Original subtitles

‫- * یک، دو، سه، چهار

‫* یک، دو، سه، ‫چهار، پنج، شش *

‫* تکونش بده، رفیق

‫* یک، دو، انجامش بده

‫* یک، دو، سه

‫* چهار، چهار

‫- هی، من یه کون خوشگل و سفت دارم، بابایی.

‫یه کون خوشگل و سفت می‌خوای؟ ‫می‌خوای منو بکنی؟

‫- هی، می‌تونی من و دوستم رو ‫با قیمت یکی داشته باشی.

‫بیا، نظرت چیه؟

‫- کیر جوون دوست داری؟

‫می‌تونی منو با 50 دلار بمکی.

‫- با 50 دلار چی کار می‌کنی؟ ‫- هر چی بخوای برات انجام می‌دم.

‫- این همه پولیه که دارم. ‫می‌خوای بردار، نمی‌خوای ولش کن.

‫- گور بابات! ‫- بدون بیماری!

‫فردا می‌بینمت.

‫- آره، خوب به نظر میای. ‫ارزشش رو داری؟

‫- آره، می‌خوایش. ‫خودت می‌دونی که می‌خوای.

‫- بیا اینجا، ‫هر کاری می‌خوای بکن.

‫- می‌خوای یه کون داغ و خوشگل بکنی، مرد؟

‫من واقعاً سفتم. ‫- وقتت رو تلف نکن، مرد.

‫اون فقط پولت رو می‌گیره.

‫- تو هیچی از این نمی‌خوای.

‫- خوابی؟

‫- شوخی می‌کنی؟

‫حس می‌کنم تخت‌مون ‫وسط خیابونه.

‫- ها. یا خیابون ‫با ما تو تخت اومده.

‫- آره، پس برو پیش زنت.

‫- گوشت تازه دوست داری؟ ‫- دیگه کافیه.

‫- نه، مایکل، مایکل. ‫مایکل، هی.

‫هی، کفشات رو نگه دار، ‫باشه؟

‫این فقط رو گربه‌های کارتونی جواب می‌ده.

‫- خب، تو چی پیشنهاد می‌دی؟

‫- ارزش هر پنی رو داره. ‫- من تمام شب اینجام.

‫هوو!

‫بچه‌ها. بچه‌ها. بچه‌ها!

‫اه، اذیتتون نمی‌کنه؟

‫مردم دارن، اه-- ‫دارن سعی می‌کنن اینجا بخوابن.

‫- آره؟ ‫نمی‌کنه که اذیتت کنه؟

‫ما داریم اینجا کار می‌کنیم.

‫- می‌تونی با یه اسکناس بمکیش.

‫- ببین، اه، من-- ‫نمی‌خوام

‫دردسر درست کنم، ‫باشه؟

‫فقط می‌خوام مودبانه ازتون بخوام که لطفاً

‫یه جای دیگه برای کاراتون پیدا کنید.

‫- هی، من یه ایده بهتر دارم.

‫چرا تو یه جای دیگه برای خواب پیدا نمی‌کنی؟

‫باشه. باشه.

‫ببینیم پلیسا در این مورد چی می‌گن.

‫- پلیس؟ ‫- پلیس! پنج-صفر!

‫مادرجنده!

‫تو همین الان 100 دلار ازم گرفتی.

‫- آره، انگار یکی ‫یه اسکناس بده

‫برای اون تیکه مرغ.

‫- ولی می‌تونی جبرانش کنی برام.

‫- چند سالته؟

‫- چند سال می‌خوای باشم؟

‫- بیشتر از 16 نمی‌تونی باشی.

‫- کیر جوون دوست داری؟

‫می‌تونی با یه اسکناس بمکیش.

‫با دوتا می‌تونی منو بکنی--

‫بدون کاندوم.

‫- من جوونم و کیرم درشته.

‫بیا اینجا، رفیق، نرو-- ‫نرو با ماشینت.

‫- نه، نه. ‫ممنون.

‫- اگه نظرت عوض شد، ‫می‌دونی کجا پیدام کنی.

‫- بیا، هانتر.

‫- * تو هر چی کمتر ببینی خوشحال‌تری *

‫* نادانی سعادتمند

‫* تو هیچ فکری ‫به من نمی‌کنی *

‫* تعجبی نداره، ‫فقط همون چیز همیشگی *

‫* این نگاه هزار مایلیه *

‫* یا پرده‌هات رو کشیده نگه دار *

‫* واقعاً ‫چندان انتخابی نیست *

‫- هی.

‫ماست هلو می‌خوای؟

‫- نه، مرسی.

‫- فقط این که ‫خیلی سالم‌تره

‫از اون همه سیگاری که داری می‌کشی.

‫تو--تو افسرده بودی

‫تقریباً کل اجاره ماه اول رو.

‫- متأسفم، ‫من یه همخونه افتضاحم.

‫اگه بخوای می‌رم بیرون.

‫- من همچین چیزی گفتم؟

‫ببین، فقط می‌خوام شاد بشی.

‫- نمی‌تونم جلوی خودمو بگیرم.

‫نمی‌تونم بهش فکر نکنم.

‫- آره. ‫- دیشب،

‫دوباره خوابش رو دیدم.

‫اون یه جوری یاد گرفته بود ‫چطور شناور بشه

‫و ما داشتیم وسط هوا می‌کردیم.

‫- نمی‌دونم این یعنی چی.

‫- احتمالاً یعنی باید برم روانپزشک.

‫- طبیعیه که این چیزا زمان ببره،

‫می‌دونی، باید یه جوری ازش بگذری.

‫حرکت کنی جلو.

‫به خودت بگی ‫اتان دیگه تموم شده.

‫- کی داره از اتان حرف می‌زنه؟

‫من دارم از برایان حرف می‌زنم.

‫- برایان؟

‫- ولی من فکر کردم ‫تو دیگه ازش گذشتی.

‫خودت اینو گفتی.

‫- فکر می‌کردم همینطوره.

‫پس وقتی می‌فهمی

‫بزرگ‌ترین گند لعنتی ‫زندگیت رو زدی چی کار می‌کنی؟

‫زندگی مزخرف و احمقانه‌ات؟

‫- تو ناخودآگاهت دفنش کنی

‫و فراموشش کنی؟

‫- معلومه که این جواب نداده.

‫- خب، پس باهاش روبه‌رو شو.

‫بهش بگو ‫هنوز عاشقشی.

‫- آره، حتماً.

‫اون لعنتی تو صورتم می‌خنده.

‫- براش نامه بنویس.

‫- پاره‌ش می‌کنه.

‫- نمی‌دونم، ‫خودکشی رو امتحان کن؟

‫اون می‌ذاره بمیرم.

‫- باشه، یادت میاد من چی کار کردم

‫وقتی دیوانه‌وار ‫عاشق بیلی هاوزر بودم؟

‫- خودتو مسخره کردی.

‫نه، نه.

‫من تو هر کلاسی که اون بود ثبت‌نام کردم.

‫رفتم-- ‫رفتم تمرین شنا.

‫خودمو به هر مهمونی که می‌دونستم اون هست دعوت کردم.

‫هر جا که اون می‌رفت، من اونجا بودم.

‫نمی‌تونست ازم فرار کنه.

‫اون نمی‌تونست منو نادیده بگیره.

‫- وای، چه خوشکل شدی.

‫- چی؟ لباس اشتباه پوشیدم، نه؟

‫باید زرشکی می‌پوشیدم، نه؟

‫می‌رم زرشکی رو بپوشم.

‫- وای، وای، وای، ‫عالی به نظر میای.

‫من هر روز ازت یه نقاشی می‌خرم.

‫- گاس غذا خورد؟

‫- آره، تموم کرد. ‫- چی بهش دادی؟

‫- یه املت اسپانیایی با، اه، ‫کلی فلفل و پیاز.

‫- تو که این کارو نکردی! ‫- معلومه که نکردم.

‫مامان برات غذای مورد علاقه‌ات رو درست کرده، نه؟

‫بلغور جو و کشمش.

‫- یه کم سرخ شده به نظر میاد.

‫به نظرت سرخ شده نمیاد؟

‫- نه، سرخ شده به نظر نمیاد.

‫حالا بهتره راه بیفتی.

‫من می‌برمش مهدکودک

‫تو راه دفترم.

‫- خداحافظ، عزیزم. ‫ممم.

‫اوه، دلم برات تنگ می‌شه، ‫کدو تنبل من.

‫- ماما.

‫- من تمام روز به تو فکر می‌کنم، ‫پوست بره‌ام.

‫- این بهترین خداحافظی از زمان رت و اسکارلته.

‫- اوه، نمی‌تونم جلوی خودمو بگیرم. ‫من با اون بودم

‫تقریباً هر لحظه ‫از وقتی که به دنیا اومده.

‫- خب، به هر حال باید وقتی 18 سالش شد ‫ولش کنی،

‫پس بهتره ‫از الان بهش عادت کنی.

‫منظورم اینه، بیا دیگه. ‫تو خودت این کارو خواستی.

‫- می‌دونم، فقط ‫یه کم عصبی‌ام.

‫- هیچ دلیلی برای عصبی بودن نداری.

‫- تو هیچی برای عصبی بودن نداری.

‫تو باهوشی.

‫موفق هستی.

‫می‌تونی هر چیزی و هر کسی رو مدیریت کنی.

‫حالا، برو بیرون تو اون دنیا

‫و یه لقمه بزرگ ازش بگیر.

‫ممنون.

‫اوه! ‫- اوه.

‫- باشه. مم. ‫خداحافظ.

‫- ماما. ‫- بگو خداحافظ.

‫- برو، راه بیفتیم. ‫اوه، بیا.

‫پایین، پایین، پایین، ‫پایین، پایین. خوبه.

‫باشه، بیا. ‫بیا، عزیزم،

‫و آره، گرفتیش. ‫اوه.

‫خوبه. آه.

‫خوبه. خوبه.

‫باشه، یکی دیگه. ‫بیا، عزیزم.

‫آره، خوبه، عزیزم. ‫خوبه، خوبه، خوبه، خوبه.

‫بیا، بیا، بیا.

‫- اوه، عالی!

‫- آه.

‫خوبه، خوبه، خوبه، خوبه.

‫- خب، اگه این اون صداییه که موقع اومدنت می‌دی،

‫تعجب می‌کنم چرا هنوز اخراجت نکردن.

‫- انگار باید به هر حال اسباب‌کشی کنیم.

‫- آره، ‫دوستت استاک‌ول

‫همه روسپی‌ها رو از خیابون لیبرتی بیرون کرد،

‫و حالا درست زیر پنجره اتاق خواب‌مونن.

‫- هر چی درباره زندگی شهری بگی،

‫می‌دونی، برای راحتیش نمی‌تونی جایگزین پیدا کنی.

‫- بعضیا انگار 14 سالشونه.

‫حتی برای تو هم زیادی جوونن.

‫- نمی‌تونم به این یه بچه فکر نکنم.

‫گفت با 200 دلار

‫می‌تونم بدون کاندوم بکنمش.

‫- باید این کارو می‌کردی.

‫حداقل اون پول کافی برای مهارکننده‌های پروتئازش داشت.

‫- صبر کن، ببین کی اینجاست. ‫تد!

‫- مسیح. ‫لازم نیست اعلامش کنه؟

‫- تد، هفته‌هاست ندیدمت.

‫- نمی‌تونستم صبر کنم تا اینجا باشم.

‫نمی‌دونی چی کشیدم.

‫- هی.

‫- واقعاً باید بهت آفرین بگم، تئودور.

‫می‌دونی، اکثر آدما ‫که تازه همه‌چیز رو از دست دادن

‫و تو همه رسانه‌های بزرگ تحقیر شدن

‫بیش از حد غرور دارن که

‫تو انظار عمومی نشون داده بشن، ‫ولی تو نه.

‫- نمی‌دونم بگم "ممنون" یا "گور بابات."

‫- مردم این چیزا رو فراموش می‌کنن.

‫تا حالا رفتن سراغ تیتر بعدی.

‫- آره، ‫"پادشاه سابق پورن بی‌خونه."

‫- نه، تو قبل از اینکه بفهمی دوباره رو پاهات وایمیستی.

‫- امیدوارم همینطور باشه، وام مسکنم خودش پرداخت نمی‌شه.

‫- لازم نیست.

‫من تصمیم گرفتم ‫یه کار دوم پیدا کنم.

‫- نه، به هیچ وجه. ‫نه، من خودم

‫تو این مخمصه افتادم، ‫خودمم درمیام.

‫- خیلی نجیبانه‌ست، ‫ولی ما با هم تو این موقعیتیم.

‫حالا نمی‌خوام یه کلمه دیگه درباره‌ش بشنوم.

‫- این دوتامونو شامل می‌شه.

‫- هی، بیا، بیا بریم، اه-- ‫بریم لباس عوض کنیم

‫و بریم سراغ استیرمستر.

‫- و عرق کنیم. ‫- آره، اون

‫اندورفین‌ها رو آزاد کنیم، ‫یه کم اسید لاکتیک بسوزونیم.

‫بیا، بیا! ‫- راست می‌گی. راست می‌گی.

‫ورزش احتمالاً ‫همون چیزیه که لازم دارم.

‫تدی، تدی، چیه؟

‫- خوبی؟ ‫- مم-مم.

‫- آیا-- ‫- تد؟

‫- آیا کمرتو-- ‫- نه.

‫- آیا اون چیزی که-- ‫- نه.

‫- کنستانس دالیو ‫یه روسپی بود

‫که تولوز لوترک تو یکی از

‫فاحشه‌خونه‌هایی که زیاد می‌رفت پیداش کرد.

‫افسانه می‌گه وقتی رفت تو اتاقش،

‫اون لخت بود و داشت نقاشی می‌کشید.

‫به جای عشق‌بازی،

‫اون اصرار کرد که ‫نقاشیش رو تموم کنه.

‫بعدش کارش رو به سالن‌های پاریس معرفی کرد،

‫که منتقدا خیلی وحشت‌زده شدن.

‫- همم.

‫- امروز نسبتاً گمنامه.

‫ولی اگه مرد بود، ‫مطمئن باش

‫به اندازه دگا یا مانه معروف می‌شد.

‫- چه داستان قابل توجهی. ‫- مم-همم.

‫- اینا رو از کجا می‌دونی؟

‫- قبلاً تاریخ هنر تدریس می‌کردم،

‫و خودمم نقاشم.

‫- آه، خب، منو فروختی.

‫- عالیه.

‫خب، سفارش رو می‌نویسیم ‫و به محض اینکه نمایشگاه تموم بشه

‫براتون تحویلش می‌دیم.

‫خدمت کردن بهتون لذت‌بخش بود.

‫- لذت ‫کاملاً مال منه.

‫- اوه، آلفرد. ‫- سلام، سیدنی.

‫به لطف این خانم جوان جذاب،

‫من حالا یه دالیو دارم.

‫- انتخاب فوق‌العاده‌ای. ‫- همم.

‫- چه مرد خوبی.

‫- اون بیش از ده ساله ‫به گالری میاد--

‫هیچ‌وقت چیزی نخریده.

‫چطور این کارو کردی؟

‫- این--خیلی ساده بود. ‫من عاشق هنرم و عاشق آدما.

‫- همم. ‫ح مهمونی‌ها رو هم دوست داری؟

‫اوه، من عاشق مهمونی‌هام.

‫- خوبه.

‫- خوبه.

‫پس می‌تونی با فلوریندا زکندورف کنار بیای،

‫که قبلاً معشوقه هیتلر بود،

‫و الان داره افتتاحیه‌مون رو برنامه‌ریزی می‌کنه.

‫فردا قراره با عجله بیاد اینجا

‫تا جزئیات نهایی رو بحث کنیم.

‫- انگار کار سختیه.

‫- اوه، منو یاد زن سابقم می‌ندازه.

‫اگه دو فوت نزدیکش وایستم کهیر می‌زنم.

‫- شاید یه کم تجربه بیشتر لازم دارم

‫تا بتونم، اه، چنین کار بزرگی رو ‫به عهده بگیرم.

‫- مطمئنم اگه کسی بتونه

‫حمله یه لشکر زرهی رو به تنهایی تحمل کنه،

‫اون تویی.

‫لذت ببر.

‫- کار خوبی روی کمپین استاک‌ول کردی، بارب.

‫- اوه، ممنون، آقای کینی.

‫- ولی، اه، رو ایربراش کمتر کار کن.

‫داری اونو از من جوون‌تر نشون می‌دی.

‫- باشه.

‫- مورف؟

‫طرح مایتی مینتس کو پس؟

‫- اوه، می‌دونم، قول دادم صبح بهت بدم.

‫- راهی هست که بتونم کارو سرعت بدم؟

‫کاهش حقوق؟ ‫اخراج؟

‫تا ظهر بهت می‌دم.

‫و از امروز، کارا ‫یه کم سریع‌تر پیش می‌ره.

‫داریم یه کارآموز دانشجوی جدید استخدام می‌کنیم تا

‫با کارهای روتین کمک کنه. ‫اوه، برایان.

‫این جاستین تیلوره، ‫کارآموز جدیدمون.

‫جاستین، این آقای کینیه،

‫یکی از شرکای آژانس.

‫- از آشناییتون خوشبختم، ‫آقای کینی.

‫می‌خواستم بهت بگم.

‫- کی؟

‫- بعد از اینکه کارو گرفتم.

‫- اوه، تا وقتی من تأیید نکنم کارو نداری.

‫و من تا وقتی از ‫کاندیدای احتمالی

‫چند تا سؤال نپرسم تأیید نمی‌کنم، مثلاً،

‫"اینجا چی کار داری می‌کنی؟"

‫- به عنوان بخشی از ‫کاندیداتوری مدرک‌مون،

‫ما باید سه واحد

‫تجربه عملی تو رشته انتخابی‌مون بگیریم.

‫پس من یه نامه نوشتم

‫به رئیس بخش هنرتون

‫گفتم می‌خوام کارآموزی کنم، ‫کارنامه‌مو فرستادم،

‫نمونه کارهامو، ‫و حالا اینجام.

‫- اینجا نیستی.

‫آژانس‌های دیگه‌ای هستن که من اونجا کار نمی‌کنم.

‫- این هیچ ربطی بهش نداره.

‫ونگارد بهترینه.

‫کار کردن اینجا تو رزومه‌م عالی به نظر میاد.

‫ارتباطات مهمی پیدا می‌کنم.

‫چیزایی یاد می‌گیرم ‫که تو کلاس درس نمی‌تونم یاد بگیرم.

‫- برو جای دیگه یاد بگیر.

‫- این منصفانه نیست.

‫- این عادلانه نیست.

‫من فقط بر اساس شایستگی‌م پذیرفته شدم.

‫این هیچ ربطی به تو نداشت.

‫فکر کردم خوشحال می‌شی.

‫که هر روز صورتت رو ببینم؟

‫- نمی‌دونستم که ‫رابطه قبلی‌مون

‫هنوز برات مشکله.

‫- کی گفت مشکله؟

‫و کی گفت که ما اصلاً ‫تو رابطه بودیم؟

‫خب، پس هیچ دلیلی نمی‌بینم که اعتراض کنی

‫به تکمیل کردن ‫تحصیلاتم

‫که تو داری هزینه‌شو می‌دی.

‫- خب، فقط انتظار رفتار خاص نداشته باش.

‫- هیچ‌وقت نداشتم.

‫- بیا، عزیزم. ‫نمی‌تونی بشینی و غذا بخوری

‫مثل یه آدم متمدن؟

‫- نه-نه. ‫باید برم پیش قاب‌سازا،

‫بعد چاپخونه، ‫بعد بانک. اوف.

‫این کار مراقبت از گاس رو مثل بازی بچه‌ها نشون می‌ده.

‫- همین، قدم به قدم.

‫- عیسی مسیح. ‫چی به سرش اومده؟

‫- تو باشگاه کمرش آسیب دیده.

‫اوه، این می‌تونه جدی باشه.

‫یه دوستم دیسک کمرش دررفت و از اون موقع

‫درد طاقت‌فرسایی داره.

‫- عالیه!

‫- باشه، بیا بشینیم.

‫همین، آروم.

‫- دردت می‌گیره، عزیزم؟

‫- اینجاست.

‫حالا، بیا، اه-- ‫بیا یه ناهار کوچیک بخوریم،

‫با یه پیش‌غذای ویکاست شروع کنیم.

‫- من به دارو اعتقاد ندارم.

‫دردمو مستقیم تحمل می‌کنم.

‫- حیف که نمی‌تونی اونجوری وایستی.

‫- دبی، می‌تونی یه اسکوپ بستنی کره‌ای برام بیاری؟

‫هر وقت می‌خواستیم، اه، ‫سگمون فچ قرص بخوره،

‫همیشه تو بستنی قايمش می‌کردیم.

‫- گرفتم.

‫- واقعاً فکر می‌کنی نشنیدم چی گفتی؟

‫- فچ هم همه‌چیزو که می‌گفتیم می‌شنید،

‫ولی نمی‌تونست در برابر بستنی کره‌ای مقاومت کنه.

‫- باید برم، بچه‌ها.

‫یه نمایشگاه جدید تو گالریه.

‫آقای بلوم منو مسئولش کرده.

‫حتی باید فردا با ‫این برنامه‌ریز مهمونی ملاقات کنم.

‫مهمونی؟ کسی گفت مهمونی؟

‫لیندز، امم، ‫می‌دونی که من هیچ‌وقت

‫از یه دوست درخواست لطف نمی‌کنم.

‫این--این--این دستکاریه، ‫ناعادلانه‌ست،

‫بی‌ادبی محضه.

‫ولی، امم، فکر می‌کنی

‫شاید به یه گارسون نیاز داشته باشی؟

‫پارک‌کننده ماشین؟ ‫دختر رختکن؟

‫- خب، من-- ‫- فقط، امم...

‫با همه اتفاقایی که افتاده،

‫ما واقعاً ‫به پولش نیاز داریم.

‫- می‌بینم چی می‌تونم بکنم.

‫- مرسی.

‫خداحافظ.

‫- اوه، اه، می‌تونی ‫یه منو بهم بدی، عزیزم؟

‫باشه، به درک ‫با بستنی کره‌ای،

‫فقط قرصا رو بهم بده.

‫- * سعی می‌کنم توضیح بدم

‫* ولی تو هیچ‌وقت نمی‌بینی

‫* من خیلی تنهام ‫وقتی نزدیکمی *

‫* بدنت اینجاست ‫ولی روحت نه *

‫* چون عشق نیست

‫* کنترل کردنه

‫* اینو بکن اونو بکن ‫تنها چیزیه که بلدی *

‫* بازی می‌کنی ‫بدون هیچ نتیجه‌ای *

‫- ودکا تونیک. ‫- الان میارم.

‫- * یه جوری تو کله‌ت فرو کن *

‫- برایان.

‫- جاستین تیلور همه‌جا حاضر.

‫- چه جالب که اینجا دیدمت.

‫- چه جالب.

‫دوست‌پسرت کجاست؟

‫- من دوست‌پسر نمی‌گیرم.

‫- از کی؟ ‫- از وقتی که باهاش بهم زدم.

‫- چی شد اون عشقی که قرار بود

‫تا ابد دوام بیاره؟

‫- ابدیت‌ها دیگه مثل قدیم طولانی نیستن.

‫یه نوشیدنی برات بگیرم؟ ‫- مم.

‫- مم. اوه، ‫من عاشق این آهنگم.

‫تو این آهنگ رو دوست داری؟

‫- خلأ رو پر می‌کنه.

‫- مدت‌هاست نرقصیدم.

‫- بزن به چاک.

‫- عجله‌ای نیست.

‫من تمام شب وقت دارم.

‫- مگه فردا صبح نباید سر کار باشی؟

‫- تو هم همینطور.

‫- آره، ‫تنها فرقش اینه که،

‫من لازم نیست رئیسمو تحت تأثیر قرار بدم

‫که کونمو اخراج نکنه.

‫ممنون بابت نوشیدنی.

‫- ما یه شرور جدید داریم، آیس تینا.

‫اون یه درگ کوئین شروره

‫که رِیج رو با یه نگاه کثیف یخ می‌زنه.

‫و درست وقتی که انگار رِیج قراره

‫بقیه روزاشو به عنوان یه شام یخ‌زده تلویزیونی بگذرونه،

‫جی.تی. اونو آب می‌کنه

‫با داغ‌ترین ساک زدن دنیا.

‫بن؟ بن!

‫- اوه. ببخشید.

‫چیزی می‌گفتی؟

‫- خب، تعجبی نداره که جوابم ندادی.

‫فکر کردم فقط حواست پرته.

‫- نه، نه. ‫یادم رفت این گوش‌گیرا رو

‫وقتی بیدار شدیم از گوشم دربیارم.

‫واقعاً سر و صدای خیابونو کم می‌کنه.

‫- آره، و دوست‌پسرای مزاحمی که ساکت نمی‌شن.

‫می‌تونی تو راه ایستگاه اتوبوس برام تکرارش کنی.

‫قول می‌دم تمام توجهمو بهت بدم.

‫- مسیح. ‫مرده؟

‫- نه، نه. ‫خوابیده.

‫- بیدارش کن، ‫بگو بره.

‫- سلام؟ سلام؟

‫- هی.

‫- ها. چی؟ ‫- وای.

‫اوه، وای.

‫تو همون بچه‌ای-- ‫بچه اون شب،

‫همونی که سیاست "کاندوم اختیاری" داشت.

‫پیشنهاد هنوز پابرجاست.

‫- تخفیف دو به یک هم می‌دم.

‫- چی هستی، کیومارت؟

‫ما علاقه‌ای نداریم.

‫و نمی‌خوام ببینم

‫جلوی درم می‌خوابی، ‫پس گمشو.

‫نمی‌خوام دوباره این دور و بر ببینمت، فهمیدی؟

‫- آره، فهمیدم. ‫گور باباتونم.

‫- هی، بچه-- ‫- آره، "دیگه برنگرد،"

‫گرفتم. ‫- نه، می‌خواستم بپرسم، امم--

‫آخرین بار کی چیزی خوردی؟

‫- یه مدته چیزی نخوردی، نه؟

‫خودم، عاشق آشپزی‌ام.

‫این خون ایتالیایی تو رگامه.

‫مامانت چی؟

‫اون آشپزی دوست داره؟

‫شرط می‌بندم دلش برات تنگ شده.

‫من، اگه یه روز مایکلمو نبینم، داغونم.

‫درسته، عزیزم؟ ‫- مامان، نکن.

‫- یه بار که ده سالش بود فرار کرد.

‫من دیوونه شده بودم از نگرانی.

‫کار گندی بود که با مادرت کرد.

‫- تو با اومدنت ‫به زمین بیس‌بال بچه‌ها

‫با اون یونیفرم مربی‌گری که از گودویل خریده بودی منو ضایع کردی.

‫- دلم براش سوخت.

‫اون تنها بچه تو تیمش بود که پدر نداشت.

‫اون تنها بچه تو تیمش بود که پدر نداشت.

‫- بعضی بچه‌ها همه شانسا رو دارن.

‫- انگار تو و بابات زیاد به هم نزدیک نیستین.

‫- اون مرده.

‫- مامانت کجاست؟

‫- تو زندان، به جرم کشتنش.

‫- خب، باید جایی باشه که بتونی بری،

‫یه خانواده خوب سرپرست.

‫- آره، بهتر از خیابوناست.

‫- آره؟

‫حداقل مشتری‌هام پول می‌دن تا منو بکنن.

‫- هی. هی، ‫حواست به زبونت باشه.

‫اون مادرم بود ‫که باهاش حرف زدی.

‫- باشه، چی می‌گی

‫درباره پناهگاه جوونای مرکز گی و لزبین؟

‫- آره، اونا حتی ‫یه برنامه بازگشت به مدرسه دارن.

‫- درسته. ‫- دقیقاً.

‫حتماً ‫اونجا رو چک می‌کنم.

‫- هی، برایان.

‫- آقای کینی هستش.

‫همه کجان؟

‫- رفتن ناهار بخورن. ‫- همم.

‫خب، خوبه که یه عده می‌تونن ‫پولشو داشته باشن

‫که همچین تجملی رو برای غذا خوردن ‫داشته باشن، وقتی که "آی-کانیک اپتیکس"

‫دو ساعت دیگه اینجاست ‫و این تخته‌ها افتضاحن.

‫- می‌تونم کمک کنم؟

‫- می‌تونی کمک کنی؟

‫امم، آره، می‌تونی بهشون بگی ‫من برای هر تخته یه سلول می‌خوام،

‫20 در 30، با فوم هسته سیاه، ‫و، اه،

‫فونت سنچری تو سایز 16--

‫نه، بکنش 20.

‫نمی‌خوای بنویسیش؟

‫- یه سلول برای هر تخته، 20 در 30، ‫فوم هسته سیاه،

‫فونت سنچری تو سایز 16--

‫نه، بکنش 20.

‫خب، اوضاع چطوره، تیلور؟

‫- خوبه.

‫همه خیلی مهربونن،

‫و من تا حالا بیشتر از چیزی که ‫تو یه ترم کامل

‫تو مدرسه یاد می‌گرفتم، ‫یاد گرفتم.

‫- عالیه.

‫- که این در واقع ‫خیلی درباره تو می‌گه.

‫- درباره من؟

‫- آره، می‌گن جو محیط کار

‫از بالا تعیین می‌شه.

‫پس این یه تعریف بزرگ از توئه که ‫کارکنای

‫این‌قدر متعهد و سخت‌کوش داری.

‫- خب، شاید یه کم ‫زیاد سخت گرفتم بهت.

‫حالا برگرد سر کارت.

‫- بله، آقای کینی.

‫- حالا، بار رو اونجا می‌ذاریم،

‫بوفه رو اونجا،

‫و میز دسر رو اونجا.

‫- ببخشید. ‫- بله، عزیزم؟

‫- خب، بهتر نیست گارسونا ‫بین مهمونا

‫با سینی غذا بچرخن؟

‫این‌جوری همه می‌تونن ‫از نمایش لذت ببرن.

‫- فقط این‌جوری راحت‌تره ‫که خودشون غذا بردارن.

‫تازه، سیدنی هم از کم کردن هزینه‌ها ‫خوشش میاد.

‫حالا، برای منو، ‫ما همون چیزای همیشگی رو داریم،

‫مینی‌کیش‌ها، ‫ساندویچای انگشتی.

‫- مینی‌کیش‌ها؟

‫- چیزی شده، عزیزم؟

‫- خب، من امیدوار بودم ‫یه چیز یه کم...

‫خلاقانه‌تر داشته باشیم.

‫- چی شد اون دختر خوب

‫که قبلاً اینجا کار می‌کرد؟

‫- اوه، اون دختر 65 سالش بود.

‫بازنشسته شد.

‫- خب، من تا حالا هیچ‌وقت ‫شکایتی نداشتم.

‫شاید بهتر باشه این جزئیات رو ‫با سیدنی مرور کنم.

‫- آقای بلوم منو مسئول کرده.

‫- خب، پس اجازه بده بهت بگم

‫که من بیشتر از 15 سال ‫دارم این مراسم‌ها رو برگزار می‌کنم.

‫- شاید وقتشه کارا رو ‫یه جور دیگه انجام بدیم.

‫- اوه، و تو چی پیشنهاد می‌دی؟

‫- یه چیز خاص، منحصر به فرد،

‫که تم شب رو نشون بده.

‫اوه، نمی‌دونم، مثلاً،

‫کوکی‌هایی با نقاشی‌های ‫کوچیک امپرسیونیستی.

‫- کوکی‌های امپرسیونیستی. ‫اوه!

‫نمی‌تونم صبر کنم به سیدنی بگم.

‫و حالا که دارم می‌رم، بهش می‌گم

‫که دختر دفترش باید

‫تلفنا رو جواب بده ‫و پیاما رو بگیره،

‫نه اینکه تو کار

‫حرفه‌ای‌های محترم ‫دخالت کنه.

‫- اوه، لازم نیست چیزی بهش بگی،

‫خانم زکندورف، چون...

‫تو اخراجی.

‫نمی‌تونی منو اخراج کنی.

‫من سال‌هاست سیدنی رو می‌شناسم.

‫زن سابقش و من ‫مثل اینیم.

‫- آره، بهم گفته.

‫حالا اگه منو ببخشی، عزیزم،

‫باید برم یه مونه رو آویزون کنم.

‫- برای معرفی خط جدید ‫"آی-کانیک اپتیکس"

‫از "آی کندی"، تصمیم گرفتیم ‫به خریدار

‫یه چیز واقعاً دیدنی بدیم.

‫- یه لذت برای چشم‌ها.

‫یه جشن برای حواس.

‫یه مجموعه خیره‌کننده ‫از رنگ‌ها و تصاویر

‫برای رسوندن این پیام ‫که وقتی "آی کندی"

‫از "آی-کانیک اپتیکس" رو می‌زنی،

‫چیزایی می‌بینی ‫که بدون اونا نمی‌بینی.

‫- مگه اینکه جاسوس باشی.

‫- اگه این تبلیغ رو ببینی، ‫یه جفت از این عینک آفتابی‌ها رو می‌خری؟

‫- اوه، معلومه.

‫- همم.

‫- همم.

‫حروف رو دوست ندارم.

‫- فونت همیشه می‌تونه ‫عوض بشه.

‫- اه، مشکل فونت نیست، ‫رنگشه.

‫- بخش هنریه ما تحقیقش کرده.

‫این چیزیه که گروه‌های تمرکز ‫بیشتر بهش واکنش نشون دادن.

‫- خب، ممکنه امروز بهش واکنش نشون بدن،

‫ولی فردا چی، شش ماه دیگه چی؟

‫- تو جلو موج می‌مونی، ‫نه اینکه سوارش بشی.

‫- نارنجی.

‫- چی گفتی؟

‫- هیچی. ‫- نه، نه، نه.

‫تو گفتی نارنجی.

‫- همه تو مدرسه هنر می‌گن ‫نارنجی آبی جدیده.

‫برعکس تن‌های خنکه.

‫یه چیز داغه.

‫- همم.

‫من نارنجی می‌خوام.

‫- پس نارنجی می‌شه.

‫درسته، برایان؟

‫- شماها بهتره مراقب باشین،

‫وگرنه این بچه کارتونو می‌گیره.

‫- واقعاً اشکالی نداره ‫دوباره "مرد عنکبوتی" رو ببینیم؟

‫- نه، نه، نه. ‫ابداً.

‫ما فقط 9 بار دیدیمش.

‫- تو یه تکه گوه مادرجنده هستی!

‫بهت یاد می‌دم ترفندمو بدزدی.

‫- هی، هی، هی، هی، هی!

‫- بن، نکن. ‫به ما ربطی نداره!

‫- بهت یاد می‌دم ترفندمو بدزدی!

‫- هی، شماها می‌خواین بجنگین؟

‫- لطفاً، مواظب باشین!

‫- با من بجنگ، وگرنه ‫گمشو از اینجا!

‫- ما برمی‌گردیم، حرامزاده!

‫کی مرد و تو رو سوپرمن کرد؟

‫- خیلی از بالا بهم نگاه می‌کرد.

‫"بله، عزیزم. ‫چی، عزیزم؟"

‫اگه یه بار دیگه بهم می‌گفت "عزیزم"، ‫می‌زدم تو صورتش.

‫به عنوان زنت ‫و وکیلت،

‫خوشحالم که این کارو نکردی.

‫- پس به جاش اخراجش کردم.

‫- نه.

‫- آره، من یه نفر رو اخراج کردم.

‫خودم!

‫- اوه، انگار هر دلیلی داشتی ‫که اون جنده رو نابود کنی.

‫رئیست چی گفت؟

‫- اوه، پیشنهاد داد ‫حقوقمو ببره بالا.

‫گفت سال‌هاست می‌خواسته ‫اخراجش کنه،

‫ولی جراتشو نداشته.

‫- اوه، همینو بگیر!

‫- فقط یه مهمونی هست ‫که باید تو کمتر از 48 ساعت برگزار کنم

‫و هیچ برنامه‌ریزی براش ندارم.

‫همه رو امتحان کردم. ‫نمی‌دونم

‫چه غلطی قراره بکنم.

‫- دو تا زن رو می‌شناسم

‫که قشنگ‌ترین عروسی رو برنامه‌ریزی کردن،

‫ولی همه‌چیز خراب شد، ‫و حتی

‫می‌خواستن کنسلش کنن.

‫ولی بعد همه دوستاشون

‫وقت و استعدادشونو ‫رو هم گذاشتن

‫و یه جشن فوق‌العاده

‫درست کردن که تو عمرت ‫نمی‌تونی تصورش کنی

‫تو کمتر از یه روز.

‫- اینا چیزی به ذهنت میاره؟

‫- اینا چیزی به ذهنت میاره؟

‫- تد؟

‫تدی؟

‫- اینجام.

‫- اوه‌هو، خوبی؟

‫- آره، تا وقتی که بقیه عمرمو

‫رو کمرم بگذرونم.

‫- همیشه رویاهام این بوده.

قرصهای مسکنتو خوردی؟

‫- آره، مامان.

‫- امیدوارم با اون نه.

‫می‌دونی چی میشه از ترکیب بیش از حد قرص و مشروب.

‫خب،

‫حداقل دیگه دردی ندارم.

‫- این خبر خوبیه.

‫- شاید خبرای بیشتری هم باشه.

‫منتظرم از فیلد و استین خبر بشنوم.

‫- درباره چوب ماهیگیری جدیدی که سفارش دادی؟

‫- اون فیلد و استریمه.

‫این یه شرکت حسابداریه.

‫شنیدم یه موقعیت شغلی باز دارن،

‫برای همین به آلن فیلد زنگ زدم—اون یه دوست قدیمیه—

‫و دستیارش گفت که برمی‌گرده.

‫آه.

‫خب، ببین، همون‌طور که بهت گفتم.

‫شاید اوضاع داره بهتر میشه.

‫- آه، حداقل من که دارم به بالا نگاه می‌کنم.

‫- محل اقامت تئودور اشمیت.

‫امِت، من لینزم.

‫- اوه، سلام. ‫- تدی چطوره؟

‫خیلی بهتر شده. ‫- خوبه.

‫گوش کن، اون مهمونی که بهت گفتم رو یادت هست؟

‫- توی گالری هنری.

‫اوه، عزیزم، می‌دونی چیه؟ ‫متاسفم.

‫نمی‌خواستم تو رو تو موقعیت بد بذارم.

‫- نه، نه، نه، نه، نه. ‫در واقع،

‫دوست دارم پیشنهادت رو قبول کنم.

‫- واقعاً؟

‫می‌رم برای مهمونی لینز کار کنم.

‫- اوه. ‫- پس می‌خوای من، آه،

‫شراب بریزم یا ماشین‌ها رو پارک کنم؟

‫اوه، خدای من.

‫اوه، خدای من!

‫اوه، این فوق‌العاده‌ست.

‫ممنون. ‫خیلی ممنون!

‫باشه!

‫- این خیلی قدردانیه

‫فقط برای اینکه بگی "توپ میگو؟"

‫- در واقع، من تو اون رویداد پیشخدمت نیستم.

‫من برگزارش می‌کنم.

‫- اوه‌ه.

‫- "نارنجی رنگ جدید آبیه."

‫اون دیگه چه کوفتی بود؟

‫- از من پرسید.

‫- خب، کی بهت گفت جواب بدی؟

‫- فقط می‌خواستم کمک کنم.

‫- آه، با تضعیف کردن من جلوی مشتری؟

‫کار تو این بود که تابلوها رو بذاری بالا،

‫که اونم به زور تونستی انجام بدی،

‫و دهنتو ببندی.

‫- متاسفم. ‫دیگه تکرار نمیشه.

‫- لعنتی درست می‌گی، نمیشه.

‫کارت تمومه.

‫- داری منو اخراج می‌کنی؟

‫- دنبال تجربه کاری بودی، درسته؟

‫درس اول: ‫گند بزنی، رفتی.

‫- ولی تو حساب رو گرفتی.

‫- و اونم به لطف تو، غرورمو له کرد.

‫- برایان—

‫آقای کینی؟

‫ممنون می‌شوم اگر ‫به من یک شانس دوباره بدهید.

‫- من اصلاً نباید به شما ‫شانس اول را می‌دادم.

‫حالا وسایلت را جمع کن ‫و برو خونه.

‫- فکر کنم باید ‫این رو انتظار می‌داشتم.

‫به هر حال، شما از اول هم ‫نمی‌خواستید من اینجا باشم،

‫نمی‌خواستید هر روز ‫صورتم رو ببینید

‫وقتی که برای کار می‌اومدید.

‫هرچند فکر کنم یه بخشی از من ‫یه جورایی امیدوار بود

‫که بالاخره ‫شما باهاش مشکلی نداشته باشید،

‫شاید حتی ‫بهش عادت کنید.

‫آره.

‫- فکر کنم اشتباه کردم ‫که فکر می‌کردم--

‫اوه. ‫بی‌خیال.

‫بی‌خیال. ‫- چی؟

‫که وقتی عاشقانه‌ی کوچیکت با

‫پاگانینی جونیور تموم شد،

‫می‌تونی برگردی پیش من؟

‫- آره، یه چیزی تو این مایه‌ها.

‫- متاسفم.

‫- می‌دونم. ‫احمقانه‌ست.

‫- تقریباً به اندازه‌ی اینکه ‫از اول

‫به چرت و پرت‌هاش دل ببندی ‫احمقانه‌ست.

‫ولی تو جوون و بی‌تجربه‌ای.

‫- چی، و تو خیلی عاقلی؟

‫اگه یه ذره عقل تو سرت بود،

‫هیچ‌وقت نمی‌ذاشتی من برم.

‫بهم می‌گفتی که دارم

‫بزرگ‌ترین اشتباه ‫زندگیم رو می‌کنم،

‫که یه روزی ‫حسرتش رو می‌خورم،

‫که چیزی که تو بهم دادی ‫هزار برابر--

‫یه میلیون برابر بیشتر

‫از هر چیزی که اون می‌تونست ‫بهم بده ارزش داشت.

‫بهم می‌گفتی که دوستم داری،

‫که حتی بعد از رفتنم هم ‫دوست داشتنم رو ادامه می‌دی.

‫- این چیزی بود که منتظر ‫شنیدنش بودی؟

‫- آره.

‫ولی مثل همیشه، ‫تو هیچ‌وقت نگفتیش،

‫پس بهتره که من برم.

‫- این خیلی شبیه توئه.

‫چیزی که می‌خوای نمی‌شنوی، ‫پس میری.

‫برای یه بار هم که شده ‫پای خودت وایستا.

‫یه کم شجاعت داشته باش.

‫- بیا، ما پلیس رو خبر نمی‌کنیم، مایکل.

‫- ولی من نمی‌خوام اونا

‫جلوی آپارتمانمون پرسه بزنن.

‫اگه یکی‌شون چاقو یا تفنگ داشت چی؟

‫ممکن بود جدی آسیب ببینی،

‫یا حتی کشته شی. ‫- اونا فقط بچه‌ن.

‫- اونا بچه نیستن. ‫اونا خیابونی‌ان.

‫معتادن و خطرناکن.

‫و حالا یکیشون تو حموم لعنتیمونه.

‫- نمی‌تونستم بذارمش تو خیابون

‫که کتک بخوره.

‫- خب، ما باید چی کار کنیم؟

‫- فکر کردم می‌تونه اینجا بمونه.

‫- چی؟ ‫- فقط برای یه شب.

‫- دیوونه شدی؟ ‫نه برای یه دقیقه.

‫نه برای یه ثانیه. ‫- بیا، کریسمسه.

‫- کریسمس نیست.

‫- خب، پس یه کم روح کریسمس نشون بده،

‫یه کم محبت به هم‌نوعت.

‫- اگه ازمون بدزده چی؟

‫یا تو رختخوابمون مارو بکشه؟

‫- قراره چی بدزده، سی‌دی‌پلیر رو؟

‫- باشه، کی می‌خواد اول منو بکنه؟

‫- برای این نیاوردیمت اینجا بالا.

‫- خب، پس چی می‌خواین؟

‫- که کشته نشی.

‫- اگه بشم ضرر بزرگیه؟

‫- من برمی‌گردم سر کار.

‫- نه با اون.

‫- احتمالاً باید یکی نگاش کنه.

‫- سعی می‌کنم یه دکتر پیدا کنم.

‫- نه‌نه. ‫تو امشب اینجا می‌مونی.

‫تنها.

‫حالا اینو بپوش و دنبالم بیا.

‫- باشه.

‫- دنبال یه وقت خوب می‌گردی؟

‫هر چی بخوای، رفیق.

‫- باشه، این خیلی بالاست.

‫حالا این خیلی پایینه.

‫باشه، دخترا، صف بکشین!

‫- اوه، اونجا مرد مسئول رو داری.

‫- باشه.

‫- فکر کنم همون کار رو با اون یکی هم بتونی بکنی.

‫یک، دو، سه.

‫- کی‌ان، یا باید بگم چی‌ان، اون آدما؟

‫- آقای بلوم، می‌تونم توضیح بدم. ‫می‌بینی—

‫- راستش، ‫یه فراخوان بذار بیرون

‫برای ملکه‌های درگ، نه آشغال‌های درگ.

‫- آقای بلوم، ‫این امت هانی‌کاته،

‫برنامه‌ریز جدید رویداد. ‫- حال شما چطوره؟

‫آه، می‌تونم فقط بگم— ‫- نه.

‫می‌تونم فقط بگم ‫که ریسک بزرگی کردم

‫که رویداد امشب رو به تو سپردم.

‫واقعاً امیدوارم، برای خودت،

‫بدونی داری چه غلطی می‌کنی.

‫- پاپیونتو دوست دارم.

‫- از سر راهم برو کنار.

‫- عاشق مردی‌ام که باقدرته.

‫- بدخلقه، نه؟

‫- اوه خدایا، ام، ‫لطفاً بهم بگو

‫همه‌چیز قراره درست بشه

‫و من هیچی برای نگرانی ندارم.

‫- همه‌چیز قراره درست بشه.

‫هیچی برای نگرانی نداری.

‫خوبه.

‫اوه، می‌دونی چی بامزه‌ست؟

‫من واقعاً می‌خواستم برگردم به دنیا

‫و خودمو ثابت کنم، و حالا، تنها چیزی که می‌خوام

‫اینه که خونه باشم با گاس، پوشکشو عوض کنم.

‫- منم همین‌طور با تد.

‫آره، فقط بدون قضیه پوشک.

‫- در واقع، نمی‌تونم بفهمم چرا مردم

‫اصلاً می‌خوان خونه‌شون رو ترک کنن.

‫- وقتی خیلی امن‌تره که فقط در رو ببندی.

‫- ولی اگه در رو ببندی،

‫هیچ‌وقت چیزی اتفاق نمی‌افته، نه؟

‫- خب، فقط اونجا تو اتاق کوچیک امن خودت می‌شینی

‫برای بقیه عمرت،

‫و فکر می‌کنی چی می‌تونست باشه.

‫- ساعت چنده؟

‫چقدر دیگه باید این کارو بکنیم؟

‫- باشه، دخترا، بذارین ببینیم چی دارین.

‫- باشه.

‫- حالا، این خیلی پایینه.

‫این خیلی بالاست.

‫- هنوز خوابه.

‫حتماً خسته بوده.

‫- مطمئنم، با ساعت‌هایی که کار می‌کنه.

‫- می‌دونی، وقتی نگاش می‌کنی—

‫بفرما.

‫فکر می‌کنی مثل هر نوجوان دیگه‌ست.

‫- خب، نیست...

‫و هیچ‌وقت هم نخواهد بود.

‫- عیسی، مایکل،

‫حس همدردیت کجاست؟

‫اینکه این‌قدر بی‌خیال باشی شبیه تو نیست.

‫- چون می‌دونم این داره به کجا می‌رسه.

‫"مامان، می‌تونم پوچی رو نگه دارم؟

‫قول میدم ببرمش بیرون. ‫بهش غذا میدم.

‫دردسر نمیشه، قول میدم."

‫خب، جواب نه‌ست.

‫ما یه ولگرد رو نمی‌گیریم.

‫- مگه ازت خواستم؟

‫- ببین، من عاشق اینم که چقدر دلت پاکه...

‫- تا وقتی که عمل نکنم بهش.

‫- ولی یه شب کافیه.

‫- پس باید بندازیمش

‫برگردیم تو خیابون، مثل بقیه؟

‫- حتی کمک ما رو نمی‌خواد.

‫خودش اولین کسیه که بهت میگه. ‫- خب، اشتباه می‌کنه،

‫چون با این جور زندگی که داره،

‫قبل از اینکه 20 سالش بشه تمومه.

‫- ساعت چنده؟

‫- نزدیک ظهره.

‫- اوه، لعنتی.

‫چرا بیدارم نکردین؟

‫- فکر کردیم یه کم خواب بهت میاد.

‫- چیزی که بهش نیاز دارم پوله.

‫- یه کم زوده برای باز کردن مغازه، نه؟

‫- ساعت ناهار یکی از شلوغ‌ترین وقتامه—

‫همه تاجرای متأهل.

‫- باشه، آه، حداقل قبل از رفتن یه چیزی بخور.

‫- آره، نمی‌تونی انتظار داشته باشی

‫با شکم خالی بهترین کارت رو بکنی.

‫- گوش کن، اگه به چیزی نیاز داشتی،

‫یا فقط خواستی حرف بزنی،

‫این شماره‌مونه.

‫- و، آه، ‫اینو یه جای امن بذار،

‫برای وقتای اضطراری.

‫- ما بیشتر از خیلیا براش کار کردیم.

‫- چیزی که کردیم این بود که وجدانمون رو با 100 دلار خریدیم،

‫نصف قیمت گاییدنش بدون کاندوم.

‫آره، من بلوند طبیعی‌ام.

‫- آره، فوق‌العاده‌ست. ‫این کارتمه.

‫- مرسی، النور.

‫- یکی از اینا رو امتحان کن، موسیو.

‫- اوه، نه، نه، نمی‌تونم.

‫مطمئن باش که می‌تونی-تونی.

‫- این شگفت‌انگیزه.

‫باورم نمیشه امت چی کار کرده.

‫- خب، مثل سگ کار کرده—

‫یعنی، یه سگ فرانسوی.

‫- هیچ‌وقت همچین افتتاحیه‌ای نداشتیم.

‫مشتریام دارن دیوونه میشن.

‫و من باید از تو تشکر کنم.

‫خب، چقدر قراره برام خرج برداره؟

‫- خوشحال میشی بدونی که

‫امت خیلی باهوشه.

‫- ممم، پس برای نمایش سورئالیست تو ژوئن رزروش کن.

‫ولی عجله کن، انگار قراره حسابی مشغول بشه.

‫ببخشید.

‫- احساس می‌کنم مثل فاحشه شهر تو شب رقصم.

‫دوباره!

‫نگاه همه این کارت‌ها رو. ‫- واو.

‫- بهت افتخار می‌کنم، ام.

‫- اوه، مرسی، عزیزم. ‫- مراقب پشتت باش.

‫- اوه، ببخشید.

‫خب، آه، نظرت چیه؟

‫شیرینی‌ها رو بیاریم؟

‫- تو برنامه‌ریزی.

‫- خب، پس من میگم، ‫دنبالم بیاین، نیروها.

‫وقتشه که اون ناپلئون‌ها با واترلوشون روبه‌رو بشن!

‫- الان برمی‌گردم. ‫- باشه.

‫جالبه، معمولاً وقتی می‌ریم این رویدادها،

‫برای کار منه و لیندزی اونجاست

‫که حمایتم کنه،

‫ولی امشب، من زنشم.

‫- آره.

‫فکر کنم منم همینم.

‫- منو چک کن، مرد.

‫- بیا، فکر کردم دنبال یه کون داغی.

‫- هی، بیا اینجا عقب.

‫من چیزی که می‌خوای رو دارم.

‫- می‌خوای بازی کنی؟

‫- بن؟

‫- می‌خوای خوش بگذرونی؟ ‫- باید پول بدی.

‫- هی، بابایی، بیا اینجا.

‫- من سیر تازه رو تو سیب‌زمینی‌ها له کردم.

‫- اوه، بوش عالیه.

‫- هی، بدون بیماری. ‫من تمیزم.

‫- بابایی، دنبال یه کون تنگ و تمیزی؟

‫- هی، سکسی. ‫- می‌خوای منو بکنی؟

‫- آقای کینی؟

‫- تیلور.

‫بیا تو.

‫بشین.

‫می‌خواستی منو ببینی؟

‫- یه کم فکر کردم.

‫تصمیم گرفتم باید منو برگردونی.

‫- اوه؟

‫- حتی اگه چندتا اشتباه کرده باشم،

‫فکر می‌کنم تو اشتباه بزرگ‌تری می‌کنی

‫اگه یه شانس دیگه بهم ندی.

‫- می‌فهمم.

‫- چون حالا می‌فهمم تو از من چی می‌خوای.

‫و می‌دونم از تو چی می‌تونم انتظار داشته باشم.

‫- اینم می‌فهمی که باید

‫ساعت‌های طولانی و سخت کار کنی،

‫بعضی وقتا تا دیروقت شب؟

‫- با لذت زیر دستت کار می‌کنم، قربان.

‫- و دیگه هیچ‌وقت

‫موسیقی ویولن تو حضورم پخش نمی‌کنی.

‫- قول میدم.

‫- خوبه.

‫خب، پس.

‫می‌تونی شروع کنی...

‫فوراً.

‫- * همه این آدما دارن تف عاشقا رو می‌خورن *

‫* دور هم می‌شینن و صورتشونو باهاش تمیز می‌کنن *

‫* و به دندونا گوش میدن تا یاد بگیرن چطور ول کنن *

‫* بسته به شبی که هیچ‌وقت ندیدن *

‫* می‌دونی وقتشه

‫* که پیر بشیم

‫* و یه کارایی بکنیم *

‫* من اینجوری همه‌شو دوست دارم *

‫* من اینجوری همه‌شو دوست دارم *

‫* همه این آدما دارن تف عاشقا رو می‌خورن *

‫* کلمات رو قورت میدن وقتی دارن ساک می‌زنن *

‫* به دندونا گوش میدن تا یاد بگیرن چطور ول کنن *

‫* چندتا دست بگیر و بهش عادت کن *

‫* همه این آدما دارن تف عاشقا رو می‌خورن *

‫* دور هم می‌شینن و صورتشونو باهاش تمیز می‌کنن *

‫* می‌دونی وقتشه

‫* که ما

‫* پیر بشیم و یه کارایی بکنیم *

‫* من اینجوری همه‌شو دوست دارم *

‫* من اینجوری همه‌شو دوست دارم *