Original subtitles

‫- یک، دو، سه، چهار.

‫یک، دو، سه، ‫چهار، پنج، شش.

‫تکونش بده، رفیق.

‫یک، دو، انجامش بده!

‫یک، دو، سه، چهار.

‫- * فقط شماره‌ام رو بگیر ‫و من میام پیشت *

‫* تا وقتی که راضی بشی

‫* من تا هر وقت که لازم باشه ادامه میدم ‫تا وقتی که تب‌ات فروکش کنه *

‫* چون من آماده‌ام ‫هر وقت که صدام کنی *

‫- مراقب باش، این ممکنه ‫برعکس نتیجه بده.

‫می‌دونی، ‫شما دو تا باید آروم بشین.

‫- حتی یه ذره هم ‫عصبی نیستی؟

‫- چرا باید عصبی باشم؟

‫من دو دقیقه‌ای اونجا میرم و برمی‌گردم.

‫بینگ! بنگ! بوم!

‫- پس چرا داری دست‌وپات رو گم می‌کنی؟

‫- چون سه روزه به خودم دست نزدم.

‫تو هم اگه بودی، همین‌جوری می‌شدی.

‫- نووتنی؟ ‫- حاضر.

‫یعنی، من اینجام.

‫- دنبالم بیا.

‫- برام آرزوی موفقیت کن.

‫هر دو: ما عاشق تو هستیم.

‫- * آماده‌ام هر وقت که صدام کنی

‫* چون من آماده‌ام

‫* آماده‌ام هر وقت که صدام کنی

‫- این برای نمونه‌اته.

‫- یه کم زیادی خوش‌بین نیستیم؟

‫- و اینم دستمال‌ها برای تمیز کردن بعدش.

‫- "کرم مرطوب‌کننده ‫برای نرمی بیشتر اضافه شده."

‫خوبه.

‫- روان‌کننده اینجاست، ‫و مجله‌ها هم اینجان.

‫شماره‌ی ژوئیه‌ی "هاستلر" خیلی تنده.

‫زیاد طولش نده.

‫کلینیک ساعت 5 تعطیل می‌کنه.

‫- خب، امیدوارم ‫هر دومون تا اون موقع خلاص بشیم.

‫هیچ اثری از چیزی که باید باشه نیست.

‫اوف...

‫عصبی هستی؟

‫من می‌رم سراغ ‫"سوال‌هایی که جوابشون

‫کاملاً واضحه" ‫برای 100، الکس.

‫- "این ویولونیست فوق‌العاده خوش‌تیپ

‫"داورها رو تو نیمه‌نهایی شگفت‌زده کرد

‫و همیشه نفس جاستین تیلور رو بند میاره."

‫- کیه اِتان گلد؟

‫- بینگ، بینگ، بینگ!

‫- تو الهام‌بخش منی. ‫- هوم.

‫- اینو می‌دونی، درسته؟

‫من بدون تو نمی‌تونستم این کار رو بکنم. ‫- مطمئنم می‌تونستی.

‫- وقتی مامانم زنگ زد، ‫گفت که پدربزرگم

‫اون‌قدر مریضه که نمی‌تونه سفر کنه، ‫نزدیک بود نیام.

‫من کل عمرم برای اون ساز زدم،

‫روز و شب تمرین کردم ‫برای این لحظه.

‫بدون اون، ‫برای کی داشتم این کار رو می‌کردم؟

‫- نفر بعدی شما هستید، آقای گلد. ‫- بهتره برم سر جام بشینم.

‫- نه، اینجا بمون ‫جایی که بتونم ببینمت.

‫من برای تو می‌زنم.

‫- اجرای ‫"شِرزو-تارانتلا، اپوس 16"

‫اثر وینیافسکی، ‫اِتان گلد.

‫- اگه شما دو تا عاشق‌پیشه ‫کارتون تموم شده،

‫چطوره برای رای دادن ثبت‌نام کنید؟

‫هر دو: نه.

‫- ابراز محبت عمومی

‫تنها وظیفه‌ی شهروندیتون نیست، ‫می‌دونید.

‫وظیفه‌ی ماست که از کاندیداهایی ‫حمایت کنیم

‫که حاضرن برای

‫دفاع از حقوق جامعه‌ی ما بجنگن.

‫- آره، بهشون بگو، خواهر.

‫خب، تا حالا چند تا رای‌دهنده‌ی جدید ‫ثبت‌نام کردی؟

‫- شش تا. تو چطور؟ ‫- چهار تا.

‫- لعنتی، با انتخابات ‫که داره نزدیک میشه،

‫فکر می‌کنی این یاروها ‫به چیزی جز

‫گرفتن یه ساک درست‌حسابی اهمیت بدن؟

‫- چه‌طوره یه ریم‌جاب

‫یا یه گاییدن قدیمی‌مد؟

‫- این چیزیه که من دوست دارم، ‫یه نظر بی‌طرف.

‫- حالا آخرین بار کی رای دادی؟

‫- بذار ببینم، ‫فکر کنم اون...

‫مسابقه‌ی "سبد بزرگ" ‫تو وودیز بود.

‫- رای دادن یه کار جدیه.

‫- مخصوصاً امسال.

‫اگه اون احمق انتخاب بشه چی؟

‫- کدوم احمق؟

‫- لعنتی، تو کجا بودی؟

‫- بابلون، حموم عمومی.

‫- رئیس پلیس محترممون

‫برای شهرداری کاندید شده.

‫- و نظرسنجی‌ها نشون میدن ‫که رقابتش با

‫عضو شورا، دیکینز، خیلی تنگاتنگه.

‫- بهم بگو کی برنده میشه.

‫- صبر کن!

‫یعنی برات مهم نیست؟

‫- یعنی تو تعجب کردی؟

‫- یعنی من اصلاً برام مهم نیست.

‫می‌دونی، ‫چه دموکراتی که وانمود می‌کنه دوستت داره

‫چه جمهوری‌خواهی ‫که ازت متنفره و اینو نشون میده،

‫به هر حال، ‫وقتی انتخاب بشن،

‫هیچ کار لعنتی‌ای ‫برات نمی‌کنن.

‫پس من میگم، امیدوارم بهترین ‫حرامزاده‌ی خودخواه برنده بشه.

‫پس من میگم، امیدوارم بهترین ‫حرامزاده‌ی خودخواه برنده بشه.

‫- می‌دونی، نزدیک بود بگم ولی--

‫- پس دهنتو ببند.

‫آقای نووتنی،

‫آقای نووتنی، خدمه‌ی نظافت ‫می‌خوان اونجا رو تمیز کنن،

‫و منم می‌خوام برم خونه.

‫- براوو! ‫براوو!

‫- سلام، اسم من...

‫یه لحظه وقت دارید برای... ‫- نه. متاسفم.

‫- می‌دونی، اگه فقط یه لحظه--

‫- امروز نه. ‫- هی، بچه‌ها!

‫- نگاه کن به خودت ‫با اون کلاه کوچولوت.

‫- آره، دِب همه‌ی والدین PFLAG رو ‫فرستاده داوطلبانه کار کنن.

‫ثبت‌نام کردی؟ ‫- آره، دیروز ثبت‌نام کردم.

‫- واقعاً؟

‫- ازت پرسیدم اگه می‌خوای ‫ایروبیک استریپ بریم.

‫- فکر کنم جنیفر ‫منظورش رای دادن بود.

‫- آه، اون. ‫- این بی‌تفاوتیه که

‫باعث میشه آدم اشتباه انتخاب بشه.

‫من، از طرف دیگه، یه جمهوری‌خواه ثبت‌شده‌ام

‫برای تقریباً-- ‫- چی؟

‫- یه جمهوری‌خواه. ‫- داری بهم میگی

‫که با یه یانکی و یه جمهوری‌خواه ‫زندگی کردم؟

‫اونو بده من. ‫- هرچند وقتی اسباب‌کشی کنیم،

‫احتمالاً باید دوباره ثبت‌نام کنم.

‫- دارید اسباب‌کشی می‌کنید؟

‫- آره، دنبال یه خونه هستیم.

‫- عالیه.

‫فکر کنم هنوز ‫مشاور املاک ندارید.

‫- نه، هنوز نه.

‫- خب، حالا دارید.

‫با کمال میل

‫بهتون کمک می‌کنم ‫خونه‌ی رویاهاتون رو پیدا کنید.

‫- فوق‌العاده. ‫- عالیه.

‫- قبل از اعلام برنده‌ی ‫مسابقه‌ی امسال،

‫می‌خوام از

‫همه‌ی فینالیست‌های جوان و فوق‌العاده بااستعدادمون ‫تشکر کنم.

‫همون‌طور که امروز دیدیم،

‫هر کدومشون یه

‫موسیقی‌دان بی‌نظیر و بسیار بااستعداده.

‫جایزه‌ی هایفتز به...

‫لینگ لیو تعلق می‌گیره.

‫- اون کانتابیله بود.

‫لعنتی کانتابیله!

‫گند زدم بهش. ‫انگشتام قفل شدن.

‫می‌تونستم--می‌تونستم حسش کنم. ‫- اشکالی نداره.

‫مهم نیست.

‫تو هنوزم فوق‌العاده بودی.

‫بیا.

‫بريم خونه.

‫- باشه. ‫باشه.

‫- آقای گلد؟

‫- درسته.

‫- گلن بیشاپ، ‫از "مدیریت هنرمندان".

‫گلن بیشاپ. ‫مدیریت هنرمندان.

‫- جاستین تیلور. ‫پشتیبان روحی.

‫- چطوری؟

‫اجرات خیره‌کننده بود.

‫- ظاهراً ‫به اندازه‌ی کافی خیره‌کننده نبود.

‫- خب، داورها ‫معیارهای خودشون رو دارن،

‫ولی من معیارهای خودم رو دارم.

‫تماشاچی‌ها شیفته‌ی اشتیاقت شدن،

‫مهارتت.

‫تو واقعاً حضور قوی‌ای داری

‫و ظاهر خوبی.

‫- آه، مرسی.

‫- تو برنامه نوشته ‫که اهل پیتسبورگی.

‫- آره، درسته.

‫- کی برمی‌گردی؟

‫- آه، فردا صبح.

‫ولی قبلش می‌خوام چند تا نوشیدنی بخورم.

‫- می‌تونم برات یکی بخرم؟

‫- برای دوست‌پسرمم می‌خری؟

‫- خب، حتماً.

‫- باشه.

‫- بعد از شما.

‫- و این که یه اتاق پر از آدما

‫درست پشت دره

‫که دقیقاً می‌دونن ‫تو اونجا چی کار داری می‌کنی، کمکی نمی‌کنه.

‫- خب، باید در رو باز می‌ذاشتی.

‫چی می‌تونه جذاب‌تر از این باشه که یه عده ‫آدمای معمولی

‫نگاهت کنن وقتی داری خودتو ارضا می‌کنی؟

‫- حتی تو هم همچین کاری نمی‌کنی.

‫- درسته.

‫من رفتم گودال شن ‫و نگاه کردم وقتی یه یارو

‫از یه صف طولانی ‫از پشت گرفتش.

‫- تو خمیر اون چیزی که ‫بعداً گاس شد رو

‫تو یه کلوب سکس درست کردی؟ ‫چندش‌آوره.

‫- نه مثل نگاه کردن ‫به عکسای یه زن

‫که تو یه نسخه‌ی لکه‌دار ‫از "هاستلر" خودش رو باز کرده.

‫- کدومتون گفت، ‫"مایونز رو نگه دار"؟

‫- اون باید ‫"آقای معجزه‌گر" باشه.

‫- چطور بود؟ ها؟

‫بلند شلیک کردی؟ ‫- مامان!

‫- شرط می‌بندم خیلی زیاد بود. ‫ها!

‫خانواده‌ی گراسی

‫همه‌شون اسب‌های نر ایتالیایی‌ان.

‫- آه‌هاه. ‫خب، این یکی بلند نشد.

‫- چی؟

‫- مرسی که خبر رو اعلام کردی.

‫حالا که داری این کار رو می‌کنی، ‫چرا بهمون

‫- چی شد، عزیزم؟ ‫بهم بگو. ‫- هیچی نشد.

‫اولین وظیفه‌ی پدر بودنم بود، ‫و گند زدم.

‫- خب، انقدر خودتو ‫سرزنش نکن.

‫- من که "بلند شدن" رو نمی‌گم.

‫- عزیزم، خیلی‌ها ‫زیر فشار قفل می‌کنن.

‫می‌دونی، بهش میگن ‫اضطراب عملکرد،

‫درسته، برایان؟ ‫- تا حالا نشنیدم.

‫- چیزی نیست که خجالت بکشی.

‫یعنی کی می‌تونه تو همچین موقعیت

‫محیط استریلی ‫بلندش کنه؟

‫چرا از بن نمی‌خوای ‫برات بکشه،

‫می‌دونی، ‫وقتی لیوان رو نگه داشتی؟

‫- میشه لطفاً تمومش کنی؟

‫- چی؟ ‫ما داریم بالینی صحبت می‌کنیم.

‫- ما اصلاً صحبت نمی‌کنیم!

‫- باشه. ‫خودت درستش کن.

‫- خودش درستش کرد. ‫- خفه شو! می‌دونی چیه؟

‫نمی‌دونم چرا همه تو پیتسبورگ

‫باید از کارم خبر داشته باشن ‫و نظر بدن درباره‌ش.

‫دارم میرم خونه خودمو ارضا کنم، ‫و این آخرین چیزیه که

‫کسی باید درباره‌ش بشنوه!

‫- کسی می‌دونه اون کجا زندگی می‌کنه؟

‫- شرکت ما نمایندگی

‫بعضی از داغ‌ترین ‫هنرمندهای جوان کنسرت

‫تو این حرفه رو داره،

‫خواننده‌ها، رقاص‌ها، موسیقی‌دان‌ها.

‫- پس تو چی هستی، یه مدیر برنامه؟

‫- نماینده‌ی استعدادها.

‫ما رزروها رو هماهنگ می‌کنیم،

‫قراردادهای ضبط،

‫تورها، ‫چه تو آمریکا چه خارج.

‫- تورها؟

‫- وقتی مردم بفهمن تو کی هستی،

‫می‌خوان ببیننت و اجرات رو بشنون.

‫- چطور قراره بفهمن؟

‫- خب، اون رو به ما بسپار. ‫این کار ماست.

‫- پس آیا تو--

‫داری میگی می‌خوای ‫نمایندگیم رو قبول کنی؟

‫- دقیقاً همین رو میگم.

‫- ولی چرا؟ چرا من؟

‫من حتی برنده نشدم. ‫بهترین نبودم.

‫- اخیراً تو فروشگاه موسیقی بودی، اِتان؟

‫تو بخش کلاسیک؟

‫- خب، آره، من خودم سی‌دی‌هام رو درست می‌کنم.

‫دوست دارم رقبام رو چک کنم،

‫ببینم جاشوا بل چه کار داره می‌کنه.

‫- باشه، پس متوجه شدی ‫که داره شبیه

‫بخش راک میشه.

‫دیگه جلدهایی با پدربزرگ‌های مو سفید

‫که مثل جنازه‌ها کنار پیانوهای بزرگشون ‫نشستن

‫یا ویولونشون رو چسبیدن، نیست.

‫هنرمندای امروزی ‫جوانن، باحالن، جذابن.

‫درست مثل خودت.

‫- پس برای همین بهش علاقه داری؟

‫چون خوشگله؟

‫- من بهش علاقه دارم

‫چون یه استعداد خارق‌العاده‌ست.

‫استعدادی که حتی خارق‌العاده‌تره

‫چون استعدادیه ‫که می‌تونم بفروشمش.

‫- پس من یه-- ‫پس من یه کالام؟

‫- من که نمی‌تونم موتزارت رو بفروشم.

‫برخلاف امینم، اون تو 300 سال گذشته ‫چیز جدیدی ننوشته.

‫- میشه یه لحظه معذرتم بخوای؟

‫باید برم دستشویی.

‫- پسر خوبیه.

‫- هنرمند شگفت‌انگیزیه. ‫- واقعاً؟

‫خوش‌تیپم هست.

‫- فکرای بد نکن.

‫- از دیدنش خوشحال شدم،

‫ولی اگه تصمیم بگیری ‫با من قرارداد ببندی،

‫دیگه نمی‌خوام ببینمش.

‫- چی؟

‫- تا جایی که به حرفه‌ات مربوط میشه،

‫اون وجود نداره.

‫- همون‌طور که انتظار داشتم،

‫پر از طعمه‌های گرون‌قیمت ‫که تو این آب‌ها شنا می‌کنن.

‫عمق پریسکوپ.

‫تمرکز.

‫اونجا بیل رانسونه.

‫فولاد اورشلیم.

‫اون مو قرمز کنارش ‫دربانه.

‫ازش رد شی، دیگه تو راهی.

‫دایان اورتون. ‫لباس سیاه، کنار بار.

‫- چک. ‫- بنیاد کارنگی.

‫ارتباطات خوبی از طریق اون می‌تونی بگیری.

‫آه، مرد لحظه‌ای ‫که همه...

‫- سلام.

‫- پنج هزار دلار دادن ‫تا باهاش دست بدن،

‫جیم استاکول.

‫- چطوری؟ ‫خیلی ممنون که اومدی.

‫داری گوش می‌کنی؟

‫من کلی پول دادم ‫تا ما رو بیارم اینجا.

‫- که تا ابد ازت سپاسگزارم.

‫- کجا داری میری؟

‫- یه اژدر شلیک کنم، کاپیتان.

‫پس داری برای شهرداری کاندید میشی؟

‫- درسته.

‫- چطور پیش میره؟

‫- خیلی خوب، مرسی. ‫- واقعاً؟

‫چون با این همه پولی ‫که داری جمع می‌کنی،

‫باید جلو باشی، ‫ولی نظرسنجی‌ها

‫نشون میدن که از ‫عضو شورا، دیکینز، عقبی.

‫- رقیبم تو این مرحله ‫یه کم جلوتره،

‫با اختلاف خیلی کم.

‫با این حال، مشاورام ‫بهم گفتن

‫که ما تو موقعیت خوبی هستیم ‫که جلو بیفتیم.

‫- مشاورات دارن ‫دود تو مخت می‌کنن.

‫و حرفای آماده‌ات

‫به اندازه‌ی کمپینی که داری می‌گردونی ‫بیهوده‌ست.

‫- ممنون از نظرت، ‫آقای...

‫- کینی. ‫برایان کینی.

‫- همیشه خوبه نظر ‫حامی‌هامون رو بشنویم.

‫- من حامیت نیستم.

‫من یه تبلیغ‌چیم، دارم سعی می‌کنم ‫یه کارایی بین

‫دوستای پولدار ‫و قدرتمندت جور کنم.

‫- هه. ‫حداقل صادقی.

‫- و فکر می‌کنم بهترین راه ‫برای نزدیک شدن به اونا

‫نزدیک شدن به توئه، ‫پس اگه یه روز خسته شدی

‫از هدر دادن ‫میلیون‌ها دلار دوستات

‫تو یه کمپین تبلیغاتی ‫که تو رو دقیقاً

‫اونجا که مشاورات می‌خوان ‫قرارت داده،

‫بهم زنگ بزن.

‫- ساعت چنده؟

‫- آه، 5:30.

‫- خیلی زوده.

‫- آره، کلاس ساعت 8 شروع میشه.

‫- بیا اینجا.

‫فقط برای یه دقیقه.

‫- آه... ‫هو-هو.

‫- فکر کردم می‌تونیم--

‫- آره، می‌خوام قبل کلاس ‫برم باشگاه.

‫- وقت هست. ‫- امیدوار بودم

‫بتونی کمک کنی ‫یه لیوان کوچیک عشق درست کنم.

‫- شاید بعداً.

‫آه، بیا دیگه. ‫تو خیلی جذابی.

‫زیاد طول نمی‌کشه.

‫مهمه که هر چه زودتر

‫به مل و لیندز برسونمش.

‫- خب، برای من مهمه

‫که هر چه زودتر ‫برم باشگاه.

‫باشه، باید برم.

‫الان.

‫- کل پرواز ‫یه کلمه هم حرف نزدی...

‫حتی دیشبم.

‫اگه من بودم،

‫دور و بر می‌دویدم، ‫به همه می‌گفتم،

‫"دوست‌پسرم قراره ستاره بشه!"

‫- عالیه.

‫- هی، می‌تونیم بریم رستوران؟

‫اگه تو نمی‌خوای پز بدی، ‫بذار من برات این کار رو بکنم.

‫- صبر کن.

‫- چی شده؟

‫- گلن گفت، اگه باهاش قرارداد ببندم، ‫باید استریت باشم.

‫- استریت؟

‫- نمی‌تونم علنی باشم. ‫هیچ‌کس نباید بدونه من گی‌ام.

‫- شوخی می‌کنی؟

‫- گفت این شرط قراردادشه

‫که تو عمومی با تو دیده نشم

‫یا تو رو به رسمیت بشناسم.

‫- چی... ‫این کاملاً گه‌ست.

‫به اون هیچ ربطی نداره، ‫پس چه ربطی به

‫ویولون زدن داره؟ ‫- هیچی.

‫همه‌ش به جلد آلبوم ربط داره،

‫یه جوون جذاب با موهای ژولیده،

‫پیراهنش تا اینجا باز،

‫که ویولونش رو نوازش می‌کنه.

‫- ولی تو یه هنرمند جدی هستی.

‫- آره، خب اگه اون فقط به این اهمیت می‌داد،

‫الان داشت با لینگ لیو حرف می‌زد.

‫می‌دونی، تنها چیزی که برای گلن ‫و شرکت‌های ضبط

‫مهمه، قدرت کیفه.

‫همه‌ی اون زنای جوونی که سالی ‫میلیاردها خرج سی‌دی می‌کنن،

‫که احتمالاً فکر می‌کنن پاگانینی ‫یه مارک پیتزای یخ‌زده‌ست،

‫که شاید آخرین سی‌دی اِتان گلد رو نخرن

‫اگه بدونن اون--

‫لعنتی.

‫- خب، این ما رو کجا می‌ذاره؟

‫- کنار هم.

‫چون من قرارداد نمی‌بندم.

‫- مطمئنی؟

‫این فرصت بزرگته.

‫- این استعداد منم هست،

‫زحمت من...

‫زندگیم، تصمیمم...

‫و دوست‌پسرم.

‫- برایان، باورت نمیشه-- ‫- تلفنی چیزی بود؟

‫- نه، ولی می‌خوای...

‫- خب، براون نمونه‌هاش رو ‫فرستاده برگشت؟

‫- دیروز اومدن، ‫ولی به درک با براون.

‫اهمیتی نداره ‫وقتی بهت بگم کی--

‫- رئیس استاکول.

‫- صبح بخیر، ‫آقای کینی.

‫امیدوارم از این که ‫بدون اطلاع اومدم ناراحت نشید.

‫- راستش، ‫منتظرتون بودم.

‫- می‌خواستم مشاورام، نانسی ‫هندرسون و دومینیک اسکولوتو،

‫شما رو ببینن، و از زبون خودتون ‫اون چیزی که بهم

‫تو دستشویی مردونه ‫اون شب گفتید رو بشنون.

‫- چی، ‫برای این که مطمئن شی سیفون رو کشیدی؟

‫یا این که داری ‫پولایی که

‫برای کمپین تبلیغاتی‌ات ‫خرج کردی رو دور می‌ریزی؟

‫که هر دو یه چیزن.

‫- آقای کینی، ‫می‌تونم بپرسم،

‫درباره‌ی مدیریت یه کمپین سیاسی ‫چی می‌دونید؟

‫- هیچی لعنتی.

‫- پس اینجا چه غلطی داریم می‌کنیم؟

‫- چون چیزی که کینی گفت ‫درسته،

‫و اون تنها کسیه که جرات کرده بگه.

‫لطفاً ادامه بدید.

‫- خب، همون‌طور که داشتم می‌گفتم،

‫من شاید هیچی ‫درباره‌ی سیاست ندونم،

‫ولی می‌دونم چی می‌فروشه.

‫و الان، تو یه محصولی داری ‫که هیچ‌کس نمی‌خره‌ش.

‫- انگار داری اونو یه جعبه کورن‌فلکس می‌کنی.

‫- خب، دقیقاً همونه.

‫شانس آوردید، فروختن کورن‌فلکس ‫کاریه که من بهترین توشم.

‫- آقای کینی...

‫جیم استاک‌ول دارای ۱۵ سال سابقه مبارزه با جرم و جنایت است.

‫به عنوان رئیس پلیس، او نه تنها از خیابان‌های ما دفاع کرده،

‫بلکه از سنت‌ها و ارزش‌های اخلاقی ما نیز.

‫وظیفه او برای خدمت بر اساس این تعهد استوار است.

‫- آیا اشکالی ندارد که از این حرف‌های بی‌معنی تبلیغاتی صرف‌نظر کنم؟

‫همه ما می‌دانیم که شما خانواده‌تان را دوست دارید،

‫پرچم‌تان را، مادرتان را،

‫اما این‌ها باعث دستگیری شما نمی‌شود.

‫یا در این مورد، انتخاب شدن‌تان.

‫- چه چیزی باعث می‌شود؟

‫- چیزی که باعث شود مصرف‌کننده بخواهد برند شما را بخرد

‫به جای رقیب.

‫چیزی که توجه آن‌ها را جلب کند

‫برای بیشتر از ۱۵ دقیقه.

‫چیزی که شما را برجسته کند.

‫- * یه جای کوچیک تو روستا پیدا کردم *

‫* که بتونیم پاهامون رو استراحت بدیم *

‫* یه جای کوچیک گرفتم که می‌تونیم بهش بگیم پناهگاه آفتابی‌مون *

‫* می‌تونی تصور کنی ما داریم خوش می‌گذرونیم؟ *

‫- این یکی خیلی ارزونه.

‫کاملا نو، هیچ‌کس توش زندگی نکرده.

‫سازنده‌اش ورشکست شده، پس...

‫مطمئنم می‌تونی با یه قیمت خیلی کم بگیریش.

‫- خب، من از این موسیقی لذت می‌برم.

‫می‌گم بریم سراغش. ‫تو چی می‌گی، ام؟

‫عاشقش نیستی؟

‫- خب، عشق یه... کلمه خیلی قویه.

‫- خب، مشکلش چیه؟

‫- خب، دقیقا خونه رویاهام نیست.

‫- البته، باید تصور کنی

‫با وسایل خودت،

‫مبلمانت، تابلوها روی دیوار.

‫- درسته، یه کم تخیل به کار ببر.

‫OH, I-I AM.

‫AND, UM...

‫و با کمی تخیل،

‫من دارم تصور می‌کنم...

‫یه جای مثل این.

‫- این تو دهه ۴۰ ساخته شده.

‫حمام‌ها و آشپزخونه، همه‌چیز اصلی و اورجیناله.

‫- و مگه اینو خیلی دوست نداری

‫حصار کوچیک چوبی جلوی خونه با بوته‌های رز؟

‫- آره. ‫- خیلی، اوم...

‫شخصیت داره.

‫- آره، شخصیت داره، درسته.

‫باید یه آدم خاص باشی که اینجا زندگی کنی.

‫- من چیزی که مشکلی داشته باشه نمی‌بینم.

‫- به لوله‌کشی جدید، سیم‌کشی جدید، یه سقف جدید نیاز داره.

‫منظورم اینه، آیا ایده‌ای داری که بازسازی این جا

‫چقدر هزینه داره؟

‫- می‌تونه یه کم به‌روزرسانی داشته باشه.

‫- چیزی که نیاز داره یه گوی تخریبه.

‫- من می‌گم اینو بگیریم.

‫آماده برای اسباب‌کشیه.

‫- خیلی سرده. ‫- معاصره.

‫- بدون شخصیت. ‫- پر از امکان‌هاست.

‫- یه معامله خوب. ‫- یه سرمایه‌گذاری هوشمندانه.

‫- من می‌گم اینو بگیریم.

‫- فرسوده‌ست. ‫- زندگی‌شده.

‫- خراب. ‫- دل‌فریب.

‫- تنگ و خفه. ‫- دنج.

‫تو چی فکر می‌کنی، جنیفر؟

‫- آره، جنیفر، تو چی فکر می‌کنی؟

‫- من فکر می‌کنم...

‫که فقط می‌ذارم شما بچه‌ها اینو با هم حرف بزنید.

‫- ایناهاش، دخترا.

‫دو تا بشقاب صورتی ویژه.

‫- اوه، اینا همه چیه؟

‫ما فقط یه ساندویچ تن ذوب‌شده سفارش دادیم. ‫- برای اشتراک.

‫- اوه، حتماً سفارش رو اشتباه گرفتم.

‫- تو هیچ‌وقت سفارش رو اشتباه نمی‌گیری.

‫- هیس. ‫- ما الان خانواد‌ه‌ایم.

‫- شاید برای مدت طولانی خانواده نباشیم، مگر اینکه مایکل موفق بشه.

‫- ببخشید؟

‫آیا همین الان...

‫اسم پسر محبوبم رو شنیدم؟

‫- ملانی داشت می‌گفت—

‫چی داشتی می‌گفتی، مل؟

‫- م-ما یه کم تو فشار زمانیم.

‫- لازم نیست نگران باشی. مایکل می‌تونه این کارو بکنه.

‫اون یه پسر همجنس‌گرای تمام‌عیار و سرخ‌گونه‌ست،

‫که یعنی یه حمله شدید داره،

‫اوه، سه، چهار بار در روز.

‫- خب، پس بهتره شروع کنه به کار.

‫ما فقط یه فرصت سه‌روزه داریم.

‫- راستی که از پنجره‌ها گفتی،

‫اشکالی نداره اگه اینو تو پنجره‌ت بذارم؟

‫- داری با اون چیکار می‌کنی؟

‫- به حساب جدیدم سلام کن.

‫- اون خوک فاشیست؟

‫- اوه، انگار "وودستاک به یادآورده‌شده"‌ست.

‫یه قهوه معمولی برای بردن می‌خوام.

‫- عیسی، برایان،

‫تو می‌دونی استاکول درباره آدمای همجنس‌گرا چی فکر می‌کنه.

‫چطور تونستی روحت رو به شیطان بفروشی؟

‫- من روحم رو نفروختم،

‫فقط دارم برای زمان و هزینه‌هام صورت‌حساب می‌فرستم.

‫- خب، هر کاری که برای انتخاب شدنش بکنی

‫به ما ضربه می‌زنه.

‫- اینم سفارشت، داغ داغ.

‫خودتو بسوزون. ‫- مرسی از راهنمایی، دب.

‫اگه بهت انعام ندم منو ببخش.

‫- خب، حداقل یه نفر تو این دنیا

‫هست که هنوز یه ذره صداقت داره.

‫به ایتن یه قرارداد با یه مدیر بزرگ پیشنهاد شده بود،

‫و اون ردش کرد

‫چون اونا می‌خواستن اینجا آفتاب (سان‌شاین) از تصویر خارج بشه.

‫- اوه! ‫- ایتن این کارو کرد؟

‫- معنیش تاریخ‌های کنسرت بود،

‫حتی یه قرارداد ضبط.

‫- پس حالا دوباره تو خیابون داره برای بادوم‌زمینی می‌نوازه؟

‫یکی باید بهش بگه هیچ افتخاری تو فقیر بودن نیست.

‫اوه!

‫آه! لعنتی!

‫اوپس.

‫- خودارضایی قبلاً楽しいبود. ‫- بود—

‫یه چیزی بود که منتظرش باشی.

‫و حالا— ‫حالا یه اجباره.

‫می‌دونی، یه...

‫ساعت بزرگ بالای سرم آویزونه،

‫و مردم ازم انتظار دارن که عمل کنم،

‫و این کار لعنتی خیلی سخته.

‫چطور قراره آدم به زور ارضا بشه؟

‫- بهم اعتماد کن، می‌شه این کارو کرد.

‫ببین، تو داری از این موضوع بیش از حد می‌سازی.

‫داری یه مانع ذهنی درست می‌کنی. فقط—

‫باید ریلکس کنی، آروم واردش بشی.

‫از بن بخواه یه دستی بهت بده.

‫- امروز صبح امتحان کردم،

‫ولی اون تقریباً سرم رو گاز گرفت.

‫- ایناهاش. ‫- مرسی.

‫- اون کیه؟

‫- این سوپر-جرکر جدیدمه.

‫باید از تو تشکر کنم. ‫این "رِیجینگ هارد-آن"ـه.

‫تو صفحه نمایش عالی به نظر میاد.

‫اوه، یه کم به چپ برو.

‫اینه.

‫خوبه، حالا بذار ببینم اون قدرت‌های فوق‌العاده‌تو آزاد کنی.

‫به هر حال، همون‌طور که داشتم می‌گفتم، آره، فقط باید ریلکس کنی.

‫دست از نگران بودن بردار، چون یه پسر جذاب می‌بینی،

‫تحریک می‌شی، و...

‫آره.

‫- مایکل؟

‫- تدی؟

‫- آره؟

‫- یه فنجون داری؟

‫- یه فنجون؟

‫یه فنجون. ‫اوه...

‫آره، یه فنجون، اوم—

‫لعنتی! یه فنجون. ‫یه فنجون.

‫- * فقط منو شماره‌گیری کن ‫و من میام پیشت *

‫* تا وقتی که بگی ‫وقتشه *

‫* باشه

‫* تا هر وقت که طول بکشه، ‫تا وقتی تب فروکش کنه *

‫* چون من آماده‌ام ‫هر وقت که صدام کنی *

‫- اوه! ‫- تادا! موفقیت!

‫- بالاخره! ‫- نزدیک بود بهش نرسم.

‫یه احمق تو یه وانت تقریباً بهم زد.

‫- مرسی، عزیزم!

‫عسل!

‫- حتماً، لینز!

‫مشکلی نیست. ‫موفق باشی.

‫- گرفتمش! ‫اسپرم مایکل.

‫- اوه، خیلی... ‫زیاده.

‫- می‌دونستیم که سخاوتمنده.

‫حالا، سریع، ‫پاهاتو ببر بالا.

‫مل، این لقاح معجزه‌آسا نیست.

‫باید شورتتو دربیاری.

‫- اوه، درسته!

‫فقط فکر کن.

‫ما داریم یه بچه درست می‌کنیم. ‫یه زندگی.

‫- باشه، حالا پاهاتو باز کن.

‫- صبر کن. ‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.

‫باید این لحظه رو تجربه کنیم.

‫- عزیزم...

‫دوستت دارم.

‫- منم دوستت دارم.

‫- باشه؟

‫آماده‌ای؟ ‫- آره.

‫- بعد از چیزایی که ‫من کشیدم،

‫یه شب تو بابلون می‌تونه ذهنم رو از واژن دور کنه.

‫کی بهت گفت بهش فکر کنی؟

‫- نمی‌تونستم جلوی خودمو بگیرم، می‌دونی؟

‫با این که می‌دونستم دارم سربازای کوچیکمو می‌فرستم برای جنگیدن.

‫- مطمئنم اونا می‌دونستن که این برای خیر بزرگتره.

‫- نمی‌دونم کار کرده یا نه.

‫- اون بوقلمون‌بس‌تر قدیمی بیشتر از یه پرنده رو تو فر گذاشته.

‫آه، لعنتی. ‫اونجا می‌بینمت.

‫- باشه.

‫- پولت رو نگه دار. ‫نیازش ندارم.

‫- این چیزی نیست که من شنیدم.

‫تو هنوز تو خیابون‌ها کار می‌کنی مثل هر فاحشه دیگه.

‫- من فاحشه نیستم.

‫- نه، تو درست می‌گی.

‫اونا کونشون رو می‌فروشن،

‫تو داری موسیقی‌تو می‌فروشی، ‫روحت رو...

‫ببخشید که اینو می‌گم، ‫روحت.

‫- و تو لعنتی درباره چی می‌دونی،

‫ببخشید که اینو می‌گم، ‫روح؟

‫- می‌دونم که حتماً هر روز زندگیت ‫رو کار کردی

‫از وقتی بچه بودی...

‫تا وقتی که انگشتات ‫بی‌حس می‌شدند، نواختی.

‫قلبت رو توی هر نت ریختی ‫تا کاملش کنی...

‫تا یه روز بتونی یه ‫هنرمند بزرگ بشی.

‫ولی...

‫حالا کی قراره صدات رو بشنوه؟

‫- چرا برات مهمه؟

‫- چون تو شایسته‌ای که ‫صدات شنیده بشه.

‫- اونا ازم خواستن خودمو بفروشم.

‫- باید این کار رو بکنی.

‫تا بتونی جاستین رو برگردونی؟

‫من اون رو نمی‌خوام.

‫فقط از این متنفرم که ببینم یکی ‫به صداقتش چسبیده

‫بدون هیچ دلیل خوبی.

‫- انتظار داشتم تو همچین چیزی ‫بگی.

‫تو احتمالاً برای نازی‌ها هم ‫می‌نواختی.

‫- اگه این کار منو یه روز بیشتر ‫زنده نگه می‌داشت،

‫لعنتی حق با توئه، ‫من این کار رو می‌کردم.

‫اونا فقط ازت می‌خوان که ‫بازیشون رو بازی کنی.

‫اگه باهوش باشی، ‫یه راه پیدا می‌کنی

‫که به نفع خودت بازیش کنی.

‫- ترجیح می‌دم تو خیابون کار کنم، ‫ممنون.

‫- خب، این انتخاب توئه.

‫ولی هیچ چیز نجیبی تو فقیر بودن ‫نیست.

‫- اون که من دوست دارم ‫آماده اسباب‌کشیه،

‫یه فضای عالی ‫با یه قیمت عالی.

‫- و اون که من دوست دارم یه ‫آشپزخونه کوچیک و دوست‌داشتنی داره

‫با یه گوشه صبحانه‌خوری ‫و یه اتاق پشتی.

‫- یه اتاق پشتی؟

‫- که می‌تونیم تبدیلش کنیم ‫به یه اتاق استراحت--

‫- تبدیلش کن به ‫یه سیاه‌چال مجهز

‫که بتونی به یه ‫ملکه چرم‌پوش بفروشی

‫به دو برابر ‫قیمتی که براش دادی.

‫- ببین، اِم، ‫می‌دونم اون خونه رو دوست داری.

‫این خونه ‫رویاهاته،

‫ولی رویاها عملی نیستن.

‫حالا، من اتفاقاً در مورد ‫ارزش‌های املاک

‫و امکان سرمایه‌گذاری می‌دونم.

‫و بهت می‌گم-- ‫- آ-آ-آره، باشه.

‫باشه، تدی، ‫می‌دونی چیه،

‫اگه این تو رو خوشحال می‌کنه، ‫"عملی" بودن،

‫ما با خونه‌ای که تو دوست داری ‫می‌ریم.

‫ب-باشه؟ ‫اون--

‫اون-اون-اون-اون-- ‫خوبه.

‫حالا می‌شه لطفاً، لطفاً

‫در مورد یه چیز ‫خوشایندتر حرف بزنیم؟

‫- این دومیه که امشب ‫اووردوز کرده، نه؟

‫- حتماً یه دسته بد بوده.

‫- یا یه بچه احمق ‫که باید می‌دونست

‫نباید آب‌نبات ‫از غریبه‌ها بگیره.

‫- هیچ‌وقت تغییر نمی‌کنه.

‫یکی می‌افته.

‫نمی‌دونیم ‫زنده‌ست یا مرده،

‫ولی هیچ‌کس یه لحظه هم ‫توقف نمی‌کنه.

‫ضرباهنگ تامپا-تامپا ادامه داره.

‫- کی یه کاسمو دیگه می‌خواد؟

‫- هی، عزیزم.

‫- اینجا چیکار می‌کنی؟

‫فکر می‌کردم تو باشگاه باشی.

‫- دلم برات تنگ شده بود.

‫هنوز دوستم داری؟

‫امم، پس چه‌طوره...

‫یه گوشه تاریک و خلوت ‫پیدا کنیم

‫که بتونم ببوسمت ‫و برات...

‫- دوست دارم،

‫ولی من به مل و لینز قول دادم ‫یه بار دیگه براشون بیارم.

‫- عیسی مسیح!

‫از کی این لزبین‌های لعنتی ‫زندگیمون رو کنترل می‌کنن؟

‫- فقط برای چند روز دیگه‌ست.

‫- بی‌خیال.

‫- چه مرگته؟

‫این روزها انگار همه‌چیز ‫عصبانیت می‌کنه،

‫مخصوصاً من.

‫- بهتره ببریمش بیرون از اینجا. ‫- آره.

‫- می‌دونی اگه استاکول انتخاب بشه ‫چه درهایی برامون باز می‌شه؟

‫حامیان شرکتی‌ش خودشون رو ‫به سمت ما پرت می‌کنن

‫تا حساب‌هاشون رو مدیریت کنیم.

‫می‌تونه اون جرمی باشه که ‫ما برای راه‌اندازی دفتر نیویورک

‫نیاز داریم.

‫- اگه برنده بشه، و... ‫اگه برگرده.

‫- مشتری مورد علاقه‌ت اونجاست، ‫منتظرته.

‫- هوم، ممنون که خبرم کردی، ‫سینتیا.

‫- نمی‌تونست اول زنگ بزنه؟

‫- لازم نیست.

‫صبح بخیر، جیم. ‫- صبح بخیر.

‫- می‌خوام گاردنر ونس رو ‫بهت معرفی کنم.

‫اون شریکم تو شرکته.

‫- از آشناییت خوشبختم.

‫- خوشحالم که همراه مایی.

‫- خب، چی برای شما می‌تونیم بکنیم؟

‫- فکر می‌کنم چیزی پیدا کردم ‫که منو به اوج برسونه.

‫- باورم نمی‌شه این همه چیز رو پیدا کردم.

‫- اینا همه چیه؟

‫- یه جشن.

‫- این چیزا ارزون نیستن.

‫- کل دستمزد یه روزم رو خرجش کردم، ‫ولی تو ارزشش رو داری.

‫- خب، داریم چی رو جشن می‌گیریم؟

‫- تو و من، که با هم هستیم.

‫- به این می‌نوشم.

‫- مهم نیست چی بشه.

‫- چرا باید چیزی بشه؟

‫- دارم به امضای قرارداد فکر می‌کنم.

‫- چی باعث شد نظرت عوض بشه؟

‫- نمی‌تونم تا ابد تو خیابون بنوازم.

‫- هیچ‌کس ازت انتظار نداره.

‫ولی این یارو...

‫می‌خواد تو خودت رو ‫انکار کنی...

‫ما رو انکار کنی.

‫- هیچ چیز نجیبی تو فقیر بودن نیست.

‫- اینو از کجا شنیدی؟

‫پس وقتی می‌گی

‫ما با هم خواهیم بود ‫مهم نیست چی بشه،

‫دقیقاً چطور قراره این کار رو کنیم؟

‫- یه ماجرا ازش می‌سازیم.

‫ملاقات‌های مخفی، ‫برخوردهای پرشور.

‫- من یه بار از کمد اومدم بیرون، ‫برنمی‌گردم توش.

‫- ازت نمی‌خوام.

‫فقط می‌گم مردم لازم نیست بدونن ‫ما کیم...

‫یا برای همدیگه چی هستیم.

‫تنها چیزی که مهمه ‫اینه که ما بدونیم.

‫- وقتی تو هزلهرست بزرگ می‌شدم،

‫خانوادم انقدر فقیر بودن که، ‫یه سال،

‫همه‌مون مجبور شدیم تو چادر زندگی کنیم.

‫- این یعنی فقر.

‫- آشغال‌های توی کاروان برامون ‫یه پله بالا بود.

‫در مورد داشتن خونه خودمون،

‫خدا، این فراتر از ‫وحشیانه‌ترین رویاهام بود.

‫- خب، حالا بالاخره قراره ‫یه خونه داشته باشی.

‫- امم.

‫حتی اگه اون کلبه کوچیک ‫و دوست‌داشتنی نباشه.

‫امم، مایکل، ‫کاش می‌دیدیش.

‫انقدر گرم بود، انقدر دلپذیر.

‫تو--

‫از در جلویی که می‌رفتی تو، و--

‫اوه، می‌دونی چیه؟

‫دیگه بهش فکر نمی‌کنم.

‫می‌خوام نعمت‌هام رو بشمرم

‫و شکرگزار چیزی باشم ‫که دارم--

‫یه معامله خوب...

‫یه سرمایه‌گذاری هوشمند...

‫و یه جورایی... ‫یاد می‌گیرم دوستش داشته باشم.

‫- هی! ‫- هی.

‫- امم، پیشنهادمون رو قبول کردن. ‫ماچ!

‫- تبریک می‌گم. ‫شما حالا صاحب‌خونه‌اید.

‫چه هیجان‌انگیز!

‫هیچ‌چیز مثل داشتن سقفی ‫بالای سرت نیست.

‫حتی وقتی چکه می‌کنه.

‫و داشتن حیاط پشتی خودت.

‫- حتی اگه مجبور باشی ‫مدام بذر بکاری

‫چون علف‌های لعنتی خرچنگی ‫همه‌چیز رو نابود می‌کنن.

‫- یا بدونی که اگه دنیای سرد و سرد ‫باهات مثل آشغال رفتار کنه،

‫باز مال توئه ‫که گرم نگهت داره.

‫- حتی اگه کوره لعنتی ‫مدام خراب بشه.

‫- ویک!

‫- مطمئنم اونجا خیلی خوشحال می‌شید.

‫- می‌دونم.

‫- اوه، خدا، این بوته‌های رز ‫قشنگ رو ببین.

‫- و اون حصار کوچیک ‫و بامزه.

‫- نه، نه. ‫نه، نه، نه.

‫اونا-- ‫اونا عکس‌های اشتباهن.

‫اون یه خونه دیگه‌ست.

‫- نه، اینا ‫عکس‌های درستن.

‫- نه. ‫- این...

‫خونه جدیدمونه.

‫جنیفر فوق‌العاده بود.

‫اون قیمت رو پایین آورد.

‫ولی، ببین، ‫حتی اگه این کار رو نکرده بود...

‫من می‌خواستم تو خوشحال باشی.

‫پس...

‫- تدی.

‫اوه، خدای من.

‫ما یه خونه خریدیم! ‫ها ها!

‫ما یه خونه خریدیم!

‫- ها ها!

‫پیامدهای ‫سه مورد اووردوز مواد مخدر

‫تو بابل.

‫- نگاه کن. ‫هیس، هیس، هیس.

‫- حادثه ناگوار و تراژیک دیشب

‫تعهد من رو برای پایان دادن

‫به فساد و مصرف مواد مخدر

‫که بخش‌هایی از شهرمون رو ‫آلوده کرده، دوباره تأیید کرد.

‫- چرا مستقیم نمی‌گه ‫خیابون لیبرتی؟

‫- به‌عنوان شهردار، ‫مبارزم رو تشدید می‌کنم

‫برای بازپس‌گیری خیابون‌ها...

‫- از کی اینا مال اون شدن؟

‫- برای محافظت از بچه‌هامون،

‫برای اینکه پیتسبورگ رو ‫مناسب خانواده‌ها کنم.

‫- "خانواده"؟ ‫ما دیگه چی هستیم؟

‫آروم‌تر.

‫- گمشو.

‫- مشغولم.

‫- گمشو...!

‫- باید مثل بقیه نوبت بگیری.

‫- و تو باید دهن گنده‌ت رو ‫ببندی.

‫- من نبودم که داشتم ‫خدمت می‌کردم.

‫- به اتان چی گفتی؟

‫- حقیقت رو.

‫- "هیچ چیز نجیبی تو فقیر بودن نیست"؟

‫- اوه، واقعاً گوش داد.

‫- بیشتر از گوش دادن. ‫قرارداد رو امضا کرد.

‫- خوبه براش.

‫- چی، ‫که خودش رو فروخت؟

‫- شاید ضبط‌هاش هم ‫همین کار رو بکنن.

‫هرچند شخصاً هیچ‌وقت نمی‌تونستم ‫موسیقی ویولن رو تحمل کنم.

‫مثل اینه که یکی داره ‫یه گربه رو شکنجه می‌کنه.

‫- من چی؟

‫- تو چی؟

‫انتظار داری اون حرفه‌ش رو ‫فدا کنه

‫برای یه تیکه ‫کون پسر بلوند؟

‫این ایده‌ت از عشق واقعی‌ئه، ‫سان‌شاین؟

‫- * تو لبخند می‌زنی

‫* تو همیشه لبخند می‌زنی

‫* وقتی همه

‫* دارن گریه می‌کنن

‫* به تنهایی، ‫به تنهایی *

‫* به تنهایی

‫* زندگیت رو بکن