Original subtitles

‫تقدیم به تمام پارسی‌زبانان

NESTED ‫با افتخار تقدیم می‌کند

‫.::: مترجم مرتضی راکی :::. کانال تلگرام : @nestedsub

‫...اونور تپه‌ها، از دور

‫تلی‌تابی‌ها اومدن بازی کنن...

‫...یک یک

‫...دو دو

‫...سه سه

‫چهار چهار

‫تلی‌تابی‌ها با کلی عشق و محبت ‫دور هم جمع شدن

‫ارتفاعات اسکاتلند تـرجـمه از مـرتـضـی راکـی

‫وایسا! چرا هنوز اینجایی؟

‫دیگه برنمی‌گردن!

‫بیا، اینجا بشین عمه، چی شده؟

‫جیمی، همون‌جا بمون ‫هیچ صدایی درنیار...

‫از اینجا تکون نخور...

‫بابا؟

‫جیمی، فرار کن!

‫مامان؟ از اینجا فرار کن!

‫فرار کن!

‫فرار کن!

‫عزیزم! عزیزم؟

‫بابا؟

‫بابا؟

‫بابا؟

‫بابا! بابا، چی شده؟

‫همون چیزایی که پیش‌بینی شده بود

‫بابا، خیلی می‌ترسم

‫فکر کنم مامان و خواهرم مردن

‫نه، پسرم

‫اونا نمردن، نجات پیدا کردن

‫امروز یه روز عالیه

‫روز حساب

‫اینو بگیر، پسرم

‫همیشه همراهت نگهش دار

‫ایمان داشته باش

‫آره...

‫آره، بچه‌هام!

‫آره!

‫بابا، چرا منو ول کردی؟

‫ویروس خشم کل بریتانیا را در بر گرفت

‫از قاره اروپا به عقب رانده شد ‫ ‫سرزمین اصلی بریتانیا ‫برای مهار ویروس قرنطینه شد

‫بازماندگان رها شدند ‫تا خودشان از خودشان مراقبت کنند

‫28 سال بعد ...

‫اسپایک، امروز روز بزرگته

‫بیدار شو

‫تا مجبور نشدی چیزی جدید نخر

‫منابعمون کمه، فکر کن

‫بعداً می‌بینمت

‫چراغ‌قوه‌ت، ژاکتت، سوتت ‫و قمقمه آب رو برداشتی؟

‫بده به من

‫چاقوت رو هم بذار

‫آفرین

‫اونم بذار

‫بیکن؟ برای صبحونه؟

‫دیشب دیو و رزی آوردنش

‫- سهمت کجاست؟ ‫- یه کمش رو موقع آماده کردن خوردم

‫آره، معلومه

‫اسپایک، همه‌اش مال توئه

‫می‌رم حال مامانت رو بررسی کنم ‫غذاتو تموم کن

‫بشقابت رو بذار کنار

‫دارم میام، عزیزم

‫من اینجام

‫چیه؟ چی شده؟

‫دراز بکش

‫- اینجا بمون و استراحت کن ‫- نمی‌تونم

‫اسپایکی...

‫سلام، مامان

‫پسرم...

‫نمی‌خواستم این‌قدر سروصدا راه بندازم. ‫سرم...

‫ولی سرم...

‫- نگران نباش. ‫- خیلی درد می‌کنه.

‫بگو ببینم، مدرسه چطور بود؟

‫مامان، من امروز نرفتم مدرسه

‫هنوز صبحه.

‫- راست می‌گی؟ ‫- آره

‫صبحه و...

‫آیلا؟ یادت رفت؟

‫- اسپایک امروز مدرسه نمی‌ره. ‫- چرا؟

‫آخر هفته‌ست؟

‫نه، امروز جمعه‌ست

‫پس چرا نمی‌ره مدرسه؟

‫درباره‌ش صحبت کردیم

‫- چندبار ‫- درباره چی صحبت کردیم، جیمی؟

‫من و اسپایک قراره یه سفر بریم.

‫- این اولین سفر اکتشافیه ‫- اولین بار؟

‫منظورت اینه که می‌خوای جزیره رو ول کنی ‫و بری سرزمین اصلی؟

‫- آره ‫- چی؟

‫- آیلا... ‫- داری درباره چی حرف می‌زنی؟

‫- آیلا، آروم باش ‫- دیوونه شدی؟

‫- این فقط یه بچه‌ست! ‫- ۱۲ سالشه

‫می‌خوای بچه‌مونو بکشی، حرومزاده؟

‫- اسپایک، برو پایین ‫- تو دیوونه‌ای، لعنتی بچه‌کُش!

‫نه، بابا، برو پایین

‫اگه بابام هنوز اینجا بود ‫پوستتو زنده زنده می‌کند، بچه‌کش

‫باشه... ترسو!

‫ترسو!

‫ترسو!

‫- مامان؟ ‫- نه

‫مال منه

‫اسپایک؟

‫اسپایک

‫چیه؟ خیلی گرمم شده.

‫چرا این‌قدر گرمم شده؟

‫مامان، به خاطر هواست خیلی گرمه

‫برات صبحونه آوردم

‫یه کم بیکن

‫هر وقت خواستی بخورش.

‫- داری می‌ری؟ ‫- آره

‫کجا؟

‫مدرسه

‫باشه، اسپایکی

‫دوستت دارم

‫منم دوستت دارم، مامان

‫صبح بخیر، پسرم

‫- سم ‫- برات کمان رو دوباره بستم

‫- لازم نبود. ‫- نه.

‫این‌جوری خیالم راحته.

‫مشکلی نیست، سم.

‫کشش بده، پسرم، ‫حس سنگینی می‌کنه

‫اینجوری نگهش دار

‫کاملاً ثابت. ‫دستت قویه.

‫بیا، پسرم، بریم

‫امشب می‌بینمتون

‫مرسی، بچه‌ها

‫مامانم اینو فرستاده

‫مرسی، بتی

‫امشب یه جشن بزرگ داریم، اسپایک

‫دیر نکنی

‫سالم برگردونش

‫موفق باشی، اسپایک

‫مرسی، جیکوب

‫اینو ببین، اسپایک، ‫همه شورای دهکده اینجان.

‫- لبخند بزن و مودب باش. ‫- روز بزرگ رسید.

‫همه‌مون برات هیجان‌زده‌ایم

‫گرچه یه کم کوچیکی.

‫بهتر بود ۱۴ یا ۱۵ سالت بود.

‫جنی، آماده‌ست بیا، پسرم

‫اسپایک، قوانین اجتماعمون رو می‌دونی

‫اگه بری، می‌تونی برگردی...

‫ولی اگه برنگردی...

‫کسی اجازه نداره بیاد دنبالت...

‫هیچ عملیات نجاتی، هیچ استثنایی

‫اینو به سختی یاد گرفتیم

‫به خاطر آدمایی که در گذشته از دست دادیم

‫پس وقتی پاتو می‌ذاری سرزمین اصلی...

‫تنهایی، فهمیدی؟

‫بله، جنی

‫امروز چیزی خاص دیدی، اَند؟

‫هیچی ندیدم. کاملاً ساکته

‫منطقه پاکه؟

‫دور و اطراف خالیه

‫در رو براشون باز کنین

‫آفرین

‫بچه‌ها، حواستون باشه، ‫جزر و مد رو از دست ندین

‫۵، ۱۱، ۶، ۷

‫۹ و ۲۰ مایل امروز...

‫۴، ۱۱، ۱۷، ۳۲ از دیروز

‫۴، ۱۱، ۱۷، ۳۲ از دیروز

‫چکمه، چکمه، چکمه، چکمه.

‫بالا پایین رو زمین می‌کوبن.

‫در این جنگ هیچ بخششی نیست

‫کجاییم، اسپایک؟

‫- این همون مسیره ‫- و این ...؟

‫تنها راه خروج از جزیره‌مونه.

‫با جزر و مد زیر آب می‌ره.

‫وقتی دریا بالا میاد، این‌جا پر آب می‌شه

‫وقتی بالا میاد می‌تونیم شنا کنیم؟

‫نه، توی دریا یه جریان قویه

‫ما رو از جزیره می‌بره بیرون ‫و به سمت دریا می‌کشونه

‫و غرق می‌شیم

‫نگاه نکن، نگاه نکن، نگاه نکن...

‫به چیزی که جلوتونه نگاه نکن

‫چکمه، چکمه، چکمه، چکمه. ‫بالا پایین رو زمین می‌کوبن.

‫آدما، آدما، آدما...

‫وقتی اونا رو می‌بینه دیوونه می‌شه

‫چهار ساعت تا جزر و مد وقت داریم.

‫این کارو می‌کنیم؟ من...

‫دیگه نمی‌تونیم برگردیم، بابا

‫- چرا؟ ‫- همه فکر می‌کنن من ترسوام

‫آره، درسته ‫نمی‌تونیم بذاریم اینجوری بشه

‫بیا بریم

‫بشمار، بشمار، بشمار...

‫تیرای توی خشاب رو بشمار

‫اگه اونا رو از دست بدی ‫از پشت میان دنبالت

‫بالا پایین رو زمین می‌کوبن.

‫تو این جنگ هیچ بخششی نیست

‫از اینجا سوخت می‌گیریم

‫یه روزی اینجا کار می‌کنی

‫روز وقت مناسبیه برای کارت

‫ولی شب یه میلیون چیز دیگه با خودش میاره

‫چکمه، چکمه، چکمه، چکمه. ‫بالا پایین رو زمین می‌کوبن.

‫خیلی بزرگه!

‫اگه همینجوری راه بریم...

‫دیگه اصلاً دریا نمی‌بینیم؟

‫قطعاً

‫روزها و هفته‌ها راه می‌ری ‫بدون اینکه ساحل رو ببینی

‫اونجا هیچی نیست، اسپایکی

‫هیچ جایی برای رسیدن نیست

‫اونجا روستاهای دیگه‌ای هست

‫آره، ولی اونا چیزی ندارن که ما نداشته باشیم

‫ما هم از شهرها و روستاها دور می‌مونیم

‫اینو ببین

‫یه کندذهن.

‫زیاد فرز نیستن.

‫این به این معنی نیست که خطرناک نیستن

‫اگه یکی‌شونو دیدی...

‫شاید تعداد بیشتری بین درختا باشن

‫کمون برای سینه زیاد قوی نیست.

‫باید درست به گردنش ضربه بزنی

‫باشه، بابا

‫می‌ترسی؟

‫یه کم

‫- تو چی؟ ‫- من حالم خوبه

‫- این فاصله خوبه؟ ‫- آره، فکر کنم

‫بریم اولین شکارتو بزنیم

‫نشونه بگیر

‫جهت باد رو حساب کن

‫مال توئه

‫هر چی بعدش اومد مال منه

‫هر وقت آماده بودی پرتاب کن

‫بزن!

‫بابا؟

‫شکار خوبی بود، اسپایک

‫- حالت خوبه؟ ‫- فکر کنم

‫ آره باید حسش کنی

‫بهت افتخار می‌کنم

‫یالا، باید راه بیفتیم

‫فریادهاشون بقیه آلوده‌ها رو ‫تو این منطقه بیدار کرده

‫بیا، بریم.

‫باورنکردنین

‫خیلی قشنگن

‫یه نگا بندازیم.

‫آفرین

‫همیشه خوبه چک کنی ‫ببینی چیزی به درد بخور دور و برت هست یا نه

‫شاید صد بار اینجا رو گشته باشن،

‫ولی هیچ‌وقت نمی‌دونی

‫لعنتی

‫یالا...

‫این به درد می‌خوره؟

‫نه، از اینا خیلی زیاده

‫ولی این به‌درد می‌خوره.

‫این چیه؟

‫فریزبیه. تا حالا فریزبی ندیدی؟

‫باحاله، خوشت میاد

‫بیا اینجا، پسرم

‫اسپایک، نگاهتو پایین ننداز

‫- بابا، لطفاً... ‫- اسپایک، هر چی گفتم انجام بده

‫یه درس اینجا باید یاد بگیری

‫چش شده؟

‫یکی باید تحویل آلوده‌ها داده باشتش.

‫حالا شده یکی از اونا.

‫آلوده شده؟

‫آره

‫- چرا این کارو باهاش کردن؟ ‫- شاید به عنوان مجازات

‫یا شاید هشدار.

‫آدمای عجیب‌غریبی داخل کشورن.

‫اونا پرسه می‌زنن

‫واسه همین خونمون انقدر ارزشمنده

‫این درسم بود؟

‫نه

‫بکشش

‫هر چی بیشتر بکشی آسون‌تر می‌شه

‫احساس بدی نداشته باش

‫این بیماری ذهنشونو کنترل می‌کنه

‫نه عقل داره، نه روح

‫اسپایک

‫این لعنتی رو بکش

‫بکشش!

‫اسپایک، منتظر چی هستی؟

‫حالا، پسرم!

‫اسپایک، بکشش

‫به‌خاطر خدا، بکشش!

‫آفرین، پسرم

‫قوانین اجتماعمون

‫شکارچی | کشاورز | علوفه‌جو

‫ساخت و ساز | ماهیگیر | نونوا

‫مشاور | خیاط | برج نگهبانی

‫سر

‫قلب

‫رها کنین!

‫اگه شانس بیاریم، یه شکار دیگه اینجاست

‫بیا بریم

‫اینا آروم و ساده نبودن

‫اینا سریع‌ترینا هستن، اسپایکی

‫بوشو حس می‌کنی؟

‫از دل و روده‌ت میاد

‫نمی‌دونم چرا، ولی اینو دوست دارم

‫بابا؟

‫بابا؟

‫چی شده؟

‫این کار یه آلفا بوده.

‫اسپایک بیا از اینجا بریم

‫اسپایک! تکون بخور!

‫برمی‌گردیم؟

‫آره، تو شکارتو زدی ‫برای همین اومدیم

‫نمی‌گن زوده برگشتی؟

‫اسپایکی، حرف نزن

‫فقط حواست جمع باشه

‫امنه.

‫بریم

‫ثابت بمون...

‫آلفا

‫لعنتی...

‫برگرد سمت درختا! ‫سمت درختا، بجنب!

‫بابا؟

‫بیا، بدو!

‫برو برو

‫بریم، بریم

‫بیا، حالت دفاعی بگیریم ‫یه کم نفس بکشیم

‫اولی مال منه، دومی مال تو

‫نفستو آروم کن

‫آروم‌تر

‫بیا، تکون بخور!

‫برو، برو، برو

‫لعنتی!

‫خب، این کار دو نفره‌ست ‫حالت دفاعی

‫خب، بزنش!

‫سر و قلب، سر و قلب، اسپایک

‫برو تو!

‫یالا!

‫- یالا، پسرم! ‫- بابا!

‫بابا؟

‫تو زیرشیرونی.! ‫برو اون بالا!

‫پاتو بذار

‫تکون بخور! ‫تکون بخور!

‫این دیوونه‌ست...

‫یالا، پسرم

‫خوش اومدی به خونه، اسپایک

‫بچه‌ها، حواستون باشه ‫راه رو باز کنین

‫وقت چاییه

‫امروز خوب کار کردی

‫عالی بودی

‫زود باشین قبل از اینکه تاریک بشه

‫عجیبه

‫آلفاها مثل بقیه نیستن

‫فقط گنده‌تر نیستن باهوش‌ترن

‫حالا چی کار کنیم؟

‫نمی‌تونیم باهاش بجنگیم

‫تیرام تموم شده

‫به هر حال، برای زدنش ‫حداقل یه دوجین تیر لازم داشتی.

‫پس، ما هم منتظر می‌مونیم

‫بابا، خیلی متأسفم

‫برای چی؟

‫همه‌چیز تقصیر منه

‫- به هیچ‌کس نزدم. ‫- چی می‌گی؟

‫سعی کردم، اون‌قدر ترسیده بودم ‫که همه‌چیزو خراب کردم.

‫چی می‌گی؟

‫تقصیر تو نیست، تو به تیر زدن ادامه دادی.

‫دیدم آدمای بزرگسال ‫از ترس فلج شدن و نتونستن شلیک کنن.

‫تو مثل اونا نیستی

‫اسپایک، تو کارت عالی بود

‫واقعاً

‫جزر و مد رو از دست می‌دیم

‫آره... زیاد طول نمی‌کشه

‫هی، دریا رو نگاه کن

‫آره

‫اونجاست

‫گشت قرنطینه

‫شاید فرانسوی باشه

‫بابا؟

‫این چیه؟

‫آتیش

‫یه چیزی داره می‌سوزه؟

‫آره...

‫یه چیزی

‫اینم یه روستاست؟

‫نه

‫پس چیه؟

‫نمی‌دونم، هیچ‌وقت اونجا نرفتم

‫- همیشه اینجوری بوده؟ ‫- گفتم هیچ‌وقت اونجا نرفتم، اسپایکی

‫اسپایک؟

‫اسپایک!

‫اینجاست اسپایک، بیا اینجا

‫بیا بیرون! باید بریم بیرون

‫لعنتی!

‫بیا بریم

‫بیا، باید بریم بیرون!

‫مشکلی نیست، پسرم

‫مشکلی نیست. از اینجا می‌ریم بیرون

‫- چی شد؟ ‫- یه ساختمون قدیمی

‫نمی‌دونم، دودکش منفجر شد

‫برای صدا میان

‫باید بریم

‫- دریا هنوز پایین نیومده؟ ‫- به اندازه کافی پایین اومده

‫باید سریع باشیم، ولی آروم ‫اگه آلفا رو دیدی...

‫مستقیم برو سمت دروازه ‫و بدو ازش رد شو، باشه؟

‫برای هیچی وایستا! یالا

‫- تو چی؟ ‫- درست پشت سرتم.

‫آلفا رو نمی‌بینم

‫- جزر و مد هنوز بالاست. ‫- زیاد طول نمی‌کشه.

‫کم‌عمق می‌شه ‫ولی می‌تونیم از پسش بربیایم

‫خدایا، اوضاع روبراهه.

‫کفشاتو دربیار

‫خب، برو سمت دروازه

‫این راهمونه

‫مشکلی نیست، فقط نفس بکش

‫بیا، بریم

‫تو جلویی

‫چه روز باحالی بود، نه اسپایک؟

‫اولین گشتت تو سرزمین اصلی

‫اولین شکارت ‫اولین فرارت از آلوده‌ها

‫بعداً می‌بینمت، آلفا!

‫جزر و مد رو از دست دادی

‫کلی چیز دارم که وقتی برگشتیم به مامانم بگم

‫بابا؟

‫اسپایک، بدو!

‫بدو!

‫بیا! سریع‌تر!

‫نایست!

‫خدایا!

‫- بلند شو! ‫- بابا!

‫اسپایک، حالا بلند شو!

‫اسپایک، بیا! بیا، بیا، اسپایک!

‫سریع‌تر!

‫- نمی‌تونم! ‫- می‌تونی!

‫کمک!

‫بیدار شین، بیدار شین! ‫بیدار شین! بیدار شین!

‫یکی داره میاد! یکی داره میاد!

‫آلفا!

‫در رو باز کنین! در رو باز کنین!

‫آلفا! آلفا!

‫آلفا داره میاد! نورتو بنداز روش!

‫بخواب زمین!

‫بیا! سریع، اسپایک! بیا!

‫لعنتی!

‫اسپایک، به آخرش رسیدیم

‫نفس بکش!

‫لعنتی...

‫در رو باز کنین!

‫جنی! در لعنتی رو باز کن!

‫صبر کن!

‫مرد، در رو باز کن!

‫- بخدا قسم... ‫- صبر کن!

‫- نه! لعنت بهت، جنی! ‫- صبر کن!

‫- تو چشمام نگاه کن! ما پاکیم! ‫- صبر کن!

‫نگاش کن! تو چشاش نگاه کن!

‫پاکه! ما پاکیم!

‫باشه، بازش کن و بذار بیان تو!

‫۲۵-۳۰ متر دورتر ‫بین علفای بلند. باد هم هست

‫و این تیر کجا رفت؟

‫مستقیم تو گردنش!

‫بعدش اون گنده‌ی چاق وایستاد...

‫و مثل یه دختر شروع کرد به جیغ زدن...

‫بعد مثل یه کیسه آشغال پخش زمین شد

‫بعدش یه نگاه کردیم...

‫هشت تا آلوده لعنتی... ‫مستقیم سمت ما می‌دویدن

‫فکر کردم، خدایا، حالا دیگه تمومه وقتی...

‫بعد این مرد گنده اینجا ‫ماشه رو کشید و تیر دوم رو فرستاد

تـرجـمه از مـرتـضـی راکـی

‫چی؟ همه‌چیزو از دست دادم

‫نه، خطا نرفت فروتنه

‫این اسپایکه یه غول‌کشه!

‫بخور

‫وایسا، روزی... وایسا!

‫چرا ما رو آوردی اینجا؟

‫چیه؟

‫اسپایک؟

‫فکرشم نمی‌کردم بعد نصفه‌شب ببینمت!

‫اومدم مامانمو ببینم. حالش چطوره؟

‫حالش خوبه؟

‫از خوبم بهتره!

‫بلند شدیم، گشتی زدیم، ‫تو مزرعه‌ها چرخیدیم.

‫تشنج هم نکرده...

‫بعضی وقتا خیلی پر انرژی میشه...

‫روزت چطور بود؟

‫این مهمه!

‫بابام منو یه جور دیگه توصیف می‌کنه، ‫نه اون چیزی که واقعاً هستم.

‫- مثلاً چطور؟ ‫- انگار من یه قهرمانم!

‫اون تو رو اینجوری می‌بینه.

‫انگار داره دروغ میگه.

‫خب اونجا چی شد؟

‫یه تیر زدم به یکی از گنده‌ها.

‫خیلی خسته‌کننده بود.

‫ولی بعدش تندپاها دنبالمون کردن.

‫نتونستم هیچ کدومشونو بزنم.

‫تا وقتی هوا تاریک شد قایم شدیم.

‫خیلی ترسیده بودم.

‫حالم بد شده بود.

‫دلم می‌خواست خونه باشم، پیش مامانم.

‫شاید باباتم همین حسو داشته.

‫ولی بذار یه چیزی بهت بگم...

‫تا حالا همچین زمینی ندیده بودم.

‫- خیلی بزرگ بود. ‫- چی دیدی؟

‫تپه‌ها...

‫جنگل...

‫و آتیش.

‫آتیش؟

‫نکنه کیلسونو دیدی؟

‫فکر نمی‌کردم هنوز زنده باشه.

‫جنوب غربی بود؟

‫وای خدایا... پس اون کیلسونه!

‫باور کنی یا نه، ‫حدود ۳۰ سال پیش جی‌پی بود.

‫- جی‌پی چیه؟ ‫- دکتر.

‫- دکتر؟ ‫- آره.

‫یه مطب داشت تو ویگلیبی.

‫بابام گفت نمی‌دونه چرا آتیش شده.

‫همه دکترا مردن.

‫واسه همین هیچکی نمی‌دونه مامانم چشه.

‫حس می‌کنم همه‌چیزو داره دروغ میگه.

‫نه عزیزم، می‌دونی چیه؟

‫شاید نمی‌خواسته بترسونتت

‫دکتر کیلسون...

‫یه آدم عجیبه...

‫چطور عجیب؟

‫آتیش چی داشت که خاص بود؟

‫اگه بابات نخواسته بهت بگه...

‫فکر کنم منم نباید بگم...

‫چرا نمیری به مهمونیت؟

‫- من خوب از مامانت مراقبت می‌کنم. ‫- نه.

‫تو برو.

‫من حالا ازش مراقبت می‌کنم.

‫باشه.

‫گولت زدم!

‫همه‌شون دروغ میگن، مامان.

‫اسپایک، می‌تونی برامون بری مغازه؟

‫یه کم نوروفن لازم دارم.

‫- نوروفن؟ ‫- سرم...

‫بی‌خیال، مهم نیست.

‫سلام؟

‫عزیزم، من رسیدم.

‫مهمونی باحالی بود.

‫وای، چه شلوغی!

‫انگار تورو از وسط جنگل کشیدن!

‫شایدم کشیدن!

‫تو یه مزرعه گندم بیدار شدم.

‫کجا غیبت زد، اسپایکی؟

‫صدات کردم، ولی مهمون افتخاری ‫اونجا نبود.

‫- برگشتم خونه. ‫- خب، ای غول‌کش!

‫صبونه درست می‌کنم.

‫چی شده، اسپایک؟

‫چرا بهم نگفتی یه دکتری هست ‫که می‌تونه مامانمو درمان کنه؟

‫دکتر؟

‫ما دکتری نداریم.

‫سال‌هاست این‌جا دکتری نیست.

‫دکتر کیلسون، بابا! آتیش تو خشکی.

‫با کی حرف زدی؟

‫- پس یه دکتری هست؟ ‫- سم بود؟

‫مرد احمق!

‫این فکرا رو تو کله‌ت می‌کنه.

‫اون دکتر نیست، اسپایک.

‫شاید سال‌ها پیش بوده.

‫ولی خیلی وقته دیوونه شده.

‫چی می‌خوای بگی؟

‫دکتره یا نه؟

‫قبل از اینکه تو به دنیا بیای...

‫غذا جمع می‌کردیم...

‫ولی کار سخت‌تر شد.

‫مجبور بودم دورتر برم...

‫یه روز یه گروه از ما رفتیم خونه کیلسون...

‫باشه

‫از پونصد متری بوی مُرده‌ها رو حس کردیم.

‫به اون بو عادت کرده بود...

‫می‌فهمی که ما هم همین‌طور بودیم، نه؟

‫اون موقع، مرده‌ها همه‌جا بودن.

‫ولی این...

‫کاملاً فرق داشت...

‫انگار اون بو...

‫مثل یه دیوار بود که می‌تونستی لمسش کنی...

‫رفتیم بالای تپه، ‫به پایین نگاه کردیم.

‫و...

‫تا حالا همچین چیزی ندیده بودم...

‫جسدها اونجا بودن.

‫صدها تا.

‫تو حیاط ردیف شده بودن.

‫مرد، زن، بچه...

‫و وسط اون آتیش...

‫کیلسون اون‌ور وایستاده بود...

‫برای یه دلیل نامعلوم...

‫همه جسدها رو اونجا کشونده بود...

‫چند ثانیه بعد...

‫برگشت و مستقیم به ما نگاه کرد.

‫و خیلی ریلکس برامون دست تکون داد...

‫ سلام، می‌خواین بیاین پایین؟

‫آره، برگشتیم و دوییدیم.

‫و پونزده سال...

‫هیچ‌کدوممون دیگه اونجا نرفتیم...

‫همون‌طور که گفتم...

‫این یارو دیوونه‌ست.

‫لعنتی!

‫می‌خوای مامانم بمیره؟

‫معلومه که نه...

‫اسپایک، این چه سؤالیه؟

‫چش شده؟

‫نمی‌دونم.

‫داره می‌میره؟

‫نمی‌دونم.

‫فکر کنم داره می‌میره.

‫توام همین فکرو می‌کنی.

‫اگه بمیره، با روزی می‌مونی؟

‫- حواست به حرف زدنت باشه! ‫- دیو فکرش چیه درباره این؟

‫گفتم حواست به حرفات باشه!

‫پسر جون...

‫جیمی!

‫درد داره، اسپایک... خیلی درد داره.

‫می‌دونم مامان، ببخشید.

‫آب می‌خوای، عزیزم؟ ‫می‌رم یه کم بیارم.

‫از ما دور شو!

‫از ما؟

‫صداشو شنیدم.

‫برو، بابا.

‫آتیش شده!

‫آتیش...

‫- دود داره میره بالا! ‫- آره! آتیش شده! آتیش!

‫- زود باش، زود باش! ‫- آتیش تو انباره!

‫- باید الان بری! ‫- نمی‌تونم دروازه رو ول کنم، اسپایک!

‫باید بری! برای همین منو فرستادن.

‫من پیش آژیر می‌مونم، ‫ولی تو باید سریع بری.

‫همه رو لازم دارن! زود باش!

‫زود باش!

‫- زود باش! ‫- افق رو نگاه کن و از آژیر دور نشو!

‫بیا مامان، بریم.

‫- داریم کجا می‌ریم؟ ‫- ساحل.

‫- معلومه که می‌ریم تو مزرعه‌ها! ‫- ساحل می‌ریم؟

‫این سرزمین اصلیه.

‫آره.

‫ولی ما...

‫نمی‌تونیم اینجا باشیم...

‫خطرناکه.

‫نترس مامان.

‫- من ازت محافظت می‌کنم. ‫- نه، نه، نه!

‫این درست نیست. ‫این درست نیست. کجا...؟

‫جیمی!

‫کجا...؟

‫- بابات کجاست؟ ‫- بابام اینجا نیست.

‫باید برگردیم الان.

‫- باید برگردیم خونه. باید بدوئیم! ‫- مامان!

‫نمی‌تونیم برگردیم.

‫- آب بالا اومده. ‫- وای خدایا...

‫- می‌ریم پیش دکتر. - کدوم دکتر؟

‫- یه دکتر واقعی. ‫- نه!

‫از قدیما.

‫تو مریضی، مامان.

‫دکتر خوبش می‌کنه.

‫قبوله؟

‫باشه.

‫خب، مامان.

‫امشب اینجا می‌مونیم.

‫اونجا می‌مونیم.

‫بابات خنده‌داره؟

‫- بابام؟ ‫- آره. باهات شوخی می‌کنه؟

‫بابابزرگت خیلی بامزه بود.

‫باور نمی‌کنی چقدر بامزه بود.

‫همه فکر می‌کردن خیلی جدیه.

‫ولی با من شوخی می‌کرد.

‫باباتم اینجوریه؟

‫یعنی وقتی تنهایین؟

‫نه.

‫می‌خوام مطمئن شم ‫توام مثل اون قوی هستی.

‫می‌دونی، وقتی به صورتت نگاه می‌کنم...

‫چشمای بابابزرگتو می‌بینم...

‫خیلی بی‌نقص.

‫دقیقاً.

‫یه کم بخواب.

‫من بیدار می‌مونم. من حواسم هست.

‫باشه، بابا.

‫چی شد؟

‫نمی‌دونم.

‫بیا.

‫زود باش، زود باش، زود باش!

‫بگیر

‫حرومزاده‌های زشت

‫خب، برمی‌گردیم

‫اینو نگاه کن.

‫فرشته.

‫یادت میاد اولین باری که ‫فرشته رو بهم نشون دادی، بابا؟

‫نزدیکای اینجا بودیم... ‫از ماشین پیاده شدیم.

‫راه رفتیم تا وقتی دیدیمش ‫که بالای درختا بود.

‫گفتی همیشه همین‌جوری می‌مونه.

‫مثل اهرام یا استون‌هنج.

‫برای همین وقتی بهش نگاه می‌کنی...

‫انگار آینده رو دیدی... ‫اون روزو یادته؟

‫فکر کنم ۷ یا ۸ سالم بود.

‫گفتی ما تو زمان واقعی سفر کردیم.

‫حالا تو آینده‌ایم.

‫و من...

‫ترسیده بودم...

‫چون فکر کردم جدی می‌گی.

‫و واقعاً تو آینده بودیم.

‫این دفعه چند قرن گذشته تو آینده؟

‫هزارتا یا بیشتر؟

‫مامان؟

‫اسپایک.

‫دماغت دوباره داره خون میاد.

‫تکون نخور.

‫تکون نخور.

‫نه، نه، وایسا!

‫چشماتو نبند!

‫خوبی.

‫لعنتی...

‫بیا، مامان.

‫مامان، واینستا!

‫واینستا!

‫بدو!

‫بیا! بیا مامان، بیا!

تـرجـمه از مـرتـضـی راکـی کانال تلگرام : @nestedsub

‫برو تو! برو تو!

‫لعنتی!

‫بیا! برو تو!

‫نمی‌تونم نفس بکشم... ‫اسپایک، این به خاطر گازه!

‫- نمی‌تونم نفس بکشم... ‫- نه، مامان! نه!

‫اسپایک، کجایی؟

‫- خودتو بنداز پایین! حالا! - نه!

‫چی شد؟

‫بنزین... بخار شده. ‫این سال‌ها جمع شده.

‫من...

‫من اسپایکم.

‫این مامانمه.

‫من اریکم.

‫چش شده؟

‫نمی‌دونم.

‫می‌برمش پیش دکتر.

‫باشه.

‫حالا چی میشه؟

‫- منظورت چیه؟ ‫- شماها اینجا زندگی می‌کنین، نه؟

‫تو این جزیره زندگی می‌کنین؟ ‫از اهالی اینجا هستین؟

‫- بومی‌ها؟ ‫- حالا چی میشه؟

‫- آدمای مریض بیشتر میشن؟ ‫- نمی‌دونم. احتمالاً.

‫- حتماً صدا رو شنیدن. ‫- معلومه که میان.

‫یه جنگجوی دیوونه میاد و کله‌مونو می‌کنه.

‫می‌فهمی؟

‫- تو از اینجا نیستی. ‫- میشه اونو ساکت کنی، لطفاً؟

‫- یه لحظه، تو اهل کجایی؟ ‫- من سوئدیم.

‫- حالا ساکتش کن. ‫- نمی‌تونی بهش کمک کنی.

‫نمی‌تونی بهش کمک کنی. ‫نمی‌تونی به من کمک کنی.

‫چرا بهت کمک کردم؟

‫می‌تونستم گلوله‌هامو نگه دارم.

‫باید از اینجا برم. دارم میرم.

‫می‌تونی بری.

‫- ولش نمیکنم ‫- مرسی، بابا.

‫خدایا... ‫مگه میشه بدتر از این بشه؟

‫لعنتی...

‫بهترین دوستم از مدرسه...

‫یه پیک بود...

‫تو نمی‌دونی پیک چیه.

‫این...

‫تحویل بسته‌ها. می‌دونی...

‫آدما آنلاین سفارش می‌دن؟

‫شرط می‌بندم هیچی درباره اینترنت نمی‌دونی.

‫مهم نیست. اون...

‫اون راننده بود و بهش گفتم...

‫داری عمرت رو تلف می‌کنی، فلیکس

‫فقط یه زندگی داری، ‫و داری هدرش می‌دی.

‫اونم گفت...

‫تو چی کار می‌خوای بکنی، احمق؟

‫برای همین رفتم نیروی دریایی، ‫تا حرفمو ثابت کنم.

‫حالا کی عمریشو تلف کرد؟

‫نمی‌فهمم چی می‌گی.

‫می‌گم کاش منم پیک بودم.

‫الان تو ترافیک یه جایی گیر کرده بودم.

‫تو یه خیابون تنگ تند راه می‌رفتم ‫یا یه همچین چیزی.

‫- چرا اینجایی؟ ‫- کشتیم غرق شد.

‫تو ساحل شرقی اسکاتلند ‫داشتیم گشت می‌زدیم ...

‫به یه چیزی برخورد کردیم. ‫خیلی محکم بود...

‫مهم نیست.

‫چندتامون ‫قایق نجات پیدا کردیم و...

‫معلومه که نمی‌خواستیم برسیم به ساحل...

‫ولی باد ما رو برد...

‫هشت نفر بودیم رو ساحل، ‫من تنها کسی بودم که موندم.

‫میان نجاتت بدن؟

‫می‌دونی کل جزیره ‫تحت قرنطینه‌ست، نه؟

‫فکر کردی قایقای گشتی برای چی‌ان؟

‫می‌دونم قرنطینه‌ست.

‫ولی فکر کردم فقط برای ما بود

‫هر کی پاشو بذاره تو این جزیره...

‫برای هر بدبخت بیچاره‌ای قرنطینه‌ست...

‫به محض اینکه پاتو بذاری اینجا، ‫دیگه نمی‌تونی بری بیرون.

‫می‌تونی بیای شهر ما.

‫بعد از اینکه مامانمو ببرم پیش دکتر.

‫آره، این دکتر کجاست؟

‫اونجا.

‫زیاد دور نیست.

‫دور نیست؟

‫سعی کن مامانتو یه کم نگه داری.

‫من یه استراحت می‌کنم.

‫اولین غذام بعد از یه روز و نیم.

‫یه دونه دیگه بردار.

‫انگار خیلی سیب دوست داری.

‫آره.

‫یه درصد.

‫آنتن نداره.

‫این چیه؟

‫به زودی یه تکه آجر میشه...

‫ولی فعلاً مثل رادیوئه برای یه مدت.

‫از اونایی که عکس می‌گیره.

‫رادیو داری؟

‫عکس داری؟

‫بعضی آدما عکسای قدیمی دارن.

‫بفرما، یه نگاه بنداز.

‫این تازست.

‫این نامزدمه. ‫یا شاید نامزد سابقم.

‫احتمالاً.

‫صورتش چی شده؟

‫منظورت چیه؟

‫عجیب به نظر میاد.

‫- تو عجیبی. ‫- اون خوشگله

‫- مشکلت چیه؟ ‫- من می‌دونم چیه.

‫یه دختر تو شهر همین مشکلو داره.

‫چیه این؟

‫به غذای دریایی حساسیت داره. ‫هر وقت صدف می‌خوره...

‫- دهنش حسابی باد می‌کنه و گنده میشه... ‫- اینو بده به من.

‫آره، تموم شد.

‫خداحافظ، عشقم.

‫با فلیکس نپلک.

‫بابا؟

‫سردمه.

‫چرا بهت می‌گه بابا؟

‫عجیبه.

‫منظورم... مطمئنم...

‫که اینجا خیلیا با فامیلشون ازدواج می‌کنن...

‫ولی اینجوری به نظر نمیاد...

‫فقط یه اشتباهه.

‫همیشه اینجوری نبود.

‫بعضی وقتا همیشه اینجوریه.

‫کی همیشه اینجوریه؟

‫تو، مامان.

‫من؟

‫تو کی هستی؟

‫من اریکم.

‫این باباته، اسپایک.

‫چی؟

‫- داره شوخی می‌کنه، مامان. ‫- بی‌پرواست.

‫مامان!

‫ببخشید.

‫- جونمونو نجات داد. ‫- بی‌پروا رو می‌شناسم وقتی می‌بینمش.

‫- خدایا، بگو، داشتیم کجا می‌رفتیم؟ ‫- پیش دکتر.

‫باشه. خب.

‫بیا مامان، بریم.

‫می‌تونه راه بره؟

‫چرا اینقدر گنده‌ست؟

‫برزرکر؟

‫سم درباره عفونت بهم گفت...

‫سم درباره عفونت بهم گفت...

‫گفت یه جور اثر استروئیدی نشون می‌ده.

‫- واقعاً؟ ‫- منظورم اینه، نمی‌دونم استروئید چیه.

‫ولی فکر کنم این باعث میشه آلفا بشه...

‫آلفا؟ ‫مثل دلالای بورس حرف می‌زنی.

‫مثل اون آدمای لعنتی وال استریت.

‫چی؟

‫برزرکر رو می‌شناسی؟ ‫بهترین کلمه‌ست.

‫مثل...

‫یه جور جنگجوی وایکینگ دیوونه، می‌دونی.

‫من خودمم یه جورایی وایکینگم.

‫اگه عفونی بشم، شاید ‫یه دونه از اونا بشم.

‫اون چی بود؟

‫نمی‌دونم.

‫کجا داری میری؟

‫تنهاش نمیذارم

‫مامان؟

‫مامان؟

‫اسپایک، صبر کن!

‫مامان، داری چی کار می‌کنی؟

‫وایسا!

‫نه... نه، نه، نه!

‫خدایا! لعنتی...

‫داری چی کار می‌کنی؟ بذارش زمین!

‫ببُرش، اسپایک.

‫اسپایک، ببُرش.

‫از اینجا.

‫- آب بهم بده. ‫- باشه.

‫این دیگه چیه؟

‫همتون دیوونه‌این.

‫آفرین، اسپایک.

‫بذارش زمین.

‫گفتم بذارش زمین.

‫- بذارش زمین! ‫- این یه بچه‌ست.

‫یه بچه زامبی!

‫خب بذارش زمین، دیوونه!

‫نمی‌تونیم بذاریم این حرومزاده‌ها نفس بکشن! ‫باید بکشیمش!

‫یه دختر بچه‌ست.

‫بذارش زمین!

‫به نظر نمیاد عفونی باشه.

‫عفونی نیست.

‫اگه الان نذاریش زمین...

‫- می‌کشمتون... ‫- اون عفونی نیست.

‫همتونو می‌کشم. ‫پنج ثانیه وقت داری.

‫- پنج... ‫- بلند شو، مامان.

‫- چهار... ‫- نه!

‫سه!

‫آلفا!

‫برو مامان! برو!

‫بدو، مامان!

‫مامان، از قطار برو بیرون!

‫مامان! بدو سمت مدرسه!

‫واینستا، بدو!

‫مورفین سیلازین.

‫خیلی سریع عمل می‌کنه.

‫ببخشید که اینجوری به نظر میام، من...

‫خودمو با ید رنگ کردم، این...

‫یه محافظ عالیه...

‫ویروس اصلاً ید رو دوست نداره.

‫فکر کنم اینو می‌گیرم، سمسون.

‫ولش کن، ولش کن

‫من اسمشو گذاشتم سمسون.

‫سه ساله تو این منطقه زندگی می‌کنه.

‫معمولاً ازش دوری می‌کنم، معلومه.

‫- قربان؟ ‫- قربان؟

‫چقدر مودبی!

‫شما دکتر کیلسونید؟

‫خودشم.

‫من اسپایکم، و این مامانمه، آیلا.

‫اسپایک. آیلا.

‫این یه بچه‌ست.

‫به کمکت نیاز دارم.

‫بیا، نگهش دار.

‫باید قبل از اینکه بیدار شه بریم.

‫این چیه؟

‫به نظرم...

‫حدود ۱۳ سال پیش، هیچ‌کس...

‫فکرشم نمی‌کردم همچین سؤالی ازم بپرسه...

‫همیشه فکر می‌کردم ‫تنها اینجا می‌میرم.

‫از پیری، گرسنگی یا خشونت.

‫بدون اینکه هیچ‌وقت فرصتی ‫برای جواب دادن داشته باشم.

‫می‌دونی کلمه ممنتو موری چیه؟

‫- نه. ‫- لاتینه.

‫و خنده‌داره که یه زبون مرده‌ست.

‫یعنی یاد مرگ.

‫یادت باشه که باید بمیری.

‫این باعث میشه اونا دور بمونن.

‫مرده‌های زیادی بودن.

‫عفونی و غیرعفونی.

‫چون همشون شبیه همن.

‫هر جمجمه یه مجموعه از افکاره.

‫این چشم‌ها دیده بودن...

‫این آرواره‌ها حرف زده بودن ‫و قورت داده بودن...

‫و این یه یادبود براشونه.

‫یه معبد.

‫- ببخشید، قربان. ‫- نگران نباش، نه.

‫به این معنا ارزشی نداره.

‫ساختارش خیلی محکمه...

‫ولی استخونا با گذشت زمان تغییر می‌کنن...

‫یا به خاطر چیزای دیگه... ‫تو دستام فرو می‌ریزه، اسپایک.

‫ممنتو موری [یاد مرگ]

‫بالاخره اتفاق می‌افته...

‫این یارو رو می‌شناسی؟

‫اسمش اَریک بود.

‫جونمونو نجات داد.

‫بیا برای اریک یه جا پیدا کنیم.

‫بفرما. به نظر خوب میاد.

‫تبریک می‌گم.

‫اریک بیچاره.

‫یه جا براش انتخاب کن.

‫خیلی خوبه.

‫آفرین، اسپایک.

‫این بچه تازه به دنیا اومده.

‫از یه عفونی.

‫ولی عفونی نیست.

‫از مامانش گرفتیمش.

‫چقدر جالب...

‫جادوی جفت.

‫فکر می‌کردم ممکنه اینجوری باشه.

‫ولی نیاز به شیر داره.

‫آب فقط چند روز زنده نگهش می‌داره.

‫برای همین اومدی پیش من؟

‫برای بچه؟

‫نه.

‫انگشت اشاره راستتو بگیر ‫و بذار روی دماغت.

‫بعد سعی کن انگشت اشاره‌مو لمس کنی.

‫باشه.

‫آیلا، سینه‌ها و زیر بغلت...

‫اگه چک کنم بهتره... ‫برات مشکلی نداره؟

‫اینجوری دردت می‌گیره؟

‫گیج شدنت...

‫شبیه تشنجه؟

‫مرحله‌ایه یا یه چیز مداومه؟

‫مثل موج بود، ولی...

‫فکر کنم دریا داره بالا میاد.

‫ازت خواستم یه کلمه رو یادت بیار.

‫آره.

‫یادت میاد چی شد؟

‫نفس...

‫تجهیزات تشخیص ندارم ‫و نمی‌تونم نمونه‌برداری کنم...

‫ولی از چیزی که دیدم...

‫فکر کنم سرطان داری...

‫شاید از مغزت به بدنت پخش شده...

‫یا از بدنت به مغزت...

‫به هر حال، پخش شده.

‫علائم اینو نشون می‌دن...

‫و متأسفم...

‫توده‌هایی تو سینه‌هاش و ‫غدد لنفاوی داره...

‫واقعاً ناراحتم.

‫ولی گیجم. می‌دونم که گیجم.

‫وقتی چیزای عجیب می‌گم...

‫خودمو غافلگیر می‌کنم...

‫ولی من...

‫هنوزم می‌گمشون...

‫ولی همیشه گیج نیستم.

‫به ذهنم رسید که ممکنه سرطان باشه.

‫نمی‌دونستم چطور بهت بگم.

‫خیلی ترسیده بودم.

‫می‌خواستم یکی دیگه بهت بگه، ‫ولی هیچ‌کس نگفت.

‫نمی‌فهمم.

‫داری می‌گی نمی‌تونی درمانش کنی؟

‫کاش می‌تونستم، ولی ‫متأسفم، فکر نکنم ممکن باشه.

‫این یعنی چی؟

‫داره می‌میره؟

‫- سرطان می‌کشدش؟ ‫- آره.

‫- کِی؟ ‫- سخته بگم.

‫به زودی.

‫درد داره؟

‫اسپایکی، عزیزم...

‫دارم درد می‌کشم...

‫این نمی‌تونه واقعی باشه. ‫دکتر، لطفاً.

‫لطفاً، باید بهش کمک کنی.

‫به دارو نیاز داره.

‫یه داروی قدیمی از بیمارستان.

‫اگه بهم بگی کجاست...

‫- اسپایک... ‫- می‌تونم برم بیارمش.

‫فقط بگو، لطفاً.

‫هیچ دارویی نمی‌تونه درمانش کنه.

‫دکتر...

‫دکتر، لطفاً.

‫اومدن اینجا خیلی سخت بود.

‫- پیدات کردن خیلی سخت بود. ‫- اسپایک، بیا اینجا.

‫ولی می‌گه کاری از دستمون برنمیاد.

‫باید بهت می‌گفتم.

‫باید بهت می‌گفتم.

‫اسپایک...

‫دکتر نمی‌تونه درمانم کنه...

‫ولی می‌تونه بهم کمک کنه.

‫- نمی‌فهممت. ‫- می‌فهممت.

‫می‌خوام همیشه سعی کنی اینو یادت باشه.

‫می‌فهمم.

‫مامان؟ مامان؟

‫خوبی، خوبی.

‫مامان؟ مامان؟

‫فقط استراحت کن، مشکلی نیست.

‫بغلش کن.

‫اسپایک.

‫تذکار مرگ.

‫این یعنی چی؟

‫یادت باشه.

‫- باید بمیریم. ‫- درسته.

‫راه‌های زیادی برای مردن هست.

‫بعضیاشون بهتر از بقیه‌ان.

‫آدمای مورد علاقه من ‫اونا هستن که آروم می‌رن.

‫وقتی با عشق همدیگه رو ترک می‌کنیم.

‫مامانتو دوست داری؟

‫دوستش دارم.

‫آیلا، اسپایک رو دوست داری؟

‫خیلی زیاد.

‫ممنتو آموریس [یاد عشق] تـرجـمه از مـرتـضـی راکـی

‫هیچ‌وقت عشق رو فراموش نکن.

‫آیلا. بیا.

‫اینجا پیش بچه بمون.

‫دوستت دارم، اسپایک.

‫مامان؟

‫اسپایک.

‫یه جا براش پیدا کن.

‫بهترین جا.

‫دوستت دارم، مامان.

‫زود باش! قایم شو!

‫لعنتی... مرسی، اسپایک.

‫فکر کنم...

‫تو و بچه...

‫وقتشه برگردیم خونه...

‫بیا، تموم شد.

‫تموم شد، عزیزم.

‫بعد از ۲۸ روز

‫بابا.

‫من خوبم.

‫نیازی به تماس باهام نیست.

‫وقتی آماده شدم برمی‌گردم.

‫تا وقتی دریا رو نبینم...

‫می‌خوام به راه رفتن ادامه بدم...

‫دکتر کیلسون رو پیدا کردیم.

‫دیوونه نیست.

‫آدم خوبیه.

‫این بچه یه بچه عفونیه.

‫ولی عفونی نیست.

‫خوبه.

‫درست دم دروازه ولش کردن.

‫امیدوارم باهاش خوب رفتار کنن.

‫اسمش آیلاست.

‫نه...

‫نه! اسپایک!

‫اسپایک!

‫پرتاب عالی!

‫واقعاً مثل شعر بود.

‫یا...

‫فکر کنم حالا بیشتر تو آینده‌ست...

‫حتی برای یه جنگجوی جوون مثل تو.

‫اشکالی داره باهات باشیم؟

‫با افتخاره

‫باشه.

‫صبر کنید.

‫صبر کنید.

‫شروع کنیم.

‫یک...

‫دو، سه.

‫چهار!

‫- چیه؟ ‫- چیه؟

‫سلام.

‫اسمم جیمیه.

‫دوست بشیم؟

تـرجـمه از مـرتـضـی راکـی کانال تلگرام : @nestedsub