Original subtitles

‫من برگشتم.

‫زنده بودن باارزش‌تره؟

‫من خودم یادش می‌دم.

‫من خودم یادش می‌دم.

‫هیکارو. بیا بریم مدرسه.

‫بابت اون روز از دستم عصبانی نیست؟

‫موندم کنسرتِ امروز خوب پیش می‌ره.

‫هارا-سن اون روزی گفت، «تموم تلاش‌تونو ‫بکنین و ‫به فکر نتیجه هم نباشین.» انگار ازمون قطع امید کرده...

‫می‌خوای امروز مدرسه رو بپیچونیم؟

‫هـــه؟

تابستانی که هیکارو مرد

SayaKa & Cielo

Shiori

‫امروز کنسرت داریم.

『 』

عـــزم

قسمت هفتم

‫متن سرود رو حفظ کردی؟

‫نه بابا.

‫ای داد. استرس گرفتم.

‫کلاس A از پسش برمیاد؟

‫کلاس D حتماً برنده می‌شه!

گروه سرود کیبوگایاما

‫ اول می‌شیم؟ یا نه؟

‫لب‌خونی نکنیدا.

‫چقدر گرمه...

‫آ-چان، صبح بخیر.

‫یو-چان؟ از کجا پیدات شد؟

‫نکنه از این آدمکش‌هایی؟

‫آدمکش نیستم. سلام دادم که.

‫صبح بخیر.

‫جدی؟ صدات رو نشنیدم.

‫یعنی چرا؟ عجب...

‫می‌دونی چه فکری به سر پسرهای کلاس زده؟

‫می‌خوان به اجرای سرود، رقص هم اضافه کنن.

‫اون مشنگ رو باش.

‫این حرکات؟ عمراً.

‫آخر کاری عقل‌شونو از دست دادن.

‫گویا می‌خوان وسطاش رپ کنن.

‫با اجرامون نسخه‌شون رو می‌پیچیم

‫از بس که خفنیم هوش از سرشون می‌پرونیم

‫چیزی برای از دست دادن نداریم، پس بکش کنار حاجی

‫اوه یح!

‫وای، می‌تونیم این‌کارو بکنیم؟

‫گفتم که!

‫ماکی، رودستت نیست!

‫نوکرم.

‫زیادی دارن زور می‌زنن.

‫باید جلوشونو بگیریم.

‫مطمئنم یوشیکی می‌تونه حلش کنه...

‫انگار هنوز نیومده.

‫هیکارو هم همین‌طور.

‫اوهوم...

‫یالا. دردسر می‌شه ها.

‫انقدر مته به خشخاش نذار.

‫می‌گما.

‫مطمئنی پیچوندن مدرسه کار درستیه؟

‫تعداد غیبت‌هامون کم بوده، هارا-سن زیاد عصبانی نمی‌شه.

‫یوشیکی، تو خودت عصبانی نیستی؟

‫به‌خاطر اتفاق اون روز.

‫نه، عصبانی نیستم.

‫عجب...

‫هی، اونجا رو.

‫تند تند پدال زدن توی این گرما کم از شکنجه نداره.

‫ما که هر روزمون همینه.

‫آره گمونم.

‫تسوجیناکا-سان، صبح‌تون بخیر.

‫صبح بخیر. امروز خیلی گرمه، نه؟

‫همین‌طوره. امیدوارم یه روز کاری خوب دیگه داشته باشیم.

‫دیگه به کار عادت کردی؟

‫قلقش داره دستم میاد.

‫ولی توی این چله‌ی تابستون کلاه ایمنی سر کردن عذابه.

‫نمی‌شه به یه کلاه معمولی بسنده کنیم؟

‫امنیت حرف اول رو می‌زنه. نباید اهمال‌کاری کنیم.

‫آه، بله.

‫می‌شه امروز هم نرم؟

‫مشکلی نیست.

‫اصلاً مدرسه رفتن به اجبار فایده‌ای نداره.

ارائه شده توسط تیم ترجمه‌ی اختصاصی شیوری t.me/TheShiori

‫هی، کجا داریم می‌ریم؟

‫سینما.

‫فیلم موردعلاقته، نه؟

‫اوه!

‫اون آسمونِ شب، دوباره طلوع فردا می‌شه.

‫همه‌ی آرزوهات رو...

‫لعنتی.

‫قشنگ رفتن تو حس.

‫هنوز دیر نشده که اون رقص مسخره رو بیخیال بشین.

‫تف، بیخودی اون‌همه تمرین کردیم.

‫هی، هنوز خبری از یوشیکی و هیکارو نشده.

‫شاید می‌خوان امروز غیبت کنن.

‫عــه، بازم دل‌درد گرفته؟

‫ یا اینکه مدرسه رو پیچوندن.

‫خوش به حالشون.

‫ من برگشتم.

‫مامان... کائورو...

‫بابا... متأسفم.

‫رینشان!

‫با فیلمه حال نمی‌کنی؟

‫اینطور نیست...

‫باور کن عصبانی نیستم. فیلم رو ببین.

‫مگه برای دیدنش لحظه‌شماری نمی‌کردی؟

‫چرا.

‫عمراً! تسومو تنها دوست من توی این دنیا‌ــ

‫و حالا، سال دومی‌های کلاس A، سرودِ...

‫«سایه‌‌ی روزگارمون»‌ رو اجرا می‌کنن.

‫کاری از: Cieo & SayaKa

‫یه روز، هرجوری هست...

‫یخ زمستون آب و بهار می‌شه.

‫اون آسمونِ شب...

‫ دوباره طلوع فردا می‌شه.

‫همه‌ی آرزوهات رو...

‫داخل توده‌ای از ابر بریز.

‫و به‌سمت آینده‌ای نامعلوم...

‫روانه‌ش کن.

‫به آرامی...

‫به رویاپردازی ادامه بده.

‫و مخفیانه...

‫به دنبال چیزی برو که می‌خوای.

‫اگه اون درخشش قدیمی...

‫دوباره نتونه بدرخشه...

‫به سمت آینده...

‫این تپش قلب من...

‫حالا...

‫خوشحالی، دوست عزیز من...

‫سایه‌ی درخشان روزگارمون رو ببین.

‫و برو دنبالش.

‫غم،‌ دوست عزیز من...

.‫اون روح سرگردان رو تصور کن

‫هیچ‌وقت فراموش نکن که رو به جلو بری.

‫ایول یوشیکی، کارت درسته!

‫مرسی. خوب ازش مراقبت می‌کنم.

‫یوشیکی، جدی خیلی مهربونی.

‫اندوه، دوست عزیز من...

‫سایه‌ی درخشان روزگارمون رو ببین.

‫و برو دنبالش.

‫خوشبختی، دوست عزیز من...

.‫اون روح سرگردان رو باز کن

‫الو، مامان.

‫چی شده که زنگ زدی؟

‫هیچی... فقط می‌خواستم بپرسم در چه حالی.

‫خوبم.

‫هوم، باشه.

‫خداروشکر.

‫ممنونم...

‫مامان.

‫پس...

‫آخیش!

‫حتی نیازی به اون حرکات موزون نبود!

‫به بابا بگو...

‫ماشالا!

‫سلام برسون.

‫آخرش یوشیکی اینا نیومدن ها.

‫بعداً با اون ویدیویی که هارا-سن گرفت یه‌کاری می‌کنیم پشماشون بریزه.

‫اوهوم.

‫لحظه‌ی افتادن چنار واقعاً آدرنالین خونو بالا می‌بره.

‫به‌نظرت به پسرت هم نشون بدی، خوشحال می‌شه؟

‫دیگه واسه خوشحال شدنِ اون‌طوری زیادی بزرگ شده.

‫زیاد با پسرم حرفی ندارم.

‫جدی؟

‫دیگه خیلی چیزا دخیله، اوضاع پیچیده‌ایه.

‫نی‌-چان، صداش از حالت عادی آروم‌تر نبود؟

‫وایسا ببینم، مدرسه رو که نپیچونده بود؟

‫ببینی این رودخونه... تا دریا می‌ره؟

‫شاید.

‫می‌خوای بری دریا رو ببینی؟

‫دریا... خیلی بزرگه، نه؟

‫یه جایی از ذهنم یه چیزایی ازش یادمه.

‫تو راه مدرسه به خونه با هیکارو رفتی تا حالا، نه؟

‫وسط زمستون.

‫از اون‌همه کوه دیگه خسته شدم، باز می‌خوام برم.

‫بریم شنا کنیم و شکار کوسه کنیم.

‫کوسه رو که نمی‌شه به این راحتی شکار کرد.

‫پس تو رو طعمه می‌کنیم.

‫اوی.

‫بعد وقتی کوسه داره می‌خورتت من با نیزه می‌زنمش.

‫می‌میرم خب.

‫بیا یه‌بار با هم بریم دریا.

‫مثلاً تو تعطیلات تابستونی.

‫بستنی! فیلم!

‫فهمیدن در مورد چیزای مختلف واقعاً کیف داره.

‫به‌خصوص وقتی با تو باشه، یوشیکی.

‫البته، اگه خودتم دوست داشته باشی.

‫حله. با هم بریم دریا.

‫دفعه‌ی دیگه.

تابستانی که هیکارو مرد

‫مدرسه رو پیچوندیم ولی آخرش همین سمت خونه‌تون چرخیدیم.

‫مهم نیست... بیرون هوا خیلی گرمه.

‫من برگشتم.

‫با اجازه.

‫می‌گم... رون و تسومو،

‫چطوری با هم انقدر صمیمی شدن؟

‫چون برای رون، تسومو تنها دوست توی این دنیاست.

‫آها؟

‫یه ویدیو از سرود مدرسه برام فرستادن.

‫جان من؟

‫به آرامی...

‫به رویاپردازی ادامه بده.

‫چه خوب می‌خونن.

‫آره.

‫کاش منم می‌رفتم.

‫دوباره نتونه بدرخشه...

‫به سمت آینده...

‫این تپش قلب من...

‫حالا...

‫خوشحالی، دوست عزیز من...

‫سایه‌ی درخشان روزگارمون رو ببین...

‫و برو دنبالش.

‫غم، دوست عزـــ

‫اون روح سرگردان رو...

.‫هیچوقت فراموش نکن که رو به جلو بری

‫می‌دونستم. نمی‌میری.

‫یوشیکی؟

‫خدا رو شکر!

‫به خودم حالی کرده بودم می‌تونم یادت بدم فرق کنی...

‫ببخشید. ببخشید...

‫امروز، از اولش...

‫می‌خواستی منو بکشی؟

‫می‌خواستم تا لحظه‌ی آخر، خوش بگذرونی.

‫اما حالا که نمی‌میری...

‫منو بکش.

‫این... درخواستته؟

‫می‌خوای این کارو برای خودت بکنم؟

‫چیکار باید بکنم؟ چیکار کنم؟ چیکار کنم؟

‫این خواهش یوشیکیه، باید انجامش بدم.

‫اما یوشیکی واقعاً اینو می‌خواد؟

‫باید یه‌کاری بکنم.

‫نمی‌خوام نمی‌خوام

‫بکشمش؟ بکشمش؟

‫بکشمش؟

‫وقت برای گریه کردن نیست.

‫من قطعاً... اونقدرا به زندگی اهمیت نمی‌دم.

‫با اینکه این چیزا برای من اونقدرا مهم نیستن، ولی برای آدم‌ها...

‫گمونم ترسناکه.

‫این حتماً... همون ایراد منه.

‫چیکار می‌کنی؟

‫وایسا.

‫یوشیکی، اینو بگیر.

‫این نصف چیزیه که درون منه.

‫همین الان دوتیکه‌ش کردم.

‫اینکه زندگی چقدر ارزشمنده... من واقعاً آخرش درست نمی‌فهممش.

‫اما اینطوری، خودمو کوچکتر کردم تا نتونم آدما رو به راحتی بکشم.

‫تو... چرا برای من تا این حد پیش می‌ری؟

‫من، خودمم درست نمی‌دونم.

‫حتی فکر نمی‌کنم تا قبل از اومدن به این‌جا احساسی داشتم.

‫اما یه جایی ته وجودم، می‌دونستم به جایی تعلق ندارم.

‫اولش، به‌خودم گفتم اگه بو بردی می‌زنم می‌‌کشمت.

‫اما نمی‌دونم چرا، نخواستم بکشمت.

‫باشه.

‫هیکارو...

‫خوشوقتم.

‫آخرش تو، منو همون‌طور که بودم قبول کردی.

‫اون‌موقع برای اولین‌بار بود که حس کردم یکی بهم نیاز داره.

‫حس کردم اجازه دارم این‌جا بمونم.

‫فهمیدم این اون چیزیه که همه‌ی این مدت گم کرده بودم.

‫دلیلشو نمی‌دونم،

‫اما تو شدی جایی که بهش تعلق دارم.

‫برای من... این خیلی...

‫ارزش داشت.

‫عین بچه گنجیشکی، می‌چسبی به اولین چیزی که می‌بینی.

‫اونم خوبه.

‫من به همونم راضیم.

‫این که معنی زندگی رو نفهمه، خیلی طبیعیه.

‫دنیایی که ما داریم بهش نگاه می‌کنیم، دو تا دنیای متفاوته.

‫اما بازم، من...

‫راستش من... چندین بار...

‫احمقما.

‫من... تا ته دنیا پیشت می‌مونم.

‫حتی اگه توی وجودم، یه چیزی بشکنه.

‫اما...

‫تو هرچیزی که هستی، فکر نمی‌کنم باید این‌جا باشی.

‫اگه با وجود این موضوع، بازم می‌خوای این‌جا بمونی...

‫بیا بفهمیم.

‫بیا بفهمیم، تو دقیقاً چی هستی.

‫به آرامی... به رویاپردازی ادامه بده.

‫و مخفیانه به دنبال چیزی برو که می‌خوای.

‫اگه اون درخشش قدیمی دوباره نتونه بدرخشه.

‫به سمت آینده... ‫این تپش قلب من...

‫حالا...

‫خوشحالی، دوست عزیز من...

.‫سایه‌ی درخشان روزگارمون رو ببین

.‫و برو دنبالش

‫غم، دوست عزیز من...

.‫اون روح سرگردان رو تصور کن

‫و برو دنبالش...

‫خوشبختی، دوست عزیز من...

.‫اون روح سرگردان رو باز کن

‫هیچوقت فراموش نکن که رو به جلو بری.