Original subtitles

‫به دلیل تصاویر و موضوعات مطرح‌شده ‫این برنامه برای مخاطبان بزرگسال توصیه می‌شود

‫آنچه گذشت...

‫سی‌نما تقدیم می‌کند ‫www.30nama.com

‫« هـنـر خـوشـی »

‫کانال رسمی تیم ترجمه‌ی ۳۰نما ‫CinamaSub@

‫ترجمه از «امــیــررضــا» ‫ARZ_110_SUB@

‫دنبالم نیا

‫دیگه تحمل ندارم

‫خیلی اذیت میشم

‫دیگه نمی‌تونم این قسمت ‫از بدنم رو تکون بدم. ببین

‫اگه دهنتون رو بپوشونید، ‫میام کمک‌تون می‌کنم

‫چی؟

‫- اگه دهنتون رو بپوشونید، میام کمک‌تون... ‫- اوه، بس کن!

‫اینقدر مسخره نباش، ‫وسواس داری، مودی

‫نمی‌بینی چندین ماهه ‫که کسی خونه‌مون نیومده؟

‫خودت چیکار کردی؟

‫باید فوراً به طبیب زنگ بزنی

‫می‌خوام قبل از اینکه بچه خیلی ‫بزرگ بشه، اوضاع رو درست کنه

‫دلیلی برای ترسیدن وجود نداره

‫نه، نه... مسئله‌ی خاصی نیست

‫فقط یه‌کم خون از دست میدی، ‫اتفاق خیلی عجیبی نمی‌افته

‫قبلاً یه دهقان بودی، بنیه‌ی قوی‌ای داری. ‫سریع خوب میشی

‫تو این چیزها رو نمی‌دونی، من می‌دونم

‫من می‌دونم

‫مسئله‌ی خاصی نیست. فقط یه‌کم خون ‫از دست میدی، اتفاق خیلی عجیبی نمی‌افته

‫این براتون خوبه

‫آخ

‫باید هر چه سریع‌تر ‫چند تا کارگر بگیریم

‫از وقتی باغبون‌ها دیگه نمیان،

‫درخت‌ها از شکل افتادن

‫و خود خونه هم...

‫چقدر می‌خوای من رو شکنجه کنی؟ ‫بسه دیگه

‫فکر می‌کنی برام مهمه؟

‫چرا باید برام مهم باشه؟

‫- ببخشید؟ ‫- ها؟

‫- واقعاً اونقدر حالش بده؟ ‫- متاسفانه آره

‫خیلی می‌ترسم

‫خودم حواسم بهش هست. ‫خودش ازم خواست

‫هیچکس...

‫تکرار می‌کنم، هیچکس ‫نباید وارد اتاقش بشه

‫فقط اونطوری می‌تونیم کاری کنیم ‫بیماری بین بقیه‌مون پخش نشه

‫- چطور بیمار شده؟ ‫- یه بیماری موذیه

‫از همون اول مراقب بودیم

‫ویروسیه که روی اشیاء ‫و سطوح باقی می‌مونه

‫یادتون رفته دکتر چی گفت؟

‫بجنبید

‫کارهای زیادی دارم

‫«علائم مسمومیت عبارت‌اند از: ‫خشکی غشای مخاطی،

‫مشکل در بلعیدن،

‫پوست ملتهب و خشک، ‫تب، افزایش ضربان قلب،

‫پریشانی، گیجی، هذیان، گرفتگی عضلات

‫خواب‌آلودگی، کما...

‫و ایست قلبی تنفسی»

‫این برای گردش خون‌تونه، شاهدخت

‫- بدن دردتون بهتر شده، درسته؟ ‫- آره، آره

‫مثلاً... ببین، می‌تونم این کار رو بکنم. ‫قبلاً نمی‌تونستم

‫خوبه

‫اما حس عجیبی دارم

‫یه‌کم شراب نیاوردی؟

‫یه بطری روزولیو ‫توی میز سمت چپ تخته

‫می‌دونی...

‫نه، تنهایی خوابیدن...

‫برای این همه مدت اصلاً باحال نیست

‫باید به خودت دلداری بدی

‫برای خودت هم یه لیوان بیار. یالا

‫خیلی‌خب. اما بعدش ‫بازم چای گیاهی بهتون میدم

‫اما تنهایی خوابیدن...

‫چند تا مزیت هم داره

‫مخصوصاً صبح‌ها

‫شاهزاده...

‫مثل یه ساعت سوئدی بود

‫به محض اینکه چشم‌هاش رو باز می‌کرد ‫آماده و سرحال میشد

‫خیلی عجیب بود، ‫واقعاً نفسم رو گرفت...

‫یا بهتره بگم خسته‌م کرد. ‫«این کار رو بکن، اون کار رو بکن

‫فلان کار رو بکن، فلان کار رو بکن»

‫بعضی‌وقت‌ها می‌خواستم بگم نه، ‫اما خب بداخلاق میشد

‫پس برای حفظ آرامش خونه...

‫نه، چون...

‫باید قبل از ازدواج

‫به زن راجع به اندازه اطلاع بدن

‫همه چیزش بزرگ بود

‫یه کیر کلفت و بزرگ داشت

‫نه، جدی میگم، واقعاً...

‫خیلی... خیلی... ‫تقریباً این اندازه بود

‫وقتی اولین بار دیدمش با خودم گفتم: ‫«چطور می‌خوام دووم بیارم؟»

‫«امکان نداره همه‌ش جا بگیره»

‫اما جا شد، جا شد، جا شد...

‫حتی ازش لذت هم می‌بردم

‫و لئونورا...

‫مثل پدرش اشتیاق داشت

‫عاشق اغوا کردن بود

‫از اون جور کارها خوشش می‌اومد

‫اما خب یه زن بود

‫اگر مرد می‌بود، ‫یه ویژگی عالی می‌بود

‫اون...

‫یه زیبایی دو لبه داشت

‫ظریف...

‫خطرناک...

‫همینطوری یهویی...

‫بز!

‫بز!

‫خوابی؟

‫گرسنمه

‫منم گرسنمه

‫پاشو بریم

‫کجا؟

‫بهم اعتماد کن

‫ببین

‫این سالن رقصه

‫خوبه، نه؟ بریم

‫- این سالن کوچیکه‌ست ‫- آره، آره

‫این سال غذاخوریه

‫این اتاق پذیرایی صورتی‌رنگه

‫این هم تالار طاووسه

‫بیا، یالا

‫این اتاق پذیرایی آبی کم‌رنگه

‫اینجا چیکار می‌کنی؟

‫- می‌خوام مامان رو ببینم، نگرانشم ‫- چی؟

‫- می‌خوام مامان رو ببینم، نگرانشم ‫- یادت رفته چی گفتم؟

‫- چی گفتی؟ ‫- ماسکت رو بزن

‫- حق دارم ببینمش، نه؟ ‫- ماسکت رو بزن

‫نمی‌فهمی که خطرناکه؟

‫چه مرگت شده؟

‫کابوس دیدم

‫- دلم برای مامان تنگ شده ‫- اینقدر بهش نگو مامان!

‫اون مادربزرگته

‫چرا نمی‌ذاری ندیمه‌ها ‫ازش مراقبت کنن؟

‫اگه تو خطر می‌کنی میری پیشش، ‫چرا من نباید برم؟

‫من از همون اول پیشش بودم

‫تازه، خیلی رعایت می‌کنم، باور کن

‫سعی دارم ازت محافظت کنم

‫به هر حال من قوی‌ام

‫بئاتریچ،

‫لطفاً

‫برو توی اتاقت

‫صبح بخیر

‫شکمم درد می‌کنه...

‫گلوم خشک شده، ‫مثل سنباده شده

‫یه نوشیدنی بده بخورم

‫امشب کسی همراهت بود؟

‫ها؟

‫یه بچه همراهت بود

‫بوی پودر تالک می‌داد

‫یا شاید هم...

‫بوی عرق با بوی پودر تالک ‫قاطی شده بود

‫مطمئنم خواب ندیدم...

‫هیچوقت از حرف‌هام ‫اطاعت نمی‌کنی، مودستا

‫نه، چیزی که می‌گید...

‫بالاخره دکتر قراره کِی بیاد؟

‫تا حالا نشده خودش رو سریع برسونه،

‫اما اینکه اینقدر ما رو منتظر ‫نگه داشته خیلی مشکوکه، نه؟

‫با این همه‌گیری خیلی سرش شلوغه، ‫دسترسی بهش خیلی سخت شده

‫به یکی گفتم بهش پیغام برسونه...

‫اینقدر پافشاری نکن، مودستا...

‫به اندازه‌ی کافی هیولا به دنیا اومده

‫دیگه کسی نام خانوادگی ما رو ‫زنده نگه نمی‌داره

‫و روی حرف من هم حرف نزن

‫چون حتی اگه مُرده باشم هم ‫تنبیه‌ت می‌کنم

‫حتی وقتی مُرده باشم هم ‫قدرت تنبیه کردن تو رو دارم!

‫توی وصیت‌نامه‌م نوشتم:

‫«بدون وارث»

‫اگه اونطور نباشه، ‫همه چیز رو از دست میدی

‫در واقع، یادم بنداز که حتماً شخصاً...

‫تحویلش بدم به سردفتر

‫اگه بهم بگید کجاست، ‫خودم می‌تونم بدمش بهش

‫گفتم شخصاً، عزیزم

‫هر کسی بچه داشته باشه، ‫همه چیز رو از دست میده

‫همه چیز به خیریه می‌رسه

‫به جز عنوانت چیزی برات نمی‌مونه،

‫چقدر خنده‌داره!

‫یه شاهدختِ گدا،

‫شاید حتی یه بچه‌ی ‫بی‌ریخت هم داشته باشی

‫دوباره تونست من رو کنترل کنه

‫یه نوشیدنی بده بخورم، بجنب

‫زود باش

‫- چاره‌ای جز اطاعت نداشتم ‫- ساکت باش!

‫ساکت باش!

‫فلج روی یه تخت افتاده بود، ‫اما انگار روی تخت پادشاهی بود،

‫و من خدمت‌کارش بودم

‫دوباره موفق شده بود ‫اراده‌ش رو بهم تحمیل کنه

‫ببخشید

‫و موضوع بچه رو هم ‫کاملاً مشخص کرده بود

‫به یه آتش‌بس نیاز داشتم

‫زمان می‌خواستم

‫به هر قیمتی که شده بود ‫باید پیداش می‌کردم

‫و از شرش خلاص می‌شدم

‫نه دوست داشتم زنده باشه، نه بمیره

‫عجب زن عجیبی بود

‫تصمیمی که می‌گرفت ‫تا آخر پاش می‌موند

‫واقعاً تحسینش می‌کردم

‫می‌گیرمت، حرومزاده

‫اینجایی

‫- گرفتمت، حرومزاده ‫- مودستا!

‫- حواسم بهت هست ‫- بجنب!

‫دارم میام! دارم میام!

‫دیگه باید برم سر کار

‫بمون همین‌جا، ‫بعداً میام سراغت

‫صبر کنید!

‫- صبر کنید! ‫- بجنب، مودستا!

‫بیا بریم!

‫- بیا داخل ‫- ببخشید، می‌خواستم تمیزکاری کنم

‫- خیلی وقته کسی اینجا نیومده ‫- کارت رو بکن

‫به چیزی دست نزنی. ‫دنبال یه کتاب پزشکی می‌گردم

‫- چشم ‫- می‌تونی تمیزکاریت رو بکنی

‫زودتر می‌خواستم بیام تمیز کنم. ‫اما شاهدخت کارم داشتن

‫چی گفتی؟

‫زودتر می‌خواستم بیام تمیز کنم. ‫اما شاهدخت کارم داشتن

‫دیدیش؟

‫شنیدم که زنگ اتاقشون ‫مدام به صدا درمی‌اومد

‫باید چیکار می‌کردم؟ ‫رفتم بالا، می‌ترسیدم اتفاقی افتاده باشه

‫- حتی نمی‌تونم ۵ دقیقه اونجا رو ترک کنم؟ ‫- خیلی مراقب بودم، به چیزی دست نزدم

‫فاصله‌م رو باهاشون حفظ کردم. ‫به شدت به دکتر نیاز داشتن،

‫پس منم یه نفر رو ‫فرستادم سراغ دکتر

‫خیلی بی‌قرار بودن. ‫فقط کاری که دستور دادن رو انجام دادم

‫دکتر کِی میاد؟

‫فکر کنم فردا

‫علیاحضرت

‫حقیقت داره

‫دزدی می‌کردم

‫همیشه خوشی‌ای که ‫می‌خواستم رو می‌دزدیدم

‫از همه‌کس و همه‌چیز

‫اونا خدا داشتن، ‫من زندگی دنیوی رو می‌خواستم

‫اونا توی زندگی با کلماتی مثل «شیطان»، ‫«جهنم»، «اطاعت» و «گناه» مخالف بودن

‫پشت سر هم می‌گفتم: ‫«متنفرم. ازت متنفرم!»

‫هر چقدر بیش‌تر تنفرم رو بیان می‌کردم، ‫حالم بهتر میشد

‫باید بیش‌تر احتیاط می‌کردم

‫تا همین‌جاش هم مرتکب ‫اشتباه‌های زیادی شده بودم

‫حس می‌کردم روح لئونورا ‫توی سراسر خونه پرسه می‌زنه

‫فکر می‌کردم همراه خودم آوردمش

‫و همراه با لئونورا، ‫مُرده‌های دیگه هم اومده بودن

‫از تظاهر به مطیع بودن ‫خسته شده بودم

‫از شنیدن این حرف‌ها خسته شدم بودم: ‫«خودت می‌بینی...

‫مسئله‌ی خاصی نیست. ‫فقط یه‌کم خون از دست میدی،

‫بنیه‌ی قوی‌ای داری»

‫اون اتفاق نمی‌افته

‫این بچه میشه اولین چیزی ‫که من صاحبش میشم

‫صدقه‌ی هیچکس نیست

‫من آخرین مانعتم

‫آره

‫همه چیز رو از دست میدی، می‌دونی؟

‫بدون پول شما هم می‌تونم دووم بیارم

‫بدون این امکانات

‫نگران بئاتریچم...

‫و ایپولیتو،

‫فقط نگران بچه‌ی خودم نیستم

‫باید زندگی کنیم

‫نباید داخل این دیوارهای ‫مرگ‌آور زندانی باشیم

‫دیوونه‌ای...

‫- که دوست داری زندگی کنی ‫- برعکس دیوونگی و علاقه‌ی شما به مرگ

‫- فکر می‌کردم دوستم داری ‫- معلومه که دوست‌تون دارم

‫قسم می‌خورم

‫آرزوم اینه مثل شما باشم

‫مثل کی؟

‫من کی هستم؟

‫اینجا...

‫در حالی که اتاق‌ها رو مرتب می‌کنم

‫تا آماده‌ی پذیرایی از ‫فامیل‌های مرحومم بشم...

‫من...

‫شاهدخت برندیفورتی هستم

‫اما فردا؟

‫از همین الان می‌تونم ‫سر و صدا رو بشنوم...

‫هیاهوی مردم...

‫در مقابل دروازه‌های کاخ

‫سگ‌ها...

‫درست مثل تو

‫به سرسختی تو

‫اما به شجاعت تو نه

‫درخواست و تمنا می‌کنن...

‫یه سیسیل جدید می‌خوان

‫یه ایتالیای جدید می‌خوان

‫یه رهبر جدید می‌خوان

‫به نام عدالت

‫تمام این جنبش‌ها، این نگرانی‌ها...

‫فقط برای چند صباحی زندگی کردن

‫در این حد افراطی ازش ‫دفاع کردن. چقدر رقت‌انگیز

‫چقدر رقت‌انگیز

‫این دوران پیری...

‫چیزی جز ویرانی محض نیست

‫حیف که نمی‌دونی من قبلاً ‫چقدر دختر شادی بودم

‫همیشه خندان و پرانرژی بودم

‫همیشه در حالی خوشی بودم

‫خیلی‌خب. یه چیزی بیار بخورم

‫دیگه این حق رو دارم که بمیرم، نه؟

‫- کمک... ‫- باشه، باشه

‫الان... الان کمک میارم...

‫این طاعون لعنتی...

‫شاهدخت بیچاره،

‫حتی یه تشییع جنازه‌ی ‫درست‌وحسابی هم براش نگرقتن

‫- دُن آنتونیو ‫- کارمین

‫چه مصیبتی، دُن کارمین. ‫چه فقدانی

‫زن فوق‌العاده‌ای بود

‫- سارو ‫- دُن کارمین

‫به مدت ۳ روز کار رو تعطیل کنید

‫عزاداریم

‫دیگه بی‌کس شدم، مودستا...

‫اون تنها مادر واقعی من بود، ‫دیگه هیچکس رو ندارم...

‫همه‌شون مُردن

‫خودم در کنارتم

‫تو من رو داری. من اینجام

‫بئاتریچ،

‫می‌دونم چه حالی داری

‫می‌دونم وقتی یکی از عزیزانت رو از دست میدی ‫چه حالی بهت دست میده

‫اما ما همدیگه رو داریم

‫صبح بخیر، خانم

‫- خونه‌ی دُن کارمین کجاست؟ ‫- اونجا

‫- خونه‌ی دُن کارمین رو نشونش بده ‫- دنبالم بیا، خانم، من می‌برمت

‫ممنون

‫الان مهمون داره. ‫لطفاً بیاید داخل

‫تو کی هستی؟

‫اسم من «وینچنزو»ئه، شاهدخت، ‫من پسر کارمین هستم

‫چند دقیقه‌ی دیگه میاد

‫داره با یکی از هم‌رزم‌های ‫برادرم حرف می‌زنه

‫از ماتیا برامون یه نامه آورده. ‫هر دوتامون جبهه بودیم

‫من چند هفته پیش برگشتم، ‫این مدت هیچ خبری از ماتیا نداشتیم

‫- بشینید. آب بیارم براتون؟ ‫- آره، ممنون

‫الان میارم

‫یه مدال هم گرفته

‫دنبالم بیا. ‫باید به سلامتیش بنوشیم. وینچنزو

‫توی ناپله، داره میاد خونه

‫حتی یه مدال هم گرفته

‫شاهدخت. بشین

‫- چیزی بهش تعارف کردی؟ ‫- آب، اما...

‫گوش کن، برید به میخونه. ‫برای این پسر جوون یه لیوان شراب ناب بگیر

‫شادی رو به این خونه آورده

‫- خداحافظ، علیاحضرت ‫- برید، منم بعداً میام

‫- ممنون، دُن کارمین ‫- خداحافظ، خدا حفظت کنه

‫فکر می‌کردم پسرم رو از دست دادم

‫ولی حال هر دوشون خوبه

‫این چندین سال اخیر ‫خیلی بهم سخت گذشت

‫دو تا پسر داری؟

‫معلومه، یه مرد مسنم

‫اصلاً بهم نگفتی

‫همسرته؟

‫آره، لوشیا

‫اینجاست؟

‫ده سال پیش از دنیا رفت. ‫روحش قرین رحمت باشه

‫تنهایی پسرهام رو بزرگ کردم

‫اون هم همین کار رو می‌کرد

‫کارمین...

‫بچه‌ت توی شکممه

‫یه چیزی بگو

‫حامله بودن رو دوست داری؟

‫یعنی نسل برندیفورتی ادامه پیدا می‌کنه

‫اسم خانوادگی من روش نیست

‫اینطوری به نفعشه

‫دیگه هیچوقت نبینم بیایی اینجا

‫پسرهام نباید چیزی ‫راجع به نقاط ضعف من بفهمن

‫- نقاط ضعف؟ ‫- تو خیلی جوونی

‫تو و وینچنزو تقریباً هم‌سن هستید

‫و الان متوجه شدی؟

‫خودت اون شب اومدی در خونه‌ی من، ‫این رو یادت باشه

‫رقص تانگو فقط ۲ نفره ممکنه

‫چی می‌خوای؟

‫وصیت‌نامه رو

‫تو همه چیز رو درمورد شاهدخت ‫می‌دونی. وصیت‌نامه کجاست؟

‫دختر کوچولوی خوبم...

‫همیشه حواسش به کسب‌وکار بود

‫من دختر کوچولوی تو نیستم

‫کجاست؟

‫پیداش نکردم

‫فردا میام به ویلا، ‫و همه چیز رو مرتب می‌کنم

‫سردفتر رو خبر کن

‫و دُن آنتونیو

‫و دکتر

‫حتی خدمت‌کارها رو هم خبر کن

‫دیگه برو

‫برو، داره تاریک میشه

‫نمی‌خوام شب توی خیابون‌ها باشی

‫لطفاً برو

‫روح خجسته‌ی مادر گرامی‌تون...

‫آقایون، آقایون، می‌دونم ‫عجیب به نظر می‌رسه،

‫اما شاهدخت هیچوقت چیزی ‫راجع به یه وصیت‌نامه نگفتن

‫با گوش‌های خودم شنیدم

‫- خب هیچی به جا نذاشتن ‫- نمی‌فهمم

‫چطور چنین چیزی ممکنه؟ ‫شاهدخت خیلی آدم محتاطی بودن

‫- دقیقاً ‫- نمی‌خوام بی‌ادب باشم،

‫اما خوب خونه رو گشتید؟

‫با کمال احترام، دکتر، ‫خونه رو زیر و رو کردیم

‫حتی توی گلدون‌ها رو هم گشتم

‫حتی توی اتاق شاهزاده جاکوبو هم نبود،

‫و اون اتاق موردعلاقه‌ی شاهدخت بود

‫پس احتمالاً شاهدخت اصلاً ‫وصیت‌نامه‌ای ننوشتن

‫بالاخره همه‌مون می‌دونیم ‫که عاشق بازی دادن دیگران بودن

‫به خدمت‌کارها بگو همه‌جا رو بگردن، ‫نمی‌دونم، توی باغ...

‫شاهدخت شخصاً چندین بار به من گفتن

‫که مقدار مشخصی...

‫حتماً، شاهدخت به من هم گفتن

‫که مقداری پول به جا می‌ذارن

‫که باید به نیازمندها داده بشه

‫بازسازی برج ناقوس

‫- شاهدخت بئاتریچ، یادتونه؟ ‫- درمانگاه چی؟

‫آقایون، کافیه، بس کنید. ‫جسدش هنوز گرمه

‫یه‌کم احترام قائل باشید

‫وصیت‌نامه نداریم

‫- توی چنین شرایطی چی میشه؟ ‫- خب...

‫تا وقتی وصیت‌نامه پیدا بشه....

‫چون شاهزاده ایپولیتو ‫تنها فرزند پسر شاهدخت گایا هستن،

‫ایشون وارث بر حق هستن

‫البته با توجه به شرایط شاهزاده...

‫خانم مودستا همه چیز رو مدیریت می‌کنه

‫می‌خوام یادآوری کنم که شاهزاده ‫از نیت و اراده برخورداره

‫پس امیدوارم، شاهدخت،

‫این موضوع رو بهشون اطلاع بدید

‫- البته، پیترو، با هم بهش می‌گیم ‫- آقایون، بیاید منطقی باشیم

‫خانم مودستا تنها کسیه ‫که تا آخر در کنار شاهدخت بوده

‫حتماً شنیده که وصیت‌نامه‌ی ‫مادرشوهرش چی بوده

‫می‌دونه به هر کسی چه چیزی رسیده

‫- خوب گفتی، کارمین ‫- درسته

‫آره

‫شاهدخت گایا بهم گفت ‫که می‌خواسته مقداری پول...

‫ببخشید، خانم مودستا، ‫اما من صداتون رو نمی‌شنوم

‫شاهدخت مرحوم گرامی‌مون بهم گفت

‫می‌خواد مقداری پول

‫به کلیسای دُن آنتونیو برسه، ‫و همچنین درمانگاه

‫مشخصه که شاهدخت به هیچ وجه ‫به کسایی که این همه سال بهش خدمت کردن

‫بی‌توجه نبوده

‫- البته ‫- دُن گیتانو، دِ شوشِیس، پیترو،

‫- نقره، دُن کارمین ‫- من؟

‫البته

‫شاهدخت بئاتریچ طبیعتاً ‫یه مستمری ثابت دریافت می‌کنه

‫مستمری ثابت؟

‫آره

‫خیلی‌خب

‫اگه به من نیازی نیست، ‫دیگه می‌خوام برم

‫البته، بئاتریچ

‫دماغ و دهن‌تون رو بپوشونید

‫خیلی‌خب

‫آقایون، لطفاً من و کارمین رو تنها بذارید

‫قبل از اینکه بریم به کاتانیا ‫باید همه چیز رو مرتب کنیم

‫- مراقب خودتون باشید ‫- ممنون

‫با اجازه‌تون...

‫خب؟

‫نشستن روی اون صندلی ‫چه حسی داره؟

‫انگار یه‌کم اذیت‌کننده‌ست

‫باید خیلی تمرین کنی، ‫وگرنه باد آورده رو باد می‌بره

‫هیچوقت واضح حرف نمی‌زنی

‫اگه من جای تو بودم...

‫هیجان برای رفتن ‫به شهر رو کنترل می‌کردم

‫کار دیوونه‌واریه. ‫دلیلش رو بهت میگم،

‫به دو دلیل. یک، کاتانیا ‫خیلی از مناطق روستایی آلوده‌تره

‫و بعدش هم خیلی بهتر میشه ‫اگه یه برندیفورتی جوون همراهت باشه

‫یه مرد باشه بهتره. کی می‌دونه؟

‫شاهزاده جدید باعث ‫بسته شدن دهن همه میشه

‫و کسی دنبال این نمی‌گرده

‫شاهدخت وصیت‌نامه‌ش رو داد بهم

‫زن بیچاره بهم اعتماد کرد

‫اما من می‌دمش به تو

‫تو به سایه‌ی خودت هم اعتماد نداری

‫چی شده، مودستا؟

‫حرفی برای گفتن نداری؟

‫ازم متنفری و نمی‌خوای راضیم کنی

‫نمی‌خوای ازم تشکر کنی؟

‫بگیرش

‫پنجره‌ها رو باز کن

‫بذار هوای تازه بیاد توی خونه

‫این خونه به هوای تازه نیاز داره

‫به نظرت کاتانیا چطوره؟

‫پدرم قرار بود ببرم اونجا

‫به نظرم شهر زیبا و بزرگیه

‫پر از مغازه، سینما و ساختمونه...

‫کشتی‌های بزرگ توی دریا وجود دارن

‫بذار چشم‌هات رو ببینم

‫اینجوری می‌فهمم دریا چه شکلیه

‫باورم نمیشه تو اینجایی

‫بئاتریچ؟

‫کجا میری؟

‫چند تا گل می‌برم توی اتاق مامان

‫دیگه حتی نگاهم نمی‌کنی

‫چرا باید نگاهت کنم؟

‫به جز خوردن و خوابیدن کاری نمی‌کنی

‫تمام روز حواس‌پرت و بیخیالی

‫چاق شدی

‫چاق نشدم، حامله‌ام

‫چه پسر هستی، چه دختر، ‫همین حالا بیرون بیا

‫منجی تو را به سمت نور فرا می‌خواند

‫مریم مقدس، منجی را به دنیا آورد، ‫بدون هیچ دردی او را به دنیا آورد

‫عیسی از رحم مادر باکره بیرون آمد، ‫عیسی تو را به سمت دنیا فرا می‌خواند

‫بیرون بیا، همین حالا بیرون بیا، ‫بیرون بیا، همین حالا بیرون بیا

‫چه پسر هستی، چه دختر، ‫همین حالا بیرون بیا

‫منجی تو را به سمت نور فرا می‌خواند

‫مریم مقدس، منجی را به دنیا آورد ‫بدون هیچ دردی او را به دنیا آورد

‫عیسی از رحم مادر باکره بیرون آمد، ‫عیسی تو را به سمت دنیا فرا می‌خواند

‫شیطان رو برام بفرست ‫و آتیشم بزن!

‫اِریپراندو

‫چه اسم وحشتناکی روت گذاشتیم

‫چی شده، پسرم؟

‫چرا مدام گریه می‌کنی؟

‫می‌خوای برات یه گهواره بسازیم

‫اینقدر درها رو به هم نکوب، ‫بیدارش می‌کنی!

‫قبول نمی‌کنی برادرزاده‌ت، ‫پسر من رو ببینی

‫و همه‌ش از من دوری می‌کنی

‫نقره بهم گفت که تو بهش شیر میدی

‫عصبانی‌ام

‫یه خانم محترم ‫یه دایه استخدام می‌کنه

‫اگه دلت جنگ می‌خواد، بئاتریچ، ‫من آماده‌ی مبارزه‌ام

‫به هر حال، قراره بری به کاتانیا

‫می‌خوای بری تو جامعه باشی

‫اما همه می‌دونن که اصالتی نداری، مودستا، ‫با اینکه الان یه عنوان داری

‫هر جایی که بری ‫بوی فقر رو با خودت می‌بری

‫ازدواجت یه رسواییه، ‫شوهرت معلوله

‫و تو هم بوی جادوگری میدی

‫برو بیرون!

‫از اتاق برو بیرون!

‫پاشو!

‫برو بیرون! گمشو!

‫- ولم کن! ‫- بجنب!

‫دیگه گریه نمی‌کنه

‫برو بیرون!

‫در رو هم ببند!

‫یه نوزاده، بئاتریچ

‫تا حالا توی این خونه‌ی مردگان ‫یه نوزاد دیدی؟

‫بیا جلوتر

‫اینقدر از زندگی می‌ترسی؟

‫کدوم زندگی، مودستا؟

‫این زندگی توئه، نه من

‫نوزاد توئه، شوهر توئه، میراث توئه

‫اصلاً به من فکر می‌کنی؟

‫به فکر من هستی؟

‫توی کاتانیا من فقط ‫خواهر شوهر چلاق و بیچاره‌ی توئم

‫یه دختر ترشیده که هنوز ‫به خانواده‌ش وابسته‌ست

‫دیگه چیزی برام باقی نمونده

‫حتی جوونیم رو هم از دست دادم

‫حتی تو هم دیگه دوستم نداری

‫فکر می‌کردم دوستم داری

‫- فکر می‌کردم دوستم داری ‫- اما من که دوستت دارم

‫تو خوشی من هستی

‫تو بخشی از روح من هستی

‫فقط می‌خوام تو خوشحال باشی ‫و احساس کنی در امانی

‫التماست می‌کنم، به من بی‌توجهی نکن

‫عشقم

‫عشقم،

‫مامانی اینجاست

‫لا لا لالایی....

‫بابایی توی راهه

‫برات میاره دونه‌های مختلف

‫رزماری و ریحان

‫ممنون

‫اسم اون نقره‌ست. ‫جیا این اسم مستعار رو روش گذاشته

‫پس ما هم همینطور صداش می‌زنیم

‫- صبح بخیر ‫- صبح بخیر

‫دیگه عضوی از این خانواده شده

‫- اونا وینچنزینا و سانتینا هستن ‫- صبح بخیر، شاهزاده

‫- عالی‌جناب ‫- صبح بخیر

‫- صبح بخیر ‫- اون سالووئه

‫- صبح بخیر، شاهزاده ‫- صبح بخیر

‫خیلی زیادن

‫بیا بریم

‫مشکلی نیست

‫اون جوزپه، اومده جای آنتونیو

‫- و اون ترساست ‫- از دیدنتون خوشحالم

‫خواهرش توی آشپزخونه‌ست، ‫بعداً می‌برمت پیشش

‫حالا همونطور که تمرین کردیم ‫دستش رو ببوس

‫و اون هم اینسه. ‫تازه از شمال ایتالیا اومده

‫- از تورین، عالی‌جناب ‫- قراره خیلی کنار هم باشید

‫وقتی من مراقب بچه‌ام یا سر کارم ‫اون کنارت می‌مونه

‫می‌تونیم قدم بزنیم، کتاب بخونیم،

‫توی تورین مدرک تدریس گرفتم

‫خوشحال میشم

‫ممنون

‫بیا بریم

‫ازش خوشت میاد؟

‫صبح بخیر، دایی ایپولیتو

‫من بئاتریچم، خواهرزاده‌ت

‫بئاتریچ، بالاخره دیدمت

‫مودستا خیلی ازت تعریف کرده

‫بیا بریم. گفتم ناهار رو بیرون ‫آماده کنن تا جشن بگیریم

‫شاهدخت، خواهرزاده‌م رو ‫بهتون معرفی کردم؟

‫- خواهرزاده؟ ‫- آره، خواهرزاده‌م، گولیِلمو

‫- اون دیگه چه کلمه‌ایه؟ ‫- برای صبحونه؟

‫- «بانیا کاودا» ‫- «بانیا کا...»

‫- سلام، چطوری؟ ‫- از آشنایی باهات خوشحالم

‫- خیلی خوش‌تیپ شدی ‫- کارمین!

‫کارمین!

‫- بیا! ‫- وای، خدا، عجب بادیه

‫- مگس و باد ‫- اومدم

‫- یکی از اونا هم بهم بده ‫- سلام به این گروه دلنشین

‫- ممنون ‫- صبح بخیر، کارمین

‫- بیا شاهزاده‌ی جوان رو ببین ‫- اصلاً برای همین اومدم

‫- دُن کارمین ‫- چطورید؟

‫- خواهرزاده‌م، گولیِلمو رو دیدی؟ ‫- بیا اینجا

‫از آشنایی باهات خوشحالم

‫خیلی خوشگله. ‫چه رنگ و رویی داره، ببینیدش

‫- تبریک میگم، علیاحضرت ‫- ممنون

‫یه هدیه‌ی کوچیک برای شاهزاده آوردم

‫- اسمش رو چی گذاشتین؟ ‫- اِریپراندو،

‫- از روی اسم پدرِ مامان ‫- البته

‫قطعاً همه چیز به رفتارت بستگی داره

‫تبریک میگم، شاهزاده

‫ممنون

‫متاسفانه باید با شما خوبان ‫خداحافظی کنم، کار دارم

‫زمین‌ها منتظرن، ‫خیلی کار روی دستم مونده

‫بمون، کارمین. غذا زیاده

‫- نمی‌تونم، شرمنده ‫- نمی‌خوای یه‌کم دیگه بمونی؟

‫من همراهت میام

‫راجع به خیلی چیزها باید حرف بزنیم، ‫خیلی وقته که غایب بودی

‫- میگم اسب‌ها رو آماده کنن ‫- شاهدخت...

‫لازم نیست مهمون‌هاتون رو تنها بذارید

‫تازه، اخیراً زایمان کردید...

‫- اسب‌سواری براتون خوب نیست ‫- آره، عاقلانه نیست

‫- درست میگه، مودی ‫- اسب‌سواری خطرناکه

‫- آره، خطرناکه ‫- چیزی نمی‌خوری، کارمین؟

‫نه، خیلی ممنون

‫- خوش بگذره ‫- روز خوش

‫- خداحافظ ‫- خداحافظ

‫چه اسب خوشگلی

‫ببخشید!

‫ببخشد، دُن کارمین رو ندیدی؟

‫دُن کارمین رو ندیدی؟

‫اون ناشنواست. ‫صدات رو نمی‌شنوه

‫قایم شدی؟

‫فکر کردم کار داری

‫حتماً یه خبر خیلی مهمی رو ‫می‌خوای بهم بگی

‫دارم میرم، کارمین

‫میرم به کاتانیا

‫همون چیزیه که می‌خواستی

‫شاهزاده ایپولیتو رو توی شهر هم ‫می‌خوای به همه نشون بدی؟

‫به همه‌ی عالی‌جناب‌ها نشونش میدی؟

‫هیولا رو آزاد می‌کنی ‫تا همه‌ی توجه‌ها روی اون باشه

‫و کسی متوجه نشه خودت کی هستی

‫دلیلی نداره ایپولیتو زندانی باشه

‫رویابافی با واقعیت فرق داره

‫حالا که همه قیافه‌ش رو دیدن، ‫اقتدارت رو از دست دادی

‫تو نمی‌فهمی، من نیازی به اقتدار ندارم

‫- نمی‌خوام معشوقه‌ی کسی باشم ‫- می‌خوای یه خدمت‌کار باشی؟

‫نه خدمت‌کار، نه معشوقه. ‫چی با خودت فکر می‌کنی؟

‫من و شاهدخت مرحوم گرامی ‫بهت اعتماد کردیم

‫اما ظاهراً فقط یه زن معمولی هستی. ‫و خیلی هم تنبلی

‫به همین زودی از کار خسته شدی؟

‫به خودم ربط داره. ‫از این کار خوشم نمیاد

‫می‌خوام درس بخونم

‫- می‌خوام زمین رو بفروشم ‫- درس، درس

‫می‌خوام درس بخونم یعنی چی؟

‫پس من فقط یه زن تنبلم. ‫همونطور که خودت گفتی، یه زن معمولی‌ام

‫هر جور دوست داری فکر کن، پیرمرد

‫دیگه حرفی ندارم

‫اما وقتی همه بفهمن که ‫می‌خوای زمین رو بفروشی،

‫هیچکس به اندازه‌ی ‫قیمت واقعیش بهت پول نمیده

‫می‌فهمی؟

‫پس خودت بخرش

‫بعد از ۲۰ سال برنامه‌ت رو تکمیل کن. ‫پولش رو که داری، نه؟

‫باهوشی

‫اما من هیچوقت دزدی نکردم

‫هر چیزی که دارم رو ‫با سخت‌کوشی به دست آوردم

‫در حالی که شاهدخت و بچه‌هاش...

‫نمی‌خوام پشت سر مُرده‌ها حرف بزنم،

‫اما اونا فقط سرشون توی کتاب‌هاشون بود، ‫به ستاره‌ها نگاه می‌کردن،

‫- ولی من همه‌ش مشغول کار بودم ‫- به کاتانیا میایی؟

‫میایی بهم سر بزنی؟

‫کارم توی شهر چیه؟

‫من یه آدم روستایی‌ام، ‫به اینجا تعلق دارم

‫می‌ذارم بری به دیوونگی‌هات برسی

‫بس کن، دختر کوچولو، بس کن

‫زمان شادی و بی‌خیال بودن تموم شده

‫من تا ابد ازت حمایت می‌کنم

‫هیچوقت فریبت نمیدم

‫اما باید آروم باشی

‫و باید فراموش کنی

‫کارمین که فراموش کرده

‫همیشه در خدمتتم، شاهدخت

‫هی، مراقب باش!

‫- آقا، تا شب نمیشه منتظر بمونیم ‫- من اومدم خرید کنم، تو چی؟

‫اینجا رو ببینید!

‫همه‌ی گوشت‌ها فروشی‌ان!

‫بجنب، خانم!

‫نظر تو چیه؟

‫خوشحالی که بالاخره به کاتانیا اومدیم؟

‫درست رفتار کن

‫- شاهدخت ‫- صبح بخیر

‫آروم، من کمک‌شون می‌کنم

‫- خوش اومدید ‫- خوش اومدید

‫از دیدنتون خوشحالم

‫بله، بله

‫- ایشون شاهدخت مودستا هستن ‫- آه، مودستا، خوش اومدید

‫- سفرتون چطور بود؟ ‫- خوب بود

‫ممنون، ممنون

‫عشقم... بپوشونش

‫بله...

‫بله...

‫دختره‌ی احمق،

‫اگه این‌قدر دلت می‌خواد ‫بدونی دریا چه شکلیه...

‫بفرما ببین

‫ترجمه از «امــیــررضــا» ‫ARZ_110_SUB@

‫ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید ‫officialcinama@

‫[ به یاد عمو کارلو ]

‫بزرگترین مرجع دانلود فیلم و سریال ‫www.30nama.com