Original subtitles

ΠΑΡΟΝ/ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΤΗΣ ΧΡΟΝΟΥ

ΠΑΡΟΝ/ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΤΗΣ ΧΡΟΝΟΥ

ΠΑΡΟΝ/ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΤΗΣ ΧΡΟΝΟΥ

Δεν ήθελα να σε ξυπνήσω.

Τα λέμε αργότερα.

Δεν ήξερα ότι είναι τόσο άσχημα. Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα.

Δεν ήξερα ότι είναι τόσο άσχημα. Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα.

-Δεν μπορείς να φύγεις. -Δεν μπορώ να κάνω τίποτα.

Δεν έχεις ιδέα πώς θα είναι η ζωή σου χωρίς τη Μαρία...

Έφερα μερικά τσούρος.

Κάθισε.

-Άσ' το αυτό. -Δεν με πειράζει.

Είναι σπασμένο. Σου το έχω πει χίλιες φορές.

Είναι σπασμένο. Σου το έχω πει χίλιες φορές.

Πήρα ρεπό σήμερα.

Πήρα ρεπό σήμερα.

Ας κάνουμε κάτι.

Τι κοιτάς, Χαβιέρ; Γιατί με κοιτάς τόσο πολύ σήμερα;

Τι κάνεις εδώ; Δεν έχεις πολλές δουλειές;

Αμάντα, Θεθίλια... Σου πάει να σε λένε Ελβίρα.

Αμάντα, Θεθίλια... Σου πάει να σε λένε Ελβίρα.

-Σίγουρα σε λένε Ελβίρα. -Αφού το λες εσύ...

Ελβίρα, είναι ένα ωραίο κλαμπ εδώ κοντά. Καλή μουσική και ποτά.

Ελβίρα, είναι ένα ωραίο κλαμπ εδώ κοντά. Καλή μουσική και ποτά.

-Τι είπε; Καλά ποτά; -Έτσι είπε.

"Εστεφανία", έχει χάλια ποτά. Πονοκέφαλος όλο το Σαββατοκύριακο.

"Εστεφανία", έχει χάλια ποτά. Πονοκέφαλος όλο το Σαββατοκύριακο.

Μη δίνεις σημασία στον φίλο μου, "Καρολίνα". Θα έρθεις, έτσι;

-Έλα μαζί μας. -Έλα, πράσινα μάτια.

-Έλα μαζί μας. -Έλα, πράσινα μάτια.

Πράσινα, πανέμορφα μάτια, Σοφία.

-Έλα, για ένα ποτό μόνο. -Να κατεβώ για ένα ποτό μόνο;

-Πιες όσα θέλεις. -Έλα.

-Πιες όσα θέλεις. -Έλα.

-Όσα θέλω; Είστε σίγουροι; -Φυσικά, κερνάει ο φίλος μου.

-Όσα θέλω; Είστε σίγουροι; -Φυσικά, κερνάει ο φίλος μου.

-Όσα θέλω; -Ναι. Έλα.

-Θέλεις; -Όχι, ευχαριστώ.

-Θέλεις; -Όχι, ευχαριστώ.

Να πάρει! Γαμώτο!

-Τι είναι αυτό, ρε φίλε; -Γαμώτο, αηδία!

-Πάτησέ το! Κλώτσα το! -Με το δάχτυλο, σαν τον Ρομάριο!

-Πάτησέ το! Κλώτσα το! -Με το δάχτυλο, σαν τον Ρομάριο!

Άσ' το σε μένα! Κάνεις σαν τον Προσινέτσκι!

-Σουτάρει και... -Όχι, όχι!

Γκολ!

-Χαζοί είστε; -Μην το αγγίξεις!

-Χαζοί είστε; -Μην το αγγίξεις!

Έλα εδώ, καλό μου.

Μη φοβάστε αυτά τα ζωάκια.

Μη φοβάστε αυτά τα ζωάκια.

-Είναι δικό μου! -Τι;

Είναι δικό μου.

-Τελείως τρελός, έτσι; -Ελάτε, κατεβαίνουμε στην επόμενη.

-Τελείως τρελός, έτσι; -Ελάτε, κατεβαίνουμε στην επόμενη.

-Πάμε. -Πηγαίνετε, εγώ θα μείνω εδώ.

Κόφ' το τώρα. Έλα.

-Άσ' την. Κι αυτή τρελή είναι. -Πάμε.

-Άσ' την. Κι αυτή τρελή είναι. -Πάμε.

Δεν θα σκάσει ο αρουραίος εκεί μέσα;

Δεν θα σκάσει ο αρουραίος εκεί μέσα;

-Δεν μπορεί να αναπνεύσει. -Και βέβαια μπορεί.

Το ζώο δεν μπορεί ν' αναπνεύσει. Το σακίδιό σου είναι κλειστό.

Το ζώο δεν μπορεί ν' αναπνεύσει. Το σακίδιό σου είναι κλειστό.

-Αναπνέει. Εδώ δεν κατέβαινες; -Ναι.

Κι εσύ πώς το ξέρεις;

Κι εσύ πώς το ξέρεις;

Εδώ κατεβαίνεις. Όχι κάθε μέρα. Μόνο κάθε Παρασκευή και Σάββατο.

Όταν σχολάς από το κλαμπ.

-Με παρακολουθείς; -Όχι, παίρνουμε το ίδιο λεωφορείο.

Εγώ δεν σε έχω δει ποτέ.

Επειδή δεν βλέπεις μακριά. Έχεις μυωπία.

Φυσικά, μία κοπέλα με μυωπία είναι το τέλειο θύμα για έναν περίεργο τύπο.

Δεν είμαι περίεργος.

-Τόσο πολύ φαίνεται; -Ποιο;

-Ότι έχω μυωπία. -Ναι.

Γαμώτο.

Έχω γυαλιά, αλλά, όταν τα φοράω, φαίνονται μικρά τα μάτια μου.

Κι είναι το μόνο όμορφο πράγμα πάνω μου. Τα πράσινα μάτια μου.

Κι είναι το μόνο όμορφο πράγμα πάνω μου. Τα πράσινα μάτια μου.

-Δεν είναι πράσινα. -Αλήθεια;

Δεν είναι πράσινα.

-Πώς δεν είναι; -Δεν είναι πράσινα.

Είναι κίτρινα στο κέντρο και μπλε προς τα έξω.

Είναι κίτρινα στο κέντρο και μπλε προς τα έξω.

Το χρώμα αλλάζει, σαν το ακτινίδιο, όταν το κόβεις στη μέση.

Έχεις και πολύ μικρές κουκίδες, όπως το ακτινίδιο.

Έχεις και πολύ μικρές κουκίδες, όπως το ακτινίδιο.

Πέντε στο δεξί μάτι και τρεις στο αριστερό.

Αλλά μην ανησυχείς. Κάνε εξετάσεις.

Αλλά μην ανησυχείς. Κάνε εξετάσεις.

Αλλά σίγουρα είναι απλώς λίγη παραπάνω μελανίνη.

-Είσαι περίεργος. -Δεν είμαι.

-Είσαι περίεργος. -Δεν είμαι.

-Ναι. -Όχι.

Φτάσαμε στο τέρμα, παιδιά. Πρέπει να κατεβείτε.

Να περάσω;

Ε! Σταμάτα!

Ε! Σταμάτα!

Περίμενε! Περίμενε!

Περίμενε! Περίμενε!

Τι βάζεις εδώ;

-Κρέμες. -Ναι, αλλά τι κρέμες;

-Κρέμες. -Ναι, αλλά τι κρέμες;

Δεν ξέρω, μου τις αγοράζει η μάνα μου.

Πες στη μάνα σου ότι οι κρέμες δεν κάνουν τίποτα.

Μόνο το θαλασσινό νερό. Το ιώδιο έχει θεραπευτικές ιδιότητες.

Σοβαρά. Έχεις δει ποτέ άρρωστο ψάρι;

Σοβαρά. Έχεις δει ποτέ άρρωστο ψάρι;

-Κάνεις πλάκα, έτσι; -Σοβαρά. Όλοι το ξέρουν αυτό.

Ή τα πιάνουμε ή τα τρώνε μεγαλύτερα ψάρια.

Προσπάθησε να θυμηθείς εάν έξυσες ποτέ πληγή στη θάλασσα.

Δεν έχω πάει ποτέ στη θάλασσα.

Δεν έχω πάει ποτέ στη θάλασσα.

-Ναι, καλά. -Δεν έχω πάει.

Μοιάζεις πολύ με τον Τριγκόριν...

Μοιάζεις πολύ με τον Τριγκόριν...

...από τον "Γλάρο" του Τσέχοφ.

Έχω οντισιόν σε λίγες μέρες. Παίζω τη Νίνα.

Έχω οντισιόν σε λίγες μέρες. Παίζω τη Νίνα.

Η Νίνα είναι τρελά ερωτευμένη με τον Τριγκόριν.

Ο Τριγκόριν είναι συγγραφέας και δεν της δίνει σημασία.

Είναι αφοσιωμένος στη δουλειά του.

Είναι αφοσιωμένος στη δουλειά του.

Όλη μέρα, γράφει σημειώσεις στο τετραδιάκι του, όπως εσύ.

-Εγώ δεν είμαι συγγραφέας. -Και τι είσαι;

Νομίζω ότι αυτό είναι κάπως ανισόρροπο.

Φυσικά, αφού είσαι περίεργος και με κατασκοπεύεις στο λεωφορείο.

Απλώς παίρνουμε το ίδιο λεωφορείο.

Απλώς παίρνουμε το ίδιο λεωφορείο.

Κι από πότε συμβαίνει αυτό;

Έλα τώρα... Τι ξέρεις για μένα;

Είσαι ηθοποιός. Κινείς τα χείλη σου όταν διαβάζεις για να μάθεις το κείμενο.

Είσαι ηθοποιός. Κινείς τα χείλη σου όταν διαβάζεις για να μάθεις το κείμενο.

Και πάντα μπαίνεις στο λεωφορείο με το αριστερό πόδι.

Έχεις πλατυποδία με υπτιασμό και χαλάς τη μέσα πλευρά στις σόλες.

Τα χείλη σου είναι πάντα σκασμένα. Έχεις ένα βούτυρο-κακάο στο σακίδιο.

Τα χείλη σου είναι πάντα σκασμένα. Έχεις ένα βούτυρο-κακάο στο σακίδιο.

Και καραμέλες ευκαλύπτου για δροσερή αναπνοή και οδοντόβουρτσα.

Και "σπας" τα δάχτυλά σου.

Και "σπας" τα δάχτυλά σου.

Αυτό.

Τι θα συμβεί αν δεν πατήσεις στο λευκό;

Τι θα συμβεί αν δεν πατήσεις στο λευκό;

Πέφτεις στο κενό;

Σίγουρα είσαι Παρθένος.

Εγώ είμαι Ιχθύς. Ονειροπόλα, συναισθηματική.

Νομίζω ότι εσύ είσαι Παρθένος, γιατί είσαι εσωστρεφής, αναλυτικός.

Νομίζω ότι εσύ είσαι Παρθένος, γιατί είσαι εσωστρεφής, αναλυτικός.

-Είσαι, έτσι δεν είναι; -Ναι.

Το ήξερα.

Θα 'πρεπε να ξέρεις ότι Ιχθύς και Παρθένος είναι απέναντι ζώδια.

Θα 'πρεπε να ξέρεις ότι Ιχθύς και Παρθένος είναι απέναντι ζώδια.

-Και συμπληρώνουμε ο ένας τον άλλον. -Ποιος το λέει αυτό;

-Και συμπληρώνουμε ο ένας τον άλλον. -Ποιος το λέει αυτό;

-Τα αστέρια. -Τα αστέρια δεν το λένε αυτό.

Τα περισσότερα αστέρια που βλέπεις έχουν πεθάνει.

Τα περισσότερα αστέρια που βλέπεις έχουν πεθάνει.

Όταν ήμουν μικρή, μου άρεσε να κοιτάζω τα αστέρια τη νύχτα.

Έτσι κι αλλιώς, στα μέρη μου, δεν έχεις να κάνεις και τίποτα άλλο.

Έτσι κι αλλιώς, στα μέρη μου, δεν έχεις να κάνεις και τίποτα άλλο.

Εκεί, έχει τέσσερα μικρά φωτάκια. Κι εδώ, τόσα πολλά...

Λες και κάθε μικρή κουκκίδα φωτός είναι μία ευκαιρία για να ζήσεις.

Λες και κάθε μικρή κουκκίδα φωτός είναι μία ευκαιρία για να ζήσεις.

Κάποιες φορές, αγχώνομαι, γιατί με κάνει και νιώθω...

Κάποιες φορές, αγχώνομαι, γιατί με κάνει και νιώθω...

...πως δεν θα προλάβω να τα χαρώ όλα.

-Συγκεντρώσου σε ένα μόνο. -Όχι.

Πρέπει να τα ζήσω όλα.

Πρέπει να τα ζήσω όλα.

Δεν το πιστεύω. Τόση βιασύνη πια;

-Μα το βλέπεις κάθε μέρα. -Κάθε μέρα;

Βλέπω την ανατολή και τη δύση του ηλίου κάθε μέρα.

Γιατί;

Με χαλαρώνει να ξέρω πως ακριβώς σε δέκα δευτερόλεπτα...

Με χαλαρώνει να ξέρω πως ακριβώς σε δέκα δευτερόλεπτα...

...θα βγει η πρώτη ακτίνα φωτός.

Έτσι γίνεται σήμερα, αύριο... Πάντα.

Πέντε...

Τέσσερα, τρία...

Δύο, ένα...

Δύο, ένα...

Ένα...

Ένα...

Κάνει κρύο, ε;

Ναι, κάνει.

Τι είναι αυτό; Η "γκαρσονιέρα" σου;

Τι είναι αυτό; Η "γκαρσονιέρα" σου;

Όλα αυτά; Σ' αφήνουν να τα έχεις εδώ;

Κανείς δεν ανεβαίνει. Η μαμά μου είναι η πρόεδρος των ενοίκων.

Δεν σ' αφήνουν να το έχεις στο σπίτι.

-Κι αυτά τα σκουπίδια; -Όχι σκουπίδια, καθοδικοί σωλήνες.

Αν μαζέψω αρκετούς, θα κατασκευάσω έναν επιταχυντή σωματιδίων.

Αν μαζέψω αρκετούς, θα κατασκευάσω έναν επιταχυντή σωματιδίων.

Και τι θα τον κάνεις τον επιταχυντή;

Δεν θα καταλάβεις. Μου το δίνεις αυτό;

Ξέρεις κάτι; Τα δικά σου μάτια δεν είναι σαν ακτινίδια.

Αλλά είναι όμορφα. Δεν σου ξεφεύγει τίποτα, περίεργε τύπε.

Αλλά είναι όμορφα. Δεν σου ξεφεύγει τίποτα, περίεργε τύπε.

-Μου το δίνεις; -Για να δούμε...

-Πόσες ελιές έχω; -Μία, στον λαιμό.

Μόνο αυτή βλέπεις.

Μόνο αυτή βλέπεις.

Μου το δίνεις;

-Πρέπει να... -Εντάξει, πάρ' το.

-Πρέπει να... -Εντάξει, πάρ' το.

-Λοιπόν... Τα λέμε. -Ναι, στο λεωφορείο.

Όχι, δεν νομίζω στο λεωφορείο.

Όχι, δεν νομίζω στο λεωφορείο.

Παραιτήθηκα απόψε. Είχα κουραστεί απ' τη δουλειά... Κάποια άλλη στιγμή.

-Δεν θα ζητήσεις το τηλέφωνό μου; -Ναι, φυσικά...

Ποιο είναι;

Ποιο είναι;

Δεν έχω. Ήθελα απλώς να ξέρω ότι το ήθελες. Αντίο, Τριγκόριν.

Δώσε μου μια μέρα.

-Δώσε μου μόνο μία μέρα. -Δεν μπορώ. Η διατριβή μου.

Αύριο, η διατριβή σου. Έλα, δώσε μου μια μέρα.

Αύριο, η διατριβή σου. Έλα, δώσε μου μια μέρα.

-Μέχρι το ηλιοβασίλεμα. Τι ώρα είναι; -Στις 9:09.

Μέχρι τις 9:09. Ούτε λεπτό περισσότερο ούτε λεπτό λιγότερο.

Μέχρι τις 9:09. Ούτε λεπτό περισσότερο ούτε λεπτό λιγότερο.

Όχι, δεν ξέρω...

Έλα, Τριγκόριν...

Έχεις μόνο λίγες ώρες ακόμη μαζί της.

Απόλαυσέ τες.

Μαρία... κοίτα.

Ο ΓΛΑΡΟΣ

Κι αν θυμηθούμε εκείνη τη μέρα;

Ας πάμε από λεωφορείο σε λεωφορείο, όπως εκείνη τη μέρα.

Ας πάμε από λεωφορείο σε λεωφορείο, όπως εκείνη τη μέρα.

-Μαρία σε λένε, λοιπόν; -Νίνα.

Ναι, αλλά στο πάσο σου γράφει ότι σε λένε Μαρία.

Ναι, αλλά τι σημαίνει ένα όνομα;

Ναι, αλλά τι σημαίνει ένα όνομα;

"Το ρόδο, μ' όποια άλλη λέξη κι αν το πουν, το ίδιο θα μοσχοβολά."

"Το ρόδο, μ' όποια άλλη λέξη κι αν το πουν, το ίδιο θα μοσχοβολά."

"Άσε το όνομά σου, και για αυτό το όνομα που μέλος σου δεν είναι..."

"...πάρε όλη εμένα."

Πριν τη Νίνα, έπαιζα την Ιουλιέτα.

Μυρίζει τσούρος, ε;

Μυρίζει τσούρος, ε;

Βήμα πρώτο.

Βήμα δεύτερο.

Βήμα δεύτερο.

Τρίτο: το πανάρουμε.

Βήμα τέταρτο.

Και βήμα πέμπτο.

Και βήμα πέμπτο.

Δεν είμαστε πια παιδιά, Χαβιέρ. Σοβαρά, μην επιμένεις.

Δεν είμαστε πια παιδιά, Χαβιέρ. Σοβαρά, μην επιμένεις.

Τι έχουμε να χάσουμε;

Πάμε.

Πάμε.

Το κράτησες.

ΤΡΕΞΕ, ΤΡΙΓΚΟ!

Δώσε μου μια μέρα.

Δώσε μου μια μέρα, Μαρία. Μόνο μια μέρα.

Δώσε μου μια μέρα, Μαρία. Μόνο μια μέρα.

Τι κάνεις, Χαβιέρ;

Πάρε αυτό. Φόρεσέ το.

Δεν θα βγω απ' το σπίτι.

Καλά...

Τότε, θα μείνουμε εδώ.

Τρέξε, Τρίγκο! Τρέξε!

Πού πάμε;

Ήθελες να δεις το ηλιοβασίλεμα. Θα πάμε όπου πω εγώ.

Ήθελες να δεις το ηλιοβασίλεμα. Θα πάμε όπου πω εγώ.

Αν γυρίσουμε αύριο, θα είναι δύο μέρες. Δεν γίνεται.

-Δώσε μου το πορτοφόλι σου! -Γιατί;

Συγγνώμη.

Είναι πάντα γεμάτα δαχτυλιές.

Είναι πάντα γεμάτα δαχτυλιές.

Απορώ πώς βλέπεις.

Ευχαριστώ.

Τι κάνεις, Χαβιέρ;

Τι κάνεις, Χαβιέρ;

Τι κάνεις;

Όλο αυτό είναι παράξενο. Πολύ παράξενο.

Όλο αυτό είναι παράξενο. Πολύ παράξενο.

Εσύ δεν κάνεις τέτοια. Τι συμβαίνει;

Τι συμβαίνει; Τι κάνουμε εδώ;

Τι συμβαίνει; Τι κάνουμε εδώ;

Θέλω απλώς να περάσουμε μαζί τη μέρα. Τίποτα άλλο.

Γιατί;

Εσύ θα γυρίσεις στο εργαστήριο αύριο.

Όλα θα παραμείνουν τα ίδια.

Ή όχι;

Όχι, δεν μπορεί! Χάλασε;

-Είναι η βαλβίδα EGR. -Ποια;

-Είναι η βαλβίδα EGR. -Ποια;

Η βαλβίδα ανακύκλωσης καυσαερίων. Έχει μπουκώσει...

Καλημέρα. Δυστυχώς, έχουμε βλάβη.

Πόσο θα μείνουμε εδώ;

Πόσο θα μείνουμε εδώ;

Δεν ξέρω. Στη θέση σας, θα έκανα υπομονή. Θα πάρει ώρα.

Δεν μπορούμε να μείνουμε εδώ. Δεν θα τη βγάλουμε.

Πάμε. Πάρε το τετράδιό σου, Τρίγκο.

Νίνα!

Νίνα, πού πας; Δεν έχει τίποτα εδώ.

Το ξέρω, αλλά δεν θα προλάβουμε αλλιώς. Σκατά!

Δεν έχει σημασία. Το ηλιοβασίλεμα είναι παντού το ίδιο.

Κοίτα... Πάψε, εντάξει;

Κοίτα... Πάψε, εντάξει;

Τι κάνεις; Δεν θα σταματήσουν.

Τι κάνεις; Δεν θα σταματήσουν.

-Γιατί δεν το κάνεις εσύ τότε; -Γιατί έτσι!

Δώσε μου την οδοντόβουρτσά σου.

-Γιατί; -Δώσε την.

-Γιατί; -Δώσε την.

Το παίρνω αυτό.

Πού πας, Τρίγκο;

Πού πας, Τρίγκο;

Κράτησες και την οδοντόβουρτσα.

Κράτησες και την οδοντόβουρτσα.

Μα τι κάνεις; Είσαι τρελός;

Ε, τι κάνετε εκεί;

Συνέχισε, Τρίγκο... Τελειώνει τώρα, κύριε.

Συνέχισε, Τρίγκο... Τελειώνει τώρα, κύριε.

Δεν μπορείτε να αγγίζετε τη μηχανή! Ούτε σε μένα επιτρέπεται!

-Μια στιγμή. Δεν γίνεται αλλιώς. -Δεν το πιστεύω.

-Μια στιγμή. Δεν γίνεται αλλιώς. -Δεν το πιστεύω.

-Μα έχετε τρελαθεί; -Βάλτε μπρος.

-Δεν μπορείτε να αγγίζετε τη μηχανή. -Βάλε μπρος, φίλε!

-Δεν μπορείτε να αγγίζετε τη μηχανή. -Βάλε μπρος, φίλε!

-Να βάλω μπρος; -Ναι, μπρος.

Σοβαρά τώρα;

Σοβαρά;

-Ευχαριστούμε. -Μπράβο, πώς τα κατάφερες, φίλε;

Τι θα κάναμε με τόση ζέστη; Ο Αντόνιό μου ιδρώνει πολύ.

Τι θα κάναμε με τόση ζέστη; Ο Αντόνιό μου ιδρώνει πολύ.

Ευχαριστούμε πολύ!

Συγγνώμη, φίλε.

-Τι; -Τι, τι;

-Είδες τι έκανες; Πού το έμαθες αυτό; -Δεν ξέρω... Στο σπίτι.

Στην γκαρσονιέρα σου;

Στην γκαρσονιέρα σου;

Αυτόν τον επιταχυντή στην γκαρσονιέρα... τι τον θες;

Είναι ένα απ' τα εξαρτήματα του κβαντικού προσομοιωτή.

Είναι ένα απ' τα εξαρτήματα του κβαντικού προσομοιωτή.

-Και για τι είναι; -Για να ανοίξει μία χρονική πύλη.

Ναι, αλλά γιατί;

Ναι, αλλά γιατί;

-Για ταξίδι στον χρόνο. -Ναι, καλά.

Σοβαρά;... Μπορείς να ταξιδέψεις στον χρόνο;

Πρώτα, πρέπει να φτιάξω έναν κβαντικό προσομοιωτή, αλλά ναι.

-Και τι χρειάζεται γι' αυτό; -Πολλά πράγματα.

-Και τι χρειάζεται γι' αυτό; -Πολλά πράγματα.

Σε τρεις μέρες, θα κάνω αίτηση για χρηματοδότηση έρευνας.

Ναι; Σίγουρα θα σου τη δώσουν. Έχω διαίσθηση, είμαι μάγισσα.

Είναι προφορική συνέντευξη. Και δεν ξέρω...

Κάνε εξάσκηση με μένα!

Ναι! Φυσικά! Έλα, σ' ακούω.

Λοιπόν... Ο Μόρις και ο Θορν ανέπτυξαν μία θεωρία...

-Ότι οι σκουληκότρυπες... -Πιο σιγά!

Μίλα πιο καθαρά. Ήρεμα. Πάρε ανάσα. Να ακούσω.

Ο Μόρις και ο Θορν θεωρούν ότι οι σκουληκότρυπες...

...μπορούν να μείνουν ανοικτές, λόγω της ύπαρξης...

Θα με σκοτώσεις γι' αυτό που θα κάνω, αλλά περίμενε λίγο.

Θα με σκοτώσεις γι' αυτό που θα κάνω, αλλά περίμενε λίγο.

Τι κάνεις; Τι κάνεις;

Ναι; Ένα, δύο... Με ακούτε;

Γεια σας, το παιδί που είναι μαζί μου...

Γεια σας, το παιδί που είναι μαζί μου...

...εκτός από το ότι έφτιαξε το λεωφορείο, είναι ιδιοφυΐα.

Έχει αναπτύξει μια θεωρία που θα είναι επανάσταση για τον κόσμο μας.

Έχει αναπτύξει μια θεωρία που θα είναι επανάσταση για τον κόσμο μας.

Τρίγκο!

Σε λίγες μέρες, έχει μια παρουσίαση και ντρέπεται.

Σε λίγες μέρες, έχει μια παρουσίαση και ντρέπεται.

Τρίγκο, μη μ' αφήνεις μόνη. Έλα.

Τρίγκο, μη μ' αφήνεις μόνη. Έλα.

Έλα, κοίταξέ με.

Πες το σε μένα, έλα.

Πες το σε μένα, έλα.

Πώς είναι;

-Όπως ξέρετε, ο Μόρις και ο Θορν... -Συνέχισε.

Πώς μου το έκανες αυτό μπροστά σε τόσο κόσμο;

...το σύμπαν δεν είναι μόνο μία χρονική διάσταση και τρεις χωρικές.

...το σύμπαν δεν είναι μόνο μία χρονική διάσταση και τρεις χωρικές.

Μάλλον είναι επτά διαστάσεις, που δεν μπορούμε να παρατηρήσουμε.

Μάλλον είναι επτά διαστάσεις, που δεν μπορούμε να παρατηρήσουμε.

Πώς δεν σκέφτηκες ότι είμαι τρελός;

Γιατί μπορεί να ήμουν εγώ η τρελή.

Δύο τρελοί.

Δύο τρελοί.

Μπορώ να αποδείξω ότι η εξωτική ύλη υπάρχει και μπορεί να χρησιμοποιηθεί...

...για να ταξιδεύει πιο γρήγορα το φως και να ανοίξουν χρονικές πύλες.

...για να ταξιδεύει πιο γρήγορα το φως και να ανοίξουν χρονικές πύλες.

Με τον κβαντικό προσομοιωτή μου...

...θα παραβιάσουμε τη Θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν.

Θα μελετήσω αυτά τα σωματίδια, το αιτιατό πριν από το αίτιο...

Θα μελετήσω αυτά τα σωματίδια, το αιτιατό πριν από το αίτιο...

Χάρη σε αυτά τα σωματίδια που ταξιδεύουν στο παρελθόν...

...θα κατακτήσω τον χωροχρόνο και θα ταξιδεύω στον χρόνο.

Με πίστεψες για τα ταξίδια στον χρόνο από την πρώτη στιγμή.

Έμοιαζες τόσο άκακος.

Έμοιαζες τόσο άκακος.

Θα πίστευα ό,τι κι αν έλεγες.

Θέλεις;

-Μη φας όλα τα "σκουληκάκια". -Έχει κι άλλα.

Αυτό εννοώ. Μπορείς να φας τα μπαστουνάκια, τα στρογγυλά...

Αυτό εννοώ. Μπορείς να φας τα μπαστουνάκια, τα στρογγυλά...

Εμένα μου αρέσουν μόνο τα "σκουληκάκια".

Και μπήκαμε στο αμάξι...

Ο φίλος μου, η φίλη σου, εσύ κι εγώ...

Ο φίλος μου, η φίλη σου, εσύ κι εγώ...

-Τι; Δεν το ξέρεις; -Όχι.

Σοβαρά; Σε ποιον κόσμο ζεις;

Απάντησες όχι...

-Σοβαρά; -Δεν είναι κάπως χαζό;

-Όχι, είναι ρομαντικό. -Δεν το καταλαβαίνω.

-Όχι, είναι ρομαντικό. -Δεν το καταλαβαίνω.

Το ξέρω, αλλά κοίτα.

-Σου είπα, δεν τους ξέρω. -Μα το ξέρω αυτό.

Κοίτα.

Καμία κατάκτηση δεν είχα...

Τρία, δύο, ένα... Κοίτα!

Τρία, δύο, ένα... Κοίτα!

Δύο σεμνότυφες κοπέλες...

Τι; Πώς σου φαίνεται;

Τι; Πώς σου φαίνεται;

Θα έπαιζα την πρωταγωνίστρια...

...αλλά μου έδωσαν τον ρόλο της φίλης.

...αλλά μου έδωσαν τον ρόλο της φίλης.

Καλύτερα. Σίγουρα αυτή θα παίζει με μανιέρα.

Ξέρεις τι σκεφτόμουν;

Σε πειράζουν τα ταξίδια. Θα δοκιμάσω πρώτη τη μηχανή σου.

Ανυπομονώ. Φαντάζομαι κόσμο να χειροκροτάει σε θέατρα...

Όλη την πόλη γεμάτη με αφίσες μου...

Όλη την πόλη γεμάτη με αφίσες μου...

Και με τα παιδιά μου... Το φαντάζεσαι;

Θέλω μαζί σου να είμαι...

Ένα "σκουληκάκι" και θα σου δώσω ό,τι τρως.

Θέλεις;

Όπως θες... Θα φάω εγώ όλα τα "σκουληκάκια".

Όπως θες... Θα φάω εγώ όλα τα "σκουληκάκια".

Θέλω να σου δείξω κάτι. Έλα μαζί μου.

Θέλω να σου δείξω κάτι. Έλα μαζί μου.

Δεν το πιστεύω.

Δεν το πιστεύω.

-Είναι ακόμα εδώ. -Πάμε.

Αυτά τα μηχανήματα τα φτιάχνουν επίτηδες κακά.

Το μηχάνημα είναι μια χαρά, αλλά δεν το αφήνεις να πέσει χωρίς σκέψη.

Το μηχάνημα είναι μια χαρά, αλλά δεν το αφήνεις να πέσει χωρίς σκέψη.

Δώσε μου άλλο ένα νόμισμα.

Πρέπει να φύγουμε τώρα.

Σκατά! Έχεις άλλο νόμισμα;

Πώς ήταν, Μαρία; Για να δούμε.

Πρέπει να είναι στη μέση, έτσι;

Πρέπει να είναι στη μέση, έτσι;

-Απ' το κέντρο δεν το έπαιρνες; -Ναι.

-Συγγνώμη, ξέρω ότι σ' ενοχλεί. -Όχι πια.

-Συγγνώμη, ξέρω ότι σ' ενοχλεί. -Όχι πια.

Δώσε μου κι άλλο νόμισμα! Γρήγορα!

-Είναι το τελευταίο. -Εντάξει.

-Περίμενε! -Τι;... Τι;

Οι μεντεσέδες είναι χαλαροί. Φρόντισε να μην αγγίξει το τζάμι.

-Πάρε το μπαλάκι που είναι χαμηλά. -Ποιο;

-Αυτό εκεί, το κόκκινο. -Εντάξει.

-Αυτό εκεί, το κόκκινο. -Εντάξει.

-Αυτό το κόκκινο; Σίγουρα; -Αυτό!... Ναι!

Περίμενε, να σταθεροποιηθεί... Τώρα!

Ναι!

Να το!

Τρέξε!

Τρέξε, Τρίγκο!

Τρέξε, Τρίγκο!

Γεια!

Μου αρέσει πολύ!

Μα δεν λειτουργεί.

Κινείται μηχανικά με ελατήριο.

-Και; -Να θυμάσαι να το κουρδίζεις.

Δεν θα το ξεχνάω.

Δεν θα το ξεχνάω.

Δεν το κουρδίζεις;

"Ξέχασα το μπαστούνι μου."

"Νομίζω ότι το ξέχασα εκεί. Εσείς είστε."

"Ήξερα ότι θα βλεπόμασταν ξανά, Τρίγκο."

"Ήξερα ότι θα βλεπόμασταν ξανά, Τρίγκο."

"Το αποφάσισα. Θα αφοσιωθώ στη σκηνή."

-"Θα γίνω μεγάλη ηθοποιός." -Όχι.

-Τι όχι; -Δεν λέει "μεγάλη ηθοποιός".

-Τι όχι; -Δεν λέει "μεγάλη ηθοποιός".

Ναι, είναι δική μου προσθήκη. Και το εκτιμούν πολύ.

Κι αυτό σημαίνει ότι είμαι πραγματική ηθοποιός.

-Συνεχίζουμε; -Ναι.

"Φεύγω αύριο."

"Θα ξεκινήσω μια νέα ζωή, στη Μόσχα, όπως εσείς."

"Θα ξεκινήσω μια νέα ζωή, στη Μόσχα, όπως εσείς."

"Θα βρεθούμε ξανά εκεί!"

"Μείνετε στο Σλαβιάνσκι Μπαζάρ και ενημερώστε με. Βιάζομαι."

"Μείνετε στο Σλαβιάνσκι Μπαζάρ και ενημερώστε με. Βιάζομαι."

"Ένα λεπτό μόνο."

Εδώ.

Εδώ.

"Είστε πανέμορφη! Πόσο χαίρομαι που σύντομα θα σας ξαναδώ!"

"Είστε πανέμορφη! Πόσο χαίρομαι που σύντομα θα σας ξαναδώ!"

"Και θα ξαναδώ τα πανέμορφα μάτια σας..."

"...τα πράσινα μάτια σας."

"Αυτό το τρυφερό χαμόγελο..."

"Αυτά τα γλυκά χαρακτηριστικά και την έκφραση αγγελικής αγνότητας."

"Αυτά τα γλυκά χαρακτηριστικά και την έκφραση αγγελικής αγνότητας."

-Εδώ λέει, "φιλί". -Ναι, ναι.

Δεν σου ήταν τόσο εύκολο. Έπρεπε να το κερδίσεις.

Δεν σου ήταν τόσο εύκολο. Έπρεπε να το κερδίσεις.

Γιατί με άφησες να κοιμηθώ τόσο πολύ;

Γιατί με άφησες να κοιμηθώ τόσο πολύ;

Τι έγινε; Συμβαίνει κάτι;

Παναγία μου, τρομερό το πώς εκμεταλλεύεσαι στο έπακρο το χαρτί!

Παναγία μου, τρομερό το πώς εκμεταλλεύεσαι στο έπακρο το χαρτί!

Εσύ εφηύρες το σκοινί με το στυλό; Πού; Σε ένα παγκάκι;

Εσύ εφηύρες το σκοινί με το στυλό; Πού; Σε ένα παγκάκι;

Σταμάτα να το κάνεις αυτό, σε παρακαλώ.

Συγγνώμη, είναι η μόνη κακή συνήθεια που έχω. Να πούμε τις δικές σου;

Όλο θα το διαβάσεις;

Να ξέρεις ότι ο Τρίγκο δεν είναι με τη Νίνα, τελικά.

Να ξέρεις ότι ο Τρίγκο δεν είναι με τη Νίνα, τελικά.

Την εγκαταλείπει για τη δουλειά και η Νίνα αποτυγχάνει ως ηθοποιός.

Και χάνει ένα παιδί.

Δεν πιστεύεις ότι ο έρωτας... μπορεί να διαρκέσει για πάντα;

Δεν πιστεύεις ότι ο έρωτας... μπορεί να διαρκέσει για πάντα;

Όχι, 18 μήνες το πολύ.

Τόσο διαρκεί στον εγκέφαλο η ντοπαμίνη και η φαινυλαιθαναμίνη.

Μετά, είναι αγάπη, όχι έρωτας.

Μετά, είναι αγάπη, όχι έρωτας.

-Μίλησε ο ειδικός επί του θέματος. -Ας μη ρωτούσες.

-Ο έρωτας είναι ορμονική αυθυποβολή. -Περίμενε να ερωτευτείς πρώτα.

-Ο έρωτας είναι ορμονική αυθυποβολή. -Περίμενε να ερωτευτείς πρώτα.

Δεν θέλεις να ερωτευτείς;

Δεν θέλω να χάσω τον καιρό μου.

Δεν θέλω να χάσω τον καιρό μου.

Ξέρεις κάτι; Σε λυπάμαι.

Ξέρεις κάτι; Σε λυπάμαι.

Είσαι ηθοποιός; Σοβαρά;

Είσαι ηθοποιός; Σοβαρά;

Μπορώ να σε δω σε κάποια σαπουνόπερα ή σειρά;

Τα βλέπω όλα. Έχω τρέλα με το "Αιχμάλωτοι του Έρωτα".

Τα βλέπω όλα. Έχω τρέλα με το "Αιχμάλωτοι του Έρωτα".

Μία ορφανή χωριατοπούλα ερωτεύεται τον πειρατή που την κλέβει.

Και τελικά, είναι ετεροθαλή αδέρφια.

Εντάξει, μ' αρέσει, αλλά δεν είναι όπως παλιά.

Εντάξει, μ' αρέσει, αλλά δεν είναι όπως παλιά.

"Τοπάζιο", "Η Κυρία με τα Ροζ"... Αυτές ήταν ρομαντικές ιστορίες.

Φανταζόσουν τη ζωή άλλων ανθρώπων...

Φανταζόσουν τη ζωή άλλων ανθρώπων...

Ο φίλος σου τι θα πάρει;

Σου ισιώνουν τα μαλλιά όταν παίζεις κάποιον ρόλο;

Σου ισιώνουν τα μαλλιά όταν παίζεις κάποιον ρόλο;

Και πώς μαθαίνεις τις ατάκες σου; Πρέπει να διαβάζεις πολύ.

Γι' αυτό έχεις πρόβλημα με την όρασή σου, ε;

Με συγχωρείς λίγο. Πάω να βρω τον...

-Τα λέμε μετά. -Εντάξει.

-Τα λέμε μετά. -Εντάξει.

-Είναι ηθοποιός. -Ναι;

-Την έχεις δει πουθενά; -Όχι, για να πω την αλήθεια.

-Γνώριμο το πρόσωπό της. -Ίσως είναι κομπάρσος.

-Γνώριμο το πρόσωπό της. -Ίσως είναι κομπάρσος.

-Νόμιζα ότι έφυγες. -Δεν ξέρω πώς.

Συνδέεις μερικά απ' αυτά και φτιάχνεις ένα ποδήλατο.

Συνδέεις μερικά απ' αυτά και φτιάχνεις ένα ποδήλατο.

Όπως ο ΜακΓκάιβερ. Θα μπορούσες να το κάνεις.

Δεν έκανα απόπειρα αυτοκτονίας.

Αλλά, όταν πέθαναν οι γονείς μου, ήμουν πολύ μικρή.

Αλλά, όταν πέθαναν οι γονείς μου, ήμουν πολύ μικρή.

Και έμεινα ολομόναχη.

Τόσο μόνη, που ξαφνικά...

Γαμώτο, κοριτσάκι ήμουν και ήθελα μόνο να νιώθω ασφαλής.

Εγώ ήξερα από πάντα ότι ο πατέρας μου θα πέθαινε.

Είχε μία εκφυλιστική ασθένεια. Ήταν θέμα χρόνου.

Είχε μία εκφυλιστική ασθένεια. Ήταν θέμα χρόνου.

Μια μέρα, μου ζήτησε να ανεβώ στη στέγη να φτιάξω μια κεραία.

Ήμουν απασχολημένος με τα δικά μου. Εκείνος πάντοτε με καταλάβαινε.

Ήμουν απασχολημένος με τα δικά μου. Εκείνος πάντοτε με καταλάβαινε.

Ήταν ο μόνος.

Τελικά, ανέβηκε εκείνος.

Είναι σταματημένο.

Θα 'πρεπε να το κουρδίζεις.

Και να πας πάνω, να φτιάξεις την κεραία.

Τι;

Είναι γεμάτα δαχτυλιές.

Είναι γεμάτα δαχτυλιές.

Έχουν στραβώσει. Δώσε μου ένα λεπτάκι, και θα τα φτιάξω.

Μην ανησυχείς. Σήμερα, θέλω να βλέπω μόνο κοντά.

Μην ανησυχείς. Σήμερα, θέλω να βλέπω μόνο κοντά.

-Τι είδες σε μένα; -Δεν ξέρω...

Ίσως σκέφτηκα ότι είσαι απ' αυτά τα καλά παιδιά...

Ίσως σκέφτηκα ότι είσαι απ' αυτά τα καλά παιδιά...

...που θα έκαναν τη ζωή εύκολη σε μια κοπέλα σαν εμένα.

Όπως επιδιόρθωσες το λεωφορείο, θα έκανες το ίδιο και με μένα.

Όπως επιδιόρθωσες το λεωφορείο, θα έκανες το ίδιο και με μένα.

Όμως, τελικά, δεν αποδείχτηκες τόσο καλός...

Ούτε εγώ είχα πράσινα μάτια. Τίποτα από όλα αυτά.

Ούτε εγώ είχα πράσινα μάτια. Τίποτα από όλα αυτά.

Κοίτα.

"Πράσινα μάτια, σαν τη θάλασσα."

Έτσι νόμιζα κι εγώ. Αλλά δεν είναι τελικά, ε;

Έλα, μην πέσεις στο κενό.

Εδώ είναι, Τρίγκο.

Εσύ, τουλάχιστον, γράφεις σε λευκή σελίδα, ε;

Κοίτα.

Τι κάνεις; Έχουμε μόνο ένα εισιτήριο.

-Άσ' το σε μένα... Γεια σας. -Το εισιτήριό σας;

-Δεν έχω, κύριε. -Είναι 400 πεσέτες.

Και δεν θα μ' αφήσετε να ταξιδέψω για 400 πεσέτες;

Και δεν θα μ' αφήσετε να ταξιδέψω για 400 πεσέτες;

-Λυπάμαι, δεν γίνεται. -Είναι για καλό σκοπό.

-Μα δεν έχουμε πάει στη θάλασσα; -Ναι, αλλά δεν είναι εδώ.

-Μα δεν έχουμε πάει στη θάλασσα; -Ναι, αλλά δεν είναι εδώ.

Θα μου δανείσετε 400 πεσέτες, κυρία;

Θα μου δανείσετε 400 πεσέτες, κυρία;

Μου δανείζετε 400 πεσέτες, κυρία; Αλλιώς θα μείνω εδώ.

Εντάξει, δεν πειράζει. Η θάλασσα είναι παντού η ίδια.

Μην αρχίζεις τώρα, εντάξει; Μην αρχίζεις.

Μην αρχίζεις τώρα, εντάξει; Μην αρχίζεις.

-Και τι κάνουμε τώρα; -Πού ήθελες να με πας;

Σε μια παραλία, κοντά στο Κονίλ. Πήγαινα συχνά, μικρή.

Σε μια παραλία, κοντά στο Κονίλ. Πήγαινα συχνά, μικρή.

Εκεί, βλέπεις το πιο ωραίο ηλιοβασίλεμα του κόσμου.

Θα σου άρεσε πολύ. Αλήθεια.

Θα σου άρεσε πολύ. Αλήθεια.

Έλα μαζί μου.

Συγγνώμη! Μήπως πάτε στο Κονίλ;

-Όχι. -Είναι στον δρόμο μας, όμως.

-Όχι. -Είναι στον δρόμο μας, όμως.

Μαρί Κάρμεν, εδώ δεν χωράμε εμείς στο αμάξι του παππού...

-Συγγνώμη, παιδιά. -Χωράμε, μπαμπά. Ε, παππού;

-Συγγνώμη, παιδιά. -Χωράμε, μπαμπά. Ε, παππού;

Είναι το αμάξι σου. Πες τους να έρθουν.

-Ελάτε, πάμε. -Τέλεια!

-Ευχαριστώ, παππού. -Τέλεια! Πάμε όλοι μαζί!

-Ευχαριστώ, παππού. -Τέλεια! Πάμε όλοι μαζί!

Είσαι καλά;

Δεν μπορώ να μπω στο αμάξι. Συγγνώμη. Με πιάνει πανικός.

Δεν μπορώ να μπω στο αμάξι. Συγγνώμη. Με πιάνει πανικός.

Μα όλη τη μέρα, πάμε από λεωφορείο σε λεωφορείο.

Ναι, αλλά με πιάνει πανικός στο αμάξι, όχι στο λεωφορείο.

Αυτό είναι παράλογο.

Αυτό είναι παράλογο.

Έχω να μπω σε αμάξι από 7 χρονών. Συγγνώμη, αλλά δεν μπορώ. Όχι.

-Μπορείς. -Όχι, δεν μπορώ.

Και βέβαια μπορείς!

Παιδιά, φεύγουμε!

Έχε μου εμπιστοσύνη. Όλα θα πάνε καλά.

Έχε μου εμπιστοσύνη. Όλα θα πάνε καλά.

-Έρχομαι αμέσως. -Θα έρθω μαζί σου.

Όχι, μια στιγμή μόνο. Μην ανησυχείς.

Τρίγκο, έλα! Είναι σχεδόν 9:09.

Τι θέλεις;

Σοβαρά, Μαρία. Τι θέλεις; Έχω πολλή δουλειά τώρα.

Με ποιον μιλάς;

Με ποιον μιλάς;

Με ποιον μιλάς;

Τι ήταν αυτός ο θόρυβος; Μαρία!

Τι ήταν αυτός ο θόρυβος; Μαρία!

Συμβαίνει κάτι; Μαρία, είσαι εκεί;

Είσαι καλά;

Είσαι καλά;

Πότε θα το κάνω;

Το ηλιοβασίλεμα, ε;

Το ηλιοβασίλεμα, ε;

Άσ' το.

Να κόψω τις φλέβες μου; Να πέσω από το μπαλκόνι;

Δεν ξέρω, το έχω φανταστεί τόσες φορές...

Γιατί γύρισες, Χαβιέρ;

Γιατί γύρισες, Χαβιέρ;

Για να με σώσεις;

Δεν θα θυμάσαι, γιατί εσύ δεν θυμάσαι τέτοια πράγματα.

Αλλά μια μέρα, αποφάσισα να έρθω απροειδοποίητα στο εργαστήριο.

Για να σου κάνω έκπληξη.

Ήθελα να σου δείξω ότι σε στηρίζω, γιατί πάντα πίστευα σε σένα.

Ήθελα να σου δείξω ότι σε στηρίζω, γιατί πάντα πίστευα σε σένα.

Αλλά αν έβλεπες το πρόσωπό σου...

Ενοχλήθηκες πάρα πολύ.

Ήταν μόνο μια στιγμή, αλλά αρκετή για να καταλάβω...

...ότι δεν χρειάζεσαι κανέναν στο πλευρό σου.

...ότι δεν χρειάζεσαι κανέναν στο πλευρό σου.

Αυτός είμαι εγώ, πριν δυο μέρες.

Σ' αγαπάει, αλλά δεν είσαι ό,τι πιο σημαντικό στη ζωή του.

Σ' αγαπάει, αλλά δεν είσαι ό,τι πιο σημαντικό στη ζωή του.

Πιθανόν, δεν ήσουν ποτέ.

Μαρία, θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη...

Μαρία, θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη...

...που δεν σε ακολούθησα στα όνειρά σου...

...που δεν σε αγκάλιαζα, που δεν σε κοιτούσα...

...που δεν ήμουν εκεί.

Δεν ήμουν ποτέ εκεί για σένα. Για κανέναν.

Συγχώρα με... Δεν ξέρω...

Αλλά αυτό ήταν πριν δυο μέρες.

Αλλά αυτό ήταν πριν δυο μέρες.

Τώρα θέλω μόνο να είσαι ευτυχισμένη.

Να απολαμβάνουμε τον χρόνο που έχουμε μαζί.

Να δούμε το ηλιοβασίλεμά μας.

Πάμε.

Έλα.

Λειτουργεί, λοιπόν.

Επιτέλους, τα κατάφερες.

Επιτέλους, τα κατάφερες.

Τίποτα δεν κατάφερα εγώ.

Εσύ είσαι...

Σε φανταζόμουν αλλιώς...

Σε φανταζόμουν αλλιώς...

Δεν ξέρω...

Αλλά σε αναγνωρίζω.

Σε αναγνωρίζω.

Τι έκανες όλα αυτά τα χρόνια; Γνώρισες κάποια;

Τι έκανες όλα αυτά τα χρόνια; Γνώρισες κάποια;

-Σε άφησα μόνο, ε; -Κι εγώ, εσένα.

Είσαι καλά;

Φαίνεστε πολύ ερωτευμένοι, όπως ο Αντόνιο κι εγώ, στα νιάτα μας.

Ο Αντόνιο έπαιζε σαξόφωνο σε μια ορχήστρα.

Ο Αντόνιο έπαιζε σαξόφωνο σε μια ορχήστρα.

Όταν τον είδα με το στενό παντελόνι...

...το λαμέ πουκάμισο και το τζελ στα μαλλιά...

...το λαμέ πουκάμισο και το τζελ στα μαλλιά...

...να παίζει σαξόφωνο με τόση ενέργεια, σκέφτηκα:

"Αυτά τα πνευμόνια πρέπει να γίνουν δικά μου."

Και είναι, μέχρι σήμερα.

Και είναι, μέχρι σήμερα.

-Είστε ακόμα ερωτευμένοι; -Ναι.

-Όχι; -Ναι.

Όχι;

Άφησες μόνο τα "σκουληκάκια".

Και τώρα που λειτουργεί η μηχανή σου, πού θα πας;

Δεν μπορείς να πας όπου θέλεις. Δεν λειτουργεί έτσι.

Δεν μπορείς να πας όπου θέλεις. Δεν λειτουργεί έτσι.

Και πώς λειτουργεί τότε;

Μου το έδωσε χθες βράδυ. Δηλαδή, αύριο βράδυ.

Το έφερε απ' το μέλλον.

-Είναι σταματημένο, όμως. -Δεν το κούρδισες ποτέ.

-Είναι σταματημένο, όμως. -Δεν το κούρδισες ποτέ.

Σε πάει μόνο μέχρι τη στιγμή που σταμάτησε το ρολόι.

Ούτε εγώ το καταλαβαίνω. Δεν ασχολήθηκα ποτέ με τη συναισθηματική διάσταση.

Το ξέρω.

Άκου.

Άκου.

Μυρίζει θάλασσα.

Μυρίζει θάλασσα.

Είμαι σίγουρη πως αυτό θα γίνει καλά, μόλις φτάσουμε στην ακτή.

Είμαι σίγουρη πως αυτό θα γίνει καλά, μόλις φτάσουμε στην ακτή.

Σου το είπα, το νερό έχει θεραπευτικές ιδιότητες.

Έλα, πάμε.

Έλα, τρέξε!

Έλα, Τρίγκο! Φτάσαμε!

Έλα, Τρίγκο! Φτάσαμε!

Τρέξε!

Έλα! Δεν θα σου κάνει κακό το νερό!

Έλα! Δεν θα σου κάνει κακό το νερό!

Θα βγάλεις τα παπούτσια σου;

Βγάλε τα! Δεν μπορείς να είσαι στην παραλία με παπούτσια!

Βγάλε τα! Δεν μπορείς να είσαι στην παραλία με παπούτσια!

Τρίγκο!

Τρίγκο!

Ξύπνα, Τρίγκο.

Τι συμβαίνει;

-Κοιμάσαι; -Όχι.

Χαλαρώνω με τη σκέψη πως θα σκάσει ένα κύμα, και μετά κι άλλο...

Χαλαρώνω με τη σκέψη πως θα σκάσει ένα κύμα, και μετά κι άλλο...

Και μετά κι άλλο... Για πάντα.

Εγώ βλέπω μόνο μία πράσινη μάζα.

Δεν είναι πράσινη.

Ούτε η θάλασσα;

Είναι μια ψευδαίσθηση.

Είναι μια ψευδαίσθηση.

Είναι μία ψευδαίσθηση.

Και τώρα... τι;

Τώρα, θα το κουρδίσεις και η ζωή σου θα γίνει όπως ακριβώς ήθελες.

Εγώ θέλω μόνο αυτό.

Γιατί δεν μένουμε εδώ; Τώρα, για πάντα.

Σε φαντάζομαι γριούλα, να περπατάς ξυπόλυτη στην ακτή.

-Μαζί σου. -Ή χωρίς εμένα.

Μαζί σου.

Λοιπόν, εδώ είμαστε... Ιδού το ηλιοβασίλεμά σου.

Φεύγω.

Φεύγω;

Φεύγω.

Ξέχασα.

ΤΡΕΞΕ, ΤΡΙΓΚΟ!

Τρέξε.

ΤΡΕΞΕ, ΤΡΙΓΚΟ!

Τρέξε!

Κούρδισέ το.

Πού ήσουν;

-Μαζί σου. -Σου τηλεφώνησα.

-Το ξέρω. -Ανησύχησα.

Καλύτερα να φύγω.

Καλύτερα να φύγω.

Έχω πολλά να κάνω και το πρόγραμμά μου αποδιοργανώθηκε.

Τα λέμε αργότερα.

Τα λέμε αργότερα.

Χάρηκα πολύ που σε είδα έτσι.

Τι συμβαίνει;

Τίποτα.

-Πάω στη δουλειά. -Το ξέρω.

Τι κάνεις;

Φεύγω.

Θες να σε πάω εγώ κάπου;

Φεύγω στ' αλήθεια, Χαβιέρ.

Να γυρίσεις για μένα.

Απόδοση Διαλόγων Μελισσάνθη Γιαννούση