Original subtitles

Na 88 jaar heeft US Gypsum zijn fabriek in Empire, Nevada...

vanwege de teruglopende vraag naar gips op 31 januari 2011 gesloten.

In juli werd de postcode van Empire, 89405, opgeheven.

Dit ben ik je nog schuldig. -Bedankt.

Zorg goed voor jezelf.

Ik kan uw reservering niet vinden.

Ik sta op de Amazon CamperForce-lijst.

Probeer MCD. -Ik zie hem.

Goedemorgen iedereen. Hoe gaat het vandaag?

Wie heeft er een veiligheidstip?

Op drie punten vasthouden. -Waarom is dat belangrijk?

Zodat je niet van de trap valt. -Dat je niet van de trap valt.

Was dat een tip van jou?

Dit is Carl.

Dit is Angela.

Doug, Ryan, Teresa.

Karie. -Aangenaam.

En je goede vriend Linda May. -En ik ben Fern.

Dat is mijn vriend, Fern. -Hallo allemaal.

Een andere tekst van Smith is: als je lacht, danst en eindelijk leeft...

hoor je mijn stem en denk je met liefde aan me.

Deze betekent het meest voor mij:

"Thuis", is het slechts een woord of zit het in je?

Die vind ik goed. -Ik ook.

Zijn teksten zijn erg diepgaand.

De vorige eigenaar had een matras achterin gelegd...

maar ik wil een hoog bed met opslag eronder.

Ik heb opberglades.

Eén aan de voorkant, zodat ik erin kan en nog één aan de buitenkant.

Heel slim. -Dat vond ik ook.

Heb je dat gezien?

De oude viskist van mijn man. Ik heb er een sluiting op gemaakt...

Als ik hem open doe, heb ik een grotere aanrecht.

Ik bewaar mijn mooie spullen erin.

De borden van mijn vader, verzameld bij tuinverkopen.

Toen ik geslaagd was, heeft hij mij alles gegeven.

Ze zijn mooi. -Fantastisch, hè?

Het heet herfstblad. Ik heb niet zoveel stuks bij me, maar ach...

Hoe ga je je busje noemen?

Vanguard (Voorhoede).

Dat is een krachtige naam. -Dat is zo.

Wat doe je?

De opgesloten ijsberen zijn onruststokers die worden vastgehouden...

tot ze rustig worden. Dat kan twee tot dertig dagen duren.

Fern?

Hé, Brandy. -Hallo, Fern.

Hoi, kinderen.

Hoe is het met je? -Goed.

Leuk je te zien, wat lang geleden. Hoe is het?

Goed. -Je ziet er goed uit.

Je hebt je haar afgeknipt. -Ik vind het leuk.

Werk je weer bij Amazon? Is het leuk?

Het verdient goed.

Heb je je busje nog steeds? -Ja, ik sta in het Desert Rose RV Park.

Daar zijn we vandaag langsgereden, nietwaar meiden?

Hoe is het met je moeder? -Goed, ze mist je erg.

Zeg haar dat ik haar ook mis. -Zal ik doen, maar Fern...

Als je onderdak nodig hebt, kun je bij ons logeren, we maken ons zorgen.

Bedankt, maak je geen zorgen. Ik laat het je weten, ik beloof het.

Tot ziens, Aubrey.

Ben je nog steeds de slimste op school? -Ja, zo'n beetje.

Weet je nog iets van wat ik je geleerd heb?

Morgen en morgen en morgen en alle dagen...

leiden de dwazen naar een stoffige dood. Uit, uit, kleine kaars.

Heel goed, dank je. -Dank je.

Mijn moeder zegt dat je dakloos bent, klopt dat?

Nee, ik ben niet dakloos.

Ik heb alleen geen huis. Dat is niet hetzelfde, hè?

Maak je geen zorgen, ik red me wel.

Voordat ik naar de Squeeze-inn verhuisde, was ik op zoek naar werk.

Dat was moeilijk in 2008.

Ik bereikte een dieptepunt.

Ik dacht aan zelfmoord.

Ik besloot om een fles drank te kopen...

en de propaankachel aan te zetten.

Ik zou drinken tot ik flauw viel.

Als ik wakker zou worden...

zou ik een sigaret opsteken en alles opblazen.

Ik keek naar mijn twee lieve, kleine, trouwe honden.

Mijn cocker spaniel en mijn kleine poedel en...

ik kon ze dat niet aandoen.

Toen dacht ik: ik kan het mezelf ook niet aandoen.

Ik was bijna 62 jaar...

en ging online mijn AOW bekijken.

Er stond 500 euro.

Ik heb mijn hele leven gewerkt.

Ik werk al sinds mijn twaalfde, heb twee dochters opgevoed. Ik geloofde het niet.

Toen vond ik "Bob Wells het goedkope kamperleven" op het internet.

In een camper wonen, reizen en...

nooit meer hoeven te werken.

RTR is een bootkamp voor beginnende nomaden.

Bob Wells ziet eruit als de kerstman.

Ja toch? Dat zegt iedereen.

Waar betekent RTR? -Rubber Tramp Rendez-vous.

Het is in Quartzsite, Arizona, midden in de woestijn, op BLM-land.

Je moet ook komen. Ik maak een kaart. -Ik denk niet dat ik ga.

Ik hoop dat je komt. Die kaart maak ik sowieso.

Dat is de RTR.

Het is hulp voor mensen die het nu nodig hebben.

Tot volgend jaar, fijne vakantie. -Jij ook, Doug.

Carl heeft een hartaanval gehad.

Is hij dood? -Nee.

Zijn dochter heeft hem mee terug naar het oosten genomen.

Maar de hond niet. -Die kon niet mee. Wil jij hem hebben?

Hij is een brave hond, heel vriendelijk.

Je vertrekt donderdag, toch?

Ik ben sinds gisteren klaar bij Amazon. -Amazon betaalt tot en met donderdag.

Daarna is het 335 euro per maand.

Krijg ik korting zonder elektriciteit, want ik heb mijn busje.

Aangezien u een busje hebt, kunt u makkelijk naar een warmere plek gaan.

Maar ik wilde hier eerst een baan zoeken. -Succes daarmee.

Dat is moeilijk.

Dag, Patty. -Dag Fern, tot volgend jaar.

Mijn man werkte bij de USG Mine in Empire.

Ik heb daar een paar jaar voor HR gewerkt.

Dat was mijn laatste fulltime baan. Ik heb veel parttime gewerkt.

Ik was vijf jaar invalleerkracht.

Moesten alle arbeiders niet verhuizen toen de mijn gesloten werd?

Ongeveer een jaar geleden. -Wanneer wilt u weer werken?

Nu?

Het is moeilijk nu.

U kunt vervroegd pensioen overwegen.

Daarvan kan ik niet rondkomen.

Ik heb werk nodig. Ik hou van werken.

Ik weet niet waarvoor u in aanmerking komt.

Ik ben Rachel, de manager van Pop's Peak. -Hallo, ik ben Fern.

Iemand zei dat ik hier 's nachts mocht staan.

Dat is goed, je bent van harte welkom. Maar het wordt hier's nachts erg koud.

Heel koud. -Dat heb ik gemerkt.

Ik wil niet bemoeizuchtig zijn, maar bij de 7/11 is een Baptistenkerk...

en zij hebben bedden beschikbaar. -Ik red het wel.

U zegt het maar als u iets nodig heeft. -Dank u.

Ik ben zo blij dat je er bent.

Dat is Bob Wells. -Je kunt hier zitten. Hou de stoel maar.

Het vreemde is dat we niet alleen de tirannie van de dollar...

van de markt accepteren, maar het omarmen.

We gaan graag gebukt onder het juk van de tirannie van de dollar...

en leven er ons hele leven naar.

Ik denk aan de analogie van een werkpaard.

Het werkpaard is bereid zich dood te werken.

Daarna mag het in de wei grazen. Dat gebeurt met velen van ons.

Als de samenleving ons afdankt en als een werkpaard laat grazen...

moeten wij werkpaarden voor elkaar zorgen. Daar draait dit allemaal om.

Zoals ik het zie: de Titanic zinkt en de economische tijden veranderen.

Mijn doel is om zoveel mogelijk mensen in de reddingsboten te krijgen.

Wat is dat? -Dat is veganistisch.

Ik ben vleeseter.

Toch bedankt. Ziet er goed uit. -Zij is een vleeseter.

Heb je genoeg? Wil je meer? -Ze vindt rode peper lekker.

Koriander? -Nee.

Ik ben een Vietnamveteraan.

Ik heb PTSD.

Ik kan niet tegen harde geluiden, grote menigten, vuurwerk.

Ik heb een pick-up en een camper. Ik kan hier buiten leven.

Rust vinden.

Ik had eindelijk mijn opa, papa en mama ervan overtuigd...

dat we een camper moesten nemen om het land te zien.

Maar toen kregen ze allebei kanker. Ze stierven drie weken na elkaar.

Ik begon de filmpjes van Bob Wells over leven in een busje te bekijken.

Toen kocht ik mijn busje, PAINT...

omdat ze me brengt "where I aint"...

en begon twee en een half jaar geleden mijn helende reis.

Ik heb 20 jaar in het Amerikaanse bedrijfsleven gewerkt.

Mijn vriend Bill werkte voor hetzelfde bedrijf.

Hij had leverfalen.

Een week voor zijn pensioen belde HR belde hem in het hospice en zei:

laten we over je pensioen praten. Tien dagen later stierf hij.

Hij heeft zijn zeilboot nooit van zijn oprit kunnen rijden.

Hij is alles misgelopen.

Voor hij stierf, zei hij: verspil geen tijd, meid.

Verspil geen tijd.

Ik ben zo snel mogelijk met pensioen gegaan.

Ik wilde niet dat bij mijn dood de zeilboot nog op de oprit stond.

Dat is niet zo. Mijn zeilboot ligt hier in de woestijn.

Ik kan me niet voorstellen wat je doormaakt.

He verlies van je man, het verlies van je hele stad en vrienden en dorp.

Dergelijk verlies is moeilijk te dragen.

Ik wou dat ik een simpel antwoord had.

Je bent bij ons op de juiste plek om een antwoord te vinden.

Ik denk dat verbinding met de natuur...

en een echte gemeenschap het verschil kan maken.

Ik hoop het.

Doe met ons mee. -Ik maak alleen een wandelingetje.

Ik ben zo terug.

Mensen vragen altijd: ik wil hier graag zijn, maar het kan niet.

Hoe kan ik de beruchte “klop op de deur” vermijden?

Daarom heb ik de tien geboden van onopgemerkt parkeren ontwikkeld.

In en uit. Je moet het gat groter maken.

Goed zo. Dat is goed.

Dan moet je...

Ik hou van deze levensstijl. Het is vrijheid, schoonheid...

en verbinding met de aarde. Toch is er een nadeel.

Je moet je eigen boontjes kunnen doppen.

De meesten van ons gebruiken een emmer van 20 liter.

De meesten van ons leven in busjes. Of nog groter.

Ik heb een Prius. Dus gebruik ik een tien liter emmer.

Als je slechte knieën hebt, kun je een 25 liter emmer nemen.

Hoi, Fern. -Hallo mannen.

Deze is voor je. -Dank je.

Je moet deze nemen. Die is nogal vreemd.

Zijn ze van jou? -Ja.

In elk busje verdwijnt van alles, vooral in de mijne.

Een keer had ik zeven blikopeners. -Dat gebeurt mij niet.

Ruilen voor een pannenlap? Zelf gemaakt.

Tuurlijk. Is dit gehaakt? -Nee, iets anders.

Dat is mooi.

Die gaat met mij mee.

Tot ziens. -Doei.

Het werk loont niet de moeite. -Hij glijdt weg.

Wilt u mijn CV zien?

Voor het geval dat. -Nee, ga gewoon...

Wel online? -Ja.

Vier stuks voor honderd. Gewoon zo.

Voelde je het? -Het is eng.

Het jaagt ze weg.

Weten jullie voor hoeveel geld hier staat? -Het zijn net dinosauriërs.

Pas op voor het opstapje.

Welkom aan boord.

Het is net een disco.

De verlichting is prachtig. -Wasmachine en droger.

Niet te geloven.

Dames, waar gaan we heen?

Hawaii. -Nee, ja.

Er zit water tussen. Laten we niet naar de oostkust gaan.

Daar kan je zoiets groots niet parkeren.

Dit is de magische bus. We kunnen naar Hawaï.

In de Quartzsite, Arizona, vooral in de Quartzsite Yacht Club...

kent linedance een lange traditie. Daar gaan we.

Hij wil dat je gaat dansen.

Weet je het zeker?

Tot ziens, Fern.

Mooi.

Voor uw veiligheid onderweg of in de Bunyard.

Hebt u vragen over het maken, onderhouden of het oplossen van problemen van campers...

kom vandaag langs en breng je wagen mee.

We helpen te gebruiken wat moeder natuur gratis te bieden heeft.

Hé, Ron, kun je even komen? Deze man heeft leuke spullen.

Dit is Nudo, Roxy. Dit is Ron. -Hoe is het?

Ik probeer wat tankgeld te verdienen.

Deze vind ik heel mooi. Wat een kunstwerk.

Mooie prullaria.

Kijk, Ron, kijk.

Hallo mevrouw.

Het u misschien een sigaret voor mij? -Ja, natuurlijk.

Wil je een vuurtje? -Graag.

Wil je die hebben? -Graag, bedankt.

Hoe heet u? -Fern.

Leuk u te ontmoeten. -Aangenaam.

Tot ziens.

Swankie, ik ben het, Fern.

Heb je de vlag niet gezien? Dan wil ik niet gestoord worden.

Ik wil een lift naar de stad. -Waarom?

Mijn band is lek. -Verwissel hem.

Ik heb geen reserveband. -Nee?

Je bent in het niets en hebt geen reserveband?

Je kunt hier alleen in de woestijn doodgaan.

Daar moet je rekening mee houden. Je moet hulp kunnen vinden.

Je moet je banden kunnen verwisselen. -Bedankt, Swankie.

Je kunt iets voor me terugdoen.

Ik maak me klaar voor vertrek, maar kan het niet in mijn eentje.

Je kunt me helpen. Dat zou ik waarderen.

De wegenwacht raad ik niet aan.

Je moet een satellietvolgsysteem hebben.

We moeten het schuurpapier onderdompelen. Het moet nat zijn.

We moeten het spatbord afdekken tegen verfspatten.

We leggen er plastic overheen. -Dit is ingewikkelder dan ik dacht.

Het is erg ingewikkeld.

Het heeft veel tijd gekost om alle afgebladderde verf te herstellen.

Stop je ermee? -Nee, ik stop er niet mee.

Als we klaar zijn, mag je mijn verf hebben. Die hoef ik niet mee te nemen.

Jouw busje ziet er nogal...

aftands uit. -Niet waar.

Niet waar, ze moet alleen gewassen worden. -Nee, neem mijn verf mee.

Aftands.

Fern, het is Swankie. -Wat? Ik ben ongesteld.

Hoe kom ik aan al die spullen? Waar komen ze vandaan?

Ik heb op Facebook gezet dat ik alle spullen weggeef.

Dus ik hoop dat ze ze komen halen.

Deze vind ik mooi. -Neem mee.

Ben je gek? -Hij is van jou.

Dat is aardig. -Je ziet er goed uit in die stoel.

Dat heet rood-wit-blauwe agaat.

Wat is dat? -Dat is versteend palmhout.

Dat maakt deel uit van dezelfde steen.

Pas op met je armen. -Dat is ook een rood-wit-blauwe.

Wat is er? -Ik voel me niet zo lekker.

Hier, ga zitten.

Ik heb je.

Wat is er? Heb je wat nodig? -Ik heb erge hoofdpijn en ben misselijk.

Wil je een slokje water?

Pas op met je arm.

Gaat het?

Ik denk het wel.

Gaat het?

Dokters zeiden...

Een tijdje geleden is er kanker uit mijn longen verwijderd, kleincellige kanker.

Ze zeiden dat het naar mijn hersenen uitgezaaid is...

en gaven me nog maar zeven of acht maanden.

Wat erg.

Ik ga mijn reis maken, terug naar Alaska vanwege de goede herinneringen.

Gewoon doen wat ik moet doen.

Ik heb een boek, "Final Exit" van Dr. Kevorkian.

Ze noemen hem wel "Dokter Dood".

Er zijn verschillende manieren om je leven te beëindigen als het moet.

Het is een soort recept.

Ik heb het mocht ik ideeën nodig hebben.

Maar ik ga niet meer naar het ziekenhuis.

Nee, bedankt.

Ik word dit jaar 75.

Ik heb best een goed leven geleid. Ik heb met de kajak mooie dingen gezien.

Zoals elanden in het wild. Een elandenfamilie op een rivier in Idaho...

grote, witte pelikanen die vlakbij me op een meer in Colorado landden.

Ik kwam de bocht om en zag een klif met honderden zwaluwnesten.

De zwaluwen vlogen in het rond.

Ze reflecteerden in het water, waardoor het leek...

of ik vloog, ze waren overal om me heen.

Kleintjes werden geboren...

eierschalen vielen uit het nest en dreven op het water.

Die kleine witte eierschalen, fantastisch.

Ik had het gevoel dat mijn leven compleet was.

Als ik toen gestorven was, zou dat prima zijn geweest.

Als ik sterf, hoop ik dat mijn vrienden bijeenkomen rond een vuur...

en voor mij een steen in het vuur gooien.

Ik wil graag iets nieuws zien.

Dan omhoog trekken en dicht doen, zo.

Kijk dit eens.

Mijn oma heeft dat voor mij gemaakt.

Veel plezier ermee en zorg er goed voor.

Mag ik je iets vertellen, Swankie? -Wat?

Ik moet veel aan mijn man Bo denken.

Toen het erg slecht ging, lag hij in het ziekenhuis aan de morfine.

Toen ik daar's nachts in het ziekenhuis zat...

wilde ik mijn duim op het morfine-infuus leggen...

zodat ik hem kon laten gaan.

Misschien had ik hem toen moeten laten gaan.

Zonder al die pijn.

Misschien had hij dat niet gewild.

Misschien wilde hij zo lang mogelijk bij je blijven.

Je hebt vast goed voor hem gezorgd.

Inderdaad.

Tot ziens, Fern.

Zullen we iets drinken?

Zullen we op onze vrienden proosten?

Niet de vrienden die je elke dag ziet.

Maar de vrienden die vertrokken zijn.

Je weet vast wel wie ik bedoel.

De vrienden die moesten vertrekken, de vrienden in ons hart.

Hoe gaat het? -Dank je wel.

Het is zwarte koffie. -Dat is prima.

Hallo, iemand koffie?

Ik ken jou. -Dave, toch? En ik?

Fern? -Ik heb je blikopener.

Dat weet ik. Werk je hier nu?

Ja, voor het eerst. Wil je koffie?

Zwart, ja. Als je er iets in wilt...

Tot ziens. Ik ben je beheerder. -Fijne dag.

Je moet altijd handschoenen aantrekken om je gezondheid beschermen.

Er komen hier mensen van de hele wereld. Even opblazen.

De muren ook of alleen dat zilvere? -De muren ook.

Waar vind je dit soort landschappen? Badlands, we komen eraan.

We zijn de bitches van de badlands.

Dat is bijna een hele zak burrito's.

Pardon.

Ben jij de beheerder? -Ja, ik ben Fern, dit is Linda May.

Hoe gaat het? -Ik kan je nu geen hand geven.

Dit wil je niet aanraken.

Er is geen stroom daar. We vieren het verjaardagsfeestje van onze dochter.

Is het aan? -Het is aan.

Zal ik deze ook aan je pols binden? -We stijgen op.

Aan welke hand wil je hem?

Die?

Welkom bij de Badlands Spa.

Mag ik een vrijwilliger uit het publiek?

Neem mij. -Oké.

Voelt dat niet heerlijk?

Hoe heet u, mevrouw? -Linda.

Kan ik u helpen? -Ja, we zijn hier voor de tour.

De tour is over 15 minuten. -Moeten we hier wachten?

U kunt hier wachten. Ik heb een kaart en een overzicht van de zomeractiviteiten.

Die mag u meenemen.

Dit wordt heel spannend. Wrijf twee stenen tegen elkaar.

Kijk wat er gebeurt als ze zand worden.

Daarom is het voor paleontologen zo makkelijk om hier fossielen te vinden.

Waarom zitten er gaten in de stenen? -Goede vraag.

Ooit zat er lucht in deze stenen.

Net een zakje, kleine gasbelletjes.

Ze zaten vast in de steen.

Iets interessants gevonden? -Stenen.

He Greg, maak een rijtje.

Proost op het Aardse schip. -Op het Aardse schip.

Je stem gaat ervan omhoog.

Dit is mijn land in Arizona.

Ik had een aardschip kunnen bouwen. Het is een geheel zelfvoorzienend huis...

gemaakt van banden, flessen en blikjes.

Er is geen afval. Het schaadt het land niet.

Zelfvoorzienend.

Net een levend kunstwerk dat je met je eigen handen gemaakt hebt.

Dat kan ik aan mijn kleinkinderen achterlaten.

Dat huis zal er generaties lang staan. Het overleeft ons allemaal.

Dat is een goede zaak.

Zo, nu kunnen we gaan.

Als je oud wordt, krijg je karakter.

Ik ga je een tijdje niet zien.

Kom me bezoeken.

Je mag zolang blijven als je wilt. Wanneer je maar wilt.

Bedankt Linda May.

Jij bedankt, je hebt me zoveel gebracht.

Ik was bij het benzinestation.

Het beter is om niet in het donker sigaretten te halen...

dus heb ik dit voor je.

Wat zijn het? -Zoethoutstokjes.

Zoethout kan je niet roken.

Je kunt erop kauwen, ze helpen de aandrang te verminderen.

Ik ga niet stoppen met roken. -Ja, maar je moet ze proberen.

Ze zijn ook goed voor de spijsvertering.

Goed, dank je.

Wat is er aan de hand? -Ik heb mieren.

Mieren zijn geen probleem. -Jawel, ze zitten in mijn eten.

Het lukt me wel, bedankt.

Waar moet dit?

Fern, het spijt me, dat wist ik niet. -Ga daar staan.

Je hoeft niet te schreeuwen. -Daarheen.

We zijn gesloten.

Je boft dat je uit de USA komt.

Uit de "US of A".

Je kunt overal naartoe.

Soms noemen ze jullie nomaden of mensen die geen huis hebben.

Ik zie dat je een ring hebt. Ben je getrouwd?

Ja, maar mijn man is overleden.

Die doe ik niet af.

Die ring is een cirkel en hij stopt nooit.

Dat betekent dat je liefde nooit stopt.

Je kan hem waarschijnlijk niet af doen, ook al probeer je het.

Dat kan ik niet, nee.. -Nee.

Mooie inrichting, de mooiste.

Hij heeft diverticulitis. Dat is een darmontsteking.

Hij heeft een laparoscopie gehad. -Is hij geopereerd geweest?

Lekker, noedels. -Het is goed voor je gezondheid.

Dierenkoekjes. En deze is voor jou.

Dat vind ik het mooist. -Ik weet het.

Bedankt Fern. Wat ga je nu doen?

Ik ga naar de bietenoogst in Nebraska.

Die begint pas in oktober. -En jij?

Ik ga in Wall Drug werken. Net als vorig jaar.

Ik kan vragen of ze nog een plekje hebben. -Voor mij?

Ik heb een mooie plek om te staan.

Veel plezier met je tondeuse.

Alles goed? -Het gaat prima.

Hoe gaat het? -Kan ik deze tomaten en uien meenemen?

Ik vind dit niet leuk. -Ik leg hem aan de andere kant.

Hou haar gezicht alsjeblieft uit mijn buurt.

Wat is ze mooi, hè?

Ik maak een grapje, maar niet echt.

Ze knijpt echt hard in mijn arm. -Dat ben ik.

Hij heeft het niet gepakt. -Kijk eens wat goor.

Weg daar, Jerry, weg daar.

Eruit. -Fern, het is onder controle.

Wat geeft hij hem te eten?

Ik dacht kip. -Nee, het is konijn.

Hij wil jou, jij bent de volgende.

Ga naar binnen, ik wil niet. Hij breekt gewoon door het glas.

Ingepakt, uitgepakt.

WALL DRUG 25 METER DINOSAURUS

Het is daar. -Recht boven ons hoofd.

Dat is de ster Vega.

Hij is 24 lichtjaar van ons vandaan.

Dat betekent...

dat het licht van Vega uit 1987 stamt.

En het is nu pas hier? -Het is hier net.

De telescoop staat gericht op Jupiter.

Jupiter is de grootste planeet van ons zonnestelsel.

Sterren ontploffen en schieten plasma en atomen de ruimte in.

Soms landen ze op de aarde en voeden de grond.

Ze komen op je terecht.

Strek je rechterhand uit...

en kijk naar de sterren.

Omdat er eeuwen geleden sterren ontploft zijn...

liggen er nu atomen op je hand die op onze planeet geland zijn.

Sorry, we zijn gesloten.

Ik ben op zoek naar Dave. Ik ben zijn zoon.

Hij is in de keuken.

Daar? -Ja.

Ik ben hier eerder geweest.

O ja? -Een paar keer, ja.

Ik weet niet waarom iemand hier wil wonen.

Ik kan slechtere plekken bedenken.

Wil je weten hoe je een stad leert kennen?

AA-bijeenkomsten.

Werkelijk? -Nou, voor mij wel.

Toen ik met de band rondreisde...

waren er overal AA-bijeenkomsten. Een goede manier om de stad te leren kennen.

Smaakt het?

Je vader is een goede kok. -Een hamburger bakken is niet zo moeilijk.

Zijn vrouw Emily. -Ze is mooi.

Hopelijk ouder dan ze eruitziet.

Ze is in verwachting. -Je wordt opa.

Wanneer is ze uitgerekend? -Over twee weken, hij is op weg naar huis.

Hij wil dat ik meega. -Moet je doen.

Hij is boos dat ik er niet veel was toen hij jong was.

Ik probeerde er te zijn toen hij ouder was...

maar hij had zijn eigen dingen en ik de mijne.

Ik was vergeten hoe ik vader moest zijn.

Ik was er ook niet goed in.

Denk er niet te veel over na. Ga mee en wees een grootvader.

Wil je met me mee?

Ik kom wel een keer op bezoek.

Geweldig.

Fijne avond.

ALS JE OP BEZOEK KOMT: ER ZIJN ER HIER NOG VEEL MEER VAN

Het is je gelukt, Swankie.

Hier ga ik een grote G zetten, voor Georgia en een grote buldog hier.

Helemaal vol met Georgia Buldogs.

Je mag hier niet overnachten. -Ik ga al, ik ga al.

De onderdelen en arbeid gaan 2.300 dollar kosten, exclusief belasting.

Ik heb de waarde van je busje opgezocht.

Met deze kilometerstand krijg je er hoogstens 5.000 dollar voor.

Ik zou aanbevelen dat geld te pakken en een ander voertuig te kopen.

Dat ga ik niet doen.

Dat kan ik niet doen, want...

ik heb veel tijd en geld besteed aan de binnenkant en...

veel mensen begrijpen de waarde daar niet van, maar zomaar een nieuwe...

Ik woon erin.

Het is mijn huis.

Waarom kan je het niet overmaken?

Dolly, ik betaal je terug.

Ik ga weer bij Amazon werken, dan kan ik je terugbetalen.

Zodra ik mijn salaris krijg, geef ik het...

Ben ik koppig? Ik vind jou een trut.

De bel doet het. -Ik hoorde hem niet, dus hallo.

Dit is mijn beroemde eierkoek. Dolly sneed hem bijna in stukken.

Zet daar maar neer.

Dat ziet er goed uit. Ik wil die.

Die is voor jou, ik zal je naam erop zetten.

Wil je kaas? -Twee plakjes, alsjeblieft.

Dit is mijn zus Fern. -Fern, ik ben Jim.

Even afvegen. -Aangenaam, mijn vrouw Pam.

Natte hand. -Jim werkt al lang met George samen.

George heeft ons ons eerste huis verkocht.

Weet je hoe ze elkaar ontmoet hebben?

Ik heb je aan George voorgesteld, maar ik kende George al.

Ik nam haar mee uit en zei:

George is een goede vriend. Ik wil niet dat je het verpest.

Als je hem niet leuk vindt, ga niet met hem sollen.

En ik heb het niet verpest. -Jij zei: hoezo?

Hoeveel jaar zijn jullie al samen? -Meer dan 30.

Het is goed uitgepakt.

Daarna heb ik het helemaal zelf gedaan.

Graag gedaan. -Het ziet er goed uit, de prijzen stijgen.

2012, de winter.

Hadden we het maar in 2008 kunnen kopen om het nu te verkopen.

Onroerend goed lijkt altijd duurder te worden.

Ik wil het met je eens zijn, maar ik ben het niet.

Het is raar dat jullie mensen aanmoedigen om al hun spaargeld aan te spreken...

en schulden aan te gaan om een huis te kopen dat ze zich niet kunnen veroorloven.

Dat is een beperkte kijk op wat we doen. -Is dat zo?

We zijn niet allemaal in een positie om...

de boel de boel te laten. -Heb ik dat gedaan?

De boel de boel laten?

Heb ik dat gedaan? -Het spijt me.

De nomaden zijn niet anders dan de pioniers vroeger.

Fern is onderdeel van een Amerikaanse traditie. Dat is geweldig.

Alsjeblieft.

Oké, bedankt.

Ik zal je terugbetalen.

Echt waar.

Waarom kom je niet hier wonen? -Dat kan ik niet.

Ik kan hier niet wonen, niet in dit bed slapen.

Bedankt, maar... -Wij zijn niet zo interessant.

Dat zeg ik niet. -Maar zo is het.

Het gras aan de andere kant van de heuvel is altijd groener.

Je ging zo snel mogelijk het huis uit.

Je trouwde met Bo toen je hem nog maar net kende.

Je verhuisde met hem naar een uithoek.

Zelfs nadat Bo was overleden...

bleef je in Empire.

Ik snap het gewoon niet, je had weg kunnen gaan.

Daarom kan ik hier niet blijven.

Ik heb dit nog nooit tegen je gezegd.

Tijdens je jeugd was je eigenzinnig, je leek misschien raar...

maar dat was omdat je moediger en eerlijker was dan anderen.

Jij zag me toen ik me voor iedereen verborg.

Soms had je mij eerder door dan ik mezelf.

Dat had ik nodig in mijn leven.

Je bent mijn zus.

Ik had je heel graag al die jaren om me heen gehad.

Je hebt een groot gat achtergelaten.

Dat is mijn schuld.

Wil je een broodje, heb je honger? -Wij hebben elkaar eerder ontmoet.

Ik ben Fern. Ik werkte bij T-Rock in Quartzsite.

Door jou heeft Noodle zijn stenen daar verkocht.

Wil je een biertje?

Ruilen voor een boterham.

Het is koud, kom bij het vuur zitten.

Ik heb pijn in mijn knieën, wil je me helpen?

Ja, het gaat, bedankt.

Je gaf me een aansteker in Quartzsite. -Heb je het nog?

Die is allang op, maar ik heb deze voor je.

Bedankt, hij is prachtig.

Wat voor steen is dat? -Dat is een dinosaurusbot.

Echt waar? -Ik weet alleen wat ze mij verteld hebben.

Waar zijn je ma en pa? -Terug naar Wisconsin.

Maken ze zich geen zorgen om je?

Ben je niet eenzaam?

Heb je ergens een vriendin?

Om eerlijk te zijn, er is iemand.

Ze woont in North Country, op een kleine boerderij.

Ze is gelukkig daar.

Ik schrijf haar brieven. -Slimme jongen, brieven zijn goed.

Ik kan alleen nooit over iets schrijven waarvan ik denk dat het haar wat doet.

Heb je ooit gedichten geprobeerd?

Ik kan niet zeggen van wel.

Ik ken er geen een. Ken jij er een?

Ik ken er een van mijn huwelijk. Toen ik niet veel ouder was dan jij.

Mag ik het horen? -Eens kijken of ik het nog weet.

Zal ik je met een zomerdag vergelijken? Jij bent veel mooier, niet zo heet.

De harde wind teistert de bloesem van mei...

en voor je het weet is de zomer alweer voorbij.

Soms schijnt het oog van de hemel te fel. Vaak is zijn gouden uitstraling gedimd.

Elke glans van schoonheid verdwijnt soms weer...

toevallig, door het lot van de natuur of de wind.

Maar jouw eeuwige zomer zal niet vervagen...

of kracht verliezen aan dat mooist jij bent.

Noch zal de dood in je schaduw staan...

je groeit als eeuwige lijnen van tijd:

zolang mensen leven en ogen kunnen zien...

zolang leeft dit en geeft leven aan jou.

Je bent er.

Het is mooi.

Kom binnen, fijn je te zien.

Dit is Emily, mijn schoondochter. -Leuk je te ontmoeten.

Hallo allemaal, dit is Fern.

Aangenaam, welkom, welkom. -Dank je.

Je kent James. -Hallo James, hoe gaat het?

Bedankt voor de gastvrijheid.

Dit is Daniel, de man. Zeg hallo. -Hallo, Daniel.

Hoe was de reis? -Prima, een beetje hobbelig op het eind.

Het is een enge weg. -Je rijdt in een busje, toch?

Mag ik hem zien? -Ik zal hem een keer voorstellen.

Waar kom je vandaan? -Dat is Peter.

Wil je iets drinken? -Water is prima, bedankt.

Zit je allang op de weg?

Ik heb even gewerkt, maar ik reis al sinds ik je voor het laatst zag.

Jij gaat naar mama.

Je hebt een lekke band.

Je busje heeft een lekke band.

Dat heb ik niet gemerkt.

Omdat je hier blijft.

Mooi zo. -Dat had ik niet gedacht.

Dat ik ooit nog een dak boven mijn hoofd zou hebben.

Dit is een hele leuke plek. -Je mag blijven.

Fijn, bedankt, ik moet wassen.

Ik bedoelde lang blijven. Ze hebben een gastenverblijf.

Ik meen het.

Wat vinden zij daarvan?

Ik heb ze al gevraagd.

Ik vind je leuk. Je bent een goed mens.

Je kunt overwegend goed met mensen overweg.

Ik ben graag bij je.

Ik ben graag bij je.

Wat is er dan? Dit wil je niet, je wilt zo, nietwaar?

Soms kom je bij een oceaan om in de oceaan te springen.

Hij wordt een beetje moe. Ik moet naar de keuken.

Blijf niet lang weg, Dave.

Kom op, ga. -Kom hier.

Kom eens, kijk toch. Hoeveel heb je er?

Ik weet niet hoeveel.

Die is mooi, kijk naar die veren.

Dank je. -Er moet nog meer vulling in en...

Maïs? -Een beetje maïs.

Hoe heet dat? -Bedankt Fern.

Jus?

Deze kalkoen is heerlijk mals.

Heerlijk eten. -Bedankt Emma, bedankt James.

Ik wil iets zeggen.

Fern, van harte welkom.

Op dit familiefeest.

Op jong en oud, ben ik bang.

En iedereen ertussenin, dus welkom, Fern. -Heel veel dank.

Vrolijke Thanksgiving.

Ik hoor de klokken luiden.

Een mooie naam, Empire. -We hadden een luchthaven, een zwembad.

Een golfbaan. -Dat klinkt goed.

Hoe was je huis daar?

Niets bijzonders. Gewoon een huis van het bedrijf.

Het was eigenlijk wel bijzonder.

Het was aan de rand van de stad. Onze achtertuin keek uit op een weidse vlakte.

Alleen maar woestijn. Woestijn tot aan de bergen.

Er stond ons niets in de weg.

Ik ben blij dat je er bent.

Dave vindt je echt aardig.

Hij heeft het veel over je.

Gelukkig nieuwjaar.

Gelukkig nieuwjaar.

Omdat ze van stenen hield.

Tot ziens, Swankie.

Bo heeft zijn ouders niet gekend, en we hebben geen kinderen.

Als ik niet was gebleven, als ik weg gegaan was...

is het alsof hij nooit heeft bestaan.

Ik kon niet inpakken en wegwezen.

Hij hield van Empire.

Hij hield zo veel van zijn werk.

Hij vond het heerlijk daar, iedereen vond hem aardig.

Dus bleef ik.

Dezelfde stad, hetzelfde huis.

Mijn vader zei altijd: wat herinnerd wordt, leeft.

Ik heb misschien te veel tijd besteed aan herinneren.

Begrijp je wat ik bedoel? -Daar kan ik goed inkomen.

Ik praat zelden over mijn zoon.

Maar vandaag zou het...

Vandaag zou het zijn 33ste verjaardag zijn, maar...

vijf jaar geleden pleegde hij zelfmoord.

Dat kan ik nog steeds nauwelijks hardop zeggen.

Heel lang...

heb ik me elke dag...

afgevraagd...

hoe kan ik nog leven, nu hij er niet meer is?

Die vraag kon ik niet beantwoorden.

Dat waren moeilijke tijden.

Maar...

ik realiseerde me dat...

ik hem zou kunnen eren...

door mensen te helpen en te steunen.

Het geeft me een reden om te leven.

Sommige dagen is dat het enige dat ik heb.

Hier zijn veel mensen van onze leeftijd. Verdriet en verlies is onvermijdelijk.

Velen komen daar ook niet overheen.

Dat is niet erg.

Dat is goed.

Een van de leukste dingen van dit leven...

is dat vaarwel niet bestaat.

Ik heb hier honderden mensen ontmoet en ze zeggen nooit vaarwel.

Ik zeg altijd: ik zie je later weer. En zo is het.

Of het nu een maand is of een jaar of soms jaren, ik zie ze weer.

Ik weet zeker dat ik mijn zoon in de toekomst weer zal zien.

Jij zult Bo weer zien.

Dan kunnen jullie je levens samen herinneren.

Wil je deze spullen echt niet meer hebben? -Nee, niets, zo is het goed.

Ik ga niets missen.

Tot later dan.