Original subtitles

OCR-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ VaVooM

ΟΛΑ ΠΗΓΑΝ ΚΑΛΑ

15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

Εμπρός;

Τι;

Πότε;

Πού είστε; Έρχομαι.

Πασκάλ;

- Λοιπόν; - Πάμε.

- Πού είναι; - Στα Επείγοντα της Νευρολογικής.

Από εδώ, κυρίες μου.

Μην ανησυχείτε. Θα σας κάνουμε αμέσως τη μαγνητική.

Μπαμπά;

- Κυρίες μου, παρακαλώ. - Συγγνώμη.

Πρέπει να περιμένετε εδώ.

Από εδώ. Θα τον φροντίσουμε εμείς.

Ξεκινάμε.

Μείνετε τελείως ακίνητος.

Ξεκινάμε.

Κυρίες μου;

Μπορείτε να δείτε τον πατέρα σας.

Εδώ είναι, ξεκουράζεται.

- Σας αφήνω. - Ευχαριστούμε.

Κρυώνεις;

Πες μου τι έγινε.

Μπαμπά, νομίζω ότι έπαθες εγκεφαλικό.

Είσαι στο νοσοκομείο τώρα και όλοι σε φροντίζουν.

Φύγε!

Θα τον μεταφέρουμε στη Νευρολογική.

- Θα μπορούμε να τον δούμε εκεί; - Φυσικά.

Ευχαριστούμε.

- Να ακυρώσω το ραντεβού μου; - Πήγαινε. Θα μείνω εγώ.

- Είσαι σίγουρη; - Δεν έχει ανάγκη και τις δυο μας.

- Θα σε κρατάω ενήμερη. - Εντάξει.

Πήγαινε να δουλέψεις.

Γεια σας.

- Όχι, αλμυρό! - Σοκολάτα είναι.

Θέλεις το σάντουιτς μου; Σολομός, λευκό τυρί. Εντάξει;

Ορίστε.

Τον πάμε στο Ακτινολογικό.

Θα πάρει ώρα. Μπορείτε να φύγετε.

Θα ειδοποιήσουμε εσάς ή την αδελφή σας.

- Εντάξει. - Γεια σας.

Ευχαριστώ.

- Ο πατέρας σας είναι; - Ναι.

Έπαθα κι εγώ εγκεφαλικό. Είμαι αδύναμος.

Αλλά είμαι καλύτερα. Οι γιατροί λένε ότι θα επανέλθω πλήρως.

Τέλεια.

- Ανησυχείτε; - Ναι.

Και όχι. Ο πατέρας μου είναι δυνατός, πάντα συνέρχεται.

Αντίο.

Μπορείτε να μου πείτε πού είμαστε;

Φυσικά...

Είμαστε... εδώ.

Πρέπει να πάω στο Περ Λασαίζ...

Το Περ Λασαίζ είναι εδώ.

- Ευχαριστώ πολύ. - Παρακαλώ.

Λοιπόν; Αριστερά ή δεξιά;

- Δεν ξέρω... - Ανόητη!

Δεν ξέρεις να διαβάζεις χάρτη;

Είδες όταν έχεις πιο μεγάλα μάτια από κοιλιά;

Δεν κοιμήθηκα καλά. Δεν ήξερα πού ήμουν.

Νομίζω ότι ούρλιαξα.

Σας άκουσα που μουρμουρίζατε, αλλά δεν ουρλιάξατε.

- Δεν ζητήσαμε τη γνώμη σας, κύριε! - Μπαμπά!

- Κουφός πρέπει να είναι. - Ηλίθιε.

Πότε θα έρθει να με δει η Κλοντ;

Θα τη φέρουμε το απόγευμα, αν είναι αρκετά καλά.

Όλη της τη ζωή, όποτε της πρότεινα να φάμε μαζί...

ή να πάμε μια βόλτα...

έλεγε πάντα: "Αν είμαι αρκετά καλά."

Θέλεις να έρθουν να σε δουν ο Ραφαέλ και η Νοεμί;

Δεν θέλω να με δουν έτσι τα παιδιά σου.

- Θέλεις να ειδοποιήσουμε κάποιον; - Ναι.

- Τον Ζεράρ; - Ποιον;

- Τον Σκατιάρη; - Ναι.

Δεν χρειάζεται.

- Έχετε στυλό και χαρτί; - Ναι.

Το τηλέφωνο του Ντανιέλ είναι 01...

- 01... - Συνέχισε.

Το ξέχασα.

Μπαμπά, ξύπνα.

Ήρθε η μαμά να σε δει.

Είσαι καλά, μαμά;

Δεν φαίνεται πολύ άσχημα ο πατέρας σου.

Λοιπόν... Εγώ πάω σπίτι.

- Πρώτα, θα πάρω τα φάρμακά μου. - Να σου φέρω νερό;

Περιμένετε, κυρία.

Ορίστε.

- Πάρε τα με νερό. - Έτσι τα παίρνει η μαμά.

Ζεσταίνομαι!

- Πάμε, μαμά. - Ελάτε.

- Αντίο, Πασκάλ. - Αντίο, Σύλβια.

Θα σου τηλεφωνήσω.

Η μητέρα σου είναι πολύ άρρωστη.

- Δεν μπορώ να έρθω. - Θέλεις να γυρίσω νωρίτερα;

Όχι, δεν χρειάζεται. Θα είμαι εντάξει.

- Πάρε με, αν δεν είσαι καλά. - Φυσικά.

- Σε φιλώ γλυκά, αγάπη μου. - Κι εγώ σε φιλώ.

- Δεν με θάψατε ακόμα. - Μπαμπά, ξέρεις τι είπε ο γιατρός.

Καλύτερα να γίνει γρήγορα, για ασφάλεια.

- Είναι και η γυναίκα σας ασθενής. - Τι;

Είπα, και η γυναίκα σας είναι ασθενής.

- Τι λέει; - Και η γυναίκα σας είναι ασθενής!

Περίεργο, δεν ακούω τι λέει.

Κύριε Μπερνχάιμ, η σύζυγός σας... είναι κι αυτή ασθενής.

- Ναι, το ξέρω. - Υπογράψτε αυτό για τις κόρες σας!

- Επειδή είναι ασθενής; - Ναι, η Κλοντ είναι ασθενής!

Γεια, Σύλβια. Η μαμά είναι στο δωμάτιό της;

- Όχι, στο ατελιέ της. - Από εδώ, παρακαλώ.

- Ελάτε. - Γεια, μαμά.

- Γεια σας. - Ήρθε ο κ. Ροσέ.

Γεια σου, μαμά.

Δεν είχα δει ποτέ τη δουλειά σας. Είναι... πολύ ωραία.

Συνεχίζετε τη γλυπτική, Κλοντ;

Μαμά, ήρθε ο συμβολαιογράφος για να υπογράψεις ένα πληρεξούσιο.

- Ελάτε. - Ευχαριστώ.

Μαμά, μπορείς να σηκωθείς, σε παρακαλώ;

Θα σηκωθείς;

Έλα, κάθισε.

Ορίστε.

Υπογράψτε εδώ, παρακαλώ.

Και εδώ.

Τέλεια, ευχαριστώ.

- Δεν θα σας ενοχλήσω άλλο, Κλοντ. - Σας συνοδεύω.

Σας αφήνω να χαιρετήσετε τη μαμά σας. Σας περιμένω στο ασανσέρ.

- Ερχόμαστε, μαμά. - Αντίο, Κλοντ.

"Εγώ, ο Αντρέ Μπερνχάιμ...

"επιθυμώ να θαφτώ στον οικογενειακό τάφο στο Ελμπέφ."

Δεν προτιμάς στο Μονπαρνάς, με τη μαμά;

Με τους φρικτούς γονείς της;

"Δεν επιθυμώ ιδιαίτερη τελετή, μόνο να απαγγελθούν τα Καντίς.

"Αντρέ Μπερνχάιμ."

Τι;

- Τα Καντίς στο Παρίσι; - Ναι.

Δεν έγραψες τίποτα για τη διαθήκη;

Την έχει ο συμβολαιογράφος.

Όλα για εσάς.

Τα κορίτσια μου.

Έχει αναπτύξει θρόμβωση στο δεξί πόδι,

με επιπλοκές από πνευμονική εμβολή.

Εκτός από το εγκεφαλικό, η μαγνητική έδειξε και ανεύρυσμα στην καρωτίδα.

Θα ενισχύσουμε τη φαρμακευτική αγωγή.

Έχει μεγάλο κίνδυνο υποτροπής.

Αυτά.

Δυστυχώς, δεν μπορώ να σας πω περισσότερα τώρα.

Έχετε κάποια ερώτηση;

Όχι.

Πασκάλ, κοίτα.

- Ο Ζεράρ δεν είναι αυτός; - Πού;

Αυτός ο τύπος εκεί; Όχι, δεν μπορεί να είναι αυτός.

Έτσι κι αλλιώς, δεν το ξέρει.

- Να σε πάω κάπου; - Ναι, ευχαριστώ. Στο σπίτι.

- Είναι εκεί ο Σερζ; - Όχι, είναι ακόμα στην Αμερική.

- Κι εσύ; - Τι;

- Μπραμς. Άκουγα κι εγώ χτες. - Δεν απεχθάνεσαι πια το πιάνο;

- Είναι το αγαπημένο του κομμάτι. - Και πάντα το "σκότωνε"!

- Γεια σας. Είστε καλά; - Ναι, καλά είμαι.

Όμως, ο πατέρας σας είναι στην Εντατική.

- Τι; - Προσπαθούσε να μιλήσει όλη νύχτα.

Είσαι καλά, μπαμπά;

Εγώ είμαι, η Εμμανουέλ. Είσαι καλά;

Καλά είσαι.

Είσαι καλά, μπαμπά; Θέλεις να φωνάξω κάποιον;

Μα τι κάνεις; Σταμάτα.

Δεν είσαι καλά! Σας παρακαλώ! Σας παρακαλώ!

Πάω να φέρω μια νοσοκόμα. Σας παρακαλώ!

Χρειάζομαι επειγόντως νοσοκόμα! Σας παρακαλώ, γρήγορα!

Ο πατέρας μου έπαθε κρίση. Σας παρακαλώ, πνίγεται.

Τι έχει μέσα;

Ένα διάλυμα με λιπίδια, υδατάνθρακες, αμινοξέα, ιχνοστοιχεία.

Πολύ ωραία.

- Αυτή θα είναι η τροφή του τώρα. - Τέλεια.

- Λοιπόν, σας αφήνω. - Ευχαριστώ.

Τα λέμε αργότερα.

- Γεια σας. - Γεια σας.

Είσαι καλά, μπαμπά;

Ξέρω, έχω τα χάλια μου. Δεν έκλεισα μάτι όλη νύχτα.

Εμπρός;

Ναι, ο κ. Μπερνχάιμ είναι εδώ.

Όχι, δεν είναι μόνος του. Είναι με την κόρη του.

Εμπρός;

Για τον πατέρα σας ήταν, αλλά ο κύριος το έκλεισε.

Από το πρωί χτυπάει.

Ο Ζεράρ ήταν σίγουρα αυτός που τηλεφώνησε.

- Κι αυτός ήταν και στην αυλή. - Λες;

Κρύφτηκε για να βεβαιωθεί ότι ο μπαμπάς ήταν μόνος,

πριν ανεβεί να τον δει.

Δεν θα τολμήσει, όσο είμαστε εδώ.

Δεν σου το είχα πει, αλλά όταν ο μπαμπάς εγχειρίστηκε στο γόνατο,

ο Ζεράρ τον είχε χτυπήσει.

Όχι!

Τον παρακάλεσα να κάνει μήνυση, αλλά αρνήθηκε.

Είναι μεγάλο κάθαρμα ο τύπος.

- Εγώ είμαι. - Σου ανοίγω.

- Εμμανουέλ; - Αγάπη μου!

Γλυκιά μου.

Έλα.

Είναι απίστευτο που άλλαξαν το κτίριο του μουσείου.

Προσέθεσαν μία υπερμοντέρνα πτέρυγα, που ενώνεται με το κτίριο...

- Τι συμβαίνει; - Ησύχασε, μπαμπά. Ηρέμησε.

- Γεια σας. Ώρα για την τουαλέτα. - Θα σας αφήσουμε.

Πηγαίνετε να καθίσετε, κ. Ρομπέρ.

Έλα.

Δεν περίμενα να τον δω παράλυτο, τόσο αδύναμο.

Είσαι καλά;

- Μας περιμένει ο γιατρός. - Θέλετε να έρθω;

Όχι, δεν χρειάζεται. Είναι δική μας ιστορία.

Ορίστε, τελειώνουμε.

Ο γιατρός λέει ότι πας καλύτερα.

Τσιμπάς. Δεν ζήτησες να σε ξυρίσουν;

- Αυτό... - Τι;

Αυτό... όχι καλύτερα.

Μην ανησυχείς, θα πάει καλύτερα κι αυτό.

23 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

Ο φάκελός του.

Ευχαριστώ. Πάμε.

- Ευχαριστούμε για όλα. - Παρακαλώ. Καλή δύναμη.

Πάω μαζί τους.

- Για πού; - Νοσοκομείο Μπροκά, μεταφορά.

- Λοιπόν, σήμερα αναχωρεί; - Ναι, για το Νοσοκομείο Μπροκά.

Εγώ φεύγω μεθαύριο. Επιστρέφω στο σπίτι μου.

Είστε τυχερός.

Ο πατέρας σας είναι τυχερός που έχει τέτοια κόρη...

Ευχαριστώ.

- Αντίο, κύριε. - Αντίο, δεσποινίς.

Θέλω να με βοηθήσεις να τελειώσω...

Θέλω να με βοηθήσεις να τελειώσω...

Ακούς;

Θέλω να με βοηθήσεις να τελειώσω.

"Θέλω να με..."

"Θέλω να με βοηθήσεις να τελειώσω..."

Πάλι τρως;

Χθες, όταν γύρισα, η μητέρα σου δεν ήταν εδώ.

Ήσουν στο σχολείο με την αδερφή σου. Το διαμέρισμα ήταν άδειο.

Αν είχα όπλο, θα τίναζα τα μυαλά μου στον αέρα.

Θα ήθελα να μάθω την κατάσταση της υγείας της μητέρας σας.

Υποφέρει από μία μορφή Πάρκινσον και έχει κατάθλιψη εδώ και χρόνια.

- Από πότε ακριβώς; - Από πάντα.

Έχασε το πρώτο της παιδί στη γέννα. Ένα αγόρι.

Πώς είναι τα οικονομικά των γονιών σας;

Πολύ άνετα.

Ο πατέρας μου ήταν βιομήχανος και συλλέκτης τέχνης.

Η μητέρα μου... ήταν γλύπτρια.

- Το σπίτι είναι ιδιοκτησία τους; - Ναι.

Υπάρχει, λοιπόν, η δυνατότητα για κατ' οίκον νοσηλεία του πατέρα σας.

Αλλά δεν έχουμε φτάσει ακόμα εκεί.

Ως προς την αγωγή, συνεχίζουμε με τα φάρμακα για την πίεση...

Cοversyl, Acebutοlοl και Lοxen.

Με αντιθρομβωτικά, φυσικά, και με στατίνες.

Και ένα καλό νέο: Θα μπορέσει σύντομα να τρώει στερεές τροφές.

Αλλά αλεσμένες. Θα του κάνει καλό.

Όχι υγρά ακόμη, εξαιτίας του κινδύνου αναρρόφησης.

Αλλά μπορεί να πίνει νερό υπό τη μορφή γέλης.

Θα δείτε, μοιάζει με ζελέ.

Ο πατέρας μου είπε ότι επιθυμεί να τελειώνει.

Ναι, το ξέρω. Το είπε και σε μένα.

- Αλήθεια; - Και στο νοσηλευτικό προσωπικό.

Είμαστε συνηθισμένοι σε τέτοιες αντιδράσεις.

Θα αυξήσουμε τα αντικαταθλιπτικά.

Αλλά αν αρνηθεί να δώσει μάχη...

δεν θα αντέξει πολύ, λόγω ηλικίας και γενικής κατάστασης.

Ας ελπίσουμε ότι θα δράσουν γρήγορα τα αντικαταθλιπτικά.

Και χρειάζεται στήριξη. Πρέπει να του ανεβάσετε το ηθικό.

Μην ανησυχείτε, τελικά, όλοι επιλέγουν τη ζωή.

- Ευχαριστώ, γιατρέ. - Παρακαλώ.

Μπαμπά, εδώ είμαι! Εδώ είμαι, μπαμπά.

Εγώ είμαι.

Μη μ' αφήσεις.

Μη μ' αφήσεις έτσι.

Αυτό... Όλο αυτό...

Δεν είμαι εγώ πια.

Σταμάτα.

Σε παρακαλώ.

Τι ήθελες να μου πεις;

Ο μπαμπάς μού ζήτησε βοήθεια να το τελειώσει.

Δεν θα κάνω τίποτα χωρίς τη σύμφωνη γνώμη σου.

Σε σένα το ζήτησε, όμως.

Τι κάθαρμα. Μέχρι το τέλος.

Ξέρεις, Εμμανουέλ, ίσως...

ο μπαμπάς σού κάνει ένα δώρο.

Μιλάς σοβαρά;

- Πάντα ευχόσουν να πεθάνει. - Ναι, όταν ήμουν μικρή.

Τι ακριβώς σημαίνει "να το τελειώσει";

Δεν θέλω να ξέρω.

- Έχεις μουστάκι. - Κι εσύ.

Ευχαριστώ.

Στη ζωή.

Πώς ζητάει κάτι τέτοιο από σένα, την κόρη του;

- Ακριβώς επειδή είμαι η κόρη του. - Και γιατί όχι από την Πασκάλ;

Του άρεσε πάντα να μας φέρνει σε αντιπαράθεση.

Αναρωτιέμαι αν αυτό είναι αγάπη ή διαστροφή.

Και τα δύο.

Γεια, Εμμανουέλ.

Γεια, Τιερί.

- Πώς είστε; - Πολύ καλά.

- Ο πατέρας σας είναι εδώ; - Όχι σήμερα.

- Όχι κάτι σοβαρό; - Όχι, είναι σε διακοπές.

Πείτε του ότι λάβαμε τα νέα γλυπτά του Λονγκ.

Ας επικοινωνήσει με μένα όταν γυρίσει.

Θα του το πω. Ευχαριστώ.

Γεια.

Σκεφτόμουν ότι δεν συνάντησα ακόμα τον Αντρέ.

- Γεια, Εμμανουέλ. - Γεια.

Είστε καλά;

Με συγχωρείτε.

Είδες ωραία πράγματα;

Ένα μικρό γλυπτό του Ρισάρ Λονγκ.

Όλοι ρωτούσαν νέα σου.

Ποιοι, δηλαδή;

Ο Τιερί ντε Μποσερόν...

Η Ιζαμπέλ Μπορβάν, η Ελέν από Quai de Seine...

- Δεν τους είπα τίποτα. - Γιατί;

Δώσε τους τον αριθμό δωματίου, τον όροφο, τα πάντα.

Εντάξει, αλλά θα έχεις επισκέψεις.

Θα έχω κάτι να ασχολούμαι.

Διάβασα ένα καλό άρθρο για την πώληση της Συλλογής Πιερ Μπερζέ.

Είμαι περίεργoς να δω πώς θα πάει. Πότε είναι;

Τον Ιανουάριο, νομίζω.

- Σε τέσσερις μήνες. - Πάμε, αν θέλεις.

Μη νομίζεις ότι άλλαξα γνώμη.

Το έψαξες;

Έλα.

Απίστευτο.

- Μόνο εσύ θα κολυμπούσες Οκτώβριο! - Είναι τέλεια!

- Μα έχεις παγώσει! - Νιώθω ζωντανή!

Έλα.

Προχωράει το μυθιστόρημά σου;

Με την ιστορία του πατέρα μου, δεν μπορώ να γράψω.

Καταλαβαίνω.

- Έλα, τρέχα! - Να κάνω ένα ζεστό ντους!

Εσύ ήθελες να κολυμπήσεις.

- Και έφαγε καλά; - Ναι, το έφαγε όλο.

Θύμωσε που έφυγα;

Δεν νομίζω, δεν είπε τίποτα. Πότε θα γυρίσεις;

- Δεν ξέρω. Σε τρεις μέρες. - Να περάσεις καλά.

Ναι, σε φιλώ.

- Ξεκουράσου. - Ευχαριστώ.

- Εμμανουέλ; Έτοιμο. - Έρχομαι.

Ορίστε. Λίγο λευκό κρασάκι δεν βλάπτει ποτέ.

Ευχαριστώ.

Στην υγειά σου.

Είχε περάσει πολύ άσχημα. Με πόνο και αποθάρρυνση.

Ο τελευταίος χρόνος ήταν φρικτός.

Μου ζήτησε να μάθω για την οργάνωση...

"Δικαίωμα στον Θάνατο με Αξιοπρέπεια".

Πήγα. Μου εξήγησαν τη διαδικασία, μου είπαν για την Ελβετία, αλλά...

πέθανε πρώτα.

Κι εσύ; Τι θα κάνεις;

Δεν έχω ιδέα.

Δεν ξέρω. Τίποτα για την ώρα.

Ελπίζω να του περάσει.

Ο πατέρας σου είναι πεισματάρης.

Ξέρεις... είναι κακός πατέρας.

Αλλά τον αγαπάω, τον αγαπάω πολύ.

Θα ήθελα πολύ να τον έχω φίλο.

Βοήθησέ τον, τότε. Σαν φίλη.

Δεν σε φιλάω, είμαι κρυωμένη.

Δεν πεινάς;

Θύμωσες που έφυγα πέντε μέρες;

Τι συμβαίνει, μπαμπά;

Κοίταξέ με.

Άφησέ με.

Γιατί δεν ζήτησες να σε αλλάξουν;

Μη μείνεις.

Δεν μυρίζω τίποτα, είμαι συναχωμένη.

- Περιμέναμε δύο ώρες. - Λυπάμαι πολύ.

Το νοσοκομείο είναι υποστελεχωμένο.

Και ο πατέρας σας χρειάζεται πολλή φροντίδα.

Δεν είναι δύσκολο να τον πάτε στην τουαλέτα!

Χρειάζονται δύο άτομα.

Θα φροντίσω προσωπικά να μην ξανασυμβεί.

Είναι εντάξει;

Σερζ... Σερζ!

Τι; Τι είναι;

Τι έπαθες;

Έχεις πυρετό.

Πάρε αυτό.

Άλλη μία φορά.

Έχετε μία κοινή ίωση, τίποτα το σοβαρό.

Ibrufen για να πέσει ο πυρετός.

Και ξεκούραση και πάλι ξεκούραση.

- Μπορώ να επισκεφθώ τον πατέρα μου; - Όχι, είναι μεταδοτικό.

- Σε μία εβδομάδα, θα είστε καλά. - Ωραία.

Ευχαριστώ, γιατρέ.

Οργάνωση Δικαίωμα στον Θάνατο με Αξιοπρέπεια

Ζήσε και πέθανε με αξιοπρέπεια Αυτοδιάθεση

- Εσύ είσαι. - Γεια σου κι εσένα.

Μου κάνεις μούτρα;

Λίγο.

Είχες επισκέψεις;

Τελείως αδιάφορες.

Λοιπόν...

Έχω νέα.

Το έψαξα. Στη Γαλλία, είναι αδύνατον.

Γιατί;

Παίρνεις αναλγητικά και δεν υποφέρεις πολύ.

- Και είναι πολύ επικίνδυνο. - Για ποιον;

Για μένα.

Ξέρεις τον νόμο Λεονετί;

Και τι θα κάνουμε;

Επικοινώνησα με μια ελβετική οργάνωση, αλλά θα πρέπει να πάμε εκεί.

- Στην Ελβετία; - Ναι.

Πολύ ωραία.

Ο πατέρας σας θέλει να πεθάνει.

Ναι; Κυρία Μπερνχάιμ, είστε εδώ;

Ναι, να τελειώνει.

Προτείνω να συναντηθούμε την επόμενη φορά που θα έρθω στο Παρίσι.

- Πότε θα έρθετε; - Τον Δεκέμβριο.

Ναι, ωραία.

Θα δεχόσαστε να συνεισφέρετε στα έξοδα του ταξιδιού μου;

- 300 ευρώ; - Ναι, φυσικά.

Λοιπόν, ας συναντηθούμε...

στις 12 Δεκεμβρίου, 10 το πρωί, στο ξενοδοχείο μου, κοντά στον σταθμό.

- Θα σας στείλω την ακριβή διεύθυνση. - Τέλεια.

Το σημείωσα, στις 12 του μήνα.

Καλή σας ημέρα, κυρία Μπερνχάιμ.

Αντίο σας.

Εμμανουέλ;

- Γεια σας, γιατρέ. - Γεια.

- Λοιπόν, τι έγινε πάλι; - Πρέπει να σας μιλήσω.

Τώρα τα ξέρετε όλα.

Φοβάμαι ότι δεν θα το αντέξω.

Δεν θα μπορούσε να απευθυνθεί σε κάποιον άλλον ο πατέρας σας;

Δεν μπορώ να σκεφτώ κάποιον.

Κι αν αρνηθείτε, τι θα γίνει;

Δεν μπορείς να αρνηθείς τίποτα στον πατέρα μου.

Θα σας γράψω μισό δισκίο ημερησίως, για μία εβδομάδα.

Έπειτα, ένα δισκίο, αν όλα πάνε καλά.

Αγωγή για τρεις μήνες.

- Τι είναι η φλουοξετίνη; - Είναι το γενόσημο.

- Είναι εξίσου αποτελεσματικό; - Το ίδιο.

Τέλεια, έτσι ο Σερζ δεν θα ξέρει ότι παίρνω Prοzac.

Αντίο.

Τέλεια! Μπορείς και κάθεσαι!

- Διασκεδάζουμε σήμερα. - Με συγχωρείτε, γιατρέ.

- Παρακαλώ. - Καλημέρα.

Είδατε; Ο πατέρας σας είναι καλύτερα. Μπορεί και κάθεται τώρα.

Μία ώρα, για τώρα. Σταδιακά, θ' αυξήσουμε τη διάρκεια.

Αν όλα πάνε καλά, θα μπορεί να φύγει σε δύο εβδομάδες.

Για το σπίτι του;

Χρειάζεται ιατρική υποστήριξη ακόμα.

Θα μεταφέρω τον φάκελό του σε μία πολύ καλή κλινική.

Θα τους καλέσετε εκ μέρους μου.

Ελάτε τώρα!

Είναι μία φιλοσοφική ματιά στα ίχνη του ανθρώπου στη φύση.

- Πολύ όμορφοι μεγάλοι πίνακες. - Είχες νέα απ' την Ελβετία;

- Σε ρώτησα κάτι. - Όχι, τίποτα το ιδιαίτερο.

Η Πασκάλ κι εγώ διαμορφώνουμε το διαμέρισμά σου...

Παράτα με μ' αυτά!

Δεν θέλω να γυρίσω σπίτι.

Άφησέ με μόνο.

- Και φέρε μου ξυραφάκια. - Άντε στο διάολο.

12 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

Γεια σας.

Ας καθίσουμε εδώ.

Θα έρθει και η αδελφή μου σε λίγο.

Θα πρέπει να συμπληρώσετε μία αίτηση.

Σας δίνω τη λίστα με τα απαραίτητα έγγραφα, είναι περίπου 15.

Καταρχάς, ένα ιατρικό πιστοποιητικό, φυσικά.

Και η διεύθυνση όπου θα σταλεί το φέρετρο ή η τεφροδόχος...

ένα έντυπο εγγραφής, η εντολή,

ένα φυλλάδιο στα γαλλικά κλπ.

Ευχαριστώ.

Μόλις ο φάκελος είναι πλήρης,

θα αποφασίσουμε αν θα δεχθούμε τον πατέρα σας.

Κι αν τον δεχθείτε, τι γίνεται;

Θα πρέπει να έρθει στην Ελβετία, στη Βέρνη.

Εκεί, θα δει τον γιατρό μας,

ο οποίος θα επιβεβαιώσει ότι ο πατέρας σας έχει διαύγεια...

και αν επιθυμεί ακόμη τον εκούσιο θάνατό του.

Αν ναι, θα του δώσουμε ένα φάρμακο για να μην κάνει εμετό.

- Να μην κάνει εμετό; - Το φάρμακο είναι πολύ πικρό.

Και μετά, θα αποκοιμηθεί γαλήνια, ακούγοντας μουσική.

Έρχομαι.

Είναι σημαντικό ο πατέρας σας να πάρει ο ίδιος το ποτήρι και να πιει.

Αλλιώς, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.

Είμαστε παρόντες στην αυτοκτονία του.

Αλλά δεν τον σκοτώνουμε εμείς.

Έτσι δεν είναι;

Πάω.

Πάρε με.

- Αντίο σας. - Αντίο.

Καλό ταξίδι.

Με τι ασχολείται η αδελφή σας;

Εργάζεται σε ένα φεστιβάλ κλασικής μουσικής.

Τι ωραίο!

Αλλά θέλει να μελετήσει τη λεηλασία των μουσικών οργάνων...

στον Β' Παγκόσμιο.

- Η οικογένειά σας υπήρξε θύμα; - Ναι.

Μία ξαδέρφη του πατέρα μου, τη Σιμόν...

την είχαν στείλει στο Ράβενσμπουργκ.

- Λυπάμαι. - Αλλά γλίτωσε.

- Εσείς το κάνετε από πάντα αυτό; - Όχι.

Ήμουν δικαστής για πάνω από τριάντα χρόνια.

Στο Μόναχο και έπειτα στη Ζυρίχη.

Όταν βγήκα στη σύνταξη,

πήγα σ' αυτή την οργάνωση,

που την είχε ιδρύσει ο καλύτερός μου φίλος,

καθηγητής Ιατρικής.

- Λοιπόν, εγώ σας αφήνω. - Όχι, μείνετε. Είναι σημαντικό.

- Από πού είστε; - Από τη Ζυρίχη.

Ξέρω καλά τη Ζυρίχη.

- Έχω καλούς φίλους εκεί. - Μιλάτε γερμανικά;

Ναι, μιλώ λίγο.

Η κόρη σας μου εξήγησε ότι θέλετε...

- Πού θα γίνει; - Στη Βέρνη.

Με απογοήτευσε λίγο το Ίδρυμα Κλέε.

Ξέρετε ότι πρέπει να μπορείτε να πιείτε ο ίδιος εκατό μιλιλίτρ υγρό.

- Μόνος. - Αλήθεια;

Θα χρειαστώ μεγάλη δόση.

Μετά το μπαϊπάς μου, έχω πολύ γερή καρδιά.

- Πότε μπορούμε να το κάνουμε; - Όποτε θέλετε.

Θα χρειαστεί κάποιος χρόνος, για να συγκεντρώσετε τα έγγραφα.

Και έπειτα... είναι πάντα καλό να περιμένουμε λιγάκι...

- Για να είμαστε σίγουροι. - Θέλω να γίνει το συντομότερο.

Είναι πολύ αποφασισμένος ο πατέρας σας.

- Περιμένω τον φάκελό σας, λοιπόν. - Ορίστε. Αυτά για εσάς.

Ευχαριστώ.

Κι αν έχετε κάποια απορία, μη διστάσετε.

- Πολύ καλά. Αντίο σας. - Αντίο.

Με συγχωρείτε.

Ναι;

Έχει συμβεί να ακυρώσει κάποιος την τελευταία στιγμή;

Ναι, έχει συμβεί μία φορά.

Ένας πολύ ηλικιωμένος άντρας, πολύ άρρωστος...

συνοδευόμενος από την πολύ νεότερη σύζυγό του.

Την τελευταία του μέρα, έκαναν έναν περίπατο στη Βέρνη...

και της αγόρασε ένα κόκκινο φόρεμα.

Το βράδυ, όταν την είδε με το καινούργιο της φόρεμα...

του φάνηκε τόσο όμορφη που αποφάσισε να ζήσει.

Και έφυγαν.

Μου επιτρέπετε;

Αντίο.

Λοιπόν; Πώς ήμουν;

Νόμιζα πως θα ήμουν πολύ αγχωμένος, αλλά δεν ήμουν καθόλου.

Ένιωσα πολύ άνετα.

Ένιωσα μία πολύ ωραία επαφή, όπως θα έλεγε η μητέρα σου.

Πόσο θα μας κοστίσει όλο αυτό;

Περίπου 10.000 ευρώ.

Χωρίς το ταξίδι με το ασθενοφόρο.

- Αναρωτιέμαι τι κάνουν οι φτωχοί. - Περιμένουν τον θάνατό τους.

Οι καημένοι.

Τι λέει; Δεν μπορώ να διαβάσω.

"Απελπισμένα."

Κι εδώ;

"Ανυπόφορο."

Περάστε.

Γεια σας.

Γεια σας, κ. Μπερνχάιμ.

Έχουμε δουλειά.

- Το σώμα μου είναι όλο δικό σας! - Πάμε.

Φεύγω, μπαμπά.

- Αύριο είναι 13 Δεκεμβρίου; - Ναι.

Χρόνια πολλά, κόρη μου.

Ευχαριστώ, μπαμπά.

Μην ξεχάσεις την αίτησή μου.

Ελάτε να σας ξαπλώσω. Θα δουλέψουμε τους μυς.

- Νιώθετε την πρόοδο; - Ναι, ελάχιστα.

Σφίξτε τα δάχτυλά σας γύρω από το ποτήρι.

Έτσι μπράβο.

Κρατήστε καλά το ποτήρι.

Μπράβο.

- Ευχαριστώ που ήρθατε! - Χρόνια πολλά!

- Τα δώρα. - Κιόλας;

Ντενίζ, το δικό σου πρώτα.

- Υπέροχο! - Σου αρέσει; Το αγαπημένο σου μπλε.

Σου πάει πολύ.

Σαγκάν, πρώτη έκδοση.

Κάποιος με σκέφτεται.

Επιστρέφω.

Τι συμβαίνει;

Είμαι στην κλινική. Είναι εδώ ο Σκατιάρης.

Ο μπαμπάς είναι ταραγμένος. Δεν ξέρω τι να κάνω.

Στην Κλινική Μπλουέ, παρακαλώ.

Ακούστε, δεν μπορείτε να μείνετε.

Ζεράρ, πρέπει να φύγετε. Πέρασε η ώρα του επισκεπτηρίου.

Θέλω να κοιμηθώ εδώ, είπα!

Ζεράρ, σταματήστε!

Φτάνει!

Ζεράρ, πήγαινε στο καφέ κάτω και θα έρθω να σε βρω.

Φτάνει τώρα.

Είπε ότι είναι συγγενής και τον αφήσαμε να μπει.

Ο πατέρας σας δεν αντέδρασε.

Το ξέρω, λυπάμαι. Ευχαριστώ. Αφήστε μας τώρα, παρακαλώ.

Μπαμπά, τι κάνουμε;

- Δεν θέλω... - Τι δεν θέλεις;

Να έρχεται.

- Του το είπες; - Όχι.

- Γιατί; - Δεν μπορώ.

Φοβάμαι.

- Θέλεις να του το πω εγώ; - Ναι.

Δεν αντέχω άλλο.

Το ίδιο, παρακαλώ, κύριε.

Αν δεν θέλει να με βλέπει, ας μου το πει αυτός.

Ξέρεις ότι σε φοβάται μετά τα περσινά.

Δεν ήθελα να του κάνω κακό.

Το ξέρει, συνεχίσαμε να βλεπόμαστε. Υποσχέθηκε να μου δώσει το ρολόι του.

Τώρα, σου ζητάει να τον αφήσεις ήσυχο.

- Να μου το πει ο ίδιος! - Ζεράρ, είδες σε τι κατάσταση είναι.

Δεν θέλω να πεθάνει.

Κανείς δεν θέλει.

Είναι η επιλογή του.

Πρέπει να φύγω.

Λοιπόν; Κατάλαβε ο Σκατιάρης;

Δεν ξέρω, αλλά ο μπαμπάς πρέπει να του το πει ευθέως.

- Φοβάται ότι θα τον κάνουμε πέρα; - Ίσως.

Σίγουρα θα ζητήσει λεφτά.

- Ο μπαμπάς τού έταξε το ρολόι του. - Το Patek;

Αυτό αξίζει μια περιουσία!

Εμπρός;

Μίλα.

Δεν...

Δεν θέλω να έρχεσαι πια!

Ζεράρ, άκουσες; Μην ανησυχείς, θα σου καταθέσουμε λεφτά.

- Αλλά άσε ήσυχο τον μπαμπά. - Σκασίλα μου για τα λεφτά!

- Ναι, Πασκάλ. - Ήρθε ξανά, χθες τη νύχτα.

- Ο Σκατιάρης; - Ναι. Ο φύλακας τον πέταξε έξω.

Θα έπαιρνε τον μπαμπά για τα Χριστούγεννα. Ήταν έξαλλος.

Τηλεφωνούσε όλη τη νύχτα.

Ο μπαμπάς ήταν πολύ αναστατωμένος. Πήγα στο Τμήμα και έκανα καταγγελία.

- Καλά. - Αυτά. Τα λέμε.

- Μιλάμε αργότερα; - Ναι, σε φιλώ. Τα λέμε.

Θα φροντίσουμε να σας αφήσει ήσυχο στο εξής αυτό το άτομο.

Κι αν σας ενοχλεί οτιδήποτε, μη διστάσετε να μας το πείτε.

Ναι, ευχαριστώ.

Σας αφήνω με τις κόρες σας και τον εγγονό σας.

Κυρίες μου.

Ραφαέλ...

Έλα εδώ, γλυκέ μου.

- Λοιπόν; Πώς πάει η μουσική; - Καλά, παππού.

Δεν θα μπορώ πια να παίζω πιάνο μαζί σου.

Έλα να μου δώσεις ένα φιλί.

Γλυκό μου αγόρι.

Αφού είστε εδώ κι οι δύο, ας διαλέξουμε ημερομηνία.

- Τι ημερομηνία; - Για την Ελβετία.

- Ραφαέλ, μας αφήνεις μόνους; - Γιατί;

Πήγαινε στην αίθουσα αναμονής.

Λοιπόν...

Τον Ιούνιο.

- Είναι πολύ μακριά. - Όχι στις διακοπές, έχω τα παιδιά.

Κι εγώ δεν μπορώ τον Μάιο, θα λείπει ο Σερζ.

Γιατί όχι τον Μάρτιο; Την πρώτη εβδομάδα, για παράδειγμα.

- Δεν είναι αστείο, μπαμπά. - Τι;

Είναι η εβδομάδα των γενεθλίων μου.

Δεν ξέρω... Πέμπτη 9 Απριλίου; Πώς σου φαίνεται;

Τέλεια.

Ραφαέλ; Πάμε.

Πάρε.

- Ο παππούς; - Κοιμάται.

2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Ψυχολογικά και σωματικά είναι πολύ καλύτερα.

Τρώει καλά, έχει πολλές επισκέψεις. Κι αυτό είναι εξαιρετικό.

Και δεν έχει αναφέρει ξανά αυτό που έλεγε.

- Ο μπαμπάς σας είναι εκεί. - Ευχαριστώ. Καλή σας μέρα.

Γεια σου, μπαμπά.

Είσαι καλά; Καλή όρεξη.

Νομίζω ότι πρέπει να θαφτώ στο Παρίσι. Είναι προτιμότερο.

Αν ο Ραφαέλ θέλει να έρθει στον τάφο μου, θα είναι πιο εύκολο.

Είναι προτιμότερο για τον Ραφαέλ, για όλους μας.

Ξέχνα τους γονείς μου στο Ελμπέφ.

Μια χαρά είναι το νεκροταφείο του Μονπαρνάς.

Αρκεί να μην είμαι πολύ κοντά στην οικογένεια της μητέρας σου.

Τότε, δεν θα είσαι με τη μαμά.

Η μητέρα σου μπορεί να είναι μαζί μου.

Εγώ δεν θα είμαι με τους φρικτούς γονείς της!

- Γιατί τους μισείς τόσο πολύ; - Σου το έχω πει εκατό φορές.

- Όχι. - Σίγουρα.

Δεν ήρθαν στον γάμο μας, γιατί η κόρη τους...

παντρευόταν έναν ομοφυλόφιλο!

Μπούρδες!

Πρέπει να φύγω.

- Πού πας; - Στο μάθημα μποξ.

Ξέρεις ότι είσαι ο αγαπημένος μου γιος;

Μανύ, η Πασκάλ είπε ότι ο Ραφαέλ έχει κονσέρτο στα μέσα Απριλίου.

Δεν θα ήθελα να φύγω χωρίς να το δω.

Μπορούμε να αναβάλουμε λιγάκι την ημερομηνία της Ελβετίας;

Θα το φροντίσω.

Λοιπόν, έφυγα.

- Γεια σου, μπαμπά. - Αντίο.

Γεια σου, Ραφά μου. Ετοιμάζεσαι για το κονσέρτο;

- Έχεις άγχος; - Όχι.

Κούκλα μου, δεν έχεις πάει να δεις τον παππού.

Βαριέται τα κορίτσια. Μόνο τον Ραφαέλ αγαπάει.

- Μάθε κλαρινέτο. - Πολύ αστείο.

- Τι γιορτάζουμε; - Μάντεψε.

Η Ελβετίδα μού είπε πως μόλις νιώσουν ότι πλησιάζει ο θάνατος,

επιστρέφει η όρεξη για ζωή και ακυρώνουν τα πάντα.

Ακύρωσα το ξενοδοχείο και τα αεροπορικά εισιτήρια.

- Και την Ελβετίδα; - Όχι ακόμα.

Από την κλινική είναι.

Βάλ' το σε ανοικτή ακρόαση.

Μανύ, απίστευτο! Κατάφερα να τηλεφωνήσω μόνος!

Εγώ πάτησα τον αριθμό!

Τέλεια, μπαμπά! Μπράβο!

- Δεν με βοήθησε κανείς! - Είμαι με την Πασκάλ και τα παιδιά.

- Ξεχάσαμε κάτι. - Τι;

Πρέπει να ορίσουμε νέα ημερομηνία.

Πρέπει να το κάνουμε γρήγορα.

Αν χάσω τα λογικά μου, δεν θα μ' αφήσουν να το κάνω.

Στις 27 Απριλίου;

Εντάξει, μπαμπά.

- Έχεις γραπτή δήλωση; - Όχι. Δεν μπορεί να γράψει.

Η κυρία από την οργάνωση λέει ότι δεν είναι απαραίτητη.

Ίσως, αλλά είναι για τη γαλλική δικαιοσύνη.

- Μπορεί να μιλήσει; - Ναι, βέβαια.

Ηχογραφήστε τον ή βιντεοσκοπήστε τον.

- Αυτό να κάνετε πρώτα απ' όλα. - Εντάξει.

- Θα πάτε μαζί του στην Ελβετία; - Ναι.

Θα είμαστε μαζί του μέχρι το τέλος.

Ευχαριστούμε, θα σ' ενημερώσω.

Αντίο.

Αντίο, Ζορζ.

Εντάξει, ξεκίνα.

Αγαπημένα μου παιδιά, αγαπημένα μου εγγόνια...

Είχα το μεγάλο προνόμιο να ζήσω μια πλήρη ζωή.

Μια ζωή...

Μια ωραία ζωή.

Και τώρα που φτάνει στο τέλος της,

θέλω να σας αποχαιρετήσω...

και να ευχηθώ μια ωραία ζωή και σ' εσάς...

γεμάτη γνωριμίες και...

Αυτά.

- Πώς ήταν; - Θα κάνει μια χαρά.

Μανύ, ήρθε η ώρα να αποχαιρετήσω κόσμο, ε;

Πρόσεχε, μπαμπά. Δεν πρέπει να μαθευτεί πολύ.

Θα το πεις στη Σιμόν; Δεν την έχω ενημερώσει ακόμα.

Όχι, μπαμπά. Είναι δική σου απόφαση, όχι δική μου.

Ορίστε.

Σ' αφήνω.

Λοιπόν;

- Η Σιμόν είναι εντελώς αντίθετη. - Δεν εκπλήσσομαι.

Θα έρθει για να με κάνει να αλλάξω γνώμη.

- Από τη Νέα Υόρκη; - Ναι.

Σκέφτηκα κάτι, πριν φύγω για τη Βέρνη.

Θα ήθελα να δειπνήσω με τον Σερζ κι εσένα στο "Le Vοltaire".

Και να δω τον Τιερί για τελευταία φορά.

- Ποιος είναι ο Τιερί; - Αφού ξέρεις...

Ο γλυκός μου σερβιτόρος.

Μπορούμε να πάμε πριν, με τη μαμά.

Όχι!

- Γεια, Σύλβια. - Γεια, Εμμανουέλ.

- Πώς είστε; - Καλά. Η μητέρα σας ξεκουράζεται.

Μην την ενοχλήσετε. Θα πάρω κάτι χαρτιά απ' το γραφείο του μπαμπά.

Εδώ είσαι;

Η Σύλβια είπε ότι ξεκουραζόσουν.

Γεια.

Σου είπε ο μπαμπάς;

Ναι.

Ήταν πολύ συγκινημένος.

Εσύ;

Δεν νιώθεις πολύ θλιμμένη;

Όχι ιδιαίτερα.

- Θα πας στην Ελβετία; - Ναι. Με την Πασκάλ.

- Και τον Ζεράρ του. - Όχι.

Ο μπαμπάς δεν θέλει να τον ξαναδεί.

Έτσι λέει.

- Θέλεις να έρθεις μαζί μας; - Όχι.

Καλό ταξίδι.

Μαμά, γιατί δεν χώρισες τον μπαμπά μετά από όσα σου έκανε;

Τον αγαπούσα... η ανόητη.

Μαμά, γιατί δεν βάζεις ποτέ χρώμα;

Το γκρι είναι χρώμα, αγάπη μου.

Υπάρχουν πολλά χρώματα μέσα στο γκρι.

- Εδώ είναι! Τι κάνετε; - Γεια, Σιμόν. Πώς πάει;

- Πώς είναι η Νέα Υόρκη; - Ωραία.

- Χαίρομαι πολύ που σε βλέπω! - Πόσος καιρός!

Κορίτσια, έχω σοκαριστεί πολύ και έχω θυμώσει.

Γιατί, Σιμόν;

Ο Αντρέ μάς εξήγησε ότι δεν μπορεί να αλλάξει γνώμη.

Μπορεί, μέχρι την τελευταία στιγμή. Η Ελβετίδα ήταν σαφέστατη.

Και του το λέμε συνέχεια. Ε, μπαμπά;

Είπε ότι δεν τον αντέχετε άλλο.

Θεωρείτε πως αρκετά κράτησε και τον απειλήσατε να μην τον φροντίζετε.

Τι;

Είπες τέτοιο πράγμα;

Μπαμπά, κοίτα μας στα μάτια.

- Το είπες στ' αλήθεια; - Δεν ξέρω, μπορεί...

- Πώς μπόρεσες και είπες κάτι τέτοιο; - Για να με παρατήσετε ήσυχο.

Εμμανουέλ! Εμμανουέλ!

"Το Παπάρι..."

Μπράβο, μπαμπά.

Μας είπες ψέματα;

Άκου, Αντρέ. Σκέψου την οικογένειά μας.

Μετά από όσα ζήσαμε και αντέξαμε, δεν μπορείς να μου το κάνεις αυτό.

Πρέπει να συνεχίσεις να ζεις!

Η επιβίωση δεν είναι ζωή.

Τρία!

Τρία!

Διπλό!

Δύο!

Ένα, δύο, τρία!

Τώρα, τέσσερα!

Ωραία, πάρε ανάσα.

15 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

- Κοίτα τον παππού. - Τι;

Δεν θα ροχαλίσει, ελπίζω.

Με πολλές γνωριμίες και...

Αυτά.

Δεν αρκεί.

Η πρόθεσή του δεν είναι σαφής. Πρέπει να το ξανακάνετε.

Δεν μπορώ άλλο, είναι ανυπόφορος.

- Θα το κάνω εγώ αν θέλεις. - Όχι, προτιμώ να το κάνω εγώ.

Και δώστε το βίντεο στον συμβολαιογράφο σας.

Μην του πείτε περί τίνος πρόκειται, αλλιώς θα είναι συνεργός σε έγκλημα.

Και θα προτιμούσα να μην τον συνοδεύσετε.

Να πάει μόνος.

Αλλά μπορούμε να πάμε να τον βρούμε, να είμαστε δίπλα του;

Καλύτερα να φτάσετε... μετά.

- Μετά; - Ναι, μετά.

Έχει δίκιο.

- Μ' ακούς; - Ναι.

- Μιλούσες για ένα διαμέρισμα. - Ναι, αυτό μου είπε εκείνη.

Θέλει να είμαστε εκεί στις 3 η ώρα για τα τυπικά.

Το ασθενοφόρο θα πάρει τον μπαμπά από την κλινική,

την Τετάρτη 26 του μήνα, στις 10:30 μ.μ.

Και οδηγώντας ήρεμα, θα φτάσουν στη Βέρνη το επόμενο πρωί.

Το συνειδητοποιείς;

- Τι; - Τι κάνουμε για αυτόν.

Φαντάσου να το πρότεινε στον Σκατιάρη.

Πώς θα αντιδρούσες; Θα ήσουν έξαλλη!

- Μα είμαι έξαλλη. - Κι εγώ είμαι έξαλλη.

Είδαμε τον δικηγόρο και λέει...

πως με τις βλακείες που είπες στην ξαδέρφη σου και σε όλους,

είναι πολύ επικίνδυνο για εμάς να σε συνοδεύσουμε.

Αν θέλεις πραγματικά να πας, πας μόνος κι ερχόμαστε αργότερα.

Το προτιμώ αυτό.

Εγώ φεύγω, γεια.

- Τι έπαθε; - Δεν αντέχει άλλο. Το καταλαβαίνεις;

Ποτέ δεν κατάλαβα την αδελφή σου, παρά μόνον στη μουσική.

Τι λέει για το σχέδιό μου ο Ζορζ;

Δεν θα το ζητούσε απ' τα παιδιά του, θα έβρισκε μόνος του την άκρη.

Σε έναν μήνα, κλείνω τα 85.

Δεν μπορώ σχεδόν να κινηθώ πια...

ούτε να κάνω τις πιο απλές, καθημερινές κινήσεις.

Δεν μπορώ να απολαμβάνω όσα αγαπούσα.

Δεν μπορώ πια να ταξιδεύω μαζί σου Ραφαέλ, εγγονέ μου.

Δεν θα μπορώ να σου προσφέρω τίποτα.

Αν ήμουν δέκα χρόνια νεότερος, θα έδινα μάχη, ίσως.

Ίσως και όχι.

Όμως, είμαι σίγουρος...

ότι δεν θέλω αυτή τη ζωή, σ' αυτή την κατάσταση.

Δεν με ενδιαφέρει.

Αρκετά έζησα έτσι.

Θέλω να πεθάνω.

Αυτή είναι η επιθυμία μου.

Μπαμπά...

Είδα ένα περίστροφο στο γραφείο σου.

Α, ναι...

Το είχα εξαιτίας του Ζεράρ.

Τι κάνεις εδώ;

Νόμιζα ότι είχες φύγει. Όλα καλά;

Αποφάσισα να μην έρθω μαζί σου στη Βέρνη.

Εμμανουέλ, πρέπει να μείνω με τον Ραφαέλ και τη Νοεμί.

- Μη μου θυμώνεις. - Σου θυμώνω.

Θα πρέπει να τους δώσω απαντήσεις.

Αλλά θα είμαι μαζί σου στα υπόλοιπα.

25 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

- Ευχαριστούμε πολύ. - Γεια σας, κ. Μπερνχάιμ!

Τα λέμε αργότερα.

Θα πάρω δύο ορεκτικά, σαλάτα με μανιτάρια και το φουά γκρα.

- Πολύ ωραία. - Ορεξάτη, όπως πάντα.

Ούτε καν.

- Και το Μπορντώ μου, Τιερί. - Ασφαλώς.

Αυτός είναι ο Τιερί.

Ήρεμα μπαμπά.

Ευχαριστώ, Τιερί.

Σερζ, πώς πάει στο μουσείο κινηματογράφου;

Τέλεια, αύριο ξεκινάμε μια μεγάλη ρετροσπεκτίβα στον Μπουνιουέλ.

Θα ήθελα πολύ να ξαναδώ την ταινία,

όπου κάτι παιδιά χτυπούν έναν ζητιάνο.

"Lοs Olvidadοs."

Θαυμάσια.

-Στην υγειά σου Αντρέ. -Στην υγεία σου, αγόρι μου.

- Στην υγειά σου, μπαμπά. - Στην υγειά σου, κόρη μου.

Το τελευταίο μας γεύμα.

Με συγχωρείτε.

Με συγχωρείτε.

- Ορίστε. - Ακριβώς αυτό που ήθελα.

- Θα ήθελα κι άλλες πατάτες. - Φυσικά.

Αντρέ; Πώς είστε;

Καλά, καλά.

Τα λέμε στο Μπαϊρόιτ το καλοκαίρι;

- Όχι αυτό το καλοκαίρι. - Τι κρίμα...

Ελπίζω να τα πούμε σύντομα, πάντως.

- Σίγουρα. - Αντίο.

Αδύνατον να θυμηθώ ποια είναι αυτή η γριά!

Και το επιδόρπιο!

- Η μους σοκολάτα, Αντρέ. - Υπέροχα.

Ευχαριστώ, Τιερί.

- Φεύγω, σας αφήνω μόνους. - Κιόλας;

- Τα λέμε αύριο... - Που είναι η μεγάλη μέρα.

Τα λέμε αύριο, αγόρι μου.

Τα λέμε μετά, αγάπη μου.

Μπαμπά... φοβάσαι;

- Τι πράγμα; - Να πεθάνεις.

Εντελώς καθόλου.

Είμαι έτοιμος.

Θέλεις να δεις τη μαμά πριν φύγεις;

Με την καρδιά της από τσιμέντο...

Για ποιον λόγο;

Είναι ήδη πεθαμένη η μητέρα σου.

Είσαι όμορφη σήμερα. Σου πάει πολύ το κόκκινο.

Ευχαριστώ.

Ήσουν πολύ άσχημο παιδάκι.

- Ναι, Πασκάλ; - Κοιμάσαι;

Βλέπω τηλεόραση. Εσύ;

Δεν μπορώ να κοιμηθώ. Τι βλέπεις;

Μία ταινία τρόμου, με αίματα.

- Και είναι ωραία; - Μου αρέσει πολύ.

26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

- Πασκάλ, δεν είσαι με τον μπαμπά; - Είναι μ' αυτόν.

- Με ποιον; - Με τον ζιγκολό του.

- Ο μπαμπάς ζήτησε να τον αφήσουμε. - Πριν από πόση ώρα;

Πριν από μία ώρα.

- Λοιπόν; - Ας τους αφήσουμε λίγο ακόμα.

Μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο...

- Σερζ; - Όχι, ευχαριστώ.

Να τος.

- Καλησπέρα. - Καλησπέρα, Ζεράρ.

Πάρε με αύριο για να μου πεις τα νέα.

Ναι, φυσικά.

- Μου το έδωσε. - Ποιο;

- Το κατάφερε; Το πήρε; - Ναι.

Στα τσακίδια.

Ο Ζεράρ ήθελε να έρθει στο ασθενοφόρο, αλλά αρνήθηκα.

- Δεν θέλω κλάματα. - Θέλεις λίγο, μπαμπά;

- Τι είναι; - Ουίσκι.

Όχι, θα με χαλάσει.

Πρέπει να πηγαίνω. Αντίο, Αντρέ.

Αντίο, αγόρι μου.

Να μου τηλεφωνήσεις.

Καλή δύναμη.

- Έφερες το κοστούμι μου; - Ναι.

- Το μετάλλιο της Λεγεώνας της Τιμής; - Ναι, μπαμπά.

Κυρίες μου, μπορώ να σας μιλήσω;

Ερχόμαστε, μπαμπά.

Μου τηλεφώνησαν από την αστυνομία.

- Αλήθεια; - Έγινε μία καταγγελία.

Για ποιον λόγο;

Ο πατέρας σας θα έφευγε απόψε με ασθενοφόρο για την Ελβετία.

Το γνωρίζετε;

Ξέρουμε ότι θα ταξιδέψει στην επαρχία, για προσωπικά του θέματα.

Έχει το δικαίωμα να βγει έξω, σωστά;

Φυσικά, κανείς δεν τον εμποδίζει.

- Παρά μόνον η αστυνομία. - Ποιος κάλεσε την αστυνομία;

Δεν ξέρω, δεν μου είπαν.

Πρέπει να κάνουμε μερικές ερωτήσεις στον πατέρα σας.

Περιμένετε εδώ. Με συγχωρείτε.

- Η σιχαμένη Αμερικανίδα ξαδέρφη! - Λες να το έκανε η Σιμόν;

- Σίγουρα. - Μα γύρισαν στη Νέα Υόρκη.

Ίσως και όχι.

Ας το ακυρώσουμε. Ο μπαμπάς δεν θα θυμώσει, δεν φταίμε εμείς.

Πρέπει να ακυρώσουμε το ασθενοφόρο, δεν μπορεί να έρθει εδώ.

- Κυρίες μου, μπορείτε να περάσετε. - Ευχαριστούμε.

- Μα τι συμβαίνει; - Μας κατήγγειλαν στην αστυνομία.

- Ποιος; - Σε τόσο κόσμο το έχεις πει!

Ίσως δεν μπορείς να φύγεις, μπαμπά. Θα σε εμποδίσει η αστυνομία.

- Δεν το πιστεύω! Αδύνατον! - Πρέπει να τον βγάλουμε τώρα έξω.

- Είναι φρικτό! - Μπαμπά, ηρέμησε!

Ναι, εγώ είμαι.

Όχι, θέλουμε να βγάλουμε τον πατέρα μας για φαγητό.

Έχουμε το δικαίωμα, νομίζω.

Πολύ καλά.

Όχι, δεν χρειάζεται. Θα της το πω εγώ.

Ευχαριστώ, αντίο.

Πρέπει να πάμε και οι δύο στο Τμήμα στις 9 η ώρα.

Πάω στη ρετροσπεκτίβα του Μπουνιουέλ.

Δεν είναι κανείς στης Πασκάλ.

Πήγαινε, περίμενε το ταξί, πλήρωσε και ανέβασε τον μπαμπά στο σπίτι.

Σε παρακαλώ, είναι σημαντικό. Σ' ευχαριστώ, αγάπη μου.

Πηγαίνετε στον Οδό ντε Μουλέν 10, παρακαλώ.

Τα λέμε, μπαμπά.

- Αντίο. - Γεια σας, ευχαριστούμε.

Τι κάνεις;

Σβήνω όλα τα μηνύματα της Ελβετίδας.

Δίκιο έχεις.

- Βρομάμε ουίσκι. - Διάολε. Έχω ό,τι πρέπει.

Τέλεια.

Καλησπέρα... Θέλουμε να δούμε την Αστυνόμο Πίτερσεν.

- Είστε οι αδελφές; - Ναι.

- Αστυνόμε Πίτερσεν; - Ναι; Καλησπέρα, κυρίες μου.

Είστε οι κόρες του κ.Μπερνχάιμ;

Έγινε μία καταγγελία και σας καλέσαμε για ανάκριση.

Δεν κατηγορείστε, αλλά καλό θα είναι να απαντήσετε στις ερωτήσεις μας.

- Τι κινδυνεύουμε να πάθουμε; - Πέντε χρόνια φυλάκιση.

Και 75.000 ευρώ για μη παροχή βοήθειας σε άτομο που διατρέχει κίνδυνο.

Άρθρο 223-6 του Ποινικού Κώδικα.

- Με συγχωρείτε, πρέπει να απαντήσω. - Παρακαλώ, Ζορζ.

Καταγγελία;

- Δώσε μου την Αστυνόμο. - Μην κλείσεις.

Ο δικηγόρος, κ. Κιεζμάν, θέλει να σας μιλήσει.

Καλησπέρα.

Το ξέρω, σας τη δίνω. Καλό σας βράδυ.

Θέλει να σας μιλήσει.

Εμμανουέλ, πες την αλήθεια.

- Πρέπει να πείτε το ίδιο πράγμα. - Εντάξει.

- Και κάλεσέ με αν χρειαστεί. - Ευχαριστώ.

Θα χωρέσει;

Δεν χωράει.

Καταστράφηκα! Έπρεπε να είχα αυτοκτονήσει!

Ήρεμα, Αντρέ. Όλα θα πάνε καλά.

- Το καρότσι δεν χωράει στο ασανσέρ. - Είσαι σίγουρος;

- Ναι. Τι κάνουμε; - Πηγαίνετε απέναντι, στο καφέ.

Δεν μπορούμε...

Δεν μπορώ να μιλήσω, είμαι στο Τμήμα.

Γιατί το ζήτησε από σας ο πατέρας σας;

Επειδή είμαι η κόρη του.

Δική του ήταν η επιθυμία να πεθάνει;

- Πότε σας το ανέφερε πρώτη φορά; - Τον Σεπτέμβριο, νομίζω.

- Μίλησε για αυτό και σε άλλους; - Στη μητέρα μου, σε μια ξαδέρφη...

Και σε στενούς φίλους του, υποθέτω.

Γιατί δεν αρνηθήκατε να βοηθήσετε;

Αδύνατον να αρνηθείς οτιδήποτε στον πατέρα μου.

- Προσπαθήσατε να τον μεταπείσετε; - Ναι.

Είναι ξεροκέφαλος.

Πώς ήρθατε σε επαφή με την ελβετική οργάνωση;

Η αδελφή μου το έκανε μέσω διαδικτύου, νομίζω.

Μία φίλη μού μίλησε γι' αυτούς.

- Ποιος κληρονομεί τον πατέρα σας; - Εμείς. Η αδελφή μου κι εγώ.

- Η περιουσία των γονιών σας; - Από κοινού.

Ο ρόλος της μητέρας σας σε όλα αυτά;

Κανένας.

Κανένας... Είναι πολύ άρρωστη.

Ποια είναι η απόδειξη της απόφασης του πατέρα σας;

Η αδελφή μου τον τράβηξε βίντεο με το κινητό της.

Ποιος έχει το βίντεο;

- Ο συμβολαιογράφος. - Ποιος το παρέδωσε;

Η αδελφή μου.

Τι ώρα θα έφευγε ο πατέρας σας;

Το ασθενοφόρο θα ερχόταν στις 10:30.

- Πού βρίσκεται τώρα; - Στο σπίτι μου.

Θα καλέσω τον εισαγγελέα τώρα. Δεν θ' αργήσω.

- Είσαι καλά; - Ναι, εσύ;

- Πτώμα. - Κι εγώ.

Με συγχωρείτε.

- Θα μας πείτε ποιος μας κατήγγειλε; - Δεν έχω το δικαίωμα να σας πω.

Δεν πιστεύω ότι το έκανε κάποιος απ' την οικογένεια. Ούτε οι ξαδέρφες.

Ίσως η κλινική, για να είναι καλυμμένη.

Ξέρω.

- Ποιος; - Ο Σκατιάρης.

Κύριε, σε εσάς έκανα την καταγγελία κατά του Ζεράρ Μπουαρόν;

- Θυμάστε; - Εγώ δεν σας είπα τίποτα.

Μίλησα με τον εισαγγελέα. Μπορείτε να φύγετε.

Χαλαρώστε.

Είμαι ελαφρύς σαν φτερό!

- Σερζ, τι έπαθες; - Συγγνώμη, Αντρέ.

Δεν πειράζει.

- Περιμένετε... - Είναι ευχάριστο.

- Περιμένετε... - Έτσι και μας έβλεπε η Εμμανουέλ...

Εντάξει, μπορείτε να έρθετε. Στο σπίτι μου, Οδός ντε Μουλέν 10.

- Σε πόση ώρα; - Σε μισή.

Το καρότσι του μπαμπά.

Καλώς τες.

- Πού είχατε πάει; - Στο Τμήμα, εξαιτίας σου.

Μην πεις τίποτα, ούτε στους οδηγούς.

- Δεν ήταν πολύ δύσκολο, ελπίζω. - Έπαθε πανικό, όπως κι εγώ.

- Αλλά όλα πάνε καλά. - Συγγνώμη. Πήγαινε να κοιμηθείς.

- Είναι εδώ η Πασκάλ. - Όπως θες, αγάπη μου.

Σ'ευχαριστώ.

Δεν απαντάει.

Λοιπόν, μπαμπά... Θα φύγεις.

Αλλά αν ο Ζορζ το θεωρήσει επικίνδυνο,

θα επιστρέψεις εδώ με το ασθενοφόρο.

Αποκλείεται να επιστρέψω εδώ!

Ήρθαν!

Επιτέλους!

- Καλησπέρα, περάστε. - Καλησπέρα, κ.Μπερνχάιμ.

- Έλπιζα να είστε εσείς. - Πιστοί στο πόστο μας!

Αυτό, για τα σύνορα.

Κι αυτό, για το άτομο που θα σας υποδεχθεί στη Βέρνη.

Πάμε, παιδιά;

Ένα, δύο, τρία...

Προσοχή.

Περιμένετε! Μανύ! Ξέχασα τα υπνωτικά μου στην κλινική.

- Σου πήρα Stilnοx, για το ταξίδι. - Όχι, τώρα αμέσως.

Μπαμπά...

Αν συμβεί το παραμικρό, έχετε τα τηλέφωνά μας.

Ναι, μην ανησυχείτε.

Όλα παίρνουν τον δρόμο τους.

Δώσε μου το καρότσι.

Ευχαριστώ.

- Να πάω πρώτη; - Ναι, βέβαια.

Είμαι πολύ καλά εδώ.

Ωραία.

Μην το πεις στην αδελφή σου, αλλά αυτή η ιστορία...

θα ήταν πολύ ωραίο θέμα για ένα απ' τα μυθιστορήματά της.

Είσαι χαζός!

Αντίο, μπαμπά.

Έλα.

Σου πάει το μπλε.

Είσαι όμορφος.

Είναι χαριτωμένοι οι οδηγοί μου.

Μπαμπά...

Όχι κλάματα...

Αντίο, κόρη μου.

Αντίο, μπαμπά.

Κάτι τελευταίο.

Τι;

Θα ήθελα...

Θα ήθελα να προσπαθήσετε να μάθετε...

ποιος μου την έκανε.

- Να του πούμε; - Όχι.

Σ' το υποσχόμαστε, μπαμπά.

Κόρες μου...

- Καληνύχτα, κυρίες μου. - Αντίο.

Είσαι καλά; Μεθυσμένη;

- Μπορώ να κοιμηθώ εδώ; - Φυσικά. Και τα παιδιά;

Θέλω να μείνω μαζί σου.

Είναι με τον πατέρα τους.

Λοιπόν, τι κάνουμε;

- Ευχαριστώ. - Θα καλέσω τις κόρες σας, να ρωτήσω.

Η απόφαση είναι δική μου, όχι δική τους.

- Έπρεπε να μας το είχατε πει. - Και τι σε νοιάζει εσένα;

Είμαι μουσουλμάνος, είναι ενάντια στη θρησκεία μου.

Δεν με παρατάς μ' αυτές τις αηδίες!

Εγώ είμαι Εβραίος. Σκασίλα μας οι θρησκείες!

Εγώ όχι, λυπάμαι. Το ταξίδι σταματάει εδώ για μένα.

Εσύ είσαι θρήσκος;

Λίγο...

Ξέρεις να οδηγείς;

Γιατί το κάνετε αυτό, κ. Μπερνχάιμ;

Γιατί θέλετε να πεθάνετε; Είναι ωραία η ζωή.

- Γεια σου, μωρό μου. - Είσαι καλά;

- Η αδελφή σου κοιμήθηκε εδώ; - Ναι. Τα ήπιαμε, χθες βράδυ.

Καλά κάνατε.

Με την Πασκάλ πιστεύουμε ότι μας κατέδωσε ο Ζεράρ.

Γιατί να το κάνει αυτό; Για να εκδικηθεί;

Για να εμποδίσει τον μπαμπά να φύγει. Από αγάπη.

- Είμαι εδώ. - Το ξέρω.

- Η κα Μπερνχάιμ; - Ναι.

- Αυτή είναι; - Ναι.

Βάλε την σε ανοιχτή ακρόαση.

Περίμενε.

Ο πατέρας σας είχε πολύ καλή διάθεση.

Πήρε την πρώτη δόση χωρίς κανένα πρόβλημα.

Και έπειτα, τη δεύτερη, που τη βρήκε πολύ πικρή.

Είπε ότι προτιμούσε τη σαμπάνια.

Έπειτα, βάλαμε μουσική.

Μία σονάτα για πιάνο του Μπραμς.

Και αποκοιμήθηκε.

Γαλήνια.

Και ήσαστε μαζί του, όταν...

Ναι, όλα πήγαν καλά.

Του κρατούσα το χέρι. Το αριστερό χέρι.

Δεν χρειάζεται να έρθετε.

Ήρθε η αστυνομία, θα έρθουν απ' το γραφείο τελετών.

Όλες οι τυπικές διαδικασίες έχουν γίνει.

- Αντίο σας. - Αντίο, κυρία Μπερνχάιμ.

Λοιπόν;

Είπε, "Όλα πήγαν καλά".

OCR-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ VaVooM

Βασισμένο στο βιβλίο της Εμμανουέλ Μπερνχάιμ

Απόδοση Διαλόγων Μελισσάνθη Γιαννούση