Original subtitles

Come on boys and girls, to the world of fairy tales, look around enjoy the fun, cuz we've just begun

Just look what fun, and we have just begun, the journey to Tale Land, with our happy band!

Let's meet all our friends, where magic never ends. The shining twinkle tears, and the brave that never fears!

Just look what fun, and we have just begun, the journey to Tale Land, with our happy band!

Little Red Riding Hood

Słońca blask znów rozpoczyna letni dzień

słowiczy śpiew. Pachnąca trawa, lipy cień,

w szczółek rój. Ze złotych kwiatów spija sok.

Wiosna już odeszła, lecz wróci znów za rok.

Witaj, lato! Lato, witaj!

Czerwony kapturku, jesteś tam?

Już biegnę, mamusiu!

Jedzcie sobie spokojnie, wróbelki!

O co chodzi, mamusiu?

Chciałabym cię o coś prosić.

Włożyłam do koszyczka placek i butelkę wina.

Zaniesiesz je babci. Biedaczka się rozchorowała.

Jak wszystko zje, poczuje się o wiele lepiej.

Babcia na pewno się ucieszy.

No to lecę.

A, kapturku, poczekaj chwilę.

Pamiętaj, kapturku, nie idź na skróty.

Zwłaszcza w lesie nie wolno ci iść żadnymi bocznymi ścieżkami.

Dobrze, mamo. Nie pójdę na skróty, a w lesie będę szła tylko główną ścieżką.

Tak bym chciała już zobaczyć uśmiechniętą babunię.

W takim razie idę.

Hej!

Idę odwiedzić babcię kaczuszki.

Pora już poobiednia, a ja jeszcze śniadanka w ustach nie miałem.

Takie małe coś jak ty i tak nie zaspokoi mojego wielkiego głodu. Wyluzuj.

No co za czasy, no już nawet byle królik ci nie zaufa.

Czekaj, no ty, mały!

Ej, stukacz, ciszej tam!

Zaraz pomogę ci się zatkać. Ej!

Witaj moja mała wiewióreczko!

*squeeeee*

Dzień dobry, pani!

Dzień dobry, mała.

Jaki masz ładny, czerwony kapturek.

Tak, zrobiła mi go moja babunia.

Właśnie do niej idę.

No co, jarzyny to witaminy, dobre dla zdrowia.

Weź się zamknij!

Ty z to dzięcią jeden!

Słońca blask znów rozpoczyna letni dzień

słowiczy śpiew pachnąca trawa lipy cień

pyszny malutki głosik

ze złotych kwiatów spija sok

wiosna już odeszła lecz wróci znów za rok

śniadanko choć spóźnione śpiewając obchami się w paszcze

no dobra czas rozprostować kości

witaj kapturku

Dzień dobry, panie drwalu.

Dokąd to idziesz?

Idę z wizytą do mojej babci.

No nie mów, to wspaniale.

Muszę ściąć w tamtej okolicy drzewo.

Pójdziemy razem, bo słyszałem, że w tym lesie grasuje zły wilk.

Co?

To co, idziemy?

Jasne.

Grasuje zły wilk, mówisz?

Plot kara z tego drwala.

I co to w ogóle ma być za spoufalanie się z moim śniadankiem?

Lepiej byś się zajął rąbaniem drzew.

Przynajmniej wiem, dokąd idą.

Oj, pyszna, przepyszna dziewczyno ma.

Do ciebie nie serce, ale brzuszek łka.

Oj, tłuściutki kaptureczku, litość miej.

Do wilczego żołądeczka wskoczyć chciej.

Wszyscy wokół twarz mi krzyczą, wilk jest zły.

Lecz jeść muszę, więc głów kuję, no a potem szczerze kły.

Więc tuściutki kaptureczku litość miej.

Głównym daniem szefa kuchni stać się chciej.

Niestety ja idę tędy, a ty bądź ostrożna.

Dziękuję, panie drwalu.

Chodź szybko, smaczniutka dziewczynko.

Kiszkin i już marsza grają.

Żeby tylko ktoś znowu nie pokrzyżował miszyków jak przedtem, muszę znaleźć jakiś fortel.

Czerwony kapturku?

Kto to?

Jestem leśną wróżką.

Wróżką?

To wróżki jednak istnieją?

Oczywiście, chodź i zobacz.

A nie jesteś czasem wilkiem?

No to jestem załatwiony.

Chcesz mi zrobić coś złego?

A co, może się mnie boisz?

Czy to ty jesteś złym wilkiem?

No coś ty, dobry wilczek dobry.

Wcale nie jesteś straszny.

Słuchaj, no ostatnio normalnie nie mogę. Co złe, to zawsze ja.

A wszystko przez tego złego wilka, który gdzieś tu w okolicy Drań 1 mieszka.

To co, do babci sobie idziesz?

Tak, ale skąd ty możesz o tym wiedzieć?

Od takiego jednego ptaszka.

Wiesz, tu niedaleko rośnie piękny kwiatuszek.

Chcesz, żebym ci go pokazał?

Naprawdę jest ładny?

Kochana, istne cudo.

Zerwę go dla babci.

Na pewno się ucieszy, prawda?

No pewnie, że tak. Ja też będę szczęśliwy.

Ty też będziesz szczęśliwy?

Oczywiście.

Babcia się ucieszy, więc i ty będziesz się cieszyć.

A w takim razie ja również będę.

Ran, zapomniałam!

O czym znowu?

Przecież mama mi mówiła...

Kapturku, poczekaj chwilę.

Pamiętaj, kapturku, nie idź na skróty.

Nie mogę tam iść.

Obiecałam mamie, że pod żadnym pozorem nie będę schodziła z głównej ścieżki.

I weź tu zjedz dzieciaka.

Mówiłeś coś, wilku?

Nie, nie, nie.

Przecież nikt nie musi wiedzieć.

Zresztą tą drogą dotrzesz do babci szybciej.

I jeszcze te piękne kwiaty.

Ale mama...

To już nie chcesz zobaczyć, jak babcia się ucieszy?

Proszę, babciu.

Dziękuję, kaptorko.

Słuchaj, jeśli ktoś będzie chciał się skrzywdzić, zjem go.

Znaczy, ja mu pokażę.

Ojej, no w końcu nie odejdziemy daleko.

No to postanowione.

Miejmy to za sobą, zanim znów ktoś tu się zjawi.

Co mamy mieć za sobą?

Zjadanie. Ojej, co ja gadam. Znaczy, zrywanie kwiatków.

Ej! Gdzie są te kwiatki?

Jeszcze kawałeczek. Nie wolno konsumować przy drodze.

Musi mieć delikatne wiesko.

Na samą myśl leci ślimka.

No już normalnie nie mogę.

Daleko jeszcze?

A, a, a, że co?

Co się dzieje, wilku?

I raz, dwa, trzy, cztery. I raz, dwa, trzy, cztery.

I raz, dwa, trzy, cztery.

Ostatnio bardzo mało ćwiczę.

To niedobrze, wiesz? Musisz dużo ćwiczyć i dużo jeść.

Właśnie. Przede wszystkim trzeba jeść, prawda?

Zanurzam płyt!

Ale ładny grzybek!

Wilku, co się stało?

Trochę źle obliczyłem.

Powinieneś bardziej uważać.

Dosyć tego rznięcia, głupa.

O czym mówisz, wilku?

Jeszcze nie rozumiesz?

Mówię, że za chwilę cię pożre!