Original subtitles

BON APPÉTIT, WASZA WYSOKOŚĆ

Wasza wysokość.

Przyprowadziliśmy Yeon Ji-young z królewskiej kuchni.

Mężczyzna, przed którym za chwilę stanę,

to największy smakosz w Joseonie

oraz najgorszy tyran,

Yeonhuigun.

YI HEON KRÓL JOSEONU

Wasza wysokość, musisz skazać tę gwinyeo na śmierć

i przywrócić ład w królestwie.

Przywróć ład w królestwie!

Wczorajszej nocy

podała mi dziwaczną strawę i w zamęcie pogrążyła me zmysły.

Rozkazuję zatem, by natychmiast została…

królewską kuchmistrzynią!

KUCHMISTRZ: GŁÓWNY KUCHARZ

Co?

- Królewską kuchmistrzynią? - Jakże to?

Kobieta?

Od dzisiaj

każdego dnia będziesz dla mnie gotować.

Jeśli jednak

podasz jakieś danie dwa razy

lub nie zasmakuje mi ono,

skażę cię na śmierć.

To jakieś jaja.

Pragnęłam być szefową kuchni z trzema gwiazdkami Michelin,

a zamiast tego zostałam kuchmistrzynią tyrana.

Co? Czyżbyś chciała coś powiedzieć?

A może…

wolisz pożegnać się z życiem?

W końcu i tak mnie zabije, prawda?

Za wszelką cenę przetrwam

i wrócę.

Królu.

Zawiniłam, wywołując swą potrawą pomieszanie zmysłów.

Ta umowa nie jest do końca fair, ale…

Do końca mych dni

będę służyć ci najlepiej, jak potrafię.

Nazywam się Yeon Ji-young.

Nie uwierzycie,

ale przybyłam z 2025 roku.

Jak się tu znalazłam?

No cóż…

DANIE 1: BIBIMBAP Z GOCHUJANG I MASŁEM

JI-YOUNG YEON, KOREA FINAŁ

KONKURS KULINARNY

Szanowni państwo.

Prestiżowy konkurs La Poêle d’Or

wyłoni nowego, pomysłowego szefa kuchni.

Ostatnie zadanie to stworzenie dania dla króla.

Widzę, że powstają naprawdę wyśmienite potrawy.

Szanowni państwo.

Za pięć minut

miesięczny konkurs dobiegnie końca.

Proszę pana!

Tak? O co chodzi?

Moja kuchenka nie działa.

Słucham?

Cztery minuty.

Kto nie ukończy dania, zostanie zdyskwalifikowany.

Zwycięzca otrzyma 100 000 euro…

oraz posadę szefa kuchni w restauracji Happy CurePaula Bonnarda,

która ma trzy gwiazdki Michelin.

Co pani robi? Oszalała pani?

Może trochę.

Nie można rozpalać ognia z użyciem niedozwolonych materiałów.

„Nie ma nic gorszego niż niedokończone danie”.

Tak mawiacie, prawda?

Zgadzam się z tym.

Więc wolę być trochę szalona.

Nie…

Pora na technikę searing, opalanie nad ogniem.

Choć stek jest już w pełni usmażony,

ten niezbędny krok

pozwala przyrumienić mięso z zewnątrz

oraz nadaje mu wyjątkowy smak i aromat.

To reakcja Maillarda.

Dwie minuty. Proszę kończyć potrawy.

Ostatnia minuta. Gdy czas upłynie, niczego nie dotykamy.

Czas minął!

Pora, by jurorzy wybrali zwycięzcę.

Zostańcie z nami!

Jaka to potrawa?

To tureckie danie zwane hünkâr beğendi.

- „Rozkosz sułtana”. - Kreatywne, ale…

Sułtan raczej nie byłby pod wrażeniem.

W erze wielkich odkryć geograficznych

przyprawy takie jak goździki były cenniejsze niż złoto.

Dodawano je do dań, by ukazać potęgę monarchów.

Prawdę mówiąc, kiepskie połączenie.

Szanowni panowie, oto rolada z indyka.

Uwielbiała ją Maria Antonina, żona Ludwika XVI. Smacznego.

Każde przeżucie uwalnia nowy smak.

Ale…

czy mostek wołowy w środku

współgra z innymi składnikami?

O, to pani.

Problematyczna uczestniczka łamiąca zasady.

Oto polędwica z sarny à la Chateaubriand.

Podsmażona metodą reverse sear i uwędzona na słomie ryżowej.

Sos z czerwonego żeń-szenia i koreańskich jeżyn

wprowadza słodko-gorzką nutę.

Purée zrobiłam z soi,

a chrupiące tuile z misutgaru, czyli mączki z koreańskich zbóż.

Dodałam też kawior z gorzkiej pomarańczy.

Wyraźnie czuć aromat wędzonego mięsa.

Stek ma lepszy kolor, niż się spodziewałem.

To stek po królewsku

przygotowany techniką smażenia na słomie ryżowej

znaną od stuleci, od czasów dynastii Joseon.

Od czasów dynastii Joseon?

Tak.

W Joseonie, czyli dawnej Korei, panował Yeonhuigun.

Był on tyranem, ale także smakoszem.

Taki stek był jego ulubioną potrawą.

Słodko-gorzki sos wzbogaca danie.

Grillowanie na słomie ryżowej jest niezwykle trudne,

ale mięso jest usmażone równomiernie i doskonale.

I nie czuję zapachu sarniny.

Bardzo dziękuję.

Oto konkurs, którego celem jest wyłonienie pomysłowego szefa kuchni,

La Poêle d'Or, sezon 5.

Po miesiącu rywalizacja dobiegła końca.

Nastał czas, by wybrać zwycięzcę,

który otrzyma 100 000 euro

oraz posadę w restauracji z trzema gwiazdkami Michelin.

Piąty zwycięzca naszego konkursu to…

Emocje sięgają zenitu.

Ale niespodzianka!

Pani Yeon Ji-young z Korei!

Gratuluję! Proszę podejść!

Gratulacje, pani Yeon.

Pani wersja steka à la Chateaubriand doskonale oddała

ducha królewskich dań Joseonu.

Idealnie nadaje się pani na szefową kuchni Happy Cure!

Dobra robota.

Dziękuję! Bardzo dziękuję!

LA POÊLE D’OR, FRANCJA 2025

Piękny wieczór.

Dobranoc, Paryżu.

Widziałeś wiadomości?

UKOCHANY TATA

Będę szefową kuchni w restauracji z trzema gwiazdkami Michelin!

Dostałam też nagrodę w wysokości 100 000 euro.

Super. Jestem z ciebie dumny.

Dzisiaj wracasz?

Tak. Pakuję się i jadę na lotnisko.

Do tej pory serce mi wali.

Pewnie jesteś zmęczona. Odpocznij trochę.

Dziś będzie zaćmienie Słońca.

Poważnie?

O rety, to super.

Zobaczę je z samolotu.

Jeszcze jedno.

Nie zapomnij przywieźć mi tej książki.

Jakiej?

Z zapiskami z Joseonu.

Poprosiłem o nią profesora Pierre’a z Sorbony.

Powiedział, że ci ją wyśle, więc pamiętaj o niej.

Dobrze.

Zadzwonię, jak wylądujemy.

POCZTA

WYDZ. HISTORII AZJI PROF. PIERRE BERGELO

Coś do picia?

Dziękuję.

Pieczywo zjem później.

Dobrze, że to zachowałam.

Koreańczycy nie mogą żyć

bez pasty gochujang.

Wygląda super.

Szanowni państwo, mówi wasz kapitan.

Za oknem widać teraz coś naprawdę niezwykłego.

Przelatujemy właśnie przez strefę całkowitego zaćmienia Słońca.

Taki widok z pokładu samolotu to wyjątkowe szczęście.

Mamy nadzieję, że to dopiero początek

podróży wypełnionej…

- O rany. Bardzo panią przepraszam. - Gorące!

Ale parzy.

Przepraszam. Pomoże mi pani?

Czy może pani pomóc?

W porządku. Nic się nie stało.

O nie.

Tylko nie to.

No masz ci los.

I co teraz? To zabytkowa książka.

Spróbuję zetrzeć plamy

wodą.

„Mangunrok”?

KURIM BURUILLE

PRZYGOTOWAĆ CZTERY ŻÓŁTKA…

To przepisy.

Czy to książka kucharska?

Wydarta kartka?

HWANSEBAN

Coś tam-se-ban?

Nie kapuję.

A jak pierwsze strony?

Wszystkie są mokre. I co teraz?

„Moja ukochana,

jeśli dane ci będzie pewnego dnia to przeczytać,

zechciej do mnie wrócić”?

Że co?

To jakiś romans z czasów dynastii Joseon.

MANGUNROK

Co jest? Co się dzieje?

Halo!

Utknęłam tu!

Pomocy!

Czemu się nie otwierają?

Halo! Otwórzcie drzwi!

Puśćcie mnie!

Jak możecie mi to robić?

Zabrać stąd królową!

Matko.

Wasza wysokość!

Królu, jak możesz…?

Dość tego! Zabrać ją!

Puśćcie mnie!

Matko…

- Królu! - Nie możesz.

Musisz się powstrzymać, wasza wysokość.

Musisz się powstrzymać.

Trafiony!

- Naczelny eunuchu! - Tak, wasza wysokość?

Niech dowódcy straży zaniosą jelenia do Saongwonu, Urzędu Królewskich Dań.

Tak jest, królu.

CHANG-SEON NACZELNY EUNUCH DS. DAŃ

Zaczyna się ściemniać.

Może wrócimy do pałacu?

Zgraja buntowników, co zakłóciła ostatnie polowanie,

znowu może zaatakować.

Jestem tym wielce zatroskany.

Jak śmiesz mówić o takich rzeczach?

Za bardzo się trapisz.

Wybacz, królu.

To dzień zbyt wielkiej wagi,

by skrócić polowanie.

Już pora!

DZIESIĄTY ROK PANOWANIA YEONHUIGUNA ROK MAŁPY

Unieść głowę!

Oddać pokłon!

Unieść głowę!

Król udał się na polowanie?

Cóż to za niedorzeczność? Pora na gusikrye, rytuał ocalenia.

KRÓLOWA WDOWA INJU BABKA KRÓLA

Wybacz mi, najjaśniejsza pani.

Nie wypełniłam swej powinności.

Zaćmienie Słońca

to znak gniewu niebios z powodu występków króla.

Zapewne nie zdaje on sobie sprawy z powagi sytuacji.

Winien ćwiczyć powściągliwość i zaniechać zabijania, ale…

Dość tego! Zamilczcie!

Czyż nie znacie jego wysokości?

To z powodu czwartej małżonki.

Konfucjańscy uczeni

zgromadzili się przed salą tronową i błagają, by ją ukarać.

Chcesz powiedzieć, że dlatego wyruszył na łowy?

Nie ma przez nią ani dnia spokoju.

Najjaśniejsza pani, powinnaś dać jej nauczkę

i pokazać swą władzę…

To naprawdę dlatego?

Czyżby jego wysokość pamiętał,

co się stało z byłą królową?

Wydaje mi się, że zmarła mniej więcej o tej porze roku.

Należący do zmarłego króla…

To się nie godzi.

Polowanie podczas gusikrye?

To doprawdy godne pożałowania.

Dobrze wie, że to ważny rytuał dla królestwa,

a mimo to wybrał się na łowy.

To chyba oczywiste, czyż nie?

Ktoś zapewne słowem lub czynem rozsierdził jego wysokość.

Zachodzę w głowę, cóż tym razem mogło go dotknąć.

Cuchniesz jakimś trunkiem.

Piłeś aż do rana?

Do rana?

Nadal jest ranek?

Biesiadowałem, dopóki nie przyszedłem do pałacu.

A dlaczego

nigdzie nie widać królewskiego sekretarza?

Znów wyruszył na chaehong.

CHAEHONG: SELEKCJA KOBIET

Nasz naród popada w nieład, wasza książęca mość.

Nasze królestwo

jest niczym potargany rąbek szaty

rozpustnej dziewki.

Rytuał się odbędzie.

Któż tak głośno przemawia?

Cisza.

Uciszcie się.

Pomóżmy królowi sprawować władzę

w duchu cnoty i mądrości.

Słychać poranne ptaki, a niebo spowiła ciemność.

To zaiste zaćmienie Słońca.

Dokąd Im Song-jae udał się na chaehong?

Do zarządcy prowincji Gyeonggi.

Posłuchajcie.

Po łowach udam się do Gyeonggi.

Kto upoluje najwięcej jeleni,

otrzyma wyjątkową nagrodę!

Na polowanie!

Wasza wysokość, jest pewien kłopot.

Jaki?

Ty także przejmujesz się gusikrye?

Tak, królu.

Polowanie podczas zaćmienia to rzadki przywilej.

Właśnie zrobiło się ciekawie.

Mówią, że jeśli król nie odprawi rytuału, może rozgniewać niebiosa,

a wtedy pojawi się zjawa gwinyeo.

Zjawa gwinyeo…

Co się dzieje?

Nie wierzę w to, co nadprzyrodzone lub niepojęte.

Gwinyeo w neokonfucjanizmie?

Czemu czuję zapach roślin?

Chwila.

Co to za siatka?

Co jest? Czemu wiszę w sieci?

Co jest grane?

Halo! Jest tam ktoś?

Halo!

Co tu się dzieje?

Jak to? Nie ma zasięgu?

To jakaś katastrofa.

A niech to.

Utknęłam tu!

Mogłabym przysiąc, że byłam w toalecie samolotu.

Co się stało?

Co tu się, u licha, dzieje?

To lis!

Łapać go!

Królu!

Wasza wysokość!

Królu!

Niech to szlag! To ma być 5G?

Nie ma zasięgu przez to, że jestem w górach?

Moja ręka.

Gdzie ja, do diaska, jestem?

Co to za kraj?

Strzała?

Lis?

Moje plecy.

Tutaj jest człowiek!

Co jest?

To jakiś wariat.

Strzelasz do człowieka!

Nie w tę stronę! Nie strzelaj!

Lis pobiegł tam!

Ktoś ty?

Koreańczyk?

Dziwaczna istota.

Nie. Czekaj.

Lis pobiegł tamtędy.

Nie strzelaj.

Co robisz?

Czemu on mnie ściga?

Nie jedź za mną!

Boziuniu!

Jesteśmy w Korei, prawda?

To ty strzelałeś z łuku, tak?

Kim jesteś?

Wygląda dość osobliwie.

Od stóp do głów.

Trzyma w dłoniach srebrny sztylet?

Mówi jak swój, więc to Korea.

Bawi się w cosplay?

Czemu jest w hanboku?

Wypada się przedstawić, skoro chcesz wiedzieć, kim jestem.

Krzyczałam, że lis pobiegł tam. Nie słyszałeś?

Słyszałem.

Że co?

Więc czemu żeś do mnie strzelał? Pogięło cię?

Nie, czekaj! Chwila!

Coś ty za jeden?

To ma 10 000 woltów.

Wiesz, co to jest paralizator, prawda?

„Paralizator”?

Jeśli król nie odprawi rytuału,

może rozgniewać niebiosa,

a wtedy pojawi się zjawa gwinyeo.

Czyżby to była ona?

Człowiek tyś czy zjawa?

A może lis o dziewięciu ogonach?

Skąd on się urwał?

Jestem zwykłym człowiekiem.

Ty niecna istoto.

Jakim prawem tak twierdzisz?

Ty szurnięty…

Nie, czekaj.

Posłuchaj. Dobra.

Nie jestem zwyczajnym człowiekiem.

Mam trzy gwiazdki Michelin jako szefowa.

„Szefowa”?

Dziwaczne szaty, próżna gadanina

i nierozumne spojrzenie.

Bez wątpienia jesteś gwinyeo.

Zjawa żebraczki.

Rany, co za koleś.

Nie wytrzymam.

Że co? Dobra, przyznaję. Wyglądam jak żebraczka.

Wylądowałam w lesie, więc mam ufajdane ciuchy.

Myślisz, chłopie, że ty wyglądasz lepiej?

Co powiedziałaś? „Chłopie”?

Jak śmiesz tak do mnie mówić?

A jak mam mówić? Traktuję cię tak samo jak ty mnie.

Już wiem. Jesteś aktorem?

Grasz w historyku?

To pewnie plan zdjęciowy.

Film? Serial?

Nie rozumiem ani słowa

z tej twojej

czczej gadaniny.

Kompletnie cię pogięło? Nie można celować w człowieka!

Dobra, strzelaj.

No dawaj!

Moja torebka.

Co jest?

Serio we mnie strzelił?

Ręka

mi najwyraźniej drgnęła.

Stój!

Ty. Zsiadaj z tego konia. Ale już!

Mam

czarny pas w taekwondo.

Już po tobie.

Atakuj, gwinyeo.

Taekwon!

Taekwon!

Ojej. Skończyły ci się strzały.

Zgłoszę cię na policję.

Zamkną cię za usiłowanie zabójstwa.

Mąż siostrzenicy wujka szwagra mojego kuzyna

to prawnik, który był prokuratorem.

- Stój. - Mąż siostrzenicy wujka szwagra kuzyna?

Toż to niemalże obcy człowiek.

O kurka.

Masz miecz?

Nie wiem, pod jaki urząd podlega,

ale on także…

niebawem zostanie ścięty.

Nie zbliżaj się!

Mój paralizator!

Srebrny sztylet gwinyeo.

Jak mogłeś?

Iskrzył się i nic więcej.

To musi być sen.

Chcę się obudzić, błagam.

Skąd u ciebie taka śmiałość?

Boże, Buddo.

Będę dobrym człowiekiem. Alleluja, amen.

Pozwolę ci teraz

odejść w zaświaty.

Hołd Buddzie Nieograniczonego Światła!

Zdrajca?

O nie!

Wasza wysokość!

Wasza królewska mość!

Król zniknął.

Przeszukać każdy zakamarek lasu!

Tak jest!

Z drogi!

Jedzie jego ekscelencja Im!

Nie mogę ich ścierpieć.

Można by pomyśleć, że to król.

Im Song-jae po ślubie z księżniczką został królewskim sekretarzem

i teraz ma jeszcze większą władzę.

IM SEO-HONG, IM SONG-JAE

Synu.

Zająłeś się tą sprawą?

Tak rzekłem kucharkom zarządcy prowincji Gyeonggi:

„Uciekajcie, jeśli wam życie miłe”.

Nie nastawiaj się jednak, że tak łatwo pójdzie.

Zarządca Gyeonggi, Hong Gyeong-dal,

to surowy starzec, który wciąż wysyła petycje,

ponieważ sądzi, że czwarta małżonka manipuluje królem.

Ojcze?

Wszystkim się zajmę.

Nie obawiaj się. Jedźmy.

O matko!

No tak, oboje spadliśmy.

Zdrajca?

Chwila. Oberwał prawdziwą strzałą?

Bez kitu, oberwał.

Chwila. Co robić?

Halo!

Słyszy mnie ktoś?

Mam tu rannego człowieka!

Słyszysz mnie?

Ej, ocknij się.

Jak śmiesz?

Dajże już spokój. Musisz wziąć się w garść!

Nie wytrzymam.

Krew!

Dobra, najpierw zatamuję krwawienie.

Powinnam mieć gdzieś maść.

Jest.

Nie będę ci żałować.

Jesteś, co prawda, stuknięty,

ale nie mogę pozwolić rannemu umrzeć.

No właśnie, karetka.

Telefon mam w torebce.

Nie chcę go dotykać.

Przeszukam ci kieszenie.

Dobra?

Gdzie jego telefon?

Nie ma kieszeni?

Może po tej stronie?

Tego szukasz?

O w mordę!

Chyba zaszło jakieś nieporozumienie.

Szukałam telefonu, żeby wezwać pomoc,

bo jesteś ranny.

Nie mam swojego, bo strzeliłeś w moją torebkę!

Cóż to za mowa?

Jak śmiesz!

Chcesz otumanić mnie bełkotem, bym był łatwym łupem?

Masz paranoję.

Byłam tam, ale jestem niewinna!

Nie dam się zwieść!

Trybunał Królewski ujawni, kto za tym stoi.

Spokojnie, Ji-young.

Ty głupi czubku!

Nie widzisz, że zatamowałam krwawienie? Ocaliłam ci życie!

Naprawdę to zrobiła?

W takim razie

musiałaś mieć ku temu jakiś powód.

Tak mi się odwdzięczasz za uratowanie ci życia?

Wyjaśnijmy sobie coś.

Chociaż jesteś kompletnym świrem, nie zamierzam cię zabić!

Milcz i giń, gwinyeo!

Natychmiast oddaj sztylet!

W życiu.

Idę sobie, nie idź za mną.

Stać!

Rozkazuję ci jako król Joseonu!

„Król”? Lepiej się przymknij.

Ani słowa więcej, jasne?

Co za czubek.

Widzę, że nie dociera.

Też całkiem nieźle posługuję się nożem.

Włada nim wyjątkowo dobrze.

Widziałeś?

Czy to naprawdę gwinyeo?

Mów, jak cię zwą, gwinyeo.

„Ginyeo”? Kurtyzana?

Nie jestem kurtyzaną, tylko zwyczajnym człowiekiem!

Człowiekiem?

Z jakiego więc jesteś rodu?

Szlag. Jesteś beznadziejny!

Z rodu „Szlag”?

No chyba sobie żartujesz.

Jestem szefową!

Yeon Ji-young, szefowa!

Z Szefowa?

Nie znam rodu Yeon z Szefowa.

Kimże ty jesteś?

Kucharką!

Jestem kucharką!

Gotowe.

Zmęczyłam się.

Zobaczmy.

Ej.

Halo.

Cóż to?

Uczyniłaś ze mnie więźnia?

Wstawaj i nie pyskuj.

Życie ci niemiłe?

Chyba nie bardzo rozumiesz sytuację.

Wstawaj, bo inaczej pójdę sama.

W porządku.

Prowadź.

Nie do wiary. Potrafisz tylko wydawać rozkazy?

Nie zostawaj w tyle.

Jak daleko mnie zabierzesz, by odebrać mi życie?

Weźże!

Przestaniesz wreszcie opowiadać farmazony?

Gdybym chciała cię zabić, nie ocaliłabym ci życia.

Związałaś mnie, a udajesz zbawicielkę.

Więc przyznajesz, że cię uratowałam?

Przyznaję, że mnie nie zabiłaś.

I że nie jestem kurtyzaną ginyeo?

Nie „ginyeo”,

tylko „gwinyeo”, czyli zjawą.

Nie wierzę.

Idziemy.

Ruchy.

Chodź.

Szybko!

BONGDEOKGUNG

Co się wydarzyło?

Jakże to król nie wrócił?

Zdaje się, że ma upodobanie w polowaniu i odwleka swój powrót.

PRZEŁOŻONA DAM DWORU

Nie.

Uwielbia polować, ale zawsze wracał.

Musiało wydarzyć się coś złego.

Czyżby

wielki książę wykonał swój ruch?

7 LAT WCZEŚNIEJ

Wiesz, kim jestem?

Pierwszy raz zobaczyłem cię w domu uciech.

Było to, zanim zostałaś kurtyzaną.

Podobno matka sprzedała cię uczonemu Yi.

Naprawdę zadałaś mu śmierć?

Tak.

Każdy dzień pewnie był piekłem.

Za dnia zadawał ci niekończące się razy,

a nocą brał cię niczym bestia.

Taki los to jednak codzienność

dla kobiet tej ziemi.

Co zatem?

Uważasz, panie, że pisane nam żyć jak zwierzęta?

Gdybym znów miała tak żyć,

zrobiłabym to samo.

Wyciągnę cię stąd.

Przysięgam.

Czego ode mnie chcesz, panie?

Czyżbyś pragnął

zaznać ze mną uniesienia, nim umrę?

Ty także sądzisz,

że jestem zwykłym łajdakiem?

Nie pragnę

posiąść cię jako kobiety.

Chcę twej lojalności.

Dziś pozbawiłam życia podłego arystokratę,

a jutro mogę poderżnąć gardło tobie, wasza książęca mość.

Czy można zabić człowieka, który jest martwy?

Ja umarłem

dziesięć lat temu.

On czeka na właściwy moment. Nie działałby tak pochopnie.

- Chu-wol. - Tak, wasza miłość?

Muszę wysłać wiadomość do wielkiego księcia.

Dobrze.

Wasza książęca mość, nadeszła wiadomość z pałacu.

Król

nie wrócił jeszcze do pałacu.

Czyżby zaatakował go kolejny zabójca?

Jeśli tak,

na pewno stoi za tym ofiara czystki wśród uczonych Muin.

Któż by śmiał działać bez naszej wiedzy?

Nie znamy całego ludu.

Wielu straciło swych panów, przyjaciół czy braci, tak jak my.

Nie sposób znać ich wszystkich.

Jeśli ktoś działał na własną rękę,

nie możemy go za to potępić.

Postanowiliśmy czekać na właściwy moment.

Nawet jeśli obecny król jest tyranem,

nie wolno nam kusić losu.

Jeśli ktoś z naszych

zaiste działa…

na własną rękę,

będzie musiał za to zapłacić.

Pamiętajcie,

że musimy czekać na odpowiedni moment,

by zmienić świat na lepsze.

Tak, wasza książęca mość.

Wody.

Przynieś mi wody.

Słuchaj no.

Mnie też się chce pić.

Poszukaj jakiejś karczmy.

Pragnę ponczu cynamonowego.

Ręce opadają.

Jesteś aż takim fanem?

Serio masz się za króla Joseonu?

Nareszcie rozumiesz.

Jestem tu królem.

Czyżbyś oberwał nie w klatkę piersiową, tylko w głowę?

Nie chcesz w to uwierzyć.

- Przyjrzyj się. - Rany.

Na co niby mam patrzeć?

Co znowu?

Co to?

Smok?

To ma być dowód, że jesteś królem?

Nie wytrzymam.

To naprawdę smutne.

W Bongdeokgung wypożyczają takie na trzy godziny za 10 000.

- Myślisz, że się nabiorę? - Co?

W pałacu wypożyczają me szaty?

Tak. Ludzie zwiedzają go w takich strojach.

Obcokrajowcy to uwielbiają.

Czemuż nie chcesz uwierzyć, że jestem królem?

A ty?

Czemuż nie chcesz uwierzyć, że jestem kucharką?

Uprzykrzasz mi życie.

A co, jeśli jestem królem?

Jesteś ranny, więc spróbuję być wyrozumiała.

Chodź.

Ruchy.

No weźże.

Niech będzie.

Nie jesteś w moim guście,

ale gdy dotrzemy do pałacu,

obdarzę cię swą łaską.

Obdarzę cię swą łaską.

Że co? Obdarzysz łaską?

Nawet szaleniec musi znać pewne granice!

Jak śmiesz podnosić na mnie rękę?

Wcześniej byłam zbyt skołowana, ale zwykle nie certolę się z gburami.

Milcz! To ma być usprawiedliwienie?

Zaraz oszaleję.

Za kogo ty się masz?

Jesteś aktorem?

Jestem…

królem…

tego kraju.

Tak łatwo nie odpuszczasz, co?

Dość tego.

Chodź, póki mam chęć cię znosić.

Idziemy.

Ruchy.

Dom!

Co za ulga.

Ej!

Nie idź tak szybko!

Wiem, że to chatka kryta strzechą,

ale nie można rozwalać komuś furtki.

Wszystko tu należy do mnie.

Po co ja się odzywam?

O rany.

ZAKAZANE

Halo!

Przepraszam, jest tu ktoś?

Cicho.

Nadal jesteśmy na terenie geumpyo.

„Geumpyo”?

Tak. To las Salgoji, mój teren łowiecki. Nikt tutaj nie mieszka.

Geumpyo…

Już wiem. Yeonhuigun.

Kto? „Yeonhuigun”?

Geumpyo, czyli znaki zakazu.

Yeonhuigun powyrzucał ludzi z domów,

żeby zrobić sobie teren łowiecki, a potem otoczył go znakami.

Kimże jest ten Yeonhuigun?

Znam całą rodzinę królewską.

A to dobre. Ponoć jesteś królem.

Nie znasz tyrana Yeonhuiguna?

Posyłał podstępnych poddanych,

żeby w ramach chaehong sprowadzali mu kobiety z całego Joseonu.

Nie kojarzysz? Naprawdę?

„Chaehong”?

Chyba nie mówisz o mnie, prawda?

Pewnie, że nie. On żył wieki temu.

Poza tym Yeonhuigun był królem. Najgorszym tyranem w Joseonie.

Dlaczego tak mówisz?

Naprawdę nie wiesz?

Robił, co tylko chciał,

torturował lud, żeby mieć gdzie polować,

i przywłaszczał sobie kobiety.

Ścinając nielojalnych poddanych i umacniając swą władzę,

zaprowadza się ład.

Mieszkańców terenu łowieckiego przesiedlono,

a chaehong ma szczytny cel.

Zrozum jego intencje,

zamiast nazywać go tyranem.

Podstępni poddani?

To nie o tobie, więc czemu się tak pieklisz?

Ale powiedzmy sobie szczerze.

Ten cały chaehong to masakra.

Jak tak można?

Posłuchaj uważnie, gwinyeo z Szefowa.

A ty znowu to samo.

Król musi mieć

potomka, by przedłużyć linię rodową i zadbać o królestwo.

Ganisz go za obdarzanie łaską kobiet

i lojalnych poddanych, co wspierali szlachetne zamysły?

Jesteś stuknięty. Nauka historii wypaliła ci mózg.

Ta śpiewka o potomku to zwykła wymówka.

Bawidamek i tyle.

- Ale se wymyślił. - Co? „Bawidamek”?

Jak śmiesz tak bluźnić?

Dobrze, mój panie.

Możesz płodzić potomków na lewo i prawo.

Ale ja zastosuję pewne zabezpieczenia.

Nie interesują mnie…

tacy mężczyźni jak ty.

Nie drżysz na myśl o konsekwencjach?

Nie, wasza wysokość. Nie troskam się tym, co przyniesie jutro.

Jak śmiesz!

Prędko mnie rozwiąż!

Nie rozwiążę cię tak prędko!

Co takiego?

Natychmiast mnie rozwiąż!

Mam przemoczone ubrania.

Tamte będą idealne.

Rany, wszystko mnie boli.

Co za dzień. Normalnie cuda i dziwy.

Prawda?

Raczej ja powinienem to powiedzieć.

Słyszałeś to?

Owszem.

Ktoś tu jest?

Halo!

Jest tam ktoś?

Halo!

Gdzie jest włącznik światła? Strasznie tu ciemno.

Jest tu ktoś?

Halo!

Ty rabusiu!

Tego nauczył cię ojciec?

Rabusiu?

Skradłaś mi szaty, a teraz się wypierasz?

To twoje ubrania, tak?

Przepraszam.

Daruj sobie.

- Wynoś się stąd czym prędzej. - Dobrze. Już idę.

Ale mam pytanie. Co to za miejsce?

Jaka to dzielnica?

Nieważne. Wynocha.

- Fora ze dwora! Galopem! - Chwila!

- Sio! - Chwileczkę!

Dość!

Co to za felerny dzień?

Czy to się kiedyś skończy?

No dobrze.

Młoda damo.

Rozumiem, skąd się wzięły takie wnioski.

Ale jest ciemno, nie wiem, gdzie jestem,

zobaczyłam dom, więc weszłam.

Mam dać temu wiarę?

Więc czemu nie zawołałaś właściciela?

Wołałam, ale nikt nie odpowiadał.

Uznałam, że dom jest pusty.

A gdyby tak było, to co?

Myślisz, że można brać czyjeś szaty i panoszyć się jak u siebie?

To teren lasu Salgoji.

Jakim cudem nie wiesz, gdzie jesteś?

Ty też tak to nazywasz?

Nie o to mi chodziło.

Jak się nazywa ta prowincja?

Nie przystoi tu tak głośno mówić!

To teren łowiecki króla,

więc mogą nas pojmać.

Nie słyszałaś o geumpyo?

„Króla”? „Geumpyo”?

Nadal jesteśmy na terenie geumpyo.

To las Salgoji, mój teren łowiecki.

Zaraz oszaleję.

Wszyscy zachowują się jak z innego świata.

Moment. Ty też masz na sobie hanbok.

To jakiś plan zdjęciowy, tak?

„Plan zdjęciowy”?

Co to jest?

Kręci się tam filmy i seriale.

Farmy? Szakale?

Weź. Nie wygłupiaj się, bo zaczynam się bać.

To ja tu jestem przerażona!

Nie ma opcji, że mówił prawdę

i na serio jestem w Joseonie.

Możesz mi powiedzieć, jaki mamy rok?

Rok?

Niech pomyślę.

Rok temu był Rok Owcy,

więc teraz jest Rok Małpy.

Rok Małpy?

Cóżeś taka zdziwiona?

Liczą lata według niebiańskich pni?

Nie wierzę.

Mówiłaś…

że gdzie jesteśmy?

Dziwaczne z ciebie dziewczę.

Nie wiesz, że to geumpyo w lesie Salgoji, w Ttukseom,

ani jaki mamy rok.

Można by pomyśleć, żeś z innego świata.

Gdzie jest…

najbliższy sklep ogólnospożywczy?

Ogólnospo… Co?

Co to za dziwne słowo?

Co powiedziałaś?

No wiesz, supermarket!

Super… Co?

O nie.

Nie wie, co to sklep ani supermarket.

Niemożliwe.

To musi być sen.

Czy we śnie można być głodnym?

Szczerze ci rzeknę,

żem nieco zgłodniała.

Zjadłabyś coś?

To się dzieje naprawdę?

Na niebiosa. Dość tych żartów.

Wstawaj czym prędzej.

Muszę znaleźć swoją torebkę.

Jest w niej telefon. Wtedy pomyślę, co dalej.

Jak już zjemy,

zabierzesz mnie na pobliski klif?

Na klif?

O tej porze?

Zgubiłam coś i naprawdę muszę to znaleźć.

W okolicy jest tylko jeden klif.

Co masz do jedzenia?

Ugotuję nam coś.

O rany.

Kto to?

Co z nim? Tak szybko zasnął?

Chodźmy. Którędy?

Panienka pójdzie za mną.

Ojej.

- Czy to cytryniec? - Tak.

A to paproć. Ususzyłaś ją?

Tak. Sama zebrałam i ususzyłam.

Masz nawet dongchimi.

Przepyszne.

Raz, dwa, trzy.

A przy okazji, jak się nazywasz?

Gil-geum.

- Seo Gil-geum. - Ja jestem Yeon Ji-young.

W jakim jesteś wieku?

Mam 18 wiosen.

Czyli jestem starsza.

Będę mówić na luzie.

Dobrze.

Gotowe.

Gotowanie na ogniu to jedno,

ale nie ma tu ryżowaru

ani światła.

Jakim cudem takie miejsce wciąż istnieje?

Nie wspominając o niej.

Gil-geum, gdzie to wszystko znalazłaś?

Ludzie zwykle wypatrują owoców lub ziół,

a ja wynajduję je po zapachu.

Jak pies, tak?

Wyostrzony węch.

Ryż jęczmienny i dzikie rośliny jadalne…

MASŁO

PASTA GOCHUJANG

Mam przecież jeszcze to.

Są.

Mam je.

Pora pokazać, na co mnie stać.

To posiłek z pełnowartościowych produktów.

Intensywny aromat.

Zapach wiosny.

Tak właśnie pachnie natura.

- Starczy ryżu? - Doskonała ilość.

- Co to jest? - No dobrze.

Panienko, to pachnie jak leszczyna.

- O rety. - Masz na myśli orzechy laskowe?

To się nazywa beurre noisette.

Palone masło ma brązowy kolor i orzechowy zapach.

Jeśli użyjesz go zamiast oleju sezamowego,

bibimbap będzie miał całkiem inny smak.

Takie to ładne, że szkoda jeść.

Wygląda jak obraz.

Pójdę zrobić nureunggaengi.

„Nureunggaengi”?

O rety.

Ej, wstawaj.

Jak możesz spać jak kamień?

Dopiero co uznałeś mnie za gwinyeo i chciałeś zabić.

Masz. Zjedz, zanim znowu zaśniesz.

Nie chcę.

Foszek, tak? Aleś ty małoduszny.

Co takiego?

„Małoduszny”?

Pokażę, że jestem mądrzejsza. Masz.

Otwórz buzię.

Odmawiam.

Ciało domaga się jedzenia.

Nie wygłupiaj się, tylko jedz.

Mam ci zaufać?

Szybko. Ręka mnie boli.

Jeśli nalegasz,

to najpierw spróbuj.

DAMA DWORU SPRAWDZA, CZY ZATRUTE

Że co? Mam spróbować?

Na niebiosa.

Chodź, Gil-geum.

W porządku.

Nie jest niebezpieczny.

Jedynie problematyczny.

Chodź.

No to…

Wybacz mi, paniczu.

Brak mu piątej klepki.

Bądź wyrozumiała.

Ktoś ty?

No więc…

Właścicielka tej chatki. Nazywa się Seo Gil-geum.

Przywitaj się.

- Dobry wieczór. - Milcz!

Nikt nie ma ziemi na terenie geumpyo.

Cóż, ja po prostu…

No nie mogę.

Gracie w filmie czy coś?

Co z wami?

Mniejsza z tym. Wcinajcie.

Teraz jest najlepsze.

Spróbuję pierwsza.

Wygląda wymyślnie, ale to zwykły ryż jęczmienny.

Hola, hola.

To nie jest zwykły ryż jęczmienny.

To bibimbap z pastą gochujang i masłem od kucharki z trzema gwiazdkami Michelin.

Najwyższej klasy bibimbap po francusku.

Bibinbap po framusku?

Dodałam masło, a nie olej sezamowy.

Jest łagodniejszy niż z samą pastą gochujang

i ma wyrazistszy smak.

Gochojang?

Mosło?

Gotowe.

Wygląda jak zmieszany z czymś ryż.

Czego dodała zamiast sosu sojowego?

Czymże jest ta czerwona maź?

Opłacało się zbierać warzywa.

Pachną o niebo lepiej niż sklepowe.

Dobre. Idealnie przyprawione.

Wcinaj, Gil-geum.

Bo pajac zmieni zdanie i wszystko zje.

Jakże bym śmiała? Jestem tylko prostą dziewką.

Przynajmniej tobie nieobce są hierarchia społeczna i obyczaje.

Hierarchia społeczna?

Co to za dziwny klimat?

Jakbym serio przeniosła się w czasie.

Mniejsza z tym.

Masz.

Postradałaś rozum?

Nie mam do ciebie siły.

Jesz czy nie?

Weź odpowiednią łyżkę.

Nie to nie. Możesz umrzeć z głodu.

Jak mam jeść łyżką, co nie wchodzi mi do ust?

Poddaję się. Wygrałeś.

Czy nasza księżniczka da radę zjeść tak malutko?

- Proszę. - Jak mnie nazwałaś?

Księżniczką?

Niebywałe, jednak jesteś księciem.

Proszę, księciuniu.

I jak? Dobre, co?

Próbujesz mnie zabić?

Co? Za ostre?

No co ty.

Aż tak? Niemożliwe.

Nie jest ostre. Smakuje mi.

Spróbuj.

Czymże ty chcesz nas nakarmić?

- Dla ciebie też ostre? - Tak! Zaraz wyzionę ducha!

Mówże prawdę. Jaką truciznę tam dodałaś?

Prawie nic nie miałam,

zrobiłam bibimbap z gochujang i masłem,

a wy tak się odwdzięczacie?

Łaski bez. Sama wszystko zjem.

Nie, panienko!

Ja chcę więcej.

Na początku poczułam w ustach ogień, ale… Jak by to powiedzieć?

Gdy przestało mnie palić,

mogłam delektować się smakiem. Aż chce się więcej.

- Prawda? - Tak.

W życiu nie jadłam nic tak pysznego.

Wiedziałam, że docenisz to, co dobre.

Masz.

Widzisz? Wiedziałam.

Smaczne, co? Przepyszne, prawda?

Nie odkładaj łyżki.

Proszę.

Smaczne?

Tak, matko.

Wiem, że babcia cię skarciła, ale musisz jeść.

BYŁA KRÓLOWA YEON

Król musi mieć zdolność pojmowania.

Musi rozumieć swą rodzinę,

niebiosa

i uczucia innych ludzi.

Aż takie ostre?

Wszystko poszło. Sprzątnijmy.

Dobrze.

Dzięki.

Pomogę.

Paniczowi też nalać miseczkę?

- Raczej nie będzie pił. - Rozumiem.

- Tu myjemy naczynia? - Tutaj.

Popłakał się, bo jedzenie było za ostre?

Wcale nie było takie pikantne.

Dziwne.

Takim prostym posiłkiem

przywiodła mi na myśl matkę.

Przeszukać każdy zakamarek przy rzece!

Tak jest!

O rany. A ponoć masz węch jak pies.

Aż tak śmierdzi?

Dla mnie pachnie normalnie.

Niech się tu wietrzy, dopóki nie wrócimy.

Oto moja zemsta.

No proszę.

Jak śpi, to wygląda normalnie.

Ależ panienka dba o swego męża.

Nie żartuj.

Gil-geum, miałaś nas za małżeństwo?

No tak. Bo inaczej czemu…?

To nie tak.

- Wyjaśnię po drodze. Chodź. - Dobrze.

Znajdźmy moją torebkę.

On ma coś z głową. Pewnie się w nią uderzył.

Po strumieniu widzę, że idziemy w dobrą stronę.

A nie mówiłam?

To jedyna droga do klifu.

Chciałaby panienka umyć sobie włosy?

Możemy? Czuję się trochę brudna.

Ale zimna!

Bardziej, niż myślałam.

O rety!

To ma być zimna woda?

Panienka patrzy!

Ale rześko!

Ja umyję tylko włosy.

Ejże! Jak przyjemnie!

Wasza wysokość!

Nic ci nie jest, królu?

Wyglądam, jakby nic mi się nie stało?

Wybacz, panie.

Znajdę i skrócę zdrajców o głowę.

Odpokutuję za to, że cię nie ochroniłem.

Posłuchajcie.

W pobliżu jest zdrajca, który okrył mnie hańbą.

- Znaleźć go! - Tak jest!

Panienko.

Tak?

Osusz tym włosy.

Dziękuję.

Wybacz, że uznałam cię za rabusia.

Nie szkodzi.

Weszłam do twojego domu i bez pytania wzięłam ubrania.

Nie da się zaprzeczyć.

A dlaczego żyjesz w ukryciu? To nie jest twój dom?

Nie chcę paść ofiarą chaehong.

Chaehong ma szczytny cel.

Chaehong?

Tak.

Nie wiesz, co to?

To wtedy, jak zabierają kobiety do pałacu.

Nie słyszałaś o tym?

Słyszałam, ale to było w czasach dynastii Joseon.

A panienka myśli, że gdzie my jesteśmy?

Czyli ten pajac nie kłamał?

„Pajac”?

Ten panicz, który ma coś z głową?

Chcesz powiedzieć, że panuje teraz Yeonhuigun?

Kto? Yeoninggun?

Wiesz, co to chaehong, a nie kojarzysz Yeonhuiguna?

Pierwsze słyszę.

Kto tam jest?

O, tam są ludzie.

Tutaj!

BON APPÉTIT, WASZA WYSOKOŚĆ

Skąd jesteś?

Z przyszłości, 500 lat do przodu.

Rozumiem. Nie odbiorę ci dziś życia.

- Otwierać! - Panienko!

Czy wtedy zdążysz przyrządzić

potrawę, która ich zadowoli?

A jeśli dobrze to zrobimy, wypuścicie nas?

Jeśli mówisz prawdę,

sam tego spróbuję.

Nie stać tak.

Natychmiast zadać cios winowajczyni!

Już po mnie.

To naprawdę Yeonhuigun.

Napisy: Joanna Kuboń