Original subtitles

[ในช่วงปลายราชวงศ์ชิงต้นยุคสาธารณรัฐจีน]

[เกิดโจรสลัดออกอาละวาด ในแถบชายฝั่งทะเลตะวันออกเฉียงใต้]

[ผนวกกับการแทรกซึมจากชาวต่างชาติ]

[ปวงประชาเดือดร้อน ไม่อาจใช้ชีวิตได้ตามปกติสุข]

[ผู้กล้าแห่งเส้าหลินใต้ปกป้องแผ่นดิน สุดความสามารถ]

[จารึกประวัติศาสตร์เรืองรอง ไว้บนหน้าประวัติศาสตร์]

ท่านหัวหน้า ท้องฟ้าถูกปกคลุม (หัวหน้า หมอกหนาปกคลุมมองไม่ชัด)

แต่คล้ายจะมีสีน้ำตาลที่ปลายอีกด้าน (แต่ดูคล้ายจะเป็นเรือของพวกต่างชาติ)

ลุย (โจมตี)

เหล่าสหาย (พี่น้องทั้งหลาย)

คืนนี้ดื่มเหล้าฝรั่ง

กินอาหารฝรั่งให้เปรมปรีดิ์

เก็บพวกหน้าอ่อนสีน้ำตาลไว้ให้ข้า (เก็บพวกหนุ่มต่างชาติหล่อเหลาไว้ให้ข้า)

ฉิบหาย น้ำท่วมเอวแล้ว (แย่แล้ว นี่เป็นกับดัก)

ให้ตายเถอะ ใต้เขามีระเบิด

เหล่าสหาย (พี่น้องทั้งหลาย)

ฝ่าลงไป

[หุบเขาอวิ๋นเหมิง เนินเขาใต้] ฆ่า

ฝ่าลงไป

ฝ่าลงไป

เจ้าสอง บ้าไปแล้วหรือไร

พวกฝรั่งหนุนข้าเป็นหัวหน้า

จะต้องเด็ดหัวเจ้าให้ได้ก่อน

ยิง

เพราะอะไรล่ะ ด้านในยังมีคนของพวกเรานะ

นี่เป็นคำสั่งข้า

ยิง

ยิง

หัวหน้าตายแล้ว

หัวหน้าตายแล้ว

[พุทธานุภาพวัดเส้าหลินใต้]

[วัดเส้าหลินใต้]

เชิญด้านใน

เชิญ ๆ

ขอบคุณมาก

ศิษย์พี่ใหญ่ คนมากันไม่หยุดเลย สู้ ๆ นะ

กังฟูเส้าหลิน

ดี

ดี

สิ่งแวดล้อมที่นี่ดีจริง ๆ

เขาจิ่วเหลียน ยอดเขาอู๋เหล่า

เหมือน

เหมือนยิ่งนัก

เหมือนอะไรขอรับ

เหมือศาลบรรพชนของเรานะสิ

ดูให้ดีนะ

นี่ก็คือวิชาศีรษะเหล็กที่มีชื่อเสียงเลื่องลือ

วิชากังฟูในโลกหล้านี้ล้วนมาจากเส้าหลิน

วันนี้เป็นวันเปิดวัด

ทุกท่านมาลองดูได้

หากไม่อยากโกนศีรษะก็ไม่เป็นไร

มาเป็นลูกศิษย์สายฆราวาสของเส้าหลินใต้ก็ได้

ท่านลุง อยากเรียนหรือไม่

ท่านป้า ท่านอยากเรียนหรือไม่

ดี เยี่ยม

ศิษย์พี่

อือ

เยี่ยม ดี

ศิษย์พี่ ท่านไม่เป็นอะไรนะ ๆ

ขอบคุณ ๆ ๆ

อามิตตาพุทธ

อย่าเพิ่งไป ๆ

อย่าเพิ่งไปสิ

ขอบคุณ ขอบคุณมาก

ศิษย์พี่ใหญ่

ทำไมพวกเขาถึงไปกันหมดแล้วล่ะ

เงินหนึ่งอีแปะ หนึ่งก้านธูป

พอหมดเวลา พวกเขาก็ต้องกลับไปนะสิ

จื้อจาง

อาจารย์

ข้าสึกแล้วนะ

ท่านเลิกเรียกฉายาทางธรรมข้าได้แล้ว

จื้อจาง

ขอบใจในความตั้งใจดีของเจ้านะ

อาตมารับไว้ด้วยใจแล้ว

ข้ายังไม่ได้ช่วยอะไรเลย

ท่านจะมาเกรงใจข้าทำไม

ถ้าอย่างนั้น

ต้องรบกวนเจ้าอีกเรื่องแล้ว

[ถึงศิษย์น้องฮุ่ยเหวิน]

นี่คืออะไร

สิ่งนี้

เป็นจดหมาย ที่อาตมาเขียนให้อาจารย์อาฮุ่ยเหวินของเจ้า

อาตมา

ไม่มีค่าขนส่งให้

ต้องลำบากเจ้าแล้ว

เรื่องจิ๊บ เรื่องจิ๊บ

ศิษย์พี่

วิชาภูษาเหล็กของท่านชื่อเสียงเลื่องลือ

พวกเราเพิ่งจะเริ่มเปิดวัด หวังว่าท่านจะกลับมาเข้าร่วมกับพวกเรา

ศิษย์น้อง ข้าสึกมาหลายปีแล้ว

ไปเปิดร้านเต้าหู้ที่เชิงเขา ก็ไปได้ดี

ถ้าทุกคนว่าง ไปลองชิมกันได้นะ

ข้าไปล่ะ

- ศิษย์พี่ - ศิษย์พี่

ศิษย์พี่ใหญ่

อามิตตาพุทธ

อาจารย์

ศิษย์พี่ใหญ่ยังไม่ยินดีจะกลับมาบวชเลย

แล้วพวกอาจารย์อาฮุ่ยเหวินจะมาหรือขอรับ

ข้าได้ตกลงกับอาจารย์อาเจ้าไว้แล้ว

ใครหาสถานที่ลงหลักปักฐานได้ก่อน

ก็จะแจ้งให้อีกฝ่ายรู้

และสร้างเส้าหลินใต้ขึ้นใหม่อีกครั้ง

อาจารย์

สร้างเส้าหลินใต้ขึ้นใหม่ก็ต้องอิ่มท้องด้วยนะ

ข้า

หิวจนเป็นลมแล้ว

ศิษย์น้อง

อาจารย์ ศิษย์น้องเป็นลมไปแล้ว จะทำอย่างไรดี

เช่นนั้นอาตมาจะไปบิณฑบาตมาให้แล้วกัน

อาจารย์

ข้าไปกับท่านด้วยแล้วกัน

ถ้าพวกเราสองคนไป ใครจะดูแลจื้อเหวินล่ะ

จริงด้วย

ดังนั้น

เจ้าเป็นคนไป

จื้อเหวิน ลุกขึ้นมาเถอะ

ศิษย์พี่ ข้าอยากกินแป้งทอด

อาจารย์

รอข้าด้วย

ทำไมถึงเป็นข้าทุกทีเลย

ประสก

ทำกุศลหน่อยเถิด

ประสก

ช่วยทำกุศลหน่อยเถิด

สีกา

ทำบุญตักบาตรหน่อยเถิด

ข้าไม่มี

ขอข้าวสารอาหารหน่อยเถิด

ประสก

ทำกุศลด้วย

ประสก

ประสก

ทำกุศลด้วย

หลีกไป ๆ

ช่วยทำกุศลหน่อยเถิด

ประสก

ทำกุศลด้วย

อามิตตาพุทธ

ต้องไปบิณฑบาตที่ไหนดีนะ

ข้าหิวจะแย่แล้ว

[ป้ายวิญญาณหัวหน้าไช่]

คารวะดวงวิญญาณ

แก้แค้นให้หัวหน้า

แก้แค้นให้หัวหน้า

หัวหน้าจากไปแล้ว

หัวหน้า

ออกมา

หัวหน้า

ลูกพี่รองบอกว่า คืนนี้จะมีเรือแล่นผ่านเขาอวิ๋นเหมิง

จะโจมตีหรือไม่

รับไป

เขี้ยวฉลาม

รหัสลับคืนนี้หรือ

นี่เป็นจี้ห้อยคอ

ปัดเป่าสิ่งชั่วร้าย คุ้มภัยยามเจ้าออกทะเลได้

หน้าตาเจ้าก็สะสวยดี

หัดรู้จักแต่งหน้าแต่งตัวบ้าง

อย่าเอาแต่ชักสีหน้า

ถ้าหัวหน้าพวกเจ้า มาอยู่สมาคมเฮยอวี่ของข้าแต่แรก

ก็คงไม่ต้องมีจุดจบน่าอนาจเช่นนี้

ตอนหัวหน้ายังมีชีวิตไม่ไป

ชาติหน้าก็ไม่มีวันไป

คนตายแล้ว

ข้าย่อมไม่สนใจ

หัวหน้าสวี

ข้ารอจะร่วมงานกับเจ้าอยู่นะ

รีบไปเอาอาวุธมา

ทำไมโลกถึงแคบแบบนี้

ข้าจะฆ่าเจ้า

สวีเจา ทำอะไรของเจ้า

คุณสตีฟเป็นคนกันเอง

เป็นแขกที่ข้าเชิญมา

สวีเจา เจ้าเสียสติไปแล้วหรือ

หัวหน้าต้องตายก็เพราะน้ำมือพวกเขา

ขออธิบายหน่อย

ผมไม่ได้ฆ่าหัวหน้าพวกคุณ

เจ้าคนถ่อยวิลเลี่ยม

พวกประจบสอพลอ

ผมก็เกลียดเขาเหมือนกัน

พวกเรามาจัดการเขาด้วยกันเถอะ

พวกเราไม่มีวันร่วมมือกับสุนัขต่างชาติ

งั้นพวกคุณจะเอาอะไรไปแก้แค้น

มีดใหญ่

หอก หรือปืนเส็งเคร็งไม่กี่กระบอกล่ะ

ทุกคนก้มหัวดูอะไรนี่

อีกไม่นานจะมีเรือแล่นผ่านมาทางนี้

บนเรือมีพระราชลัญจกรของจีน

ซึ่งก็คือพระราชลัญจกรที่มุมหนึ่งแหว่งหายไป

แล้วฝังด้วยทองคำ

ใช่พระราชลัญจกรจริง ๆ หรือ

ได้ยินว่าใครได้มันไป

ผู้นั้นก็คือโอรสสวรรค์

เดิมทีสิ่งนั้นก็เป็นของพวกคุณ

ผมจะให้เงิน

ให้ปืนกับพวกคุณ

ช่วยพวกคุณแก้แค้นให้หัวหน้า

ช่วยพวกคุณแย่งสมบัติชาติกลับมา

แล้วพวกเรา มาขยายดินแดนบนโลกที่ยุ่งเหยิงนี้ด้วยกัน

ยิงปืนนัดเดียวได้นกทีเดียวสามตัว

ถุย

ตอนหัวหน้ามีชีวิตได้บัญญัติกฎ "สามไม่" ไว้

ไม่ปล้นคนจน ไม่ปล้นผู้หญิงและเด็ก

และไม่คบค้ากับสุนัขต่างชาติ

พวกเจ้าลืมไปหมดแล้วหรือไร

เหล่าสหาย

แม้หัวหน้าจะบัญญัติกฎ "สามไม่" ไว้

แต่เขาก็ไม่อยากให้พวกเรา ต้องเป็นโจรสลัดไปทั้งชีวิต

ต้องมีชีวิตอยู่เหมือนแมลงสาบ

ตอนนี้ได้คุณสตีฟมาช่วยเหลือ

ใช้พระเดชสร้างชาติ ต่อไปพวกเจ้าก็จะมีคุณความชอบ

หาเงิน สร้างเกียรติยศให้วงศ์ตระกูล

จริงด้วย เขาพูดมาก็ถูกนะ

เงียบหน่อย

สวีเจา

เจ้าคนทรยศ

เจ้าเห็นคนอื่นดีกว่าพวกเรา

แสดงว่าหัวหน้า ก็ตายด้วยน้ำมือของเจ้าใช่หรือไม่

ตอนนี้ข้าคิดได้แล้ว

วันนั้นที่พวกเราฆ่าพวกสุนัขต่างชาติ

ป้องกันหัวหน้าล่าถอย

พี่น้องเรามีทั้งบาดเจ็บล้มตาย

คนบนเรือตายกันหมด มีเจ้าคนเดียวที่รอดชีวิตกลับมาได้

จะต้องเป็นเจ้าที่เป็นนางนกต่อแน่

สมคบคิดกับพวกสุนัขต่างชาติ

ทำให้หัวหน้าต้องตกหลุมพราง

บัดซบ

เหล่าสหาย

ใครฆ่านังหญิงแพศยาผู้นี้ได้

จะได้ทองคำทั้งหมดนี้ไป

โถ่เว๊ย

เหล่าสหาย

ฆ่านังหญิงแพศยาผู้นี้

แก้แค้นให้หัวหน้า

คนทรยศ

รีบหนีไป

เร็ว

เหลิ่งเฟิง

เปิดประตู

รีบหนีไป

แก้แค้นให้หัวหน้าด้วย

เจ้าบาดเจ็บหนัก อย่าเพิ่งขยับตัว

เจ้าฟื้นแล้วหรือ

เจ้าหลับไปห้าวันห้าคืนเต็ม ๆ เลยนะ

ประสก

เจ้ามาจากที่ใดหรือ

ไยถึงบาดเจ็บนักเช่นนี้

ข้าไม่รู้

อย่าบอกว่าเจ้าเสียความทรงจำนะ

ข้าปวดหัว

ปวดหัว

โอ๊ย

พวกโจรสลัดอาละวาดแถบนี้

เขาจะต้องถูกปล้นมาแน่

อย่าให้ข้าได้เจอพวกมันนะ

ไม่เช่นนั้นจะให้พวกมันชดใช้ด้วยเลือด

จื้อคง

นักบวชไม่ควรเอาแต่คิดเรื่องเข่นฆ่า

ประสก หากคิดไม่ออกก็ไม่ต้องคิดแล้ว

พักฟื้นร่างกายอยู่ที่นี่ไปก่อน

พอหายดีแล้ว ค่อยคิดอีกที

อาจารย์

ทุกวันนี้พวกเรายังกินไม่อิ่มท้องเลย

ตอนนี้ต้องมาหาเลี้ยงอีกคนเพิ่มหรือ

จริงด้วย

ตอนนี้ข้าเริ่มหิวอีกแล้ว

เป็นนักบวช จะปล่อยผู้อื่นไปตามยถากรรมได้อย่างไร

ประสกผู้นี้สลบไปห้าวัน

ควรได้รับอาหารแล้ว

จื้อคง

เจ้าจงรีบไปบิณฑบาต

หา

ข้าอีกแล้วหรือ

จื้อเหวินก็ไปด้วย

เอ่อ

ข้าหิวจนเป็นลมอีกแล้ว

พอแล้ว ๆ

เลิกเสแสร้งได้แล้ว

ไป ๆ ๆ

ไปกับข้า ไปได้แล้ว

ประสก

เชิญตามสบาย

เป็นยังไง หาเจอแล้วหรือยัง

เราเดินตามต้นน้ำมาจนสุดปลายน้ำ

ไม่เจออะไรเลย

ให้ตายสิ

ไม่อย่างนั้น

พวกเราไปหาที่อื่นดู

ถ้าเขาตาย ศพจะต้องอยู่ที่นี่แน่

นอกเสียจากว่า

เขายังไม่ตาย

หา ตามหาต่อไป

ได้ ๆ ๆ

รีบไป

ประสก

หลวงจีนเฒ่า

ท่านมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร

เจ้ามาดูอะไรอยู่ที่นี่

ไม่ ไม่มีอะไร

วันนี้อากาศดี เลยออกมารับลมหน่อย

หรือว่าเจ้านึกอะไรออกแล้ว

ไม่เลย

โอ้ว

พวกเราช่วยเหลือเจ้า

บริเวณนี้ละ

หา

ใช่หรือ

ใช่นะสิ

โอ๊ย ปวดหัวจังเลย

ดูประสกจะฟื้นตัวได้เป็นอย่างดี

เมื่อเจ้าลากสังขารมาถึงที่นี่ได้

แสดงว่าสุขภาพแข็งแรงดีแล้ว

ถ้าเช่นนั้นก็ไปจากที่นี่เถอะ

ท่านไต้ซือ

อย่าบอกว่าท่านจะไล่ข้าไปนะ

ประสกเข้าใจผิดแล้ว

เจ้าไม่ใช่ศิษย์วัดเส้าหลินใต้

เนื้อตัวก็มีแต่บาดแผล

จะต้องมีเรื่องทางโลกที่ยังค้างคาอยู่แน่

ท่านไต้ซือ

ท่านจะไล่ข้าไปไม่ได้นะ

ข้ามีบาดแผลไปทั้งตัว

ทั้งเสียความทรงจำ

หากท่านทิ้งข้าไว้ที่นี่

ก็เท่ากับว่า

ทิ้งให้ข้าไปตายนะสิ

เจ้าไม่อยากไปนี่เอง

ข้าเองก็ไม่มีที่ไปแล้ว

เอาอย่างนี้

เจ้ามาเข้าสู่ใต้ร่มกาสาวพัสตร์

เป็นศิษย์ของวัดเส้าหลินใต้

เป็นอย่างไร

ท่านจะให้ข้าเป็นนักบวชหรือ

ประสก

ข้าว่าเจ้ามีชะตาเป็นภิกษุสงฆ์มาก

ชาติที่แล้วจะต้องเคยเป็นพระมาก่อนแน่

ข้าจะเหมือนพระได้อย่างไรกัน

[อารามต้าสง]

มีดทองโกนเส้นผมจากมารดา

ขจัดซึ่งสิ่งสกปรกในทางโลก

ปลงเส้นผมอาภรณ์ปรากฏภิกษุสงฆ์

พระพุทธเจ้าได้โอรสอีกหนึ่งองค์

ตั้งฉายาทางธรรม

จื้อชิง

จื้อชิง

ชีวิตที่ผ่านมา

ปล่อยให้สูญสิ้นไปกับวันวาน

ชีวิตนับจากนี้ไป

จงเริ่มต้นใหม่จากวันนี้

ชีวิตในอดีตของเจ้า

ไม่เกี่ยวข้องกับเจ้าอีกแล้ว

ข้าหวังว่าเจ้าจะละทิ้งเรื่องทางโลก

ปฎิบัติตนเป็นคนใหม่

อามิตตาพุทธ

- อามิตตาพุทธ - อามิตตาพุทธ

อามิตตาพุทธ

ประสก

ทำกุศลหน่อยเถิด

ไม่มี

ทำบุญหน่อยเถิด

ข้ายังไม่หายดีเลย ทำไมต้องพาข้าออกมาด้วย

เจ้าคิดว่าเราอยากพาเจ้าออกมาหรือไรกัน

อาจารย์อยากให้เจ้าปรับตัว เข้ากับชีวิตเส้าหลินโดยไว

ศิษย์น้อง เจ้าจะต้องปรับตัว เข้ากับชีวิตเส้าหลินให้ได้เร็ว ๆ นะ

อาจารย์

ทำบุญทำทานหน่อยเถิด ข้าไม่ได้กินอะไรมาหลายวันแล้ว

ท่านให้ทานข้าหน่อยเถิด

อาจารย์

ข้าไม่ได้กินอะไรมาหลายวันแล้ว

ขอบคุณอาจารย์

อามิตตาพุทธ

[เต้าหู้ฉุนฉาย]

♪ข้าอยากไปวัดเส้าหลินใต้เรียนวิชาระฆังทอง♪

มาแล้ว กินเยอะ ๆ นะ

ขอบคุณศิษย์พี่ใหญ่

ขอบคุณขอรับ

ตามสบายเลย

ถ้าไม่พอก็บอกข้านะ

♪บอกให้เรามีจิตเมตตาเหมือนพระโพธิสัตว์♪

♪เดินตามเส้นทางสูงส่งปราบสี่มารร้าย♪

จื้อจาง

อาจารย์ อิ่มแล้วหรือขอรับ

ท่านยังต้องเกรงใจข้าทำไม

เก็บไปเถอะ

ทำเจ้าขาดทุนแล้ว

ไม่เป็นไรเลย ท่านค่อย ๆ ไปนะ

ขอบคุณศิษย์พี่ใหญ่

ศิษย์น้องก็ค่อย ๆ ไปนะ

ไปก่อนนะ ศิษย์พี่ใหญ่

ค่อย ๆ ไปนะ

อาจารย์ ศิษย์น้อง ว่างก็มาอีกนะ

เสี่ยวฮวา

พวกเขาเป็นใครกัน ทำไมชอบมากินไม่จ่ายเงินทุกที

นั่นอาจารย์ของข้าเอง

อย่างไรเมื่อก่อนข้าก็เป็นคนของวัดเส้าหลิน

จะให้อาจารย์ ศิษย์พี่ และศิษย์น้องหิวท้องกิ่วไม่ได้

ใช่หรือไม่

เติ้งฉุนฉาย

เจ้ารับปากบิดาข้า จะเอาเงินสามสิบเหรียญต่างชาติมาสู่ขอข้านะ

ตอนนี้เก็บได้ครบแล้วหรือไม่

เกือบแล้ว

เกือบแล้ว

เจ้าทำเช่นนี้

เมื่อไรจะมีเงินมาสู่ขอข้าได้เล่า

♪ข้ามีศรัทธาของข้า♪

♪แข็งแกร่งขึ้นเพื่อขจัดความอ่อนแอ♪

♪เจ้ามีปืน แต่ไม่มีวันแข็งแกร่งได้เหมือนข้า♪

♪กระทืบปืนเหล็กเจ้าให้แหลก♪

♪หักปืนเหล็กเจ้าทิ้ง♪

♪ไม่มีวันล้มถึงแข็งแกร่ง ข้าผู้มีใบหน้าถมึงทึงออกโรงแล้ว♪

พวกเจ้าสองคนยิ้มเยาะข้าใช่หรือไม่

หยุดอยู่ตรงนั้น

มาให้ข้าตีก่อน

อย่าหนีนะ

กล้ามาหัวเราะเยาะข้า

มาให้ข้าตีเดี๋ยวนี้

จื้อชิง

♪ข้าตั้งมั่นในท่าม้านั่งควบคุมหมัดวายุ♪

♪คราใดถึงจะล้มยอดเขานั้นได้♪

พ่อแม่พี่น้องทุกท่าน

เจ้าอาวาสฮุ่ยหย่วน มาช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยากแล้ว

[โจ๊ก] รักษาและออกยาให้โดยไม่คิดเงิน

♪อยู่มาวันหนึ่ง ข้าก็เรียนวิชาศีรษะเหล็กสำเร็จ♪

อาจารย์ ข้าหิวจังเลย

พระโพธิสัตว์ทรงมีเมตตา ขอเพียงเจ้าสวดมนต์

เจ้าก็จะได้รับธรรมทาน

อาจารย์ อาหารมาแล้ว

ขอบคุณสีกา

แจกโจ๊ก ๆ

แจกโจ๊กจ้า

♪ทำลายเกาะของเจ้า♪

♪ไม่มีวันล้มถึงแข็งแกร่ง ข้าผู้มีใบหน้าถมึงทึงออกโรงแล้ว♪

ดีจังที่มีพวกเจ้า

อาจารย์

อาจารย์ ขอขาไก่นี้ให้ข้าได้หรือไม่

ข้าชอบกินขาไก่ที่สุดแล้ว

[ถึงศิษย์น้อง ฮุ่ยเหวิน]

[ถึงศิษย์น้อง ฮุ่ยเหวิน]

รีบกินสิ อร่อยมากเลยนะ

♪ข้าใช้ศรัทธาของข้า♪

♪หักปืนเหล็กเจ้าทิ้ง♪

♪ไม่มีวันล้มถึงแข็งแกร่ง ข้าผู้มีใบหน้าถมึงทึงออกโรงแล้ว♪

จื้อชิง

อาจารย์

ท่านอยู่ในทุกหนแห่งจริง ๆ นะ

จื้อชิง

ดึกป่านนี้แล้ว

จะไปไหนหรือ

วันนี้อากาศดี

ข้าเลยจะออกมารับลมสักหน่อย

อากาศหนาวแบบนี้ เจ้าจะรับลมอะไร

ข้า

อ้อ

ข้ามาดูสิ่งนี้

อาจารย์

ทำไมพระโพธิสัตว์บางองค์ ก็มีใบหน้าอ่อนโยนเมตตา

บางองค์ก็โหดเหี้ยมดุดันเล่า

จื้อชิง

เจ้าเคยได้ยินท้าวจตุโลกบาลหรือไม่

พระโพธิสัตว์มองต่ำ แผ่เมตตากรุณา

ท้าวจตุโลกบาล ปราบมารทั้งสี่

หมายความว่าอย่างไร

ในฐานะนักบวช

ไม่เพียงต้องมีจิตเมตตากรุณา

โปรดสัตว์ให้หลุดพ้นจากความทุกข์

ทั้งต้องเหี้ยมหาญไร้เทียมทาน

กำจัดสิ่งชั่วร้ายให้หมดสิ้น

ความคิดหนึ่งเป็นพระ

ความคิดหนึ่งเป็นมาร

เป็นพระหรือมาร

ก็อยู่ที่การเลือกของเจ้าแล้ว

เหี้ยมหาญไร้เทียมทาน

นำไปใช้เข่นฆ่าได้

แต่ก็นำมาใช้

ผดุงคุณธรรมได้

เจ้าสามารถเป็นมารได้

และก็สามารถเลือกเป็น

ท้าวจตุโลกบาลได้เช่นกัน

อาจารย์

ท่านจะมาพูดกับข้าทำไม

ข้าไม่รู้วรยุทธสักหน่อย

ข้าว่า

จื้อคงเหมือนท้าวจตุโลกบาลมากกว่าอีก

จริงด้วย

ศิษย์วัดเส้าหลินใต้ของเรา

ก็คือท้าวจตุโลกบาล

อือ

จื้อชิง

ข้าพบว่าเจ้ามีรากแห่งปัญญามาก

อาจารย์

ท่านพูดลึกเกินไปแล้ว

ข้าจะไปฟังรู้เรื่องได้อย่างไรกัน

จื้อชิง

ข้าหวังว่าเจ้าจะเข้าใจคำพูดข้าได้ในเร็ววัน

เอาละ

นี่ก็ดึกแล้ว

รีบไปนอนเถอะ

อาจารย์

ข้ายังไม่ง่วงเลย

เช่นนั้นก็อ่านพระสูตรเพชรสักรอบ

หา

ถือให้ดี ๆ นะ

ขอบคุณอาจารย์

ไม่ต้องเกรงใจ

- แจกโจ๊ก - แจกโจ๊ก

ประสก

หายดีขึ้นมากแล้วนะ

ขอรับ

ข้าจะออกยาให้อีกหนึ่งขนาน

ได้ขอรับ

(คำพูดของหลวงจีนเฒ่าเมื่อคืนนี้ หมายความว่าอะไรกันแน่)

(หรือว่าเขาจะรู้อะไรเข้าแล้ว)

อาจารย์

ทำบุญทำทาน แบ่งข้ากินสักคำเถอะ

แบ่งข้าสักคำนะ

พี่ชาย

ข้ากัดไปแล้ว

กัดแล้วข้าก็เอา

อาจารย์

กัดแล้วข้าก็เอา

ขอให้ข้าสักคำเถอะ

ตรงนั้นมีโจ๊ก ไปทางนั้นไป

ข้าไม่ชอบกินโจ๊ก อาจารย์ ข้าชอบกินแป้งทอด

ข้าชอบกินแต่แป้งทอด

ท่านแบ่งข้าสักคำเถอะนะ

เอาไป

ขอบคุณอาจารย์ ขอบคุณอาจารย์

จื้อชิง

เจ้าให้แป้งทอดเขาหรือ

ใช่นะสิ

แจกโจ๊กจ้า

เจ้าเคย

ให้แป้งทอดคนอื่นมาก่อนหรือไม่

ท่านจะถามเรื่องนี้ทำไม

เจ้าเคยได้ยินเรื่อง

พระโพธิสัตว์มีเมตตากรุณา

ทนเห็นคนตกทุกข์ไม่ได้หรือไม่

อาจารย์

ท่านพูดล้ำลึกเกินไปแล้ว

ก็คือพฤติกรรมเมื่อครู่ของเจ้าอย่างไรเล่า

ดูเถิด เจ้ายอมทนหิว

ก็ยินดีจะมอบแป้งทอดให้คนอื่นได้กิน

นี่ก็คือหัวใจแห่งพระโพธิสัตว์

ข้าก็แค่ให้แป้งทอดชิ้นเดียวเอง

ไม่ถึงขนาดนั้นกระมัง

จื้อชิง

เจ้าช่างเป็นคนจิตใจดีงาม

เจ้าเปลี่ยนไปมากจริง ๆ

เหมือนพระภิกษุสงฆ์เข้าไปทุกทีแล้ว

อาจารย์

ท่านมีความหมายแฝงใช่หรือไม่

ท่านจะบอกอะไรข้ากันแน่

อาจารย์

เหมือนทางนั้นจะเกิดเรื่องขอรับ

ไป ไปดูกัน

หลีกทาง ๆ

หลีกไป

หลีกไปให้หมด

หนูน้อย

เจ้าเก็บจี้เส้นนี้

ได้จากที่ไหน

แล้วพี่สาวคนนั้นล่ะ

ค้น

พวกเจ้าทำอะไร

พวกเจ้าจะทำอะไร

พวกเจ้าจะทำอะไร

ขอร้องเจ้าปล่อยเด็กไปเถอะ

ไสหัวไป

อย่าดิ้น

ลูกพี่

หาจนทั่วแล้ว ไม่เจอเลย

นังตัวดี

ข้าตามมาตลอดทาง

นางจะหายตัวได้หรือไร

จับตัวออกมาให้ได้

ขอรับ

ฟังให้ดี

จื้อชิง ไม่ต้องกลัวนะ

วันนี้ข้าไม่อยากฆ่าคน

มีสตรีบาดเจ็บซ่อนอยู่ที่นี่

ควานหาตัวนางออกมา

ไม่เช่นนั้น

ข้าจะจัดการเด็กนี่ซะ

อย่านะ ได้โปรด

จื้อคง อย่าวู่วาม

ขอร้องละ ไว้ชีวิตนางด้วย

ฟังให้ดีนะป้า

เจ้าขอร้องเราไปก็ไม่มีประโยชน์

ไปขอพวกเขาสิ

สิบ

ขอร้องพวกเจ้าละ

ช่วยตามหาหน่อย

เก้า

ขอร้องละ

ช่วยข้าตามหาด้วย

แปด

ได้โปรดช่วยข้าตามหาตัวนางด้วย

เจ็ด

กลับมา ใจเย็น ๆ ก่อน

หก

ห้า

สี่

สาม

สอง

หนึ่ง

หยุด

อาจารย์

เข้าใจผิด เข้าใจผิดทั้งนั้น เป็นเรื่องเข้าใจผิดกัน

ซวยชะมัด

หลวงจีนสามรูป

ว่าอย่างไร

พวกเจ้ารู้ใช่หรือไม่ว่านังตัวดีนั่นอยู่ที่ไหน

ขอประสกวางดาบลงเถิด

พี่ใหญ่

พี่ใหญ่

อาจารย์

ท่านเหวี่ยงออกไปได้อย่างไรกัน

อามิตตาพุทธ

ทุกท่าน ขออภัยด้วย ขออภัยด้วย

พวกเจ้ายังยืนอึ้งกันอยู่ทำไม

จัดการพวกมันสิ

ลุย

โพธิสัตว์เมตตา ท้าวจตุโลกบาลปราบมาร

นายท่าน อย่าเลย

อย่าตีกัน

ไป

ขอบคุณ

ข้าจะยิงให้พรุนเลย

เข้ามาเลย

ไม่เป็นไรนะ

ขออภัยด้วยนายท่าน

พวกโจรสลัดชั่ว เข้ามาสิ

เข้ามา

ข้าขอสู้ตาย

พี่ใหญ่ ๆ

อย่าตีเลย ๆ

ขอร้องละ อย่าตีอีกเลย

ไม่เอาแล้ว ไม่สู้แล้ว

พี่ใหญ่

พี่ใหญ่

อามิตตาพุทธ

พี่ใหญ่

ท่านไม่เป็นอะไรนะ

ข้าหายแล้ว

ข้าพูดได้แล้ว

ข้าหายดีแล้ว

หลวงจีนเทวดา

ขอบคุณ

หลวงจีนเทวดา

หลวงจีนเทวดาชัด ๆ เลย

ขอบคุณ ๆ ๆ

ขอบคุณมากขอรับ

ขอบคุณพวกเขาทำไมกัน

เจ้าพวกหลวงจีน

ฝากไว้ก่อนเถอะ ข้าจำพวกเจ้าได้หมดแล้ว

ข้าจำพวกเจ้าได้หมดแล้ว

ฝากไว้ก่อนเถอะ

สุดยอดเลย

อามิตตาพุทธ

อาจารย์สุดยอดไปเลย

สุดยอดอะไรกัน

สุดยอดไปเลย

งานงอกอีกแล้ว

หัวหน้า

ท่านยังไม่ตาย

ไป

หัวหน้า

ทำไมท่านถึงโกนหัวล่ะ

คืนนั้นเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่

สวีเจา

สมคบคิดกับสุนัขต่างชาติ

หลอกให้เราไปติดกับ

คนทรยศ

พี่น้องในพรรคล่ะ

ไปอยู่กับพวกต่างชาติได้อย่างไร

พวกเขา

พวกเขา

พูดมา

เหลิ่งเฟิงยอมตาย เพื่อปกป้องข้าฝ่าวงล้อมออกมาได้

ส่วนคนอื่น

ไปเข้าร่วมกับสวีเจา

บัดซบ

ปกติพวกเขาจงรักภักดีต่อข้า

เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร

หัวหน้า

นั่นเป็นอดีต

ที่พวกเขายอมติดตามสวีเจา ก็เพื่อให้ได้ของสิ่งหนึ่ง

พระราชลัญจกร

พวกสวะ

แค่หลวงจีนไม่กี่รูปก็จัดการพวกเจ้าได้

บัดซบเอ๊ย

ข้าจะไปถล่มวัดเส้าหลินของพวกมันให้ราบเลย

ทำไมต้องเกรี้ยวกราดด้วย

ก็แค่หลวงจีนไม่กี่รูปเอง

อย่าให้เรื่องเล็กน้อย

มาทำลายโอกาสที่มีค่าในคืนนี้

ได้

พอได้พระราชลัญจกรมา

คอยดูว่าข้าจัดการพวกมันอย่างไร

พวกเธอออกไปก่อน

คุณแน่ใจว่าไช่เหยียนตายแล้ว

ตกลงมาจากหน้าผาสูงขนาดนั้น

ไม่มีทางรอด

แต่เราไม่พบศพของเขาเลย

มีอะไร คุณสตีฟ

หรือว่าคุณกลัวคนตาย

มายก๊อด

ทำไมคุณเชื่อมั่นในตัวเองแบบนี้

นังตัวแสบนั่นไม่มีค่าพอให้กังวลสักนิด

แต่หากไช่เหยียนยังไม่ตาย

พวกเราไม่มีทางสงบสุขได้

วางใจเถอะ

ถ้าเขายังไม่ตาย

ข้าจะฆ่ามันอีกครั้งเอง

เจ้าโง่

จะต้องหาไช่เหยียนให้เจอ

รอดต้องเจอคน ตายต้องเจอศพ

ระวังปากของเจ้าด้วย

ข้าฆ่าเขาได้ ก็ฆ่าเจ้าได้เช่นกัน

หัวหน้า ควบคุมตัวเองหน่อย

ควบคุมตัวเอง

มีคนอยู่ตรงนั้น

เรื่องนี้จะต้องวางแผนกันยาว ๆ เจ้าคิดว่าเป็นอย่างไร

[วัดเส้าหลินใต้]

เจ้าหมายความว่า

วันนี้คนพวกนั้นมาตามฆ่าเจ้า

ใช่

พวกเราปกป้องชาติ หวังจะขโมยพระราชลัญจกรกลับคืนมา

แต่ว่า

พวกพี่น้องต่างตายหมดแล้ว

หากวันนี้ไม่ได้พวกท่านหลวงจีนช่วยไว้

เกรงว่าข้า...

คงได้ไปเจอพวกเขาที่ปรโลกแล้ว

พวกโจรสลัดสมคบคิดกับต่างชาติ ลักขโมยสมบัติชาติ

น่าชิงชังนัก

ขอหลวงจีนยื่นมือเข้าช่วยด้วย

ช่วยด้วยเถิด

อาจารย์

อาจารย์

หัวหน้า สืบได้เรื่องแล้ว

สินค้ามาถึงคืนนี้

เจ้าเอาข่าวนี้

ไปบอกหลวงจีนพวกนั้น

เพราะอะไร

เจ้าคนทรยศสวีเจา

จะต้องคิดไม่ถึงว่าจะมีหลวงจีนมาร่วมด้วยแน่

ท่านคิดจะหลอกใช้พวกหลวงจีน

พอมีพระราชลัญจกร

ไยข้าจะกลับมาผงาดอีกครั้งไม่ได้

ข้าไช่เหยียน ไม่มีทางตายง่าย ๆ เช่นนั้น

พวกต่างชาติจะขนย้ายพระราชลัญจกร ไปจากประเทศคืนนี้

หากพวกท่านไม่ยื่นมือให้ความช่วยเหลือ

พวกเราก็คงไม่มีโอกาสอีกแล้ว

อาจารย์

เราจะนิ่งดูดายไม่ได้นะขอรับ

อาจารย์

เราอย่าไปข้องเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย

ศิษย์พี่ใหญ่

พระราชลัญจกรเป็นของพวกเราชาวจีน

จะให้พวกเขาขโมยไปไม่ได้นะ

ถูกต้อง

เจ้าจะไปรู้อะไร

อาจารย์

ข้าว่าเรื่องนี้แปลกพิกล

จะเชื่อคำพูดของนางทั้งหมดไม่ได้

หัวหน้า ข้าไม่เคยเจอพวกเขา

มาถึงก็จะให้พวกเขาไปถวายชีวิต

พวกเขาจะเชื่อข้าหรือ

จื้อชิง

เจ้าคิดว่าพวกเราควรไปหรือไม่

นี่เป็นสิ่งของของจีน

ก็ต้องเก็บไว้ที่จีนสิ

ไป

ห้ามไปไหนทั้งนั้น ห้ามไป

ศิษย์พี่ใหญ่

ข้ารู้ว่าท่านสึกออกไปแล้ว

ท่านยังมีแม่นางที่คิดจะแต่งงานด้วย

ท่านขี้ขลาด ท่านไม่กล้าไป

แต่พวกเราจะต้องไป

บทบัญญัติของวัดเส้าหลินใต้

ปกป้องชาติก็เป็นหน้าที่ของพวกเรา

ทำไมเจ้าหัวรั้นเช่นนี้

เกี่ยวอะไรกับขี้ขลาด

เกี่ยวอะไรกับการลาสิกขากัน

ความหมายของข้าคือ

พวกเราไม่รู้เส้นสนกลในของพวกเขาเลย

จะวู่วามไม่ได้เด็ดขาด

ข้ารู้

เรือจะแล่นผ่านเขาอวิ๋นเหมิงคืนนี้ยามจื่อ

ที่นั่นเป็นแหล่งกบดานที่ดีที่สุด

ยามจื่อ

ใกล้จะถึงเวลานั้นแล้ว

รีบไป

รีบไปอะไรอีก

พวกเขาจะต้องมีกองทหารรอพร้อมอยู่แล้วแน่

แค่พวกเราไม่กี่คน

ไม่เท่ากับไปรนหาที่ตายเรอะ

อาจารย์เขียนจดหมาย ถึงอาจารย์อาฮุ่ยเหวินตั้งเยอะ

เขาอาจจะพานักรบหลวงจีนจากวัดเส้าหลินใต้

มาเป็นกำลังเสริมให้พวกเราก็ได้

จดหมายใช่หรือไม่

ดูซะ

อยู่ที่นี่ทั้งหมด

บ้านเมืองเกิดภัยสงคราม

จะให้ไปส่งที่ไหน

ไม่ได้ส่งไปสักฉบับเลยหรือ

ก็มีส่งไปฉบับหนึ่งนะ

ข้าบอกแล้วอย่างไรล่ะ

อาจารย์ฮุ่ยเหวินอาจจะได้รับจดหมายฉบับนั้น

แต่เหมือนกับข้า ลาสิกขาออกมาแล้ว

เขาไม่มาแล้ว อย่าหวังลม ๆ แล้ง ๆ อีกเลย

เชื่อไม่ได้สักนิด

จื้อจาง

ประสกเติ้ง

ขอเจ้าอย่าได้กล่าวเช่นนี้

พวกเราคนวัดเส้าหลินใต้

ไม่เคยละทิ้งศรัทธาของตัวเอง

ไม่ว่าเบื้องหน้าจะเกิดอะไรขึ้น

ไม่ว่าฮุ่ยเหวินจะมาหรือไม่

พวกเราก็จะไป

จื้อคงกล่าวถูกต้อง

นี่เป็นหน้าที่ของพวกเรา

อาจารย์

ข้าไม่ตกนรก ใครจะตกนรก

อาจารย์

อาจารย์

จื้อชิง

ขอรับ

เจ้าไม่มีวรยุทธ เจ้าไปอยู่เป็นแนวรับกับจื้อเหวิน

แม่นาง เจ้าช่วยพูดให้ฟังอย่างละเอียดหน่อย

ถึงสถานการณ์ทางนั้น

เป็นอย่างนี้

เขาอวิ๋นเหมิงมีหมอกลงหนา

กระแสน้ำไหลเชี่ยว

คืนนี้ตอนที่พวกเราซุ่มโจมตีอยู่ที่นั่น

จื้อชิง

เจ้าทำอะไรน่ะ

ขอพรให้คืนนี้ราบรื่นนะสิ

อามิตตาพุทธ อามิตตาพุทธ

ท่านไต้ซือ พวกเราพูดกันต่อเถอะ

คืนนี้ตอนที่พวกเราซุ่มโจมตีอยู่ที่นั่น

ท่านนายพลวิลเลี่ยม

ขนส่งสิ่งของล้ำค่าเช่นนี้

ท่านมาใช้เรือสินค้าได้ยังไง

เจ้าโง่

ทำเรื่องชั่วช้าแบบนี้

ต้องทำให้เอิกเกริกหรือไง

นับจากนี้ไปต้องเจียมเนื้อเจียมตัว

ครับ

พันเอกสตีฟ

ผมได้ยินว่าแถวนี้มีโจรสลัดชุกชุม

ท่านนายพลวิลเลี่ยม

ขอท่านวางใจ

กระผมฆ่าพวกเขาตายหมดแล้ว

ท่านจะนำส่งพระราชลัญจกร

ถึงมือพระราชาอย่างราบรื่นแน่นอน

พันเอกสตีฟ

คุณเองก็จะได้รับรางวัล จากพระราชาของเราเช่นกัน

ขอพระเจ้าอวยพรแด่พระราชา

ขอพระองค์มีอายุยืนนาน

เกิดอะไรขึ้น

ทำอะไร เจ้าคนทรยศ

ขอโทษด้วย พระราชาให้เงินเดือนน้อยไปหน่อย

เจ้าคนทรยศ

พระเจ้าจะต้องลงโทษคนทรยศอย่างแก

เดินเร็ว ๆ

พวกเราชนะแล้ว

พระราชลัญจกร

ข้าได้ตราประทับพระราชลัญจกรมาแล้ว

ขอท่านมีอายุหมื่นปี หมื่นปี หมื่นหมื่นปี

ขอท่านมีอายุหมื่นปี หมื่นปี หมื่นหมื่นปี

หัวหน้า

ท้ายเรือถูกตาข่ายดักไว้แล้ว

หลวงจีนโง่ ข้ากำลังจะไปคิดบัญชีกับเจ้าอยู่พอดี

เจ้ากลับรนหาที่มาเอง

ประสก ตราประทับในมือเจ้า เป็นสมบัติของแผ่นดิน

ห้ามเอาไปโดยพลการ

ถ้าข้าไม่ให้เล่า

ศิษย์วัดเส้าหลินใต้

ขอรับ

ปกป้องแผ่นดิน

ฆ่าหลวงจีนพวกนั้นให้หมด

ฆ่ามัน

อย่าให้เหลือสักคนเดียว

ไม่ต้องสู้กันแล้ว

จื้อชิง ทำได้ดีมาก

เปิดตาดูให้ชัด ๆ

ดูว่าเขาเป็นใคร

ผีหลอก

- หัวหน้า - เขายังไม่ตาย

อาจารย์ ทำไมพวกเขาถึงเรียกว่าหัวหน้าล่ะ

อาจารย์ เรื่องเป็นมาอย่างไรกันแน่

ไช่เหยียน

เจ้ายังไม่ตายจริง ๆ

เหล่าสหาย

พระราชลัญจกรอยู่ในมือข้าแล้ว

ข้ายังคงเป็นหัวหน้าพวกเจ้า

ท่านหัวหน้า

ขอโทษด้วย

ที่อยู่ในมือคุณเป็นของปลอม

ของแท้อยู่ตรงนี้

ของก๊อปอันนั้นคุณภาพดีมาก

คนทั่วไปไม่มีทางดูออก

เจ้าติดกับดักแล้ว

เหล่าสหาย

ขอรับ

ข้าคือหัวหน้าเพียงคนเดียวของพวกเจ้า

หากอยากร่ำรวยไปกับข้า

ก็ฆ่าหลวงจีนนั่นทิ้งซะ

ฆ่า

พระราชลัญจกร

เป็นของข้า

เป็นของข้า

อาจารย์

อาจารย์ รีบลงเรือ

ไป ไปสิ

อาจารย์ รีบลงเรือสิ

รีบไป

อย่าให้พวกมันหนีไปได้

เร็ว

จับพวกมันไว้

มายก๊อด

ออกเรือ

พระราชลัญจกรของข้า

เจ้าโง่ เจ้าพวกโง่เอ๊ย

ยังดีที่พวกเขาไม่ได้ตามมา

จื้อชิง

เจ้าคิดจะทำอะไร

พวกนั้นเรียกเจ้าว่าหัวหน้า

เจ้าเป็นใครกันแน่

เจ้าไม่ต้องมายุ่ง

พวกเจ้าเป็นพวกเดียวกัน

จื้อคง

อาจารย์

เขาไม่ได้เสียความทรงจำ เขาคอยหลอกใช้พวกเรามาตลอด

วันนี้ ข้าจะจัดการเขา

จื้อคง

ท่านไม่ต้องมายุ่ง

- อาจารย์ - อาจารย์ อาจารย์

เลือด

อาจารย์

ข้ารู้แต่แรกแล้ว

ว่าเขาเป็นโจรสลัด

ดังนั้นจะเรียกว่าหลอกไม่ได้

พวกเจ้าอย่าให้จื้อชิงต้องลำบากใจ

หลวงจีนเฒ่า

ในเมื่อท่านรู้แต่แรก

ทำไมถึงยังยอมให้ข้าหลอกใช้

นับแต่ครั้งแรกที่เห็นเจ้า

ข้าก็รู้สึกว่า

พวกเรามีชะตาต่อกัน

เมื่อก่อนเจ้าเป็นโจรสลัด

ไม่ได้หมายความว่าต่อไปก็จะเป็นโจรสลัด

ท่านยังคิดจะเปลี่ยนแปลงโจรสลัด

ขลาดเขลา

ข้าเองก็เคยกลัว

เคยลังเล

แต่ในท้ายที่สุด

เพราะจิตใจที่ดีของประสก

ทำให้ข้าเปลี่ยนความคิด

เหลวไหล

ข้าไม่เคยมีจิตใจดีสักนิด

ข้าหลอกใช้พวกเจ้า

เพื่อให้ได้พระราชลัญจกรมา

พระราชลัญจกรนั่นก็คือสมบัติชาติของเรา

ไม่ว่าแรงจูงใจเจ้าจะเป็นอะไร

ครั้งนี้ เจ้าก็ได้กระทำความดีแล้ว

ไม่ใช่

ข้าทำเพื่อตัวข้าเอง

เพื่ออำนาจมากมายมหาศาล

เพื่อชื่อเสียงเกียรติยศ

เจ้าหวาดกลัวสิ่งชั่วร้าย

จึงเลือกจะปิดบัง

เจ้ากลัวจะถูกคนรังแก

จึงต้องทำให้ตัวเองแข็งแกร่ง

ข้าไช่เหยียน

ไม่เคยกลัวใครหน้าไหนทั้งนั้น

จื้อชิง

ช่วงเวลาที่ได้ใช้ชีวิตกับเจ้านี้

ข้าได้ค้นพบจิตใจที่ดีงามภายในใจเจ้า

เจ้าน่ะ

เข้าใจผิดว่าความดีคือความอ่อนแอ

เจ้ากลัว

คนอื่นจะอ่านเจ้าออก

เจ้ากลัวจะถูกคนอื่นรังแก

เจ้าถึงต้องเสแสร้ง

แกล้งเป็นคนชั่ว

ปล่อยข้านะ

ปล่อยข้า

สามีเจ้าตายไปแล้ว

ปล่อยข้านะ

[ไช่เหยียนตอนเด็ก]

เจ้ารู้หรือไม่

ทำไมเจ้าถึงพ่ายแพ้ให้สวีเจา

นั่นเพราะเนื้อแท้ของเจ้าไม่ใช่คนเลว

ท่านไม่ต้องพูดแล้ว

ข้าก็คือโจรสลัด

คนที่ชั่วช้าเลวทราม

หากไม่บรรลุเป้าหมายก็จะไม่ยอมรามือ

ความคิดหนึ่งเป็นพระ

ความคิดหนึ่งเป็นมาร

เจ้าจะเป็นมาร

หรือเป็นท้าวจตุโลกบาลก็ได้

นับตั้งแต่วินาที

ที่เส้นผมเจ้าตกลงบนพื้นวัดเส้าหลินใต้

เจ้าก็ได้เริ่มต้นใหม่แล้ว

จื้อชิง

เจ้าต้องเชื่อในคุณความดี

เชื่อในความยุติธรรม

ศิษย์วัดเส้าหลินใต้

ขอรับ

ชีวิตข้ามาถึงจุดจบ

การบำเพ็ญเพียรครบถ้วนสมบูรณ์

เรื่องที่ต้องทำก็ทำหมดแล้ว

จะไม่เข้าสู่วัฎจักรเวียนว่ายตายเกิดอีก

หลังจากข้าตาย

ให้จื้อคงเป็นเจ้าอาวาส

พวกเจ้าจะต้องยืนหยัดในศรัทธาของตัวเอง

วัดเส้าหลินใต้

ต้องการพวกเจ้า

คอยส่งเสริมทำนุบำรุง

- อาจารย์ - อาจารย์ อาจารย์

(ประสก)

(ข้าว่าเจ้า)

(มีชะตาเป็นภิกษุสงฆ์มาก)

เจ้ามาเข้าสู่ใต้ร่มกาสาวพัสตร์

เป็นศิษย์ของวัดเส้าหลินใต้

เป็นอย่างไร

อาจารย์ ท่านพูดลึกเกินไปแล้ว

ข้าจะไปฟังเข้าใจได้อย่างไรกัน

จื้อชิง ข้าหวังว่าเจ้า จะเข้าใจคำพูดข้าได้ในเร็ววัน

อาจารย์

อาจารย์

ชางเยว่

หัวหน้า

ข้าได้รับบาดเจ็บ

ข้ากลัวว่า

ข้าจะติดตามท่านไปไม่ได้อีกแล้ว

ท่านไต้ซือกล่าวถูกต้อง

ท่านเป็นคนดี

ข้าติดตามท่านมาหลายปี

ท่านใช้ชีวิตไม่เหมือนโจรสลัดสักนิด

นี่คือ

สร้อยเขี้ยวฉลามที่ท่านมอบให้ข้า

ตอนนี้ข้าขอมอบให้ท่าน

คุ้มครองให้ท่านปลอดภัย

ไช่เหยียน

อันที่จริง ท่านโกนศีรษะ

ก็น่ารักดีนะ

ข้าไม่ใช่คนดี

ข้าไม่ใช่คนดี

ข้าไม่ใช่

เร็ว

ไป

หัวหน้า

ไม่มีอะไรเลย

ไสหัวไป

ฟังข้าให้ดี

ต่อให้ต้องขุดพื้นดินลึกสามฉื่อ

ก็ต้องหาหลวงจีนพวกนั้นออกมาให้ได้

ขอรับ

แล้วก็

ไปจับผู้หญิงและเด็ก ในหมู่บ้านเชิงเขากลับมาให้ข้า

ภายในสามวัน

ถ้าหาหลวงจีนพวกนั้นไม่เจอ

ก็ฆ่าผู้หญิงและเด็กพวกนั้นทิ้ง

ขอรับ

จิตใจเมตตากรุณา

ข้าจะดูสิว่าพวกเจ้าจะช่วยหรือไม่ช่วย

[หลุมชางเยว่ น้องสาวผู้ล่วงลับ]

เสี่ยวหาน

เสี่ยวหาน เจ้าเป็นอะไรไป

พี่ชาย

พวกเขาจับตัวท่านย่าไป

แล้วยังมีเด็กเล็ก ๆ มากมาย

พวกเขาที่เจ้าว่า

คือโจรสลัดใช่หรือไม่

อือ

เสี่ยวฮวาล่ะ

เสี่ยวฮวาเป็นอย่างไร

พี่เสี่ยวฮวาก็ถูกพวกเขาจับตัวไป

บัดซบ

ไม่ต้องร้อนใจไป

ตอนนี้เสี่ยวฮวาจะยังไม่เป็นอะไร

สิ่งที่พวกมันต้องการ

คือสิ่งนี้

เจ้าปล่อยวางได้หรือ

ไช่เหยียนปล่อยวางไม่ได้

แต่ข้าปล่อยวางได้

ศิษย์วัดเส้าหลินใต้

ขอรับ

ปกป้องชาติ รักษาแผ่นดิน

ปล่อยพวกเราไปเถอะ

ขอร้องละ

ขอให้คนอื่นช่วยไม่สู้ช่วยตัวเอง

พวกเจ้ารีบไปตามหาหลวงจีนพวกนั้น

หัวหน้าของเรา

เป็นคนเหี้ยมโหดอำมหิต

ถ้าพวกเจ้าหาไม่เจอ

เขาจะเผาคนในครอบครัวพวกเจ้าจริง ๆ

ครบกำหนดสามวันแล้ว ข้าพูดคำไหนคำนั้น

พ่อเจ้าประคุณ

ในที่สุดก็มาเสียที

เจ้าจะเป็นหลวงจีนจริง ๆ เรอะ

ไช่เหยียนได้ตายไปแล้ว

ฉายาธรรมของข้าคือจื้อชิง

ประสกกลับใจคือฟากฝั่ง

คำพูดนี้ออกมาจากปากของเจ้า

ฟังแล้วระคายหูชะมัด

ไม่ต้องพูดไร้สาระแล้ว

เอาพระราชลัญจกรมาด้วยหรือไม่

ปล่อยคนก่อน

ยังกล้ามาเสนอเงื่อนไขกับข้า

อย่า ๆ

มีอะไรค่อยพูดค่อยจากัน

ถึงจะแหว่งไปมุมหนึ่ง แต่ก็ยังเป็นพระราชลัญจกร

ถ้าแหว่งไปอีกมุมหนึ่ง

ก็จะไร้ราคาแล้ว

ไช่เหยียน เจ้านำมาแลกด้วยตัวเอง

ส่งของแล้ว ถึงจะปล่อยคน

ข้ารู้จักนิสัยสวีเจาดีที่สุด

ต่อให้ส่งพระราชลัญจกรให้

เขาก็จะฆ่าทุกคนทิ้ง

เช่นนั้นจะทำอย่างไร

เราต้องบีบให้เขาแลกเปลี่ยน

ข้าไปเอง

จะต้องเป็นข้าไป

เพราะถ้าข้าไม่ตาย

เขาจะไม่มีวันเป็นสุข

ถ้าเช่นนั้นเรา

ก็เอาของปลอมนี้ไปแลก

วินาทีที่เขาปล่อยชาวบ้านออกมา

ข้าจะหักปืนกลของพวกมันทิ้ง

ใช่

พอไม่มีปืนกลแล้ว

พวกเราก็จะลุยเข้าไปได้

ไม่ได้

ปืนกลยิงได้ไกลอย่างน้อยห้าสิบก้าว

ภูษาเหล็กก็กันกระสุนไม่ได้

ก็สู้ตายสิ

หากพวกเราหักปืนกลพวกมันได้

ก็จะมีกำลังเสริมปรากฎ

รีบมาทางนี้

ท่านแม่

รีบมาเร็ว

เสี่ยวฮวา เร็ว

ยังจะรออะไร

ระเบิด

ลุย

เจ้าโง่

ตาย

ตายให้หมด

ไป

ศิษย์พี่

ศิษย์พี่ใหญ่

เร็ว

หลวงจีนเทวดาเส้าหลิน

ลุย

เติ้งฉุนฉาย

เติ้งฉุนฉาย

เสี่ยวฮวา

ครบแล้ว

ข้ามีครบแล้ว

สาม สามสิบเหรียญต่างชาติ

ครบ ครบแล้ว

เติ้งฉุนฉาย

พี่ชาย ซื้อลูกอมหน่อยเถอะ

ของต่างชาติอร่อยมากนะ

ซื้อให้เด็กก็ได้นะ

เสี่ยวฮวา

ทำข้าตกใจหมดเลย

เป็นอะไรไป

ทำไมทำหน้าเศร้าแบบนี้

ลูกอมข้าออกจะอร่อย ทำไมไม่มีคนซื้อเลย

ลูกอมเจ้าดูเป็นของนอกมาก

พวกเขาไม่รู้เรื่อง

เอาไว้พอพวกเขาได้กิน

การค้าของเจ้าก็จะดีขึ้นเอง

ไม่ต้องมาปลอบใจข้าเลย

เสี่ยวฮวา

ไม่อย่างนั้น เจ้าอย่าลำบากอีกเลย

ข้าเลี้ยงเจ้าเอง

อาจารย์อาฮุ่ยเหวิน

อาจารย์อา

ขวางพวกมันไว้

อย่าตีข้า อย่าตีข้า

ไป

ไม่ต้องตามแล้ว ปล่อยเขาไปเถอะ

เพราะอะไร

กงเกวียนกำเกวียน ทุกสิ่งย่อมมีชะตากรรมของมัน

จื้อชิง เจ้าเหมือนภิกษุสงฆ์เข้าไปทุกทีแล้ว

อามิตตาพุทธ

อามิตตาพุทธ

ข้าก็ยังมาช้าไปอยู่ดี

ถ้าอาจารย์รู้ว่าท่านมา เขาจะต้องดีใจมากแน่

สุดยอดหลวงจีนเส้าหลิน

จื้อชิง

ฝนตกหนักเช่นนี้ ไยถึงพาพวกเรามาดูทะเลล่ะ

สิ่งนี้ควรจัดการเช่นไร

ของสิ่งนี้มาจากเจ้า

เจ้าก็ควรเป็นคนตัดสินใจ

ศิษย์พี่เล็ก

เจ้าว่าอย่างไร

หินก้อนนี้มีอะไรดีกัน

กินไม่ได้ ดื่มก็ไม่ได้

นับแต่อดีต

ก็เพราะของสิ่งนี้

ทำให้หลายชีวิตต้องล้มตาย

เจ้าทำอะไรน่ะ โยนทิ้งไปเสียแล้ว

จื้อชิง เจ้าเหมือนภิกษุสงฆ์ขึ้นอีกแล้วนะ

อาจารย์บอกว่ามันควรอยู่ที่ประเทศจีน

เช่นนั้นก็ให้มันอยู่ที่นี่เถอะ

อามิตตาพุทธ

อามิตตาพุทธ

ท่านนายพลโอเว่น

ทั้งหมดเป็นเพราะเขา

เขาฆ่านายพลวิลเลี่ยม

ขโมยพระราชลัญจกร

จัดการเขาซะ

นายพลโอเว่น

ท่านจะทำอะไร

ไม่นะ

เขาต่างหากที่เป็นคนหลอกผม

ไม่ใช่ผม

[วัดเส้าหลินใต้]

จื้อชิง

ขอรับ

ชีวิตนี้ไม่ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต เจ้าจะถือศีลนี้ได้หรือไม่

ข้าถือศีลได้

อามิตตาพุทธ

ชีวิตนี้ไม่ลักทรัพย์ เจ้าจะถือศีลนี้ได้หรือไม่

ข้าถือศีลได้

ชีวิตนี้ไม่ประพฤติผิดในกาม เจ้าจะถือศีลนี้ได้หรือไม่

ข้าถือศีลได้

จื้อชิง

ข้าหวังว่าเจ้าจะเป็นท้าวจตุโลกบาล

ที่วัดเส้าหลินใต้

อามิตตาพุทธ

อามิตตาพุทธ

อามิตตาพุทธ

อามิตตาพุทธ

นับแต่นั้นมา ที่แห่งนี้ก็ไม่ปรากฏโจรสลัดอีก

เพราะพวกเขารู้ว่าที่วัดเส้าหลินใต้ มีท้าวจตุโลกบาล

คอยปกปักษ์รักษา

♪ดินแดนแห่งพรสามประการเริ่มต้นราชวงศ์ถัง♪

♪บัวเก้าดอกผลิบานบนภูเขาซงซาน♪

♪ท่ามกลางดอกบัวผลิบาน♪

♪มีวัดเส้าหลินใต้พันปีตั้งตระหง่าน♪

♪เบื้องหน้ายอดเขาอู๋เหล่าใต้หุบเขาหมีเล่อ♪

♪โอบล้อมด้วยสายน้ำแห่งเส้าหลิน♪

♪จารึกรอยเท้าแห่งธรรมของเหล่าอาจารย์♪

♪เมื่อโชคชะตามาบรรจบกัน♪

♪วันเวลาไม่อาจบดบังรัศมีของเขาได้♪

♪ไม่ลืมความตั้งใจแรก ฟื้นฟูศาสนา♪

♪ลูกหลานเส้าหลินสืบทอดรุ่นต่อรุ่น♪

♪เป็นผู้ตื่นเสมอ ทำนุบำรุงศาสนา♪

♪ให้ไฟแห่งเส้าหลินเผาไหม้สืบต่อไป♪

♪ดินแดนแห่งพรสามประการ ซากปรักหักพังของซ่งเหนือ♪

♪บัวดอกหนึ่งผลิบานอยู่บนยอดเขา♪

♪ท่ามกลางดอกบัวผลิบานนั้น♪

♪มีวัดเส้าหลินใต้พันปีตั้งตระหง่าน♪