Original subtitles

Nederlandse ondertitels: Rustroest.

Ik denk dat in iedereen een wilde schuilt. Ik ben een gespleten persoonlijkheid.

Ozzy Osbourne en John Osbourne zijn twee verschillende mensen.

Nu hoor je John Osbourne.

Maar als je Ozzy Osbourne bent... Dan neemt die het over.

Als kind was ik overal bang voor.

Ik kroop het liefst in mijn holletje...

en dan ben je een makkelijke prooi voor de pestkoppen...

en als je dan drank of dope of wat dan ook ontdekt...

denk je, "Verdomme, dit is 't!"

Dit verandert alles.

Alcohol en dope en in de klas de clown uithangen...

dat was het wel zo'n beetje.

Ik maakte gebruik van mijn talent om mensen te vermaken...

door de pias uit te hangen, door dat op het podium te brengen met mijn muziek.

Dat is volgens mij niet veel anders.

Ik weet niet hoe de muziek zich zou hebben ontwikkeld...

zonder de invloed van Ozzy.

Ozzy veranderde alles.

Kijk, niemand is onsterfelijk...

maar ik denk dat Ozzy tijdloos is.

Ozzy's muziek is tijdloos. Laat me huilen, ik krijg er koude rillingen van.

Gewoon perfect.

Pap is een jongen van de straat die in fabrieken heeft gewerkt.

Hij is echt arbeidersklasse, een hardwerkende man.

Die arbeidersachtergrond is belangrijk...

want je groeide op met niets en je doet alles wat je kunt...

zodat je niet met niets eindigt.

Het gaat om het ontsnappen aan de werkelijkheid voor iets beters.

Hij stapte uit één van de grootste rockbands ter wereld...

en werd groter en overtuigde op eigen kracht...

ontdekte nieuwe talenten en werd daarna groot op tv.

Dat was nog nooit vertoond.

Hij is de meest onweerstaanbare idioot die je kunt tegenkomen.

Hij is de ware Iron Man.

De reden waarom ik dat doe, is...

omdat iedereen dat wil doen maar er het lef niet voor heeft.

En ik ben gewoon eerlijk.

Dames en heren, ik ben Ozzy Osbourne...

de Prince of Darkness!

Zo goed?

DE NEGEN LEVENS VAN OZZY OSBOURNE

Er zijn niet veel mensen die een leven als ik hebben gehad.

Ik voel me vereerd dat het publiek me nog steeds wil zien.

Als je het publiek voelt springen...

is dat een beter gevoel dan een orgasme.

Het feest is begonnen!

Bedankt. God zegene jullie!

Mijn vader zei altijd dat ik op een dag iets groots zou verrichten.

Hij zei, "Of je gaat iets speciaals doen...

of je eindigt achter de tralies."

Hij had gelijk.

LEVEN 1 ARMOEDE & GEVANGENIS

Ik had een droom en die is uitgekomen. Ik heb een goed leven gehad.

Mijn naam is John Michael Osbourne.

Bijna niemand noemt me John. Het is Oz of Ozzy.

En als ik op straat loop en iemand zou "John!" roepen...

zou ik niet stoppen. Hoewel ik John heet.

Ik laat Ozzy achter op het podium. Ik kom eraf als John.

Ik ben geboren in Birmingham, Engeland, 1948.

Overal om me heen waren fabrieken.

Birmingham is zwaar gebombardeerd tijdens de Tweede Wereldoorlog.

De plek waar je moest zijn, was waar de bommen waren gevallen.

Daar speelde je...

zonder te beseffen dat het een plek was...

die was gebombardeerd tijdens de oorlog. Je fantasie sloeg op hol.

Ozzy's ouderlijk huis

O, wat is 't veranderd sinds ik hier woonde.

Wow! In de slaapkamer destijds pasten net twee éénpersoonsbedden...

naast elkaar.

Dit was een tijdje mijn kamer en...

We hadden geen wc binnen.

Er stond een emmer aan het voeteneinde om in te plassen.

De wc was buiten, daar moest je heen om te poepen.

Er was geen wc-papier, je gebruikte een krant.

We hadden geen zeep en water...

wat ik als kind vreselijk vond. Ik schaamde me erg als kind...

want ik voelde me altijd smerig.

Ik voelde me een boerenpummel.

We waren met z'n zessen. Mijn drie oudere zussen waren Jean, Iris en Gillian.

Ik had ook twee jongere broers, Paul en Tony.

Mijn vader was bankwerker.

Hij verzuimde geen dag.

Weer of geen weer, als hij ziek was... En zo ben ik ook een beetje.

Ik was gek op 'm.

Als mijn vader thuiskwam uit de nachtdienst in de fabriek...

begon mijn moeder Lillian aan haar dienst.

Ik was bijna altijd bang want ik was een erg nerveus jongetje.

De angst voor dreigend gevaar beheerste mijn leven.

Ik was ervan overtuigd dat als ik op een scheur stapte...

er iets vreselijks zou gebeuren als ik thuis kwam...

dat mijn moeder dood was of zoiets.

Als mijn vader uitsliep, stond ik doodsangsten uit...

omdat ik dacht dat ie dood was.

Ik moest hem porren om er zeker van te zijn dat hij nog ademde.

Daar was hij niet erg blij mee, kan ik je zeggen.

Waar brachten jullie de meeste tijd door?

Op straat, want in huis was het veel te druk!

Op school was hij niet erg gelukkig. Hij kreeg altijd straf...

omdat hij te langzaam was.

Ik haatte school.

Ik stond vaker sigaretten te roken in de wc...

dan dat ik in de klas zat. Ik was geen erg goede leerling.

We wisten niet dat hij dyslectisch was...

we dachten dat hij gewoon niet zo snel leerde.

Ik schaamde me vaak...

want als je niet goed kon leren, moest je in de hoek staan...

met een puntmuts op je hoofd, en noemden ze je de domkop van de klas.

En de hele klas lachte me uit, waardoor ik me nog verder terugtrok.

Ik had er zwaar de pest aan.

Ozzy's lagere school Birmingham, Engeland.

Hoe is 't, Ozzy?

Prima.

Ik was de pias van de klas.

Ik stapte op de grootste knul van de klas af en maakte hem aan het lachen...

en dan was ie m'n vriend...

dus niemand viel me lastig omdat ik een grote vriend had.

De meeste komedianten die ik ken, zijn privé vaak erg ongelukkig.

En dat geldt voor mij eigenlijk ook.

Ik maak jou aan het lachen om me veilig bij je te voelen.

Toen ik 16 was, leefde ik op straat.

Toen John van school ging, had hij het ene baantje na het andere.

Ik wilde geen baan voor overdag.

Ik kon 's ochtends mijn bed niet uitkomen.

Ik kon geen negen tot vijf baan houden.

Nooit. Ik ging van een loodgieter naar een bouwbedrijf...

Eén van mijn banen was in een slachterij.

Ik moest de hele dag kokhalzen.

Maar uiteindelijk wen je aan die geur.

Ik vroeg iemand, "Hoe lang doe je dit al?"

Hij zegt, "35 jaar en als ik met pensioen ga...

krijg ik een gouden horloge."

En ik weet nog dat ik tegen hem zei...

Als ik zo graag een gouden horloge zou willen...

gooide ik een steen door de etalage van een juwelier.

Ik wilde als jonge knul in ieder geval proberen wat lol te hebben.

John ging vaak uit drinken, raakte verzeild in vechtpartijen...

en dat was 't. Wat ik meemaakte...

was dat hij altijd in de problemen zat. Pap schold hem altijd de huid vol.

Dat is de winkel waarin ik heb ingebroken.

De winkel van mevrouw Clark.

Ik brak in bij een winkel achter ons huis.

Veel kinderen raakten op het slechte pad, net als ik ook een tijdje...

maar ik was niet erg goed. Ik had er geen aanleg voor.

Ik wilde eigenlijk gewoon gepakt worden...

om geaccepteerd te worden door de boeven in de buurt.

Ik wilde niet naar de gevangenis, maar daar eindigde ik toch.

Als je tussen allemaal boeven zit, is dat een soort les.

Ze willen je geen kwaad doen...

Ze willen seks met een jonge knul...

met lang kastanjebruin haar.

Eén maand achter de tralies is lang genoeg.

En mijn vader betaalde de boete niet...

want hij wilde me een lesje leren, zei hij.

Hij leerde me een les in die zin...

dat ik na zes weken wist dat ik daar niet meer naar terug wilde.

Ik had geen idee wat ik met mijn leven aan moest.

Ik had geen benul.

Ik moet even pissen.

Ik zal je zeggen dat ik na drie weken in de bak...

wist dat ik niet terug wilde.

En ik wilde niet aan de slag in een fabriek.

Mijn enige passie was muziek.

LEVEN 2 DE GEBOORTE VAN HEAVY METAL

Muziek hoorde echt bij ons gezin.

Je hoorde altijd muziek, de platenspeler, op de radio, de piano.

Toen ik een jaar of 14 was...

had ik muziek ontdekt door de Beatles.

The Fab Four, de komst van de Beatles veranderde mijn leven.

Het legde de kiem om het zelf te willen doen.

Mijn vader was een goeie kerel. Ik hield van 'm.

Ik kreeg mijn vader zo ver om me een cheque van £250 te geven...

en ik ging naar de muziekwinkel van George Clay in Birmingham...

en ik kocht een Shure microfoon met standaard en een 50 watt Vox PA.

Ik vond 't het mooiste cadeau ooit.

Als mijn vader die microfoon en PA niet voor me had gekocht...

had ik hier nu zeker niet gezeten.

Mijn eerste ontmoeting met Ozzy was op school.

Hij zat een klas onder mij.

We woonden allemaal bij elkaar in de buurt.

De eerste keer dat ik Oz ontmoette, was met Geezer...

en ook Tony.

We zochten een zanger voor de band...

dus we gingen naar de muziekwinkel in Birmingham...

waar alle muzikanten rondhingen.

En we zagen een advertentie met "Ozzy Zig zoekt optreden"...

met de magische woorden, "heeft eigen zanginstallatie".

Ik zei tegen Bill, "Ik ken een Ozzy, maar dit kan 'm niet zijn"...

want voorzover ik wist, zong die niet.

Ik was zeker niet de beste zanger ter wereld...

maar als je erbij zette "ik heb mijn eigen PA", kwamen ze bij jou terecht.

Ik ging met Tony en Geezer naar zijn huis.

Ik zag het direct met hem zitten. Het was z'n uitstraling.

En ook zijn kennis van bluesmuziek.

Hij kon echt goed blues zingen.

De we besloten, "Ach, waarom vormen we geen band samen".

Niet lang daarna gingen we voor het eerst repeteren.

Niemand kreeg veel slaap.

Het waren rare tijden. Een stel gasten bij elkaar...

die gewoon ontzettend veel lol hadden.

We zagen er destijds niet al te fris uit.

En Oz waarschijnlijk het meest van allemaal.

Z'n broek zakte van zijn kont. Hij had geen geld om schoenen te kopen.

Het was dikke pret. Het voorkwam dat je in een of andere...

vieze stinkfabriek moest gaan werken.

In het begin deden we bluesdingen, 12 maten blues.

Als we bij elkaar kwamen, jamden we meestal zo'n 2 uur...

tot op wonderbaarlijke wijze een riff ontstond en iedereen...

bleef daarop jammen tot het nummer af was.

We repeteerden in een buurtcentrum...

en daar moesten we voor negen uur 's morgens zijn...

en aan de overkant was een bioscoop.

en ik weet nog dat Tony op een morgen zei...

"Is het niet raar dat mensen geld betalen om horrorfilms te zien?"

"Waarom schrijven we geen enge muziek?"

Iemand gaf Ozzy een oud boek uit de 16e eeuw over zwarte magie.

En hij nam het mee naar mijn flat want hij wist...

dat ik geïnteresseerd was in magie en dat soort zaken.

En het gaf me een erg raar gevoel en die nacht...

werd ik wakker en plotseling...

zag ik een zwarte gedaante aan het voeteneinde van het bed.

Zo'n drie dagen later, hadden we ons eerste nummer...

"Black Sabbath".

Dat nummer, "Black Sabbath", als die klokken beginnen...

en dan bam...

Dat was voor mij de kennismaking met rock.

Black Sabbath is de eerste heavy-metal muziek.

Alle Metallica's en Slayers...

en Soundgarden, het is allemaal terug te voeren naar Black Sabbath.

Als we het nummer "Black Sabbath" speelden...

rende het publiek gillend weg.

Ze waren door het dolle heen.

Bedankt allemaal.

Het ging allemaal zo snel. Maar het was gewoon fantastisch.

Het was de bus in, met de veerboot, bezopen worden.

We deden veel shows in het noorden en we sliepen in dezelfde caravan...

en we waren erg van elkaar afhankelijk.

We vonden het helemaal te gek...

toen we onze eerste plaat maakten, "Black Sabbath".

De hoogste verkoopcijfers haalden we in noordwest Engeland.

Mam, we zijn op de radio!

Ik kon niet geloven dat ik mijn stem op de radio hoorde.

En heel Engeland hoorde mij zingen.

Ik kon het niet geloven.

Het eerste dat ik deed toen ik wat geld had, was uitgaan...

en werd dronken, kocht een paar schoenen en sokken...

en een fles Brut om lekker te ruiken.

Toen "Paranoid" werd uitgebracht, kwam die direct op nummer een.

In drie jaar tijd...

gingen we van een onbekende band naar de nummer één in Engeland.

Het ging zo snel.

Het mooie van Ozzy's bereik is dat hij kan zingen...

te midden van die keihard scheurende...

monsterlijke gitaren en daar bovenuit komt.

Ik beschouw ze als broers, als familie.

Ik geloof dat we zo innig waren als vier heteroseksuele mannen kunnen zijn.

Ik heb drie broers thuis en dit gaat zelfs nog verder.

We houden van de naam Black Sabbath, dus...

We houden gewoon van die naam. Meer niet.

Het is gewoon een naam, Black Sabbath. - En wat doen jullie om te ontspannen?

Marihuana roken.

Dat was maar een geintje, natuurlijk! - Ja, zeker.

Kort nadat ik succes kreeg, ontmoette ik Thelma in een nachtclub.

We trouwden en kregen twee kinderen, Jessica en Louis.

Eindelijk kocht ik een huis.

£ 20.000. Ik dacht...

dat ik het had gemaakt!

Ik realiseerde me niet dat het een enorm waanidee was.

Het voelde niet goed.

LEVEN 3 DRUGS, DOOD & ECHTSCHEIDING

Zomer 1972 waren we in Los Angeles om een nieuw album op te nemen...

ter ere van onze pas ontdekte liefde voor cocaïne.

Op de achterkant van de albumhoes stond...

"Met speciale dank aan de COKE-Cola company Los Angeles, wat betekent...

cocaïne.

We maakten het album Volume IV en we waren in Los Angeles...

zo'n drie maanden bezig met de opnames.

En dat was voor het eerst dat we allemaal flink aan de cocaïne raakten.

We gebruikten het praktisch 24 uur per dag.

We bleven soms twee of drie dagen op.

In die begintijd was hij totaal van God los.

En ik vond het prachtig. Met hem in de buurt was één groot avontuur.

Je wist nooit wat er stond te gebeuren.

Kom op! Laat het feest beginnen!

Ik was op tv, ik was op de radio en mensen herkenden me...

wilden mijn handtekening en meiden wilden met me neuken.

Ik dacht, "Wow!"

Van een slonzig mannetje uit Aston tot dit.

Dit is het echte werk.

Ik vond het ongelooflijk.

We leefden gewoon dat leven.

We leefden die rol echt.

Ik dacht dat je met geld alles kon kopen en alles kon goedmaken.

Ik kocht een Mercedes. Te gek, joh!

Maar met geld koop je ook de alcohol en de drugs...

en ik gedroeg me schandalig.

En zoals ik Thelma behandelde, dat was fout.

Ik behandelde haar en de kinderen slecht.

Twee kinderen. Ik was gewoon een erg egoïstisch...

iemand die alleen aan zichzelf dacht...

en wat rondneukte vanaf dag één.

En dat is niet oké. En mijn vrouw had er gewoon genoeg van.

Ik ben niet erg goed in het omgaan met een verloren liefde.

De band Black Sabbath was een enorme bende.

Ze hadden huizen, ze hadden auto's...

maar alles stond op naam van de manager.

Ze waren destijds zo jong en naief...

en begrepen niks van de industrie.

Het is erg jammer, want die klootzakken maakten ons kapot.

Toen we eindelijk van dat management af waren...

namen we zelf alle beslissingen, wat tot het eind van de band heeft geleid.

Ze waren bankroet...

en dat leidde natuurlijk tot onrust binnen de band.

Mijn vader was een legendarisch manager in de industrie.

In '79, toen hij ze tekende...

waren het vrienden van me, Black Sabbath.

Ik tourde met Electric Light Orchestra en andere bands.

Ik kwam ze tegen op luchthavens...

of we zaten in hetzelfde hotel...

dus ik had Ozzy al vaak gezien.

Mijn vader was heel erg ziek. Hij lag in het ziekenhuis.

Ik was een dag daarvoor op bezoek geweest...

en het leek wel te gaan.

Ik nam de telefoon op... "Hij is overleden."

Ik stortte in.

"Jezus Christus! Mij vader is dood!" Dat is echt vreselijk.

Toen zijn vader overleed, was Oz totaal de weg kwijt...

en hij greep naar de fles. Dat duurde een poos.

Toen mijn vader overleed, wist ik me geen raad.

Ik kan niet met verlies van een dierbaar iemand omgaan.

De pijnlijkste periode van mijn leven.

Ik was er kapot van.

Na het overlijden van zijn vader, probeerden we een nieuwe plaat te maken...

en we kwamen naar Beverly Hills om nummers te schrijven...

en Ozzy kwam twee weken lang niet opdagen.

Ik had er zo genoeg van.

De waarheid is dat ik gewoon niks meer had met Sabbath.

We hadden met z'n allen een huis gehuurd in Bel Air...

dat veel geld kostte, geld dat we toen niet hadden.

En het enige dat hem interesseerde, was high worden.

We waren allemaal de weg kwijt.

Tony zat in z'n kamer, slikte Methaqualon en blowde de hele dag...

en om dan te beweren dat ik de hele tijd knetterstoned was...

is dat toch een beetje de pot verwijt de ketel...

want we waren allemaal stoned.

Er werd gesproken over het zoeken van een andere zanger.

Er werd besloten dat als we dat niet deden, we uit ermee stopten.

In die situaties zou er van een band sprake moeten zijn.

Maar toen het erop uitdraaide dat ik moest worden ontslagen...

moest Bill, mijn beste vriend, het vuile werk opknappen.

Het was verschrikkelijk.

Ja, ik baalde ervan. We waren altijd één geweest...

we waren de vier musketiers, dus wat nu?

Ik was er klaar mee. Zij waren klaar met mij en ik met hen.

Het was een soort echtscheiding. Ik wist niet wat ik moest doen.

Toen ik Sabbath uit was geschopt, stond ik nog wel onder contract...

bij Don en Sharon, en zij zetten me in een hotel in West Hollywood.

Ik dacht...

ik ben genaaid, ik kan het er beter nog een keer goed van nemen.

En ik bestelde drank bij Gil Turner...

coke bij mijn cokedealer...

liet een lekker wijf komen voor een beetje neukwerk.

We gaven hem geld voor een week.

Dat 's woensdags al op was...

aan coke en de gebruikelijke zaken.

Pizzadozen in de gootsteen en lege flessen wodka en gin.

En ik keek hem aan en zei, "Godverdomme.

Dit moet stoppen, want anders vlieg je er morgen uit."

Mijn vrouw wil scheiden, mijn vader is dood en mijn band heeft me eruit geschopt.

Dat was een van dé dieptepunten van mijn leven...

maar dat stond op het punt te veranderen.

LEVEN 4 DAGBOEK VAN EEN GEK

Ik haalde Ozzy op na zijn ontslag uit Black Sabbath...

en nam hem mee naar kantoor...

en ik zei hem, "Maak je geen zorgen.

Wij zijn er voor je."

Ik geloof dat hij echt dacht dat we hem naar huis zouden sturen.

Het was een erg treurige tijd.

Ik weet nog dat toen ik wegging, ik mezelf drie maanden opsloot in een hotelkamer...

en iedere dag knetterstoned werd.

Ik had 'm al een week niet gezien en ik ging bij hem langs.

Hij dronk alleen maar en bestelde de hele dag door pizza's...

keek tv en kwam de kamer niet uit.

Hij had zelfmedelijden omdat hij niet in zichzelf geloofde.

Hij was depressief en ik zei...

"Waar ben je in godsnaam mee bezig?! Doe een raam open!

Ga een keer douchen! Scheer je!"

Ze zei, "Als je jezelf wat opknapt, wil ik je manager worden."

Ik zei, "Wil jij mijn manager worden?

Je bent niet goed snik!" Ik dacht dat mijn carrière voorbij was.

Dat hij was ontslagen bij Black Sabbath...

maakte de fans niets uit, ze waren gek op 'm.

Maar wat de industrie betrof...

had hij ontslag gekregen bij één van de grootste rockbands ter wereld.

Hij was verslaafd, dus werd hij afgeschreven.

Ik wilde meer mainstream worden, zonder mezelf uit te verkopen...

aan de popwereld. Ik wilde toegankelijker worden.

Dat was aanvankelijk een moeizaam proces...

tot ik iemand tegenkwam die me in contact bracht met Randy Rhoads.

Toen begon alles op z'n plaats te vallen.

Toen ik Randy Rhoads ontmoette, was ik totaal van de wereld.

En daar kwam zo'n klein, magere mannetje binnen...

op schoenen met hoge hakken.

Maar toen ik 'm hoorde spelen, dacht ik...

Krijg nou wat!

En het was rond.

De komst van Randy, betekende een verschil van dag en nacht.

Hij zag het weer zitten.

Randy, een frisse wind. Grappig, ambitieus, gewoon een aardige vent.

Ik voelde instinctief aan dat hij speciaal was.

Hij was een geschenk van God.

We werkten prima samen.

Randy en ik vormden een team.

Hij gaf me hoop. Hij gaf me een reden om door te gaan.

Hij had geduld met me, wat fantastisch was...

en we konden goed samenwerken.

Hij haalde het beste in me boven. We hadden heel veel lol samen.

We hadden het geluk dat mijn vader Ozzy's solocarrière financierde.

Hij financierde het album.

Het werd opgenomen op een 24-sporenmachine in een schuur in Engeland.

Er werd veel gelachen en veel gedronken...

en gefeest en er rolde een album uit.

Ik had hoge verwachtingen van Ozzy...

maar die werden overtroffen.

Hij kan het echt!

We hadden een prachtig album dat in zes weken tijd was opgenomen.

Blizzard Of Oz, omdat we allemaal aan de cocaïne zaten.

Om het album uit te brengen, sloten we een deal met Epic voor 65.000...

en dat deden we omdat zij de enigen waren die het wilden doen.

Het kwam eerst in het VK uit en het was direct een hit.

Ik wist gewoon dat het nummer Crazy Train het geweldig zou doen.

Ozzy en Randy samen waren gewoon fenomenaal.

We waren constant onderweg en het was dikke pret...

drinken, feesten, hotelkamers verbouwen.

Het was één groot feest! En Randy was erg grappig en ondeugend...

en elke dag was een nieuw avontuur.

Had je een vermoeden dat hij een beetje gek op je was?

Nee. We waren eigenlijk gewoon tot elkaar veroordeeld.

Maar het duurde tot augustus 1980 dat we een relatie kregen.

Het was de laatste repetitieavond...

en we hadden twee dagen voor de tour van start ging...

en ik dacht, "Het zal wel weer hetzelfde gaan als altijd...

bij mij in ieder geval, dat je een keertje met een knul neukt...

en de volgende dag ziet ie je niet meer staan.

Daar kreeg ik bij jou de kans niet voor... - Lazer op!

Nee, het was geenszins het perfecte scenario.

Wat doe je naast opnemen en optreden het liefst?

Seks.

Al was het een kerel in een jurk geweest...

had ie hem waarschijnlijk geneukt.

Zo was Ozzy gewoon als hij dronken was.

Ik bedoel sommige echt heel lelijke mensen! "Ik wilde weten hoe het was."

Ik dacht, "In godsnaam!"

Ik was sowieso niet zo goed in de boel belazeren.

O, jij was juist erg goed in de zaak belazeren.

Je hebt al haar vriendinnen geneukt, al het personeel...

toen kregen wij wat en neukte je alle groupies ter wereld.

Dat hoorde nu eenmaal bij het werk. - Pispauze?

Ja, pispauze. - Dat was het beroepsrisico.

Als je lul eraf valt, kom dan niet bij mij klagen.

Dan is 't maar zo...

Tjdens de Blizzard tour...

waren we 24 uur per dag bij elkaar...

iedere dag.

Ik was nog getrouwd met mijn ex-vrouw, maar ik werd verliefd op Sharon.

We hadden de tijd van ons leven en ondertussen...

had Ozzy een vrouw en kinderen thuis.

Dus het werd allemaal wat veel.

Je zag de chemie tussen hen.

Het ging allemaal hel snel...

maar het was niet zo...

dat ze ermee te koop liepen.

Het is al zwaar genoeg met zo'n iemand te werken...

laat staan dat het ook nog je partner is.

Het leven was zo al ingewikkeld genoeg voor iedereen.

Ik ben Ozzy Osbourne. Ik ben altijd al erg extravert geweest.

Ik denk dat het mijn manier is om te zeggen, "Hé, hier ben ik."

Daardoor raakte ik vaak in moeilijkheden...

door het feit dat ik extravert ben. Ik ben geen doorsnee rock 'n' roller.

Er was een vergadering belegd, met alle afdelingshoofden...

en Ozzy en ik.

Wat moeten we doen dat ze nooit zullen vergeten?

Dus we bedachten, we gaan naarbinnen en we laten vredesduiven los.

Iedereen houdt van duiven.

De duif is eigenlijk het gedrocht der schepping.

Ik was stomdronken en ik werd voorgesteld aan LA sectie van CBS.

Het oorspronkelijke idee was... Ik zou twee duiven de lucht ingooien...

als ik binnenkwam als een soort gebaar van...

"Hier ben ik."

Het was een erg leuke morgen geweest.

En ze zien die duif en het was van...

En ik gooide het beest op tafel.

Het was geen publiciteitsstunt.

Ik was gewoon compleet van de wereld door drugs en alcohol.

En iedereen zat...

Iedereen schrok zich het lazarus.

Ze belden de beveiliging. Die leidden ons naar buiten.

Het hoofd van de juridische afdeling belde me en zei...

"Als jullie dat ooit nog eens doen, maken we jullie kapot."

Een wij zeiden, "Val dood!"

Op hetzelfde ogenblik, wordt zijn album op de radio gedraaid...

en ze worden gebeld door allerlei zendermanagers die zeiden...

"Wat een ongelooflijke plaat.

We draaien 'm 20 keer per dag!"

En het verspreidde zich als een lopend vuurtje.

Het album schoot omhoog in de hitlijsten.

De recensies waren ongelooflijk.

Wie houdt er niet van Crazy Train?

Het is gewoon een klassieker.

Iedereen in Amerika had een Ozzy album en kende Ozzy...

en het was gewoon miraculeus.

Het was nieuw voor hem, de transitie van groepslid...

Black Sabbath, naar de echte frontman.

Hij beschouwde Randy uiteraard als zijn partner.

Het eerste Blizzard album was klaar...

en we deden een paar optredens in het VK. We hadden vrij tot de tour...

door de rest van de wereld.

Ik zei, "Denken jullie dat deze plaat er in een maand inzit?"

En dat deden ze gewoon.

En het was fantastisch.

Ik weet nog dat ik dacht, "Wow, dit kon weleens heel groot worden."

Het was gewoon een heerlijke, wilde tijd.

Het was het ene succes na het andere.

We hadden veel lol bij het maken van die albums.

Blizzard stond nog in de hitlijsten toen we Diary uitbrachten.

Ik vind Blizzard en Diary Of A Madman...

twee van de beste albums die ooit zijn gemaakt.

Ozzy solo was muzikaal totaal afwijkend.

De gitaarstijl was anders en de kleding was anders.

Alles was anders.

Het paste meer bij de tijd waarin het werd gemaakt.

Het was een heerlijk gevoel om succes te hebben met die albums.

Daar maak je platen voor. Hij was een magische tijd.

We stonden in stadions. Die waren uitverkocht.

We hadden een gigantisch podiumontwerp, een soort kasteel.

Diary of a Madman was het mooiste podiumontwerp waarin ik heb gewerkt.

Het was prachtig. Een soort gotisch gewelf.

Er gebeurde elke avond van die tour iets raars.

Het gekste was in Des Moines, Iowa.

De vleermuis was min of meer een ongeluk, dat ik een beetje heb uitgemolken.

Ik was gek op die oude films, waarin ze die taartgevechten hadden.

Dat bracht me op het idee...

om in plaats van taarten, stukken vlees en dierlijke resten...

het publiek in te gooien. Ik vond het hilarisch.

Aan het einde van de show kwam er een grote hand met Ozzy erop uit het decor...

met daarachter een katapult...

vol met rauw vlees dat Ozzy het publiek in gooide.

En de katapult ging af en iedereen zat onder...

de ingewanden en levers...

en later nam het publiek ook dierlijke resten mee.

En ze gooiden met rauwe kip...

schapentestikels en levende slangen...

dooie ratten en van alles.

Iemand gooide een kikker op het podium.

De grootste kikker die ik ooit heb gezien.

En hij kwam op z'n rug terecht.

Ik werd hysterisch.

Ik dacht dat 't een baby was.

En iemand gooide een vleermuis.

Ik dacht dat het een rubberen vleermuis was. Ik pakte 'm op...

en stopte hem in mijn mond en beet erin...

zo gek als ik nu eenmaal ben.

"O nee, het is een echte!"

Het was een levende vleermuis.

O! Die vleermuis.

Vleermuizen dé dragers van hondsdolheid in de wereld.

Ik moest na afloop naar het ziekenhuis...

om een rabiësvaccinatie te halen.

Ik kreeg er een in mijn kont en dat moest elke avond herhaald worden.

En het kwam op het nieuws dat Ozzy een vleermuis de kop had afgebeten...

en dat ging rond als een lopend vuurtje.

Er waren verhalen in omloop, dat hij alleen het podium opging...

als ie zoveel jonge katjes had afgemaakt.

Het kwam op een punt dat het publiek verwachtte...

dat ik steeds idiotere dingen ging doen.

Ze gingen steeds verder en Ozzy Osbourne is een product van hen...

niet van mij. Het enige dat ik fout deed...

van die vleermuis de kop afbijten.

En ik kan jullie zeggen, jongens, die rabiësvaccinaties zijn geen lolletje.

Als ik nuchter was geweest, had ik nooit tegen de Alamo gaan staan urineren.

Ozzy was voortdurend aan de zuip. Als ik sliep, sloop hij naar buiten.

Ik verstopte al zijn kleren.

Ze ging weg en nam mijn kleren mee...

zodat ik niks had om aan te trekken. - Middenin de nacht...

zocht Ozzy z'n kleren om uit te gaan met zijn maten...

en die waren weg.

Dus ik dacht, "Daar weet ik wel wat op!"

Dus ik trok één van haar jurken aan en ging weg.

Hij trok één van mijn jurken aan...

en ging daarin naar een bar. De volgende dag...

hadden ze een fotoshoot.

Hij hield mijn jurk aan en ze gingen naar de Alamo.

En ik moest pissen.

Ik zag een ouwe muur en ik dacht dat het een steeg was.

En ik begon te pissen.

Hij tilde zijn jurk op en ging staan pissen.

Er kwam een agent aan. "Daar is ie!" En hij werd opgepakt.

En daarna werd hij uiteraard verbannen uit San Antonio.

Wat ik deed met die vleermuis, de duif, de Alamo...

en al die andere onzin, was denk ik in de geest van rock 'n' roll.

Ik wilde niemand kwaad doen...

behalve die vleermuis en die duif.

Het ging allemaal zo snel.

Het was net een film. Als je bands ziet in films...

met z'n allen in de bus en dikke pret?

Zo was het.

Waarom droeg ik in godsnaam altijd die t-shirts met franje?

Wat was er mis met me?

Ik heb dit nog nooit eerder gezien.

Ik dacht dat ik alles wel gezien had. Dit is ongelooflijk.

Ik kijk eigenlijk meer naar Randy dan naar mij.

Dat gevoel van hem zien spelen op een podium.

Ik was er daar eigenlijk niet helemaal bij.

Bedankt!

Ik herinner me dat we een optreden hadden in Knoxville, Tennessee...

en we reden van Knoxville, Tennessee naar Orlando, Florida...

voor een show met Foreigner.

En we zullen daar rond de middag zijn geweest...

en Ozzy en ik bleven in de bus.

Ozzy en ik lagen achterin de bus te slapen en we schrokken wakker...

van een enorme explosie.

Op de achtergrond stond een groot huis in brand.

Ik had geen idee wat er was gebeurd.

Het was net een nachtmerrie.

Rudy, onze bassist schreeuwde, "De bus uit! De bus uit!"

We gingen de bus uit en we hadden nog steeds geen idee wat er was gebeurd!

Ik zag de tourmanager op z'n knieën zitten huilen...

"Randy, Rachel!"

Ze wezen die kant uit en toen zagen we een stuk van een vliegtuig...

uit het huis steken.

Ik realiseerde me dat ze in dat vliegtuig zaten dat was neergestort.

Een klein beetje lager...

en het was op de bus gestort en dan waren wij opgeblazen.

Ik heb geen idee wat er is gebeurd...

maar niemand in dat vliegtuig heeft het overleefd.

Randy Rhoads, de 25-jarige sologitarist...

van Ozzy Osbourne's groep...

is vanmorgen omgekomen bij een vliegtuigongeluk...

met nog twee anderen...

de piloot van het vliegtuig en Rachel Youngblood...

kapster van de groep. Ozzy Osbourne zelf zat in de tourbus...

toen een van de vleugels van het toestel die raakte.

Maar Ozzy is ongedeerd gebleven, naar we begrijpen.

De 25-jarige Randy Rhoads is vandaag overleden.

Randy was een godsgeschenk voor Ozzy.

Hij was alles voor Ozzy.

Ik heb een dierbare vriend verloren en ik mis hem verschrikkelijk.

Ik likte mijn wonden met alcohol en drugs.

Na de crash werd het steeds lastiger voor Sharon...

niet alleen om Ozzy bij de drank en drugs vandaan te houden...

maar om te voorkomen dat hij zichzelf iets aandeed.

Ozzy voelt zich tot op de dag van vandaag schuldig.

"Als ik wakker was geweest, had ik hem nooit met dat vliegtuig laten gaan."

En daar moet Ozzy mee leven.

Iedere show was een wake voor onze vriend.

En met het overlijden van Randy Rhoads...

ben ik ook een beetje gestorven.

Dat wordt vergeten. Dat is gewoon erg raar.

Ik scheidde uiteindelijk van mijn vrouw en ik wilde met Sharon trouwen.

Ik hield van 'r en ik wilde niet zonder haar leven.

LEVEN 5 HUWELIJK & CHAOS

Ik wilde een nieuw gezin stichten.

Ozzy wilde trouwen.

Mij zei het huwelijk niet zo veel.

Een succesvol album en tour...

waren de dingen die ertoe deden.

Daar hoorde geen huwelijk bij.

Herinner je je de eerste keer nog dat je me ten huwelijk vroeg?

Nee. - Dat weet je wel!

Ik weet dat ik je ten huwelijk vroeg, maar niet waar of wanneer.

En de tweede keer? - Geen enkele keer?

O, krijg wat.

Echt niet! Ik weet wanneer we zijn getrouwd, geloof ik.

De eerste keer dat hij me vroeg, was in het huis van mijn ouders.

Hij vroeg mijn vader om mijn hand. Zo lief.

Het was allemaal erg leuk en spannend.

En bij de eerste de beste ruzie vloog mijn ring het raam uit...

de tuin in en was foetsie.

Shaz, wil je even op je knieën gaan zitten, schat?

Heel even.

O, daarmee? Ben je gek geworden?

Ik wil daarmee niet eens in je buurt komen.

Die steekt straks in mijn rug.

Zijn manager is Sharon Arden.

Ze is de enige van wie ik in mijn leven heb gehouden.

Ze is mijn zielsverwant.

Hij is de meest romantische man die ik in mijn leven heb ontmoet.

Sharon is van plan met Ozzy te trouwen.

Het is zijn tweede huwelijk.

Ik geloof eigenlijk dat hij wil trouwen, zodat ie me geen 20% meer hoeft te geven.

Ik was nog steeds aan de drank. Toen we pas samen waren...

dronken we allebei stevig.

En op een morgen zegt ze...

"Weet je? Ik heb hier geen zin meer in."

Ze heeft geen druppel meer gedronken. - Ik zei tegen Ozzy, "Eén van ons...

moet nuchter blijven, anders overleven we dit niet."

Ik dacht, "Wat is er mis met haar?"

Maar zij was het niet, met mij was het mis.

Ozzy heeft een groot hart, maar helaas is zijn verslaving...

groter dan zijn hart.

Ik zou niet weten wat ik zonder haar moest.

Ozzy wilde kinderen.

Vijf maanden nadat we waren getrouwd, was ik zwanger.

We waren de koning te rijk toen we dat wisten.

We dachten, "Ja!"

Het was erg spannend.

Aimee werd geboren. Daarna was het, "Mooi, tijd om weer te touren!"

Aimee, Ozzy en ik op tournee.

En zo hebben we altijd getourd.

De tour die ik nooit zal vergeten, was die met Motley Crue.

We maakten de wildste taferelen mee.

De "Bark At The Moon" tour met Motley was over de top.

Op die tour met Motley Crue haalden we de idiootste dingen uit.

Is het waar dat ik een lijntje mieren heb opgesnoven?

Dat is zeer waarschijnlijk, maar of ik het me herinner?

Nee.

Ik weet nog in Memphis, Tennessee...

dat we naar Benihana gingen.

Ik dronk saké uit een soepkom.

Voor ik het wist, werd ik wakker in het pikkedonker...

en dacht, "Waar ben ik nou weer?"

Er kwamen twee lichten op me af...

en ik dacht, "Wat krijgen we nou?"

En het ging "zoem" langs me heen. Ik moest pissen...

en ik tastte in het donker.

Ik haalde mijn lul uit m'n broek...

en plotseling was daar een blauw zwaailicht.

Die smeris zei, "Als je klaar bent met uitschudden...

ga je achter de tralies, meneertje."

Ik werd tot zes uur 's morgens in de gevangenis gegooid.

Toen mocht ik eruit.

Ik had een regel, nooit naar een politiebureau gaan om hem op te halen.

Je bent een grote jongen.

Ik heb geen idee hoe we het met z'n allen hebben overleefd.

Maar het ging van kwaad tot erger en ik begon me...

ook als Ozzy te gedragen buiten het podium.

Ik dronk steeds meer om te bereiken wat ik wilde...

en ik wilde niet... En ik draaide gewoon door.

Gaat het altijd zo, of is dit een uitzondering?

Ja. Zeker.

Kom op!

Ik was geen sociaal drinker, geen sociaal cokesnuiver...

ik rookte nooit dope voor de gezelligheid.

Ik deed nooit iets sociaal.

Ik deed het om naar de kloten te gaan.

Nuchter zijn is klote.

Ik dacht, "Ik weet hoe ik hem kan laten stoppen.

Als ik dreig weg te gaan...

stopt ie wel. Als hij doorheeft wat een waardeloze vader hij is...

heeft hij z'n lesje wel geleerd en stopt hij."

Nee. Ze stoppen pas als ze het zelf willen.

Daar heb jij geen invloed op.

En daarbij, zijn succes en zijn...

geld maakte het er niet beter op.

Ik dronk niet voor de lol. Het was zelfmedicatie.

We noemen dat "Dutch courage" in Engeland.

Ozzy was er fysiek slecht aan toe. Iedere dag dronken.

Ik kon daar gewoon niet tegen.

Hij had beloofd dat hij na de geboorte van Kelly...

hulp zou gaan zoeken.

Sharon zei tegen me, "Ik heb een plek gevonden...

waar ze je leren om normaal, als een beschaafd mens te drinken."

Ik dacht, "Dat is het! Waarom heb ik daar niet eerder aan gedacht?

Ik heb het totaal verkeerd aangepakt!"

Ik was bij de geboorte van Kelly.

Ik weet dat nog als de dag van gisteren.

Ik ben geboren op 27 oktober 1984.

En op 28 oktober 1984...

ging mijn vader voor de eerste keer naar de Betty Ford Kliniek.

Toen ik daar aankwam, vroeg ik, "Waar is de bar?"

Ze zei, "Wat?" - "Waar is de bar voor een eerste drankje?"

"Je bent op de juiste plek, maar we hebben geen bar."

En toen was het zes weken zonder drank.

Maar toen ik daar wegging, zei een vrouw tegen me...

"Ik heb iedereen hier gehoord over hoe goed je het doet."

"Ik zeg je, je gaat weer drinken...

en iedere keer dat je dat glas oppakt, zul je mijn gezicht zien."

Hoe lang bleef Ozzy nuchter na Betty Ford?

Ongeveer...

45 minuten.

En iedere keer dat ik iets dronk...

was het niet meer hetzelfde. En zag ik dat gezicht van die vrouw voor me.

Hoi, ik ben Jack Osbourne.

Ik heet Kelly Osbourne.

Ik ben Aimee Osbourne, en ik ben de oudste.

Mijn papa is Ozzy. Hij is een beroemd popster.

Ik hou van je, papa.

Ik geloof dat het 1986 was.

Het liep uit de hand. Alles liep uit de hand...

maar iedereen vond het camp.

Wat rookte ik eigenlijk?

LEVEN 6 DE ULTIEME ZONDE

We hadden gehoord dat het weer een meisje werd en toen Jack ter wereld kwam...

en de dokter zei...

"Het is een jongen"...

Toen ik eruit kwam en papa mijn piemel zag...

viel ie flauw.

Ozzy viel flauw omdat hij dronken was.

Het zijn mijn kinderen en ik hou van ze.

Ik hou op een andere manier van hen allemaal...

want ze zijn allemaal verschillend.

Zijn verslaving was iets dat altijd aanwezig was.

Mijn moeder schermde ons van veel dingen af tot dat niet meer ging.

Het had niet zo veel invloed op mij en m'n broer als op mijn zus.

Hoe erg het was, verschilde door...

of hij in een goede of slechte bui was.

Maar het was altijd aanwezig.

Ik wilde al die chaos niet...

ik wilde een rustig, normaal soort opvoeding.

Om de een of andere reden maakte je je bij verjaardagen altijd zorgen over...

"Ik hoop dat pap zich een beetje gedraagt."

Eén van mijn eerste herinneringen, was dat op mijn derde verjaardag...

mam hem filmde bij hoe hij vond dat een leuke vader zich gedroeg.

Hij sloot ons allemaal op in een Wendyhuis, een kinderspeelhuis...

en hij haalde zijn prothesemasker...

van de "Bark at the Moon" muziekvideo, die doodeng is.

Een enorme wolvenkop.

Met van die grote, namaak slagtanden...

en handschoenen met klauwen.

En hij riep, "Ik haal diep adem en dan blaas ik dit huisje omver."

Alle kinderen huilden en moesten naar huis worden gebracht.

En ik, Jack en Aimee vonden het geweldig.

Het is helemaal Dr Jekyll en Mr Hyde.

Niemand is dezelfde persoon onder invloed van alcohol of drugs.

Nuchter is Ozzy het beste gezelschap ter wereld.

Grappig, onderhoudend, aardig, lief.

Hij geeft je z'n laatste cent nog.

Ozzy onder invloed van alcohol of drugs...

een klootzak.

Een grote klootzak.

Zo is 't. Het is als dag en nacht.

Hij was helemaal naar de klote. Hij was de hele week al...

Hij was aan de rol.

Ozzy was dag en nacht aan de drank.

Sharon en ik hadden altijd ruzie.

En we hadden een paar keer ruzie gehad...

en het leidde naar een climax. Dat voelde je gewoon.

Ik wist dat het eraan zat te komen.

En Ozzy is bijna nooit rustig.

Voor hij dat deed, was hij zo kalm en...

God mag weten wat hij nu weer had geslikt...

of dat hij lijm of aan een hondenkont snoof of wat dan ook...

maar ik was doodsbang voor hem.

Ik heb me nog nooit in mijn leven zo kalm gevoeld.

Er kwam een soort sereniteit over me, alsof...

Het was allemaal heel vredig.

Ik deed de kinderen in bad, bracht ze naar bed.

We hadden toen een kindermeisje inwonen...

en ik zat net te lezen en...

Hij kwam de kamer binnen.

Ik had geen idee wie er tegenover me op de bank zat...

maar het was niet mijn man.

Hij had een blik in zijn ogen, die niet...

Hij had een lege blik in z'n ogen...

en ik drong niet tot hem door.

En hij zei, "We zijn tot de slotsom gekomen dat jij dood moet."

En hij was erg rustig en kalm en plotseling...

stapte hij op me af.

En hij dook gewoon bovenop me en begon me te wurgen.

Ik viel op de grond, hij bovenop me en ik zocht naar iets...

op de tafel en ik voelde de alarmknop...

en die drukte ik in en...

voor ik het wist...

was de politie er.

Voel je je ongemakkelijk als je daarover praat?

Sorry?

Voel je je ongemakkelijk als je daarover praat?

Nou, het is niet bepaald een van mijn beste acties.

Ik dacht alleen maar aan de kinderen...

en, "Dit gaat niet gebeuren.

"Je gaat me niet om zeep helpen.

Het gaat niet gebeuren dat ik mijn kinderen achterlaat."

Ik was, denk ik...

het bangste dat ik ooit ben geweest.

Ik weet alleen nog dat ik wakker werd in de Amersham gevangenis...

en een agent vroeg, "Waarom ben ik hier?"

Hij zei, "Wil je dat ik de aanklacht voorlees?"

En hij las, "John Michael Osbourne, je bent gearresteerd...

voor poging tot moord op Sharon Osbourne."

Ik zei, "Is dit een grap?"

Hij zei, "Nee, ik maak geen grap, je wordt zo dadelijk voorgeleid."

Of ik een klap met een hamer kreeg.

En ik was erg verrast, toen ze de aanklacht introk.

Heb je echtscheiding overwogen?

O, God, ja, zeker.

Ik bekeek alle mogelijkheden die ik nog had.

En ook naar echtscheiding...

alles gewoon.

"Wat is het beste voor mijn kinderen?

"Wat is het beste voor mijzelf?"

En God zij dank legde de rechtbank hem 6 maanden gedwongen behandeling op.

Dus ik had de tijd om goed na te denken over wat ik moest doen.

"Ik hoef geen geld. Ik wil jouw rotzooi niet.

Maar als je dit nog een keer flikt, ga of jij eraan, of ik.

En is dat wat je wilt voor de kinderen?"

Ik had Sharon bijna vermoord, en dat is een desolaat gevoel.

Ze is mijn zielsverwant. Ik hou van haar.

Om een of andere reden werd een rare gebeurtenis...

altijd gevolgd door een uitstapje naar bijvoorbeeld...

Hawaii of een vakantie ergens naartoe.

En eerlijk gezegd is dat de reden dat ik niet graag op vakantie ga.

Ik ga niet graag naar het strand...

en in de zon omdat dat me herinnert aan mijn jeugd...

toen we dat deden nadat pap iets verkeerds had gedaan.

Ja, ze houden van elkaar, het zijn zakenpartners, ze hebben kinderen.

Ze hebben samen dit merk en dit imperium zo'n beetje gecreëerd.

Misschien...

is dat de ruzies zo nu en dan wel waard.

Ik was echt...

eenzaam zonder Ozzy. Ik miste hem echt heel erg.

Ik miste zijn domme grappen en...

zelfs de chaos die hij veroorzaakte. Ik miste hem echt heel erg.

Ik vond het vreselijk zonder hem, maar Ozzy was erg bang...

toen hij vrijkwam. En als hij thuis was...

lette hij erg op wat hij deed.

Hij was ook bang. Hij was bang van zichzelf.

De nieuwe drugs- en alcoholvrije Ozzy Osbourne...

is een fitnessfanaat.

Hij trainde twee, drie uur achter elkaar.

Nonstop. Zonder pauze.

Het is hartstikke leuk. Ziet het er niet uit of ik het naar m'n zin heb?

Hij wordt stapelgek van zichzelf, want als hij het niet elke dag doet...

dan gaat hij zich vervelen.

Word fit en je gaat snel dood!

Ozzy deed het erg goed.

Hij deed oefeningen.

Hij probeerde de best mogelijke Ozzy voor ons te zijn.

Hij deed zijn best.

Echt.

Na de duisternis aan het einde van de jaren 80, begonnen de jaren 90...

met een van mijn beste albums. Maar ik had geen idee...

dat ik misschien nooit meer zou touren.

LEVEN 7 GEEN TOURNEES MEER

Hallo, met meneer Osbourne. ik zou graag...

mijn vrouw spreken, mevrouw Sharon Osbourne.

"No More Tears" was een belangrijk album voor Ozzy.

Vier keer platina.

Ozzy zei, "Dit nummer is voor jou, want ik kom naar huis.

Ik heb genoeg van dit alles en ik kom naar huis."

En ik ben nog steeds gek op dat nummer.

Ik ben er gek op.

Ik verkoop meer platen dan ooit. Ik speel voor meer publiek dan ooit.

Mijn plaat "No More Tears" verkoopt als een gek hier.

Het is mijn best verkochte plaat tot nu toe.

Pap liep altijd een beetje raar...

een beetje schokkerig.

En hij werd gediagnostiseerd met multiple sclerosis...

en toen betekende MS, "Zorg voor een goeie afstandbediening voor je tv...

want je komt je bed niet meer uit."

De dokter zei, "Iets MS-achtig.

Of je een beetje zwanger bent. Dat ben je wel of niet, goddomme.

We wisten dat het niet goed zat met mijn vader.

En we gingen van de ene naar andere de dokter.

Ik vloog naar Boston en daar bleef ik de hele week...

en hij zei, "Ik wil een paar testen doen."

Ik zei, "Wat jij wilt. Al hou je me hier...

een heel jaar, ik moet het weten."

En de dokter zei, "Je hebt geen MS."

Ik zei, "Dat heb ik ook nooit beweerd."

Ik bleek een erfelijke, niet specifieke tremor te hebben.

Het is erg zeldzaam wat ik heb. Ik krijg wat medicatie...

en dat vind ik prima. Ik tril niet meer.

Het had waarschijnlijk te maken met excessief drugs- en alcoholgebruik...

van die tijd en zijn lichaam kon het gewoon niet meer aan.

Hij gebruikte veel cocaïne in de jaren 80.

Dit zou mijn afscheidstour moeten zijn.

Dat zullen we nog weleens zien.

En hij deed nog één tour. De "No More Tours" tour.

Het was afscheid van het touren met het album "No More Tears"...

en het was een soort "Vaarwel, Ozzy".

Het is mooi geweest, lieverd. Ik kom naar huis.

- Echt?

Ja, echt. Ik kom eindelijk naar huis.

Laten we dan naar huis gaan. - Goed. Kom mee.

Het is mijn afscheidstournee.

De reden daarvoor is dat ik nog steeds platen wil blijven maken...

maar ik wil niet meer onderweg zijn, omdat 12 uur in een bus zitten...

geen erg glamoureuze manier van leven is.

Het heeft z'n tol geëist, want ik ben...

In mijn hoofd ben ik nog steeds 21.

Ik weet nog dat er bij zijn laatste show aan het einde vuurwerk werd ontstoken.

Met de tekst, "Ik kom terug," en ik weet nog dat we daarna...

gewoon naar huis gingen in Engeland.

We gingen naar huis en het was zomer en we trokken in...

ons Welders huis en het was hemels. Perfect.

Nee!

De kinderen hadden een fantastische tijd.

Dit is papa.

En het was echt een mooie tijd...

want er was geen druk om iets te doen.

Jij kleine...!

Het was goed. Pap voelde zich er prima thuis.

Hij was erg aardig en voelde zich goed bij het idee van een leven als pensionado.

De kinderen hadden een heerlijke tijd met hun vader.

Ze hadden nog nooit zo veel tijd doorgebracht met hun vader...

gewoon als gezin.

Het enige dat Ozzy deed, was bij zijn gezin zijn.

Hij dronk en gebruikte niet en hij was fantastisch.

Meestal valt ie uiteindelijk in slaap in de keuken met de honden...

en daar woont hij zo ongeveer.

Dat is zijn plek. De bank in de keuken.

Als pap thuis was, kreeg ik altijd het gevoel dat hij zich verveelde...

of ie nooit... Hoewel hij nu nog steeds klaagt over het leven onderweg...

is hij niet echt goed in thuis zijn.

Ik herinner me hem eigenlijk alleen maar als die kerel op de bank.

Hij haalde me af en toe van school...

maar ik had altijd het gevoel, dat hij dacht...

"Wat doe ik hier, dit vind ik maar niks."

Pap! Dat is raar!

En ik kwam er plotseling achter dat Ozzy is voorbestemd om onderweg te zijn...

Ozzy is... Ik voelde me als een gekooid dier.

Ik kocht allerlei speelgoed en nog veel meer.

Mijn vader zei, "Ik koop een fiets en ga fietsen."

Want hij kreeg wiet van die vent van de fietsenwinkel.

Een klein Engels dorpje...

maar wat me is bijgebleven...

Het was of hij geen doel meer had.

Nu ben ik zover om weer uit mijn dak te gaan.

Want ik miste mijn publiek echt. Ik miste echt...

Niets is opwindender dan een goeie show.

En dus moest hij terug naar de echte wereld.

En we zeiden, goed...

we doen Lollapalooza en dat soort dingen.

En de agent belde terug en zei, "O nee...

ze willen Ozzy niet op Lollapalooza, hij is niet cool genoeg."

En ik zei, "Hoe durf je dat te zeggen?!"

Toen dacht mijn moeder, "Bekijk het maar, we beginnen ons eigen festival."

Metal rules!

Ja, we doen het zelf. Laat ze doodvallen!

En zo is Ozzfest ontstaan.

Welkom bij Ozzfest!

Wat Ozzfest zo speciaal maakt, is dat elk buitenbeentje, iedereen...

die te horen kreeg dat ze niet spoorden om waar ze naar luisterden...

en hoe ze eruit zagen, samenkomen op een plek...

en geaccepteerd worden en zichzelf kunnen zijn...

en de tijd van hun leven hebben.

Dit is de mooiste dag van mijn leven. Het wordt geweldig.

Ozzfest was ons zomerkamp.

De school vakantie begon en de volgende dag zaten we op een vlucht...

naar waar het van start ging. Mam boekte de tour ook...

afgestemd op ons schoolrooster.

Zonder de fans geen Ozzfest.

Dan was er helemaal geen festival geweest.

Voor mij is het een manier om iets terug te doen voor de fans.

Laat Ozzy niet in de kou staan, want hij is backstage...

en hij hoort jullie nu!

Ik stap het podium op en ik wil ze alles geven wat ik in me heb.

En dat wil ik iedere avond opnieuw.

En soms lukt dat en soms niet.

En als het niet lukt, ben ik niet te genieten.

En als het wel lukt, is er geen gelukkiger mens op de wereld.

Ozzfest was een groot succes. Maar toen die tv-show begon...

liep het echt uit de hand.

LEVEN 8 VADER WEET HET BETER

Ik ging van uitverkochte shows en Ozzfest naar tv-camera's...

in mijn huis. Hoe kwam dat nu weer?

Zet dat kutding uit! Ik word stapelgek!

Er kwamen mensen over de vloer en die zeiden, "Gaat het altijd zo hier?"

Jack! - Jezus!

Waarom hou jij niet gewoon je muil dicht!

Wij zeiden, "Wat?"

Schreeuw niet zo!

We doen gewoon wat we doen. Veel mensen zouden zeggen, "Dat moet je filmen."

Door het succes van de show werd mijn vader echt populair bij het grote publiek.

En toen de Osbournes uitkwam, was hij bezorgd...

dat hij niet langer serieus werd genomen door zijn fans...

omdat hij zo kwetsbaar was geworden.

Plotseling was ik een tv-ster.

Ik vond het ongelooflijk.

Ze wil niet naar buiten. Sharon!

Ik vond het deel van de show grappig toen Lola...

de bulldog moest kotsen.

Dat was echt.

Zo zijn we.

Met hondenpoep en al.

Het had erger gekund dan Ozzy Osbourne te zijn.

Ik had Sting kunnen zijn.

Hij maakte een crossover.

Hij maakte de sprong van de man op de poster...

in de slaapkamer van je tienerzoon naar die vent op tv...

in de gezinswoonkamer.

En je vader en moeder hielden ook van 'm, maar dan anders.

Sharon, ik zeg dit heel langzaam...

het is niet mijn band en ik ga geen promotie doen!

Doe je het? - Ja.

Gezien het feit dat mijn vader een goede vader is...

ondanks zijn gebreken en ook nog een rockster...

raakten mensen in verwarring en maakte dat ze van hem hielden.

Ik hou van jullie allemaal.

Ik hou meer van jullie dan van het leven zelf.

Maar jullie sporen voor geen meter.

Het was voor het eerst dat een beroemdheid...

z'n huis had opengesteld, maar men herkende zich in ons gezin.

Hun ouwe heer kon ook niet overweg met een afstandsbediening.

Waar het om gaat, is het publiek en dat kon zich ermee vereenzelvigen...

en was gek op Ozzy.

In een bepaald opzicht was het fantastisch.

Maar ik was blij dat het stopte.

Als je 24 uur per dag camera's in je huis hebt...

krijg je het gevoel dat je een experiment bent.

Als je een tv-ster wordt, kom je bij mensen thuis.

En dat heeft veel meer impact dan als rockster.

Dat is een verschil van hier tot hier.

Wat een fantastisch publiek vanavond.

Witte Huis Correspondent Associatie Opgericht 1914. Eerste diner 1920.

Beroemde Hollywood sterren...

Ozzy Osbourne.

Ozzy Os-burn. - Ozzy Os-burn.

Ozzy Os-buuurn. Ik vind dat schitterend.

Ik dacht, "Hoe kan dat?"

Ik weet dat mijn vader zich daardoor erg speciaal voelde.

De jongen uit Birmingham die in armoede opgroeide...

tot...

uitgenodigd worden door het Witte Huis.

Ozzy, mam houdt van ervan!

Zoveel succes. Dat kan alleen maar minder worden.

Als je een pijl afschiet de stratosfeer in...

komt die uiteindelijk naar beneden.

Alles gaat zo goed. Ik ben één van die mensen die altijd denkt...

als een typisch Joodse moeder, er zal wel iets gebeuren...

zo goed kan het nooit blijven.

Toen ik het te horen kreeg, voelde het als een messteek.

Je denkt dat zoiets jouw familie niet overkomt...

maar toen het gebeurde...

was het een enorme schok. - Eerst denk je...

"O, shit, wat moeten we nu?"

Je accepteert het niet, maar je kunt er niet omheen.

De diagnose was darmkanker.

Zo waren we vijf minuten lang...

de grootste ontdekking sinds gesneden brood.

En dan krijg je te horen dat je vrouw darmkanker heeft...

en het was een nachtmerrie.

We doen onze eigen versie van ER.

Dit is de eerste, toch? - Als een maagd.

Zachtjes aan, Gabriel. - Ik zal erg voorzichtig zijn.

Brengen ze je in slaap?

Ik krijg een pil om de pijn te bestrijden.

Ik ben niet bang. Totaal niet.

Ik hou van je.

Ik weet nog dat het voelde als...

"O mijn God, we raken mama kwijt... Dat kan niet.

Dat is verschrikkelijk."

En toen mijn vader het hoorde...

trok hij dat totaal niet, hij raakte compleet het boekje zoek.

Ozzy deed aan zelfmedicatie door alles wat er met mij gebeurde.

Hij kon niet omgaan met het feit dat mijn moeder ziek was.

Hij begon meer te drinken en te gebruiken dan ik ooit eerder had gezien.

Iemand heeft mijn bier uit mijn kamer meegenomen.

Dat lijkt me sterk, schat.

Wie zou zoiets doen?

Ik probeerde er vast aan te wennen, dat ze het niet zou halen.

Ozzy!

Maar daardoor zag je hoeveel hij van haar hield.

Hoe gek hij op mijn moeder was. Hoewel hij alles niet makkelijker maakte.

Ozzy en Kelly namen een cover van "Changes" op...

en die gingen ze promoten in Europa...

dus ze waren in Engeland.

"Changes" was altijd één van mijn favoriete Black Sabbath songs.

Ik had dat lang geleden geschreven met de jongens van Sabbath...

en ze hield van dat nummer. Het is speciaal voor me.

Het was mijn eerste nummer één in Engeland in al die jaren.

En het was een grote hit voor ons tweeën.

Om je eerste nummer één met je vader te hebben...

én de eerste nummer één van je vader, was magisch.

Fantastisch. Ik hou van je. - Maar juist als je in mijn familie...

denkt dat alles goed gaat...

denk ik bij mezelf, "Wat hangt ons boven het hoofd?"

Een heerlijke dag vandaag.

Ik ga even een rondje rijden.

Oz!

Oz! Ozzy, kun je ademhalen?

Ga terug en bel een ambulance. Bel een ambulance!

Ik zat live in een tv-show in Engeland...

om de single te promoten en er kwam een agent de studio binnenlopen...

en die ging bij de camera staan.

En ik dacht, "O, God, ze komen me arresteren."

De agent nam me mee naar een kamer, gaf me een telefoon en zei...

"Hier is je moeder." En die zat in een chemokuur op dat ogenblik.

En ze zei, "Ga even zitten."

Wat is er?

Ze zei, "Je vader heeft een ongeluk gehad.

"We weten niet hoe erg het is en of hij het haalt.

Je moet naar hem toe." - Hoe is het met pap?

Hij heeft een bloeding in een long en dat moet misschien worden geopereerd.

Er is een specialist onderweg om hem te onderzoeken.

Erg dus. - Behoorlijk ernstig, Jack.

Ik ging naar het Wexham Hospital en toen hij was geopereerd...

mocht ik niet bij hem.

En ze... Hij lag in coma. Ik had een moeder...

op de intensive care in LA en een vader op de intensive care in Engeland.

Osbourne heeft acht gebroken ribben, een gebroken nekwervel...

en een gebroken sleutelbeen.

Hij is met spoed geopereerd.

Zodra ik werd gebeld, dacht ik, "Wat is de eerstmogelijke vlucht?"

Ik landde op Heathrow en de politie stond me op te wachten...

om me direct naar het ziekenhuis te brengen.

Je man ligt daar in coma en overal...

komen slangen uit zijn lichaam. Het was gewoonweg...

vreselijk. Absoluut vreselijk.

Toen ik bijkwam in het ziekenhuis, zei iemand tegen me...

dat ik geluk had gehad dat ik niet verlamd was.

En in typische Ozzy stijl, ontsloeg hij zichzelf.

Iedereen zei, "Dit kan niet.

Je kunt wel doodgaan. Dit kun je niet maken."

Ik stap op met acht gebroken ribben...

een gebroken nek, kapot sleutelbeen.

Mijn hele lichaam voelde of ik van een gebouw was afgegooid.

Ik stap nooit meer op een motor.

Hij kwam erbovenop.

En door dit soort voorbeelden is mijn vader voor mij onverslaanbaar.

Hij is echt Iron Man.

Ik heb gewoon veel geluk gehad dat ik er nog ben...

en met jou over mijn leven zit te praten.

Je zou denken, die familie is vervloekt...

maar er gebeuren ook zoveel mooie dingen.

Maar aan spektakel was nooit gebrek in ons leven.

Het ging altijd zo.

Mijn bloedmonsters zijn compleet kankervrij...

en mijn behandeling stopt in januari.

Dat is een verdomd goed gevoel, als je hoort dat je vrij van kanker bent.

En zo is Sharon.

Ze is ongelooflijk.

Ze schrikt nergens van.

Ik ging iedere avond kapot op het podium.

Ik hield me groot, maar als je kapotgaat...

omdat iemand van wie je houdt ziek is...

kun je dat niet verbergen.

Ze doet het geweldig!

Ik dank mijn leven aan Sharon.

De gedachte haar kwijt te raken, was absoluut ondragelijk.

Toen de chemo stopte, was Sharons kanker verdwenen.

Kun je je voorstellen dat je dit doet als je 50 bent...

rock 'n' roll spelen? - Nee...

Ik denk dat ik nog wel iets in de muziek zal doen...

op een of andere manier, maar ik geloof niet...

dat ik dit in dit tempo nog eens 15 jaar volhou.

LEVEN 9 PENSIOEN

Met pensioen? Lazer op!

31 december 2018 The Forum, Inglewood, Californië

Zijn jullie er klaar voor?!

Ik ben pas 70 geworden.

Ozzy, gefeliciteerd, godverdomme, maat!

Ik ben nuchter vandaag. - Ik hou van je!

En gisteren was ik ook nuchter.

Eergisteren ook. Ik heb geen plannen...

om vandaag dronken te worden, maar je weet nooit.

Ik kan je in alle eerlijkheid zeggen, dat ik nooit had gedacht dat hij zou stoppen.

Ik besefte niet hoeveel meer ik van hem zou kunnen houden...

als ie nuchter is.

Hij is een totaal ander mens.

Een is teveel en tien is niet genoeg.

En dat is zo verdomde waar. Als je 's morgens wakker wordt...

en je voelt je steeds niet zo goed, moet er iets gebeuren...

links- of rechtsom. Ik vond mezelf nier meer zo aardig.

Hij staat bekend als de Prince of Darkness, maar vanmorgen...

geeft de legendarische rocker, Ozzy Osbourne, vergezeld door zijn vrouw...

en manager Sharon, voor het eerst opening van zaken over zijn gezondheid...

en het ogenblik dat alles veranderde, februari jongstleden.

Ik ben akelig gevallen. Ik moest aan mijn nek worden geopereerd...

waarbij mijn zenuwen zijn geraakt. Ze kwamen erachter dat ik...

Het is parkin 2...

een vorm van parkinson.

De eerste schok is, "Ik heb parkinson!"

Maar niemand weet precies wat het is.

Ik wist er behalve de naam niets van.

De diagnose is beginnende parkinson.

Waarom zouden we dat geheim houden?

Dus als iemand die zit te kijken die diagnose krijgt...

wees dan niet bang om vragen te stellen.

Het is iets...

waarvoor je niet kunt weglopen.

Het is goed mis.

Ik kan niet goed een geheim bewaren.

Ik kan er niet mee blijven rondlopen...

want dat zou ik niet kunnen verantwoorden.

Hij zal niet meer zo het podium op en neer kunnen rennen als vroeger...

maar het gaat om z'n stem en hij is nog steeds een grappige vent.

Daar verandert niets aan. Niets.

De eerste vraag die ik me stelde, was "Is het een dodelijke ziekte?"

En de dokter zei, "Nee, maar het leven wel."

Het is gewoon weer iets waar ik mee om moet gaan.

Ik maak me er totaal geen zorgen over.

Je kunt er niet omheen.

Hij is in een positie om veel mensen te kunnen helpen.

Hij kan een bron van inspiratie worden...

voor veel mensen die met deze ziekte leven.

Weet je? Het leven gaat verder, maar nu, hier, vandaag...

voel ik me geweldig.

Ik ben nog niet klaar.

Ik moet nog veel doen. En we zijn bezig met een album...

het beste medicijn dat ik tot nu toe heb gehad.

Een plaat maken met Andrew Watt heeft mijn leven gered.

Hij had altijd al een raar loopje, dus wat maakt het uit?

Dit verandert niets.

Geen medelijden. Nee, dat heeft ie niet nodig.

Hij heeft gewoon een podium nodig.

Ozzy is altijd een man van het publiek geweest...

dat is voor mij één van de dingen waarom ik van hem hou.

Mijn publiek is beter dan alle drugs, alcohol...

seks, vrouwen, relaties...

afgezien natuurlijk van die met mijn directe familie.

Het is de beste liefdesrelatie van mijn leven, mijn publiek.

Ik geloof dat hij het aan zichzelf verplicht is...

en aan zijn fans.

En dat is, denk ik, het kenmerk van goede muziek...

want het heeft geen generatie overgeslagen.

Zijn muziek wordt gewaardeerd door elke generatie...

die ernaar heeft geluisterd.

Ik denk dat het publiek het gevoel heeft van, "Dat zou ik kunnen zijn."

Het is een man zoals jij en ik.

Hij doet onbesuisde dingen, die gevaarlijk lijken...

en dat soms ook zijn en wij zien dat als vrijheid.

En het idee net zo vrij te zijn als Ozzy...

is erg spannend.

Ik geloof niet dat er een tweede iemand als Ozzy is.

Ozzy is iets waarvan ik alleen kan dromen, dus dan heb je bij mij een streepje voor.

Hij is de peetvader van de metal. Hij is geen grap.

Hij leeft het. Hij heeft de beest uitgehangen...

en wat al niet meer, maar ik respecteer hem als artiest...

en hij geeft zich echt helemaal bij zijn optredens...

om de fans tevreden te stellen.

Ik ben 23 en soms heb ik het gevoel dat een tour net even te veel is...

maar Ozzy speelt nog steeds de tent plat.

Ik vind dat te gek. Het is ongelooflijk.

Het is moeilijk te definiëren wat het is...

als je bent zoals Ozzy.

Hij is één van de weinigen die ik ken, misschien afgezien van Bowie...

die lacht als ie op het podium staat.

Hij heeft altijd een enorme glimlach op zijn gezicht...

alsof hij zo in lachen kan uitbarsten...

en dat is zo aanstekelijk...

met name in een genre...

waar iedereen elkaar probeert te overtreffen in er stoer uitzien.

En Ozzy is het middelpunt, met altijd die enorme grijns op z'n gezicht.

Als je vindt dat ie aan pensioen toe is, zeg ik, "Kijk hem nou...

met die glimlach op zijn gezicht." Die stopt helemaal niet.

Ik vraag hem weleens, "Vind je dat je het hebt gemaakt?"

En dan zegt ie, "Nee." En dat vind ik vreselijk.

Hij is nooit achterover gaan leunen, "Ik ben goed. Ik heb 't gemaakt."

Deze reis gaat hand in hand met schuldgevoel en schaamte.

Ik denk dat je nooit het gevoel hebt dat je het hebt gemaakt.

Die angst hoort erbij. Zodra je een stap terug doet...

en denkt dat je er bent, is het voorbij.

Je hebt altijd het gevoel dat je zo aan de kant kunt worden gezet.

Zowel Black Sabbath als zijn solowerk waren het draaiboek voor heavy metal.

Ik weet niet hoe die muziek ervoor zou staan...

zonder de invloed van Ozzy. Je hoort het overal.

Ik heb het uitgemaakt met mijn liefje...

want we kwamen geen stap verder.

Mensen denken dat ik niet goed wijs ben, omdat ik nooit lach.

Ozzy heeft alles veranderd.

Hij zal worden herinnerd door zijn stem. Die is zo direct herkenbaar.

Als je een noot hoort, weet dat het Ozzy is.

Alles wat je kwijt wilt, is in de muziek.

Hij probeert voortdurend een beter mens te worden...

door proberen nuchter te blijven...

een betere vader en een goede grootvader te zijn...

en gewoon constant proberen het beter te doen.

Dat waardeer ik zeer in hem.

Ze houden van mijn vader om dezelfde redenen waarom ik van hem hou.

Hij is de meest onweerstaanbare idioot die je kunt tegenkomen.

Pearl's klas zong "Crazy Train" bij de uitvoering op school.

Dat is gewoon... best wel te gek.

Ja, hij heeft veel krankzinnige dingen uitgehaald...

en hij heeft vaak in de stront gezeten...

maar wat hij heeft bereikt, is veel groter dan al zijn fouten.

Zo zou hij moeten worden herinnerd.

Weet je wanneer ik met pensioen ga?

Als ik ze het deksel op mijn kist hoor vastspijkeren.

En dan geef ik goddomme ook nog een toegift.

Ik ben de Prince of Darkness.

Deze hier was de eerste tattoo die ik liet zetten toen ik een jaar of 14 was.

Mijn vader gaf me op m'n lazer toen ik thuiskwam.

Toen kocht ik wat Oostindische inkt en dit deed ik zelf.

Die is gezet in de gevangenis...

door iemand die levenslang had voor moord.

Het probleem met tattoo's is dat het niet voor even is...

maar voor de rest van je leven.

En weet je? Nog iets...

een tattoo zetten doet verrotte zeer.

Nederlandse ondertitels: Rustroest.