Original subtitles

[ดนตรีเยือกเย็น]

[ดนตรียิ่งใหญ่เริ่มดัง]

[เสียงเด็กวัยรุ่นจอแจ]

[แอน] น้องเจน

[หัวเราะเบาๆ]

โดนแล้ว

- เอาบ้างไหม - [แอน] เฮ้ย

- [แอนหัวเราะเบาๆ] - [เจนทำเสียงงอน]

โกงอะ

ไอติมหกใส่เสื้อแล้ว น้องเจน

เฮ้ย

โอ๊ย

เดี๋ยวแม่ก็บ่นอีกอะ

สลับกับพี่ไหม

พี่แอน พี่เจน

อ้าว วันนี้มีแค่นี้เหรอ

[เอิง] อืม

เค งั้นไป

[เจน] อืม

[เสียงนกหวีดดังจากไกลๆ]

[แอน] ลุง ไปแฟลตตำรวจ

[คนขับตุ๊กๆ 1] หกสิบ

อะไร ลุง ไป 50 ทุกวันเลย

[คนขับตุ๊กๆ 1] โอ้ ข้าไม่ไปหรอก ไปเถอะ เดินไปเถอะ

พี่ ไปแฟลตตำรวจ

[คนขับตุ๊กๆ 2] หกสิบ

ห้าสิบบาท

[คนขับตุ๊กๆ 2] ไม่ไปหรอก

ไปเหอะ แอน

แดดมันร้อนอะ หารเท่าคนละไม่กี่บาทเอง

ไม่ได้

ถ้าวันนี้เรายอมไป 60 เราก็ต้องจ่าย 60 ตลอดดิ

[เสียงรถวิ่ง]

[ตำรวจ 1] อ้าว นี่ลูกจ่าดำเนินนี่

[แอน] อา หวัดดีค่ะ

สวัสดีครับ

อาจะกลับแฟลตเปล่าอะ

กลับด้วยดิ อา ตุ๊กๆ มันคิดแพงอะ

- [ตำรวจ 1] ได้สิ - [เสียงเปิดประตูรถ]

[เจนหัวเราะนิดๆ]

[ดนตรีสบายอารมณ์]

[เสียงนกร้อง]

[ตำรวจ 2] เอ้า รถมาครับๆ หลบรถหน่อยนะครับ

[ตำรวจ 2] หลบรถหน่อยนะครับ

[ตำรวจ 2] อ้าว ผู้ต้องหาหน้าตาคุ้นๆ นะเนี่ย

[ทุกคน] หวัดดีค่ะ

[แอนหัวเราะเบาๆ]

[แอน] ไป

[ผู้หญิง] อึ๊บ

- [ผู้หญิง] อุ๊ย ขอโทษ - [เสียงวี้ดว้าย]

- [ผู้หญิง] เจ็บไหม - [เสียงพึมพำ]

[แอน] ไป

[เสียงวี้ดว้าย]

- [แอน] อือ - [เจน] เออ พี่แอนมา

- [เจน] บ๊ายบาย - [แอน] บ๊ายบาย

- [ไนซ์] เจน พี่แอน - [เสียงมอเตอร์ไซค์]

- [แอน] ไนซ์ - [เอิง] พี่ไนซ์

[ทุกคน] พ่อไนซ์ หวัดดีค่ะ

[เจน] เฮ้ย ไอ้ไนซ์

[ไนซ์] ไปแล้วนะ

- [เจน] เฮ้ย อะไรวะ รอด้วยดิ - [อีกสองคน] เฮ้ย

[แอนหัวเราะคิกคัก]

[ดนตรีสบายอารมณ์]

[เจน] พี่แอน เจอกันสนามแบดแฟลตเจนนะ

[แอน] โอเค

- [ไนซ์] อีเจนเร็วๆ - [แอน] เจนไปเร็วๆ

น้ำมนต์ระวัง

[ดนตรีสบายอารมณ์จบลง]

[เพื่อนนี 1] สวัสดีจ้ะ

[เพื่อนนี 2] หวัดดี ลูก เพิ่งกลับเหรอจ๊ะ

[นี] อะ

เลือกกันได้เลย ยี่ห้อดีๆ ทั้งนั้นน่ะ

น้องเจนนี่หน้าตาน่ารักจังเลยนะ พี่นี

[เพื่อนนี 2] แบบนี้เป็นดาราได้เลยนะเนี่ย

[นี] โอ๊ย

ดาราอะไรล่ะ เป็นไม่ได้หรอก

ดาราเขามีแต่ตัวเล็กๆ หน้าเล็กๆ

นี่ดูตูดกับหน้าสิ

[นี] บวมเชียว

[เพื่อนนี 2] แหม พี่นี แบบนี้ก็น่ารักอยู่แล้ว เนอะ

[เพื่อนนี 1] ใช่ๆ

[ถอนหายใจ]

- [เสียงตีลูกแบด] - [เสียงเด็กเล่นกันอยู่ไกลๆ]

[เจน] อีไนซ์ช้าอีกแล้ว

[แอน] เออ อันที่ซักแล้วอะ อยู่ในถุงนะ

หยิบไปได้เลย

อะ

[เจน] เมื่อไหร่จะทิ้งไม้นั้นไปสักทีเนี่ย

ก็บอกให้เอาไม้เจนไปใช้เลยไง

ไม้นั้นมันเก่าแล้ว เดี๋ยวใช้แล้วก็ปวดข้อมืออีกอะ

ไม่เอาอะ

ก็ไม้น้องเจน พี่จะเอามาเลยได้ไง

ก็เจนบอกแล้วไงว่าเจนยกให้อะ

เจนก็มี นี่ไง ของเจนอีกไม้นึง

ไม่เอาอะ

ยืมก็พอ

ดื้อฉิบเป๋ง

เอายัง

[เจน] เอาดิ

ใครแพ้เลี้ยงหนม

[เจน] มา

เฮ้ย ไปไหน

[ดนตรีสบายอารมณ์เริ่มดัง]

- [แอน] เฮ้ย - [เจน] เฮ้ย

- [แอน] เฮ้ย - [เจน] เฮ้ย

[แอนหัวเราะเสียงดัง]

[ไนซ์] อีเจน

อุ๊ย เชี่ย

โอ๊ย

อีเจน มึงขึ้นไปเก็บเลย

[เสียงเท้ากระทบพื้น]

สูงอีกได้ปะ

[แอนส่งเสียงออกแรง]

เจนลอง

[กระซิบ] น้องเจน

[ตอง] อ๋อ

โอ้โฮ ฝีมือใครเนี่ย

อึ๊บ… อืม

แรงเยอะจังเลยนะ ตีขึ้นมาถึงนี่เลย

[ตอง] อือ

- [ตองหัวเราะในลำคอ] - [แอนหัวเราะเบาๆ]

อือ

ฝีมือคนนี้แน่เลยใช่ไหม

ตีกันประจำเลยเหรอ

[แอน] อือ

ไปเหอะ พี่แอน

ขอบคุณนะ อา

[ดนตรีสบายอารมณ์เริ่มดัง]

(นัท)

[ไนซ์] รำคาญไอ้พวกตึกหนึ่งว่ะ

ตามมาอยู่ได้

[เจน] อ้าว ก็กูจะไป นั่งเล่นบ้านพี่แอน มึงจะทำไม

[ไนซ์] หนีอีเจนกันเถอะ พี่แอน

[เจน] เฮ้ย

- [เจน] เอ๊า - [ไนซ์] เฮ้ย

- [เอิง] รีบวิ่ง - [เจน] วิ่งไม่ทันแล้ว

[เสียงเฮฮาและหัวเราะ]

[เสียงวี้ดว้ายเบาๆ]

[ไนซ์] พี่แอน บ๊ายบาย

- [ไนซ์] บายย่ะ ทอม - [เจน] บาย

- [เจน] บายย่ะ - [เอิง] บาย

[ไนซ์] บ๊ายบายๆ

[เอมี่ร้องไห้]

- [แอน] ไอ้อิ๊งค์ - [เสียงเอมี่ร้องไห้]

มึงไปเอามาจากไหนเนี่ย

- [เอิง] เอมี่ - [เสียงเอมี่ร้องไห้]

[แอน] ไอ้เมฆ มึงไปขโมยพ่อมึงมาใช่ไหม

เป็นเด็กเป็นเล็ก มึงคิดว่ามันเท่เหรอ

[แอน] แล้วแม่ไปไหนเนี่ย

ไปไหนไม่รู้ บอกแค่ว่าเดี๋ยวมา

ไอ้อิ๊งค์

- [แอน] มึง เข้าบ้านมามึงโดนตีตายแน่ - [เมฆ] บ๊ายบาย

[แอนถอนหายใจ]

ช่างมัน

ป้านีจะเอาเงินวันนี้ใช่ไหม

ไปห้องน้าแดงกัน

[เสียงเอมี่ร้องไห้อยู่ไกลๆ]

- [เอิง] ไม่เป็นไรๆ เดี๋ยวพี่เอิงกล่อมเอง - [เสียงเอมี่ร้องไห้]

[เอิง] เดี๋ยวพี่แอนกลับมาแล้ว เดี๋ยวพี่แอนกลับมาแล้ว เดี๋ยวพี่แอน…

[เสียงจอแจดังอยู่ไกลๆ]

แอนเอง

[เสียงผู้ชายพึมพำ]

- [แอน] แม่ ป้านีให้น้องเจนมาเอาเงิน - [เสียงผู้ชายพูดคลอ]

- [ผู้ชาย] ไป เสียแล้วนี่ - [เสียงผู้หญิงพูดคลอ]

- [ผู้ชาย] อย่าเสีย… - [อุ้ม] น้องเจนฝากบอกแม่นะ

ว่าพรุ่งนี้น้าอุ้มค่อยเอาเงินไปให้จ้ะ

- [ผู้หญิง 1 พึมพำ] - [ผู้หญิง 2] แทงต่อๆ

- [เสียงผู้หญิงพึมพำ] - [อุ้ม] อ้าว ป๊อกเก้าจ้า

- [เสียงผู้หญิงพูดคลอ] - [อุ้ม] ป๊อกเก้า ป๊อกเก้า

ป้านีจะไม่ว่าเอาใช่ไหม

ไม่เป็นไรหรอก

ก็น้าอุ้มบอกว่าจะเอาไปให้พรุ่งนี้

ก็น่าจะโอเคแหละ

- [แอน] นี่แอน - [เจนหัวเราะเบาๆ]

[แอน] นี่ๆ มองแอน

พูดแอน

[เสียงเอมี่หัวเราะอ้อแอ้]

แอน

[เจนหัวเราะเบาๆ]

- แอน - [เสียงเอมี่หัวเราะอ้อแอ้]

แอน

แอน

- แอน - [เสียงเอมี่อ้อแอ้]

[แอนหัวเราะเบาๆ]

เอมี่ เรียกเจนดีกว่า

เอมี่ เจน

[เสียงเอมี่หัวเราะอ้อแอ้]

- เจน - เจน

เจน

- เจน - เจน

- [เจน] เอ๊ย - [แอนร้องวี้ดว้าย]

- [เจน] โอ๊ย - [เสียงเอมี่หัวเราะ]

บอกป้านีแล้วใช่ปะว่าจะนอนเนี่ย

[เจน] อืม

[แอน] แก้มน่ากัดมาก [หัวเราะเบาๆ]

ขนตาน้องเจนก็ย้าวยาว

อิจฉาอะ

[เจนหัวเราะเบาๆ]

ขอลองอะไรหน่อยได้ปะ

[เจน] หืม

[แอน] มานี่

เอาตาน้องเจนมาแตะที่ตาพี่

ยังไงอะ [หัวเราะเบาๆ]

[แอนกระซิบ] เข้ามาใกล้ๆ

[ดนตรีซึ้ง]

- [แอนกระซิบ] เป็นไง - [เจนกระซิบ] จักจี้อะ

[หัวเราะเบาๆ]

ทำให้พี่บ้างดิ

[เจน] อือ

- นี่เหรอ - อือ

ถูกปะ

ใครสอนให้เล่นอย่างงี้เนี่ย พี่แอน

ไม่บอก

บอกหน่อย

[แอน] ฮึ

แอบมีแฟนใช่ปะเนี่ย

[แอนหัวเราะเบาๆ]

ก็อยู่ด้วยกันทุกวัน เคยเห็นพี่ไปหาใครด้วยเหรอ

[เจน] ไม่รู้อะ

พี่แอนอาจจะแอบมีแฟนตอนอยู่ที่โรงเรียนก็ได้

ไม่มี มีก็ดีดิ

ไม่ดี

[แอนหัวเราะเบาๆ]

[เสียงผู้ชายร้องเพลง] ♪ ประเทศไทยรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย ♪

[หลายคนร้องเพลง] ♪ เป็นประชารัฐ ไผทของไทยทุกส่วน ♪

[หลายคนร้องเพลง] ♪ อยู่ดำรงคงไว้ได้ทั้งมวล ♪

[แอน] ไอ้อิ๊งค์ เดี๋ยวล้ม

[เสียงคนคุยกันไกลๆ]

[นี] พี่ว่าอุ้มหาต้นมาคืนพี่เลยดีกว่า

เธอผิดนัดพี่ทุกเดือนแบบเนี้ย

พี่ไม่ชอบ

[อุ้ม] เดี๋ยววันเสาร์ฉันเอาไปให้จ้ะ

เสาร์ไหน

- [อุ้ม] เสาร์นี้ - กี่โมง

[อุ้ม] สักสี่โมง

[นี] เธอมันชอบทำนิสัยแบบเนี้ย

ทีหลังนะ ถ้ามีอะไรอีก พี่จะไม่ช่วยอะไรเธอแล้ว

[นี] วันเสาร์สี่โมงนะ

ถ้าไม่มา พี่ไปเอาถึงบ้านเลย

อย่าให้พี่ใจร้ายนะ อุ้ม

พี่แอน

[แอน] หืม

- [แอนหัวเราะเบาๆ] - [เจนหัวเราะเบาๆ]

[เสียงเอมี่ร้องอ้อแอ้]

[เจนหัวเราะเบาๆ]

อย่าผิดคำพูดอีกล่ะ

อือ

พี่ให้ 500

ให้เด็กๆ ช่วยกันขนกระถางเข้าบ้านให้พี่หน่อย

ผู้กำกับใหม่เขาเพิ่งย้ายมา เดี๋ยวเขาต้องเข้ามาตรวจแฟลตแน่

[นี] เดี๋ยวงานพ่อปู่ก็น่าจะมาแล้วแหละ

ขอบคุณนะ พี่นี

แอน เอิง อิ๊งค์ ไปช่วยป้านีเขายกกระถางต้นไม้หน่อย

เขาให้เงินมาเนี่ย

[แอน] เอิง อิ๊งค์ มาเร็ว อย่าช้า

พี่แอน

เดี๋ยวเจนช่วยเอง ให้น้องมันเล่นไปเหอะ

ไม่เป็นไรหรอก น้องเจน

ป้านีเขาให้เงินแม่พี่มาแล้วอะ

เอิง อิ๊งค์ เรียกไม่ได้ยินเหรอ

[เสียงคนพูดอยู่ไกลๆ]

[เสียงวางกระถาง]

[เสียงวางกระถาง]

ช่วยกันนี่แหละ พี่แอน จะได้เสร็จเร็วๆ

[เสียงวางกระถาง]

[เสียงดนตรีไทยจังหวะเนิบ]

[เสียงแม่ค้าเรียกลูกค้าอยู่ไกลๆ]

[เสียงดนตรีไทยคึกคัก]

[เสียงแม่ค้าเรียกลูกค้าอยู่ไกลๆ]

- [ไนซ์] ขอบคุณครับ - [เจน] มา

[ไนซ์] มึงเพิ่งมา ไม่มาพรุ่งนี้เลยอะ

[เจน] เอ๊า

[เสียงผู้ชายพูดภาษาอังกฤษ] เราจะแวะที่นี่ 20 นาที เชิญเดินชมรอบๆ

ทานอาหารและดูลิเกได้เลย

- [ผู้หญิงต่างชาติพูดภาษาอังกฤษ] สวัสดี - พี่แอน

- [ผู้หญิงต่างชาติพูดภาษาอังกฤษ] สวัสดี - [แอนพูดภาษาอังกฤษ สวัสดีค่ะ

[ผู้หญิงต่างชาติ] นี่คืออะไร น่าอร่อยจัง

ขนมปังหน้าหมูกับน้ำจิ้มเผ็ดค่ะ

เผ็ดเหรอ เราชอบของเผ็ดมากเลย

ขอสี่ชิ้นได้ไหม

ได้ค่ะ

- [แอนพูดภาษาไทย] สี่ - โอเค

[แอนพูดภาษาอังกฤษ] มาจากไหนเหรอคะ

เรามาจากซานฟรานซิสโก

เหรอคะ สักวันฉันก็อยากไปซานฟรานซิสโกบ้าง

- ฉันเคยเห็นในหนังบ่อยมาก - [ผู้หญิงต่างชาติ] เธอควรไปนะ

ที่จริงฉันมาที่นี่กับเพื่อนสนิท

เป็นช่วงพักหลังเรียนจบ สนุกมากเลย

ดีจัง

[เอิง] อือ

ขอบคุณมากเลยค่ะ

เจอกันที่ซานฟรานซิสโกนะ

หวังว่าอย่างนั้น

[นางเอกลิเกร้องเพลง]

- พี่แอน - หืม

เจนกินนะ สิบชิ้น

เอาดิ มา คีบให้

[เจน] อือ

เฮ้ย ไม่เอา น้องเจนกินเลย

ไม่เอาดิ พี่แอน

ของซื้อของขายอะ จะให้ฟรีๆ ได้ไง

[แอน] อือ

ให้ได้ ก็พี่รักน้องเจนไง

รู้ปะ

สิ่งเดียวที่จะชนะเงินได้สำหรับพี่อะ

คือความรัก

[แอน] อือ

พี่ไม่เอาเงินน้องเจนหรอก

- [เสียงเพลงลูกกรุงจากวิทยุ] - [เสียงคุยกันจอแจ]

- [ตำรวจ 1] พรุ่งนี้ต้องทำงานนะ ไหวแน่นะ - [ตำรวจ 2] ไหวครับ พี่

- [เสียงเพลงลูกกรุงจากวิทยุ] - [เสียงคุยกันจอแจ]

[เพื่อนนี 1] สามีเธออะ ถ่ายรูปไม่ยิ้มเลยนะ

พี่พงศ์เขาก็เป็นอย่างงี้แหละ

เขาไม่ค่อยชอบถ่ายรูป

ถ่ายทีไร… ไม่ค่อยยิ้มเลย

[นี] พี่พงศ์ จะขึ้นบ้านยัง

เธอขึ้นไปก่อนเลย

แต่พรุ่งนี้ต้องไปดูบ้านแต่เช้านะ

[พงศ์] ฉันตื่นไหวน่า

[ผู้กำกับ] พี่นีมีบ้านแล้วเหรอครับเนี่ย

อ๋อ

ยังไม่ได้จะซื้อหรอกค่ะ ผู้กำกับ แค่ดูๆ อยู่

เดี๋ยวนี้บ้านแพงมาก

[ผู้กำกับ] ผมว่าคงไม่กระเทือนพี่นีหรอกมั้งครับ

เห็นคนในแฟลตเขาคุยกันน่ะ บอกว่า

ดาบสมพงศ์ คุณนายนีเนี่ย รวยสุดในแฟลตแล้วมั้ง

ผมจะมีเงินเยอะขนาดนั้นได้ยังไงครับ ผู้กำกับ

ผมเป็นก็แค่ดาบ

นั่นน่ะสิ

ผมก็สงสัยอยู่ว่าทำไม

[เพลงหยุด]

- [เจนกระซิบ] อีไนซ์ มึงทำไร - [ส่งเสียงให้เงียบ]

- [ไนซ์กระซิบ] กูดูลาดเลาอยู่ ชู่ว์ๆ - [เจนกระซิบ] มาช่วยกูถือของ

[แอนกระซิบ] ได้แล้ว

- [ไนซ์กระซิบ] ไป ไปเร็ว - [เจนกระซิบ] เก็บ ไอ้สัตว์

[เสียงปิดประตู]

[เสียงเพลงดังคลอเบาๆ]

[ไนซ์] เอ๊า

แม่งเหลือตัวเดียวว่ะ

[เจน] อือ แบ่งกันดูดละกัน

[เพลง “ละครรักแท้” บรรเลงเบาๆ] ♪ ตั้งแต่เธอเดินไป ♪

♪ เหงาจนครวญใจ ♪

- [ไนซ์] อือ - ♪ ละครรักแท้ ฉัน… ♪

[ไนซ์] มึงว่าเจ้าของห้องจะสงสัยเปล่าวะ

มาทีไร บุหรี่กับเหล้าหายตลอดเลย

[เจน] เออ

ถ้าวันนึงเขาติดกล้องวงจรปิดขึ้นมา ทำไงวะ

[เจนหัวเราะเบาๆ]

[ไนซ์] ก็ซวยดิ

[เสียงจุดพลุ]

[ดนตรีเยือกเย็นเริ่มดัง]

[ไนซ์] สวยว่ะ

จะมีที่ไหนให้เรา ได้ดูพลุฟรีๆ จากหลังบ้านแบบนี้อีกวะ

เนอะ ที่เนี่ยแม่งดีสุดแล้ว

[ไนซ์] อือ

เรายังอยู่แฟลตกันได้อีกกี่ปีวะ

[เจน] พ่อพวกเรารุ่นเดียวกันเปล่าวะ

สิบสองปีมั้งมึง

[ไนซ์] สิบสองปี

เกือบ 30 แล้วนะเว้ย

มึงว่า

เราจะยังอยู่ที่นี่หรือว่าย้ายออกไปแล้ววะ

กูว่า กูอยู่จนหยดสุดท้ายว่ะ

กูไม่อยากย้าย

กูด้วยค่ะ

มึงก็เป็นตำรวจต่อดิ

- จะได้อยู่แฟลตต่อไง - [ไนซ์จิ๊ปาก]

โอ๊ย ให้กูไปเป็นตำรวจ

หาผัวเป็นตำรวจยังง่ายกว่าอีกค่ะ

[เสียงหยิบของ]

[แอน] พี่ไม่เห็นอยากอยู่ที่นี่ไปตลอดเลย

กลัวไม่ได้ออกไปมากกว่า

ดูอย่างไอ้เกลดิ

[แอน] เหมือนชีวิตแม่ง หยุดอยู่ที่นี่แล้วอะ

เมื่อก่อนนะยังคุยกันอยู่เลย ว่าจะไปหาเรียนมหาลัยไกลๆ

ไปอยู่หอด้วยกัน

เดี๋ยวนี้

แค่จะชวนมันออกมาตีแบต แม่งยังไม่ออกมาเลย

[เสียงกุญแจกระทบกัน]

[เสียงไขกุญแจ]

[ไนซ์] แบร่

เชี่ยมึง

- มึง ลุกๆๆ - [แอน] ปีนไปห้องนู้น

- [ดนตรีสบายอารมณ์เริ่มดัง] - [เจน] เชี่ย แล้วของอะ

ช่างแม่งก่อน

[ไนซ์] โอ๊ยๆๆ ตายแล้ว

มือถือกูดิ

[เจน] เร็ว

[เสียงลูกบิดเด้ง]

[ผู้หญิง] เร็วๆๆ

[เจนกระซิบ] เร็วดิ รับหน่อย

[กระซิบ] ไปกัน

[ตอง] เฮ้ย เดี๋ยวๆๆ เดี๋ยว

เข้ามาได้ไงเนี่ย

ว่าไง

อื้อหือ

กลิ่นบุหรี่หึ่งเลยเนอะ

กลิ่นอาเองหรือเปล่า

เฮ้ยนี่

ไม่ต้องโบ้ยเลยนะ เราไม่สูบบุหรี่

ว่าไง

- เฮ้ย เฮ้ย - [ไนซ์] นี่แน่ะ อื้อๆ

- [แอนหัวเราะ] - [ตอง] เฮ้ย เดี๋ยว

[ดนตรีสบายอารมณ์]

อา วันหลังมาตีแบตด้วยกันดิ

- เพื่อนหนูอยากตีกับอา - [ไนซ์] เฮ้ย

- [ไนซ์] ไป - [แอน] รีบเผ่น เร็วๆ

[แอนหัวเราะ]

พี่แอน ไปพูดอย่างงั้นทำไมวะ

[สามคนหอบหายใจ]

[ไนซ์] เออๆ

เขาจะไปบอกพ่อแม่เราเปล่าวะ เรื่องบุหรี่อะ

ไม่หรอก เขาดูไม่ใช่คนอย่างงั้นอะ

[ไนซ์] อีเจน

ห้องมึงอยู่ใกล้เขาเลยอะ อยู่ตรงข้ามกันเลย

มึงดูให้กูด้วยนะ ว่าเขามีเมียยัง

นี่ แต่กูว่านะ หล่อขนาดเนี้ย ไม่เหลือหรอก

- [เจนหัวเราะ] - [ดนตรีสบายอารมณ์]

เขาเสร็จกูแน่

- อีทอมแรด - น้อยกว่ามึงอะ

เอ๊า

[เจน] โอ๊ย

- [ไนซ์] โอ๊ย - [เจนหัวเราะเบาๆ]

[เสียงปั๊มน้ำหลายเครื่อง]

[เสียงคนโหวกเหวกอยู่ไกลๆ]

[เสียงคนโหวกเหวกอยู่ไกลๆ]

ไอติมอร่อยไหม นักกีฬา

[เจน] แม่ หวัดดี

อ้าว ตอง

พี่นี สวัสดีครับ

[นี] จ้ะ

พอดีพี่พงศ์เขาให้ผมมาหาที่บ้านน่ะครับ

[นี] อ๋อ มาเอาเงินค่าเข้าเวรแทนพี่พงศ์ใช่ไหม

ใช่ครับ

น้องเจน

หยิบกระเป๋าตังค์ให้แม่ซิ

อย่าเพิ่งไป

ดูจากหุ่นแล้วเนี่ย ตองชอบออกกำลังกายใช่ไหม

ใช่ครับ

[นี] เออ รู้วิธีที่… [เดาะลิ้น]

ออกกำลังยังไงให้มันลดก้นบ้างไหม

ช่วยน้องเจนเขาหน่อยสิ

เนี่ย เวลาพี่เห็นใส่กางเกงนะ

ก้นเกิ้นใหญ่ ดูมันน่าเกลียดอะ

อยู่บ้านนะ ไม่ให้กินเลยนะขนงขนมอะ

ไม่รู้ออกไปกินข้างนอกหรือเปล่า

ผมว่าเจนเขาก็… ดูปกติดีนะครับ พี่นี

[นี] ไม่ปกติ

มันต้องลดกว่านี้อีกนิดนึง

เอางี้

พี่อะ ฝากเจนกับตองหน่อยละกันนะ

โห ไม่เป็นไรครับ พี่นี

เอาไว้ซื้อน้ำกินตอนออกกำลังกาย

ขอบคุณมากนะครับ

นี่

แม่บังคับนะ

ต้องไปออกกำลังกายกับอาเขา เข้าใจไหม

- [ดนตรีสบายอารมณ์] - [เสียงตีแบดโต้กัน]

[เสียงผู้หญิงหอบหายใจ]

[ตอง] เฮ้ย

[ตอง] เฮ้ย

ทางนี้

ทางนี้ๆ

เอา… จบ

[ตอง] เออ… เรียบร้อย

21-15 เกม

[เสียงผู้หญิงหอบหายใจ]

ไอ้อิ๊งค์

แกยังตีไม่เก่ง แกก็ใช้ไม้แอนไปดิ

[เอิง] เขาจะใช้ไม้พี่เจน

- [เอิง] เอามานี่ - เก่งมาก หนูไนซ์

- [ไนซ์หัวเราะแหยๆ] - แท็ก

โห อา ทำไมตีเก่งจังอะ

เพิ่งเคยตีครั้งแรกเลยนะ

บ้าจริง พรสวรรค์เหมือนกันนะเนี่ย

- [ตอง] เออ - [ไนซ์] อ๋อ

- [ไนซ์] ค่ะ - [เอิง] อิ๊งค์

[ไนซ์] เชื่อเลย เก่งมาก

- [ตอง] เนอะ - [ไนซ์] เกิดมาเก่งเลย

- [ไนซ์] เพอร์เฟ็กต์สุดๆ - [ตอง] อ้าว ไม่น่าเชื่อเหรอ

[ไนซ์] ใครจะไปเชื่อ บ้าแล้ว ไม่มีหรอก

[ตอง] กวนจริงๆ เลยนะ หนูไนซ์

- [เสียงหลอดไฟดับ] - [เสียงหมาเห่าไกลๆ]

เอ๊า

ไฟเจ๊งอีกแล้วเหรอ

[เอิง] อะไรวะ พอจะได้ตีไฟก็มาดับ

[อิ๊งค์] อ้าว ก็เป็นเพราะ แกมัวแต่มาแย่งไม้เขาอยู่ได้

[ดนตรีสบายอารมณ์]

[แอน] คงไม่ได้เล่นอีกนานมั้ง

คราวที่แล้วก็รอตั้งนานกว่าจะมีคนมาซ่อมให้

เบื่อว่ะ ในสนามแม่งมีแต่ขี้หมา

เส้นในสนามก็จางจนมองไม่เห็นอยู่แล้ว

เดี๋ยวกูไปบอกแม่ให้ไปเร่งเขาดีกว่า เขาจะได้มาซ่อมเร็วๆ

[ไนซ์] ให้แม่มึงติดให้ใหม่ไม่ดีกว่าเหรอ

[เจน] แม่กูคงจะติดให้หรอก

แม่กูเขาขี้งกจะตาย

[ไนซ์] มึงไปขอแม่มึงดิ

[เจน] มึงก็ขอดิ

[ไนซ์] อ้าว แล้วกูเป็นใครในครอบครัวมึงล่ะ

[เสียงเจนหัวเราะ]

[เจน] เขาไม่ให้กูหรอก

[ดนตรีสบายอารมณ์]

(บัดซบ เพ้อเจ้อ)

(ป๋องแป๋ง)

[ตอง] อ้าว นักกีฬา

เพื่อนๆ ไปไหนหมดอะ ไม่ตีแบตเหรอวันนี้

วันนี้เขาไม่ตีกันแล้ว ไอ้ไนซ์มันไปเที่ยวกับเพื่อนที่โรงเรียนน่ะ

ถ้างั้นก็ตีแค่สองคนก็ได้

ไป เปลี่ยนชุดเร็ว

ไม่เอาอะ ตีสองคนไม่หนุก

ข้ออ้างเยอะจังเลยเนอะ

ถ้างั้น… ไปวิ่งกัน หลังแฟลต

ไม่อะ เหนื่อย

เดี๋ยวเลี้ยงไอติมแท่งนึงอะ

แม่ให้ตังค์ไปตั้งเยอะ ซื้อแค่แท่งเดียวเนี่ยนะ

แม่เราเนี่ยให้อาพาเราออกกำลังกายนะ

ไม่ได้พาไปกินขนม

ไปเร็ว

[เจน] อือ

[ตอง] ระวังรถ

ป้าคะ หวัดดีค่ะ

- อ้าว หวัดดีจ้ะ - จำหนูได้ไหมคะ

จำได้สิ พ่อไม่มาด้วยเหรอ

ไม่ได้มาค่ะ วันนี้หนูมากับ…

[เจน] คนที่ใส่เสื้อสีน้ำเงินน่ะค่ะ

เป็นตำรวจเหมือนกันค่ะ มีโต๊ะว่างไหมคะ

เมื่อกี้ป้าเช็ดไว้ตรงนั้นยังไม่มีคนนั่ง

- เข้าไปนั่งได้เลย - ขอบคุณค่ะ

[ลูกจ้างหญิง] เจ๊ ออเดอร์ใหม่นะ

[ป้าเจ้าของร้าน] เสิร์ฟเลยจ้ะ

[เจน] หือ

บะหมี่ใส่น้ำหวานเนี่ยนะ

อาย้ายมาจากไหนนะ

เพชรบูรณ์

เพชรบูรณ์ไม่มีเหรอ โบ๊กเกี้ย

[ตอง] อือ

เอาแล้วนะ จะลองแล้ว

โบ๊กเกี้ย

- [กลั้วหัวเราะ] ใช่ปะ - อือ

[ตอง] อือ หืม

ก็ดีกว่าที่คิดนะ

ดีใจด้วยนะ อา

หือ

ก็ดีใจที่ได้กินของอร่อยไง อาไม่ดีใจเหรอ

[หัวเราะหึๆ] อือๆ

ดีใจๆ

เออ นี่

ไอ้ที่แซงคิวแบบเมื่อกี้ ไม่ดีรู้เปล่า

ไม่เป็นไรหรอกอา แถวนี้ก็เป็นอย่างเงี้ยแหละ

พ่อมาก็ได้กินเลยตลอดอะ

[ตองแกล้งถอนหายใจ]

แค่นี้คนก็เกลียดตำรวจจะแย่อยู่แล้ว

ให้มีที่ยืนบ้างเหอะ

[ดนตรีสบายอารมณ์]

[ตองพูดกลั้วหัวเราะ] โห พอแล้วมั้ง

อย่างนี้ก็คงไม่ได้วิ่งแล้วแหละ ดูทรง

ก็ไม่ต้องวิ่งดิ อา

[ดนตรีสบายอารมณ์]

เหนื่อยเปล่า

เหนื่อย

สู้หน่อยครับ นักกีฬา

ขณะนี้บะหมี่ในท้องของท่านได้หายไปครึ่งก้อนแล้ว

[ตอง] สู้ครับ

- [ตอง] เร็ว - [เจนหอบหายใจ]

[เจนหอบหายใจ]

[เจนหอบหายใจ]

[ตอง] อ้าว อู้อีกแล้ว

เฮ้ย เป็นไรเปล่า

[เจนหอบหายใจ]

[เสียงกรอบแกรบ]

[ตอง] เฮ้ย

[เจนหอบหายใจ]

ไอ้นี่อะไรอะ

เปล่า

[เสียงผู้หญิงตะโกนโหวกเหวก]

[ตอง] จะใส่มาทำไม ไอ้นั่นน่ะ

เกิดหายใจไม่ออกแล้วช็อกตายขึ้นมาทำไง

[เจน] เว่อร์

เอาดีๆ

นี่แม่เขาฝากเราไว้กับอานะ อาก็ต้องคอยดูแลไม่ให้เราเป็นอะไรปะ

ไม่มีอะไรหรอก

ทีหลัง… ไม่ใส่มาแล้ว

ดีมาก

- อา - หืม

อย่าบอกแม่นะ

นี่มันยุคไหนแล้ว

ไม่มีใครเขาว่าอะไรหรอก อยากเป็นอะไรก็เป็นไปเหอะ

อยากเป็นอะไรก็เป็น ขอแค่เป็นคนดีก็พอปะ

[หัวเราะเบาๆ]

ขอแค่เรามีความสุขก็พอ

[ดนตรีสบายอารมณ์]

[เสียงตองหอบหายใจ]

[เสียงตองหอบหายใจ]

[ตอง] ไหวเปล่าๆ

- [แอน] เฮ้ย ไหวเปล่า - [เสียงตองหัวเราะ]

- [ตอง] ผลักเหรอ [หัวเราะ] - [แอนหัวเราะ]

- [เจน] เฮ้ย เชี่ย - [เสียงล้ม]

น้องเจน

เจน

เจ็บเปล่า

[ตอง] เป็นอะไรปะ

[ตอง] ค่อยๆ นะ

โอเค

ถ้าเกิดไม่เจ็บก็แสดงว่าไม่พลิกอะ ก็ยังดี

จะวิ่งก็ไม่ได้วิ่งซะทีนะ หมู

เฮ้ย

ไม่ ไม่ใช่อย่างงั้น คือ…

ชายแท้ว่ะ อาตอง

[ตอง] หา

อืม ชายแท้ว่ะ อาตอง

ชายแท้คืออะไรอะ

- [ดนตรีสบายอารมณ์] - ไป ไหวปะ

[เจน] ไหว

[ตอง] เฮ้ย… เดี๋ยวดิ

- [แอน] เรือ - [ตอง] ชายแท้คืออะไรอะ

- [แอน] ไปดูเรือกัน - [ตอง] บอกหน่อย

[เจน] เฮ้ย อึ๊บ

[ตอง] โห ไม่รอกันเลยนะ

[เสียงเฮฮาไกลๆ บนเรือ]

(เดอะแกรนด์เจ้าพระยาครุยส์)

[แอน] อาเคยไปขึ้นเรือแบบนี้ปะ

[ตอง] ไม่เคยอะ

เห็นมันผ่านตรงนี้ทุกวัน ไม่เคยรู้เลย มันแล่นไปถึงไหนอะ

เราต้องได้ขึ้นเรือนี้สักทีเนอะ พี่แอน

สงสัยมาตั้งแต่กี่ขวบแล้วเนี่ย

เมื่อกี้บอกว่าอยากรู้เหรอ ว่าเรือมันจะแล่นไปถึงไหนอะ

ไปดีกว่า [หัวเราะ]

- [แอน] อารู้เหรอ - [ตอง] ไม่รู้

- [แอน] อา - [เจน] เฮ้ย พี่แอน ไปด้วย

- [ตอง] ไม่ได้ยินเลย - [แอน] อา รอด้วย

- [เจน] อาตอง - [แอน] อา

[ดนตรีสบายอารมณ์]

(ตำรวจ)

[แอน] อา มันไปแล้วอะ

ไปต่อเร็ว อา

- [ตอง] ไปเลยเหรอ - เออ

- [เสียงเบรกดังเอี๊ยด] - [แอน/เจน] เฮ้ย

- [แอน] มาเร็ว - [เจน] โหย

(เดอะแกรนด์เจ้าพระยาครุยส์)

[ดนตรีสบายอารมณ์]

[เจนพูดเสียงเบาแล้วหัวเราะ]

[เสียงแอนและเจนหัวเราะ]

เป็นไง มาไหม สรุป

[เจน] อามั่วปะเนี่ย

หรือเรือมันไม่ได้แล่นมาที่นี่

อ้าว นี่

อาไม่ใช่คนที่นี่นะ พวกเราอะแหละทำไมไม่รู้

งั้นเราลองรออีกสักนิดไหม ไหนๆ ก็รอมาตั้งนานแล้วอะ

เดี๋ยวก็มา

นานไหมอะ

- [แอนหัวเราะเบาๆ] - [เจนหัวเราะเบาๆ]

[แอน] เอาใหม่ๆ

- [เจน] ไว้หนวดแล้วเหรอเดี๋ยวนี้ - [แอนหัวเราะเบาๆ]

อือ โตแล้ว

- [เจน] เป็นหนุ่มใหญ่แล้วนะเนี่ย - [แอนหัวเราะ]

เราสองคนนี่สนิทกันแต่เด็กเลยเหรอ

ก็ตั้งแต่เกิดอะ

ที่บ้านนะ

มีรูปพี่แอนตอนเด็กๆ ถ่ายกับเจนตอนเป็นทารกด้วย

อวดซะด้วยๆ

[เจน] อ้าว

ก็เกิดที่แฟลตกันทั้งคู่อะ

แล้วก็อยู่ด้วยกันมาตลอด ก็โตมาด้วยกันนั่นแหละ

งี้ก็เบื่อแย่เลยดิ เนอะ

น่ารำคาญด้วยใช่ปะ

น่ารำคาญอานั่นแหละ

- [ตอง] โห [หัวเราะ] - [แอนหัวเราะเบาๆ]

- [กลั้วหัวเราะ] โกรธๆ - [แอนหัวเราะเบาๆ]

- [เสียงเพลงคึกคักอยู่ไกลๆ] - [เสียงเฮฮาดังอยู่ไกลๆ]

เฮ้ย มาแล้ว

- มาแล้ว - [แอน] ไปเร็ว

- [แอนพูดภาษาอังกฤษ] หวัดดี - [ดนตรีสบายอารมณ์เริ่มดัง]

- [เจนพูดภาษาอังกฤษ] หวัดดี - [แอนพูดภาษาอังกฤษ] หวัดดี

- อยู่นี่ - อา บ๊ายบายเขาเร็ว

[กลั้วหัวเราะ] ไม่เอา

- [เจน] เร็ว อา - [ตอง] อายเขา

- [แอน] เอาเร็ว อา - [ตองพูดกลั้วหัวเราะ] เฮ้ย

- [เจนพูดภาษาอังกฤษ] หวัดดี - [แอนพูดภาษาอังกฤษ] หวัดดี

- [ตะโกน] สวัสดีครับ - [แอนและเจนหัวเราะ]

[แอน] ดังอีก อา ดังอีก

- [ตองตะโกน] สวัสดีครับกิน อะไรกันอยู่ - [แอนหัวเราะดังลั่น]

- [เจน] กินด้วย - [แอน] ไปด้วย

[เสียงแอนและเจนหัวเราะ]

ฟินอะ

เนอะ

[ดนตรีสบายอารมณ์]

[เจนหอบหายใจ]

[ตอง] รอด้วย

[เจน] กากๆๆ

[ตอง] เดี๋ยวก็ล้มอีกหรอก

[ตอง] เจน

- [เจนหอบหายใจ] - [ตอง] ไม่รอเลย

[เจน] กากอะ พี่แอน

[แอน] เข้าบ้านก่อนนะ ไม่รู้ว่าแม่ดูน้องอยู่เปล่า

[ตองพูดกลั้วหัวเราะ] ทำไมอะ

[เจน] วันนี้พี่แอนดูแฮปปี้มากเลยอะ

ทำดีมาก อาตอง

[เจนหัวเราะเบาๆ]

ชอบแอนใช่ปะ เราอะ

บ้า ไม่ได้ชอบ

- รู้จักกันตั้งแต่เด็ก จะชอบได้ไง - [กลั้วหัวเราะ] ใช่เปล่า

- [เจนขึ้นเสียง] เออ ไม่ได้ชอบ - ใช่เปล่า

ใช่

- ไม่ชอบ - [ตองพูดกลั้วหัวเราะ] อะๆๆ

- อาบ้าปะเนี่ย - [ตอง] ไม่ชอบก็ไม่ชอบ

- [เจน] ก็ไม่ได้ชอบไง - [ตอง] เออ ไม่ชอบ

- [ตอง] ก็ไม่เห็นต้องเก๊กเลย - [เจน] เออ

- [เสียงฝีเท้าขึ้นบันได] - [ตอง] โอเค ไม่ชอบ

เออ ไม่ชอบ

- [เอิง] เออ - [แอน] ตรงนี้

- [แอน] ตรงนี้ - [เอิง] อึ๊บ

- [แอน] นิ้วชี้ - [เอิง] อึ๊บ

[แอน] อือ

- [เสียงกีตาร์เริ่มดัง] - [เอิง] แบบนี้

เออ

- [แอน] อันนี้… - [เอิง] พี่แอนเอาไปเล่นไหม

[เอิง] ไม่เอา พี่แอนเล่น พี่แอน

[แอน] เอ๊า จับดีๆ ดิ

[แอน] นี่ไง โห

[ดนตรีซึ้ง]

- เออ พี่แอน - หืม

เจนถามอะไรหน่อยดิ

อือ

พี่แอน…

ชอบอาตองปะ

ก็ชอบนะ

เขาก็น่ารักดี

[แอนหัวเราะเบาๆ]

แต่พี่ไม่เอาตำรวจหรอก

ตำรวจดีๆ อะ จนๆ ทั้งนั้น

ไม่อยากเป็นเหมือนแม่

อือ

มาเร็ว อีกนิดจะเสร็จแล้ว

อือ

เสร็จแล้ว แต่อย่าเพิ่งลืมตานะ

[เจน] หืม

บอกว่าอย่าเพิ่งลืมตาไง

[เจนหัวเราะเบาๆ]

เสร็จแล้ว ลืมตาได้

งั้นนอนกัน

โอเค

[ดนตรีซึ้งเริ่มดัง]

พี่แอน

[แอน] หืม

เล่นไอ้นั่นกัน

นี่

[แอนหัวเราะเบาๆ]

- [เจนหัวเราะเบาๆ] - [แอน] อ้าว [หัวเราะเบาๆ]

ใครก่อน

งั้นพี่แอนก่อน

[ดนตรีซึ้ง]

ทำให้พี่บ้างดิ

[เจน] อือ

[แอนหัวเราะเบาๆ]

[ดนตรีซึ้ง]

[เสียงหายใจ]

น้องเจน

เจน…

ไม่ค่อยชอบอะ

ตอนเห็นพี่แอนอยู่กับอาตอง

เจนไม่รู้ว่า…

เจน… ชอบพี่แอนแบบนั้นหรือเปล่า

[กระซิบ] เป็นไง

ไม่รู้อะ

เจน…

ไม่รู้สึกอะไรเลย

พี่แอนอะ

[เจน] อือ

[แอนหายใจแรง]

[แอนหายใจแรง]

- พี่แอน - หืม

[ดนตรีซึ้ง]

ถ้า…

เราได้จูบกับคนที่เราชอบอะ

มัน… ต้องรู้สึกยังไงเหรอ

ไม่รู้ดิ

ก็คงรู้สึกไม่มีคำถามอะไรมั้ง

แบบ…

“เออ เนี่ยแหละ

ใช่”

- [เอิง] เอาใหม่ๆ - [อุ้ม] ฉันก็เกือบพาลูกหนีมาไม่ทันเลยเนี่ย พี่

[เพื่อนอุ้ม] ไม่แจ้งกันก่อนเลย ทำอย่างงี้ได้ด้วยเหรอวะ

ผู้กำกับคนนี้นะ แม่งโคตรเฮี้ยบเลย

ตำรวจบ่นกันทั้งโรงพัก

[อุ้ม] ถ้าเกิดว่าบ้านฉันโดนไล่

ฉันจะทำยังไงดีวะ พี่

- [อุ้ม] ฉันกลัวว่ะ - [แม่ค้า] ถุงละสิบบาท ทำกันใหม่ๆ ร้อนๆ

[แม่ค้าพูดออกลำโพงไกลๆ] นะคะ ข้าวโพดคั่วมาบริการ

ถุงละสิบบาท มีทั้งรสหวาน

มีทั้งรสเค็ม

ปลีกก็ขาย ส่งก็ขาย

- ทำกันใหม่ๆ ร้อนๆ นะคะ - [เสียงเคาะประตู]

[ตำรวจ 1] มีคนอยู่ไหมครับ

- [แม่ค้า] ข้าวโพดคั่วอบเนย หอมหวานกรอบ - [เสียงเคาะประตู]

[ตำรวจ 1] มีคนอยู่ไหม

[แม่ค้า] ถุงละสิบบาท

- [ตำรวจ 1] สงสัยไม่มีคนอยู่ครับ - [แม่ค้า] ข้าวโพดคั่วอบเนย

[แม่ค้า] หอมหวานกรอบ

[ดนตรีชวนหวาดหวั่นเริ่มดัง]

[เจน] ไม่โดนไล่หรอก พี่แอน

แม่เจนน่าจะช่วยพูดให้ได้นะ ครั้งที่แล้วก็ยังได้เลย

ก็คราวที่แล้วพ่อเพิ่งตายไปปีเดียว

นี่มันก็สองปีแล้วอะ เขาอาจจะไม่ให้อยู่แล้วก็ได้

แต่ถ้าไม่ได้จริงๆ อะ พี่แอนไปอยู่กับเจนก่อนก็ได้

แล้วก็ให้น้องๆ แบ่งไปอยู่กับไนซ์บ้าง ก็น่าจะได้แหละ

เค้าขออยู่บ้านพี่เจน เค้าอยากนอนห้องแอร์

[เอิงทำเสียงหมั่นไส้]

[เจน] อือ

ไปอยู่บ้านเจนอะ ได้นอนห้องแอร์ด้วย

ดีปะ พี่แอน

จะให้พี่ไปเป็นคนใช้บ้านน้องเจนเหรอ

[ดนตรีชวนหวาดหวั่นจบลง]

[เสียงเปิดประตู]

- [เสียงปิดประตู] - [เสียงก้าวลงบันได]

[แอน] เป็นไงบ้าง แม่

เขาให้อยู่ต่อ

[นี] อุ้ม

พี่ว่าอุ้มต้องหาลู่ทางไว้บ้างนะ

คิดเผื่อไว้บ้าง

[นี] ผู้กำกับคนที่แล้วให้ คนนี้ให้

อีกสองสามปีถ้าเขาไม่ให้ขึ้นมาจะทำยังไง

แล้วจะพากันไปอยู่ที่ไหน

น้องเจน

มาช่วยพี่เอาผ้าแขวนราวหน่อยดิ

[เจน] อือ

เออ น้องเจน

ถ้ารู้จักใครที่แบบ อยากเรียนพิเศษภาษาอังกฤษอะ

ช่วยแนะนำพี่ไปหน่อยนะ

เจนไง

เอาดิ ถ้าเป็นน้องเจนอะ พี่สอนให้ฟรีเลย

ไม่เอาดิ พี่แอน พี่แอนก็คิดตังค์มาเหอะ

แม่เจนจ่ายได้

เจนอยากช่วยพี่แอนมั่งอะ

ไม่เอาอะ

แต่ทุกวันเนี้ย พี่แอนก็เหนื่อยจะตายอยู่แล้วปะ

ต้องซักผ้า รีดผ้า

แล้วจะเอาแรงที่ไหนไปสอนพิเศษอีกเนี่ย

นั่นดิ พี่ก็งงอยู่เนี่ย

- เออ พี่แอน - หืม

ถ้าพี่แอนไม่ต้องคิดเรื่องเงินเลยอะ

พี่แอนอยากเป็นอะไรเหรอ

แบบ อยากโตไปทำงานอะไร อย่างเงี้ย

ถ้าพี่ไม่ต้องคิดถึงเรื่องเงินเลยอะเหรอ

[เจน] อือ

พี่อยากเป็นแอร์

อยากไปเที่ยวรอบโลก

เป็นแอร์อะ ต้องสวยด้วย

พี่แอนเป็นได้อยู่แล้ว

นี่เหมือนชุดแอร์ปะ

ไม่ใช่

นี่มันชุดพนักงานแบงก์ ของแฟนอาโอ๋เขา

อ้าวเหรอ

[แอน] อือ

แต่ถ้ามีผ้าพันคอกับหมวกก็…

เหมือนอยู่นะ

ได้ยัง

- [เจน] หืม - [แอน] อือ

[เจน] เค

- [ดนตรีเยือกเย็น] - [เสียงกระดาษกรอบแกรบ]

[เจน] ได้ละ

เจนพับเป็นแต่เรือ แต่มันก็เหมือนหมวกอยู่เนอะ

[เจน] หืม

ไหนๆ พูด “รับกาแฟหรือชาคะ” ซิ

[ภาษาอังกฤษ] “รับกาแฟหรือดิฉันคะ”

[ภาษาอังกฤษ] กาแฟ

[ภาษาไทย] โอ๋ คุณสิ ก็ต้องคุณอยู่แล้ว

[ภาษาอังกฤษ] ตอบได้ดี

โอเค

[แอนและเจนหัวเราะเบาๆ]

[ภาษาไทย] ถ่ายรูปกัน มา

มา

โพสหน่อย

- โพสไงอะ - ทำอย่างงี้

- เอวด้วย เอว - [แอนหัวเราะเบาๆ]

[เจน] นึงส่องซั่ม ซั่ม

ถ่ายด้วย มา

ยิ้ม นึงส่องซั่ม

เหมาะเลยอะ พี่แอน

สวยๆ

- พี่แอน - หืม

ถ้าเจอเจนบนเครื่องบินอะ

อย่าลืมพาเจนไปนั่งตรงเฟิสต์คลาสด้วยนะ

เพราะว่าชาตินี้ เจนคงไม่มีปัญญาได้นั่งเองอะ

ได้ดิ

จะดูแลคุณหนูเจนอย่างดีเลยค่ะ

สัญญานะ

สัญญา

[เสียงผู้ชายตะโกนโหวกเหวกอยู่ไกลๆ]

มันอร่อยขนาดนั้นเลยเหรอ

[เจน] อือ

- เออ อา - [ตอง] หืม

ทำไม… เจนไม่เคยเห็นอา ไปอยู่กับพวกตำรวจคนอื่นเลยอะ

เห็นมาอยู่แต่กับพวกเจน

ก็… อยู่กับพวกเราสนุกกว่า

- เหรอ - [ตอง] อือ

เหรอ

ทำไม

[เจนหัวเราะเบาๆ]

สงสัยอะไรนักหนา ไอ้หมู

ว่าอยู่ได้

ไม่ได้อ้วนขนาดนั้นปะ

เฮ้ย

อาไม่เคยคิดอย่างงั้นเลยนะ

ไม่คิดได้ไง อา

ก็เนี่ย เรียกอยู่ได้

[ตอง] อะ

น้องลูกหมู

ลูกของอาเองอะ

พอดีเวลาเห็นเราแล้วก็ นึกถึงลูกอะ

ปากมันก็เลย… หลุดพูดออกมาตลอดเลย

โทษทีนะ

ตกใจขนาดนั้นเลยเหรอ

แล้ว… น้องเขาอยู่ไหนอะ

ทำไมไม่มาอยู่ที่นี่ด้วยกันกับอา

เขาก็… อยู่กับแม่ของเขานั่นแหละ

เขามีครอบครัวใหม่แล้ว

เราออกมาอยู่ห่างหน่อยก็… ดีกว่า

งั้นให้เรียกก็ได้

ไม่โกรธละ

จริงอะ

[เจน] แลกกับไอติมสองแท่ง

- [ตองหัวเราะ] - ทุกวันนะ

- โอเคปะ - จริงปะเนี่ย

[ดนตรีสบายอารมณ์]

[ตอง] ดี ไนซ์ ค่อยๆ นะ

โอเค ทีนี้ ข้างหน้านั้นเบรก

- เบรกตรงนั้น - ค่อยแค่ไหนอะ

เบรกเบาๆ

- [แอน] เบรกๆๆ - เบรกๆๆ

[แอนและเจนร้องตกใจ]

(ตำรวจ)

โอ๊ย

ก็มันกะไม่ถูกอะ อาตอง

อีไนซ์ กูขอลงก่อนได้ไหมเนี่ย กูกลัวตาย

นี่ ไม่ได้ค่ะ

เป็นเพื่อนกันมากี่ปี จะทิ้งให้ตายคนเดียวหรือไง

ไม่เอา

อยู่บนรถ อย่ามาคุยเรื่องตงเรื่องตายอะไร มันไม่ดีรู้เปล่า

โอ๊ย อาตอง เขาพูดเล่นกันค่ะ

- [เจน] อือ - เออ อา ไม่เข้าใจวัยรุ่นเลย

[สามคนหัวเราะดังลั่น]

ตั้งใจหน่อยได้ไหม

นี่ อาเสี่ยงโดนขังนะเนี่ย เอารถราชการมาให้พวกเราขับอะ

- ก็เดี๋ยวหนูก็สั่งโอเลี้ยงกับข้าวผัดไปให้ไง - [เสียงแอนและเจนหัวเราะ]

- ไม่ต้องกลัวหิว - [เจน] เดี๋ยวไปเยี่ยม

[แอนและเจนหัวเราะดังลั่น]

[เจน] เออ

เขาเล่นเอ็มวีว่ะ

[แอนและเจนหัวเราะเบาๆ]

[สามคนหัวเราะ]

- [เสียงแอนและเจนหัวเราะ] - อะไร

แซวเหรอ

- [ดนตรีสบายอารมณ์] - แซวผู้ใหญ่บาปนะ หนูไนซ์

- [ไนซ์] โห่ บาปเลย - [เจน] บาป

- [แอนหัวเราะ] - ถ่ายรูปเสร็จยัง จะได้ไปเรียนขับรถต่อ

เอาจริงๆ อาตอง

ถึงหนูขับเป็นอะ หนูก็ไม่มีรถขับอยู่ดี

แต่ก็ต้องฝึกเอาไว้ก่อนหรือเปล่า

เผื่อเกิดอะไรฉุกเฉินขึ้นมาไง ใช่ไหม

ก็ฉุกเฉินก็มีอาตองไง

จริง

โธ่ พวกเราอะ อีกหน่อยโตขึ้นก็… ลืมอาหมดแล้ว

โหย อา โคตรเว่อร์เลย ใครจะไปลืม

ทำเป็นพูด พวกเราอะ

[สามคน] โหย

[ตอง] โอเค ดีมาก หมู

โอเค เลี้ยงพวงมาลัยไปนะ

นี่เริ่มเป็นแล้วนะ

โอเค ค่อยๆ

[เจน] เฮ้ย อา มันห้าแล้ว เอาไง

- [ตอง] เออ จอดๆ จอดๆ ก่อน จอดๆ - [เจน] เอ่อ

จอดเลยไหม หรือ หรือเราซิ่งเลยไหม อา

เฮ้ย ซิ่งไม่ได้ จอดเลย จอดๆ

- จอดๆๆ - [เสียงเหยียบเบรก]

[เจนพูดผ่านลำโพง] ว.หนึ่งเรียกว.สอง ว.หนึ่งเรียกว.สอง

ว่า

อาตองตดในรถ

- [แอนและไนซ์หัวเราะ] - เหม็นมาก

[ตองพูดผ่านลำโพง] ไม่จริง อาไม่ได้ตด

[ไนซ์] เหม็นมาถึงนี่เลย อาตอง

- เอามาเลย อา - เฮ้ย

- ไม่ได้ๆ - อันนี้ปุ่มอะไร

- ห้ามกด - [เจน] ทำไม

[ตอง] ไม่ได้ๆ เล่นไม่ได้

[เจน] โห ไม่ดูตัวเองเลย

อา

หืม… เฮ้ย โห

- อะไรเนี่ย - [เจนหัวเราะ]

โห แก้มนิ่มเหมือนกันนะเนี่ย

โอ้โฮ

กล้านะๆ

[ตอง] ดูทาง

[ดนตรีหม่นหมอง]

[เจน] โห กากว่ะ

- [ตอง] อะไรอะ [หัวเราะ] - [เจน] กากๆๆ ว่ะ โห

- [ตอง] กากอะไร ฮะ - [เจน] โห

- [ตอง] กากอะไรอะ กากเหรอ - [เจน] ไม่รู้เรื่อง อะไรเนี่ยๆ

[ตอง] โห่

- [ตอง] ว้าย - [เจน] โห่

แม่

แม่

ไปไหนมาดึกดื่น

ก็อยู่แถวนี้แหละ

[อุ้ม] เดี๋ยวมารีดผ้าสองกองนี้ด้วย ลูกค้าจะเอาพรุ่งนี้

เดี๋ยวแม่จะพาน้องเข้านอนก่อน

[เอมี่ร้องไห้]

[เสียงเปิดประตู]

[เสียงปิดประตู]

[เสียงรอสาย]

[แอน] ฮัลโหล

ฮัลโหล พี่แอน นอนยัง

ยัง น้องเจนมีอะไรเหรอ

พี่แอน พรุ่งนี้พ่อกับแม่จะพาเจนไปดูบ้านอีกแล้ว

พี่แอนไปด้วยกันไหม

ซื้อแล้วเหรอ

[เจน] อือ แม่อยากซื้ออะ

ก็คงซื้อไว้ก่อน ยังไม่ไปอยู่หรอก

เจนยังไม่อยากไปอะ

ก็บอกแล้วไง ว่าจะอยู่แฟลตกับพี่แอนจนหยดสุดท้ายอะ

มีบ้านก็มีห้องนอนส่วนตัวใช่ไหม

[เจน] อืม เวลาพี่แอนมานอนบ้านเจนน่ะ

จะได้ไม่ต้องเกร็งแม่ไง

ดีปะ

พี่แอน

พอพี่แอนโตขึ้นน่ะ

เรียนจบ แล้วก็ทำงาน

พี่แอนมาซื้อบ้านข้างๆ บ้านเจนนะ

[เจน] เดี๋ยวเจนจะไปชวนอีไนซ์มาด้วย

ให้มาอยู่ด้วยกันหมดเลย [หัวเราะเบาๆ]

[ดนตรีหม่นหมอง]

เอาไว้ รอให้พี่ได้มีงานทำก่อนนะ

[เจน] โห เป็นแอร์อะ ได้เงินเยอะจะตาย

พี่แอนซื้อได้อยู่แล้ว

ไปนอนได้แล้ว น้องเจน

[เจน] อือ พี่แอนก็รีบนอนนะ

อย่าให้รู้นะ ว่าแอบไปรีดผ้าต่อแล้วก็ยังไม่ยอมนอนอะ

[เสียงคนคุยกันอยู่ไกลๆ]

อา

- ไหนบอกไม่สูบบุหรี่ไง - เฮ้ย

เข้ามาได้ไงเนี่ย

พวกหนูก็แอบเข้ามาประจำแหละ เจ้าของห้องไม่ค่อยอยู่อะ

[ตองหัวเราะหึๆ]

ซนจังวะ

ดูดบ้างดิ

- ฮึ ไม่เอา เป็นเด็กเป็นเล็ก - นะ ขอหน่อย

[ตอง] ฮึ

ไม่งั้นหนูจะเอาไปบอกน้องๆ ว่าอาสูบบุหรี่

แสบนักนะ

อือ

ทีเดียวพอนะ

เครียดอะไรปะเนี่ย

[เสียงเพลงลูกทุ่งดังอยู่ไกลๆ]

ทำไมอามาเป็นตำรวจอะ

[ตอง] อือ นั่นดิ

เด็กๆ เกเรมั้ง

ไม่ชอบเรียนหนังสืออะ

พ่อกับแม่ก็เลย… ให้มารับราชการ

ตามประสาคนต่างจังหวัดนั่นแหละ

- ไม่ได้อยากเป็นเหรอ - อืม

แต่ก่อนอยากเป็นนักกีฬาทีมชาตินะ

แต่ว่าดันติดหญิงซะก่อนน่ะ

[แค่นหัวเราะ]

อารู้ปะ

จริงๆ หนูเป็นตำรวจได้เลยนะ

พ่อตายในหน้าที่อะ เขาเลยให้สิทธิ์

จริงๆ ตอนนี้พวกเราก็อยู่ที่นี่ไม่ได้แล้วแหละ

แต่แม่ก็ไม่รู้จะพาพวกเราไปอยู่ไหน

ก็เลยต้องขอเขาอยู่ไปวันๆ

ไม่รู้ด้วยซ้ำ จะโดนไล่ออกอีกตอนไหน

หนูก็เลยเริ่มคิดแล้ว

ว่าหรือจะเป็นตำรวจไปเลยดี

แม่กับน้องจะได้อยู่ที่นี่ต่อได้

อย่าเป็นเลย

หนูเป็นอะไรได้มากกว่านี้เยอะ

[ดนตรีซึ้ง]

อาสอนเอิงมันเล่นแบดหน่อยดิ

มันก็อยากเป็นนักแบดอะ

ได้ดิ

แต่ที่เคยบอกว่าเป็นนักกีฬา เป็นนักมวยนะ

แย็ป อัปเปอร์คัตอะไรเงี้ย ไหวปะล่ะ

[แอนพูดกลั้วหัวเราะ] อือ

- พอไหว - [เสียงไขกุญแจ]

เชี่ย

- [เสียงเปิดประตู] - [ตอง] ฮะ

- อา หลบไป… หลบไป - อะไรเหรอ

- มีคนมาเหรอ - เออ หลบไปก่อน

เฮ้ย ทำอะไร…

- ระวัง เฮ้ย เฮ้ย - [แอนกระซิบ] หลบไป

[แอนกระซิบ] ชู่ว์ อา

เข้ามาเร็ว

[กลั้วหัวเราะ] อ๋อ

คราวที่แล้วก็แอบปีนเข้ามาอย่างนี้ใช่ปะ

เก่งมาก

- เริ่มเป็นคนที่นี่แล้วนี่ - [ตอง] แหงอยู่แล้ว

- [แอนหัวเราะหึๆ] - [ตองหัวเราะหึๆ]

ไม่อยากกลับบ้านเหรอ

มีอะไรอยากให้ช่วยก็บอกได้นะ

ไม่ต้องเป็นพี่แอนตลอดเวลาก็ได้

มันเหนื่อย รู้เปล่า

[ดนตรีซึ้ง]

[แอนสะอื้นเบาๆ]

[กระซิบ] ไม่เป็นไรนะ

[แอนสะอื้นเบาๆ]

[นี] เจน

เดี๋ยวไปเก็บเงินตองให้แม่สามพัน

แล้วเดี๋ยวไปเจอกันหน้าโรงพัก

[ดนตรีเยือกเย็น]

อาตอง

[เสียงปิดประตูเบาๆ]

[ตองผ่อนลมหายใจ]

[เสียงเคาะประตู]

[ตอง] ครับ

มีอะไรเหรอ

[แอน] มือถือหายอะ น่าจะลืมไว้

[ตอง] อ๋อ

เอาไว้ไหนอะ

[แอน] ไม่รู้อะ

[ดนตรีชวนหวาดหวั่น]

[ตอง] อะ นี่ปะ

[แอน] อือ

[แอนพูดภาษาอังกฤษ] ขอบคุณ

[ดนตรีชวนหวั่นใจ]

ชอบไหม ลูก

[นี] เราเอาที่นี่เลยไหมล่ะ

[พงศ์] ฉันว่ามันแพงไปนะ แล้วก็ไกลมากด้วย

ถ้าเธอไม่ต้องเอาหลังใหญ่มาก

ถูกกว่านี้ ใกล้เมืองกว่านี้มันก็มี

อยู่แค่ไม่กี่คน จะเอาหลังใหญ่ๆ ไปทำไม

- ก็อยู่กันตั้งสามคนไง - [พงศ์] โอ๊ย

[พงศ์] ยังอยู่แฟลตได้อีกตั้งสิบกว่าปี

จะรีบทำไม

ลูกก็ยังไม่อยากย้ายด้วย

พี่เจน ขอยืมไม้หน่อย

แอน ขอไม้หน่อยดิ

[เอิงพูดภาษาอังกฤษ] ขอบคุณ

[เอิง] เอิงเสิร์ฟก่อน

แกไปอีกฝั่งนึงเลย

พี่แอนซื้อไม้แบดใหม่เหรอ

- [เอิง] รับให้ได้นะ - [เสียงตีแบด]

อือ

ไม้เก่าเอิงมันทำหักอะ

อาตองซื้อให้ใช่ปะ

[เจนถอนหายใจ]

น้องเจน

ไหนบอกไม่เอาตำรวจไง

ตอบดิ

ก็เขาให้เงินพี่ใช้

[เจนสะอื้น]

นี่กล้าพูดออกมาเลยเหรอ

พี่แอนรู้จักความรักบ้างเปล่าวะ

ความรักมันก็เป็นเรื่องของคนมีเงินแค่นั้นน่ะ

น้องเจนจะเข้าใจอะไร ก็บ้านน้องเจนมีทุกอย่าง

[แอนสะอื้น]

คนอย่างพี่จะไปกล้ารักใครได้วะ

พี่แอนพูดอะไรวะ

[แอนสะอื้น]

[เสียงวี้ดว้ายอยู่ไกลๆ]

[ดนตรีซึมเซา]

เดี๋ยวนี้ไม่เห็นกลับบ้านพร้อมแอนเลย

เจนขี้เกียจรออะ

[นี] นั่งแท็กซี่เลยเหรอ

เดี๋ยวนี้มันมีเงินใช้กันขนาดนั้นเลยเรอะ

อาตองเขาคงให้เงินเขาใช้มั้ง

[นี] หือ

ก็เขาคบกันอยู่อะ

ไอ้แอนกับไอ้ตองเนี่ยนะ

มันอายุห่างกันตั้งเท่าไหร่

ไอ้ตองมัน 34 35 แล้วไม่ใช่เหรอ

ไอ้ตองเนี่ยนะ มันไม่ค่อยมีเงินใช้หรอกนะ

มันยังมายืมเงินแม่ไปหมุนอยู่เลย

[เสียงดนตรีรอสาย]

[เสียงปลายสายกดรับ]

- [ตอง] หมู - พ่อ

อยู่ไหนอะ ออกเวรแล้วเหรอ

คิดถึงพ่อบ้างหรือเปล่า ลูก

คิดถึง หรือเปล่าน้า ก็คิดถึงแหละ

[ตอง] เออ นี่

แม่เขาส่งคลิปที่ หมูไปเรียนเปียโนมาให้พ่อดูด้วยนะ

เก่งอย่างงี้เลย

หมูชอบเปล่าลูก ถ้าชอบเดี๋ยวพ่อซื้อให้

น้านพเขาสั่งมาให้แล้ว

นี่ไง เดี๋ยวหนูเล่นให้ดู

อ้าวเหรอ

ไม่เป็นไร

เดี๋ยวพ่อโอนเงินคืนให้เขาเอง

[เสียงเปียโน]

[หมู] ไม่ต้องหรอกพ่อ ลุงนพเขารวยจะตาย

พ่อเก็บตังค์ไว้เหอะ จะได้มาหาหนูไง

แม่บอกว่าที่พ่อเนี่ยไม่ได้มาหาหนูสักที เพราะว่าพ่อเนี่ยไม่ค่อยมีตังค์

- [เสียงเปียโน] - [ตองหัวเราะเบาๆ]

มีสิลูก

มีเยอะด้วย

ก็ที่พ่อมาทำงานอยู่เนี่ย ก็หาเงินให้หมูไง

แม่เขาชอบพูดอย่างงี้แหละ อย่าไปฟังแม่เลย

- เนอะ - [หมู] งั้นพ่อมาเสาร์นี้เลยนะ

[เสียงเคาะประตู]

เออ หมู เดี๋ยวพ่อต้องไปก่อนนะลูก

แม่ให้มาเอาเงิน

อือ

ตัวเองก็ยังไม่มีเงินน่ะ

แล้วยังจะเอาไปให้คนอื่นอีกเหรอ

บ้านแอนเขาลำบากอะ

อาก็เลย อยากช่วยเขา

เจน แล้วจะไปช่วยเขาทำไม

ตัวเองยังเอาไม่รอดเลย

อย่างแอนเนี่ย

แค่อาได้ช่วยเขาให้สบายขึ้นสักนิดนึง อาก็มีความสุขละ

เวลาอาดูแลหมูอะ

อาก็มีความสุขมากนะ

[เจนสูดจมูก]

- [ตอง] ตบแล้วนะ - [เสียงตีแบด]

[ตอง] เออ เออ

เอิงก่อน มา เสิร์ฟมา

มา

เออ เก่งมาก ต่อไป อิ๊งค์

หยิบปุ๊บ ฮึ้ย

[ตอง] เสิร์ฟมา ดี

เออ

พี่อิ๊งค์รับเร็ว โห่ ไม่วิ่งเลย

เอ้า เอิง

โอเค

เดี๋ยวมานะ

[เอิง] อิ๊งค์ แกไปอยู่ฝั่งนั้นไป

ถ้าใครแพ้ล้างจานเลยวันนี้

นี่

ไม่ถามหน่อยเหรอ

นี่เอามาวางไว้ให้ถามใช่ปะ

ถามก็ได้

[ตอง] อือ

จะสอบนายร้อยเหรอ

อืม

ดีแล้ว

สอนภาษาอังกฤษผมด้วยนะครับ พี่แอน

- [แอนหัวเราะเบาๆ] - [ตองหัวเราะเบาๆ]

[ดนตรีชวนหวาดหวั่น]

[เสียงนินทาพึมพำ]

อาตองอยู่ในห้องกับน้าอุ้ม

[อุ้ม] ไปจัดการเรื่องเงิน กับงานแต่งมาให้เรียบร้อย

แล้วค่อยมาคุยกัน

[เสียงนินทาพึมพำ]

[ดนตรีชวนหวาดหวั่น]

มึงเข้ามาคุยกับกูในบ้าน

[ไนซ์] พี่แอน

พี่แอน

พี่แอน

พี่แอน

- [แอนหอบหายใจ] - [เสียงกระถางแตก]

เป็นบ้าเหรอ

พอใจยัง

อีแอน มึงกลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะ

แม่ เดี๋ยวเจนไปคุยเอง

เจน

น้าอุ้มรู้เรื่องพี่แอนกับอาตองแล้ว

[ไนซ์] เขาจะให้แต่งงานกัน

[เจน] พี่แอน

พี่แอน

พี่แอน จะทำอะไร

แล้วจะสนใจทำไม

พี่แอนจะไม่แต่งงานกับเขาใช่ไหม

ทำไมอะ

[ปนสะอื้น] น้องเจนชอบเขามากขนาดนั้นเลยเหรอ

เจนไม่รู้

แต่มันก็ไม่ได้สำคัญน่ะ

เขาไม่ได้ดีขนาดที่พี่แอนต้องหยุดชีวิตไว้ที่เขา

พี่แอนอยากออกไปจากที่นี่ไม่ใช่เหรอ

น้องเจนพูดเหมือนมันง่ายอะ

มันไม่ง่ายนะเว้ย

พี่แอน

รู้ปะ

ว่าชีวิตนี้

เจนไม่เคยรู้อะไรเลย

เจนไม่เคยรู้ว่า เจนชอบอะไร เจนต้องการอะไรอะ

แต่ว่าสิ่งเดียวที่เจนรู้อะ

คือเจนมั่นใจในตัวพี่แอนมากๆ

เจนรู้ว่าถ้าพี่แอนอยากได้อะไร พี่แอนอยากทำอะไรอะ

พี่แอนจะทำมันได้

พี่แอนเชื่อเจนสักครั้งนะ

- [ดนตรีซึ้ง] - [แอนสะอื้น]

เจนขอโทษนะ

เจนขอโทษ

[เสียงคนคุยกันอยู่ไกลๆ]

(เดอะแกรนด์เจ้าพระยาครุยส์)

ไปขึ้นเรือลำนั้นกัน

พรุ่งนี้เลย

พาน้องๆ ไปด้วยนะ เดี๋ยวอาพาไป

นะ

ถ้าอาเอาเงินสิบล้านมาให้หนูได้ตอนนี้

หนูจะอยู่กับอา

[ถอนหายใจ]

แอนอย่าเพิ่งไปได้ไหม

อาพยายามอยู่นะ

แต่ขอเวลาให้อาหน่อยได้ไหม แอน

หนูรอไม่ได้หรอกอา

แอน

หนูรู้ใช่ไหมว่าอาจะทำได้

หนูรู้

หนูรู้ไหม

จะเงินสิบล้าน

หรือ 20 ล้าน

เดี๋ยวหนูก็หาได้

หนูทำได้อยู่แล้ว

อารู้

[ดนตรีซึ้ง]

[เจนผ่อนลมหายใจ]

[เสียงประตูดังเอี๊ยด]

[เจน] แม่ ไปไหนมาอะ

ไปเลื่อนรถ

แล้วทำไมแม่แต่งชุดเหมือนไปข้างนอกมาเลยอะ

มึงจะถามอะไรนักหนาเนี่ย

[เสียงเปิดประตู]

[เจน] แล้วแม่จะไปไหน

[นี] ทวงเงินไอ้อุ้ม

หนีหน้ากูมาหลายวันละ

[ขึ้นเสียง] ไม่ต้องมา เข้าบ้านไป

[เสียงฝีเท้าเดินเร็ว]

[นี] แอน

แม่เราอยู่บ้านหรือเปล่า

ป้าโทรหาตั้งหลายสายไม่มีคนรับ

ไม่อยู่ค่ะ

[นีขึ้นเสียง] แล้วอยู่ไหน

ไม่รู้เหมือนกันค่ะ

- [อุ้ม] เอ้า แจกๆๆ วันนี้ดวงดี - [ผู้หญิง] เอาเลย วันนี้เต็มที่

ไปตามแม่มา

แม่

[นีขึ้นเสียง] เคาะอีก

- [เสียงเคาะประตูหนึ่งครั้ง] - แม่

ป้านีมาหา

ไหน

เงินสองแสน ที่บอกจะทยอยหามาคืนน่ะ

[นีขึ้นเสียง] ไหน

- กำลังหาอยู่ค่ะ - [นี] หายังไง

[นี] หาที่ไหน

มาตั้งวงเล่นไพ่กันอย่างนี้เหรอ

เธออย่ามาโกหกพี่นะ อุ้ม

พี่จะไปบอกผู้กำกับ ว่าเธอทำแบบนี้

เธอโดนไล่ออกจากแฟลตแน่

- [อุ้ม] อย่าทำแบบนี้เลยนะ พี่นี… - ไม่ต้อง

ภายในสิ้นเดือนนี้

เธอต้องหาเงินสองแสนมาคืนพี่ให้ได้

เห็นช่วงนี้แอนมันมีเงินใช้นี่

ให้ไอ้ตองมันไปหามาให้สิ

[เจน] แม่

แม่เป็นไรอะ

ทำไมต้องรีบเอาเงินคืนด้วย

แม่ก็เห็นนี่ว่าบ้านเขาลำบากจะตายอะ

เขาจะเอาจากไหนมาคืนแม่

[ปนสะอื้น] แกอยากรู้มากนักใช่ไหม ว่าทำไม

มา

พ่อมึงอยู่ในบ้านหลังนี้กับเมียน้อย

เมียน้อยเหรอ

ใครอะ

[นี] มันก็เอาผู้หญิงในบ่อนนั่นแหละ

มันบอกว่ามันยังไม่มีเงินซื้อบ้านให้เรา

เพราะมันเอาเงินมาซื้อบ้านหลังนี้หมดแล้วไง

[นีสะอื้น]

[ดนตรีซึมเซา]

พ่อมึงไม่เอาเราแล้ว

เขาจะทิ้งเราไว้ในแฟลตเน่าๆ นั่นแหละ

[นี] ไอ้เหี้ยพงศ์

- [นี] อีเมียน้อย - [เจน] แม่

[นี] มึงออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ

วันนี้ไม่มึงก็กูต้องตายไปข้าง

[เสียงนีออกแรง]

[เจน] โอ๊ย แม่

แม่นึกถึงเจนบ้างปะ

ถ้าแม่ติดคุกอะ แล้วเจนจะอยู่ยังไง

ก็อยู่กับพ่อมึงไง

มึงก็เกลียดกูอยู่แล้วนี่

ไม่เอา

เจนจะอยู่กับแม่

[นีสะอื้น]

เจน

[นีสะอื้น]

[เสียงโทรศัพท์สั่น]

[พงศ์] ลูกพาแม่กลับบ้านไปก่อนนะ

พ่อออกไปตอนนี้เดี๋ยวมันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่

[ดนตรีหม่นหมอง]

[เจน] กลับบ้านเราเหอะแม่

[นีสะอื้น]

[เสียงรัดเข็มขัด]

[เสียงเข้าเกียร์]

[นี] แม่ต้องทวงเงินจากทุกคนคืน

จะได้เอาไปซื้อบ้านให้เราอยู่

เราอยู่ที่นี่ต่อไม่ได้แล้ว เจน

[ดนตรีซึมเซา]

[ดนตรีซึมเซา]

พี่แอนขออะไรพ่อปู่เหรอ

บอกไม่ได้หรอก เดี๋ยวไม่เป็นจริง

พี่แอน เดี๋ยว

นั่งก่อน

พี่แอน

อันนี้ แหวนเจนเอง

แม่เจนให้ไว้ตั้งแต่เด็กๆ แล้วอะ

พี่แอนเอาไปขาย

แล้วเอาเงินมาคืนแม่เจนนะ

ไม่เอาหรอก น้องเจน พี่เอาไว้ไม่ได้หรอก

พี่แอน

คราวนี้เจนขอนะ

ให้เจนได้ช่วยอะไรพี่แอนบ้างนะ

[เสียงกุกกัก]

[ดนตรีซึ้ง]

เจนจองตัวพี่แอนแล้วนะ

ห้ามทิ้งเจนไปไหนเด็ดขาด

โอเคเปล่า

[แอนสะอื้น]

[อุ้ม] ฉันขอยืมพี่สักสามหมื่นได้ไหมล่ะ

ฉันให้ดอกพี่ร้อยละยี่เลยก็ได้

คือลูกฉันมันเข้าโรง’บาล

เจ้าตัวเล็กอะ มันป่วยหนัก

หมอให้มันอยู่ไอซียูเลยพี่

- [เอิง] ของป้าหมูให้ไปเก็บตังค์เลยปะ - [อุ้ม] นอนมาสามสี่คืนแล้วนี่ มันยังไม่หายเลย

อืม เก็บมาเลยก็ได้ สิ้นเดือนแล้ว

- [อุ้ม] ฉันก็เครียดดิ พี่ - [เอิง] โอเค

- [อุ้ม] ลูกฉันทั้งคน - [เอิง] ไอ้อิ๊งค์

- [เอิง] ไป - [อุ้ม] ไหนจะค่ารักษามันอีกตั้งหลายหมื่น

[เอมี่ร้องไห้เสียงดัง]

[อุ้ม] แม่งเอ๊ย

[อุ้ม] เรื่องเงิน ตองมันว่าไง

แอนเลิกกับเขาแล้ว

นี่มึงโง่หรือเปล่า

มึงเห็นไหมว่าวันๆ กูต้องอ้อนวอนยืมเงินคนเขาไปทั่ว

มึงเคยคิดจะช่วยครอบครัวบ้างไหม

แล้วที่ผ่านมาแอนไม่ช่วยแม่ตรงไหนวะ

ตั้งแต่พ่อตายก็ช่วยแม่ ทำงานหาเงินเลี้ยงน้องมาตลอดเนี่ย

ให้แอนมีชีวิตเป็นของแอนบ้างเหอะ

นี่มึงยังจะกล้าคิดแต่เรื่องของตัวเองอยู่อีกเหรอ

มึงเคยรู้ไหม

ที่พ่อมึงเขาไปเป็นหนี้อะ ก็เพราะว่าเขาหาเงินมาเลี้ยงพวกมึงนี่ไง

[อุ้ม] กูบอกเลยนะ

ว่ามึงล้มเลิกความคิด ที่จะไปเป็นแอร์อะไรของมึงได้ละ

มึงอย่าคิดว่ากูไม่รู้นะ

ว่ามึงวางแผนจะทิ้งพวกกูไปอะ

มึงวางแผนจะทิ้งกูทิ้งน้องเหมือนพ่อมึงใช่ไหม

[สูดลมหายใจ]

แม่ให้แอนเกิดมาทำไม

[อุ้ม] ถ้ามึงไม่ช่วยกู

เดี๋ยวกูไปหาของกูเอง

- [เอมี่ร้องไห้ดังลั่น] - [ดนตรีหม่นหมอง]

[แอนหายใจหนัก]

[เสียงเคาะประตู]

[เสียงเปิดประตู]

[เสียงรอสาย]

[ตำรวจ] สวัสดีครับ สถานีตำรวจครับ

มีคนตั้งวงเล่นไพ่กันที่แฟลตตึกสอง ห้อง 105 ค่ะ

ช่วยมาดูให้หน่อยได้ไหมคะ

[เสียงเอมี่ร้องไห้]

[เอิง] แม่ เอาอะไรเปล่า

- ไม่เอา ดูน้องไป - [เอิง] อือ

[อิ๊งค์] แล้วแม่จะออกมาตอนไหนอะ

เดี๋ยวก็ออกแล้วแหละ

[เสียงเอมี่ร้องไห้]

[อุ้ม] แม่งใจดำฉิบหาย

ไล่กูเหมือนหมูเหมือนหมา

กูหมดปัญญาละ

จะแต่งงานกับไอ้ตอง หรือจะเป็นตำรวจ

มึงก็คิดดูแล้วกัน

[อุ้ม] ไม่งั้นก็ไปอยู่ข้างถนนกันให้หมดเลย

[เสียงผ้าปลิวสะบัด]

พี่แอน

พี่แอน

[เจนหอบหายใจ]

พี่แอน

พี่แอน

พี่แอน จะไปไหน

[ดนตรีซึมเซา]

(เดอะแกรนด์เจ้าพระยาครุยส์)

[เสียงจอแจดังอยู่ไกลๆ]

[แอน] ถ้าเรือมันแล่นไปเรื่อยๆ

ไม่ต้องเลี้ยวกลับก็คงดีเนอะ

งั้นเรามาหลับตากันไหม

ตอนที่เรือมันเลี้ยวกลับอะ

เราจะได้ไม่รู้

[ดนตรีซึมเซา]

[ดนตรีซึมเซาจบลง]

[ดนตรีซึมเซา]

[ดนตรีซึมเซา]

[เจน] ไป

[เจน] แม่

เออ เจน

อืม

ตัดต่อเป็นไหม

ตัดต่ออะไร แม่

ตัดต่อหน้าแม่มาใส่รูปนี้หน่อยสิ

[เจน] ทำไมอะ แม่

แม่อยากมีรูปกับพ่อ ที่พ่อเขายิ้มน่ะ

มันไม่เนียนหรอกนะ แม่

เอาน่า

เอาเท่าที่ได้

[ดนตรีหม่นหมอง]

[เจน] เอิง พี่เอาพัดลมมาให้อะ

ขอบคุณนะ พี่เจน

น้าอุ้มอะ

[เอิง] ไม่รู้เหมือนกัน

น่าจะอยู่ห้องน้าแดงแหละมั้ง

[เจน] อือ

[เจน] อะ พี่ให้

เฮ้ย ไม่เป็นไร พี่เจน

ช่วงนี้หนูไม่ค่อยได้ตีอยู่แล้วด้วยอะ

พี่อยากให้ เอาไปเหอะ

ปกติพี่ก็ไม่ค่อยได้ใช้ไม้นี้อยู่แล้วอะ

- [เจน] อือ - [เอิง] อืม

วันนี้ออกไปตีหน่อยนะ

ส่งท้ายพี่หน่อย

ไม่น่าได้อะ พี่เจน

ต้องรีดผ้าด้วยอะ ลูกค้าเขาจะเอาวันนี้

[เจน] พี่ขออันนั้นได้ปะ

อันนี้เหรอ

[ดนตรีซึมเซา]

[เสียงฉีดสเปรย์]

[เสียงฉีดสเปรย์]

เวลาเขามาทาสีใหม่อะ มึงห้ามให้เขาทาทับนะเว้ย

กูว่าไม่น่ารอดว่ะ ถ่ายเก็บไว้ปะ

เออๆ

- [เสียงชัตเตอร์] - เฮ้ย แป๊บนึงมึง

[ไนซ์ทำเสียงถูกใจ]

เร็ว

- [ไนซ์] ไปๆ กูทำมั่ง - [เจน] เออ

[ถอนหายใจ]

[ตำรวจ] ตอง ไป

วันนี้ตามึงเฝ้า ตากูหาเงินบ้างแล้ว

[เสียงจุดพลุ]

[เสียงจอแจดังอยู่ไกลๆ]

[เสียงผู้หญิงในระบบ] ไม่สามารถ ติดต่อเลขหมายปลายทางได้ในขณะนี้

กรุณาฝากข้อความหลังจากได้ยินเสียงสัญญาณ

[เสียงสัญญาณหนึ่งครั้ง]

ฮัลโหล พี่แอน

เจนเองนะ

ไม่รู้ว่า

พี่แอนจะได้ฟังหรือเปล่าอะ

แต่เจนก็ อยากบอกพี่แอนอยู่ดีอะ

พรุ่งนี้

เจนจะย้ายออกจากแฟลตแล้วนะ

พ่อกับแม่ก็เลิกกันแล้วอะ

แต่พอไม่มีพี่แอนที่นี่แล้วอะ

การย้ายออกไป มันก็รู้สึกไม่ได้ยากขนาดนั้นนะ

วันนั้นที่เราขอพรพ่อปู่กันน่ะ

เจนเดาว่า

พี่แอนคงขอให้ได้ออกไปจากที่นี่ใช่ไหม

ขอให้เจนคิดถูกนะ

เพราะอย่างน้อย คำขอของพี่แอนก็เป็นจริงน่ะ

แต่พี่แอนรู้ไหม

ว่าวันนั้นเจนขอว่าอะไร

เจนขอให้เราได้อยู่ด้วยกันที่นี่ตลอดไปนะ

[ดนตรีซึมเซา]

แล้วทำไมพ่อปู่ลำเอียงอะ

ให้พี่แอนคนเดียวเลย

[เจน] วันนั้นน่ะ

เจนขอให้… เจนตื่นขึ้นมาแล้วก็กลายเป็นผู้ใหญ่

ที่รู้วิธีแก้ปัญหาทุกอย่างบนโลกใบนี้เลย

เจนจะได้รู้วิธีทำให้พ่อกลับมารักแม่เหมือนเดิม

แล้วก็

รู้วิธีที่จะทำให้พี่แอนเจ็บปวดน้อยลง แล้วก็อยู่กับเจนต่อไปได้อะ

แต่มันก็คงฟังดู เป็นคำขอของเด็กที่ไม่รู้จักโตใช่ไหมอะ

พ่อปู่ก็เลยไม่ให้อะ

(สหรัฐอเมริกา)

[สะอื้นเบาๆ]

[ปนสะอื้น] เจนคิดถึงพี่แอนนะ

คิดถึงมากๆ เลย

แต่…

ถึงเราจะไม่ได้อยู่ด้วยกันตลอดไป อย่างที่เจนขอไว้อะ

แต่เจนก็ดีใจนะ

ที่เราได้โตมาด้วยกัน

แล้ว… เจนก็จะใช้ชีวิตให้ดีๆ

แล้วก็ หวังว่าวันนึง เราจะบังเอิญเจอกันบนเครื่องบินสักลำอะ

เพราะว่าพี่แอน ต้องพาเจนไปนั่งตรงเฟิสต์คลาสไง

จำได้ไหม

[สะอื้น]

[ดนตรีซึมเซา]

[เสียงจุดพลุ]

[ดนตรีซึมเซา]

[ดนตรีเยือกเย็น]

[ดนตรีจบลง]