Original subtitles

PROLOOG

Je begint dit vast saai te vinden.

Praten over werk is nooit saai.

Laten we gelijk beginnen.

Natuurlijk. -Oké.

Hallo.

Liam Somers' verhaal over de patriarch van een rouwende familie...

wordt het meest opvallende debuut van het jaar genoemd.

We gaan met de auteur in gesprek.

Fijn dat je er bent, Liam. -Fijn dat ik mocht komen.

Ik wilde beginnen met je inspiratie voor het boek.

Waarom wilde je dit verhaal vertellen?

Hallo? -Met Hattie van het bureau.

Ik heb een les. Kan het wachten?

Die is afgezegd. Er is iets voor je.

Schrijvers noemen zich 'n ochtendmens...

of een avondschrijver.

Zo zie ik het niet.

Als je schrijft, schrijf je. Zo simpel is het.

Je kunt het niet uitstellen of negeren, het moet eruit.

Wat trouwens een vereiste is om te schrijven.

Je hebt geen keus.

Je moet schrijven.

Als ik wist waar ideeën vandaan kwamen...

had ik meer geschreven en veel meer betaald gekregen.

En ik heb veel geschreven en heb het niet slecht gehad.

Maar het korte antwoord is: geen idee.

Ik ken obsessieve schrijvers.

'Hoe zeg ik iets origineels? Zeg ik iets unieks?'

Helaas. Er zijn geen nieuwe ideeën.

De meeste schrijvers weten dat.

En zo niet, dan komt dat nog.

De gemiddelde schrijver probeert origineel te zijn.

Ze falen altijd.

Goede schrijvers lenen van beteren.

Echt grote schrijvers stelen.

DEEL 1

Goedemorgen. -Goedemorgen.

Mr. Sommers. -Liam.

Loopt u maar mee.

Daar is hij.

Zal ik dat meenemen? -Dank je.

Ik ben Liam.

Jij bent Bertie. -Je hebt je huiswerk gedaan.

En je ouders?

Die zijn in het huis. Hoezo?

Ik spreek de ouders meestal eerst.

Het is wel goed.

Ik kan mijn vader halen.

Ik wil niet storen.

Je wilt hem toch ontmoeten? -Het is oké.

Hij zit gewoon te schrijven. -Laat maar.

Oké.

Waar werken we aan? -We werken aan tragedies.

Modern of klassiek? -Je hoeft de pagina's niet om te slaan.

Gefeliciteerd, trouwens.

Engelse literatuur is heel populair.

Oxford neemt niet veel kandidaten.

Je test was vast indrukwekkend.

Maar zo'n test zegt niet alles.

De gesprekken, de examens, ze zijn allemaal anders.

Je moet kritisch leren denken op een manier die je nog niet kent.

Als een soort huisstijl.

Ze nieten ook papier in Oxford, toch?

Doe dat in de huisstijl.

Liam? -Mrs. Sinclair.

Hélène.

Fijn dat je zo snel kon komen.

Je cv was indrukwekkend. Het bureau is vol lof over je.

Dat is aardig van ze.

Ik mag hopen dat het waar is.

U heeft een prachtig huis. -Dank u.

Echt een zomerhuis.

Dit is de leeskamer. Meestal ben ik hier alleen.

We komen niet vaak door de voordeur. Er is een achterdeur.

Dit is prachtig.

Bedankt.

Heeft u dit gemaakt?

Het voelt... spiritueel.

En je kent Ellis.

Je dekt vanavond voor vier.

Ja, Mrs.. Heeft u speciale wensen?

Ik ben veganist. -Geweldig.

Dit is m'n favoriete aankoop.

Gekocht van de kunstenares, toen ze de Turner niet won.

Een soort troostprijs.

Ze is nu geliefd bij verzamelaars, maar ik heb haar ontdekt.

Het is een bewerking van Bernini's Apollo en Daphne.

Ken je het? -Ik ken het verhaal.

Ik durfde het nooit te verkopen. -Waarom zou u?

Ik ben curator. Ik mag niet sentimenteel worden.

Wil je iets drinken? Je lust vast een biertje.

Liam is cum laude afgestudeerd.

Waarom geeft hij dan bijles?

Dat is vast een roeping. Hij wil z'n kennis en ervaring delen.

Bertie blijft het laatste semester hier.

Om zich te richten op z'n toelatingsexamens.

Het leek u het beste.

Die school heeft je wel genoeg teleurgesteld.

Ik wilde geen risico nemen.

Je moet wel goed zijn.

Goedenavond.

Goedenavond, lieveling.

Hoe gaat het, Bert?

Liam, toch? -Ja, Mr. Sinclair.

Bedankt.

Je bent op de juiste dag gekomen. Ellis is goed in lamsvlees.

Bedankt.

Muziek.

Gister draaiden we ook al Rachmaninov.

Geef me drie goede redenen om niet naar hem te luisteren.

Dan krijg je je zin.

We vragen het aan onze gast.

Wat vind je van Rachmaninov?

Hij was de laatste grote Russische, romantische componist.

Bekender van zijn pianoconcerten dan van zijn symfonieën.

Zijn...

Hij was de dirigent van het Bolsjoj tijdens de Russische Revolutie.

Ze bedoelde: Wat vond je van de muziek?

Ik weet niet...

Die ken ik niet.

Rachmaninov dus.

De laatste grote Russische romanticus.

Wat hebben jullie vandaag gedaan?

Voornamelijk Hamlet.

Heb je de manuscript-editie bekeken?

Ik heb een paar artikelen.

Ik kan een leeslijst maken.

Bedankt. -Bedank hem als je toegelaten bent.

Als je toegelaten wordt.

We moeten over de les praten.

Bertie heeft vast... -Vast wel.

Daarom bespreken we het na het eten.

Wacht na het eten maar in de salon.

Liam.

Je ligt eruit.

We willen dat je blijft.

Is dit van het bureau?

Dat hebben we niet meer nodig.

We werken op persoonlijke basis.

Er zijn weleens incidenten geweest.

Met gasten? -Met het personeel.

We hebben geen leraar meer nodig.

We willen jullie relatie niet schaden.

Bertie moet iemand hebben die het Engelse systeem kent.

Ik heb in het buitenland gestudeerd. Z'n vader studeerde niet.

Geheimhouding.

Hij is beschermend.

Het is bijna af, zegt hij.

Vijf jaar na de vorige.

Je proefschriftonderwerp. Staat op je cv.

Je rapporteert na elke les aan mij over Bertie's vooruitgang.

Je vindt me wel.

Hij moet toegelaten worden.

Hij weet niets van de scriptie. Toch, Mrs. Sinclair?

Hij zou vast gevleid zijn. Maar je bent hier niet voor hem.

Morgen.

'Van de mooiste schepsels willen we meer.

Opdat de roos der schoonheid nooit zal sterven.

Maar de rijperen vervagen, en een tere loot de stam naar eer bewijst.'

Je leest de sonnetten. -Je hebt een gedicht geleerd.

Ik ken het uit m'n hoofd.

Heb je een fotografisch geheugen? -Niet echt.

Woorden zetten iets in gang.

Wat ik lees, onthoud ik.

Dat heb je geleerd. -Probeer maar.

Te zijn of niet te zijn.

Dat kan beter.

'De geborene, ooit in het licht...

kruipt naar volwassenheid. Eenmaal gekroond...

strijdt de verduistering tegen zijn glorie.

De tijd die ooit heeft geschonken, neemt het geschenk terug.

De tijd brengt...' -Oké, je kent een trucje.

Ik snap het.

Leuk voor jou, maar ik heb er niks aan.

Pak de leeslijst eens.

Moet ik het voor je opschrijven?

Hoe ging het?

Vooral onafhankelijk onderzoek.

Doe je dat vaker zo?

Dat verschilt.

Voor een student zo slim als Bertie werkt onafhankelijkheid goed.

Jij bent de best denkbare hulp.

Hij moet je benutten. Waarom ben je anders hier?

Daar zorg ik wel voor. -Mooi.

Dat is Tsjaikovski, hè?

Juni, uit De Seizoenen.

Je kende toch geen klassieke muziek?

Ik ben het aan het leren. -Ik ook.

Speel jij als enige piano?

Bertie vroeger ook.

En prachtig ook.

Z'n broer schreef.

Vooral korte verhalen. Net als jij.

Hij lijkt op z'n vader.

Hij heeft graag iemand in de buurt.

Een amanuensis. Dat was ik ooit.

We praten niet over z'n werk. We praten niet over Felix.

Hou je aan die regels en alles komt goed.

Natuurlijk.

GROTE SCHRIJVERS STELEN

Grote schrijvers stelen.

Is het onvermijdelijk dat er elementen

uit je privéleven opduiken in je werk?

U heeft een grote persoonlijke tragedie meegemaakt...

en ik vraag me af of het verlies van uw zoon...

direct invloed heeft gehad op uw werk.

Als ik direct uit m'n leven putte, zou ik memoires schrijven, geen fictie.

Maar heeft het mijn schrijven beïnvloed?

Dat wel.

In zoverre als een verlies je leven beïnvloedt.

Een kind verliezen is...

een deel van jezelf verliezen...

Je blijft achter met een gevoel van onrecht.

Alsof je beroofd bent.

En als ze zelfmoord plegen...

word je...

gedwongen tot het ondenkbare.

Je rouwt om het kind en zijn moordenaar.

Maar als je het me serieus vraagt, en ik hoop van niet...

of de dood van m'n zoon me inspireerde om te schrijven...

dan zeg ik nee. Ik ga niet over z'n dood schrijven.

Ik ga ondanks z'n dood schrijven.

En dan zul je je roman krijgen.

Mr. Sinclair...

Vanavond alleen familie.

Het gastenverblijf wordt opgeknapt.

Prima. Tot morgen. -Deur dicht graag.

DEEL II

Goedemorgen. Kan ik u ergens mee helpen?

De koffie is op.

Dat is niet de bedoeling. Ik zal meteen nieuwe zetten.

Ik ga koffie halen.

Fijn dat je jezelf nuttig maakt.

Verdomme.

Alles in orde, Mr. Sinclair?

Heb je geen les? -Bertie zet alles klaar.

De printer.

Wat probeert u te doen? -Iets uitprinten.

Mag ik?

De printer is het probleem, niet dat ding.

M'n vader werkte in de IT. -De zonden van de vader.

Ik weet een en ander, ja.

Bedankt.

Dat is Winterson. -Neem me niet kwalijk?

'Loze ruimte en lichtpunten.' Jeanette Winterson.

Uit Sexing the Cherry.

'Zelfs de meest solide en echte dingen...

de meest geliefde en de bekendste, zijn handschaduwen op de muur.

Loze ruimte en lichtpunten.'

Goed gezien.

Doet u onderzoek?

Doe de deur achter je dicht.

Laat Bert niet wachten.

Hij is sterk, Mr. Sommers. -Bedankt.

Ik heet Liam. -Weet ik.

Het kan nuttig zijn als ik mag lezen wat je schrijft.

Nuttig voor wie?

Nee, Liam.

Raak de knoppen niet aan.

Waarom niet?

Dat is rododendron. Ben je nog nooit in een tuin geweest?

Niet iedereen heeft zulke tuinen.

Er zitten gifstoffen in het sap.

Wil je er een?

Oké.

Proost.

Het is onkruid.

In de buurt ervan groeit niks.

De wortels wurgen alles wat ze aanraken.

Het is best slim.

Felix was erdoor geobsedeerd.

Rododendron.

De rozenboom.

Dat is oud-Grieks.

Ze zijn prachtig.

Het ging hem om iets anders.

O, nee.

Verdomme.

RODODENDRON, ROZENBOOM

Mr. Sommers.

Uw wasgoed is iets vertraagd.

Ik heb schone kleren voor u.

Ik leg ze hier neer, als dat goed is.

Dat doe ik wel. -Nee, nee.

Het is in orde, Mr. Sommers.

U wordt bij het diner verwacht.

Het spijt me, Liam. We hadden je moeten waarschuwen.

De stroom valt vaker uit als het stormt.

Het is hier afgelegen.

'En er was...'

Bezwaren tegen Beethoven?

Jullie zijn toch niets verloren in de storm?

Ik niet.

We boeken vooruitgang, volgens mij.

In dat geval moet ik je vanavond even lenen.

M'n computer doet weer raar. Dat vind je toch niet erg?

De les voor morgen is toch klaar.

Mooi.

Liam is ook schrijver.

Heb je Bertie je stukken laten zien?

Nee. Ik heb de roman gezien.

Toren 24. Dat is de werktitel.

Het is best goed.

Net een Sinclair.

Daarom brandt de bureaulamp 's nachts.

Ik heb er lang niet aan gewerkt. Het is nog niet af.

Waarom heeft Bertie het?

Bedankt. -Kom na het eten langs.

Je weet waar ik zit.

Ze staan je goed.

Felix' kleren.

Dit ding bezwijkt als het stormt. Mijn werk moet veilig zijn.

Je hebt toch meerdere back-ups?

Dat deden mensen altijd voor me.

Maar nu niet meer.

Zulke mensen zijn te nieuwsgierig.

Hij vraagt om het wachtwoord. -Oké.

Ik kan de back-up in de Cloud zetten.

Absoluut niet. Ik geef mijn werk niet gratis weg.

Er is nog een server actief.

Is die hier? -O, dat is hiernaast.

Die hoorde bij de studeerkamer. Overbodige ruimte.

Moet ik hem uitzetten? -Nee, laat maar draaien.

Oké.

Nu is hij veilig voor de volgende storm.

Welterusten, Mr. Sinclair. -Dat was snel.

Whisky?

Ga zitten.

Als je dit echt wil gaan doen...

is er één vrolijke gedachte die je moet vasthouden...

als je begint te schrijven.

Of je nou leest, eet, drinkt, neukt, wat dan ook.

Eén eenvoudige gedachte.

Goede schrijvers lenen.

Geweldige schrijvers stelen. -Ben je een fan?

Ik heb een nieuwe roman. Een tijdje geleden begonnen.

Ik ben er bijna.

Wil je helpen met de laatste loodjes?

Om het verhaal te bewaken, en wat vermaak te bieden.

Dat kan heel nuttig zijn.

Iemand die los van het werk staat.

Liefst geen schrijver. Geen echte.

Je vergeet snel dat het een spel is.

Ik wil je niet afleiden van Bert.

Dat zou u niet doen. -En ik betaal natuurlijk.

Doe je mee?

We gaan een dief van je maken.

Hoe heet het?

Rozenboom.

Wat vind je ervan?

Geweldig.

Waar hadden jullie het over?

Ik zal niks verklappen.

Ben je verdwaald?

Ah, de afwezige moeder.

Waar gaat het over?

Hoe het met Bertie is.

Natuurlijk. Het wonderkind.

Het wordt een latertje.

Kom je even langs? -Natuurlijk, schat.

Je zult je vrienden en familie moeten opofferen.

Als je begint aan een roman, en die band met jezelf aangaat...

sta je er alleen voor.

Alleen met je ambacht en je talent.

Wat is dat? -Een essay van je.

Dit is goed, Bertie.

Had ik dit maar bedacht.

Je leeslijst hielp.

Hoe kan ik het beter maken?

In je conclusie kun je Shakespeare in verband brengen met Hippolytus.

Mag je zulke verbanden leggen?

Tussen teksten en genres?

Het zijn heel andere dingen.

Sorry, maar er zijn geen nieuwe ideeën.

Op onze Alexander en onze Aristoteles.

De meeste schrijvers accepteren dat.

Maar ze zullen wel moeten.

EINDE

TOREN 24 DOOR LIAM SOMERS

Wil je daar even naar kijken?

Flower-Gathering is top.

Uit A Boy's Will.

'Ben je dom omdat je me niet kent of dom omdat je me wel kent?'

Goed gezien. Kom binnen.

Alles is in orde.

De server hiernaast staat nog aan.

O, laat maar. Die slaapt.

Ik kan hem uitzetten. -Laat maar.

Heeft je vader je dat geleerd?

Ik heb het zelf geleerd.

Hij is vast blij dat je niet de IT in bent gegaan.

Wat zeggen de mensen over me?

Ze denken dat je met pensioen bent.

Grappenmaker.

Ben je nu pas klaar?

We krijgen waar voor ons geld.

Jij en Bertie lijken het goed te kunnen vinden.

Leidt je nieuwe regeling je aandacht niet van hem af?

Nee, helemaal niet.

Wat is een goed einde?

Daar hadden we het over.

Hij denkt aan zijn eigen einde.

Heb je het gezien? -Nee.

Maar hij schrijft? -Ik denk het wel.

Hij is er dichtbij.

Ik ben 'de afwezige moeder'...

omdat ik er niet was, toen Felix stierf.

Ik was in Venetië. De Biënnale. Daar ga ik niet meer heen.

Je bent nog laat op. -Jij ook.

Je weet dat je niet de eerste bent, hè?

Ga slapen, Bertie.

Welterusten. -Jij ook.

Stel dat ik doodga. Hier en nu.

Wie bezit mijn woorden dan?

Niet in juridische zin. Ik bedoel: wie behoren ze toe?

Woorden die ik koos omdat ik geloofde...

dat ze verwezen naar een diepe waarheid.

Als ze met elkaar verweven werden, vormden ze muziek die alleen ik hoorde.

Ze losten een conflict in mij op.

Van wie zijn ze?

Ze zijn van degene die ze wil lezen.

En aangezien we zijn wat we schrijven...

geldt dat ook voor ons.

Wat je vindt mag je houden.

Kwamen er maar goden uit de machine.

Geesten blijven erin zitten.

Dat heb je eerder gezegd.

In Pearlescence. -Is dat zo?

Jezus, ik val in herhaling. -En dat uit een minder werk.

Ik herinner me de helft niet eens meer.

Eerste versie.

Iets korter dan normaal.

Misschien wil je het doorlezen.

Als u de mijne leest.

Lever het morgenochtend in.

ROZENBOOM, DOOR J.M. SINCLAIR

Dante. Tolstoj. Flaubert.

Ze lazen geen van allen.

Wat leren ze jou eigenlijk op die school?

Je kunt ze net zo goed verbranden en analfabeet zijn. Ben je dat?

Wat zou je broer die boeken die jij terzijde schuift graag lezen.

Hij was tenminste slim genoeg om de mijne te lezen.

Bert, kom hier.

Ik ben het.

Goedemorgen.

M'n roman.

Toren 24. Handgeschreven.

Zo doen de besten het. Ik kijk ernaar uit.

Neem dit mee.

Hij heeft gelijk, ik kan niks. Ik weet niet genoeg.

Ik lees niet genoeg. Ik verspil onze tijd.

Het is allemaal verspilling. -Hou op.

Hou op. Luister naar me. Kijk me aan.

Haal adem.

Kijk me aan. Rustig ademen.

Het is oké.

Ik zorg dat hij je met rust laat. -Daar is het te laat voor.

Ga maar als je wil. Ik begrijp het.

Wat bedoelde je toen je zei dat ik niet de eerste was?

Ik ben niet de eerste leraar. Maar dat bedoelde je niet.

Hij houdt z'n lievelingen graag dichtbij.

Felix woonde in de kamer naast de zijne.

Ik ben Felix niet.

Weet ik.

Neem vandaag vrij.

Dus je gaat niet weg?

Nee. Ik ga nergens heen.

Is het water lekker?

Niet zo warm als het lijkt.

Niet meer doen.

Pardon? -Het meer is verboden terrein.

Felix is pas twee jaar geleden...

Ze zijn erg gevoelig.

Dat wist ik niet. -Nu wel.

Ik heb je roman trouwens uit.

Breng de mijne vanavond langs.

Ik heb meer tijd nodig om hem uit te lezen.

Je had ook tijd om te zwemmen.

Kom binnen.

Ik heb er opmerkingen bijgezet.

Op m'n laptop staat 'n uitgebreide uitleg.

Heel grondig.

Hou me niet in spanning.

Zoiets heb je nog nooit geschreven. Het was pijnlijk te lezen.

Hoezo?

Zelfs als ik nu begon te schrijven...

en m'n hele leven eraan zou wijden, kom ik niet in de buurt.

De stem, het ritme, de cadans.

Het voelt nieuw. Ik weet niet hoe je het doet...

maar je klinkt nieuw.

Het zou een meesterwerk kunnen zijn.

Maar het einde. Deel drie? -Ja.

Het voelt als een ander boek.

Alsof het er niet thuishoort.

Het werk verdient beter. Ik moest het zeggen.

Je hebt het verkeerd begrepen, Liam.

We zijn geen collega's.

Je bent een corrector. Maar omdat je net begonnen bent...

doen we nog wel even alsof.

Je eerste roman.

Dat is een verkeerde benaming, hè?

Hoezo? -Het is geen roman.

Het is vliegveldproza. Ik snap waarom je het opgaf.

Het kan een kort verhaal worden, of hooguit een novelle.

Ik kan het aan m'n redacteur geven voor een second opinion.

Maar ik heb ook een reputatie.

Stel je voor.

M'n uitgever vindt op een ochtend een bericht van mij.

Ik heb iemand ontdekt.

Toren 24. Hij zou me voor gek verklaren.

Ik kan m'n naam niet overal aan verbinden.

Dat kostte me jaren.

Echt? Wat frustrerend.

Maar ik krijg de leesuren die ik eraan besteedde nooit meer terug.

Genoeg tijd verspild.

Het spijt me. -Dat hoeft niet.

Je kon het niet weten.

Heb je overwogen om les te geven?

Dit gaat niet om de tekst.

Het gaat altijd om de tekst.

En ik moet helaas zeggen dat je niet kunt schrijven.

Stuur me dat document, oké?

Voordat ik vertrek, ja.

Je bent nog niet klaar. -Zoek maar iemand anders.

Liam?

Je hebt de overeenkomst getekend.

Jammer om je contract nu te verbreken.

Ik haat advocaten.

Ik red je leven, Liam.

Verdomme.

DEEL III

Je doet toch geen optredens?

Ik wil ze verrassen bij de conferentie.

Spontaniteit, schat. Weet je nog wat dat is?

Ah, de leraar.

Wat wil je?

Ik wilde u bedanken. Het was een eer dat u mijn werk las.

Ik wacht nog op die e-mail. -Ik stuur hem vandaag.

Niemand vertellen over mijn werk.

Zoals afgesproken.

Inclusief Hélène.

Liam, graag gedaan.

Je bent opgevoed door onze bekendste schrijver.

Waarom zou ik je een plek geven?

Hij is schrijver.

Ik wil goed leren lezen.

Kritiek leren geven.

Welke kritiek heb je op je vader?

Ik heb z'n werk niet gelezen. -Dat vroeg ik niet.

Welke kritiek zou je hebben op je vader?

Er groeit niets in zijn buurt.

M'n vader heeft ons nooit opgevoed.

Hij maakte ons ziek.

Hoezo?

Onverschilligheid is erger dan wreedheid.

Hij gaf zijn zoon geen enkele goedkeuring.

Jij hoeft die niet? -Nee.

Kijk hoe het Felix verging.

M'n broer zwom nooit.

Maar jij wel.

Ik ook.

Ik ben uitgenodigd voor een feestje.

En m'n moeder is bang dat het me afleidt van het studeren.

Ik maak me geen zorgen.

We hebben hard gewerkt.

Je bent me spuugzat.

Hij kan wel een avondje uit gebruiken.

Wat zou je vader ervan zeggen? -Hij is er niet.

Waar ga je slapen? -In de flat.

Neem een taxi als dat nodig is. -Dank je.

Kan ik helpen? -Ja.

Dank je.

Heb je overwogen om hem deze zomer ergens naartoe te laten gaan?

Als Bertie er niet is, hoef jij er ook niet te zijn.

Ik vind het ook mooi.

Dat zei ik niet.

Dat hoefde ook niet.

Wat heeft hij gedaan?

Heeft hij jou ook kapotgemaakt?

Wat wil je nu?

M'n werk doen.

Bertie helpen ontsnappen. En weggaan.

Niet liegen.

Ik denk dat je hetzelfde wil als ik.

En dat is?

Waarom doet hij de deur van m'n dode zoon op slot?

Ik wil het weten.

Jij niet?

ROZENBOOM DOOR FELIX SINCLAIR

Mr. Sommers?

Het vaste recept?

Ja.

Hoe voel je je?

Klote. En ik kan dat Brontë-artikel nergens vinden.

Ik heb je nodig in de studeerkamer.

We zijn nog bezig. -Nu.

Waar is alles?

Verdomme. -Wat?

Dit lijkt op een virus. Het is...

Alles is weg.

Check de back-up. -De drive is niet uitgeschakeld.

Die stond vast aan, en is dus ook kapot.

De andere server. -Het is allemaal...

Het is allemaal weg, Mr. Sinclair. -Wat?

Ik wilde hem uitzetten.

Het is de malware.

Het kwam van mijn computer toen ik u e-mailde.

De aantekeningen. -Wat?

Het spijt me zo.

Niks voor jou om zo onvoorzichtig te zijn.

Je hebt er zo lang aan gewerkt.

Gelukkig heb je een hard copy.

Doe die deur dicht.

Die ligt vast nog op de conferentie.

Met James Sinclair.

Kunt u me doorverbinden met de conferentiezaal?

Ja, ik wacht wel.

Daar heb je al gekeken, schat.

Het ligt niet op de conferentie. Niet in het hotel.

Niet in de auto, niet in het huis.

Iemand heeft mijn roman.

Iemand hier heeft hem. Wie?

Jij hebt hem, hè?

Heb je hem ergens verstopt?

Zo netjes.

Waar heb je het verstopt?

We weten dat je iets verbergt.

Waar is het?

Waar?

Waar is het? -Genoeg.

'Het was de hele ochtend bewolkt.

Maar toen we uit de baai waren, splitste de zon de wolkenbank in tweeën.

En viel er licht op het water.

Dunne laagjes benzine, wervelende regenbogen.

Ik stond wankel op m'n benen toen ik de boeg naderde.

Iemand pakte m'n arm en zette me overeind.

Ik wist niet hoe zwaar haar as zou zijn.'

Hoeveel weet je nog?

Alles.

Bertie, pak je spullen. -Nu?

Nu, lieverd. -Maar je vertrekt morgen.

Ik geef je alle ruimte. Geen afleiding.

Ellis, breng me m'n tassen.

Ik meende het niet. Ik heb je hier nodig.

Je moet schrijven. -Dat heb ik al gedaan.

Dan is het niet moeilijk te onthouden.

Komt Liam ook? -Ga door zoals we hebben gedaan.

Je zult er klaar voor zijn. Succes, Bertie.

Hij komt er nooit in.

Dat zei je ook over Felix.

Het is m'n werk. -Zo voelt het dus.

Ik ben getrouwd met een schrijver.

Schrijf.

Jongens en hun moeder.

Jij werd vast niet zo verwend. -Nee.

Zullen we?

We gebruiken dit.

We hebben geen back-up nodig.

Wat een kloteplek.

Wacht je ergens op?

Goed begin. We gaan morgen verder.

Welterusten, Liam.

Hoe ging het nou?

Ik herinner me...

'Maar zelfs van een afstandje zag ik iets aan haar houding.

Een broosheid.'

Dat is niet van mij.

Het is het einde van deel twee.

'Deze momenten rijzen voor me op als lichtscherven in een ondiepe poel.

Ze zijn nooit genoeg om de storm te vertellen...'

Je verandert mijn werk. Wie is hier verdomme de schrijver?

Juist.

Einde van deel twee.

Het is wel mooi geweest.

Je roman was niet slecht.

Niet slecht.

Ze denkt dat het klaar is met mij.

We leren haar wel...

We leren haar wel een lesje, Felix.

Ellis, mag ik even?

Welkom thuis.

We hebben gewerkt.

Ben je klaar? -Nog niet.

Schiet maar op. Je moet aan de volgende beginnen.

Waar is Bertie?

In Londen. -Hoe gaat het met hem?

Goed. Hij bereidt zich voor.

Lieverd, haal de tassen uit de auto.

Natuurlijk.

Liam, kan ik je even spreken?

Waarom?

Om de overeenkomst te verlengen.

Zijn woorden, die jij uitsprak.

Ze zijn niet van hem. Ze zijn van m'n zoon.

Waarom deed hij er dan zo lang over?

Het was niet af.

Hij schreef een einde. -En?

Schrijf jij dat maar. Hoe korter, hoe beter.

Beschouw dit als je eerste opdracht.

Hoe snel kun je dit doen?

Ik begin nu. -Mooi.

Schiet maar op.

De terugkeer naar het normale leven.

We hebben je gemist, liefste.

Zullen we muziek opzetten?

Schubert voor onze reünie.

Liam, kies jij maar.

We zijn er bijna.

Ik bel de uitgever morgen dat het er bijna is.

Ik heb je uitgever en je redacteur gesproken.

Ik praat wel met ze. -Nee, dat regel ik wel.

Geen afleidingen meer.

Concentreer je op het afmaken.

Dat verdien je.

Je bent te lang tegengehouden.

DEEL III

U vindt het toch niet erg als ik dit afgeef?

En toen...

En toen liep ze...

langs de kustlijn...

voor zover ik kon zien...

met haar jurk in het...

het... -Wassende...

Het wassende getij.

De golven...

namen haar voetafdrukken mee.

Ik volgde haar.

Einde.

Het is ons gelukt. -Het is geklaard.

Het is ons verdomme gelukt.

Kom hier.

We hebben samen dat rotding afgemaakt.

Dit moeten we vieren.

Allemaal weg.

Gefeliciteerd, Mr. Sinclair. -Proost.

Ik noemde het Rozenboom.

Omdat ik het voor hem schreef.

Hij was de enige die het begreep.

Ik heb hem gevonden.

Niet z'n moeder, niet Bert. Zij hadden betere dingen te doen.

Ik heb hem uit het water gehaald.

Hij had echt talent. Ik probeerde hem te helpen.

Opbouwende kritiek, zoals ik jou gaf.

Maar hij was zwakker dan ik dacht.

Depressief.

Had ik geweten dat hij zoiets stoms zou doen...

dan had ik hem niks gezegd.

Juist.

Jij, ik, zwemmen.

Nu. Geen smoesjes.

Kom op.

Beweging is goed voor ons.

Kom je mee?

Natuurlijk. -Goed zo.

Nou, hoe wil je genoemd worden?

Wat dacht je van 'de auteur'?

Dat deed vast pijn.

Toen je Rozenboom ineens zag.

Je wilde natuurlijk dat het van jou was.

Ik ook. Hij was beter dan wij allebei.

Rozenboom is van mij. Ik heb het geschreven.

Felix heeft het geschreven.

Jij hebt het gestolen. Maar ik durf te wedden...

dat hij jou om advies vroeg. En dat je hem de grond in boorde.

Hij is m'n zoon.

Ik gaf hem elk woord van die roman.

En toen hij hem niet kon afmaken, deed ik het.

Ik vond het origineel op z'n server.

Die heb ik gewist.

Die van jou ook. Ik heb de uitdraai in het meer gegooid.

Hélène weet ervan.

Daarom wilde ze dat ik het afmaakte.

Ze wist dat je de roman zou verpesten.

Ze smeekte me 'm te redden. -Je bent geen schrijver.

Je vrouw denkt er anders over.

Je kent haar niet, verdomme.

Ik weet hoe ze smaakt.

Wat?

Verzuip.

Gore lafaard.

Daar laten we naar kijken. En ik haal droge kleren voor u.

Is hij in orde?

Ik heb ze gelezen en je had gelijk. Jouw einde is veel beter.

Dat van hem is... Heel jammer.

Je kunt nu beginnen.

Ik wil je bedanken voor alles wat je hebt gedaan.

Je was perfect. Buitengewoon.

Het verhaal gaat als volgt.

M'n man verdronk zich na het voltooien van z'n laatste roman...

in het meer waar z'n zoon stierf.

We maakten ons al een tijdje zorgen om z'n drankgebruik.

We deden wat we konden om hem te redden.

Maar het was te laat.

Wat? -En jij, Liam...

jij bent hier nooit geweest.

Je hebt een verklaring getekend.

Als je de afspraak niet nakomt, is er een ander verhaal.

Twee getuigen kunnen getuigen van de moord op m'n man...

door een obsessieve fan, een schrijver in spe...

die lesgaf om dicht bij z'n idool te zijn.

Hij draaide door toen z'n held iets zei wat hem niet beviel.

Ik wil geen schandaal, maar als het moet...

word jij de schurk van dit verhaal.

Dit ging niet om Bertie.

Je moest de waarheid voor me vinden.

Ik wist dat m'n man m'n zoon zou volgen in het water.

Rozenboom is hun nalatenschap.

Einde.

Ik heb 't einde geschreven.

Dat moet je me nageven.

Dat heb ik geschreven.

En ik ben je dankbaar.

Daarom geef ik je een kans.

Ik bel een ambulance.

Ik wil je aanwezigheid niet hoeven uitleggen.

Het is beter als je nooit hebt bestaan.

Mijn versie van de gebeurtenissen is de enige versie.

Dat zie je wel in.

Je hebt talent. Je had alleen een verhaal nodig.

Zeg tegen Bertie...

Zeg hem maar niks.

De poort gaat vanzelf dicht.

EPILOOG

Hallo.

Liam Sommers' boek over een patriarch...

aan het hoofd van 'n rouwende familie...

wordt omschreven als het opvallendste debuut van het jaar.

De schrijver is hier om over z'n eerste roman te praten.

Fijn dat je er bent.

Dank je wel.

Vertaling: Iyuno Ondertiteld door: Daniel Vos