Original subtitles

F. FINCH MARKETINGDIRECTEUR

AMBULANCEDIENST

MADELINE FINCH PARAMEDICUS

CITALOPRAMTABLETTEN

OPROEP

Het is echt laat, Alice.

Je had niet zo moeten vertrekken.

Papa wil zijn auto terug.

Ik weet niet wat te zeggen. -Waar is ze?

Ali... -Komt ze naar huis?

Shit.

Het is al twee uur 's nachts.

Ging ze naar de flat? -Geen idee.

Waar is ze dan? Waar is mijn auto?

Ik weet het niet. Neem morgen gewoon mijn auto.

Het gaat niet om de auto, hè?

Heb je weer geen dienst? -Nee.

Had de dienst niet te weinig personeel voor verlof?

Ja. -Oké.

De verbinding was weg...

bel ons terug

Ze is hervallen.

Zal ik haar bellen om te zien of ze thuis is?

Papa wil gewoon weten of je thuis bent.

Als je niet wilt praten stuur dan een sms of zo... Sorry, wat?

Wanneer is dit gebeurd? Net? -Wat is er aan de hand?

Alice, ben je gewond? -Wat?

En de andere persoon?

Maddie, wat is er gebeurd? -Alice? Wat is er met hen?

Zijn ze gewond? -Werd ze aangereden?

Frank, laat me luisteren.

Waar zijn ze nu?

En hoe zit het met jou? Zit je nog steeds in de auto?

Is er iemand in de buurt die kan helpen? Is er een huis of een auto?

Kan iemand helpen? -Zet haar op speaker.

Waarom niet, waar ben je? -Ik moet haar horen.

Waarom ben je niet in de stad? Heb je de 112 gebeld?

Nee. Laat me met haar praten. -Is er een ambulance onderweg?

Dit is echt belangrijk, je moet 112 bellen.

En zeg waar je bent...

en wat er is gebeurd. Een operator zal je helpen.

Ik heb ze al gebeld. -Er is een ambulance onderweg.

Waarom bel je dan niet met de operator?

Praat met ze. -Ik heb opgehangen.

Niet goed. -Wat?

Wat is er? -Ze proberen je terug te bellen.

Bel ze. -Laat me met haar praten.

Een operator zegt waar de ambulance is...

Ze kunnen je vertellen wat je moet doen en ik niet.

Wat? Natuurlijk kun je dat.

Nee, bel de 112, Alice. Bel ze terug.

Wat is er aan de hand?

God...

Fuck. Oké, luister...

Ik kom. We komen naar je toe, oké?

Dus blijf aan de telefoon.

Bel de operator.

Nee. Geen andere paramedicus.

Wacht op de ambulance.

Hoe lang gaat de ambulance nog duren? Hoe lang zeiden ze?

Twintig minuten.

God. -Kom je me halen?

Waar ben je?

Ik ben in Ashfolk Forest, op de Hallow Road.

Ik kom eraan.

Ik blijf aan de telefoon en zeg wat je moet doen...

maar ga naar de persoon.

We moeten weten wat hun conditie is.

Ben je uit de auto?

Waarom is dit?

Je moet het indrukken en schudden.

Ik kan niemand helpen als je niet doet wat ik zeg.

Maak je auto in orde. -Praat tegen me.

Waarheen? -Hallow Road.

Ashfolk?

We moeten nu vertrekken.

DUUR 50 MIN

Ze kunnen sterven als je ze daar op de weg achterlaat.

Dat wil je niet.

Stap dan uit de auto.

Wil je haar op speaker zetten?

Hoe gaat het met ze?

Het is een meisje.

Ze is ongeveer mijn leeftijd.

Wat moet ik doen? Mam?

Ademt ze? -Ze beweegt niet.

Reageert ze? -Haar ogen zijn open.

Oh, God. -Ga naast haar knielen en...

Nee, Alice... -Ze bloedt.

We kunnen niet langer wachten. Je moet dit nu doen.

Ik ben bij je. -Niemand is hier.

Ik rijd zo snel als ik kan. Ik kom zo snel als ik kan.

Je moet naar mama luisteren, goed?

Ze kan mensen redden.

Ze kwam zomaar uit het niets... -Niemand geeft je de schuld.

Ze ademt niet.

Eerst moeten we haar luchtwegen controleren.

Leg je hand op haar voorhoofd...

en til haar kin omhoog om haar luchtweg te openen.

Lukt dat? -Ik leg mijn gsm neer.

Zet ons op de speaker zodat je weet dat we er zijn.

Haar luchtweg is vrij.

Controleer haar ademhaling.

Kijk of haar borst op en neer gaat en luister naar haar mond en neus.

Ik wil dat je haar ademhaling hoort en voelt.

Mam, ik denk niet dat ze...

Herinner je je de reanimatietraining?

Weet je nog hoe? -Ik kan niet...

Je kunt het wel. Denk aan de hartmassage.

We doen een cyclus van 30 keer gevolgd door 2 ademhalingen.

Vergeet niet haar neus dicht te knijpen.

Ik weet dat het moeilijk is...

maar je moet het proberen anders krijg je er spijt van.

Begin met de hartmassage.

Oké. -Brave meid.

Weet je het tempo nog? -Ik denk het wel.

Wacht niet. -Ik ga tellen.

Oké, ik ben bij je.

Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen, tien.

Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht...

Houd je armen recht.

Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen, tien.

Dertig. -En twee reddingsademhalingen.

En twee reddingsademhalingen.

Heel goed, Alice. Herhaal nu de cyclus.

Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen, tien.

Eén, twee... -Verbind je vingers.

Gebruik de hiel van je hand. -...acht, negen, tien.

Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen...

Armen recht.

En nogmaals, je doet het geweldig, Alice.

Wat? -Dit kan ze niet doen.

Ze moet wel. -Mads, wat als het meisje dood is?

Ze heeft iemand aangereden. -Ja.

Waarom vraag je dat?

Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen, tien.

Nogmaals, Alice.

Mam, er gebeurt niets. -Oké.

Je moet haar hart laten pompen totdat de ambulance komt.

Blijf herhalen. -Wat als ze niet op tijd zijn?

Dit is moeilijk, maar haar leven ligt in onze handen.

In onze handen. Dus ga door.

Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen, tien.

Een, twee, drie, vier, vijf, zes...

Nee, niet vertragen, lieverd. Ken je het liedje nog?

Nellie de olifant pakte haar koffer En nam afscheid van het circus

Daar ging ze dan trompettertje-pet...

Goed. Ja.

Het hoofd van de kudde riep Ver, ver weg

Kruis je vingers en hou druk.

Ze ademt niet... -Twee keer ademen.

Voel je een pols? -Nee, er gebeurt niets.

Het is moeilijk.

Doe nog een cyclus.

Totdat iemand kan overnemen.

Ik... -Laat haar niet sterven.

Maddie. -Opnieuw hartmassage.

Dit werkt niet. -Dat weten we niet.

Schat, je mag stoppen. Dit is niet jouw schuld.

Ze mag niet zomaar stoppen. Alice?

Je weet niet wat haar toestand is.

Het kan te laat zijn. Je traumatiseert haar.

Jij hebt me in deze positie gebracht.

Als ze stopt, kan ik haar niet helpen. -Mam? Mam...

MUTE

ik kan er nog een paar doen. -Ik weet dat je het kunt.

Nellie de olifant pakte haar koffer En nam afscheid van het circus

Daar ging ze met een trompettertje-pet Trompet, trompet, trompet

Het hoofd van de kudde riep Ver, ver weg

Ze ontmoetten elkaar in het zilveren licht Op de weg naar Mandalay

Opnieuw. -Ze moet stoppen.

Nee, opnieuw, Alice.

Nellie de olifant pakte haar koffer

En nam afscheid van het circus Daar ging ze dan trompettertje-pet

Wat was dat? Wat is er? Wat is er gebeurd?

Mam, haar borst. -Het is oké.

Dat kan gebeuren. Je mag ermee doorgaan.

Wat deed ze? -Ze brak haar rib of borstbeen.

Dat kan gebeuren. -Neem je me in de maling?

Ga terug naar de auto. -Dat betekent niet dat ze dood is.

Haar borst, is ingevallen. -Oké.

Alice, stap in de auto. -Nee. Frank, dat mag ze niet doen.

In hemelsnaam, stop. Het is voorbij. Alice, laat het meisje.

Wacht in de auto op de ambulance.

Ja.

Je weet niet wat dit met haar zal doen.

Ze was al dood, Mads.

Er is niets wat je nog kunt doen. Het meisje is dood.

Het spijt me.

Alice? Shit.

Fuck...

ALICE OPROEP...

Dit is Alice Finch.

Laat een bericht achter als het belangrijk is. Doei.

Alsjeblieft, neem op.

We willen weten of de ambulance er is.

En dat het goed met je gaat. We zijn niet ver meer.

DUUR 39 MIN

Is ze alleen?

De ambulance is er waarschijnlijk al.

De responstijd voor zo'n oproep is minder dan 15 minuten.

Is dat een ja?

Haar dat horen meemaken, ik moest haar stoppen.

We weten dat het meisje...

Ik deed het voor Alice.

Ik dacht dat jij dat ook zou doen. Het was een verloren zaak.

Wat ben je aan het doen?

Maddie? -Het is mijn auto, Frank.

Wanneer ben je weer begonnen? -Niet.

Ik weet niet wat het is om een patiënt te verliezen.

Het meisje was duidelijk dood.

Ik moest onze dochter op de eerste plaats zetten.

Ze waren één en dezelfde. -Nee, dat zijn ze niet.

Je hebt me overgehaald. -Wat bedoel je daarmee?

Ze moest bellen met een hulpverlener, niet met mij.

Kun je dat uitdoen?

Kom op...

ALICE OPROEP...

Dit is Alice Finch. Ik heb het nu te druk.

Laat een bericht achter. Doei. -Alice, neem alsjeblieft op.

Wat is er aan de hand? Dit was niet jouw schuld.

De politie zal dat begrijpen. Het komt wel goed.

Er is een meisje dood.

Ze rende een donkere weg op.

De politie zal alles in overweging nemen.

Waarom liep het meisje zo laat nog in Ashfolk rond?

Wat? -Het is drie uur 's nachts.

Waarom was Alice daar?

Ze had genoeg redenen.

Ashfolk is op de terugweg. -Ze rende weg van ons, Frank.

Nee. Waarom zeg je dat?

Het was een ruzie, Mads. Dit is een beoordelingsfout.

Ze is een goed kind. Ze doet het goed op de universiteit.

Haar docenten willen dat ze een jaar gaat studeren in het buitenland.

Australië. We hebben haar goed opgevoed.

Frank. -Wat?

Ik heb medelijden met haar ouders. Het meisje is...

Waarom rende ze zo laat nog door het bos?

Misschien is er een camping.

Die is gesloten. We gingen met Alice...

de laatste week van het seizoen in september.

Een feestje?

Alice. Je kunt niet weer zo ophangen.

Is de ambulance er al?

Praat met ons. -Is er iemand bij je?

Ik zit weer in de auto. -Oké. Goed.

Blijf waar je bent, we zijn niet ver. -Zit vast in een greppel.

Ik krijg hem niet vrij. -Maak je daar geen zorgen over.

Ze zou niet moeten rijden. Je moet daar blijven.

Mads, ze blijft daar.

En de ambulance? -Die is er niet.

Heeft iemand je gebeld?

Heb je met ze gebeld? -Nee.

Iemand had er moeten zijn.

Vertraging. Ze zijn onderbemand.

Waarom ben je daar? -We kunnen...

Ik wil het weten voordat de politie er is?

Alice, vertel ons wat er is gebeurd.

Ik reed. Ze rende het bos uit recht tegen de auto aan.

Hoe snel reed je?

Ik kon niet uit de weg. -Hoe snel?

Geen idee, ik slipte. -Waarom reed je langs Ashfolk?

Ik dacht dat dit sneller was.

Sneller dan de snelweg? -Ik wilde tussendoor.

Waarom? -Mads, rustig aan.

De politie gaat je al deze vragen stellen.

Ik kon niet ademen of focussen, het...

Mijn handen trilden. Ik bleef maar denken aan wat je zei.

Ik wilde niet naar de flat omdat hij daar zou zijn.

Ik kon niet naar huis komen omdat jij daar zou zijn.

Ik moest gewoon even alleen zijn. Dus reed ik naar Ashfolk.

Mijn vrienden en ik kwamen hier 's nachts als er niemand was.

Hier ontmoette ik Jakub voor het eerst.

Als ik Jakub zou zien, dan moest ik het hem vertellen...

en ik wist niet wat ik moest zeggen. -Maak je geen zorgen om hem.

Niet nu.

Als ik het hem eerst had verteld, dan zou ik hier niet zijn.

Hoe laat kwam je daar aan? -Ik weet het niet. Rond tien uur.

Tien uur? Dat is vier uur geleden.

Ik was moe, ik viel in slaap. -Dat kun je niet maken.

Ik kon nergens heen. En ik was zo moe.

Ik werd wakker en kon de hoofdweg niet vinden.

Ik ben verdwaald. Het is hier een doolhof.

Ik geloof je niet. -Wat?

Dat je daarheen bent gereden om een dutje te doen.

De politie ook niet.

Ben je high? -Doe niet zo belachelijk.

Vertel het me. -Natuurlijk niet.

In september belde ze me erg overstuur op.

Omdat ze MDMA had genomen.

Ee dacht dat ze een overdosis had.

Ze wilde niet naar het ziekenhuis, dus belde ze mij.

Ze had gewoon een paniekaanval. Is dat niet zo, Alice?

Ik wachtte tot het veilig voelde om weer te gaan rijden.

Wat heb je genomen? -Het was niet veel...

Iedereen op school deed het.

Ik wilde me beter voelen.

Dus dan ben je onder invloed.

Zo was het niet. Ze rende gewoon de weg op.

Je weet niet eens hoe snel je reed.

De politie zal... Waarom is de ambulance er nog niet?

Zeg me dat je ze gebeld hebt. Alsjeblieft.

Ik dacht dat je haar kon redden. -Alice.

Het spijt me.

Waarom heb je 112 niet gebeld? -Ik weet het niet.

Jawel. Je hebt ons gebeld omdat je ons altijd belt.

Omdat we je de makkelijke uitweg bieden. -Je moest me helpen.

Als er geen ambulance komt, heeft de reanimatie geen zin.

Weet je dat niet?

Ik kon haar niet redden. -Sorry.

De ambulance wel.

Alles gebeurde zo snel.

We moeten iemand bellen.

Ik ken een paar politieagenten. Hoe zit het met Sophia Grant?

Zou ze hier voorzichtig mee omgaan. -Nee, mam, bel je de politie?

We moeten wel. -Gaan ze me arresteren?

Geen idee. Wat moet ik zeggen?

Ik weet niet... -Moet ik naar de gevangenis?

...ik dit kan oplossen.

Sophia weet hoe ze dit moet aanpakken.

Maar ze sprong uit het bos. Ik kon niet uitwijken. Dat beloof ik.

Pap...

Ik beloof het. Ik kon het niet.

We kunnen niets meer doen. Je had me niet moeten bellen.

Ik wil niet naar de gevangenis.

Ik neem de schuld op me.

Ik neem de schuld op me.

Dat kun je niet maken. -Jawel. Ik ben haar vader.

Het is mijn auto, ik zeg dat ik reed.

Frank, nee. -Ik moet eerst bij haar zien te komen.

De politie komt erachter. Ik bel Sophia.

Zij zal het regelen. -Dan wordt ze gearresteerd.

We gaan naar Hallow Road, dan kun je haar naar huis brengen.

Ik blijf bij de auto. En het lichaam.

Ik zeg tegen de politie wat Alice zei...

dat ze voor de auto rende en ik niets kon doen.

Ik ben nuchter. Er is geen alcohol.

Geen drugs.

Misschien reed ik te hard.

Maar de politie zal dat begrijpen, het is 3 uur 's nachts.

Donkere weg, geen straatverlichting en ze rende het bos uit.

Dat zullen ze begrijpen. -Frank.

Ik kon dit niet voorkomen.

Dus Alice was er nooit.

Is dat niet zo, Alice?

Ik ben er niet.

Goed, dat is dan geregeld.

Ik moet je vader spreken.

Ik zet je op mute. -Nee.

Het is maar voor even.

Je kunt dit niet maken. -Doe ik ook niet.

De politie zal erachter komen.

De politie zal geloven wat ik ze vertel.

Er is iemand gedood, Frank.

Wat valt er nog meer te zeggen? Jezus Christus.

Wat kunnen we nog meer doen? Niets.

Misschien ga je naar de gevangenis en raak je alles kwijt.

Als Alice naar de gevangenis gaat wel. We kunnen haar niet straffen.

Dit was een ongeluk. We kunnen haar toekomst niet verpesten.

Je geeft haar precies wat ze wil.

Een gemakkelijke uitweg.

Maar ze zal haar gezicht nooit vergeten.

Het zal elke beslissing beïnvloeden voor de rest van haar leven.

Dat weet ik.

En wat we ook doen en hoezeer ze het probeert te negeren...

het schuldgevoel zal aan haar knagen.

Dat is het dan. Is het hopeloos?

Dat kan en wil ik niet accepteren.

Maar als je wilt opgeven, bel je politievriend...

en leg aan onze dochter uit waarom.

Waarom alles verloren is. -Ben je er nog?

Want ik doe het niet. En ik kan het niet.

Jij beslist.

Mam.

Pap? -Ik ben hier.

Pap, wat gebeurt er?

We zijn er bijna.

Het komt wel goed. -Dank je.

Ik weet het, blijf gewoon aan de lijn.

DUUR 26 MIN

Wat zal er met haar gebeuren?

Daar hoeven we het nu niet over te hebben.

Mam? Ik wil het weten.

Een lijkschouwer zal haar komen halen.

Niet haar familie? -Nee, ze zien haar later.

Ik heb haar op de weg achtergelaten. -Blijf in de auto.

Hoe kun je hier tegen, mam?

Wat bedoel je? -Als je aan het werk bent.

Je ziet mensen zoals ik die dit hebben gedaan.

Hoe kun je naar ze kijken? -Je hebt niets verkeerd gedaan.

Ongelukken gebeuren elke dag. -Dit was geen ongeluk.

Begin er niet over.

Laten we nadenken over de universiteit.

Je hebt binnenkort examens, toch?

Mijn God. -En je plaatsing.

Het jaar in Australië...

dat zou ik geweldig gevonden hebben op jouw leeftijd.

We kijken gewoon recht vooruit, oké?

We kijken niet achterom, gewoon recht vooruit.

En voordat je het weet, ben je daar weg.

Ik kan mijn studies niet afmaken. -Jawel. Dat kan je wel.

Dit heeft geen invloed op je leven.

En Jakub dan? -Alice, nee.

Hij verdient het om het te weten. -Nee.

Wat we ook beslissen.

Maar niet nu.

Ik weet wat het beste is. Mam en ik weten dat allebei.

Als Jakub wil blijven... -Jakub kan de pot op.

Ik weet hoe hij is, ik ken zijn type. Hij zal...

Hij zal je laten vallen.

Maar ik moet het hem vertellen. -Verdomme, Alice.

Ik ben degene die hier de leiding neemt.

Ik ben degene die dit probleem oplost. Dit verdomde drama.

Dus neem ik de beslissingen.

En de universiteit opgeven om een gezin te stichten met een klote-Pool...

op je achttiende is geen optie.

Jakub is Tsjechisch.

Oké, Alice.

Je stal onze auto om weg te rennen van een ruzie...

je reed daarheen om high te worden en weet pas dat je zwanger bent...

en wilde je vriendje niet confronteren.

Papa en ik hadden je jong, dat is waar en we zouden alles voor je doen.

Maar ik blijf bij wat ik heb gezegd.

Je bent niet klaar voor deze verantwoordelijkheid, liefje.

Toen je het ons vertelde, was mijn reactie niet waar je op hoopte.

Maar ik zei het toen en ik zeg het nu, je wilt nog geen moeder zijn, Alice.

En jullie?

Wat? -Wilden jullie ouders zijn?

Doe niet zo gek, natuurlijk wel.

We willen je alleen maar beschermen tegen alles wat er gebeurd is.

En deze ongelukken zoals met drugs en Jakub kunnen we rechtzetten.

Ik zorg ervoor dat alles in orde komt.

Ik zal er altijd zijn om je te begeleiden.

En deze dingen zullen altijd goed uitpakken...

HERBEREKENING ROUTE

Shit. -Hebben we een afslag gemist?

We moesten naar links maar ik heb niets gezien.

Zeker? -Ja, ik kon niet naar links.

De gps werkt zoals alles in deze auto.

Dan moeten we omkeren. -Nee, ik weet dat dit de weg is.

Ik had de garage geregeld. -Ik denk dat we terug moeten.

Je had je auto binnen moeten brengen.

Ik ken de weg. -Het zegt: 'Keer om.'

Deze weg brengt je vlak tot bij Ashfolk Forest.

Niet dat het je interesseert.

We kwamen hier elk jaar.

Wat bedoel je daarmee? -Je weet wat ik bedoel.

Is dat zo? -Ja.

De laatste zes à zeven maanden ben je er niet.

Je vertelt me niet wat er is.

Geloofde je dat Alice drugs gebruikte?

Dat is het niet. Je bent afwezig.

Je gaat niet werken.

Je zegt dingen waardoor het lijkt dat het je niets kan schelen.

Ik wilde dat je je auto had laten maken.

ROUTE HERBEREKENEN KEER OM

Het zegt dat we terug moeten. -We kunnen nergens naar links.

Pap, ik kan je zien. -Wat was dat?

Ik zie je koplampen door de bomen.

Wat bedoel je? -Blijf rijden, het is een lange weg.

Rond het bos.

NIEUWE ROUTE

Ben je nog ver?

Ik zal de koplampen aanzetten zodat je me kunt zien.

Nee. Zet ze uit. -Wat?

Doe je lichten uit. Dat is de auto van iemand anders.

Hebben ze je gezien? -Ze rijden deze kant op.

Ze zullen me zien. En haar. -Nee. Oké, luister.

Pap, wat moet ik doen?

Ze zullen haar niet zien en ze zullen niet weten dat ze daar is...

omdat jij haar van de weg haalt.

Haal haar lichaam van de weg en verstop het in het bos.

Dat mag ze niet doen. -Haal haar lichaam van de weg.

Nee, Frank. -Doe het gewoon.

Ik wil niet. -Het moet of het is voorbij.

Luister naar me. -In godsnaam.

Snel. -Dit maakt het erger.

We kunnen dit.

Haal haar lichaam van de weg.

Oké.

Frank. -Niet doen Maddie.

Sta er niet bij stil. -Ik kan het niet.

Jawel. Pak haar bij haar kleren en haal haar van de weg.

Alsjeblieft, snel. -Het spijt me.

Is ze verborgen? Is ze veilig? -Haar schoen ligt nog op de weg.

Ga terug en haal hem. Snel.

Oké.

Haar gezicht verandert.

Wat? Wat bedoel je? -Ze wordt iemand anders.

Alice, je kraamt onzin uit. -Nee. Ik kan het niet.

Alice, ben je nog steeds high?

Nee, Alice, niet wegrennen. Loop niet weg.

Hallo.

Gaat het? Schat, doe de koplampen uit.

Je verblindt haar. We wilden je niet laten schrikken.

Heb je hulp nodig met je auto?

Ben je hier alleen? -Alice, zorg dat ze weggaat.

We kunnen je helpen als er iets is gebeurd.

Ik ben aan het bellen. Ik ben oké. Ik ben niet gewond.

Wat gebeurde hier? -Ik moest gewoon stoppen.

In een greppel? Vind je het erg als ik uit mijn auto stap?

Nee, Alice. Zorg dat ze weggaat. -Nee, alsjeblieft. Alles is oké.

Wees niet ongerust. Ik wilde toch even mijn benen strekken.

Het is een hele rit om hier te raken. Overdag is het hier prachtig.

Het zou betoverd zijn.

Er is zoveel te verbergen, vooral in het donker.

Ja.

Je bent erg gespannen. -Wat?

Je bent erg gespannen. Als een geest.

Nee, een dier, een hert misschien, rende voor me...

Ik slipte de greppel in en... -Schat, zitten hier herten?

Nee. -Misschien was het een weggelopen hond.

Wat is er mis met hen? -Ik weet het niet.

We zagen je lichten knipperen en dachten dat je hulp nodig had.

Nee, het spijt me, ik ben oké.

Zeg dat je praat met je ouders en we onderweg zijn.

Mijn ouders zijn aan de telefoon, ze komen de auto halen.

Daar kunnen we mee helpen. -Nee, het is goed. Ik ben oké.

Onzin. Schat, haal de touwen uit de kofferbak.

We kunnen haar slepen.

Geef je sleutels, ik krijg je er wel uit?

Nee. Ik heb liever dat je weggaat.

Er zijn niet veel mensen die naar hier komen als het zo koud is.

Vooral niet 's nachts.

Dit is zo diep in het bos als je met de auto kunt komen.

Weet je waarom het Hallow Road heet?

Omdat dit heilige grond is, vol mythes en overleveringen.

Vroeger eerden heidenen de feeën in deze bossen.

Nu zijn het kampvuurverhalen voor jongeren die hier komen drinken.

Hoe ben je hier terechtgekomen?

Ben je echt helemaal alleen?

Wat? -Zeg pardon, niet wat.

Ik vroeg of iemand je hierheen bracht.

Je begrijpt het niet.

Ik zie aan je ogen dat je dronken bent.

Dus als je hier in Ashfolk met je vrienden...

komt kamperen om dronken of high te worden...

moet ik je er op wijzen dat dit verboden is.

En ik kan de politie bellen.

Nee. -Begrijp je dat?

Nee. Er is hier niemand. Ik ben verdwaald.

Alsjeblieft, ik heb niet... -Wat niet?

Alleen... -Te dronken om te rijden?

Ben je daarom geslipt? -Laat me.

Moet ik de politie bellen? -Het spijt me heel erg.

Sorry voor wat?

Wat wil je me vertellen? -Ik wilde niet...

Alice.

Geef ze de telefoon, laat mij het uitleggen.

Mijn moeder wil met je praten. -Wat ga je zeggen?

Geef me je telefoon. -Nee, hou hem bij je.

Gebruik de speaker.

Dit is mijn moeder. -Hallo?

Hallo, kun je me horen?

Ben jij de moeder van dit meisje? -Ja.

Ik ben bij mijn man.

We hebben geluisterd en we begrijpen je bezorgdheid.

Ze heeft een zware nacht achter de rug. Ze ging naar de universiteit...

verdwaalde en raakte van de weg.

We rijden nu Ashfolk binnen.

Bedankt voor het stoppen om te zien hoe het met haar gaat.

Maar we zijn nu niet ver meer...

DUUR 17 MIN

maar een paar minuten.

Wij zullen voor Alice zorgen.

Je kan gaan.

Wil je dat we je dochter alleen laten? In het bos?

In het donker?

We zijn er maar een paar minuten vandaan.

Wat deed je in het bos?

Wat? -In het bos?

Je was in de war, wat was je aan het doen?

Pardon? Alsjeblieft, het spijt me, maar je maakt haar ongemakkelijk.

Sorry, maar vreemden die 's avonds laat...

door een bos rijden maakt me ongemakkelijk.

Het is erg verontrustend...

dus mijn man en ik zouden het erg waarderen...

als jullie in de auto stappen en onze dochter alleen laten.

Maak ik je ongemakkelijk?

Ja.

Oké dan.

Maak je wond schoon.

Er zit bloed op je shirt. -Het is van in de auto.

Na je ongeluk. -Ja, ik heb mijn hand gesneden.

Prettige avond.

Ze vertrekken. -Ga in de auto zitten.

Sluit de deur. -Bedankt.

Ze is gezien. -We zijn nog steeds oké.

Deze leugen wordt alleen maar groter. -Laten we eerst gaan kijken.

Ik ben binnen. -Doe de deur op slot.

Hoelang nog? -We zijn...

Nee. -Alice, wat is er?

Wat doen ze? -Ze zijn gestopt aan het bos.

Ze zoeken haar. Wat moet ik doen?

Oké.

Frank. -Wat moet ik doen?

Gaan ze haar vinden? -We moeten de politie bellen.

Voor dit escaleert. -Nee.

We kunnen dit niet tegenhouden... -Wat zeg je?

Alice. Ik wil dat je in de auto blijft.

Kom er niet uit.

Zeg dat de politie eraan komt.

Ik had ze al moeten bellen. -Nee.

Alice, het spijt me, maar dit is de enige manier.

Nee.

Wat ben je aan het doen?

Alice, stop. Je mag niet wegrijden.

Frank, zeg dat ze moet stoppen.

Alice, alsjeblieft. De politie zal je hier doorheen helpen.

Je kunt hier niet van weglopen. Dan kun je nergens meer heen.

Stop. Kom uit de auto.

Je zit vast. Je gaat alleen maar dieper de gracht in.

Ga weg. -We hebben het meisje gevonden.

Het was een ongeluk, maar je moet stoppen.

Voordat je iemand anders pijn doet. Zet de motor uit.

Laat me met rust. -Dat kunnen we niet doen.

Alice, luister naar me. Papa en ik zijn er voor jou.

We zullen dit oplossen. Maar je moet stoppen.

Het raam, schat. -Nee. Raak me niet aan.

Laat haar verdomme met rust.

Raak mijn dochter niet aan. -Nee.

Maddie, wat is er net gebeurd? Wat is er zojuist gebeurd?

ALICE OPROEP

31 OKTOBER DONDERDAG

Oh, God.

Frank, rustig aan.

Ze proberen te voorkomen dat ze wegreed.

Ze weten het, Mads.

We bellen de politie. -Nee, bel Alice.

Nee. -Bel Alice eerst.

...en daarna de politie. -Nee, Frank.

We zijn er bijna. -Nee.

Dit is zo hypocriet. -Wat?

Je zegt dat Alice geen mama kan zijn en jij wilt het zelf opgeven.

Waar heb je het over? -Wij moeten dit oplossen.

INKOMEND GESPREK ALICE

Ik neem aan dat je het wist van het meisje.

Waar is Alice? -Ben jij de vader?

Waar is Alice? -Ze is in de auto aan het kalmeren.

We namen haar sleutels af. Ze had zichzelf pijn kunnen doen.

Ik wil haar spreken. -Ze is in shock en wilde niet opnemen.

Een schuldgevoel kan je lichaam uitschakelen.

Het was een ongeluk.

Ik weet niet zeker of ik het zo zie. -Wat betekent dat?

De botsing was op de weg.

En het meisje werd het bos in gesleurd.

De politie is nergens te bekennen.

Geen ambulance of politie. Alleen twee ouders aan de telefoon.

En dat is geen toeval, toch?

Het is een dilemma in het dilemma. Handelen we logisch of emotioneel?

De keuzes zijn gemaakt...

uit emotie voor je dochter in plaats van logica...

voor dat arme kind dat daar ligt.

Je hebt makkelijk praten.

Ik ben paramedicus, daarom heeft ze ons gebeld.

Ik dacht dat ik het meisje kon redden...

maar toen ik besefte dat het niet lukte, was het te laat.

Waarom was het te laat?

Wil je Alice aan de telefoon geven?

Jullie lieten haar voor dood achter. -Nee. We hebben gereanimeerd.

Maar het meisje kon niet gereanimeerd worden.

Het meisje leek nog springlevend toen mijn man haar meenam.

Wat zei je? -Het meisje leeft.

Oh, mijn God.

Ik begrijp het niet. -Gelukkig.

Ik zou niet te blij zijn.

Wat, maar ze leeft? -Dat zei ik net.

Heb je de politie gebeld? -Nee.

Waarom niet?

Is dat Alice? -Stil nu.

Geef haar aan de telefoon.

Blijf in de auto. -Doe haar niets.

Je laat je verbeelding de vrije loop gaan.

Iedereen maakt zijn eigen verhalen. -Er is geen verhaal.

Het meisje rende voor de auto.

Dit was niet haar schuld. Ze heeft alles gedaan om haar te redden.

Dat is de waarheid.

Dat verklaart niet waarom ze hier is en onder invloed reed.

Wat wil je? -Een beter verhaal.

Heb je kinderen?

Dan begrijp je hoe ver je zou gaan om je eigen kind te beschermen.

Begrijp je dat?

Alles wat ze deed, was het bos inrijden om tot rust te komen.

Ik zei dat ze haar moest verbergen...

zodat er niemand achter kwam totdat we er waren.

Mijn vrouw zou haar naar huis rijden en ik zou de schuld op me nemen.

Maar ik beloof je dat we niet zouden vluchten.

Ik ben verantwoordelijk. Niet Alice.

Het is mijn schuld. Dat is het verhaal.

Alsjeblieft...

Geen enkele ouder wil het monster van hun kind zijn.

Niemand wil nee tegen ze zeggen. En als ze volwassen zijn, is het te laat.

Mijn man en ik hebben dat op de harde manier geleerd.

Net zoals jij, waar we nu nog voor opdraaien.

Sindsdien betaal ik het gelag terug.

Dat is dan besloten. Je moet met je dochter praten.

Hartelijk dank.

Het is Alice, ja? Hier.

Je bent uitgedroogd en moe, drink wat water.

Praat nu met je ouders. -Hallo.

Gaat het met je?

Ik begrijp het niet. Hoe kan ze nog leven?

Je was zo bang dat je haar vermoord had en dacht dat het waar was.

Maar het belangrijkste is dat het goed komt met haar.

Mam?

Misschien hebben we haar hartslag gemist.

Ik voelde haar borstkas inzakken.

Je redde haar. -Als ik 'n ambulance had gebeld...

Het komt goed met haar. En met jou.

De vrouw gaat akkoord...

ik was degene die reed. Er zal niets veranderen.

Het moet jouw beslissing zijn.

De beslissing is genomen. -Zij moet beslissen.

Waarom kun je dit niet laten werken?

Omdat ik weet wat er dan gebeurt.

Het breekt je. Elk deel van je.

Ik moest stoppen als paramedicus.

Wat bedoel je?

Ik negeerde de waarschuwingssignalen.

Ik had moeten weten dat ik het niet meer kon.

Toen werd ik uitgescholden door een vrouw in een winkelcentrum.

Toen we aankwamen, zag ik dat ze een paniekaanval had.

Ze presenteerde zich zoals ik had verwacht.

Moeite met ademhalen, verkrampte vingers, starende ogen.

We krijgen deze gevallen constant. Ik ben er goed in.

Ik kan altijd iemand door een paniekaanval heen praten.

M'n collega zei: 'Breng haar naar het ziekenhuis.'

En ik zei: 'Nee, ze is zo weer in orde.'

En toen kon ik haar ademhaling niet meer reguleren...

dus moesten we gaan.

In de ambulance kreeg ze een hartstilstand.

En ik heb gereanimeerd, maar ik kon haar niet terugbrengen.

In het ziekenhuis vertelde de arts dat ze een longembolie had.

Ze had meerdere stolsels in haar longen. En ik had het gemist.

Ik had de verkeerde vragen gesteld.

Ik wist zo zeker waar ik naar keek...

en dat het een paniekaanval was, maar ik was mis.

En niemand nam het me kwalijk.

Het werd beschouwd als een begrijpelijke vergissing.

Dus diende ik mijn ontslag in.

Het moet jouw beslissing zijn, lieverd.

Papa en ik kunnen het niet voor jou beslissen.

Ik liet haar daar achter. Het meisje was net zoals ik.

Ik zag mijn gezicht op haar lichaam.

Lieverd... -Als ze leeft, dan wil ik sorry zeggen.

Ik wil het juiste doen.

Oké.

Ik ga het aan die vrouw vertellen voordat het te laat is.

Hoe ver zijn jullie? -We zijn dichtbij. Een paar minuten.

Dan zie ik jullie zo.

DUUR 4 MIN

Ik was vergeten hoe diep dit gaat.

Waarom zou iemand hier 's nachts komen, alleen?

Daar is het.

Er klopt iets niet. -Alice?

Waar zijn ze? Zou de politie ze oppakken en wegwezen?

Nee. Dat zouden ze niet doen. -Er is hier niemand.

Alice? -Frank.

Het meisje.

Oh, God.

Oh, mijn God. Mads, ze hebben gelogen.

Hulpdiensten, welke dienst... -Politie.

Ik verbind u door. -Zeg het maar.

Wat is het adres?

Het is Ashfolk Forest. Hallow Road, Nationaal Park.

Mag ik uw naam? -Madeline Finch.

Aard van het noodgeval? -Auto-ongeluk.

Mijn dochter reed hier rond en ze raakte...

en doodde iemand met haar auto. -Oké.

De ambulance en politie zijn onderweg.

Was je getuige?

Nee, mijn en ik zijn nog maar net ter plaatse.

Dus je bent nu bij je dochter en het slachtoffer?

Nee, alleen het slachtoffer.

En je dochter? -Ze...

Hallo?

Maddie, het is Alice.

Mrs Finch... -Mads, het is Alice.

Mads, het is Alice. -Mrs Finch?

Het is Alice.

Mrs Finch, hallo? Bent u er nog?

Hallo? Mrs Finch, praat tegen me.

Ik wil dat je iets zegt, alsjeblieft.

Mrs Finch, hallo? Bent u er nog? Mrs Finch? Alles goed met u?

Hallo?

Nee, zij kan het niet zijn. Zij kan het niet zijn, Frank.

Zij is het niet, ze zei iets en we hoorden haar.

Zij kan het niet zijn. Het is Alice niet.

Zij is het niet. -Mrs Finch?

Hoor je me? -Zij is het.

Wat is er aan de hand?

Hallo? -Frank. Het is Alice niet.

Stop.

Het is Alice niet. -Mads, het is Alice.

Weet je het niet meer? -Hallo?

Ze zei dat het gezicht veranderde en we hoorden iets.

We hebben het gehoord. -Waar heb je het over?

Hoor je me? -Wat bedoel je?

Mads, het is Alice. -Hallo? Mrs Finch? Praat tegen me. Hallo?

Nee, omdat ze... -Wat bedoel je?

Wat zeg je? -Nee, Frank...

omdat we iets hoorden. Ze zei dat haar gezicht veranderde.

Wat? -We hoorden dat geluid.

Waar heb je het over? -En ze is...

Dat is Alice. -Hou je mond, Frank.

Mrs Finch, ik wil dat u wat zegt...

Alice?

Luister.

Luister hier eens naar. -Wat is dat?

Alice?

Mam? -Alice, ik ben hier.

Ik voel me ziek. -Dat zal wel.

We zijn er om te helpen.

Alice, waar ben je? -Mam, we zijn nog steeds in het bos.

Ze kunnen niet ver zijn.

Waarom zijn we hier nog? Gaan we naar het ziekenhuis?

Naar de politie? Is alles goed met het meisje?

Nee. Ze is dood, Alice. Jij hebt haar vermoord.

Je liet haar bevriezen in het bos op Hallow Road.

Ik begrijp het niet. -Dat doe je wel.

Je wist dat ze dood was toen je haar aanreed.

En dat dat het einde van je eigen leven was.

Je veelbelovende toekomst. Dat niets ooit nog hetzelfde zou zijn.

Je wist wat je had gedaan. -Nee.

Ik wil mijn ouders. Waar zijn ze? -We zijn hier, Alice.

Nee. Jullie zijn mijn ouders niet. -Nu zijn we dat wel.

Wie je je ouders noemt, heb je niet meer zelf in de hand.

Oh, mijn God.

Ze kunnen je niet bevrijden...

van dit vreselijke ding dat je hebt gedaan.

Wat is dit? -Jezus Christus.

Geen enkele ouder wil het monster van hun kind zijn, Alice.

Ze kunnen niet het juiste doen. Maar wij wel, Alice.

Wij zorgen nu voor jou. Zoals voor het kind voor jou.

En het kind voor haar.

Alsjeblieft, laat me gaan. -Oh, God.

Welke kant op? -Alsjeblieft, ik wil hier niet zijn.

Je verdient het om hier te zijn. Jullie hebben hier allemaal om gevraagd.

Mam.

Het basisinstinct van een ouder is om te geloven dat ze hun kind...

kunnen behoeden in het leven.

Dat ze je kunnen redden, ongeacht de gevolgen.

Dus verzinnen ze verhalen. -Zijn ze dat?

Daarom ben je op dit pad. -Ik wil hier niet zijn. Wat is dit?

Waar ben ik, alsjeblieft? -Hoe ver zullen ze voor jou gaan, Alice?

Hoe lang blijven ze rijden?

Nee, alsjeblieft, wat doe je?

Hun verhaal is geen oplossing.

Waar breng je me naartoe?

Nee. Alsjeblieft. -De ene eindeloze weg na de andere...

die maar blijft doorgaan...

POLITIE

Nee. Je moet opschieten.

Vooruit. Je moet opschieten.

Onze dochter is daar. -Waar breng je me heen?

Nee. -Geef mijn telefoon.

Ik moet dit oplossen. Geef me nog een kans.

Alsjeblieft. -Het is te laat.

Alsjeblieft. Geef me nog een kans.

Geef me een kans. -Ze gaan niet weg.

Ze gaan niet. -Ik ben zwanger.

Dan zorgen we ook voor jouw kind.

Nee.

Dit is Alice Finch. Ik heb het nu te druk.

Laat een bericht achter. Tot ziens.

Dit is Alice Finch. Ik heb het nu te druk.

Laat een bericht achter. Tot ziens.

POLITIE

Het lijkt erop dat het meisje dronken was. Ze reed de greppel in.

Stapte de weg op, gedesoriënteerd, en iemand reed haar omver.

Ze raakten in paniek, verborgen het lichaam en vluchtten weg.

Dat is niet wat de ouders zeggen. -Ze hebben het lichaam geïdentificeerd.

Ze zijn zeker dat het niet hun dochter is.

Ze belden met hun dochter toen het allemaal gebeurde.

Het komt door het trauma. Ze kunnen het niet verwerken.

Kun je het ze kwalijk nemen?

MET DE STEMMEN VAN ROSAMUND PIKE EN MATTHEW RHYS

ALS HET VREEMDE KOPPEL

Ondertiteling: PLINT Vertaald door: Albert Jean H Thys