Original subtitles

‫- * یک، دو، سه، چهار، پنج، شش *

‫* تکونش بده، رفیق *

‫- * نبض رو شروع کن *

‫* نبض رو شروع کن *

‫* نبض رو شروع کن *

‫* نبض رو شروع کن *

‫- * امروز رو ببوس و خداحافظی کن *

‫* و من رو به سمت فردا هدایت کن *

‫* ما کاری که باید رو انجام دادیم *

‫* فراموش نمی‌کنم، پشیمون نمی‌شم *

‫* از کاری که برایش کردم *

‫- لعنتی!

‫دوباره اون موقع از ماهه.

‫- وقتی "دوست کوچولوت" میاد سراغت؟

‫- وقتی هر خیریه‌ی گی توی این سیاره‌ی لعنتی

‫سعی می‌کنه ازم پول بگیره برای یه میز

‫توی مراسمشون، یا یه آگهی توی کتابچشون،

‫یا یه نمونه اسپرم برای حراج خاموششون.

‫و متأسفانه، این موقع از ماهه که

‫صورت‌حساب کارت اعتباری‌م میاد.

‫- تا حالا این همه صفر ندیده بودم.

‫- به جز توی یه میکسر توی مرکز گی‌ها و لزبین‌ها.

‫- چطور می‌خوای همه‌شون رو پرداخت کنی؟

‫- توی یه ساعت چند تا ساک می‌تونی بزنی؟

‫- به اندازه کافی نه.

‫به هیچ وجه کافی نیست.

‫- فکر کنم باید یه جور دیگه پول جور کنم.

‫- ببین، ما نزدیک ۳۰۰۰ نسخه از "ریج"

‫فقط توی ماه گذشته توی نت فروختیم.

‫می‌تونم یه کم پول بهت بدم.

‫- نه.

‫- چرا نه؟

‫- پول تو رو نمی‌گیرم.

‫- فکر می‌کردم شریکیم.

‫- هستیم.

‫- پس چرا نمی‌ذاری بهت پول بدم؟

‫- چون به کمکت احتیاج ندارم.

‫من به کمک هیچ‌کس احتیاج ندارم.

‫چیزی که لازم دارم...

‫چیواس رگال‌ـه. ‫- آره، حتماً.

‫شاید یه فقیر باشی، ولی مثل شاهزاده‌ها می‌خوری.

‫دو تا کنش.

‫مهمون من. ‫- نگهش دار.

‫- حتی نمی‌ذاری برات یه نوشیدنی بخرم؟

‫هنوز می‌تونم خودم یه دوری بزنم

‫بدون هیچ کمکی از طرف تو.

‫- برایان، نمی‌دونم مشکلت چیه.

‫تو به همه کمک می‌کنی.

‫خیابان لیبرتی، یک حکومت پلیسی می‌شد.

‫اگر تو نبودی

‫و حالا، وقتی خودت به کمک نیاز داری...

‫هی، تاد. ‫اوضاع چطوره؟

‫- خوبم.

‫کجا بودم؟

‫- "وقتی—وقتی به کمک نیاز دارم"؟

‫- درسته. ‫نمی‌گیريش.

‫می‌خوای بدونی چرا؟

‫- چرا؟

‫- چون همیشه باید تو باشی که کنترل رو دستت داره،

‫کسی که همه‌چیز رو مدیریت می‌کنه، کسی که بالاست.

‫- آره.

‫دقیقاً همین‌ـه.

‫- پس این دفعه کجاست؟ ‫ها؟

‫سینما، لیگ کوچیک‌ها؟ ‫- ببین، بهت گفتم—

‫- آره، آره، می‌دونم. ‫هیچ سرنخی نداری.

‫فکر کردی باورم می‌شه؟ ‫- برام مهم نیست چی باور می‌کنی.

‫اون غیبش زده.

‫این اولین بار نیست که فرار کرده، درسته؟

‫پس می‌شه گفت با خیال راحت فرض کنیم ‫دوباره توی خیابوناست.

‫- اون پسر کوچولوت چی؟

‫ها؟ اونم انگار دور و بر نیست.

‫رفته پیداش کنه.

‫- حالا، اگه اجازه بدی، ‫من یه کلاس دارم.

‫- اوه، و منم سه‌شنبه ‫یه جلسه حضانت دارم.

‫و اگه جیمی اونجا نباشه،

‫پلیسا رو می‌فرستم دنبال

‫اون پسر کوچولوت.

‫می‌شنوی چی می‌گم؟

‫چون دور نگه داشتن یه بچه از مادرش،

‫بهش می‌گن مشارکت

‫در بزهکاری یه خردسال.

‫و اگه اون برده باشتش، ‫این می‌شه آدم‌ربایی.

‫می‌تونم دستگیرش کنم.

‫- این کار رو نمی‌کنی.

‫- تو یه آدم باهوشی، پروفسور.

‫خودت حساب کن ببین

‫اون عشق کوچولوت چند سال ‫ممکنه زندانی بشه.

‫- "فرشته‌های بالای پیتسبورگ،

‫"خط پیشگیری از خودکشی نوجوانان،

‫"پناهگاه تراجنسیتی‌ها، ‫ابتکار ازدواج."

‫خدای من. ما باید روزی ده تا دعوت‌نامه ‫برای این جمع‌آوری کمک‌ها بگیریم.

‫- ببین، تد هم اینا رو می‌گیره. ‫ها.

‫- حتماً توی یه لیست قربانیای مشترکیم.

‫- من خوشحالم که به یه هدف ارزشمند کمک کنم

‫مثل هر پسر یا دختر دیگه‌ای،

‫ولی نمی‌تونن برای یه بار هم که شده ‫سراغ یکی دیگه برن؟

‫- اگه بیشتر از این بدیم، ‫یکی باید

‫برامون یه مراسم خیریه برگزار کنه.

‫- هی، دخترا.

‫دلم می‌خواست گپ بزنم،

‫ولی باید برم توی وان حباب بشینم،

‫لباس بپوشم، ‫و پنج دقیقه دیگه از در برم بیرون.

‫- قرار داغ داری؟

‫- از دهنت به گوش خدای گی‌ها.

‫من و ویک امشب یه برنامه داریم ‫برای "فکر مثبت".

‫- یه خیریه دیگه؟ ‫این هیچ‌وقت تموم نمی‌شه؟

‫- خب، اگه ما از همدیگه مراقبت نکنیم، کی می‌کنه؟

‫جالبه، تد یه ارکیده داشت ‫که دقیقاً شبیه این بود.

‫بیچاره فقط با یه ریشه آویزون بود.

‫بهش می‌گفت "دروپی"،

‫مخفف "دروپوس ارکیدوس".

‫- به دروپي سلام کن.

‫- باهاش چی کار داری؟

‫لزبین‌ها به انگشت سیاه داشتن معروفن.

‫- بهمون زنگ زد، ازمون خواست ‫نامه‌هاش رو جمع کنیم و—

‫- از گیاهاش مراقبت کنیم. ‫- هوم.

‫رفته مهمونی سیاه و آبی

‫توی ساردینیا؟

‫- توی بازپروریه.

‫- خودش رو بستری کرده.

‫و ما فکر کردیم بریم ببینیمش.

‫- باهامون نمیای؟

‫- آه، نمی‌تونم.

‫خیریه.

‫- لازم نیست امشب باشه.

‫- واقعاً سرم شلوغه.

‫- مطمئنم می‌تونه از حمایتت استفاده کنه.

‫- چه حرف جالبی از تو می‌شنوم، مل.

‫تو تقریباً اولین کسی بودی که محکومش کردی

‫و حالا چی شدی، ‫تشویق‌کننده‌ش؟

‫- داره سعی می‌کنه به خودش کمک کنه.

‫- این چیزی نیست که تو می‌خواستی؟

‫- شهد زندگی! ‫هوو!

‫- فکر می‌کنی می‌تونی یه جا نگهش داری...

‫برای یک لحظه؟

‫- چه فرقی می‌کنه؟

‫همه‌ش آشغاله.

‫- چیپسای کبابی؟ ‫- دیگه دیره.

‫- و کاپیتان کرانچ؟

‫- اون کشتی غرق شده.

‫- یه بسته کامل داشتم. ‫- تموم شد.

‫پس تا کی باید اینجا بمونیم؟

‫- دیدی بیرون چه خبره؟

‫تقریباً مثل موسم بارونیه.

‫- وقتی بارون بند بیاد، ‫می‌گم بریم مکزیک،

‫سبیل بذاریم و قاچاقچی مواد بشیم.

‫نظر تو چیه؟

‫- چرا خودم رو اذیت می‌کنم؟

‫- نمی‌بینم تو یه نقشه‌ی درخشان پیشنهاد بدی.

‫- بهتره یه چیزی پیدا کنم، اونم زود.

‫پولمون داره سریع تموم می‌شه.

‫- تو کارت اعتباری داری.

‫- اگه ازش استفاده کنم، ‫می‌تونن پیدامون کنن.

‫بن‌ـه.

‫- داداش، چه خبر؟

‫- هی، رفیق. ‫حالت چطوره؟

‫- توی یه متل کثیف گیر کردیم

‫زیر بارون شدید، ‫با آخرین چیتوزمون،

‫ولی غیر از اون، زندگی قشنگه.

‫- اونو بده به من.

‫بن؟

‫- مایکل، مایکل. ‫حالت خوبه؟

‫- خوبم. ‫هر دومون خوبیم.

‫- گوش کن، مامان هانتر دوباره اومد.

‫- بهش چی گفتی؟ ‫- که اون فرار کرده

‫و تو رفتی دنبالش و—

‫ببین، باورم نکرد.

‫حالا تهدید کرده که می‌خواد دستگیرت کنه.

‫- برای چی؟ ‫- آدم‌ربایی.

‫مشارکت در بزهکاری یه خردسال.

‫- می‌تونه این کار رو بکنه؟

‫- تنها چیزی که می‌دونم اینه که

‫می‌تونه کلی دردسر درست کنه ‫برای همه‌مون.

‫برای همین باید برگردی.

‫- بهت گفتم، ‫نمی‌ذارم

‫اون ببردش.

‫- خب، نمی‌تونی تا ابد قایم شی.

‫- حالمون خوب می‌شه.

‫- لطفاً.

‫حالا بهم بگو کجایی.

‫- نمی‌خوام تو رو تو دردسر بندازم،

‫یا مجبور شی دروغ بگی.

‫- اوه، لعنتی، مایکل.

‫مای—مایکل؟ ‫- بیا، مرد. بریم.

‫- گور باباش. ‫- برش دار.

‫- کجا داری می‌ری؟

‫- برم یه چیزی برای خوردن بگیرم

‫قبل از اینکه از گشنگی بمیریم.

‫- سه روزه.

‫سه روز لعنتی

‫و حتی یه کلمه‌ی لعنتی هم نگفت.

‫- دب، من تونای ذوب‌شده رو گرفتم.

‫- و منم رپ بوقلمون رو؟

‫- ببخشید. ‫- اوه.

‫- فقط این پیام عجیب و غریب و مرموز:

‫"نگران نباش، مامان، حالم خوبه."

‫- به نظر من که عجیب یا مرموز نمیاد.

‫- خب، تو مادر نیستی.

‫- همین الان باهاش حرف زدم، دبی،

‫و حالش خوبه. ‫- حالش خوب نیست.

‫یه مادر همیشه می‌تونه بین خطوط رو بخونه.

‫این اولین باره از وقتی مایکل یاد گرفته

‫چطور تلفن رو برداره که ما

‫روزی سه بار حرف نزدیم.

‫- سه بار؟

‫- می‌دونم. ‫خیلی چیزا رو توضیح می‌ده.

‫- بن، عزیزم، دفعه‌ی بعدی که باهاش حرف زدی،

‫می‌شه لطفاً بهش بگی

‫دوسش دارم تا آسمون و برگشت؟

‫- حتماً، دبی.

‫- و اگه زود برنگرده اینجا،

‫می‌رم تخماشو بکنم.

‫- چرا نمی‌ذاری من چند تا زنگ بزنم،

‫درباره این جلسه حضانت بفهمم،

‫ببینم کاری از دستم برمیاد یا نه.

‫- مرسی.

‫عالی می‌شه اگه بتونی.

‫- هی، دب، مال من کو؟

‫- نگران نباش، عزیزم.

‫بعداً می‌تونی حساب کنی،

‫بعد از اینکه دوباره رو پات وایستادی، کوچولو.

‫اینجا.

‫ناهار مهمون من.

‫- برایان. ‫- چی؟

‫نمی‌تونم به دوستام چیزی تعارف کنم؟

‫- برایان، اشکالی نداره. ‫- خودمون می‌تونیم.

‫- آره، همین که دوباره کار پیدا کنی.

‫- تا ساعت ۴:۳۰ امروز عصر،

‫قصد دارم دوباره توی موقعیت قبلیم باشم

‫و با یه افزایش حقوق حسابی.

‫- ونس ازت خواسته برگردی؟

‫- برایان، این عالیه! ‫- واو.

‫- سعی می‌کنم تا جایی که می‌تونم باوقار باشم

‫تا جایی که بتونم،

‫بعدش می‌رم حال اون حرامزاده رو بگیرم.

‫باقیش مال تو، دب.

‫- * هوا داره عوض می‌شه *

‫* دریا داره تغییر می‌کنه *

‫* و از حالا به بعد، منم تغییر می‌کنم *

‫* راه رفتنم فرق می‌کنه *

‫* حرف زدنم و اسمم *

‫* هیچ‌چیز درباره‌م مثل قبل نمی‌مونه *

‫- من، آه... قاط زدم.

‫فکر کنم یه روز یا بیشتر بیهوش بودم.

‫وقتی بالاخره به خودم اومدم،

‫مهمونی هنوز ادامه داشت.

‫خب، مهمونی همیشه ادامه داشت.

‫پسرها پایین بودن، پورن نگاه می‌کردن.

‫اونایی که خیلی از کله‌شون نپریده بود،

‫یعنی همین.

‫و اونا واقعاً توش بودن.

‫به نظر داغ می‌اومد.

‫پس منم یه کم از پیپ دکتر سی کشیدم.

‫و...

‫اون موقع بود که پسره توی ویدیو رو دیدم،

‫اونی که داشت گنگ‌بنگ می‌شد.

‫من بودم.

‫اونقدر از کنترل خارج شده بودم.

‫خدا می‌دونه که آیا کاندوم استفاده کرده بودن یا نه.

‫باید یه تست بدم.

‫من—من

‫خیلی امیدوار نیستم.

‫به هر حال...

‫اون موقع بود که فهمیدم اگه—

‫اگه اینجا نمی‌اومدم...

‫ممکن بود الان مرده باشم.

‫ممکن بود مرده باشم.

‫- می‌دونم چقدر برات سخت بود.

‫فقط یادت باشه، هیچ‌کس قضاوتت نمی‌کنه

‫چون همه‌مون به یه شکلی اونجا بودیم.

‫- خب، اینکه تو اونجا بودی خیلی راحت‌ترش کرد.

‫- خوشحالم.

‫- در واقع، من—من همش فکر می‌کنم،

‫می‌دونی، اگه همه‌ی اینا اتفاق نمی‌افتاد،

‫اگه من از اون در لنگان‌لنگان نمی‌اومدم تو،

‫یعنی، شاید هیچ‌وقت دوباره همدیگه رو نمی‌دیدیم.

‫خب، می‌خوای—

‫می‌خوای بریم یه ناهار بگیریم یا—

‫- آره.

‫بذار فقط پیام‌هام رو چک کنم،

‫بعد توی سالن باهات ملاقات می‌کنم.

‫- باشه.

‫حالا این یه سورپرایزه.

‫فکر می‌کردم شوک‌درمانی رو ممنوع کرده باشن.

‫- سلام، تدی.

‫- چطور پیدام کردی؟

‫نگو که دوباره توی روزنامه‌ها بودم.

‫- مل و لینز بهم گفتن خودت رو بستری کردی.

‫- اوه. هوم.

‫فکر می‌کردم فقط ما گی‌ها

‫هستیم که نمی‌تونیم دهنمون رو ببندیم.

‫- خوشحالم، اگه این کلمه درسته،

‫که—که تو اینجایی.

‫- خب، می‌دونی،

‫هیچ‌چیز مثل یه استراحت کوچیک توی یه اقامتگاه دنج نیست.

‫- خب، چقدر قراره—

‫- زیاد نه. نه.

‫دیگه مثل نو شدم.

‫بهم می‌گن که—

‫پیشرفت قابل‌توجهی داشتم، پس—

‫- خوشحالم که اینو می‌شنوم.

‫فقط مراقب باش.

‫می‌دونی، نمی‌خوای عجله کنی یا—

‫- یا چی؟

‫- هیچی.

‫- یا دوباره شروع به مصرف کنم؟ اینه که—

‫این چیزی بود که می‌خواستی بگی؟

‫- تنها چیزی که منظورم بود این بود که، مـ‌مـ‌می‌دونی،

‫مراقب باش کیک‌ها رو

‫قبل از اینکه کامل پخته بشن از فر درنیاری.

‫- خب، این که خیلی عمیقه.

‫و اگه متوجه نشده باشی،

‫من کیک نیستم. باشه؟

‫و هیچ قصدی ندارم دوباره اینجا

‫توی سالن بازنده‌ها باشم.

‫- ببین، من نیومدم اینجا

‫که ناراحتت کنم. ‫- پس چرا اومدی؟

‫چی، فقط برای اینکه خودت ببینی چقدر افتادم؟

‫- نه. ‫- به مل و لیندزی گفتم

‫نمی‌خوام کسی بیاد ملاقاتم.

‫- از کی من "کسی"‌ام؟

‫- هی، تد، شاید بخوای یه ناهار بگیری

‫قبل از اینکه تموم بشه.

‫- بلیک، آه...

‫یادت میاد— ‫- امت.

‫البته.

‫- دوباره برگشتی، یا هیچ‌وقت نرفتی؟

‫- بلیک بیمار نیست.

‫اون یه مشاور سوءمصرف مواده،

‫و خیلی هم خوبه.

‫- خب، اگه کسی کارش رو بلد باشه، اون تویی.

‫- آره، فوق‌العاده بوده.

‫نمی‌دونم اگه—

‫اگه اون اینجا نبود چی کار می‌کردم.

‫- ببین، من فقط اومدم مطمئن شم حالت خوبه،

‫و به نظر میاد که هستی، پس...

‫- * حالا می‌گی متأسفی *

‫* که این‌قدر دروغ گفتی *

‫* خب، می‌تونی برام یه رودخونه گریه کنی *

‫* یه رودخونه گریه کن *

‫* من یه رودخونه گریه کردم *

‫* برای...

‫- عالی به نظر می‌رسی.

‫ویسکی؟

‫- برای ساعت خوش یکم زوده.

‫تو اینجایی،

‫من خوشحالم.

‫خب، خبر رو شنیدی؟

‫استاک‌ول به جرم پنهان‌کاری

‫قتل اون جوون تحت تعقیب قرار گرفت.

‫شهردار دیکینز استعفاش رو خواسته.

‫- اوه، خدای من.

‫چه جوری قدرتمندها سقوط می‌کنن.

‫- خیلی خوش‌شانس بودیم که ونگارد

‫با خودش ما رو نابود نکرد.

‫- هوم-هوم.

‫- خب...

‫قیمتت رو بگو.

‫- برای چی؟

‫- برای برگشتن، معلومه.

‫ما اینجا بهت نیاز داریم.

‫من اینجا بهت نیاز دارم. ‫- نمی‌دونم، گاردنر.

‫فقط مسئله پول نیست.

‫مسائل دیگه‌ای هم هست.

‫هوم؟

‫جکوزی توی حموم خصوصیم.

‫حساب خرج بدون محدودیت.

‫- هوم-هوم.

‫- وفاداری. ‫- هوم. آه.

‫قولم رو بهت می‌دم.

‫و دستم رو.

‫حالا فقط باید اینو امضا کنی.

‫بند عدم رقابت؟

‫- فقط یه تشریفاته.

‫- پس برای همین منو می‌خوای برگردونی؟

‫می‌ترسی برم انبار رو غارت کنم؟

‫و من فکر می‌کردم خودمم که نمی‌خوای از دست بدی.

‫- به خودت کافی اعتبار نمی‌دی.

‫- من به خودم همه اعتبار رو می‌دم.

‫من همه حساب‌های بزرگمون رو آوردم،

‫کمپین‌هاشون رو ساختم،

‫جهان رو متقاعد کردم که نمی‌تونه

‫بدون محصولاتشون زندگی کنه.

‫و اونا با من سریع‌تر از یه آگهی ده‌ثانیه‌ای میرن.

‫ولی اگه اینو امضا کنم، همشون دست‌نیافتنی می‌شن.

‫مشتری‌هام رو قبل از اینکه غصب بشن نمی‌شمارم.

‫- ۱۶ سالشه، قدبلنده،

‫لاغره، موهای بلند بلوند کثیف داره،

‫یه کم تندخو هست.

‫- ندیدمش. متأسفم.

‫- * هر کاری می‌کنم، برای تو می‌کنم *

‫- هانتر؟

‫کجا بودی لعنتی؟

‫همه‌جا دنبالت گشتم.

‫- بیا، غذا بخوریم. شام مهمون من.

‫- اونو از کجا آوردی؟

‫چند تا کامیون‌چی رو مجبور کردی تا اینو بگیری؟

‫- فقط یکی. فقط یه ساک‌زدن بود.

‫- خیالم راحت شد.

‫چطور تونستی؟

‫- چطور تونستم چی؟ ما ورشکسته‌ایم.

‫خودت اینو نگفتی؟

‫- باشه، دیگه کافیه. بریم.

‫- به مکزیک؟ ‫- به پیتسبورگ.

‫- به هیچ‌وجه! قول دادی. ‫- قولم رو زیر پا می‌ذارم.

‫- حالا بیا. ‫- از روم برو کنار لعنتی.

‫- گوش کن، بچه‌خرِ کوچیک.

‫من برای تو همه‌چیزم رو به خطر انداختم!

‫حالا باید هر چی می‌گم انجام بدی.

‫برمی‌گردیم و می‌جنگیم.

‫و بعد سعی می‌کنیم تو رو

‫به یه آدم معمولی تبدیل کنیم، که الان،

‫بال‌زدن و پرواز به ماه

‫به نظر انتخاب بهتری میاد.

‫حرکت کن!

‫- هی، نمی‌بینی همین الان اونجا رو تمیز کردم؟

‫- امشب یه کم عصبی هستی؟

‫- فکر می‌کنن من این کار رو برای چی می‌کنم، سلامتی‌م؟

‫- در واقع، همین‌طوره.

‫- فکر می‌کنم آیا به الیزابت تیلور هم این کار رو دادن؟

‫- قطعاً. با الماس‌هاش.

‫- آره، خب، شاید اگه منم

‫یه گردنبند ۶۰۰ قیراطی داشتم حس بهتری داشتم.

‫- وقتی بیرونم برات یکی می‌گیرم.

‫- متأسفم.

‫فقط یه کم احساس— ‫- ناراحتی؟

‫در واقع، یبوست دارم.

‫از وقتی اومدم اینجا دفع نداشتم.

‫پس گردنبند رو فراموش کن، فقط برام متاموسیل بیار.

‫- ببین.

‫می‌دونم چی داری می‌کشی.

‫زیاد نگذشته که خودمم همین رو تجربه کردم.

‫- آره.

‫می‌دونم، یادم میاد که تو رو اینجا آوردم.

‫بعد برگشتم ببینمت و—

‫- و من غیبم زده بود.

‫آره.

‫کار قشنگی ازم نبود.

‫- خیلی گه بود.

‫من بهت اهمیت می‌دادم.

‫من—

‫بیشتر از اهمیت دادن بهت بود.

‫- می‌دونم.

‫می‌دونم—می‌دونم. برای همین بود که مجبور شدم برم.

‫- که منو از درد نجات بدی؟ ‫- و خودم رو.

‫از اینکه تو منو اون‌جوری ببینی.

‫- خب، حالا نوبت منه.

‫منم که رو دست و زانوهامم، دارم زمین رو می‌سابم.

‫اونی که همه میان نگاش کنن،

‫تا احساس برتری کنن، مثل امت.

‫- مطمئنم اونم به اندازه تو معذب بود.

‫- فکر کنم همچین چیزی لازمه

‫تا آدما رنگ واقعیشون رو نشون بدن، نه؟

‫خب، حداقل تو رو دارم.

‫و تو تنها کسی هستی که می‌دونه چه حسی داره

‫و چه جوریه.

‫- باید برم.

‫- قرار داغ؟

‫- در واقع، آره.

‫داریم می‌ریم لوچیا رو ببینیم.

‫- اوه.

‫خوبه. ‫نمی‌دونستم.

‫منظورم، می‌دونی، که اپرا دوست داری.

‫- به لطف تو، معتادش شدم.

‫- خب، حداقل یه اعتیاده

‫که لازم نیست براش بری بازپروری، درسته؟

‫- شب بخیر.

‫- خوش بگذره.

‫- خیلی دلم برات تنگ شده بود. ‫- منم همین‌طور.

‫- هی! من چی؟

‫- آه، بیا اینجا، رفیق.

‫هی، خودتو خوب نگه داشتی؟

‫- یه فرشته‌ی بی‌نقص بود.

‫- من یه فرشته‌ی بی‌نقص بودم. ‫- باشه.

‫خدا رو شکر که هردوتون سالمید و یه‌تکه.

‫- حداقل هنوز یه‌تکه‌ست.

‫- خوشحال می‌شی بدونی من و هانتر هم خوبیم.

‫- اوم...

‫این چیه؟

‫- جعبه برگر.

‫- توی ماشینم غذا خوردی؟

‫- عجله داشتیم برسیم خونه.

‫نمی‌خواستیم وایسیم.

‫- پس ماشینمو کردی سطل بازیافت. مسیح.

‫می‌دونی، مثل اون موقع توی کلاس هفتم

‫که دوچرخه‌ی ده‌سرعته‌ی نوِم رو بهت قرض دادم.

‫برش گردوندی، گلگیر جلوش له شده بود،

‫صندلی‌م پاره شده بود.

‫- یه اتوبوس بهم زد.

‫- خب، این آخرین باریه که چیزی بهت قرض می‌دم—

‫اون برای چی بود؟

‫- برای اینکه چرخ‌هاتو از زیر پات دادی بهم

‫بدون هیچ دلیل خوبی، جز اینکه

‫دوسم داری.

‫- تو رقت‌انگیزی.

‫و این ماشینم همین‌طور.

‫حالا فقط وقت دارم برم بشورمش.

‫چطور به نظر میام؟ ‫- مثل یه میلیون دلار.

‫- منو دست‌کم نگیر.

‫- ده.

‫- برام آرزوی موفقیت کن.

‫- تو بهش نیازی نداری.

‫- * آیا امشب ستاره‌ها بیرونن؟

‫* نمی‌دونم هوا ابریه یا صاف

‫* چون من فقط چشمام رو

‫* به تو دوختم

‫- چون تو رو مهم‌ترین مشتریم می‌دونم.

‫چون تو رو باارزش‌ترین حسابی که دارم در نظر می‌گیرم.

‫چون هیچ دوستی نزدیک و شخصی

‫برام مهم‌تر از تو نیست.

‫می‌خواستم تو اولین کسی باشی که بدونی...

‫دارم آژانس خودم رو راه می‌ندازم.

‫- این خبر فوق‌العاده‌ست، برایان.

‫- خب، تبریک می‌گم، برایان.

‫- آفرین، رفیق!

‫- می‌دونم قدم بزرگیه.

‫ولی مطمئنم که با تمرکز روی

‫یه لیست کوچک و منتخب از مشتری‌ها،

‫هنوزم می‌تونم همون کمپین‌های نوآورانه‌ای رو

‫که ازم انتظار داری ارائه بدم،

‫ولی با توجه شخصی‌ای

‫که فقط یه عملیات کوچیک می‌تونه ارائه بده.

‫- به نظر یه برنامه عالی میاد.

‫- خب، اگه کسی بتونه این کار رو انجام بده، برایان،

‫اون تویی.

‫- از چیزی که می‌شنوم خوشم میاد، رفیق.

‫- و به همین خاطر می‌خوام "آی‌کانیک اپتیکس" رو...

‫می‌خوام "براون اتلتیکس" رو...

‫رستوران‌های استیک "فراولی اوپن‌فایر" رو...

‫تو بالای لیست‌ام بذارم.

‫- * و من فقط چشمام رو

‫* به تو دوختم

‫- می‌خوای زیتونی رو بدی به من، عزیزم؟

‫حتماً، مامان.

‫- می‌بینی چقدر مهربونه؟

‫اینجوری می‌فهمم.

‫- چی؟ ‫- که عصبانیه.

‫فقط منتظر لحظه مناسب می‌مونه.

‫- همینجا!

‫- می‌شینی بالاخره غذاتو تموم کنی؟

‫خب، ببین کی اینجاست.

‫- سلام.

‫- سلام. ‫- خدایا!

‫شما دوتا قرار بوده چی باشین؟

‫- من "مادر برتر" هستم.

‫- و من "فریدریش" هستم.

‫- فقط می‌تونم تصور کنم چه انحرافاتی تو خونه‌تون جریان داره.

‫- بذار حدس بزنم: همخونی با "آوای موسیقی".

‫- یه برنامه خیریه برای ایدز کودکان بود.

‫- شرط می‌بندم حسابی گرسنه شدی

‫با بالا رفتن از اون همه کوه.

‫بشین، غذا بخور. ‫- نه، نه، نه.

‫ما برای غذا خوردن نیومدیم.

‫هانتر، یه دلار بهم بده.

‫- پول کم آوردی، عزیزم؟

‫ویک، قوطی چای رو بیار.

‫- نه، باید از هانتر باشه.

‫- برای چی؟ ‫- من از دادگاه درخواست کردم

‫که منو به‌عنوان قیم موقت تو تعیین کنه.

‫- قیم چی‌ام؟

‫- یعنی می‌تونم تو جلسه دادگاه نمایندگی‌ات کنم،

‫به قاضی توضیح بدم چرا مادرت نباید حضانتت رو بگیره،

‫و چرا به نفع توئه

‫که همون‌جا که هستی، با مایکل و بن بمونی.

‫خب، نظرت چیه؟

‫- آره، حتماً.

‫- دیدی؟ گفتم باید این کار رو درست انجام بدیم.

‫- آره، به‌جای اینکه بدون گفتن به مادرت فرار کنی.

‫اوه.

‫آخ.

‫- گفتم بهت. ‫- آره، گفتی.

‫- تا وقتی که لیست مشتری‌هاش رو نابود کنی،

‫ونس ازت درخواست کار می‌کنه.

‫- آه، خواهیم دید.

‫- این‌قدر متواضع نباش.

‫- سعی داشتم خودنما باشم.

‫- اسمی که برای آژانس جدیدت انتخاب کردم چطوره؟

‫برای آژانس جدیدت؟

‫- "کینتیک."

‫- با دو تا "ن".

‫- باهوشانه‌ست. ‫- نابغه‌ست.

‫- ببخشید، ‫ولی اگه کسی اینجا نشسته نباشه،

‫می‌خواستم بدونم— ‫- ببین، من—

‫خیلی خوشحالم که پرسیدی،

‫ولی این رو بد برداشت نکن،

‫گمشو.

‫- می‌خواستم بپرسم آیا می‌تونم این چهارپایه رو بردارم.

‫احمق.

‫- برات یه نوشیدنی بخرم؟

‫- خیلی خوشحالم که پرسیدی،

‫پس بد—

‫سلام، پسرا.

‫- ببخشید، خانم دیتریش، ‫فکر کردم دوستم باشی،

‫امت هانی‌کات.

‫- داریم می‌ریم بابلون. ‫می‌خوای بیای؟

‫- اوه، واقعاً حال و حوصله مردا،

‫عضله‌ها یا موسیقی رو ندارم.

‫ترجیح می‌دم اینجا بمونم، مست کنم.

‫- خب، تو از مست شدن حدود ده مایل گذشته‌ای.

‫- خب، چند تا کوکتل خوردم.

‫چی، آیا این منو برای بازپروری آماده می‌کنه؟

‫تازه، اونجا بودم.

‫- تد رو دیدی؟

‫- و حدس بزن کی باهاش اونجاست.

‫- لیزا؟ ‫- رابرت داونی جونیور؟

‫- بن افلک؟ ‫- متیو پری؟

‫بلیک، اون جوون معتاد!

‫آه.

‫- عالی نیست؟

‫- می‌دونی، ‫بعضی احمق‌ها هیچ‌وقت یاد نمی‌گیرن.

‫- اوه، نه، نه، نه، نه. ‫اون یاد گرفته.

‫حتی مدرک هم گرفته.

‫اون حالا مشاور سوءمصرف مواد مخدره.

‫آره.

‫چند روز زیر نظر دکتر بوی‌توی

‫و آقای اشمیت مثل نو شده.

‫بیا—

‫بیا یه نوشیدنی به سلامتی بهبود شگفت‌انگیزش بخوریم.

‫می‌خوایم؟ هوم.

‫- اوه، خدایا.

‫اوه، خدایا، اوه.

‫- اوه. ‫- لعنتی.

‫آه.

‫- مم.

‫- بس کن. ‫می‌دونی این کار دیوونم می‌کنه.

‫می‌کنه؟

‫پس یه بار دیگه چطوره؟

‫- این می‌شه سه بار.

‫- خدایا، ‫دلم برای بوسیدنت تنگ شده بود.

‫در آغوش گرفتنت.

‫چی؟

‫- فقط دارم نگاه می‌کنم.

‫تو خیلی زیبایی.

‫- خودت هم خیلی نازی.

‫- گاهی فکر می‌کنم چرا—

‫یعنی چطور می‌تونی منو دوست داشته باشی.

‫- داری درباره چی حرف می‌زنی؟

‫- احساس می‌کنم خیلی احمقم.

‫فرار کردن با هانتر اونجوری که کردم.

‫باید همونجا می‌موندم، همون‌طور که تو گفتی،

‫به‌جای اینکه همه رو بذارم تو موقعیت

‫ماجراجویی عالی مایکی و هانتر.

‫اصلاً باحال نبود.

‫خیلی بچه‌گانه بود.

‫و این چه پیامی به یه بچه می‌ده؟

‫- صبر کن.

‫کاری که کردی فوق‌العاده بود.

‫- بود؟

‫- نه‌تنها تحسینت می‌کنم

‫که جراتش رو داشتی این کار رو بکنی،

‫حتی یه جورایی حسودیم می‌شه.

‫- حسودی؟

‫- اینکه چطور امنیت هانتر رو بالاتر از خودت قرار دادی،

‫بدون اینکه لحظه‌ای فکر کنی.

‫به این نمی‌گم بچه‌گانه.

‫به این می‌گم...

‫عشق.

‫- یه جای خاصه.

‫- خاص به معنای منحصربه‌فرد،

‫فوق‌العاده، تک؟ یا خاص به این معنا که،

‫"مدارسی هستن که می‌تونن بهش یاد بدن چطور لباس بپوشه"؟

‫- مامان؟ ‫- سلام، عزیزم.

‫- سلام، عزیزم.

‫- منظورم خاص به این معناست که،

‫برای نوع خاصی از آدماست.

‫کسی که، اوم، بچه نداره،

‫مجرده،

‫کسی که— ‫بیا رو راست باشیم، برایان.

‫یه جای عشق‌بازیه.

‫- مامان، اینجا چی کار می‌کنی؟

‫- خب، فکر می‌کنی چقدر می‌تونم براش بگیرم؟

‫- برای چی بگیرم؟

‫- دارم لفت رو می‌فروشم.

‫- چی؟

‫- خب، یا باید هزینه‌هام رو کم می‌کردم یا رگ‌هام رو می‌بریدم.

‫پس گزینه مرتب‌تر رو انتخاب کردم.

‫- گوش کن، بعداً باهات تماس می‌گیرم و چند تا مقایسه می‌دم.

‫می‌تونیم یه قیمت تعیین کنیم.

‫هی، عزیزم.

‫و کمیسیونی هم نمی‌گیرم.

‫بعد از همه کارایی که برای جاستین کردی،

‫کمترین کاریه که می‌تونم بکنم.

‫- تو لفتت رو نمی‌فروشی.

‫خونه‌ته. ‫- نه برای مدت طولانی.

‫- فکر می‌کردم داری آژانس خودت رو راه می‌ندازی،

‫که مشتری‌هات قراره باهات بیان.

‫- آره، خب، ‫اونا منو رد کردن.

‫بهترین نقشه‌های موش‌ها و آدمای تبلیغاتی.

‫- باید راه بهتری باشه.

‫یه وام.

‫- ۱۰۰ هزار دلار بدهی و بیکار؟

‫دقیقاً یه گزینه خوب برای ریسک نیستم.

‫- تو یه آژانس دیگه کار پیدا کن.

‫- آره. یه پیشنهاد دارم. ‫تو اسکرانتونه.

‫با نصف حقوقم.

‫- اوه، خدایا.

‫هیچ‌وقت نباید به حرف من گوش می‌دادی.

‫- ندادم. ‫به حرف خودم گوش دادم.

‫- به‌هرحال، فقط چهار تا دیوار و یه زمینه.

‫و لوازم خانگی درجه یک

‫و پیشخوان‌های استیل ضدزنگ.

‫و تجهیزات ایتالیایی وارداتی.

‫- بیشتر از ایناست.

‫اینجا جاییه که برای اولین بار عشق‌بازی کردیم.

‫- اون عشق نبود.

‫من فقط یه ریم‌جاب (تحریک دهانی مقعد) بهت دادم و حسابی گاییدمت.

‫- مم.

‫برای من عشق بود.

‫- ویک.

‫ویک!

‫آیا—آیا باید این کار رو بکنی؟

‫- فکر کنم می‌تونیم به هر مهمون یه چنگال و یه نی بدیم،

‫بذاریم گوشتش رو بمکن.

‫- چیزی که من نیاز دارم یه آدویله.

‫یا یه تفنگ.

‫- یکی دیشب زیادی خورده.

‫- چی می‌شه اگه من سبزی‌ها رو آروم بشورم؟

‫اون صافی لعنتی کجاست؟

‫نمی‌تونم هیچ‌چیزی تو این آشپزخونه کوفتی پیدا کنم.

‫- آشپزخونه کوفتیم چه مشکلی داره؟

‫- ما هر چیزی که نیاز داشتیم تو خونه تد داشتیم.

‫- پس برو خونه تد. ‫- نمی‌تونیم بریم خونه تد.

‫- می‌شه شما دوتا، لطفاً؟

‫یه لیست درست کنید و من همه‌چیز رو می‌رم می‌خرم.

‫- ما تو قرعه‌کشی برنده شدیم.

‫افتتاحیه یه کیو-مارت جدید.

‫جمع‌آوری کمک برای مرکز.

‫خدایا، یکی دیگه؟

‫اوه.

‫ببین، ویک. ‫یه کارت‌پستال برات اومده.

‫از میکل‌آنژ.

‫- حتماً خیلی وقت پیش تو پست گم شده بوده.

‫- در واقع، ما تو یه گردهمایی پریان همدیگه رو دیدیم.

‫- جایزه‌های تونی؟ ‫- ها!

‫- یه گروه از مردای گی هستن که تو جنگل جمع می‌شن

‫تا روح شادیمون رو دوباره کشف کنیم.

‫- و تو بوته‌ها سکس کنیم.

‫- میکل‌آنژ اسم واقعیش نیست.

‫اسم پری‌گونه‌شه. ‫همه‌مون داشتیم.

‫مال من بود— ‫- کروب.

‫- درست بعد از اینکه تشخیص دادن رفتم.

‫نابود شده بودم.

‫نمی‌دونستم چطور می‌تونم ادامه بدم،

‫پس شک و تردیدم رو قورت دادم.

‫معلوم شد یکی از شفابخش‌ترین تجربه‌های زندگیم بود.

‫- می‌دونی، عزیزم، ‫شاید این چیزیه که تو نیاز داری.

‫- دویدن تو جنگل با یه مشت پری؟

‫ممنون، ‫ولی من به آدویل می‌چسبم.

‫"استاکول محکوم شد."

‫- دیدن همچین تیتری ایمانم رو به بشریت برمی‌گردونه.

‫منو وادار می‌کنه بخوام کفش بخرم.

‫- برکن‌استاک؟ ‫- اوه. مانولو.

‫ولی چون داریم برای ورود جدید پس‌انداز می‌کنیم،

‫باید راه دیگه‌ای برای ابراز خوشحالیم پیدا کنم.

‫- مم-هوم. ‫- همه‌مون باید از برایان تشکر کنیم.

‫- اون جادوگر آزه.

‫- هیچ جادوگری وجود نداشت.

‫هیچ "شهروندان نگران حقیقت" وجود نداره.

‫برایان خودش هزینه اون تبلیغ علیه استاکول رو پرداخت کرد.

‫- چی؟ ‫- شوخی می‌کنی.

‫- حالا ۱۰۰ هزار دلار بدهکاره.

‫باید هر چیزی که داره رو بفروشه،

‫حتی لفت رو. ‫- وای.

‫هیچ‌وقت فکرشم نمی‌کردم اینو بگم،

‫ولی کاش کاری بود که می‌تونستیم بکنیم.

‫- سعی کردم پولی که از "ریج" درآوردم بهش بدم،

‫ولی قبول نکرد.

‫- اون خیلی مغروره برای این کار.

‫- پس ما باید چی کار کنیم؟

‫وایسیم و تماشا کنیم که همه‌چیز رو از دست بده؟

‫- انتخاب خودشه.

‫- "انتخاب خودشه"؟ ‫همین؟

‫فکر می‌کردم برات مهمه. ‫- هست.

‫ولی می‌دونم برایان هیچ‌وقت زیر دین کسی نمی‌ره.

‫- شما جلوتون، جناب قاضی،

‫گزارش مددکار اجتماعی خانم مونتگمری رو دارید،

‫از جمله ارزیابی روان‌شناختی،

‫شهادت از کارفرمای جدیدش،

‫اجاره‌نامه امضاشده برای اجاره آپارتمانش،

‫و درخواست کارت اعتباری تأییدشده.

‫- آیا نشان دخترپیشاهنگی‌ش رو هم اضافه کرده؟

‫- امیدوارم با بررسی این اسناد،

‫جناب قاضی موافق باشن که خانم مونتگمری

‫ابتکار قابل تحسینی به خرج داده

‫برای غلبه بر مشکلات شدید،

‫تا جیمز بتونه به مراقبتش برگرده.

‫- اشکالم چیه اگه بالا بیارم؟

‫- یه کلمه دیگه نگو.

‫فقط اونجا بشین و خفه شو.

‫- جناب قاضی.

‫- خانم مارکوس. ‫- قصد ندارم

‫ابتکار قابل تحسین ریتا مونتگمری رو ‫کم اهمیت جلوه بدم،

‫ولی شما یه سری اسناد دیگه هم ‫پیدا خواهید کرد،

‫از جمله دستگیریش برای ‫چاقو زدن به شوهرش،

‫شهادت همسایه‌ها که ‫سوءمصرف مکرر موادش رو شرح دادن،

‫و همچنین بیانیه‌ای از ‫پسر خودش

‫که توضیح می‌ده چطور از ۱۲ سالگیش ‫به بعد

‫اونو مجبور به اعمال فحشا کرده. ‫- این—

‫- این درست نیست! ‫- لعنتی که هست!

‫- این درست نیست! ‫- لعنتی که هست!

‫- جوون، لطفاً بذار وکیلت به جات حرف بزنه.

‫برای همین داره پول می‌گیره.

‫- آره. یه دلار.

‫- حالا می‌خواد اونو پس بگیره.

‫خب، من ادعا می‌کنم ریتا مونتگمری

‫صلاحیت مادر جیمز بودن رو نداره،

‫و برگردوندنش بهش برای سلامت جسمی

‫و عاطفیش مضره

‫به چیزی که به‌اصطلاح مراقبتش می‌گن.

‫- جناب قاضی، آیا می‌تونم— ‫نه، آقای لندری، نمی‌تونید.

‫می‌خوام همه اسناد رو تو اتاقم بررسی کنم.

‫یه تنفس ۱۵ دقیقه‌ای اعلام می‌کنم.

‫- همه بلند شن.

‫- ظرف شکار سالمون.

‫تابه پاپ‌اوور.

‫صافی.

‫صافی، صافی، صافی...

‫- زیر سینک.

‫- عیسی‌لعنتی‌مریم‌ویوسف!

‫اوه، حسابی منو ترسوندی.

‫ببخشید.

‫نمی‌دونستم برگشتی.

‫ویک یه سری چیزا لازم داشت، پس—

‫- به من کاری نداشته باش. هر چی می‌خوای بردار و، اوم...

‫- اینجا چی کار می‌کنی؟

‫مگه قرار نبود تو— ‫- تو بازپروری باشم؟

‫آره. ترکش کردم.

‫- آفرین به مشاورات.

‫باید سریع‌ترین درمان تو تاریخ باشه.

‫- با هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی این روزا،

‫دوست ندارن زیاد بمونی.

‫در واقع، دارن فکر می‌کنن یه پنجره‌ی تحویل از خودرو بذارن.

‫فکر نمی‌کنی خنده‌داره؟

‫یه پنجره پنجره‌ی تحویل از خودرو؟

‫- آره، تدی. ‫تو واقعاً بامزه‌ای.

‫می‌ترسم ن‌دونم کی بیشتر از این با تو خندیدم.

‫- خب، حتماً حس خوبی داری که آخرینش به من برمی‌گرده.

‫چطور تونستم کاملاً زندگیم رو خراب کنم.

‫- ببخشید. ‫مهمونی ترحم برنامه‌ریزی نمی‌کنم.

‫- ازت ترحم نمی‌خوام. ‫فقط یه واقعیت رو می‌گم.

‫- خب، پس اینم یه واقعیت دیگه.

‫با نشستن رو کاناپه بهتر نمی‌شی.

‫پس چرا طنز تلخت رو

‫و نگرش برتر "من مثل اون بازنده‌های دیگه نیستم" رو برنمی‌داری

‫و خودتو دوباره اونجا نمی‌برید.

‫- چی؟ تا منو درست کنن؟

‫دیگه دیر شده.

‫من دیگه قابل تعمیر نیستم.

‫هیچ‌چیز ندارم.

‫نه آینده، نه دوست.

‫نه کار، نه معشوق.

‫چه فایده‌ای داره؟

‫همون بهتر که بمیرم.

‫- پس انجامش بده.

‫- چی؟

‫- گفتم، "پس انجامش بده."

‫برو ادامه بده.

‫خودتو بکش.

‫به همه‌مون لطف می‌کنی.

‫فقط، اوم—

‫فقط، مردونه این کار رو نکن.

‫مثل یه کویین باش.

‫یه موسیقی ملایم.

‫آره.

‫و، اوه. ‫اینجا، اوم—

‫دقیقاً خنجر نیست، ولی تو موقعیت اضطراری کار می‌کنه.

‫برو ادامه بده.

‫خبر خوب اینه که،

‫بالاخره می‌تونی ماریا کالاس باشی. هوم؟

‫اونو تو قلبت فرو کن، مثل توسکا.

‫- توسکا خودش رو چاقو نزد. ‫از پشت‌بوم پرید.

‫- حتی بهتر.

‫هر چقدر دلت خواست فریاد بزن یا آواز بخون.

‫چون هیچ‌کس گوش نمی‌ده.

‫- بعد از بررسی همه اسناد،

‫شکی نیست، خانم مونتگمری،

‫که سوءمصرف الکل و مواد مخدر،

‫و همچنین زندگی خشن خانوادگی، شما رو نالایق کرده

‫برای دادن مراقبت مناسب به پسرتون که شایستگیش رو داشت.

‫با این حال، همه شواهد نشون می‌ده که شما قدم‌های بزرگی

‫برای رهایی از گذشته‌تون برداشتید.

‫همچنین احساس شخصی قوی من اینه

‫که یه بچه باید با والد طبیعی خودش باشه،

‫تا وقتی که اون والد بتونه

‫یه محیط امن و پرورش‌دهنده فراهم کنه.

‫بنابراین این دادگاه مایل به دادن یه شانس دوباره به شماست

‫با اعطای حضانت جیمز به شما.

‫ممنون.

‫- امیدوارم به مادرت هم یه شانس دوباره بدی.

‫- هیچ‌جوری با اون نمی‌رم!

‫- اگه نری، جوون، مجبور می‌شم

‫تو رو به جرم اهانت نگه دارم.

‫این دادگاه تعطیله.

‫- همه بلند شن. ‫- بن!

‫- گفتم این اتفاق می‌افته. ‫مل...

‫- خیلی متاسفم، عزیزم.

‫ما بهترین تلاشمون رو کردیم. ‫- جیمی؟

‫اوم، قول می‌دم از حالا به بعد همه‌چیز بهتر می‌شه

‫از حالا به بعد.

‫- مطمئناً همین‌طور می‌شه، مامان.

‫- جیمز.

‫- یادم رفت بهت بگم.

‫من اچ‌آی‌وی مثبت هستم.

‫- این خیلی خنده‌دار نیست، جیمی.

‫- درسته.

‫از اونا بپرس.

‫- درسته.

‫- اوه.

‫اوه، تو کثافت لعنتی کوچیک!

‫لعنتی، داری سعی می‌کنی به منم بدی؟

‫ها؟

‫- خانم مارکوس، آقای لندری، می‌تونم ببینمتون؟

‫- مامانم بهم گفت یه نفر هست

‫که علاقه‌منده لفت رو بخره.

‫- همف. آره.

‫یه زوج پری طراح

‫نمی‌تونن صبر کنن تا اونو به یه بوردلوی مراکشی تبدیل کنن.

‫- هی، بیا یه نوشیدنی بخوریم.

‫- اوم...

‫بهتره خط ریز رو بخونی. ‫یه خیریه لعنتی دیگه.

‫فکر کنم این بار هدف ارزشمند چیه؟

‫"یه ترنس رو بفرست کمپ تابستونی"؟

‫- آه، بیا دیگه.

‫بیا دیگه.

‫- * کاری که برای عشق کردم

‫* کاری که برای

‫* عشق کردم

‫- بعضی احمقا نمی‌تونن صبر کنن تا پولشون رو دور بریزن.

‫- برای یه هدف ارزشمنده.

‫- اینجا چه خبره، لعنتی؟

‫- داریم یه جمع‌آوری کمک کوچیک

‫برای یه سازمان خیلی خاص برگزار می‌کنیم.

‫شاید اسمشون رو شنیده باشی.

‫"شهروندان نگران حقیقت"؟

‫می‌بینی، اونا یه کمک خیلی مهم

‫به جامعه‌مون کردن.

‫به ما کمک کردن،

‫و حالا شنیدیم که خودشون به،

‫خب، یه کم کمک نیاز دارن.

‫پس ما، جامعه،

‫دوست داریم یه چیزی بهشون برگردونیم.

‫شاید همه چیزی که نیاز دارن نباشه،

‫ولی یه شروعه.

‫امیدواریم این رو

‫از طرف اونا قبول کنی.

‫برو، بازش کن.

‫- اوم...

‫اوم، من-من-من فقط "شهروندان نگران

‫حقیقت" رو برای مدت کوتاهی می‌شناسم.

‫ولی، اوم...

‫به اندازه کافی می‌شناسمشون که بدونم

‫اونا از گرفتن صدقه خوششون نمیاد.

‫اوم، کمک‌های خیریه.

‫ولی فکر کنم این بار فقط باید

‫بهشون بگم که هر از گاهی،

‫همه‌مون می‌تونیم یه کم کمک بخوایم،

‫و اونا فقط باید

‫غرور لعنتی‌شون رو قورت بدن

‫و بگن...

‫ممنون.

‫- آفرین بهت، عزیزم.

‫- * سرتو بلند کن و فریاد بزن *

‫* قراره یه روز بزرگ باشه *

‫* فرشته‌ها تو آسمون قول دادن که به زودی *

‫* قراره یه روز بزرگ باشه

‫- شب هنوز جوونه.

‫نظرته بریم چند تا کلوب بعد از ساعت؟

‫- ببخشید، جوون؟ ‫- فردا مدرسه داری.

‫- خدایا، نگو که قراره

‫به والدین کوفتیم تبدیل بشید.

‫- هی، شنیدی قاضی چی گفت.

‫می‌تونی با مایکل و بن زندگی کنی

‫به شرطی که بهترین رفتارت رو داشته باشی.

‫- و ما قصد داریم مراقبت باشیم،

‫فقط برای اینکه مطمئن شیم این کار رو می‌کنی.

‫- خب، می‌دونستم اون‌قدر زنده می‌مونم که ازدواجای گی رو ببینم،

‫ولی هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم زنده بمونم

‫تا ببینم برایان کینی کمک قبول می‌کنه،

‫و "ممنون" می‌گه.

‫- فکر کردم حتی یه اشک تو چشماش دیدم.

ندیدی؟ هوم؟

‫- عزیزم، ‫نگرانتم.

‫اون شعله معروف تو دیگه تقریباً خاموش شده.

‫چیزی که می‌تونی استفاده کنی یه پاشیدن سخاوتمندانه از گرد پریه.

‫- بعداً می‌بینمتون، بچه‌ها.

‫- هی، دارن، ‫شاندا لیر امشب عالی بود.

‫- اوه، خب، این کاریه که برای عشق می‌کنم.

‫حالا تو و نصف گی‌های پیتسبورگ

‫می‌تونید امشب با خیال راحت تو تختتون بخوابید،

‫با دونستن اینکه لفت هنوز مال شماست.

‫- همم.

‫نصف گی‌های پیتسبورگ می‌تونن با خیال راحت تو تخت خودشون بخوابن.

‫- هی، یکی داره میاد.

‫هی، کونی!

‫آره، تو.

‫لباس قشنگیه. ‫داری می‌ری رقص؟

‫- ولم کن. ‫تنهام بذار!

‫- نه قبل از اینکه اینو بمکی، کونی لعنتی!

‫* تو صبح زودهنگام

‫* صدای بوقش رو می‌شنوی

‫* فریاد می‌زنه ‫که دور نیست *

‫* دستاتو بالا بگیر و بگو

‫* قراره باشه

‫* برای همه که ببینن

‫* قراره یه روز بزرگ

‫* پرجنب‌وجوش و شگفت‌انگیز باشه *