Original subtitles

Is New Orleans niet geweldig?

Dans eens met me.

- Kijk wat ze heeft besteld. - Kom, schat.

Elf maanden is te jong voor jambalaya.

- De dokter had het over vast voedsel. - Hij bedoelt wortels en bieten.

Dat is voor gewone kinderen. Kijk. Heerlijk.

Helemaal niet heet.

- Jeff... - Toe dan.

- Zie je nou wel. - Is ze niet geweldig?

Zij is geweldig en jij ook.

- Zeiden ze dat ze Truman heten? - Newman.

- Is New Orleans niet geweldig? - Nou. Biertje?

- Graag. - Twee, graag.

- Reizen jullie veel? - Ja.

Wel minder nu we de baby hebben.

- Wat doe je voor werk? - Hersenchirurgie. Professioneel.

Dat is me nogal wat.

Ik denk erover het op te geven. Het wordt me te veel.

Ik werkte met pati�nten die hun patella zwaar beschadigd hadden.

Als je daar goed wordt geraakt, ben je al je richtinggevoel kwijt.

- Daar heb ik over gelezen. - O, ja?

De druk werd me te groot en ik liet steeds scalpels vallen.

- Hij houdt ons voor de gek. - Dat was bijna gelukt, he?

Niet bij mij. Wat doe je echt?

We zijn eigenlijk spionnen. Waren. We zijn met pensioen.

En dat is echt waar.

- Ik dring graag binnen op feesten. - Kende je ze niet?

- Nou, zij ons ook niet. - Hou toch op.

- Dit was nog niks. - O, ja, meneer Spion?

- Die ga je toch niet op de kamer roken? - Dat ga ik zeker... niet.

- Ik ga wandelen met de kleine Jane. - Louise.

- Kun je melkpoeder halen? - Tuurlijk.

Ik zou Vern ook nooit op de kamer laten roken.

Jane Louise.

Heet ze Jane Louise of Louise Jane?

Daar zijn we het niet over eens.

Ik vind het raar om 'n meisje naar haar moeder te noemen.

Mannen noemen jongens voortdurend naar zichzelf.

Waarom laten we het niet aan hen over?

Als dit af is, kan m'n kleinkind het aan.

Wat doe je nou?

Doe me geen pijn.

Vergeet z'n horloge niet. Kop dicht, vetzak.

Ik heet Muerte.

- Vergeet dat niet. - Kunnen we nou gaan?

- Kom op. - Ik wil naar huis.

- Waarom laten we 't hier niet bij? - Nog niet.

De politie komt zo.

- Ik wil er nog eentje. - Verdorie.

En daar komt hij.

Rustig maar, de baby doet niks.

- Je portefeuille en je horloge. - Dit is een echte baby.

- Ik wil geen gedonder. - Geef op dan.

- Kom op, je horloge. - Het is een Swatch.

Zijn we klaar? Kan ik gaan?

De afspraak was: jullie plegen een misdaad, ik vertrek.

Ik heet Muerte.

Aangenaam, Morty. Ik heet Jeff.

Ozzie, steek hem.

Dit is geen goed idee, Morty.

Jij slaapt overal doorheen, he?

Ik maak je af.

En garde. Parade. Steek rechtuit.

Gelukkig voorvrouw is m'n vrouw hier niet.

M'n kleine meisje.

Mooie avond, he?

- Heb je de melkpoeder? - Vergeten.

- Aan het dagdromen? - Blijkbaar.

Wat is er met het wagentje gebeurd?

Het is een slechte wereld, he?

Jij en ik en mama kunnen hem verbeteren, he?

Politie. Hebt u een man met een wandelwagen zien binnenkomen?

- Dat is Mr Blue. Die is boven. - Dank u wel.

- Wat is er gebeurd? - De politie komt.

- Politie? - Je weet wel: blauwe uniformen.

Waarom?

Agenten?

- Jeff Blue? - Dat ben ik.

Inspecteur Theodore Sawyer en brigadier Halsey.

Dat spel je s-e-y, niet s-y.

- Mogen we binnenkomen? - Tuurlijk, Ted. Ga je gang.

Ik heb de politie van New Orleans altijd bewonderd.

- Hoe is het met Clay Shaw? - Heel grappig.

- Dit is m'n vrouw Jane. - Goedenavond.

Jane, inspecteur Sawyer.

Brigadier Halsey.

M'n excuses voor de badjas. Ik verwachtte geen politie.

Gaat u zitten.

We werken undercover...

Undercover? Hebben ze niks belangrijkers te doen voor u?

Toerisme is hier erg belangrijk. Als er mensen worden neergestoken,

dan baalt het Bureau voor Toerisme daar behoorlijk van.

- Er was hier een poging tot roof. - Echt waar?

- Het slachtoffer ontkwam. - Mooi zo.

Weet u daar niets van?

Het was een man met een wandelwagentje.

Een zwerfster zag hem hier naar binnen gaan.

- Volgens de receptionist was u het. - Dat beperkt de mogelijkheden wel.

Was u betrokken bij een poging tot roof, Mr Blue?

- Ik geloof het niet, Ted. - Wilt u me inspecteur noemen?

Hebt u daar iets op te zeggen, Mrs Blue?

Op het moment niet.

- Kunt u zich identificeren? - Reken maar.

Iets met een foto?

- Dank u. - Da's een mooie foto.

- Wat doet u? - Ik verkoop Electrolux.

Ik weet niet wat voor stofzuiger u gebruikt,

maar de Electrolux is de beste zuiger van allemaal.

- Bent u hier voor zaken? - Vakantie.

- Hoe lang blijft u? - Een maand of anderhalf?

- Is dat niet lang voor een vakantie? -Ja?

Als u iets weet, maar te bang bent om er iets over te zeggen,

kunnen we u bescherming bieden.

Dank u, maar ik weet echt niets.

Hier is uw identiteitsbewijs.

En m'n kaartje. Bel ons als u zich bedenkt.

Zal ik doen.

Dat wagentje is er niet best aan toe.

Bagageladers.

Begrijp ik het goed? Zat je met ons kind in een messengevecht?

Het was 'n eerlijk gevecht. Twee tegen twee.

- Hoe kon je? - Het was mijn idee niet.

Je had ze moeten zien. Amateurs.

Ik had me hoogstens dood kunnen lachen.

Ik doe het niet weer.

In hoofdstuk twee leiden Jeff en Jane een gewoon leven met hun kind.

Je bent de melk vergeten.

Daar heb je Muerte.

Ik ga hem pesten. Let maar eens op.

- Red. - Wat mag het wezen, Burt?

- Creme de menthe. - Komt eraan.

Ik hoor dat je gedonder had.

Je had ze moeten zien. Vijftien kerels met kettingen en honden.

Kijk maar eens hoe zij eruitzien. Ik bedoel maar.

Ik heb wat anders gehoord. Dat het maar ��n kerel was.

Met een lief babytje.

Wie heeft dat gedaan? Die vent? Of dat lieve babytje?

Ik heet Muerte: de Dood.

Vergeet dat niet.

Smeerlappen.

Dus nu gaat hij Blue zoeken. Geweldig. Muerte wil bloed zien.

- Hij is wraakzuchtig. - Dan moet jij hem eerst vinden.

Er is iets vreemds aan wat die Blue met Muerte en Ozzie deed.

Hij deed het met ��n hand.

- Hoe bedoel je? - Daar heb je training voor nodig.

Ik vraag me af of die vent van de FBI is.

Ik dacht het niet, maar je weet hoe weinig ze ons vertellen.

Een vent die ik ken, werkt voor de FBI in Washington.

- Zal ik het nagaan? - Moet je zeker doen.

FBI? Mag ik Dan Chesler?

- Hij is in gesprek. - Ik wacht wel.

Kom op, ga erin.

Danny. Met Ted Sawyer. Hoe is 't? Ik heb hier 'n ongewone vent ontmoet.

Werkt ie voor jullie? Hij noemt zich Jefferson Blue.

Is dat soms grappig?

- Ik ga dood. - Zo ver was 't niet.

- 30 kilometer. - Dat is ver.

Wacht.

Blijven zitten, snoepje.

Een man op de bank, lezend.

Een geletterde dief? Wat verfrissend.

Wat leest ie?

Ga naar de achtermuur. Ik teefje dekking.

Een.

Twee.

Drie.

Frank. Hoe is het?

Hebben we voor dat dekentje bedankt?

Dat kwam van het Witte Huis. Frank stuurde die boerderij.

Wist je dat die koeien echt loeien?

Jeff speelt er dag en nacht mee.

- Willen jullie iets overwegen? - Nee.

- Jullie weten niet wat. - Het is toch nee.

Geen interesse. We doen geen opdrachten meer.

Zwangerschapsverlof. Jij hebt 't feestje gegeven.

Jullie zeiden dat als de situatie kritiek werd...

- De eerste 18 maanden niet. - Nee, die zijn essentieel voor...

- Een kernwapen? - 6-22.

- Geen interesse. - C wat?

Experimentele plasticbom, zeer krachtig.

- Zelfs het leger gebruikt hem niet. - O, die C-22.

- Die maken ze toch niet meer? - De voorraad is gestolen.

- Ga naar een ander. - De FBI denkt aan de maffia.

- Dat doen ze altijd. - Wij denken aan Novacek.

Dan helemaal niet. Ze haat me. Herinner je je Boedapest?

- Jullie zouden 'n beetje helpen. - Novacek is geen beetje.

Ze is gestoord.

Haar klanten blazen onschuldige mensen op.

- Ook kinderen. - Dat is laag.

Jullie hoeven haar alleen maar te vinden.

En daarna zes maanden betaald verlof. Goed voor die ouderlijke band.

- Zoek maar een ander. - Plus een bonus.

20% van jullie jaarsalaris.

Ik heb het Jane beloofd...

- 50%. - Ga niet te ver.

Ik ben moeder. Weet je wat studeren over 20 jaar kost?

- 30. Ik sta al rood. - 50. Eenmaal...

- Wat ben jij hebberig. - Andermaal...

- Hou het onopvallend. - Komt in orde.

- De gebruikelijke spullen. - Komen eraan.

We hebben ��n aanwijzing. Foster van Dynagon.

- De ontwikkelaars van C-22. - Zeg eens "plasticbom".

- Let op. - Dat doe ik.

- Ga door. - Novacek zit ergens in de delta.

Ze heeft mensen in de branche en zelfs in het leger.

Nog meer goed nieuws.

Ze gaf een kolonel smeergeld om de laatste voorraad te stelen.

Hij gebruikte een bom om weg te komen en blies Oklahoma bijna op.

Voorzichtig. Novacek is gevaarlijker dan ze lijkt.

Kolonel. Wat heerlijk om u te zien.

- U hinkt. Waren er problemen? - Niks onoverkomelijks.

- Wat dan? - Verandering in de beveiliging.

- Er ontbreekt een bom. - Ontbreekt?

Ze kwamen met tanks en artillerie.

Hebt u een vijfde van de zending gebruikt om weg te komen?

Het was de enige manier. Ik weet dat ze kostbaar zijn.

Grote sterke kolonel. Ik weet dat ik alleen u kan vertrouwen.

- Mevrouw... - Niks mevrouw. Zeg maar Paulina.

Zeg maar gewoon...

- Laat mij maar. - onvergetelijk.

De kolonel werkt niet meer voor ons.

Heeft de FBI 'm twee keer ontslagen?

In '81, opnieuw aangenomen in '84 en weer ontslagen in '85.

- Waarom? - Er gaan geruchten.

- Zeg maar wat hij intussen deed. - Vast niets goeds.

- CIA. - Perfect.

Tot die hem ook ontsloegen.

- Voor wie werkt hij nu? - Goede vraag.

Ga het uitzoeken.

MI Foster'?

Jullie? Wat willen jullie?

Frau Novacek heeft u weer nodig.

Daar kan ik niet weer aan beginnen.

- Je hebt geen keus, mannetje. - Lever de waar op de gewone plek.

O, hemel. Wanneer?

"Gilbert Foster, 2616 Magazine Street."

"Onderzoeker bij Dynagon Industries."

"Oneervol ontslagen. Huwelijkse staat: gescheiden."

Kijk eens.

Laurel en Hardy.

Heel charmant.

- Leuke baby. Jongen of meisje? - Ik hoop het.

- Het is een meisje. - Ik heb er twee.

- Twee hele meisjes? - We willen 'n jongetje.

- Koffie? - Een caf� au lait, graag.

- Kunnen we vrijuit praten? - Tuurlijk, Ted.

Wat u met die kerels deed... Wat doet u ook weer?

- Ik ben piloot. - U verkocht toch stofzuigers?

Waarom vraag je het dan?

Wat u met die kerels deed, was professioneel.

- Ik kom uit een ruige buurt... - U komt uit Nebraska.

Hoe weet u dat?

Ik heb gekletst met iemand van de FBI.

- Stille wateren... - Wat weet u nog meer?

- Toch niks over ons seksleven? - Ik ga blozen.

- Dat deed je gisteravond niet. - Toch wel. Overal.

M'n bron bij de FBI zei dat ze u geen "bureaumateriaal" vonden.

Klopt. Ik ben eerder een bijzettafel.

- Ik zie je als eetkamerstoel. - Echt waar?

Ik zie jou als rozenhouten kast met hele mooie laden.

- Wat? - Voor wie werkt u nu?

Bent u een spion?

Ik vertel het echt niet verder. Ik kan u helpen. Echt waar.

Weet je wat grappig is? Die grijze bestelwagen daar.

- Grappig of interessant? - Luistert u wel?

De motor loopt al zeven minuten.

- Nou en? - En hij staat voor een bank.

Ja. Nou en?

Bestel nog een koffie voor me.

Hij kan zo onbeleefd zijn. Het spijt me.

Pardon.

Kijk nou eens wat papa doet, schat.

Koop volgende keer Amerikaans.

Kunnen we daarmee ophouden?

Eerste poging-

- Geef me de vijf. - Voor wie werkt uw man nu?

Dat kunt u beter aan hem vragen.

Ik kan niet geloven dat u hem arresteert nadat hij een bankroof verijdelt.

U durft wel. We hebben uw man achter de tralies.

En daar blijft hij tot iemand me vertelt wat hij in mijn stad doet.

U overdrijft. Nietwaar, schat?

Zo zijn mannen. Ze voelen zich bedreigd en dan worden ze agressief...

Als u niet uitkijkt, komt u zelf in de cel terecht.

Baby of geen baby.

- Pardon. Telefoon voor u. - Ik ben bezig.

Ik vraag het nog ��n keer, heel vriendelijk.

- Het gaat over Blue. - Wie is het? De president?

Het is de gouverneur.

Wat betreft die stunt met de auto.

Hoort die bij hoofdstuk twee waarin Jeff en Jane een gewoon leven leiden?

Ik maakte gewoon wat lol. Ik liep geen enkel risico.

- Drie gewapende mannen bij een bank? - Ze kijken nooit naar de chauffeur.

- Die regel ken ik niet. - Net verzonnen.

Maar het is waar en het hoort bij m'n plan.

- Welk plan? - Kijk maar eens.

Die vent van Dynagon, Foster, moeten we bang maken.

Neem jij op? Ik heb vette handen.

- Met Blue? - Jazeker.

Herinner je je me?

Je hebt een sexy stem, maar ik ben gelukkig getrouwd.

- Binnenkort ben je dood. - Met wie spreek ik?

- Met Muerte. - Morty.

- Niet "Morty". Muerte. De Dood. - Juist, de Dood.

Juist. Ik kom naar je toe en ik kom je afmaken.

Het is laat. Waar gaat het precies om?

Het gaat erom dat jij doodgaat. Niet best.

Doe me een lol.

Bel me alleen als je een serieus gesprek wilt.

Pardon. Nee. Hallo?

Wie was dat?

- Muerte. Wat leuk. - Die komt van pas.

Wat ben jij optimistisch.

- Wou u mij spreken? - Mr Foster...

Ik ben Hildy Johnson van The Chicago Herald.

Ik werk aan een artikel over gestolen defensiegeheimen.

Het spijt me, daar heb ik geen commentaar op.

O, nee? Wilt u een grote foto op de voorpagina?

U moet nu meteen vertrekken.

Draai de band van de receptie eens terug.

Daar stoppen.

Afdrukken.

Mag ik Mr Ferderber? Ja, ik blijf wel aan de lijn.

DEZE MAN HEEFT VRAGEN GESTELD

- Jefferson Blue. - Ken je hem?

Hij heeft de operatie in Boedapest verknald. We moeten opschieten.

Deel kopie�n uit. We moeten Blue pakken.

Alsjeblieft, schat.

Ik zei toch dat BB King kinderplaten maakte?

Laten we mama gaan zoeken. Misschien geeft die ons eten.

- Dag, Morty. Hoe is het? - Muerte.

De Dood. Jij gaat vandaag sterven.

Dat ziet er op tv te gek uit,

maar in het echt is het beter als je hem zo...

Kop dicht.

Doe je altijd zo moeilijk over opbouwende kritiek?

Wat nu weer?

Ik heb verteld van Morty. Dit is Jane.

We moeten een hoop boodschappen doen, dus ik denk niet...

- Kop dicht. Jij sterft ook. - Mijn hemel.

Schat'?

Kom maar, Morty.

- Ik kan je geen seconde alleen laten. - Niet mijn schuld.

- Dat is het nooit. Maak je hem niet af? - Wat bloeddorstig.

Niet zo veel koffie drinken.

Waar gaan we eten?

De Newmans wisten een restaurant met heerlijke oesters.

- Daar zijn we. - Wilt u hier zitten of in de tuin?

- De tuin? - Goed.

- Daarheen. - Zouden we Novacek vinden?

We hebben Foster bang gemaakt en dat hoort Novacek.

Die weet niet wat ze moet en wordt zenuwachtig.

Net een baby met buikkrampjes.

Wat mag het zijn, mensen?

- Dit zou d� plek zijn voor oesters. - Dat klopt.

Dan nemen we zes dozijn oesters en twee biertjes.

Komt eraan, meneer.

- Lust jij ze ook? - Wat een geweldige tent.

Krijg je pistolen bij oesters?

Geen onverwachte bewegingen.

- Hoezo? Zit er 'n bij op me? - Ik zie niks.

- Wat is een onverwachte beweging? - Ze kijken te veel tv.

Ik wil dat jullie heel, heel langzaam opstaan.

- "Heel, heel", niet gewoon "heel"? - Schiet op.

Herinner je je Marseille nog?

- Geen domme dingen doen. - Zeker weten?

- Ik geloof 't wel. - Ik meen het.

Ik tel tot drie. Een, twee...

- Niet doen. - Drie.

Goed dan. Het feest is voorbij.

Ga ze achterna, sufferds.

- Waarom schoot je niet onder tafel? - Je zei Marseille, dat was Berlijn.

Ze serveren niet meer.

- Wou u me iets zeggen? - De oesters zagen er heerlijk uit.

- Over wat er hier is gebeurd. - Een echtelijke ruzie, denk ik.

Net als in The Honeymooners. Ralph en Alice hadden altijd ruzie.

Ralph had geen halfautomatische wapens.

Norton soms wel. En Mrs Manicotti. Heel opvliegend.

- Geef me uw wapen. - Ik draag geen wapen.

Hij schiet slecht. Hij moest de FBI-examinator omkopen.

Nee, dat was die vent van de CIA. Bij de FBI gebruikte ik chantage.

- U denkt dat u slimmer bent dan wij. - Niet veel.

Ik heb gewoon meer training gehad.

U verkocht toch stofzuigers.

Wat doet hij nou? Gaat hij bij de band?

- Dat is uw man. - Weet ik.

- Speelt hij trompet? - Blijkbaar.

Ik haat hem. Ik haat hem echt.

- Slaapt ze? - Als een roos.

Ik ga vreselijk dromen van schietpartijen.

Jij had het restaurant gekozen. Weet je wat?

Jullie nemen morgen 't vliegtuig en dan bel ik als het voorbij is.

Kom nou.

- Wil je dat niet? - We zijn een team. Klaar uit.

En god weet wat jou overkomt als ik er niet bij ben.

- Ik kan gewond raken. - Of nog erger.

Niet doen. Ik moet even bellen.

Wil je morgen de aardige of de gemene agent spelen?

- De gemene. Wie bel je? - Ik mag nooit de gemene zijn.

Omdat je niet goed kunt acteren. Wie bel je?

- Mr Foster? - Met wie spreek ik?

Onze organisatie is geinfiltreerd

door een briljante Amerikaanse agent en z'n mooie vrouw.

- Ontmoet me... - Op het kerkhof, zoals altijd.

Natuurlijk. Morgenmiddag, twee uur. Wees op tijd.

- Morgen pakken we M! Poster. - Zou h? komen'?

Absoluut, en anders kunnen we mooi rondkijken.

Wat zei je ook weer? Als jij er niet was...

Je zou gewond kunnen raken.

- Zwaargewond. Verminkt zelfs. - Misschien.

- Of erger. - onthoofd. M'n hoofd eraf.

Ik weet wat onthoofd betekent. Doe iets aan die lamp.

Doe hem uit, bedoel ik.

- Wie hebben we daar. - Ding, ding, ding zei de tram...

- Beng_ - Wat?

Beng zei de tram, ding zei de bel.

- Moeten jullie ons volgen? - Wie zegt dat we u volgen?

Jullie hebben vrij en zijn samen een dagje uit.

- Nee, jullie verkwisten belastinggeld. - Daar worden we voor betaald.

- En voor het volgen van CIA-agenten. - Hou daar nou eens over op.

- Ik zeg dat u van de CIA bent. - Zeg het maar.

Wat doet u hier?

Dit is een kerkhof. Bent u hier voor een zaak?

Hou toch op over die CIA. Ik ben een gewone vent. Vrijwel.

Ik heb een vrouw, een baby. Geniet van de begrafenis.

Ik heb er genoeg gezien. Ik ben hier om op u te letten.

Goeie genade.

Hij was zeker te vroeg.

- Is Jonathan nog lastig geweest? - Nee, hij is een lieve baby.

Was de jazzcruise leuk?

- We hebben de boot gemist. - Wat jammer.

Toen wij dat deden... Was dat twee jaar geleden?

Drie jaar. Vlak na m'n aambeienoperatie.

- Daar heb je over verteld. - Dat wil hij niet horen.

Kom maar bij papa.

Zeg het maar als we op Louise Jane moeten passen.

- Jane Louise. - Louise Jane.

- We doen het graag. - Dat zou mooi zijn.

Welterusten.

- Ben je moe? - Heel erg.

Echt waar? Dat is jammer.

Weet je waarom? Ik had iets heel leuks in gedachten.

Wat, bijvoorbeeld?

Inbreken bij een dode vind ik niet bepaald leuk.

Dat zou het wel zijn als je opschoot. Mevrouw moet verschoond worden.

Doe het zelf. Dit is een Chubb met vijf pinnen.

Als jij later groot bent, leert mama jou sloten open te maken.

Al is ze dan misschien nog hier bezig.

Een minuut. Niet gek.

De politie zal de zaak wel goed hebben doorzocht.

Alle voor de hand liggende plekken. Dus we beginnen met de koelkast.

- Dat is vreemd. - Wat?

-Een schoen. - En?

Er zit een voet in.

Goedenavond.

- Gaat u ons het hele verhaal vertellen? - Een deel ervan.

- Ik wil alles weten. - Een deel of niks.

- Zullen we u pakken wegens inbraak? - Zullen wij met je gouverneur praten?

- Goed, vertel me dan maar een deel. - Waar zal ik eens beginnen?

M'n ouders waren eenvoudig. M'n pa was stoomfitter...

Het relevante deel.

Wat weet je van de Tsjechische politiek?

Geen communisten en een revolutie.

- Heel goed. - Op de tv gezien.

- Dossier. - Wie is dat?

Paulina Novacek, geheime politie. Net op tijd vertrokken.

- Is ze in New Orleans? - Dat denken we.

Ze heeft mannen in labs en fabrieken. Industri�le diefstal.

- Ze steelt wapens en verkoopt ze. - Stuur haar dan terug.

- Geen uitlevering. - Ze moet vrijwillig gaan.

En Foster werkte voor Novacek?

Hij was de tussenpersoon. Via hem vinden we de grote jongens.

We moeten de tussenpersoon zoeken.

Kijk eens, Janey. Niet zo wriemelen.

- Schat? Kom eens. - Ik let wel op haar.

Ik heb het.

- Kom maar, baby. - Heren?

- Help me eens. - Optillen. Voorzichtig.

Kijk nou eens.

Mag ik?

- Verdorie. Alleen geld. - Wat is daar mis mee?

We hoopten op een naam.

- Mag ik? - Je gaat naar je bedje, baby.

Interessant.

Daar staat een bank met een geldautomaat.

Waarom zou Foster aan de andere kant van de stad bankieren?

Dat is inderdaad interessant.

Gewicht op je linkerbeen en je rechterbeen naar voren.

Heel goed.

Daar gaat ie. Toen ik zo oud was...

- Ze ligt op schema. - Ik liep met acht maanden.

Achttien. Je moeder zou net 'n specialist raadplegen.

Hier. Denk je dat Sawyer zich redt bij die bank?

Ja, hij is in orde.

- Klaar? - Dit is een geweldige alligator.

Ben je klaar?

Even proberen.

Het bereik is zo'n 25 kilometer. Zou dat genoeg zijn?

- Dat denk ik wel. - Ik hoop het maar.

- Dat is een mooie alligator. - Kijk hem eens lopen.

Heel geschikt van je.

Loop naar hem toe en praat zo hard mogelijk.

- Hard? - Heel hard en heel onhebbelijk.

- Wees gewoon jezelf. - Je moet meer om jezelf lachen.

- Ik help wel even. - Hou nou op.

Hou op. Hard?

Lekker hard. Let maar op.

- Ik wil graag wat hulp. - We zijn van de politie.

- Kan iemand me helpen? - Nu.

Heb je me gehoord? Ik heb wat informatie nodig.

Wie gaat er over de geldautomaat? Ik wil hem nu spreken.

Is er iets mis? Kan ik u helpen?

Mr Ferderber? De politie van New Orleans.

Hoe vaak moet ik dat nog zeggen?

Ik wil weten wie er over de geldautomaat gaat.

- Hij is zeker doof. - Nee, ik begrijp het.

Wilt u even meelopen?

Gaat u maar in m'n kantoor zitten. Er komt meteen iemand.

- Dank u. - Wel graag snel.

- Hoe is het daar? - Louise doet net een dutje.

- Zorg voor 'n witte labjas. - Moet ie wit zijn?

- Ik voel me erg bleek. - Wat dan ook. Als je maar snel bent.

Ik moet ophangen.

U staat onder arrest. U hoeft niets te zeggen.

U mag praten, zingen of Elvis nadoen. U hebt recht op een advocaat.

- Als u die niet kunt betalen: pech. - Waar word ik van beschuldigd?

Dat is voor mij een weet en voor jou een vraag, vent.

Kom maar op, Natasha.

Wie is dat?

Dit is Dr Natasha Lottelenya van het Rosa Klebb Instituut in Leningrad.

Hallo. Luister...

Dr Lottelenya spreekt helaas geen Engels, maar ik wil best tolken.

Wat is dat voor ding? Wat doet ze?

Ze is een expert op het gebied van het voorkomen van extreme pijn.

En ze weet ook alles van het veroorzaken van extreme pijn.

Dit is het domste idee waar je ooit mee bent gekomen.

We stropen die vent helemaal af.

Wat zeggen jullie? Gaat ze iets doen?

Dat hangt af van hoeveel jij ons gaat vertellen.

Dat kan ik niet.

- Ik weet echt niks. - Ik begrijp het.

En ik respecteer het echt.

Breng me de naalden.

Naalden.

Dit is hypermodern.

Vroeger gebruikten we aanstekers en getrainde ratten.

Maar dit noemen we �lama's sonde.

Als je die langs de linkeroogbol laat gaan,

kun je hem in het pijncentrum steken. En dan wat stroom...

Hemel, wat is dat? Dat is echt niet nodig.

HOTELONDERHOUDSDIENST

Wie is dat?

Dat is professor Lancaster. Dat was een taaie toen hij hier kwam.

- Moetje hem nu horen. - Wacht.

Hoe weet ik dat jullie me laten gaan als ik wat zeg?

- Bied je verontschuldigingen maar aan. - Goed, het was geen slecht idee.

Je zult ons moeten vertrouwen.

Jij vertrouwt me niet. Zullen we vanmiddag spijbelen?

- Ja, laten we naar de dierentuin gaan. - Te gek.

- Aan wie breng je verslag uit. - Een heel lange vrouw.

- Waar kan ik haar vinden? - Ik heb echt geen idee.

Dr Lottelenya?

Wacht.

Ik weet niet waar ze is, maar haar nummer zit in m'n zak.

Wat denk je?

Hij is leeg.

Ik zou maar verdwijnen.

Neem een andere naam, een andere baan en zo mogelijk een ander gezicht.

- Doe open. - Kom op.

- Deze kant op. - Ik heet...

Waar is m'n auto, verdomme?

We zouden net met de baby naar de dierentuin.

Kijk.

"In 1979 waren er nog acht soorten tijgers."

"Nu zijn er nog maar vijf."

- Kijk eens aan. - Is hij niet prachtig?

Maak je geen zorgen. Papa en mama redden hem wel.

Als jij volwassen bent, zijn er een boel tijgers.

Het lijkt wel een optocht.

- Je moet met onze vriend praten. - Welke?

- De grote Mr. Ik reken wel met hem af. - Snel, ik heb honger.

Laten we voor afleiding zorgen.

- Hoe dan? - Weet je nog wat er in Toronto werkte?

- M'n vrouw heeft een toeval. - Doe me dit niet aan.

- Ik haat jou echt. - Kom op.

Zorg dat ze haar tong niet inslikt.

Politie.

We zijn hiervoor opgeleid. Hou m'n popcorn vast.

Daar zijn de alligators. Kijk nou eens.

Kijk die alligators eens.

Die zien er vals uit, he?

- Hoe gaat het, jongen? - Hier zitten alligators.

- Haal me eruit. - Rustig maar.

- Ze zijn al gevoerd. - Achteruit.

Hier staat dat het Amerikaanse zijn. Weetje hoe je dat kunt zien?

Ze hebben een bredere snuit en je ziet de vierde tand niet.

- Haal me hier nou uit. - Geef me je portefeuille.

- Wat? - Dat wagentje was 57,50 dollar.

- Kom op. Geef me je portefeuille. - Goed dan.

- Kom op. - Ik doe m'n best.

Kom op.

Goed, nu staan we quitte.

- Momentje. - Schiet nou op.

Ik heb geen wisselgeld. Mag ik die 2,50 houden?

Als je me hier maar uit haalt, verdomme.

Let op je woorden.

- Ik heb een of ander touw nodig. - Een touw?

- Geef me je jasje. - Goed idee.

Je bent toch wel ok�, Blue.

- Jakkes, Morty. - Schiet nou maar op.

Het is niet lang genoeg. Weetje wat?

- Geef me je broek. - M'n broek?

Mooi niet.

- Ze ruiken angst. - Dat zie ik.

Ik weet wat angst is. Je drijft me tot waanzin.

Zie je die grote aap?

Het spijt me zo van alles. Echt waar. Het werd een soort...

Hemel, hij eet m'n schoen op.

Doe je hand in haar mond zodat ze haar tong niet inslikt.

Daar komt ie.

Maak een touw.

- Maak het touw maar. - Dit wordt niks.

Het is niet lang genoeg. Ik ga wel hulp halen.

Nee, laat me hier niet achter.

Maak je geen zorgen. Zal ik koffie voor je halen?

Nee, hoeft niet. Schiet nou maar op.

Dag. Bedankt.

Kom maar, schat.

Dag, meiden. Goedemiddag, zuster. Vergeet de alligators niet.

Dank u. We gaan naar de alligators.

Achteruit. Ik heb haar medicijnen. Hier, schat. Ze lagen in de auto.

Onder de tong. Gaat het wel? Goddank.

Dank u. Ik wil iedereen graag bedanken. Heel goed gedaan.

- Je deed het geweldig. - Laten we het niet weer doen.

- Waarom niet? Het werkt. - Ik moet m'n haar weer wassen.

- Dat verwaaide kapsel staat je zo goed. - Bedankt, hoor.

Kom maar, schatje. Wil je vanavond lol maken?

- Net als gisteravond? - Leuker.

- Een echte fantasie. - Wat had je in gedachten?

- Ik ken jou. - Iedereen kent mij. Ik ben Muerte.

Jij bent ingepakt door die vent met z'n baby.

Terg me niet.

- Wil je hem terugpakken? - Wat?

- Ik weet iemand die goed betaalt. - Jij weet Nada.

Ik weet Nada.

Maar die vent zei dat Muerte de juiste man was voor die klus.

Wie zei dat? Van Muerte?

- Ik wil eerst een drankje. - Wat mag het wezen?

Mannen zijn niet te geloven.

Drie kerels probeerden me vanavond te versieren.

- Dat begrijp ik best. - O, ja?

M'n moeder had je door.

Is ze wakker geweest?

E�n keer maar. Ze wilde een knuffel. En hoe ging het?

- Trapte Morty er in? - Natuurlijk.

Ik ben kapot.

- Hou die make-up maar op. - Waarom?

- Ik weet niet. Ik vind het wel sexy. - Gatver. Je bent walgelijk.

Hoe heet u?

Dood? Juist.

Het gaat om Blue.

Het is de openingszet.

Nee, u vindt ons nooit.

We laten u door iemand ophalen bij Bayou St John.

Kom mee. U treuzelt.

Dat was een nachtmerrie. Waarom moest u zo wiebelen?

- Was u liever komen lopen? - Ik ben misselijk.

Ik ben lijkbleek. Ik ben een landdier. Begrijpt u wel?

- Na u. Frau Novacek wacht. - Ik vaar wel terug.

Wat aardig van u om langs te komen. Ik ben Paulina Novacek. En u?

Ik heet Muerte.

De Dood?

Ja. Spreekt u Spaans?

- U vertrouw ik. - Mooi zo.

Misschien "vertrouw" ik u ook. Kom mee.

Pardon. Paulina?

Dank u zeer.

Ga maar naar een stripclub. Wij blijven vanavond thuis.

- Dat waarderen we echt. - We doen ons best.

- Is de baby niet wat jong voor poppen? - Een post-feministische pop voor mij.

Gaai naar haar werk op gympen, maar haak daarvan.

Dat zijn echt interessante mensen.

Ik werk niet met hem, kreng.

Moet ik geloven dat een zwerfster jou vertelde dat Mr Blue vanavond komt?

- Hij komt echt. - Stel dat het waar is.

- Bedankt. Hoe heet jij? - Nou, Mr Muerte...

Pardon, geen "mister". Het is "Muerte".

Je doet mofje informatie komt verkopen.

Maar je werkt overduidelijk samen met Mr Blue.

M'n gezin.

Doe me een lol.

Wees vanavond voorzichtig.

Ik meen het echt. Ik heb een voorgevoel.

- Misschien je allergie�n. - Welnee.

Beloof dat je extra voorzichtig zult zijn.

Dat ben ik.

Ik hou heel veel van je.

- Echt waar? - Elke dag meer.

- Weet je wat het leuke is? - Wat?

Dat heb ik nou ook.

Ik sterf van de honger.

Let jij even op.

Ze luisteren niet. Ik heb geprobeerd het ze duidelijk te maken.

Taxi.

Verdomme.

Verdorie.

- Politie. Volg die taxi. - Dat heb ik in tijden niet gehoord.

- Rij nou maar. - Rustig aan.

Ik begin het te begrijpen, Frank.

Net als de oude plasticbom, maar dan tig keer krachtiger.

We doen ons best, Frank.

Mijn hemel, ze loopt. Louise loopt. Ik moet ophangen.

Zie je wel watje doet, slimmerik?

Wacht even. Blijf eens zo staan.

Doe het nog eens voor papa. Geweldig.

Jij bent geweldig. Kom maar naar mama toe, schat.

Kom maar bij mama.

Je kunt het wel.

Niet te geloven. Wat zal papa...

Kun je bij mama komen? Wat zal papa opkijken.

Ik ben zo trots op je. Je bent geweldig.

- Stop hier. - Niet op een brug. Ik wil geen bon.

- Ik ben een agent. - Precies.

- Je lokt me in de val. - Stop hier, verdomme. Dit is geen val.

- Wacht hier. - Niet buiten de stadsgrenzen.

- Dat is de wet. - Wacht nou maar gewoon.

Mooi niet.

- Gooi je hem voor me los? - Ja, hoor.

- Hoe lang doe ik erover? - Bij zonsopgang ben je er.

Klaar?

Je bent je optocht kwijt.

Ga zitten en speel nog eens wat.

Is het die mooie meid?

Ze is gevaarlijker dan ze lijkt, maar je kunt haar wel aan.

Ze ziet er helemaal niet gevaarlijk uit.

- Kom maar bij papa. - Ze mag niet gewond raken, Sikes.

Nee, ze is straks veel leuker als ze niet bont en blauw is.

Wat ben jij een slimmerik.

Nou en of. Wacht maar tot je ziet wat ik voor je heb.

Tot nu toe ben ik niet onder de indruk.

Ik zal je krijgen.

Hebbes.

Doe weg.

Dit is een Taser.

Nu doe je niet meer moeilijk, he?

Vermaakt u zich?

- Wat doe jij hier? - Ik ben thuis, net zoals u.

Dit kun je niet aan, Ted. Wacht maar in de boot.

Komt niks van in. En noem me inspecteur.

Geloof me...

- Nee. - Waarom niet?

Ik mag u niet uit het oog verliezen.

Blijf dan maar in de buurt.

Doe precies wat ik zeg, hoe gek het ook klinkt.

Absoluut.

- Waar is uw pistool? - Ik draag geen pistool.

Let op.

Voorzichtig. Het kon weleens moeilijk worden.

Goedemorgen, Mr Blue.

Ongelooflijk. Ik zei net dat het weleens moeilijk kon worden.

Fijn u weer te zien.

- U bent niet veranderd. En ik? - Alleen uw mannen.

Dank u. Die Amerikaanse spullen zijn erg goed.

Kom, dan gaan we thee drinken.

- U hebt nog steeds een prachtig lijf. - Dank u. En de inspecteur?

Kop dicht.

U bent zo... hoe heet dat... sexy.

Zullen we?

En u bent ook erg waardevol.

Wat zouden de Libi�rs betalen voor uw kennis van de geheime dienst?

Of de Chinezen, of de Colombianen. Een boel geld.

Zie je wel? De meeste mensen mogen me graag.

Verrassing.

Het spijt me.

Dit is tussen ons. Jane en m'n kind erbij betrekken...

Ik weet het. Dat getuigt van een slechte smaak.

Over een half uur komen een helikopter en kameraad Zubic

om de 6-22 op een vrachtschip te lekken.

Jij en ik reizen mee.

- Wat is C-22? - Daar wou ik je nog over vertellen.

Breng hem binnen.

Ziet u wel? Ik heb al uw bondgenoten gevangengenomen.

- Petje af, Paulina. - Waarom uw broek niet?

Datje mij en Jane pakt, kan ik begrijpen.

Maar dat je de baas zelf te pakken krijgt, de grote Mr...

Is dit soms uw meerdere?

Ik zei nog: "Het risico is te groot. Blijf toch hier in de holle berg."

Doe z'n knevel af.

- Ik heet Morty. - Muerte?

Ik maak je af.

Zoek uit wie die man is en vermoord hem dan.

We hebben hier geen tijd voor. Geef uw kind, Mrs Blue.

Nee, niet doen.

Wat een held.

U hebt geen waarde voor me, behalve als voorbeeld voor uw man.

Je weet wat je moet doen.

- Ik zie niks. - Zit nou stil.

Handboeien krijg je niet los met 'n haarspeld.

- Je hebt gelijk. - Bedankt, schat.

- Zal ik de jouwe doen? - Graag.

- Raad eens wie er loopt. - Echt?

- Ik ben pissig op je. - Jij wou deze klus aannemen.

We moeten hier weg. Volg mij maar.

- Volg mij maar. - Laat hem in 't zonnetje staan.

Welk zonnetje?

- Verdomme. - Hoe erg ben je geraakt?

- Ik heb m'n knie gestoten. - Daarom haat ik amateurs.

- Waar kom jij vandaan? - North Adams. Hoezo?

Zomaar.

- Wacht hier. - Mooi niet.

Jane kent vechtsporten die ik niet kan uitspreken.

Ze kan je zonder handen op drie manieren doden. Doe wat ze zegt.

Ik wacht hier wel.

Schaakmat.

Daglicht.

Dichterbij, idioot. Ik word omringd door sufferds.

Klim omhoog.

Dat lukt niet. Die koffer is te zwaar.

Improviseren.

We moeten naar beneden.

Je laat me vallen. Haal dat ding omhoog.

- Dit is leuk. - Zorg dat het echt lijkt.

Denk aan Helsinki.

Hebbes, dame.

Mooie polsgreep, schat.

Kom hier.

Schiet op.

Schiet voorzichtig.

Komt u kijken hoe uw vrouw sterft?

- Niet doen, dan gaan we eraan. - Samen met Jane.

Denk nou even na. Wees niet zo'n bak.

Dit is je kans. Zij gaat eraan en jij kunt alles krijgen.

Ik begin pissig te worden.

En ik ook.

We noemen de baby Jane Louise. Klaar uit.

Laat de wapens vallen, anders schieten we.

In de modder, allemaal. Snel, Paulina.

- Ik kom al. - We moeten je daar weghalen.

We moeten je hier weghalen. Je bent niet veilig.

Stap in.

Het is ons gelukt.

Ik begon al te denken dat je me vergeten was.

We zijn niks vergeten.

Bedankt voor het vliegen met Air Tsjechoslowakije.

- Ze kijken nooit naar de chauffeur. - Krijg ik de rest nog te horen?

- Waar was ik? - De Tsjechische politie.

De Tsjechen konden Novacek niet zomaar grijpen.

Ze moest uit zichzelf vertrekken.

Je zag haar in de helikopter stappen. Zonder dwang.

- Ga je hem wakker maken? - Waarom?

Daar is onze baby. Dag, schat.

- Heel erg bedankt. - Waar zijn jullie vannacht geweest?

- Een nieuw modderworstelrestaurant. - Het eten is ook niet gek.

Jullie hebben altijd zo veel lol.

- Wij natuurlijk ook. - Dat is te zien.

- Nogmaals bedankt. - Ik ben zo jaloers.

Misschien zien we jullie nog.

U kunt naar huis, inspecteur. Het is gebeurd.

U gaat niet nog even Cuba binnenvallen?

- Nee, we vertrekken vandaag. - Heb ik uw woord?

Ze slaapt als een roos.

Nu is het ernst.

Help, ik kan niet zwemmen.

- Ik ben geen zwemmer. - Wat denk je?

Ik kan niet zwemmen. Alstublieft, Mr en Mrs Blue. SOS.

Vangen.

Mijn hemel.

Dank u, Mrs Blue.

U bent een geweldige vrouw van de jaren '90.

Gooi eens een stuk touw.

- Weetje wat? Wij gaan hulp halen. - Niet weggaan.

Zal ik koffie of thee voor u halen?

Nee, dank u. Maar haal me hieruit, verdomme.

Waar ligt Cuba precies?

Dat is de verkeerde richting. Kom terug.

Het land ligt achter u. Waar gaat u heen?

Ondertiteling Visiontext: Foske Twiest

NL