Original subtitles

[เสียงคลื่น]

[เสียงเพลงเขย่าขวัญ]

[หอบหายใจ]

[เสียงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วใต้ดิน]

[หอบหายใจ]

- [เสียงระเบิด] - [กรีดร้องตกใจ]

[ร้องไห้สะอึกสะอื้น]

ไปอยู่กับแม่นะลูก

[ร้องไห้สะอึกสะอื้น]

[เสียงคำราม]

[เสียงผู้ชายตะโกน] อัญญารินทร์

[หอบตกใจ]

[จิระ] เป็นไรอะ จินตา

แค่ฝันอะไรแปลกๆ น่ะ

[หัวเราะเบาๆ] งั้นก็ตื่นมาอยู่เป็นเพื่อนพี่ได้แล้ว

ปล่อยให้พี่ขับรถคนเดียว ตั้งแต่กรุงเทพฯ เลยนะเราอะ

[เสียงความเคลื่อนไหวใต้ผืนน้ำ]

[เสียงประกอบชวนตกใจ]

[เสียงผู้หญิงทางลำโพง] ก๋วยเตี๋ยวมาแล้วจ้า

ก๋วยเตี๋ยวจ้า

ก๋วยเตี๋ยวเอ๊ย

♪ ของไทยใช้พืชผล ♪

[ผู้ชาย] อ้าว ก๋วยเตี๋ยวจ้า ก๋วยเตี๋ยว

ก๋วยเตี๋ยวไหมจ๊ะ ก๋วยเตี๋ยวอร่อยๆ จ้า

♪ ทรัพย์ในดิน หาได้ทั่วไป ช่วยซื้อขายให้มั่งมี ♪

ก๋วยเตี๋ยวเอ๊ย ก๋วยเตี๋ยวจ้า ก๋วยเตี๋ยว

- ก๋วยเตี๋ยวเอ๊ย - เฮ้ย

[ภาษาญี่ปุ่น] เอามาสามชาม

สามชาม

[ภาษาญี่ปุ่น] เออ สามชาม

- [เสียงชามแตก] - [ภาษาญี่ปุ่น] เร็วๆ สิ

[ทหารโวยวายเป็นภาษาญี่ปุ่น] มีปัญหารึไง

- [คนขายก๋วยเตี๋ยว] อย่าทำๆ อย่าทำเลย - [ทหารญี่ปุ่นทำเสียงเอะอะ]

อย่าทำพ่อหนู

[ภาษาญี่ปุ่น] อยากมีเรื่องใช่ไหม

ปล่อย

[ลูกสาวคนขายก๋วยเตี๋ยว] ช่วยด้วย

- ช่วยพ่อหนูด้วย - [เสียงข้าวของโดนกระแทก]

- ใครก็ได้ช่วยพ่อหนูด้วย - [เสียงเตะต่อย]

- ปล่อย ปล่อยนะ หนูเจ็บ ปล่อย - [ทหารญี่ปุ่นโวยวายต่อเนื่อง]

ปล่อยนะ เจ็บ

พ่อ

ปล่อย พ่อหนู

ปล่อย ปล่อยพ่อหนูได้แล้ว

[ผู้ชายพูดภาษาญี่ปุ่น]

ขอพบคุณซาชิโมโต้ครับ

[ล่ามผู้ชาย] ผมว่าส่งข้าวครั้งต่อไป

ผมต้องการขยับเร็วขึ้นมาหนึ่งเดือนครับ

[ประณต] ตอนนี้ข้าวสารขาดแคลน

ทางรัฐบาลเองก็รณรงค์ให้ คนหันมากินก๋วยเตี๋ยวแทนข้าว

การผลิตของผม

คงเร่งไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว

[ล่ามแปลเป็นภาษาญี่ปุ่น]

[ล่ามแปลเป็นภาษาญี่ปุ่น]

[พูดภาษาญี่ปุ่น] คุณประณต

[พูดภาษาญี่ปุ่น]

คุณรู้ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น กับพ่อค้าที่ไม่ทำตามคำสั่ง

ของรัฐบาลและกองทัพเราครับ

[พูดภาษาญี่ปุ่น]

[พูดภาษาญี่ปุ่น]

[ล่าม] ส่วนอีกเรื่องนึง

โกดังโรงสีที่จะเอาไว้เก็บของ ไปถึงไหนแล้วครับ

ดิฉันเตรียมเอกสารทุกอย่าง ไว้ให้เรียบร้อยแล้วค่ะ

เหลือแค่ลายเซ็นของคุณ

[ล่ามแปลคำพูดเป็นภาษาญี่ปุ่น]

แล้วเราก็ได้เตรียมสถานที่ ไว้เก็บเวชภัณฑ์เรียบร้อยแล้วด้วยนะคะ

[พูดภาษาญี่ปุ่น]

[พูดภาษาญี่ปุ่น]

[ล่าม] พรุ่งนี้ตอนเย็นจะส่งรถนำของเข้าไปเก็บ

แต่กำหนดการอีกสามวันไม่ใช่เหรอครับ

[ล่ามแปลเป็นภาษาญี่ปุ่น]

[พูดภาษาญี่ปุ่น]

[ล่าม] หรือคุณจะบอกว่ายังไม่พร้อม

พร้อมค่ะ

คุณซาชิโมโต้วางใจได้ค่ะ

[ล่ามแปลเป็นภาษาญี่ปุ่น]

[ประณต] เอกสารของวันนี้

เอาไปเก็บรวมในแฟ้มคู่ค้าของกองทัพญี่ปุ่น

และฉันฝากนายจัดการตระเตรียมพื้นที่

อย่างที่ซาชิโมโต้ต้องการด้วยนะ

[ธารินทร์] ครับ คุณประณต

อื้ม นี่ไม่อยากเชื่อเลยนะ

ว่านายจะเป็นเพื่อนกับเจ้าจิระมันได้

พึ่งมาทำงานกับฉันแค่สามเดือน

แต่ช่วยงานฉันได้มากจริงๆ

เดี๋ยวผมขอตัวไปร้านเครื่องเขียน

ไปซื้อสมุดบัญชีมาจดข้อมูลยา และเวชภัณฑ์ก่อนนะครับ

อืม

[เสียงเคาะประตู]

[ธารินทร์] ตอนนี้ตาจอม ผู้ก่อตั้ง โรงสี ป.พาณิชย์นอนป่วยติดเตียง

มีคนดูแลคือป้าซ่อนกลิ่น

เป็นลูกบุญธรรมของตาจอมกับยายทองคำครับ

คุณประณตมีศักดิ์เป็นเขย

เป็นหัวเรือใหญ่ของป.พาณิชย์

มีลูกชายคนโตคือจิระ

แปลว่าบ้านนั้นมีลูกกี่คนน่ะสิ

ทราบว่ามีลูกสาวอีกคนครับ

เรียนหนังสืออยู่กรุงเทพฯ

ตอนนี้ถูกเรียกตัวให้กลับมา เพราะอาการของตาจอมไม่สู้ดีครับ

แล้วทางบ้านนั้นกับพวกญี่ปุ่น

มีข้อมูลอะไรเพิ่มเติมอีกหรือเปล่า

[ธารินทร์] มีครับ

วันนี้ผู้พันซาชิโมโต้ เพิ่งมาเซ็นสัญญาขอเช่าพื้นที่โรงสี

เพื่อเก็บยา

ดี

ช่วงสงครามแบบนี้หยูกยาหายาก

เชลยที่หนีมาได้ก็เจ็บไข้เจียนตากันเยอะ

ธารินทร์

คุณต้องหาทางพาอาทิตย์และธเนศ เข้าไปเอายาออกมา

ครับ

ทำไมจิระไม่กลับมากินข้าว

คงจะแวะเที่ยวตัวเมืองกันอยู่น่ะครับ

พูดถึงก็มาพอดีเลยค่ะ

แถ่น แทน แท้น

ขอเชิญทุกท่านพบกับน้องสาวคนเล็ก

ที่หวนคืนสู่บ้านเกิดอันแสนอบอุ่นครับผม ฮู้

- [ปรบมือ] - [จิระทำเสียงดีใจ]

[จิระ] ยายครับ

ช่วงนี้เข้าหน้าหนาวแล้ว

ยายจะได้เอาไว้พันคอให้อุ่นๆ ครับ

ขอบใจมากลูก

อบอุ่นมากเลย

จินตาเค้าเป็นคนเลือกให้ครับยาย

ป้าครับ

มีของฝากแม่ป้าด้วยนะครับ ผมเอาไปไว้บ้านป้านะครับ

พ่อครับ

ผมไม่มีของฝากให้พ่ออะ [หัวเราะ]

โธ่เอ๊ย [หัวเราะเบาๆ]

หมดหน้าที่ผมแล้ว

เดี๋ยวผมขอตัวไปหาเพื่อนก่อนนะครับ

ไม่เจอกันตั้งนาน

ป้าคิดถึงจินตาจังเลย

- เดี๋ยวพรุ่งนี้ป้าจะทำแกง… - มาเก็บโต๊ะ

ฉันอิ่มละ

ประณต แม่มีเรื่องจะคุยตามลำพัง

แม่จะยกสมบัติทั้งหมดให้กับจิระ

[ยายทองคำ] แม่ไม่อยากให้คนอื่นมาแตะต้อง

[ธารินทร์] เป็นอะไรหรือเปล่าครับ

[เสียงเพลงโรแมนติกบรรเลงเบาๆ]

[ซ่อนกลิ่น] จินตา

มานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้จ๊ะ

หนูแค่…

มาดูต้นแก้วของแม่น่ะค่ะ

[ซ่อนกลิ่นถอนใจเบาๆ]

พ่อเราเค้าดูแลอย่างดี

รดน้ำทุกวัน

คงคิดถึงจินตนาน่ะ

[ซ่อนกลิ่น] อ้อ

นี่ธารินทร์จ้ะ

เพิ่งมาเป็นเสมียนที่โรงสีเรา แต่ว่าทำงานคล่องเชียว

นี่เอกสารของยาที่จะมาส่งพรุ่งนี้นะครับ

[ซ่อนกลิ่น] ขอบใจนะ

แล้วนี่จินตา น้องของจิระไง

[เสียงเคาะข้าวของรัวๆ ดังต่อเนื่อง]

เห็นเค้าว่าคืนนี้จะมีจันทร์แดง

จินตา ไปหาตากันเถอะ

[เสียงเพลงโรแมนติก]

ตาจ๋า

ตาต้องแข็งแรง

อยู่กับหนูไปนานๆ นะจ๊ะ

[เสียงฝีเท้าและน้ำกระฉอก]

จินตา

ขอป้าเช็ดตัวให้ตาหน่อยนะ

ให้หนูช่วยไหมคะ

ไม่ต้องหรอก ป้าทำเอง

ป้าทำคนเดียวมาตั้งหลายปีแล้ว

ป้าเก่งจังเลยค่ะ

ที่ดูแลตาได้ดีขนาดนี้

ถ้าเป็นหนู

ไม่รู้ว่าจะทำได้แบบนี้ไหม

ก็ตามีบุญคุณกับป้านี่จ๊ะ

ถ้าไม่มีตา

ป้าก็คงไม่ได้มาอยู่บ้านหลังนี้หรอก

หนูดีใจจังเลยค่ะ

ที่มีป้าอยู่บ้านหลังนี้

ไม่งั้น…

หนูคงไม่กล้ากลับมา

ไปอาบน้ำไป

ดูสิ หน้าตาเปื้อนหมดแล้ว

ไป

- ปิดประตูให้ป้าด้วยนะ - ค่ะ

[ตาจอมร้องอึกอัก]

[ซ่อนกลิ่นออกแรง]

[เสียงเพลงเศร้า]

[เสียงลมพัดแรง]

[เสียงกะละมังตกกระทบพื้น]

[เสียงดินขยับอย่างรุนแรง]

[เสียงประตูกระแทกเปิด]

[เสียงตาจอมสำลักดังต่อเนื่อง]

ตา

ตาเป็นอะไร

[เสียงประตูกระแทกปิด]

[เสียงผู้หญิงหอบหายใจ]

[เสียงตาจอมสำลัก]

- [ผู้หญิงกรีดร้อง] - [เสียงสัตว์ใหญ่โผล่ขึ้นมาจากน้ำอย่างแรง]

ตา ตา ตาคะ

[ตาจอมทำเสียงสำลักอึกอัก]

[เสียงสัตว์คำราม]

[เสียงน้ำหยด]

ช่วยด้วยค่ะ

[เสียงผู้ชาย] ปกป้องอัญญารินทร์

ฉันออกไปด้านนอกไม่ได้

- ช่วยด้วย - ใครอยู่ในนั้นครับ

เป็นอะไรหรือเปล่า

[เสียงตาจอมสำลักน้ำ]

ตาเป็นอะไร

จินตา เกิดอะไรขึ้น

[เสียงเพลงตื่นเต้นเร้าใจ]

จินตา จินตาเป็นไงบ้าง

ผมไปหาอะไรมาเปิดประตูนะครับ

[เสียงประตูกระแทกเปิด]

จินตา

จินตา

[เสียงตาจอมสำลักน้ำ]

ทำไมตาจอมเป็นแบบนี้ล่ะ

ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น

[เสียงประตูกระแทกปิด]

[เสียงตาจอมหายใจออกดังเฮือก]

[เสียงเพลงเขย่าขวัญ]

[เสียงพ่นน้ำ]

[เสียงกระแทกอย่างแรง]

[เสียงคำราม]

[หอบหายใจ]

[เสียงพูดไกลๆ ฟังไม่ได้ศัพท์]

[ผู้ชาย] ท่านตายแล้ว ตายตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

[ผู้หญิง] ตายห่าแล้ว

เดี๋ยวผมจัดการย้ายร่างของท่าน ไปที่โรงพยาบาลให้นะครับ

ขอบคุณคุณหมอประจักษ์มากนะคะ

ครับ

[หมอประจักษ์] ครับ

[ยายทองคำสะอื้น]

ไม่ทราบว่าช่วงหลังนี้

คุณจอมมีอาการอะไรผิดสังเกตไหมครับ

พ่อดิฉันเป็นเส้นเลือดในสมองตีบมานานแล้วค่ะ

[ซ่อนกลิ่น] เมื่อวานฉันก็เช็ดตัวให้ท่าน ไม่มีอะไรผิดปกตินะคะ

[ตำรวจ] ตอนที่คุณซ่อนกลิ่นอยู่กับท่าน

มีใครอยู่ด้วยไหมครับ

[ซ่อนกลิ่น] ก็มีหลานสาวอยู่ด้วยคนนึงค่ะ

[เสียงเพลงระทึกขวัญ]

- [ผู้หญิง 1] อะไรของแกวะเนี่ย - [ผู้หญิง 2] แกอยู่ใกล้กว่า แกนั่นแหละรับสิ

[ผู้หญิง 2] เค้ายื่นมาแล้ว รับเร็ว

เอาไป

[ธารินทร์] คุณประณตครับ

[ผู้หญิง 2] เฮ้อ ดูสิ เพิ่งกลับมาเมื่อวาน ตาจอมก็มาตาย

อุ้ยนี่ แต่เมื่อคืนนะ เป็นคืนจันทร์แดงพอดีเลย

[ผู้หญิง 1] มันก็เหมือน คราวที่จินตนาคลอดมันออกมาแล้วตายยังไงเล่า

พระจันทร์สีแดงเหมือนกับเลือดเหมือนกันเลย

ใช่ๆ จริงด้วย

[ผู้หญิง 2] ตายแล้ว ถ้ามันอยู่ที่นี่ จันทร์แดงคราวหน้า

ใครจะโดนอาถรรพ์อีกละ

- [ผู้หญิง 3] เอ็งน่ะแหละ - [ผู้หญิง 2] อ้าว ทำไมข้าล่ะ

- [ผู้หญิง 1] เอ็งพูดอยู่นี่ไง… - ตำรวจยืนยันแล้วว่าพ่อตายอย่างสงบ

ถ้าไม่มีปัญญาจะพูดอะไรก็ไม่ต้องพูด

[เสียงเพลงสะเทือนอารมณ์]

[จินตาสูดจมูกเบาๆ]

พ่อ

ทำไมทำหน้าตกใจแบบนั้นล่ะลูก

มีอะไรเหรอ

เอ่อ ไม่มีอะไรค่ะ

พ่อรู้นะว่าลูกไม่สบายใจ กับสิ่งที่คนอื่นเค้าพูดกันน่ะ

แต่ถ้าเราจะเก็บสิ่งที่ทุกคนพูดมาคิดละก็

มันก็เท่ากับว่า

เราจะทำให้ความทุกข์ของเราน่ะเพิ่มขึ้นนะ

แต่… ทั้งแม่กับตา

ก็ตายในคืนจันทร์แดงอย่างที่เค้าพูดกันจริงๆ นี่คะ

[ประณต] อืม

แล้วมันเป็นความผิดของจินตาซะที่ไหนล่ะ

เรื่องบางเรื่องน่ะ

มันก็ถูกกำหนดเอาไว้แล้วนะว่าจะต้องเกิดขึ้น

[ซ่อนกลิ่น] ไปกันเถอะ ประณต

เดี๋ยวคุณซาชิโมโต้จะรอ

[ประณต] ไม่รู้ว่าพ่อ จะฝืนชะตาต้นแก้วต้นนี้ได้หรือเปล่า

แต่…

ไว้พ่อลองเอามันลงดินดูใหม่นะลูก

[เสียงเพลงชวนฝัน]

[ผู้ชาย] พี่ไปรบไม่นาน

รอพี่นะ อัญญารินทร์

อ้าว หลับเป็นตาย นึกว่าพี่จะตื่นพรุ่งนี้ซะแล้ว

พี่วาดรูปใครอะ

อัญญารินทร์

ฮะ อะไรนะ

เธอชื่อจินตา

[ประณต] มันมากเกินไป ฉันชักจะทนไอ้ผู้พันนั่นไม่ไหวแล้วนะ

อ้าว แม่

มาทำอะไรที่นี่ครับ

ฉันก็มาดูบัญชี

ว่าแต่แกเป็นอะไร

[ประณต] ไอ้พวกทหารญี่ปุ่น

มาขอให้เราเปิดสถานหย่อนใจปรนเปรอพวกมัน

ผมจะไปเข้าพบผู้ใหญ่เพื่อขอปฏิเสธ

ปฏิเสธญี่ปุ่น…

เท่ากับปฏิเสธรัฐบาล

คิดดีแล้วเหรอ

[ประณต] แต่บ้านเราขายข้าว จะให้เราทำเรื่องแบบนั้นเหรอครับ

ช่วงสงคราม

ค้าขายก็ลำบาก

อาจจะมีผู้หญิงบางคน…

เต็มใจทำก็ได้

แล้วเราจะต้องไปเดือดร้อนอะไร

มีโรงน้ำชาเก่าที่เคยปิดร้างไป

ฉันจะให้คนงานเข้าไปปรับปรุง แล้วก็หาผู้หญิงเข้าไปให้เองค่ะ

- เราลองไปคุยกับ… - ประณต

ไม่ต้องพูด

ให้ซ่อนกลิ่นไปจัดการเถอะ

ผู้หญิงอย่างซ่อนกลิ่น…

เข้าใจเรื่องแบบนี้ดี

[ผู้ชาย] มาลูก ถึงแล้ว

ซ่อนกลิ่น

จากนี้หนูเป็นลูกของเรานะ

เรียกแม่กับพ่อสิ

พ่อ แม่

เข้าบ้านของเรากันเถอะลูก

พ่อจ๋า แม่จ๋า

พ่อจ๋า แม่จ๋า

[เสียงแม่ซ่อนกลิ่นอาเจียน]

ออกไป

กูเหม็น

ไหวไหมแม่

[ร้องไห้สะอึกสะอื้น]

[ซ่อนกลิ่นวัยสาว] แม่ ฟังหนูก่อน

[ยายทองคำ] กูไม่ฟัง กูไม่ฟัง กูบอกแล้วว่าไม่ให้ท้อง

ไม่ให้ท้อง อย่าปล่อยให้ท้อง มึงท้องได้ยังไง กูไม่ฟัง

กูไม่ฟัง ไป มึงไปเอาลูกออกเดี๋ยวนี้

- ไปเอาลูกออกเดี๋ยวนี้ ไป - หนูกลัวแล้วแม่

ไปเชียวนะ มึงไปเอาลูกออกเดี๋ยวนี้ ไปเลย อีจัญไร

อีกะหรี่ ไปเลย

อีกะหรี่ ไปเลย ไป ไปเอาลูกออกเดี๋ยวนี้ ไป

- ไป อีจัญไร - แม่ [ร้องไห้]

อีกะหรี่ กูบอกแล้วว่าอย่าเอาไว้ เอาลูกออกไป

ออกไปเลย กูไม่อยากอยู่ ไม่อยากเห็นมึง ไป

[ตาจอม] พอแล้ว เดี๋ยวทำลูกกลัว

[ซ่อนกลิ่นสะอื้น] แม่ หนูกลัวแล้ว

อย่าตีหนูเลยนะ

แม่

แม่อย่าตีหนูเลย [สะอื้น]

[ธารินทร์] วันนี้พวกญี่ปุ่นประชุมกันที่ค่ายใหญ่ ไม่มีใครอยู่เฝ้าโกดัง

[อาทิตย์] มันไปเอายาเพนนิซิลินกัน ตอนนี้เชลยที่บาดเจ็บจำเป็นต้องใช้ยา

[เสียงเปิดประตู]

- เพนนิซิลินอยู่ตรงนั้น ผ้าพันแผลอยู่ตรงนี้ - ไป

[ธเนศ] ขวดนี้ด้วย

เอาไปแค่นี้ก่อน มากไปจะผิดสังเกต

ไปรอข้างหน้า เดี๋ยวตามไป

[ยายทองคำ] แกทำอะไร

ผมมาปิดโกดังครับ

ฉันเห็นกับตาว่าแกพาคนเข้ามาขโมยของ

[ธารินทร์] ฟังผมก่อนนะครับ มันไม่ใช่อย่างที่คุณท่านคิดนะครับ

[ยายทองคำ] อย่าเข้ามา หยุด

ฉันเห็นอยู่กับตาว่าแกพาคนมาขโมยของ

แกจะยอมรับไหม

ฉันจะจับแกเข้าตาราง

[เสียงไม้หวดดังตุ้บ]

[ธารินทร์] คุณท่านครับ

คุณท่าน คุณท่านครับ

ไอ้อาทิตย์ แกทำอะไรวะ

แค่นี้ไม่ตายหรอกพี่

- [ธารินทร์] คุณท่านครับ คุณท่าน - เฮ้ย มีคนมา หนีเร็ว

- หนีก่อนพี่ หนีก่อน - ปล่อยเว้ย คุณท่าน

คุณท่านครับ

[ยายทองคำร้องเจ็บ] โอ๊ย

[เสียงประกอบน่าสะพรึงกลัว]

[ดนตรีน่าสะพรึงกลัว]

[ไอและสำลักควัน]

[เสียงยายทองคำร้องด้วยความกลัว]

- [เสียงไฟลุก] - [ยายทองคำกรีดร้อง]

เร็วพี่

- [เสียงผู้ชาย] ปกป้องอัญญารินทร์ - [ธารินทร์ส่งเสียงร้อง]

[เสียงร้องและตะเกียกตะกาย]

ได้ยินเสียงอะไรไหมวะ

ช่างมันเถอะพี่ รีบหนีก่อน

[จินตาร้องไห้และหอบหายใจ]

[อาทิตย์] เฮ้ย พี่ธารินทร์ พี่ธารินทร์

[ธเนศ] ไม่ต้องสนใจ ไปเร็ว ไป

[จินตาร้องด้วยความตกใจกลัว]

[จินตาสะอึกสะอื้นต่อเนื่อง]

[ธารินทร์] จินตา

[เสียงคลื่นถี่ๆ]

[เสียงเพลงชวนฝัน]

[ผู้ชาย] อัญญารินทร์

คุณเป็นใคร

ผมเองครับ

[จินตา] ธารินทร์

ระวังครับ

[จินตา] ยายฉันอยู่ไหน

[ธารินทร์] อยู่ที่บ้านครับ

กำลังทำพิธีอยู่

แต่คุณพ่อของคุณขอไว้ว่า อย่าเพิ่งให้คุณไปงานศพ

[เพลงเศร้าบรรเลง]

[ร้องไห้เงียบๆ]

[เสียงผลักประตูเปิดอย่างแรง]

เราตกลงกันแล้วไงว่า ภารกิจของเราจะไม่ทำร้ายใคร แล้วนี่อะไร

แต่ที่ยายทองคำตาย เพราะโดนไฟคลอกนะพี่ธารินทร์

ก็ถ้าไอ้อาทิตย์ไม่ไปฟาดหัวเค้า เค้าก็คงไม่ตายหรอก

อย่างน้อยเราก็ช่วยเชลยได้หลายคนนะพี่

แต่ต้องแลกกับคนบริสุทธิ์เหรอ

ยังรู้สึกอะไรอยู่บ้างไหม

- นี่เรากำลังช่วยคนหรือทำอะไรกันอยู่ - [ถาวร] พอได้แล้ว

เพราะเหตุการณ์ในครั้งนี้

ทุกคนเลยเพ่งเล็งว่า เป็นฝีมือของขบวนการต่อต้านญี่ปุ่น

ตอนนี้คุณประณตก็สั่งเพิ่มคนคุ้มกันที่บ้าน

พวกเราคงจะทำอะไรลำบากขึ้น

คุณถาวร

ผมได้ยินข่าวลือประหลาด เกี่ยวกับหลานสาวของบ้านนั้น

- พี่คิดว่าเธอเกี่ยวข้องหรือเปล่า - ไร้สาระ

- ไม่ใช่ฝีมือเธอแน่นอน - พี่ปกป้องฝ่ายตรงข้ามเหรอ

- มึงอะหลายรอบแล้วนะ - [ถาวร] เฮ้ย

พอ หยุด

พอได้แล้ว หยุด

ทะเลาะกันแล้ว มันช่วยแก้ปัญหาอะไรได้บ้าง ฮะ

มีสติ

ใช้เหตุผลคุยกันสิ

ตอนนี้สถานะของพวกเรา

สุ่มเสี่ยงที่จะถูกเปิดเผยได้

ระวังตัวเอาไว้ให้ดี

[ธารินทร์ทำเสียงฉุนไม่พอใจ]

[เสียงเปิดและปิดประตูอย่างแรง]

[ถอนหายใจ]

น้ำค่ะ

เรื่องสถานหย่อนใจ มะรืนนี้ก็น่าจะเปิดได้แล้วนะคะ

- เหลือแค่เอกสารที่ต้องเซ็นเพิ่มนิดหน่อย - อืม

บ้านนี้โชคดีจริงๆ เลยนะที่มีเธอ

[หัวเราะเบาๆ ในลำคอ]

[ประณต] เรื่องเอกสารเดี๋ยวฉันไปส่งให้เอง

ธารินทร์ จะไปไหนเหรอ

ผมจะเอาเอกสารสั่งซื้อข้าวเปลือก ไปส่งที่แปดริ้วครับ

คุณประณตมีอะไรหรือเปล่าครับ

อืม ฉันจะฝากเธอ แวะไปรับจินตาออกจากโรงพยาบาลให้ที

ได้ครับ

ตอนนี้บ้านเราอาจจะตกเป็นเป้า ของพวกขบวนการต่อต้านญี่ปุ่น

ยังไงอะ ฉันฝากเธอช่วยดูแลจินตาด้วยนะ

ฉันไว้ใจเธอ

ทำไมพ่อไม่มารับเองล่ะคะ

เอ่อ คุณประณตติดธุระ กับข้าราชการชั้นผู้ใหญ่น่ะครับ

เดี๋ยวผมจะไปส่งคุณที่บ้าน แล้วไปทำธุระต่อนะครับ

ฉันยังไม่อยากกลับบ้าน

ขอติดรถไปด้วยได้ไหมคะ

ครับ

[จินตา] คืนนั้นฉันไม่รู้จริงๆ ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

ฉันแค่ออกไปข้างนอก เพราะว่าฉันได้ยินเสียงคนคุยกัน

คุณได้ยินเสียงใครเหรอครับ

[เสียงเครื่องยนต์กระตุก]

[ธารินทร์] นี่ครับลุง

ขับมาปกติเลยครับ กระตุกสองสามครั้ง

แล้วก็ดับเลย

[เสียงผู้ชายเรียกเบาๆ] อัญญารินทร์

- [ช่าง] ผมว่าน้ำมันน่าจะหมดนะครับ - [ธารินทร์] ไม่นะครับ

- [เสียงผู้ชายเรียกเบาๆ] อัญญารินทร์ - [ธารินทร์] เติมเมื่อกี้นี้เองครับ

- [ช่าง] งั้นจะดูให้อีกทีนะ - [ธารินทร์] ครับ

[เสียงผู้ชายเรียกเบาๆ] อัญญารินทร์

[ธารินทร์] ไม่ใช่แบตเตอรี่เหรอ

[ช่าง] ไม่ใช่ครับ ลองดูแล้วนะครับ

แบตเตอรี่ก็ยังใช้ได้อยู่นะครับ

[ธารินทร์] ครับ

[เสียงผู้ชายเรียกเบาๆ] อัญญารินทร์

อัญญารินทร์

อัญญารินทร์

อัญญารินทร์

[ธารินทร์] จินตา

จินตา

คุณได้ยินเสียงอะไรไหม

[เสียงผู้ชายเรียกเบาๆ] อัญญารินทร์

[เสียงดนตรีทำนองอลังการ]

จินตา

ขอบคุณมากค่ะ

ผมว่าจะให้ของบางอย่างกับคุณหลายครั้งแล้ว

แต่ยังไม่มีโอกาส

ผมชอบวาดรูปน่ะครับ

ผมก็เลยแอบวาดรูปคุณ

แล้วก็รู้สึกอยากเอามาให้คุณ

สวยจัง

ขอบคุณนะคะ

ไม่ค่อยมีใครทำดีกับฉันแบบนี้หรอก

มีแต่คนมองว่าฉันคือตัวประหลาด

ในวันที่ฉันเกิด

พระจันทร์เป็นสีแดงคล้ายเลือด

แม่ของฉันตายในคืนนั้น

ทุกคนก็เลยมองว่าฉันคือตัวซวย

พ่อก็เลยส่งฉันไปอยู่กรุงเทพฯ

บอกว่าอยู่ที่นั่นแล้วจะปลอดภัยกว่า

จริงหรือเปล่าก็ไม่รู้

แล้วคุณดูสิ

ฉันกลับมาไม่ถึงเดือน

ตากับยายก็พากันจากไป

ฉันกลัวจริงๆ ว่าทั้งหมด…

จะเป็นเพราะฉัน

ในคืนที่ตาฉันเสีย

เราทั้งคู่จมน้ำ

และมีตัวอะไรบางอย่างโผล่มา

มันไม่ใช่ความฝันเหรอ

ฉันก็อยากให้มันเป็นแค่ความฝัน

แต่…

สิ่งนี้มันยืนยันว่าคืนนั้นมันคือเรื่องจริง

[เสียงกระแสน้ำ]

[เสียงขู่คำรามในน้ำ]

[หอบตกใจ]

[เสียงของตกกระทบพื้น]

[จินตา] ตั้งแต่เด็ก ฉันมักฝันอะไรแปลกๆ ถึงพญานาคสีดำ

ตามไล่ล่าผู้หญิงคนนึงที่ตั้งท้อง

แล้วก็มีผู้ชายคนนึงเข้ามาช่วยไว้

ผู้หญิงคนนั้นเธอชื่อ…

อัญญารินทร์

แล้วก็มีเสียงแปลกๆ ที่คอยบอกให้ผมปกป้องเธอ

ทำอะไรอะคุณ

เรามาตั้งจิตอธิษฐานพร้อมกัน

หากลูก…

กับพี่ธารินทร์

ถ้าเรามีชะตากรรมร่วมกัน

ไม่ว่าจะอดีตชาติหรือปัจจุบันชาติ

ขอให้เราได้รู้ความจริง ของเรื่องนี้ทั้งหมดโดยเร็วด้วยเถิด

[เสียงดนตรีทำนองอลังการ]

[เสียงดนตรีรื่นเริง]

[ผู้ชายพูดภาษาญี่ปุ่น] ดื่มอีกสิ ดื่มอีก เร็วเข้า ดื่มอีก

[ภาษาญี่ปุ่น] เถอะน่า ดื่มกับฉันหน่อย ดื่มๆ

[ภาษาญี่ปุ่น] บอกให้ดื่มไง หมดแก้วเลย

[ภาษาญี่ปุ่น] มาดื่มแทนหล่อนทำไมเนี่ย ไสหัวไป

[ภาษาญี่ปุ่น] อีนั่นทำเสียอารมณ์ดื่มหมด

[ผู้ชายพึมพำเป็นภาษาญี่ปุ่นต่อเนื่อง]

มานี่ ไปดูแลเขาหน่อยไป

สวัสดีครับ [หัวเราะ]

[ผู้ชายตะโกนเป็นภาษาญี่ปุ่น] เฮ้ย ซาโต้ ทางนี้

ช่วยด้วย ช่วยหนูด้วย

เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้น

[ผู้หญิงสะอื้น]

มันจับหนูกดหัวแล้วให้ดูดนิ้วตีนมัน

ตีนแม่งก็ดำ พอหนูไม่ยอม

มันก็เลยตบหนู แล้วมันจะเอาหัวเข็มขัดฟาด

- [เสียงฟาดเข็มขัด] - [ผู้ชายพูดภาษาญี่ปุ่น] มานี่

[ภาษาญี่ปุ่น] แกยังทำงานไม่เสร็จนะ

[เสียงฟาดเข็มขัด]

[พูดภาษาญี่ปุ่น]

[พูดภาษาญี่ปุ่น]

มันบอกว่า

มันจะบอกรัฐบาลว่าเราเป็นกบฏถ้าไม่ยอมมัน

ป้าช่วยหนูด้วย

[เสียงผู้หญิงร้องด้วยความกลัว]

[ผู้หญิงสะอึกสะอื้น]

[ผู้ชายญี่ปุ่นร้องเชียร์ซาชิโมโต้]

[ผู้หญิงร้องด้วยความกลัว]

ป้า ช่วยหนูด้วย

แม่

ป้า ช่วยหนูด้วย

แม่ ช่วยหนูด้วย

[เสียงร้องเชียร์หยุดกะทันหันอย่างไม่พอใจ]

ฉันต้องขอโทษคุณซาชิโมโต้ แทนเด็กของฉันด้วยนะคะ

อย่าให้เรื่องแค่นี้มากวนใจคุณเลย

[ล่ามแปลเป็นภาษาญี่ปุ่น]

[ล่ามแปลเป็นภาษาญี่ปุ่น]

สนใจเด็กคนอื่นไหมคะ

ฉันยินดีชดใช้ให้

[ล่ามแปลเป็นภาษาญี่ปุ่น]

[ล่ามแปลเป็นภาษาญี่ปุ่น]

[ซ่อนกลิ่น] มาๆ เร็ว มาเข้าแถวหน่อย เร็ว

- เอ้า มา มานี่ๆ - [ผู้ชายพึมพำเป็นภาษาญี่ปุ่น]

- [ซาชิโมโต้พูดภาษาญี่ปุ่น] อีแก่นี่ร้อนแรงดี - [ผู้ชายคนอื่นหัวเราะ]

[ภาษาญี่ปุ่น] จัดให้มันลิ้มรส ความเด็ดของญี่ปุ่นซะหน่อย

ช่วยให้เกียรติฉันในฐานะคู่ค้าด้วย

อีกะหรี่

[ทหารญี่ปุ่นตบมือและหัวเราะชอบใจ]

[ทหารญี่ปุ่นคุยหัวเราะชอบใจ]

[ร้องเพลงสนุกสนาน]

[ร้องเพลงสนุกสนาน]

[ทหารญี่ปุ่นร้องเพลงสนุกสนาน]

เราต้องรีบไปขนยากับเวชภัณฑ์ออกมาเพิ่ม

ก่อนที่พวกมันจะสงสัยพี่นะ

ไม่ได้ เพิ่งเกิดเรื่องใหญ่

เรายังไม่ควรเคลื่อนไหวอะไรทั้งนั้น

ที่พี่ไม่อยากทำ เพราะกลัวเราถูกจับได้

หรือเป็นห่วงลูกสาวบ้านนั้นกันแน่

พี่รักลูกสาวคุณประณตเหรอ

[เสียงผู้ชายกรีดร้อง]

[ดนตรีน่าสะพรึงกลัว]

ฉิบหายแล้ว ทหารญี่ปุ่น

[ภาษาญี่ปุ่น] เฮ้ย นั่นใครน่ะ หยุดนะ

- [ภาษาญี่ปุ่น] อยู่นี่นะ - [ภาษาญี่ปุ่น] ครับ

[ภาษาญี่ปุ่น] เฮ้ย หยุด

[สารวัตร] คนที่สถานหย่อนใจให้การว่า

คุณมีปากเสียงกับผู้พันซาชิโมโต้

แล้วคุณก็หายตัวไปในคืนนั้น

กระทั่งเราพบศพของผู้พันเข้า

ดิฉันกับซาชิโมโต้ เข้าใจผิดกันนิดหน่อยเท่านั้นเองค่ะ

ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร

แต่หลังจากทะเลาะกัน ดิฉันรู้สึกไม่สบายใจ ก็เลยกลับบ้านก่อน

ผมเป็นพยานให้ได้ครับ

เมื่อวานน่ะ

ซ่อนกลิ่นกลับมาตั้งแต่หัวค่ำ

[ประณต] ผมนั่งทำงานอยู่จนดึก

ก็ไม่เห็นว่าเธอออกไปไหนเลย

ถามคนในบ้านดูก็ได้ครับ

ชายคนนี้เกี่ยวข้องอะไรกับโรงสีของคุณบ้างครับ

เราได้รับรายงานว่าเขาอยู่ในที่เกิดเหตุ

ทั้งตอนคุณยายทองคำ

และผู้พันซาชิโมโต้เสียชีวิต

[ดนตรีตึงเครียด]

[จินตา] พี่ธารินทร์

จินตา

มาทำอะไรเหรอ

พอดีแวะมาหาลุงที่ร้านน่ะค่ะ

แต่ก่อน

ตอนใกล้เปิดเทอม

ฉันต้องมาดูเครื่องเขียนที่นี่ทุกครั้ง

เพิ่งรู้ว่า ลุงจะเซ้งร้าน

[ลุงเจ้าของร้าน] อ้าว หนูจินตา

- ลุง - [ลุงหัวเราะ]

- [จินตา] สวัสดีค่ะ - โอ้ หวัดดีๆ

โอ้ เลือกของได้ตามสบายเลยนะ

- [จินตา] ค่ะ - เดี๋ยวลุงลดให้ ราคาพิเศษเลย

[หัวเราะ]

[ลุงเจ้าของร้านร้องตกใจ]

- เดี๋ยวหนูช่วยเก็บให้ค่ะลุง - ระวังนะครับ

[ธารินทร์] จินตา

นาคสีดำ

ลุงครับ

ลุงรู้ไหมว่ารูปนี้มันเกี่ยวกับอะไร

โอ้

[ลุงเจ้าของร้าน] นี่เรียกว่าองค์เพชร

เขากำลังช่วยนาคนิลารุจี

จากพญาครุฑ นี่ไง

เป็นตำนานโบร่ำโบราณน่ะ

คนเก่าคนแก่เขาก็เล่าต่อเนื่องกันมา

[ลุงเจ้าของร้าน] จำได้ว่า

หลังจากนั้นน่ะ มันก็มีเหตุร้ายเกิดขึ้น

แล้วองค์เพชรท่านก็สูญเสียคนรักไป

แล้วเฝ้ารอคอยคนรักจะกลับมา

เพื่อจะได้กลับมาครองรักกันอีกครั้งหนึ่ง

หนูขอดูรูปทั้งหมดนี้ได้ไหมคะ

ได้

- ขอบคุณค่ะลุง - เดี๋ยว… ลุงยกให้เลย

[เสียงเอฟเฟกต์ลุ้นระทึก]

[ดนตรีลุ้นระทึก]

พี่ธารินทร์

แปลว่าทุกคนเข้าใจในตัวพี่ธารินทร์ผิด

ผมส่งคุณได้แค่นี้ ผมต้องไปแล้ว

[เสียงชก]

[จินตา] พี่จิระ พี่ทำอะไรเนี่ย

มันคือพวกขบวนการต่อต้านญี่ปุ่นที่ฆ่าซาชิโมโต้

มันเกือบทำบ้านซ่อนกลิ่นติดร่างแหไปด้วย

- ไอ้คนทรยศ - [ซ่อนกลิ่น] โอ๊ย

ไอ้ชั่ว มึงบอกกูมา

[จิระ] มึงฆ่าตากู มึงฆ่ายายกูด้วยใช่ไหม

มึงคิดจะฆ่าน้องกูอีกคนใช่ไหม

หยุด พี่จิระ หยุด พี่ธารินทร์ไม่ได้ทำ

[จิระ] แกรู้ได้ไง

[จินตาฮึดฮัดออกแรง] มานี่

[จินตาหายใจแรง] พอได้แล้ว โอ๊ย

- จินตา - [ประณต] นี่มันอะไรกัน

จิระ

[จิระ] จับมัน

จะไปไหน

เกิดอะไรขึ้น ฮะ เป็นอะไร

ไหนขอดูหน่อยซิ

[ประณต] เป็นอะไรมากหรือเปล่า

เกิดอะไรขึ้นน่ะ

[ตำรวจ 1] เฮ้ย หยุด

กูบอกให้หยุด

[เสียงร้องตะโกนฟังไม่ได้ศัพท์]

[เสียงทหารญี่ปุ่นร้องตะโกน]

[ทหารญี่ปุ่น] เฮ้ย

[ภาษาญี่ปุ่น] อยู่ไหน

[ภาษาญี่ปุ่น] ออกมาเดี๋ยวนี้

ไหน มันอยู่ไหน

เฮ้ย มันอยู่ตรงนั้น เร็ว

[ภาษาญี่ปุ่น] เฮ้ย มันอยู่นั่น มาเร็ว

[เสียงผู้ชาย] ปกป้องอัญญารินทร์

[ร้องเจ็บ]

จินตา

จินตา

จินตา

[จิระ] จินตา จะไปไหน

จินตา

จินตา

[จิระ] จินตา

จินตา

[จิระ] จินตา

จินตา

[เสียงเอฟเฟกต์ตกใจ]

[ดนตรีน่าสะพรึงกลัว]

[จิระ] ช่วยด้วยๆ ใครก็ได้ช่วยด้วย

[ไอสำลัก]

[จิระ] ช่วยด้วย

ช่วยด้วย…

จิระ

ช่วยด้วย

ช่วยด้วย จิระจมน้ำ

ช่วยด้วย!

จิระจมน้ำ

- เกิดอะไรขึ้น - จิระจมน้ำครับ

มาช่วยกันหาจิระเร็ว

เร็ว

ส่วนเอ็งสองคนน่ะ จับตัวไอ้นี่ไว้

[ประณต] มึงมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง

ผมเห็นจิระจมน้ำ ผมเลยลงไปช่วย

แล้วผมก็เห็น…

พี่ธารินทร์

เจอแล้วครับ เจอคุณจิระแล้วครับ

[ถอนหายใจ]

จิระ

จิระ

มึง!

[ประณต] มึง มึงทำลูกก็ทำไม ฮะ

- กูจะฆ่ามึง มึงทำอย่างนี้ทำไม - อย่าครับ อย่า

- กูจะฆ่ามึง - [ตำรวจ 2] ใจเย็นๆ ครับ

[ตำรวจ 1] ขอโทษนะครับ สร้อยเส้นนี้ของใครครับ

ของหนูค่ะ

[ธารินทร์ร้องเจ็บ]

พอแล้ว

จะยอมรับไหม

ว่ามึงเป็นคนฆ่า

[สูดหายใจและถุย]

มีน้ำยาแค่นี้เหรอ ไอ้ขี้ข้าญี่ปุ่น

[สารวัตร] เออ ไอ้เวรนี้

[ธารินทร์ครางเจ็บ]

[เสียงประกอบชวนฝัน]

คุณจินตาครับ เชิญออกมาได้แล้วครับ

ระวังนะ ค่อยๆ

[ประณตส่งเสียงออกแรงและถอนหายใจ]

ขอบคุณนะคะพ่อ

ที่เชื่อหนู

พ่อเชื่ออะไรหนูอีกอย่างได้ไหมคะ

[สารวัตร] เฮ้ย ออกมาได้แล้ว

ถ้าเธอไม่พูดความจริง

คืนนี้…

พวกเขาจะส่งตัวเธอให้ทหารญี่ปุ่น

ผมขอกระดาษกับปากกาหน่อยครับ

[ถอนหายใจ]

[เสียงออกแรงทุบ]

ซ่อนกลิ่น

ขอโทษนะ

ไม่ต้องขอโทษหรอก ประณต

ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้เต็มใจจะแต่งงานกับน้องฉัน

เธอก็แค่ทำตามที่พ่อกับแม่ฉันขอร้อง

เราหนีไปด้วยกันไหม ประณต

ฉันกำลังจะแต่งงานกับจินตนาแล้ว

แต่ประณตไม่ได้รักมัน

มีแต่ฉัน

ที่ประณตคอยปกป้อง

และดูแลมาโดยตลอด

ที่ฉันดีกับเธอน่ะ

เพราะฉันสงสารเธอ

และมองเธอเป็นเหมือนน้องสาว มาโดยตลอด ซ่อนกลิ่น

ไม่จริง

ประณตรักฉัน

ประณตไม่ได้รักมัน

[ประณต] หยุด ซ่อนกลิ่น

- ซ่อนกลิ่น หยุด - [ซ่อนกลิ่นหายใจแรง]

- ปล่อย - ไม่ปล่อย

ซ่อนกลิ่น ปล่อย

[ซ่อนกลิ่น] ไม่ปล่อย

โอ๊ย

เธอเป็นคนฆ่าซาชิโมโต้ใช่ไหม

[ซ่อนกลิ่นหัวเราะหึ]

ประณตนี่รู้อะไรช้าจังเลยนะ

เธอทำแบบนี้ทำไม

รู้ไหมว่าจะทำให้โรงสีของเราเดือดร้อน

และจะถูกเข้าใจว่า

พวกเราเป็นขบวนการต่อต้านญี่ปุ่น

ฉันก็หาคนผิดให้แล้ว

ธารินทร์ไง

ประณตจะมารื้อฟื้นให้มันเป็นเรื่องทำไม

เหมือนกับที่เธอโยนความผิด

ว่าเขาฆ่าจิระงั้นเหรอ

เปล่า

ฉันจะโยนความผิดให้จินตาต่างหาก

[ประณตทำเสียงโมโห]

ทำไมครอบครัวนี้มันถึงต้องการมากจังนะ

เอาสิ

ทำกับฉันเหมือนที่ไอ้แก่กับอีแก่สองตัวนั่นทำ

เธอ…

เธอเป็นคนฆ่าพ่อกับแม่ที่เลี้ยงดูเธอมา

[ซ่อนกลิ่น] เมื่อไหร่ พวกมึงจะตายห่ากันไปให้หมด

- เคยเห็นหัวกูบ้างไหม - [เสียงไฟปะทุ]

เคยเห็นความสำคัญของกูบ้างไหม

กูเหนื่อยแทบตายที่คอยรับใช้พวกมึง

มึงยังเห็นกูเป็นคนอื่นอีกเหรอ

[พญานาคคำราม]

[ยายทองคำกรีดร้อง]

จินตา

[สูดดมแรง]

[เสียงซ่อนกลิ่นสะอื้น] พ่อ ปล่อย

[ร้องสะอื้น]

[ทำเสียงชอบใจ]

[เสียงซ่อนกลิ่นสะอื้น]

[ทำเสียงจุปาก]

[พ่อซ่อนกลิ่น] อย่าเสียงดังสิลูก

อย่าเสียงดังสิคะ

พ่อ

[เสียงออกแรง]

[ซ่อนกลิ่น] หนูเอาดอกไม้มาให้

ขอให้พ่อมีสุขภาพแข็งแรงในวันเกิดนะคะ

ลูกโตเป็นสาวแล้วนะ

[ซ่อนกลิ่นหายใจแรง]

พ่อ

พ่อ [ฮึดฮัดขัดขืน]

เป็นของขวัญให้พ่อนะลูกนะ

- ปล่อย - [พ่อซ่อนกลิ่นคราง]

[ซ่อนกลิ่นสะอื้น] ช่วยด้วย แม่

[สะอื้น] แม่

[สะอื้น] แม่ช่วยหนูด้วย

[ซ่อนกลิ่นสะอื้น] แม่

แม่ [ร้องไห้สะอึกสะอื้น]

[ซ่อนกลิ่นสะอื้น] แม่ ช่วยหนูด้วย

แม่ ช่วยหนูด้วย

[ดนตรีหดหู่]

แม่ [ร้องไห้สะอึกสะอื้น]

แม่

[ซ่อนกลิ่นตะโกนสุดเสียง] แม่!

ของขวัญเหรอ ของขวัญๆ

[ซ่อนกลิ่นหายใจหอบ]

[ดนตรีน่าสะพรึงกลัว]

ข้าเลือกคนไม่ผิดจริงๆ

มีความสุขไหม

ที่ได้ทำในสิ่งที่เอ็งอยากทำมานาน

แกเป็นใคร

ข้าคือนิลารุจี

เป็นผู้ที่มาปลดปล่อย

เอ็งกับข้าไม่ต่างกัน

ข้ารู้ดี ว่าความอดกลั้น

ยอมทุกอย่าง

[นิลารุจี] สุดท้ายก็ไม่มีใครเห็นหัว

มันทรมานเพียงใด

ข้าสัมผัสได้

ว่าดวงใจของเอ็ง

มันเจ็บปวดแสนสาหัส

รักเขา

ทำเพื่อเขา

[นิลารุจี] แต่ความสุขที่เอ็งต้องการ

มันกลับถูกแย่งไปหมด

ข้าเฝ้าตามหาคนที่เข้าใจ ความรู้สึกของข้ามานานแสนนาน

หมายความว่ายังไง

แกทำอะไรกับฉัน

ข้าก็แค่อยากแก้แค้นเหมือนเอ็ง

เราต้องร่วมมือกัน ซ่อนกลิ่น

ใครที่มันทำให้เราเจ็บ

ก็แค่ฆ่ามันให้หมด

ชอบไหม

[นิลารุจี] ที่ได้เห็น ผัวเมียคู่นั้นมันตายอย่างทรมาน

สนุกไหม

ที่ได้สังหารไอ้วิตถารนั่นด้วยมือของเอ็งเอง

ไม่

ฉันไม่ได้ทำๆ

เอ็งแน่ใจเหรอว่าเอ็งไม่ได้ทำ

ไม่ [กรีดร้องดังลั่น]

[หัวเราะสะใจ]

ใช่

ฉันฆ่ามันทั้งหมด

นี่มันอะไร ทำไมต้องทำแบบนี้

- ทุกคนรักและหวังดีกับเธอทั้งนั้น - รักเหรอ

ฉันเคยได้รับความรักจากพวกมันตอนไหน

ส่วนเธอก็แค่สงสารฉัน

หยุดเรื่องบ้าๆ พวกนี้สักที ซ่อนกลิ่น

[ดนตรีตึงเครียด]

จะมีวันไหน

ที่เธอจะรักฉันบ้างไหม ประณต

[เสียงฝีเท้า]

[อาทิตย์] ตอนนี้ครูประชาบาล กำลังรวบรวมรายชื่อสำหรับคนที่พร้อมฝึก

อีกไม่นานจะได้ข้อสรุปครับ

อือ ดี

แล้วก็ พวกทหารญี่ปุ่นที่ตั้งแคมป์อยู่

ตอนนี้กำลังเริ่มเคลื่อนไหว

พวกเราต้องกระจายกำลังกันออกไป

เพื่อสืบหาข่าวว่าพวกนั้นกำลังวาง…

[เสียงปิดประตู]

คุณถาวร พวกทหารญี่ปุ่นกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้

รีบเก็บเอกสารสำคัญ ที่เหลือทำลายให้หมด

- ครับ - ครับ

[ดนตรีลุ้นระทึก]

- โก้ - ครับ

[ถาวร] เอารถไปรอไว้ที่ด้านหลังตึก

[ร้องโอดโอย]

- [เสียงวิ้ง] - [เสียงผู้ชาย] ปกป้องอัญญารินทร์

[เสียงผู้ชาย] ช่วยอัญญารินทร์

เป็นอะไรพี่

ฉะ… ฉันมีเรื่องสำคัญต้องไปทำ

- จะไปไหนน่ะ ไปไม่ได้นะพี่ - ปล่อย

- เฮ้ย - ไปไม่ได้ เฮ้ย พี่

- พี่ - นายจะไปไหน

ข้างนอกนั่นมีแต่ทหารญี่ปุ่นเต็มไปหมด

- ผมต้องไปช่วยจินตา - จะบ้าหรือไง

ออกไปตอนนี้ก็มีแต่ไปตาย

ขอร้องล่ะครับ!

ผมไม่รู้จะอธิบายยังไง

ผมรู้แค่ว่าจินตาตกอยู่ในอันตราย ผมต้องไปช่วยเธอ

- [ธารินทร์] ปล่อย - ธารินทร์

- มึงปล่อยกู ปล่อย มึงปล่อย… - ธารินทร์

[หายใจหอบ] ปล่อย

[สะอื้น] ปล่อยผมไป

ปล่อย

[ธารินทร์สะอื้น] ปล่อย

ปล่อยเขา

[สูดหายใจแรง]

ถ้าทุกอย่างเรียบร้อยเมื่อไหร่ ไปเจอกันที่แปดริ้ว

[จินตากรีดร้อง] ป้า ปล่อยหนู

[ร้องโอดโอย]

หนูเจ็บ

ป้าทำอะไร ปล่อยหนู

[ร้องโอดโอย]

[จินตา] ป้าเป็นบ้าอะไร

[ดนตรีน่าสะพรึงกลัว]

พ่อ!

อีชาติชั่ว มึงทำอะไรพ่อกู

พ่อ

ไม่ว่ามึงรักใคร

กูจะตามไปทำลายให้หมด [หัวเราะสะใจ]

[เสียงพญานาคคราง]

[ร้องไห้สะอึกสะอื้น]

[องค์เพชร] อัญญารินทร์

- [องค์เพชรร้องตะโกน] - ข้ารัก

และภักดีต่อท่านเท่าชีวิต

ไม่ใช่เพราะท่านเคยช่วยชีวิตข้า

แต่นี่หรือ

ความรักที่ท่านตอบแทนข้า

ข้าจะตามจองล้างจองผลาญท่าน และนางอัญญารินทร์

[นิลารุจี] ให้ฉิบหายทุกชาติไป

- [เสียงคลื่นซัด] - [เสียงนิลารุจีกรีดร้อง]

[จินตาร้องโอดโอย]

[ร้องโอดโอยต่อเนื่อง]

[ร้องเจ็บ]

ออกมาสิ องค์เพชร

เมียที่ท่านรักนักหนาอยู่ที่นี่แล้ว

[หายใจหอบ] มึงเป็นอะไร หา!

หุบปาก

[กรีดร้องเจ็บปวดทรมาน]

จินตา จินตาอยู่ไหน จินตา

- [เสียงวิ้ง] - [เสียงผู้ชาย] ช่วยอัญญารินทร์

[ครางเจ็บ]

- [จินตากรีดร้อง] - [ซ่อนกลิ่น] เหตุใดยังไม่ออกมาเล่า

- [จินตากรีดร้องและสำลัก] - ได้

ข้าจะทรมานมัน

จนท่านแทบขาดใจ

ให้ยิ่งกว่าที่ข้าเคยทรมาน

[จินตากรีดร้อง]

[องค์เพชร] ปกป้องอัญญารินทร์

[เสียงเครื่องยนต์รถมอเตอร์ไซค์]

[กรีดร้องเจ็บปวดทรมาน]

ออกมาสิ

รักมันมากก็ออกมาปกป้องมัน

[ซ่อนกลิ่น] ออกมาสิ องค์เพชร

[ร้องไห้สะอึกสะอื้น]

อีเด็กจัญไร

อีลูกกะหรี่จินตนา

กูเกลียดมึง

เกลียดแม่ของมึง

เกลียดตระกูลของมึงทั้งหมด

มึงรักใคร

กูจะตามไปทำลายให้หมด

[กรีดร้องเจ็บปวดทรมาน]

มึงต้องทรมานอย่างสาสม

เหมือนที่กูเคยได้รับ

มึงต้องทรมานอย่างสาสมเหมือนที่กูได้รับ!

[ร้องไห้เจ็บปวด]

[คำราม]

ถ้าท่านไม่ยอมออกมา

ท่านจะได้รู้ว่าข้าไม่เคยขู่ใคร

[จินตาสะอื้น]

[ร้องโอดโอย]

[จินตาสำลัก]

[จินตาร้องไห้ฟูมฟาย]

[เสียงพญานาคคำราม]

[ดนตรียิ่งใหญ่]

[กรีดร้องเจ็บปวดทรมาน]

[ร้องโอดโอย]

[เสียงพญานาคคำราม]

[ร้องโอดโอย]

จินตา

จินตา พี่มาช่วยแล้ว จินตา

จินตา

[กรีดร้องเจ็บปวดทรมาน]

[เสียงพญานาคคำราม]

[ธารินทร์] จินตา

[เสียงธารินทร์และจินตาร้องตกใจ]

[เสียงธารินทร์และจินตาไอสำลัก]

[เสียงพญานาคคำราม]

[ไอและหายใจหอบ]

[กรีดร้อง]

[จินตากรีดร้อง]

- [ธารินทร์แหกปากตะโกน] - [เสียงปืน]

[ธารินทร์] จินตา

[ธารินทร์หายใจแรง]

- [เสียงฟ้าร้อง] - จินตา

[พญานาคคำราม]

ในที่สุด…

ท่านก็ทำให้มันระลึกชาติไม่ได้

[หัวเราะปนร้องไห้]

นังนั่น

ไม่มีวันจำท่านได้

[สะอื้นและกระอัก]

เห็นหรือยัง

ความเกลียด

ชนะความรักได้

[คำราม]

จะมีชาติไหน…

ที่ท่านจะรักข้าบ้าง

[สำลัก]

[เสียงคลื่นซัด]

[เสียงวิ้ง]

[ธารินทร์] จินตา

[ร้องไห้สะอึกสะอื้น]

[องค์เพชร] ทำไมคนที่ข้ารัก

ถึงต้องมาเจอเรื่องแบบนี้

ทำไมไม่เป็นข้าเอง

[ร้องไห้สะอึกสะอื้น]

[เสียงวิ้ง]

[ดนตรียิ่งใหญ่]

พี่ต้องออกไปรบ

พี่จะรีบกลับมานะ อัญญารินทร์

ท่านก็รักษาตัวด้วย

[ดนตรีชั่วร้าย]

[หายใจหอบ]

[เสียงคลื่นซัดและผืนทรายขยับ]

[ร้องตกใจ]

อัญญารินทร์!

[อัญญารินทร์ร้องไห้]

ไปอยู่กับแม่นะลูก

[อัญญารินทร์กรีดร้อง]

[หอบเฮือก]

[หายใจหอบ]

[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]

ท่าน… [หายใจหอบ]

เวลาข้าใกล้หมดแล้ว

[องค์เพชร] ไม่ อัญญารินทร์

ไม่ ข้าจะรอเจ้า จนกว่าเราจะได้เจอกันอีกนะ อัญญารินทร์

ปล่อยวาง

จากสิ่งที่มันไม่มีวันเปลี่ยนแปลงได้เถอะ ท่านพี่

ไม่มีสิ่งใดอยู่กับเราได้ตลอดไป

ลูกของเรา…

ทรมานเพราะบ่วงกรรมทั้งหมดที่ข้าผูกไว้

[จินตา] ไม่มีใครฝืนชะตาตัวเองได้

จะช้าหรือเร็ว

ก็หนีไม่พ้น

[ดนตรีหดหู่]

อัญญารินทร์

[องค์เพชร] อัญญารินทร์

อัญญารินทร์

[เสียงคลื่น]

[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]

[ถาวรพูดโทรโข่ง] แม้สงครามจะยังไม่สิ้นสุด

แต่คงพอทำให้ชาวปราจีนบุรี

ได้หายใจหายคอกันสะดวกขึ้น

หลังจากกองทัพญี่ปุ่น

ได้เคลื่อนกำลังออกไปแล้ว

แต่พวกเราจะยังคงยืนหยัด สู้กันต่อไป

เพื่อปลดปล่อยประเทศไทย ให้กลับคืนมาสู่อิสรภาพ

- ป้าครับ - [ถาวร] แม้สงครามจะยังไม่สิ้นสุด

- นี่ครับป้า - [ถาวร] แต่พวกเรา

จะยังคงสู้กันต่อไป

เพื่อปลดปล่อยประเทศไทย ให้กลับคืนมาสู่อิสรภาพ

พี่ๆ ทหารพวกนั้นจะกลับมาอีกไหม

พวกมันจะไม่กลับมาที่นี่อีกแล้วนะ

ถ้าพวกมันกลับมา

เราจะช่วยกันไล่พวกมันไปกันนะ

[เด็กผู้หญิง] พ่อๆ

พวกทหารที่ชอบมารังแกเรา

พี่เขาบอกว่าจะไม่กลับมาที่นี่อีก

พ่อจะไม่ต้องโดนแกล้งอีกแล้วนะ

[เสียงพระนำสวดมนต์]

[ธารินทร์] ปาณาติปาตา เวรมณี สิกขาปะทัง สมาทิยามิ

[พระสงฆ์ 1] อะทินนาทานา เวรมณี สิกขาปะทัง สมาทิยามิ

[ธารินทร์] อะทินนาทานา เวรมณี สิกขาปะทัง สมาทิยามิ

อพรหมจริยา เวรมณี สิกขาปะทัง สมาทิยามิ

[ธารินทร์] อพรหมจริยา เวรมณี สิกขาปะทัง สมาทิยามิ

- [พระสงฆ์ 2] กุฎฐัง - [ธารินทร์] นัตถิ ภันเต

- [พระสงฆ์ 2] คัณโฑ - [ธารินทร์] นัตถิ ภันเต

- กิลาโส - [ธารินทร์] นัตถิ ภันเต

- โสโส - [ธารินทร์] นัตถิ ภันเต

- [พระสงฆ์ 2] อัปปะมาโร - นัตถิ ภันเต

[พระสงฆ์ 2] มะนุสโสสิ

[ดนตรีวังเวง]

อามะ ภันเต

[ดนตรีน่าเกรงขาม]

[ดนตรีหยุด]

[องค์เพชร] ข้าขออุทิศตน

ช่วยเหลือมวลมนุษย์ เพื่อหยุดบ่วงกรรม

ที่ข้าเคยทำกับนิลารุจี

และขอผลบุญให้อัญญารินทร์

ได้อยู่ในภพภูมิที่มีความสุข

รวมทั้งธารินทร์ลูกรัก

หลุดพ้นจากบ่วงกรรม

อย่าได้พบความทุกข์ทรมานเยี่ยงข้าเลย

[กรีดร้องดังลั่น]

[เพลง "สัญญา" บรรเลง]

♪ เฝ้าคอยมาแค่ไหน ♪

♪ เนิ่นนานเท่าไร ♪

♪ ให้ลมหายใจได้สัมผัสกันอีกครั้ง ♪

♪ ให้เราได้สมหวัง ♪

♪ รักกันชั่วนิรันดร์ ♪

♪ ให้สองแววตาจ้องมองครอบครองดั่งฝัน ♪

♪ แล้วไยจึงกลับต้องปวดร้าว ♪

♪ กอดเพียงความเศร้า ♪

♪ เว้าวอนถามกับฟ้า ♪

♪ เพียงสัญญาที่ได้เคยให้ไว้ ♪

♪ ไม่อาจทำให้รักได้ ♪

♪ เมื่อฟ้านั้นพาให้เรามาเจอ ♪

♪ เหตุใดจึงไม่ยอมให้ฉันคู่เธอ ♪

♪ คำสัญญาที่ผูกเราเอาไว้ ♪

♪ มันยังไม่พอใช่ไหม ♪

♪ ชาติไหนจะได้รักกัน ♪

♪ หรือว่าฉันต้องยอมรับชะตา ♪

♪ ว่าฟ้าไม่เชื่อในสัญญา ♪

♪ เฝ้าคอยอธิษฐาน ♪

♪ ทุกวันที่ผ่าน ♪

♪ หรือมันไม่มีวันได้เป็นจริงสักครั้ง ♪

♪ เหลือก็เพียงแต่ความปวดร้าว ♪

♪ กอดเพียงความเศร้า ♪

♪ เว้าวอนถามกับฟ้า ♪

♪ เพียงสัญญาที่ได้เคยให้ไว้ ♪

♪ ไม่อาจทำให้รักได้ ♪

♪ เมื่อฟ้านั้นพาให้เรามาเจอ ♪

♪ เหตุใดจึงไม่ยอมให้ฉันคู่เธอ ♪

♪ คำสัญญาที่ผูกเราเอาไว้ ♪

♪ มันยังไม่พอใช่ไหม ♪

♪ ชาติไหนจะได้รักกัน ♪

♪ หรือว่าฉันต้องยอมรับชะตา ♪

♪ ว่าฟ้าไม่เชื่อในสัญญา ♪

♪ ได้โปรดให้ฉันเข้าใจ ♪

♪ ยังพอมีทางไหม ♪

♪ จะหนักหนาสักเท่าไร ♪

♪ หากมันจะทำให้เราได้รักกัน ♪

♪ ก็จะทำ ♪

♪ เพียงสัญญาที่ได้เคยให้ไว้ ♪

♪ ไม่อาจทำให้รักได้ ♪

♪ เมื่อฟ้านั้นพาให้เรามาเจอ ♪

♪ เหตุใดจึงไม่ยอมให้ฉันคู่เธอ ♪

♪ คำสัญญาที่ผูกเราเอาไว้ ♪

♪ มันยังไม่พอใช่ไหม ♪

♪ ชาติไหนจะได้รักกัน ♪

♪ หรือว่าฉันต้องยอมรับชะตา ♪

♪ ว่าฟ้าไม่เชื่อในสัญญา ♪

[เพลงหยุด]