرما حس میکنم،
و از سمت تو تخت میاد.
- اون هیچوقت ما رو تنها نمیذاره.
فکر میکردم وقتی با هم شدیم،
قراره یه زوج باشیم، نه سهتایی.
- چی کار میتونم بکنم؟ خونه اونه.
- اتاق توئه.
- خب، خونه تو هم زیاد بهتر نیست،
با اون سه تا همخونهات که دوروبر میچرخن.
- پس فکر کنم هیچوقت نمیتونیم تنها باشیم.
- الان تنهاییم.
- ویک! رادنی! شروع شد!
- تدی. - مایکل.
- با کلوچه اومدم.
در واقع، اونا از مل و لینزن،
کلوچههای شکلاتی، ولی من و گاس
تسترهای رسمیش بودیم.
- قشنگه.
- نظرت چیه قوطی رو باز کنیم
و همشو یه جا بخوریم؟
- خب، هر چقدر که دوست دارم با شکلات اوردوز کنم—
- برای یه تغییر.
یعنی—
- الان دارم میرم یه جلسه.
- اوه، کار جدید؟
- نه اون مدل جلسه. جلسه ۱۲ مرحلهای منه.
- اوه. خب، شام چی؟
میتونی هانتر رو ببینی.
- باشه، آره، مل و لینز بهم گفتن...
- آره، بچه باحالیه
وقتی که خیلی رو اعصاب نباشه.
ولی بامزهست. فکر کنم خوشت بیاد ازش.
- مطمئنم.
- پس، بگو حدود ساعت ۷، خونه ما؟
- خب، امشب گروهم تو مرکز بازپروریه.
- خب، فردا چی؟ یا پسفردا؟
صبحانه، ناهار، شام، میانوعده بین وعدهها،
هر چی تو بگی.
- این روزا یه کم سرم شلوغه،
با این، میدونی،
جلساتم و دنبال کار گشتن
و درمانم.
پس—
- تد، فقط میخوام بدونی که من دوستتم.
و قبل از اینکه این اتفاق بیفته دوستت بودم،
و الانم دوستتم.
و هر وقت چیزی لازم داشته باشی کنارت هستم.
هر چی که بشه.
این چیزیه که یه هوشیار خوشپوش
این فصل میپوشه؟
- کودی میگه مهمه که قابل شناسایی باشیم.
- هوم، خب،
قابل شناسایی میشی، درست.
خب چه سلاحی همرات داری؟
هاویتزر یا بازوکا؟
- اسپری فلفل.
مسلح و آماده برای عملیات.
این کودی به همهچیز فکر کرده.
- یادم میاد مادرم تو رو بهعنوان
"این برایان" خطاب میکرد.
- خب، مامانت احمق نبود.
میدونست فرشته کوچیکش داره خودشو
تو دردسر میندازه.
این بارم اشتباه نمیکنه.
واقعاً باید برگردی مدرسه.
- گور بابای مدرسه.
منو به خاطر کاری که درست بود اخراج کردن.
به اونا یا مدرکشون نیازی ندارم.
میتونن گه بخورن.
- هنوز عصبانی هستی؟
- عصبانی نیستم، متعهدم.
- چی، به نجات دنیا؟
- تو دنیا رو از یه سیاستمدار شرور نجات دادی.
- من این کارو برای دنیا نکردم.
استاکول اتاق پشتی رو بست،
مجبورمون کرد مثل پرورشدهندههای کسلکننده باشیم،
پس شروع نکن منو با النور روزولت اشتباه بگیری.
من فقط کاری که باید برای خودم انجام دادم.
- و منم دارم کاری که باید برای خودم انجام بدم.
- داری با کتابای کمیک چی کار میکنی؟
- معلومه! تو یه فروشگاه کمیک لعنتیام.
- خب، باید تکالیفتو انجام بدی.
و دهنتو نگه دار.
وای، گه.
- چی؟ چی شده؟
- شنیدیم؟ دقیقاً مثل مامانم حرف زدم.
بفرما. هر چند تا که دوست داری بخون.
هی، عمو ویک. - سلام، مایکل.
هی، چطوری، هانتر؟
- اِم.
- بهعنوان یه مرد همجنسگرای مسن تو این دنیا،
انگار که نامرئی باشی.
- فقط داره تکالیفشو میکنه.
- من جبر لعنتی رو نمیفهمم.
- بذار ببینم.
"x" رو برابر "y" بذار، بعدش مربعش کن،
و حلش کردی.
- آه، فهمیدم.
عالیه.
- من همیشه تو اعداد خوب بودم.
مخصوصاً اونای ناز.
- همیشه میتونی رو عمو ویک حساب کنی که مشکل رو حل کنه.
- به جز مشکلای خودم.
فکر میکنی ریج بتونه بهم کمک کنه؟
- یکی هست که بخوای با یه ساک زدن
دوباره زندهش کنی؟
- من.
ولی هر وقت من و رادنی میخوایم—
- بکنیم؟ - مرسی.
مادرت— - اوه، دیگه نگو.
- نمیذاره ما رو تنها بذاره.
دوست داریم فقط ما دو تا باشیم،
ولی همیشه ما سهتا هستیم.
- راهحل سادهست، رفیق.
یه دونه از سه تا کم کن و مشکِلت حل میشه.
- باهوش. - خب، عجیبه که...
این راهحل رادنی هم بود.
ولی من و دبی اینقدر با هم زندگی کردیم، لعنتی،
اگه خواهر و برادر نبودیم، مثل یه زوج پیر بودیم.
علاوه بر این، اگه من برم بیرون، دلش میشکنه.
و بعد از همه کارایی که برام کرده.
اگه اون نبود، شاید الان زنده هم نبودم.
- اون بهت کمک کرد زندگیت رو پس بگیری
تا بتونی یه زندگی داشته باشی.
تو حق داری اینو داشته باشی، عمو ویک.
مطمئنم خودش اولین نفره که اینو میگه.
- اِمامام...
برای شیرینی پختهشده توسط لزبینها بهطور شگفتانگیزی مرطوبه.
میدونی که شانس آوردی که اینجور
دوستای خوبی داری.
- آره.
خب، فکر کنم باید بفهمم
چطور قراره خودمو تأمین کنم،
با توجه به اینکه آخرین خردههام رو هم دارم از دست میدم.
چی؟
- باورت میشه واقعاً فکر کردم
میتونم با خوندن یه کار گیر بیارم؟
اون آدما تو تست
حتماً بعد از رفتنم حسابی خندیدن.
انگار که کسی منو استخدام کنه.
- یادم میاد صداتو تو حموم شنیدم.
خیلی خوب به نظر میاومدی.
- همه تو حموم خوب به نظر میان.
وقتشه که همه اون خیالات رومانتیک رو
کنار بذارم و واقعی بشم.
- نمیخوای جواب بدی؟
- نه، احتمالاً فقط مایکله
که بخواد یه کاری بکنه.
- یادت میاد تو گروه درباره اجتناب حرف زدیم؟
- سلام.
بله؟
چی؟
مطمئنی؟ منظورم، آره!
عالیه.
ممنون.
- مایکل حتماً میخواد یه کار بزرگ بکنه.
- میخواد من بخونم.
مایکل نه، منظورم...
کارو گرفتم.
- وای خدای من.
این— - باورنکردنیه؟ دیوانهواره؟
یه اشتباه؟
- فوقالعادهست!
- دیشب جون کسی رو نجات دادی؟
- اوه، به چند تا بچه کلاب که حسابی قاطی کرده بودن
کمک کردیم برگردن آپارتمانشون،
یه پیرمرد همجنسگرا پنچریشو عوض کرد.
غیر از اون، همهچیز آروم بود.
- آره، خب، این خاصیت ابرقهرمان بودنه.
آدمای معمولی فکر میکنن همهچیز درمورد
جلوگیری از برخورد دو تا سیارهست
یا نجات دنیا از بلعیده شدن تو سیاهچاله.
ولی بیشتر روزا، فقط کارهای خوب
معمولی و روتینته.
من دیگه بیشتر از این ادامه نمیدم.
- یه کم زوده تو روز، نه؟
- نه.
- این بیشتر اون چیزیه که دنبالشی؟
- همیشه رویاهام بوده
یه دفتر داشته باشم که تو کفش یه چاه باشه.
- فکر کردم شاید خوشت بیاد.
بیا. دوروبر رو نشونت میدم.
- دلم برای اتاق عیاشی قدیمیا تنگ شده.
- میتونی بکنیش اتاق کنفرانس.
- عالیه
برای گاییدن رقبا.
- براوو!
- ممنون. ممنون.
- چیزی تو اسپاگتیت هست؟
- میدونی اون گارسون خواننده کیه؟
اون— - اشمیت!
- بله، آقای پاردوچی؟
- میز سوم نان سوخاری بیشتر میخواد.
- الان، آقا. - اوه، و اشمیت...
اون پالیاتچوی خیلی قشنگی بود.
- اوه، ممنون، آقای پاردوچی.
فکر کردم با اسکامپی و یه والپولیچلا خوب جور دربیاد.
- انتخاب عالی.
- تد، گارسون خواننده؟
- داره آریاها رو سرو میکنه
و آرابیاتا تو ریگولتو.
- همیشه شنیده بودم اونجا خیلی باحاله.
- اوه، عزیزم، مثل یه سواری تو دیزنیلنده.
انگورای تقلبی دارن، گارسونای ایتالیایی تقلبی،
غروبای تقلبی که رو دیوارا نقاشی شدن.
هیچ کلاس لعنتیای نداره.
- پس ویک و رادنی اونجا چی کار میکردن؟
- ویک و رادنی؟
تو ریگولتو؟
- اِم. - دیشب.
اینجوری از تد خبر گرفتیم.
- قرار بود دیشب بریم گرند پریکس.
اون مسابقه بزرگدک تو بابلونه، نه مسابقه ماشین.
- میدونیم، مامان.
- ولی ویک گفت که—که
رادنی حالش خوب نبود.
- سلام، پسرا. - هی، اِم.
میدونی، باید هممون برا شام بریم اونجا.
- مطمئنی خوشش میاد؟ - چرا که نه؟
- کجا بریم؟ - ریگولتو.
- اون جای داغون با گارسونای خواننده؟
چرا باید بخوایم اونجا بریم؟
- تد یکی از گارسونای خوانندهست.
- واقعاً؟
پس فکر کردی هممون بریم
و تشویقش کنیم، ها؟
خب،
حتماً بهجای منم "براوو" داد بزن.
- اِم، میشه آرومتر کنی؟
چرا اینقدر ناراحت شدی؟
من فقط دارم سعی میکنم یه کم به تد حمایت نشون بدم.
- خب، من دیگه از این حمایتای کوچیکت خسته شدم.
کلوچهها یه چیزن.
حالا شدی گروه تشویقش؟ - اون دوستمه.
- اگه یادت رفته باشه،
منم هستم. - میدونم.
- پس شاید بهتره احساس منم در نظر بگیری.
- دوستی من باهاش چه ربطی به تو داره؟
- چطور میتونی همچین چیزی به من بگی
بعد از چیزی که منو توش انداخت؟
- اون بین خودتون دو تاست.
تازه، نمیتونم که پشتمو بهش کنم.
- چرا نه؟ اون که پشتشو به تو کرد.
- خب، این به این معنی نیست که منم باید همین کارو بکنم.
عادلانه نیست.
- "عادلانه"؟
عدالت برای من چی؟
چرا باید با اون یا هر کس دیگهای عادل باشم؟
- ویک!
کونت رو بیار پایین. فیلم رو از دست میدیم.
چرا ژاکت نیاوردی؟ میدونی که هوا سرده.
حالا برگرد بالا، ژاکتت رو بیار.
کیفتو یادت رفت؟ دفعه قبل فراموشش کردی.
- خواهر، اشکالی نداره اگه فیلم رو ول کنیم؟
- چی شده؟ حالت خوب نیست؟
- خوبم.
فقط فکر کردم چون امشب نوبت رادنیه
که تو آسایشگاه داوطلب باشه،
من و تو میتونیم شب رو خونه بگذرونیم.
فقط دوتامون.
- فقط دوتامون؟
خیلی وقته این کارو نکردیم.
میخوای ورق بازی کنیم؟
برامون ذرت کاراملی درست میکنم.
- شاید بعداً.
خواهر...
- عزیزم، چی شده؟
- میدونی که تو رو
بیشتر از هر کس دیگه تو دنیا دوست دارم.
- به جز رادنی، ولی اینو درک میکنم.
- پس امیدوارم اینم درک کنی که
ما حرفامونو زدیم
و تصمیم گرفتیم یه جای خودمون بگیریم.
وقتشه، خواهر.
- لعنتی درست میگی، وقتش شده.
جهان، من برای این لحظه منتظر بودم
خدا میدونه چقدر طولانی.
نه اینکه عاشق این نباشم که تو اینجایی.
و نه اینکه دیوونهی رادنی نباشم،
ولی هیچوقت حریم خصوصی ندارم.
هر وقت بخوام برم دستشویی، باید در رو ببندم،
و نمیتونم بدوم بیام اینجا
به سمت یخچال با شورت.
- به هر حال این کار رو میکنی. ما دیدیمت.
- خب، حالا میتونم این کار رو بکنم بدون اینکه کسی نگاه کنه.
پس کی میری؟
- خب، چون این تو رو خیلی خوشحال میکنه،
میتونم همین الان برم.
- نه! نه.
تا وقتی ورقبازی نکردیم نه. - اوه، الان از روم بلند شو.
بگو "خاله!"
خاله، خاله.
- همیشه میتونستم تورو نگه دارم.
- تو بهترینی تو این خانواده.
- شرط میبندم.
- تو ورقها رو بیار.
من ذرت کاراملی درست میکنم.
- و عزیزم؟
اصلاً نگران من نباش.
من کاملاً خوب خواهم بود.
- مم--
این کیانتی مزهش مثل ادراره.
این پاستا انقدر شله، به سس ویاگرا نیاز داره.
- مهم نیست غذا خوب باشه یا نه.
ما اینجا هستیم تا از تد حمایت کنیم.
- مم-هوم. - پس تدی کجاست؟
- مطمئنی امشب کار میکنه؟
- خانمها و آقایان، سینوره و سینوری،
امیدواریم که تجربهی غذاخوری بهیادموندنیای داشته باشید.
- مطمئنم سوءهاضمهش رو به یاد میرم.
- و برای افزایش لذت شما...
سینوره اشمیت!
- اوه، نگاه کن. اونجاست.
- مرسی.
ممنون.
ببخشید، نمیتونم--
- تدی، چی شده؟
- چرا اینجایید؟
- برای تشویقت.
- آیا هیچوقت به ذهنتون خطور کرد، به هر کدومتون،
که اگه میخواستم اینجا باشید، خودم ازتون میخواستم؟
و اگه واقعاً دوستام بودید،
منو تنها میذاشتید.
- گارسون،
میتونم نان استیک بیشتر بگیرم؟
- همین الان، خانم.
- اون فوقالعادهست. منظورم اینه، کاری که با لهجهها میتونه بکنه.
- هی، کونی!
میخوای آلتم رو بمکی؟
- احمقها.
بیا.
- برو، برو، برو، برو، برو! - آره!
- مادرجندهها!
فکر میکنی کی هستی که مردم رو "حرامزاده" صدا میکنی؟
از ماشین پیاده شو!
از ماشین لعنتی پیاده شو! - آروم باش.
- هی! داری چی کار میکنی؟
ببین چی به ماشین لعنتیم کردی، ای احمق.
- چطوره همین کار رو با تو هم بکنم؟
- تو و کی دیگه، حرامزاده؟
- اون حرامزاده دیگه.
عذرخواهی کن. تو هم.
- هی، گمشو، تو کثافت کوچولو.
هی!
- آخ!
- حالا میتونی آلتت رو بذاری بمکن.
- و تو میتونی این کار رو براش بکنی.
- قدرت صورتی! آره!
- اوه، دقیقاً به موقع اومدی.
میخواستم برم بیرون به بابلون.
- این احمقهای استریت--
ما اونا رو تبدیل به ترسو کردیم.
باید اونجا ما رو میدیدی.
- پسر خوب.
این سینهها رو حس کن.
- هر وقت بخوای، مرد بزرگ.
- ببخشید، ولی میشه منو حمایت کنی؟
- در واقع، ما همین الان میخواستیم بریم دوش بگیریم.
- من بلیکام. - بن.
- اوه، تو همون تدی هستی--
مایکل بهم گفته. - کل داستان رو؟
- بیا. باید بریم خونه.
- نگاه کن.
میدونم واقعاً نمیخوای چیزی که من میگم رو بشنوی،
ولی چیزی که دیشب بین تو و تد اتفاق افتاد،
باید بهش یه کم وقت بدی.
- مرسی از نصیحتت. حالا اگه اشکالی نداره--
- اون داره سعی میکنه زندگیش رو دوباره جمع کنه.
و چیزای زیادی هست که ازشون شرمندهست.
و وقتی تو رو میبینه، اون چیزا به یادش میاد.
تو انعکاس اون چیزایی هستی که میخواد فراموششون کنه.
این به این معنی نیست که به تو اهمیت نمیده.
- ما هم بهش اهمیت میدیم.
- آره، فقط میخوایم بدونه اینو.
- اون اینو میدونه، تو عمق وجودش.
بالاخره، اون برمیگرده.
ولی باید با شرایط خودش باشه.
- اگه بخوای، من تورو حمایت میکنم.
- مرسی. - حتماً.
- فکر کنم این همهچیز باشه.
آمادهای؟ - مم.
- ویک!
- من اینجام، خواهر.
یه دقیقه دیگه اونجام.
- عجله نکن.
میرم اینو تو ماشین بذارم.
- نمیخوای دوقلوها رو ببری؟
- فکر کردم اونا رو برای تو بذارم.
- ولی من اونا رو برای تو خریدم، یادت هست؟
- البته که یادم هست.
- تو خیلی مریض بودی نمیتونستی از تخت بلند شی.
برای همین من یکی رو هر طرف گذاشتم،
تا مواظبت باشن. - و بودن.
بذار اینجوری کنیم.
من اون رو میبرم، تو اون یکی رو نگه دار.
اینجوری، ما همدیگه رو داریم.
- قبوله.
خب، همهچیز رو گرفتی؟
- آره.
- صبر کن یه لحظه.
فراموش نکن.
یه زینی پخته، لازانیا،
چند تا مرغ، یه کیک پوندی.
- خدای من، برای یه ارتش کافیه.
- خب، نمیتونی بری یه جای جدید
بدون غذا تو یخچالت.
هی، اینجوری نیست که دیگه هیچوقت برنگردی.
- من همیشه فکر میکردم تنها راهی که
از اینجا برم بیرون تو یه جعبهست.
- خب، شکر عیسی، مریم، و یوسف که این اتفاق نیفتاد.
حالا داری از در جلویی راه میری بیرون
با دوستپسرت،
و داری یه زندگی کاملاً جدید شروع میکنی.
- همم. تو چی؟
- خب، اگه متوجه نشده باشی،
من همهچیز رو برای جشنواره فیلم روزالیند راسل خودم آماده کردم.
و به اندازه کافی بستنی تو فریزر دارم
که به هر مرد، زن، و بچهای
تو پیتسبورگ یه حمله قلبی بدم.
پس همین که تو بری، اون موقع زندگی جدید من شروع میشه.
دارم همه لباسهام رو میندازم دور،
میرم رو کاناپه میپرم، و دیگه پشت سرم رو نگاه نمیکنم.
و تو هم نباید این کار رو بکنی.
- آمادهای؟
- آره.
- هیچ خداحافظی لعنتیای نه.
به هر حال، همه میدونیم من قراره اونجا باشم
و تو رو حدود یه ساعت دیگه دیوونه کنم.
- دوستت دارم.
خداحافظ.
- میای بابلون؟
- برنامه دیگهای دارم.
- شب جمعه تو این شهر هیچجا نیست،
یا باید جورابهات رو بشمری
یا بری کنیسه.
- من گشت دارم.
- تا وقتی داری تو خیابونا کار میکنی،
باید سعی کنی چند دلار دربیاری.
اینو از کجا آوردی؟
- اوه. یکی از اون احمقها چند روز پیش منو زد.
چیز مهمی نیست.
- این بار.
- میتونم لعنتی از خودم مراقبت کنم.
- خب، چطوره، ام،
امشب رو مرخصی بگیری؟
حتی ریج و خدا هم یه روز استراحت دارن.
- بهت گفتم، کارایی دارم که باید انجام بدم.
- بیشتر شبیه اینه که بری بیرون دنبال دردسر بگردی.
- من دنبال چیزی نمیگردم.
اونا میان دنبال ما.
این احمقهای استریت لعنتی
فکر میکنن میتونن تو خیابون رانندگی کنن،
از پنجره ماشینشون "کونی" داد بزنن،
و ما فقط قراره اونجا وایسیم و تحمل کنیم
مثل یه مشت ترسوی بزدل.
تا جایی که به من مربوط میشه، اونای لعنتی میتونن بمیرن.
- خوشحالم که میشنوم عصبانی نیستی.
- ما داریم از آدمای بیگناه محافظت میکنیم،
برای خودمون میایستیم.
این چه مشکلی داره؟
- * همه عشقت امشب
* قراره همه عشقت رو امشب بگیره *
* قراره همه عشقت رو امشب بگیره *
- پروفسور به ما ملحق میشه؟
- داره رو کتاب جدیدش کار میکنه.
تقریباً تمومش کرده. نمیتونم صبر کنم بخونمش.
- فکر کنم صبر میکنم تا فیلمش بیاد.
- جاستین میاد؟ - شاید.
- شنیدم دیشب گروه صورتی اومده بود نجات بده.
مم-هوم.
- * قراره همه عشقت رو امشب بگیره *
- هی، ام.
- سلام، مایکل.
- چطوره؟ - خیلی خوب.
- میخوای یه نوشیدنی بگیریم؟
- نه، مرسی. من و رامون مشغول هستیم.
- باشه. خب، شاید بعداً.
- بعداً من و رامون حتی مشغولتر خواهیم بود.
ولی هی، چرا به تد زنگ نمیزنی؟
مطمئنم اون عاشق اینه که با تو یه نوشیدنی بخوره.
- چرا برامون چند تا آبجو نمیگیری؟
اوه. اشکالی نداره اگه من بپرم وسط؟
- دارم با یکی میرقصم.
- دیگه نه. - چطور جرأت میکنی؟
از کجا لعنتی این حق رو میگیری؟
- نمایش دیوات رو برای تور جهانیت نگه دار.
چرا با مایکل
اونجوری رفتار کردی؟ - چه جوری؟
- انگار که یه تکه آشغال بیاهمیته.
- این لعنتی چه ربطی به تو داره؟
- هرکی به مایکل صدمه بزنه لعنتی کار منه.
- آره، خب، شاید اونم به من صدمه زده.
- با دوست بودن با تئودور؟
- تو بودی که به من گفتی فراموشش کنم،
که--که اون مرده.
دقیقاً اینجا رو همین زمین رقص.
- خب، حدس بزن چی؟
مثل عیسی و لیزا و جودی،
اون داره برگشت میکنه.
- و حالا همه میخوان برا تشویقش بلند بشن،
انگار هیچچیز اصلاً اتفاق نیفتاده.
- به من گوش کن، هانیکات.
داری گوش میکنی؟
- آره، دارم گوش میکنم.
و به من نگو هانیکات.
- مایکل دوست توئه، همونطور که دوست تده.
ولی اگه مجبورش کنی بین تو انتخاب کنه،
داری اونو از دست میدی.
اوه، و راستی،
من با رامون خوابیدم.
آلتش اندازه یه مداد تیکندرگا شماره سهست،
بعد از اینکه تراشیده شده.
متأسفم.
- امشب خیلی اتفاق خاصی نیست.
- نمیتونی انتظار داشته باشی هر بار غوغا کنی.
- ولی دیشب--
دیشب اولین باری بود که تو یه دعوا بودم و بردم.
برای یه بار، این زورگویای لعنتی فرار کردن.
- هیچچیز مثل حس کردن یه کم قدرت نیست.
ولی ممکنه کار رو سختتر کنه.
وقتی بشنون ما از پس زدن نمیترسیم،
شاید دیگه به این زودی نیان دنبالمون.
پس ما فقط باید بریم دنبالشون.
- ولی من فکر کردم کارمون
محافظت از مردم اینجا تو خیابونه.
- مطمئناً. ولی چرا دور خیابون لیبرتی بمونیم
منتظر باشیم که چیزی اتفاق بیفته،
وقتی یه دنیای مستقیم کامل اون بیرون هست؟
بذار ما رو ببینن و از ما بترسن به نام عیسی!
- این دیگه چه کوفتیه؟
- مزخرفات باپتیست جنوبی.
هر چهارشنبه و یکشنبه شب،
من اونجا مینشستم، به واعظ گوش میدادم
که بهمون میگفت چطور همه همجنسگراها قراره تو جهنم بسوزن.
و من تو شلوارم میریدم، فکر میکردم،
اگه جماعت بفهمن چی؟
منو بیرون میکنن.
والدینم ازم متنفر میشن، دیگه هیچوقت باهام حرف نمیزنن.
- آیا این اتفاق افتاد؟
- نه قبل از اینکه من هکتور رامیرز رو از پشت بکنم.
خب...
نظرتو چیه بریم چند تا همجنسگرا هراس رو شکار کنیم؟
- هی، هی!
- * من قراره همه عشقت رو بگیرم *
* من قراره همه عشقت رو بگیرم *
من هم همون چیزی رو مینوشم که دوستم داره.
- حتماً.
- خب، داشتم فکر میکردم که موهام رو بلوند کنم.
یه جور رنگ نقرهای-پلاتینی که مدونا داشت
قبل از "بلوند امبیشن" بعد از "دیک تریسی".
- فکر میکنم این بدترین ایدهی لعنتیایه که تا حالا شنیدم.
- میدونستم اینو میگی.
- وقتی بابام منو برای شکار پرنده میبرد،
اولین کاری که میکردیم برای بیرون کشیدنشون این بود که بوتهها رو بزنیم.
- چطور این کار رو کنیم؟ - اینجا.
- مثل این. - چی--
- بیا.
مسیح.
- ببخشید؟ - ها؟
- فکر کردم چیزی درباره من و دوستم گفتی.
- آره، یه اتاق بگیرین.
- مشکلی داری، آقا، با بوسیدن ما؟
- نه، تو داری.
تو قسمت اشتباه شهر هستی.
پس چرا برنمیگردی به جایی که بهش تعلق داری؟
- آخرین باری که شنیدم، هنوز تو دموکراسی زندگی میکردیم.
کی اونا مثلثهای صورتی رو پخش کردن؟
- گمشو.
- مشکلی داری، احمق؟
- پرسیدم مشکلی داری!
- آره. شماها لعنتیها همتون باید ایدز بگیرین و بمیرین!
- یه نفر دیگه یه بار اینو به من گفت.
- * این خشونت جدیده
* این خشونت جدیده *
* این خشونت جدیده
* خشونت
* این خشونت جدیده
* این خشونت جدیده *
* این خشونت جدیده
* خشونت
* هیچ تصمیمی که میگیری
* عجیب و سادهلوح
* جدایی راضیکننده
* ضعف بیماری اونه
* خودکار تو آوردی
* هیچ تصمیمی برای گرفتن
* اول قرمز بعد آبی
* دور از شکاف میگذره
* این خشونت جدیده
* این خشونت جدیده *
* این خشونت جدیده
* خشونت
* این خشونت جدیده
* این خشونت جدیده *
* این خشونت جدیده
* خشونت
* این خشونت جدیده
* این خشونت جدیده *
* این خشونت جدیده
* خشونت
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.