Original subtitles

‫[نیازهای مسافر]

‫ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫کاری نداره.

‫خیلی‌خب.

‫قراره که... بخش اول رو اجرا کنیم؟

‫آره، بخش اول خوبه.

‫فقط بخش اول؟

‫آره. بخش اولش رو دوست دارم. خوبه.

‫بخش دوم...

‫چطور بگم...

‫متفاوته...

‫البته مگر این‌که خودت بخش دوم رو بخوای.

‫می‌خوای بخش دوم رو امتحان کنیم؟

‫نه، نه، نه، خوبه.

‫خب...

‫می‌خوای امروز بری بیرون؟

‫می‌خوای چیکار کنی؟

‫هم شاید...

‫شاید.

‫این یکی؟

‫آره. ممنون.

‫خیلی تمرین می‌کنی؟

‫آره، خیلی تکرارش کردم.

‫خیلی خیلی.

‫خوبه.

‫من آخر چیزی که ضبط کردی متوقف شدم.

‫ممنونم. می‌دونم.

‫خب می‌خوای چیکار کنی؟

‫می‌خوای...

‫بریم بیرون.

‫- بریم؟ ‫- بریم.

‫می‌گم که...

‫می‌خوای صدای پیانو رو بشنوی؟ ‫من بلدم پیانو بزنم.

‫باشه.

‫واقعا عاشقشم.

‫این لازمت می‌شه.

‫ممنونم.

‫خوب بود.

‫صداش تا اینجا می‌اومد.

‫خوب بود؟

‫آره.

‫ممنونم.

‫می‌تونی بهم بگی حین نواختن چه حسی داشتی؟

‫آهان. سوالت اینه؟

‫من...

‫چه حسی داشتم...

‫حس کردم...

‫احساس... خوشحالی داشتم.

‫پیانو نواختن من رو خوشحال می‌کنه.

‫متوجه‌ام.

‫و دیگه چه حسی داشتی؟

‫احساس خوشحالی...

‫و ملودی...

‫ملودی خیلی قشنگه.

‫می‌دونم. ولی از درون چه حسی داشتی.

‫از اعماق.

‫واقعا چه احساسی داشتی؟

‫نمی‌دونم.

‫چه حسی داشتم؟

‫حس کردم خوشحالم و حس زیبایی داشتم...

‫بخاطر ملودی.

‫چه حسی داشتم؟

‫به نظرت خوب می‌نوازی؟

‫بد نبودم.

‫خیلی اشتباه نداشتم.

‫گمونم دارم بهتر و بهتر می‌شم.

‫پس احساس افتخار داشتی.

‫به خودت افتخار می‌کردی؟

‫آره. یکم.

‫ولی فقط یکم.

‫احساس افتخار داشتی یا نه؟

‫هم...

‫گمونم...

‫درواقع احساس...

‫کمی عصبانیت داشتم.

‫جدا؟

‫چرا؟

‫چون به اندازه کافی خوب نیستم.

‫دلیلش همینه.

‫عصبانی شدی که خوب نبودی؟

‫آره.

‫حس کردم که...

‫که از خودم عصبانی شدم.

‫که انقدر اصرار دارم که پیانیست خوبی باشم.

‫می‌خواستی استعدادت رو به نمایش بذاری.

‫آره. می‌خواستم به نمایش هم بذارم. ‫مطمئنم.

‫خیلی...

‫از خودم...

‫عصبانیم.

‫خیلی از خودم خسته‌ام.

‫این شخص درونم که...

‫انقدر خسته‌ست کیه؟

‫که همیشه دوست داره یه نفر دیگه باشه؟

‫یه نفر دیگه؟

‫می‌دونی قضیه اسم این چیه؟

‫اون؟ چیه؟

‫اسم پدرم اونجا نوشته شده.

‫خب چی هست. چی نوشته؟

‫نوشته اسم مکان ما.

‫اوه. جدا؟

‫هم...

‫بزرگه نه؟

‫آره. خیلی بزرگه.

‫پس اسم پدرت رو اونجا نوشته؟

‫آره. خنده داره نه؟

‫ولی چرا اسم پدرت رو اونجا نوشتن؟

‫هم...

‫پدرم پول ساخت اون سنگ رو داده.

‫خیلی‌ها پول دادن...

‫ولی پدر من بیشترین مبلغ رو داده.

‫این چیزیه که شنیدم.

‫اسم پدرت اونجا ذکر شده؟

‫می‌شه ببینمش؟

‫می‌خوای ببینی؟

‫آره.

‫وقتی به این فکر می‌کنی ‫ چه حسی بهت دست می‌ده؟

‫یکم احساس خجالت می‌کنم.

‫خنده‌داره مگه نه؟

‫آره. متوجه‌ام. خجالت‌آوره.

‫حس دیگه‌ای هم داری؟

‫حس می‌کنم...

‫نمی‌خوام بهش فکر کنم. ‫چون پدرم رو دوست داشتم.

‫خیلی‌خب.

‫اسم پدرت اینجاست.

‫و...

‫تو بخاطرش خجالت می‌کشی.

‫و پدرت رو دوست داری.

‫نمی‌خوام مسخره‌اش کنم.

‫اون خیلی دوستم داشت.

‫می‌دونم که اون...

‫واقعا عاشقم بود.

‫هر روز، وقتی که زنده بود.

‫ببخشید.

‫متوجه‌ام.

‫بیا.

‫واقعا خیلی دوستم داشت.

‫آره.

‫هم...

‫عاشقم بود.

‫واقعا عاشقم بود.

‫هر روز من...

‫پنهاهی از کنارش رد می‌شم... ‫پنهانی از کنار...

‫سنگ رد می‌شم.

‫پنهانی از کنار سنگ رد می‌شم.

‫و هرگز بهش نگاه نکردم.

‫پدر واقعی.

‫ولی...

‫پدر واقعی‌ای...

‫پدر واقعی‌ای هست که بهش نگاه کنیم؟

‫پدر واقعی‌ای هست که بهش نگاه کنیم؟

‫بیا.

‫ممنونم.

‫ببین. کاملا درمان شده.

‫عجیبه. پوست جدیده.

‫به من نشونش نده.

‫باشه.

‫درد میاد.

‫اینجام درد می‌کنه.

‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی درد داره.

‫ولی کاملا درمان شده. عجیبه.

‫- ببین. ‫- نه. نه. به من نشون نده.

‫حتی فکر کردن بهش هم درد داره.

‫خیلی‌خب.

‫فقط خوشحالم که پوست جدید در اومده.

‫خیلی صورتیه.

‫خوبه.

‫امروز فقط سه تا کارت داریم.

‫این؟

‫می‌تونی دستخطم رو بخونی؟

‫آره.

‫خوبه. چون خیلی خطم بده.

‫می‌تونم بخونم. نگران نباش.

‫چندین بار تکرارش کن.

‫- می‌دونم. ‫- تا جای ممکن.

‫باشه.

‫ممنون که من رو با مادر دوستت آشنا کردی.

‫قابلی نداشت.

‫خوشحالم که شغل رو به دست آوردی.

‫- اون خانم خیلی خوبیه. ‫- آره.

‫ممنونم.

‫آهان...

‫این هم پولت. ممنون.

‫از خودت ممنون.

‫نه، از تو ممنون.

‫نه، از تو ممنون.

‫خیلی‌خب، من دیگه برم.

‫خیلی‌خب، متوجه‌ام.

‫خداحافظ.

‫هفته دیگه می‌بینمت.

‫من هم همین‌طور.

‫سلام؟

‫سلام.

‫بیبیم‌بپ دارین؟

‫بیبیم‌بپ؟

‫بله داریم. بفرمایید بشینید.

‫مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫ تلگرام: aManOfWar@

‫آیریس؟

‫- سلام. ‫- سلام.

‫شما آیریسید؟

‫بله. ولی ایریس خونده می‌شه.

‫ایریس. آیریس نیست.

‫نه، ایریس.

‫مردم اشتباه می‌گن.

‫لطفا بیایید طبقه دوم.

‫واحد 101.

‫من در رو باز می‌کنم.

‫باشه. الان میام واحد 101.

‫ممنون.

‫خب... این کارت‌های مصوره.

‫ما دفتر یادداشتی نداریم.

‫نه، نه.

‫تا حداقل دو ماه فقط با همین کار می‌کنیم.

‫اوه.

‫از کلاه خوشتون میاد؟

‫آره، از کلاهم خوشم میاد.

‫هوم...

‫خیلی بهتون میاد.

‫ممنونم.

‫همیشه کلاه می‌پوشید؟

‫آره، از کلاه خوشم میاد.

‫از وقتی کمسن بودم.

‫جدا؟ از وقتی بچه بودید؟

‫آره.

‫ولی چرا، چرا نباید دفتر کار داشته باشیم؟

‫دفتر کار لازم نداریم؟

‫نه.

‫نه، ولی بعد یه ماه خوندن کتابتون...

‫کتابی که دوست دارید ‫بخونید رو انتخاب می‌کنید...

‫و می‌تونیم با هم بخونیمش.

‫و این حین با کارت‌های مصور چکار می‌کنیم؟

‫دقیقا چیکار می‌کنیم؟

‫می‌دونم که شیوه مرسوم آموزش این نیست.

‫نه، نه، گمون نکنم.

‫با این تمرین...

‫می‌خوام یاد بگیرید که زبان‌های خارجی ‫می‌تونن چیزهای پرمعنایی رو بروز بدن.

‫یا...

‫یا چیزهای شخصی.

‫از اولش... بعدا نه.

‫از اون جمله‌های تورسیتی بچگانه نه که...

‫«دوست داری بستنی بخوری؟» یا...

‫«قیمت این چقدره؟»..

‫«دفتر پست کجاست؟»... ‫چنین چیزهایی.

‫اگه جمله‌ای پیدا کنید که از لحاظ احساسی ‫ روتون تاثیر بذاره...

‫و اون جمله رو توی اتاقتون توی تاریکی ‫ برای خودتون تکرار کنید.

‫احساسش واقعی باشه.

‫ازش خوشتون میاد.

‫عاشق این می‌شید که احساساتتون ‫ به یه زبان خارجی بیان بشه.

‫و حتی اگه اون جمله سخت و طولانی باشه...

‫یه روز صبح می‌بینید که قلبتون ‫یهویی این زبان خارجی رو یاد گرفته.

‫هوم؟

‫آهان.

‫خیلی‌خب.

‫یکم شراب میل دارید؟

‫شراب؟ بله. ممنون.

‫چی میل دارید؟ شراب قرمز یا سفید؟

‫شراب قرمز؟

‫ولی احیانا ماکولی ندارید؟

‫ماکولی؟

‫حتما، داریم. خوبش رو دارم.

‫پس ماکولی دوست داری؟

‫آره.

‫- ماکولی خوبه؟ ‫- آره.

‫- یا شراب؟ ‫- نه، ماکولی خوبه.

‫اونی دفعه قبلی خوردیم گرون بود، نه؟

‫درسته.

‫خیلی‌خب.

‫سوها! سوها!

‫اشکالی نداره؟

‫کمکم کن.

‫ناهار درست می‌کنی؟

‫نه، ناهار خورده.

‫یکم سبزی ببر.

‫گوجه و خیار رو ریز کن. ‫من آجیل‌ها رو آماده می‌کنم.

‫باشه.

‫از این خودکار استفاده می‌کنید؟

‫بله.

‫از این خودکار خوشتون میاد؟

‫آره. خوشم میاد.

‫خوبه.

‫از اسم دوستتون واسه خودکار ‫ استفاده کردید، مگه نه؟

‫این خودکار حتما ‫یه خودکار نوک‌ساچمه‌ای هنری کره‌ایه...

‫بله. می‌دونم، می‌دونم.

‫دوستم بهم گفت.

‫عجیبه.

‫بله. بله عجیبه.

‫و دور خودکار رو چسب زدید؟

‫آره. رنگش رو دوست داشتم.

‫رنگش.

‫رنگش حتما... با لباستون هماهنگ بوده.

‫آره بوده.

‫خوبه.

‫- به سلامتی! ‫- به سلامتی!

‫خوشحالم که ماکولی داریم.

‫البته. ماکولیه دیگه.

‫- خوشت میاد؟ ‫- آره، خیلی خوشم میاد.

‫فقط ماکولی می‌خوری؟

‫آره. سعی می‌کنم.

‫چون توش باکتری زنده داره.

‫باکتری خوب.

‫می‌دونم.

‫خارج کره از این ماکولی پیدا نمی‌شه...

‫چون وقتی صادر می‌شه...

‫فقط اون‌هایی که پاستوریزه ‫شده رو صادر می‌کنن.

‫آره، آره، سعی می‌کنن دوره ‫ تخمیر رو طولانی کنن.

‫آره. درسته.

‫حیف شد.

‫نمی‌شه خارج کره ماکولی خورد.

‫تنها راهش اینه که کارخانه بسازی.

‫که اونجا تولید کنی.

‫معمولا چقدر ازش می‌خوری؟

‫روزی یکی دو بطری ازش می‌خورم.

‫وای.

‫واقعا؟ هر روز؟

‫ماکولی خیلی ملایمه.

‫می‌تونم هر روز بخورم.

‫انگار بخشی از غذامه.

‫خوبه.

‫خوبه.

‫خیلی وقته که فرانسوی تدریس می‌کنی؟

‫نه. قبل این‌که بیام اینجا، ‫جایی تدریس نکرده بودم.

‫- واقعا؟ ‫- اصلا سابقه تدریس فرانسوی ندارم.

‫- جدا؟ ‫- نه.

‫متوجه‌ام.

‫این شیوه تفکر...

‫واسه آموزش رو...

‫همین چند ماه پیش خلق کردم.

‫امیدوارم جواب بده.

‫چند ماه پیش؟

‫آهان.

‫آره. همین چند ماه پیش.

‫اگه واسه کسی جواب بده ‫می‌تونم ازش پول در بیارم...

‫پس امیدوارم جواب بده.

‫حداقل واسه یه نفر.

‫پس ما قراره موش آزمایشگاهی باشیم؟

‫نه، جز چیزهایی که گفتم...

‫قصد دیگه‌ای ندارم.

‫منظورت چیه؟

‫خب، من می‌گم که قرار نیست ‫اعضای بدنت رو خارج کنم.

‫یا هر چیز دیگه‌ای.

‫ولی ازم پول می‌گیری.

‫آره، ولی پول که عضو بدن نیست.

‫پول هم می‌تونه به مهمی اعضای بدن باشه. نه؟

‫اگه خودت چنین عقیده‌ای داشته باشی، آره.

‫پس تو قراره که روی من... ‫روی من آزمایش کنی.

‫نه، گمون نکنم کاری که می‌کنم آزمایش باشه.

‫من اصلا آزمایش نمی‌کنم.

‫فقط گمونم دارم شیوه تجربی جدیدی می‌سازم...

‫می‌تونین بپذیرید و ازش لذت ببرید یا...

‫یا می‌تونید قبول کنید.

‫مطمئن نیستم.

‫سوها.

‫سوها.

‫- بله؟ ‫- بیا خودت رو معرفی کن.

‫معرفی کردم که.

‫ولی فرانسوی حرف می‌زنی. ‫به فرانسوی سلام کن.

‫نمی‌تونم فرانسوی حرف بزنم.

‫فقط یکم توی دبیرستان خوندم.

‫فقط یه چیزی بگو. ‫می‌خوام بشنوم که فرانسوی حرف می‌زنه.

‫نمی‌تونم. به نومی غذا دادی؟

‫نه، ندادم. خودت بده.

‫حتما خیلی گرسنه‌اش شده.

‫نومی!

‫گرسنه‌ای؟

‫بیا بریم!

‫می‌دونی، اون سه سال در دبیرستان ‫ فرانسوی خونده.

‫ولی نمی‌تونه حتی یه کلمه حرف بزنه.

‫- واقعا؟ ‫- آره.

‫و الان چیکار می‌کنه؟

‫هیچ‌کاری نمی‌کنه.

‫پارسال از شغلش استعفا داد...

‫الان دنبال یه شغل جدید می‌گرده.

‫همیشه کلی ایده داره...

‫از تلاش خوشش میاد...

‫آره دیگه.

‫ولی خیلی زود بی‌خیال همه‌چیز می‌شه.

‫گمون نکنم اشکالی داشته باشه.

‫ظاهرا سبک خودش رو داره.

‫مثل خود شما.

‫این‌طور فکر می‌کنید؟

‫آره.

‫هرکسی سبکی داره.

‫این‌طور فکر می‌کنین؟

‫ممنون.

‫باز هم... ماکولی لازم داریم.

‫می‌تونی باز هم بخوری؟

‫آره.

‫می‌گه رئیس شرکت شمایید. ‫کار خودشون چیه؟

‫رئیس اونه.

‫من صرفا کارگرم.

‫آهان.

‫قبلا وکیل بودم...

‫ولی الان رئیس هیئت شرکتم.

‫وکیلید؟

‫همچنان یه وکیلم.

‫ولی الان این شغل رو دارم.

‫پس حتما خیلی به شما اطمینان داره.

‫نمی‌دونم.

‫این رو واسم باز کن. ‫من باز کنم می‌ریزه.

‫- این یکی فرق داره. ‫- اون مدل قبلی تموم شده بود.

‫بذار من بزنم...

‫اشکالی نداره؟

‫حتما.

‫خیلی‌خب، بذار...

‫کجا می‌تونم سیگار بکشم؟

‫سیگار؟

‫می‌تونی بری بیرون... ‫اونجا سیگار بکشی.

‫ولی اونجا سگ هست...

‫نمی‌تونم برم پیش سگ.

‫آهان. می‌تونی بری بالای پشت بام.

‫می‌تونی اونجا سیگار بکشی. ‫خیلی خوبه.

‫- روی پشت بام؟ ‫- آره، پشت بام.

‫خیلی خوب می‌زنی. ‫قشنگ بود.

‫جدی می‌گی؟

‫آره، قشنگ بود.

‫خیلی قشنگ و ساده.

‫ممنون.

‫از اینجا خوشت میاد؟

‫آره قشنگه. خیلی جای قشنگیه.

‫آره. من عاشق اینجام.

‫جای خوبی واسه مشروب خوردنه.

‫مگه نه؟

‫درسته.

‫ببخشید. واسه تو لیوان نیاوردم.

‫اشکالی نداره.

‫می‌خوای این‌ها رو امتحان کنی؟ ‫درس رو؟

‫درس؟

‫آره. چرا که نه.

‫باشه.

‫می‌تونی بهم بگی وقتی که ‫می‌نواختی چه حسی داشتی؟

‫وقتی که گیتار می‌زدم؟

‫چه حسی داشتم؟

‫احساس...

‫خوشحالی. آره خوشحالی...

‫گیتار زدن من رو خیلی خوشحال می‌کنه.

‫آره. متوجه‌ام.

‫باز هم چیزی احساس کردی؟

‫احساس خوشحالی و...

‫و ملودی می‌کردم.

‫ملودی خیلی زیباست.

‫ولی از درون چه حسی داشتی؟

‫از اعماق وجود چه احساسی داشتی؟

‫نمی‌دونم.

‫احساس خوشحالی و زیبایی و ملودی می‌کردم.

‫چطور؟

‫چه حسی می‌کردم؟

‫به نظرت خوب نواختی؟

‫بد نبودم. خیلی اشتباه نداشتم.

‫دارم بهتر و بهتر می‌شم. گمونم.

‫خودت اینطور گفتی.

‫افتخار می‌کردی. به خودت افتخار می‌کردی.

‫یه کوچولو.

‫فقط یه کوچولو.

‫ولی...

‫افتخار می‌کردی یا نه؟

‫گمونم...

‫درواقع حس می‌کردم یکم عصبیم...

‫جدی؟

‫چرا؟

‫چون به اندازه کافی خوب نیستم.

‫عصبی بودی چون حس می‌کردی به ‫اندازه کافی خوب نیستی؟

‫آره گمونم من...

‫در مورد خودم عصبی بودم.

‫خیلی سخت تلاش می‌کردم که گیتاریست خوبی بشم.

‫می‌خواستی مهارتت رو به نمایش بذاری.

‫آره.

‫آره، گمونم می‌خواستم که به نمایش بذارم.

‫آره، مطمئنم.

‫پس چنین احساسی داشتی؟

‫آره. چنین حسی داشتم.

‫و...

‫حس‌های دیگه هم داشتم.

‫حرفت رو باور می‌کنم.

‫پس بنویسم...

‫من...

‫خیلی...

‫از خودم...

‫عصبانیم...

‫خیلی...

‫از خودم...

‫خسته شدم.

‫همیشه...

‫دوست دارم...

‫یه نفر دیگه باشم...

‫این کیست...

‫درون من...

‫که من رو...

‫انقدر خسته می‌کنه؟

‫دست‌خطم رو می‌تونی بخونی؟

‫آره.

‫خیلی...

‫- از خودم... ‫- خودم.

‫- عصبانیم. ‫- عصبانی.

‫خیلی...

‫- از خودم خسته‌ام. ‫- خسته‌ام.

‫- همیشه؟ ‫- آره.

‫- همیشه می‌خوام... ‫- خیلی خوبه.

‫- که یه... ‫- که یه.

‫نفر دیگه باشم.

‫کی...

‫- هست... ‫- هست...

‫- این شخص... ‫- این شخص درون من...

‫- که مرا... ‫- که مرا...

‫انقدر خسته می‌کند؟

‫ انقدر خسته؟ خیلی خسته؟

‫آفرین.

‫من خیلی...

‫می‌دونی این چیه؟

‫نمی‌دونم.

‫چیه؟

‫یه شعر از شاعری معروفه.

‫اوه. پس شعره.

‫چی نوشته؟

‫اسمش سئوشیه.

‫سئوشی.

‫شعر واقعا زیباییه.

‫ترجمه سئوشی چی می‌شه؟

‫چی بشه؟

‫پیش‌گفتار؟ ‫نه. اون یه چیز دیگه بود.

‫سئوشی...

‫شعری به عنوان پیش‌گفتار؟ ‫ترجمه خوبیه؟

‫تحقیق می‌کنم.

‫تحقیق کردن سریع‌‌ترین راه ممکنه.

‫سئوشی...

‫ترجمه انگلیسیش زود میاد.

‫از «پیش‌گفتار» هم استفاده شده.

‫خیلی‌خب، این هم ترجمه انگلیسیش.

‫ممنون.

‫که بتوانم بدون شرمی از آخرین ‫نفسم با آسمان روبرو بشم...

‫حتی از بادی که برگ‌ها ‫ را می‌ریزاند رنجیده‌ام.

‫با این قلبی که ستاره‌ها را می‌خواند، ‫عاشق تمام چیزهای درحال مرگ خواهم بود.

‫و مسیری که زندگی در پیش ‫ رویم گذاشته را قدم خواهم زد.

‫امشب نیست باد ستاره‌ها را نظم می‌بخشد.

‫وای. خیلی خوشتیپه.

‫شاعرش رو می‌گم.

‫آره. شاعرش اینه.

‫واقعا خوشتیپه.

‫خیلی خوشگل بوده.

‫چهره خوشگلی داشته.

‫درسته.

‫ولی در جوانی مُرد.

‫خیلی جوان بود.

‫بیست و هشت ساله و یا بیست و هفت ساله بود.

‫گمونم...

‫متوجه‌ام.

‫آره، در یه زندان ژاپنی مُرد.

‫واقعا؟

‫آره.

‫چرا همیشه آدم‌های خوشگل زود می‌میرن؟

‫آره.

‫ولی مهم نیست.

‫مهم اینه که حین زندگیش خیلی زیبا بود.

‫در هر صورت زیبا بود. نه؟

‫آره.

‫وقت نوشیدنیه.

‫ایریس.

‫باز هم ماکولی می‌خوای؟

‫می‌خوام؟

‫جدی؟ عالیه.

‫باز هم می‌خوای بخوری؟ ‫به نظرم زیادی خوردی.

‫گمونم مناسبت خوبی واسش باشه.

‫اگه مشروب بخوری ‫ اوضاع فقط بدتر می‌شه.

‫خب پس آبجو چطوره؟

‫- آبجو؟ ‫- آره.

‫می‌گم.

‫می‌تونی بگی وقتی که دیدی این‌طوری ‫ تعظیم کرد چه حسی بهت دست داد؟

‫این هم سواله؟

‫آره.

‫خیلی‌خب.

‫حس کردم...

‫بخاطرش شرمنده بودم. نمی‌دونم.

‫واقعا؟

‫چرا؟

‫از بابت خودش شرمنده شده بود.

‫دلیلش همینه.

‫من هم الان چنین حسی داشتم.

‫واقعا؟

‫به نظرت چرا از بابت خودش شرمنده بود؟

‫نمی‌دونم. فقط چنین حسی داشتم.

‫می‌دونی، انگار که به شاعر ‫ ادای احترام نمی‌کرد.

‫خیلی شرمنده خودش شده بود.

‫دیگه چه حسی داری؟

‫دیگه چه حسی؟

‫خب...

‫دیگه چه حسی؟

‫دیگه چه حسی؟

‫حس کردم که بخاطر پدرم شرمنده‌ام.

‫آره.

‫اون.

‫اون مثل پدرمه.

‫آره. خیلی بابت پدرم خجالت می‌کشم.

‫می‌دونی، من وقتی بچه بودم...

‫اون ما رو ترک کرد.

‫و من می‌تونستم بعدا اون رو ببخشم.

‫ولی نبخشیدم.

‫کار سختی نبود.

‫بخشیدنش خیلی کار راحتی بود.

‫من خیلی خودخواه بودم.

‫الان واقعا متاسفم.

‫خیلی‌خب.

‫قشنگ بود.

‫زیباییش...

‫روی سنگ هم...

‫ذکر شده.

‫پدرم...

‫- زیبا نبود. ‫- زیبا نبود.

‫مثل خودم بود.

‫هیچ شعری را...

‫برای این دنیا...

‫باقی نخواهیم گذاشت.

‫تا ابد...

‫برای یک‌دیگر...

‫تاسف می‌خوریم...

‫که...

‫حین نبرد...

‫کشته نشدیم...

‫که...

‫با افتخار...

‫زندگی نکردیم.

‫این هم نوار.

‫تا جای ممکن باهاش تمرین کن.

‫باشه. می‌کنم. ممنون.

‫اینجا ایستگاه مترو داره؟

‫آره. خیلی نزدیکه...

‫برو پایین و بپیچ به سمت چپ.

‫پنج دقیقه راهه.

‫ایستگاه اتوبوس هم هست.

‫همه چیز هست.

‫ببخشید. پاکت آماده نکرده بودم.

‫مهم نیست. اهمیت نمی‌دم.

‫- ممنون. ‫- ممنون.

‫ممنون.

‫خب پس هفته بعد می‌بینمتون.

‫ما هم همین‌طور.

‫خداحافظ.

‫خداحافظ.

‫خداحافظ.

‫چرا اومده کُره؟

‫باید می‌پرسیدی.

‫می‌تونیم هفته بعد بپرسیم.

‫امروز خیلی خوردی.

‫زیاد بود، نه؟

‫آره، خیلی خوردم.

‫بیشتر از حد مجازم.

‫نمی‌دونم چرا چنین کاری کردم.

‫شاید جادو شده بودم.

‫کجا رفت؟

‫رفت پایین؟ به اندازه کافی وقت نداشت.

‫کجا رفت؟

‫وای.

‫خیلی خیلی تند راه می‌ره!

‫حالت چطوره؟

‫خوبم.

‫خسته‌ام ولی خوبم.

‫تو چطوری؟

‫من هم خوبم.

‫بذار دست‌هام رو بشورم.

‫باشه.

‫یه چیزی واست آوردم.

‫جدی؟

‫چی هست؟

‫صبر کن...

‫دویست هزار ینه.

‫باورت می‌شه؟

‫وای. جدا؟

‫امروز این‌قدر پول درآوردی؟

‫چون هر دوشون امروز بهم پول دادن.

‫- عالیه. ‫- آره.

‫نصف پول اجاره می‌شه. نه؟

‫- آره. ‫- پول اجاره چقدره؟

‫پونصدهزار.

‫خب تقریبا نصفشه

‫باورت می‌شه.

‫این همه پول با یه روز کار.

‫الان دیگه موفق شدی.

‫چون تو بهم کمک کردی.

‫کمکم کردی این شغل رو به دست بیارم.

‫مال توئه.

‫جدا؟

‫آره. مال خودت.

‫همیشه می‌خواستم یه چیزی بهت بدم.

‫مطمئن نیستم. این خیلیه.

‫خیلیه.

‫لازم نیست پول بدی. ‫بهت که گفتم.

‫می‌دونم، می‌خواستم مهربانی و ‫دوستیت رو جبران کنم.

‫ممنونم.

‫ممنون.

‫خیلیه.

‫خودت به دستش آوردی.

‫پول لازمت می‌شه.

‫چیزی نیست.

‫خودم راضیم. خیلی راضیم.

‫شاید بتونم از الان سهم اجاره‌ام رو بدم.

‫باشه، حتما.

‫واقعا خیلی آدم درخشانی هستی.

‫این‌طور فکر می‌کنی؟

‫آره.

‫وای. ممنون.

‫خیلی درخشان و بااستعدادی.

‫ممنون.

‫از خودت ممنون.

‫ممنون.

‫ممنون.

‫خوبه.

‫مال تو.

‫ممنون.

‫- به سلامتی. ‫- به سلامتی.

‫بابت شغل جدیدت تبریک می‌گم.

‫آره.

‫ممکنه دو تا ثروتمند پیدا کرده باشم ‫که دوست دارن فرانسوی یاد بگیرن.

‫آره، عالیه.

‫الان دیگه خیلی به خودم افتخار می‌کنم.

‫باید هم بکنی.

‫نه! شوخی کردم!

‫می‌دونم.

‫بذار ارتباطت با زمین رو اندازه بگیرم.

‫دراز بکش.

‫باشه.

‫این رو محکم نگه دار.

‫خیلی‌خب.

‫بعدش؟

‫پات رو هم بذار بالا.

‫خب...

‫به صفر نمی‌رسه.

‫چرا به صفر نمی‌رسه؟

‫- جدا؟ ‫- آره.

‫به صفر نزدیک می‌شه. ‫ولی صفر نمی‌شه.

‫یک دهم...

‫دو دهم...

‫من صفرم ولی تو صفر نیستی.

‫پات رو محکم‌تر فشار بده.

‫باشه.

‫دارم... دارم فشار می‌دم.

‫محکم فشار بده. هنوز صفر نشده.

‫باشه، باشه.

‫باید پات رو محکم فشار بدی.

‫چرا به صفر نمی‌رسه؟

‫محکم‌تر فشار بده!

‫محکم فشار بده!

‫- آخ! ‫- محکم!

‫- درد داره! نکن! نکن! ‫- عجیبه.

‫عجیبه.

‫باشه حالا بعدا انجامش می‌دم.

‫دردت اومد؟

‫آره.

‫ببخشید.

‫واسه شام چی می‌خوای بخوری؟

‫نون؟

‫- نون؟ ‫- عاشق نونیم که درست می‌کنی.

‫خیلی‌خب. تو هم سالاد درست کن.

‫خیلی نونت رو دوست دارم.

‫ممنون ولی...

‫من هم سالاد تو رو خیلی دوست دارم.

‫سالاد تو خیلی متفاوته.

‫خیلی تازه و خوشمزه‌ست

‫خوشمزه خوبه.

‫نون رو بیشتر از هر چیزی توی دنیا دوست دارم.

‫آره. آره.

‫دیشب چیزی نوشتی؟

‫آره. نوشتم.

‫بعد این‌که تو خوابت برد.

‫چیز خوبی نوشتی؟

‫می‌شه ببینمش؟

‫نه، نه. چیزی نیست.

‫همیشه شعرهای خوبی نمی‌نویسی.

‫همیشه!

‫ممنون.

‫شاعر خوبی هستی.

‫شاعر بزرگی می‌شی.

‫ممنون.

‫ممنون که دوستمی!

‫تو...

‫تو خیلی خوبی.

‫خیلی بهم انگیزه می‌دی. ‫و...

‫باورم نمی‌شه که آدمی مثل تو رو کنارم دارم.

‫فرقی نمی‌کنه توی زندگیت چه اتفاقی می‌افته. ‫هیچ‌وقت بی‌خیال شعر نشو.

‫قول می‌دی؟

‫آره. می‌دونم. می‌دونم.

‫بزنم؟ اشکالی نداره؟

‫حتما.

‫با میلت مقابله کن.

‫چی؟

‫در مقابل میلت برای خاطرات مقاومت کن.

‫می‌دونم.

‫ولی خیلی سخته.

‫به هر نت واکنش مجزایی داشته باش.

‫از پسش برمیای.

‫مادرم اومده.

‫اون... پشت دره.

‫بهم زنگ نزده. همین‌طوری اومده.

‫بهش بگو که من معلم فرانسویتم.

‫نه، نه، نه، ‫نمی‌تونم این‌کار رو بکنم.

‫چرا؟

‫چرا؟

‫چرا... چرا بهم زنگ نزده...

‫اصلا پیش نمیاد که بیاد خونه من.

‫باهات کاری ندارم.

‫نمی‌ذارم بهت آسیب بزنن.

‫عجله نکن.

‫چیزی نیست.

‫آره، آره.

‫چیزی نیست، می‌ره.

‫خیلی زود می‌ره.

‫- درسته. ‫- باشه.

‫سلام. خونه‌ای؟

‫این رو واست آوردم. ‫ خوب شد که خونه‌ای.

‫ببخشید که دیر جواب دادم.

‫آره. خوب شد هستی.

‫یه کلاس کنار چهارراه سینسا برداشتم.

‫- جدی؟ ‫- آره.

‫خیلی نزدیکه.

‫واسه همین می‌تونم بیام بهت سر بزنم.

‫آره.

‫ایریس.

‫ایشون کی هستن؟

‫این ایریسه.

‫حالتون چطوره؟

‫خوشوقتم.

‫من هم خوشوقتم.

‫شما مادر اینگوک هستید؟

‫آره.

‫کی هستن؟

‫دوستمه. ایریس.

‫دوست؟

‫من معلم فرانسوی اینگوک هستم.

‫داشتم که...

‫- بهش سر می‌زدم. ‫- معلم فرانسوی؟

‫آره.

‫قراره جایی بری؟

‫آره. می‌رم سیگار بکشم و یه کاری بکنم.

‫جدی؟

‫آره.

‫آره. با مامانت وقت بگذرون.

‫من یه دو سه ساعتی می‌رم. ‫خوبه؟

‫نه، نه، نه، ‫می‌تونی بمونی.

‫لازم نیست بری بیرون. خب؟

‫نه، با مادرت وقت بگذرون.

‫شرمنده. من باید برم.

‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.

‫مراقب باش.

‫البته.

‫بعدا برمی‌گردی؟

‫منظورت چیه؟

‫خیلی‌خب، برمی‌گردم...

‫خداحافظ.

‫باشه.

‫چی؟ داری فرانسوی یاد می‌گیری؟

‫آره خب...

‫فرانسوی خب... آره.

‫- قهوه خوردی؟ ‫- هان؟

‫- قهوه می‌خوری؟ ‫- حتما.

‫قهوه خوبه.

‫باشه. بریم قهوه بخوریم.

‫چی آوردی؟

‫این؟ کیمچی درست کردم. ‫هشت‌پای خشک و جنگجوریم.

‫کیمچی تازه. چند روزی بیرون نگهش می‌داری ‫ و بعد می‌ذاریش توی یخچال.

‫باید بیرون تخمیر بشه خب؟ ‫کیمچی می‌خوری؟

‫- نه نمی‌خورم. ‫- هیچی؟

‫این روزها زیاد کیمچی نمی‌خورم.

‫پس چی می‌خوری؟

‫خب نون، سالاد، چنین چیزهایی.

‫و ماهی تون.

‫چطوری این‌جور زندگی می‌کنی؟ ‫اون‌ها غذای واقعی نیستن.

‫من خوشم میاد.

‫به نظر من خوشمزه‌ان.

‫- و کلی تخم‌مرغ آبپز. ‫- تخم‌مرغ آبپز؟

‫وقتی بچه بودی عاشق کیمچی و غذاهای تند بودی.

‫درسته.

‫حتما.

‫خب پول اجاره‌ات چقدره؟

‫ماهی چهارصد دلار. ‫با هشت هزار دلار رهن.

‫که تقریبا می‌شه همون صد و بیست ‫ تا صد و پنجاه هزار جئونز.

‫درسته.

‫پول برق و گاز چی؟

‫گاز حدود چهل دلار.

‫برق خیلی نبود. هشت دلار؟

‫غذا چی؟ خیلی پیش میاد بیرون غذا بخوری؟

‫بیرون غذا خوردن...

‫یکی دو بار در هفته؟ ‫تقریبا.

‫اکثرا رستوران‌های همین اطراف غذا می‌خورم.

‫جاهایی که می‌رم خیلی گرون نیستن.

‫پس اکثر اوقات خونه آشپزی می‌کنی؟

‫آره، اکثرا خونه غذا می‌خورم.

‫با در نظر گرفتن بیرون غذاخوردن، ‫چقدر خرج غذا می‌کنی؟

‫- واسه خوردنی؟ ‫- آره.

‫نود دلار.

‫آخرین باری که حساب کردم انقدر بود.

‫گاهی اوقات تا صد و بیست دلار هم می‌رسه.

‫پس یه بار در هفته...

‫اگه بگیم پنج بار در ماه. ‫و هر بارش شش دلار بدی می‌شه سی دلار.

‫پس یعنی می‌شه 150 دلار خرج غذا.

‫درسته.

‫400 دلاره بعلاوه‌ی 150 و 50 دلار دیگه...

‫قبض تلفن چی؟ چقدره؟

‫حدود 25 دلار.

‫و اگه خرج اینترنت رو هم در ‫ نظر بگیریم حدود 40 دلار.

‫40 دلار...

‫بعد 400 دلار و می‌شه 600 دلار. ‫جمعا می‌شه 640 دلار.

‫پس 800 دلار کافیه دیگه؟ ‫خرجت همین‌قدره، نه؟

‫فقط مخارج ضروری.

‫با اون‌قدر هم می‌تونم زندگی کنم.

‫ولی 900 دلار خرجم شد.

‫- بین 800 تا 900 دلار. ‫- آره.

‫بد نیست.

‫توی کمد چه خبره؟ لباس زنونه اینجاست.

‫چه خبره؟

‫آهان آره... لباسن دیگه.

‫مال کین اینگوک؟ چه خبره؟

‫اون لباس‌ها...

‫لباس‌های اونن.

‫بسته‌ست؟

‫آره. بسته‌ست.

‫کمک می‌خواید؟

‫نه چیزی نیست. ممنونم.

‫امروز تعطیله.

‫- نمی‌دونستین؟ ‫- نه نمی‌دونستم.

‫متوجه‌ام. تنهایید؟

‫آره.

‫- کمک می‌خواید؟ ‫- آره.

‫اینجا چی نوشته؟

‫این شعره؟

‫آره شعره.

‫جدا؟ نمی‌دونستم.

‫پس که شعره؟

‫آره.

‫چندین باری اومدم اینجا. ‫ولی ندیده بودمش.

‫که این‌طور. می‌خواید بخونمش؟

‫نمی‌تونید بخونیدش؟

‫شعری از یه شاعر معروفه.

‫بله.

‫چی نوشته؟

‫یه لحظه لطفا. ترجمه‌اش رو پیدا می‌کنم.

‫ممنون می‌شم. خیلی لطف دارید.

‫خواهش می‌کنم. کاری نیست که.

‫این هم ترجمه‌اش.

‫ممنونم.

‫شما فرانسوی هستید؟

‫آره. از کجا فهمیدید؟

‫حدس زدم.

‫خوشوقتم.

‫همچنین.

‫خوبه.

‫خیلی خوبه.

‫جدا؟

‫آره.

‫خیلی قشنگه.

‫ولی خیلی جوان مُرد.

‫در یه زندان ژاپنی.

‫جدا؟

‫چرا همه این آدم‌های زیبا جوان می‌میرن؟

‫آره موافقم.

‫اگه خواسته زیادی نیست...

‫می‌شه فرانسویش رو برام بخونید؟

‫می‌خواید بخونم؟

‫آره.

‫می‌خوام این شعر رو به فرانسوی بشنوم.

‫باشه. می‌تونم براتون بخونم.

‫این کلمه انگلیسیه.

‫این «قاصدک» چیه؟

‫و این...

‫زاغی؟ زاغی؟

‫نمی‌دونم این کلمه چیه.

‫قاصدک گمونم که...

‫اسم یه گل باشه، ‫و زاغی هم نوعی پرنده باشه.

‫جدا؟

‫فقط یه گل و پرنده؟

‫- آره. ‫- بسیاخب.

‫بذار ببینم.

‫مسیر جدید...

‫مسیر جدید...

‫از جریان رد می‌شه...

‫وارد جنگل می‌شه...

‫از تپه رد می‌شه و به روستا می‌رسه...

‫مسیر من، یه مسیر جدید...

‫دیروز ازش گذشتم...

‫و امروز هم می‌گذرم.

‫غنچه‌ها شکوفا می‌‌شن.

‫پرنده‌ها پرواز می‌کنن...

‫خانمی رد می‌شه...

‫خانمی رد می‌شه...

‫باد می‌وزه...

‫همیشه از یه مسیر جدید می‌رم.

‫امروز و فردا.

‫از جریان رد می‌شه و وارد جنگل می‌شه...

‫از تپه رد می‌شه و به روستا می‌رسه...

‫ممنونم.

‫پس دو ماه شده؟

‫آره.

‫چطوری آشنا شدین؟

‫یه پارک محلی این نزدیکی هست.

‫اونجا قدم می‌زدم...

‫اون هم روی نیمکت نشسته بود ‫و به ضبطش گوش می‌کرد.

‫خیلی بلد نبود ولی سخت تلاش می‌کرد.

‫من هم رفتم و باهاش حرف زدم.

‫و همون... زن فرانسوی بود.

‫چون فرانسوی بود ازش خوشت اومد؟

‫بخاطر همین؟

‫خب اعتراف می‌کنم که فرانسوی ‫ بودنش هم نقش داشت.

‫ولی انسان واقعا خاصیه.

‫خیلی خوب با هم ارتباط می‌گیریم.

‫از شغل و گذشته‌اش خبر نداری.

‫- ولی باهاش ارتباط گرفتی؟ ‫- آره، ارتباط داریم.

‫گمون نکنم که مهم باشه که ‫چیکارها کرده و از کجا اومده.

‫چی باعث می‌شه انقدر خوب ارتباط بگیرین؟

‫خب...

‫سخته.

‫یعنی...

‫بخوام ساده بیانش کنم...

‫با وجود این‌که توی دنیایی سکولار ‫زندگی می‌کنه به دنبال روشنگریه.

‫با این‌که فرانسویه.

‫جدا؟

‫واقعا آدم خالصیه.

‫هر روز با این تفکر زندگی ‫می‌کنه که روزی قراره بمیره.

‫بخاطر این نیتس که سنش زیاده؟

‫نه، ربطی به سنش نداره!

‫همه وقتی پیر می‌شن به خلوص نمی‌رسن.

‫همه زندگی مشابه‌ای دارن و می‌میرن.

‫من هم پیرم. به خلوص رسیدم؟

‫تو...

‫ما اصلا طولانی با هم زندگی نکردیم، ‫واسه همین.

‫آره می‌دونم. ولی خالصانه زندگی می‌کنم؟

‫آره. از زندگیت تمام و کمال استفاده می‌کنی.

‫یعنی چی؟ با خالصانه زندگی کردن فرق داره؟

‫مردم ممکنه در مورد چیزی علاقه پیدا کنن ‫ و با پشتکار زندگی کنن.

‫منظورم تو نیستی...

‫ولی این با خلوص داشتن فرق داره.

‫منظورم از خلوص اینه که چیزهای تقلبی ‫چشمت رو کور نکنه...

‫و بتونی با توجه به حقایق اصلی زندگی کنی.

‫حقایق واقعی و اصلی.

‫واقعا؟

‫اون این‌طوری زندگی می‌کنه؟

‫دائما تلاش می‌کنه. هرگز متوقف نمی‌شه.

‫واقعا روانیش شدی. عقلت رو از دست دادی!

‫چی؟ چطور می‌تونی...

‫وای.

‫اصلا نمی‌شناسیش.

‫چطور ممکنه از کسی که نمی‌شناسیش خوشت بیاد؟

‫تصوراتی که ازش داری واقعی نیستن. خب؟

‫شخصیتی که از اون برای ‫ خودت ساختی واقعیت نداره.

‫چیز زیادی در موردش نمی‌دونی، مگه نه؟

‫می‌شناسمش.

‫واقعا می‌شناسم.

‫غریبه‌ها ممکنه که هر چیزی بهت بگن.

‫نمی‌تونی از تمام حرف‌هاش مطمئن باشی.

‫نمی‌تونیم مطمئن بشیم که حقیقته یا دروغ.

‫گفتی اینجا شغل نداره دیگه؟

‫و گفتی نمی‌‌دونی توی کشور ‫خودش هم شغلش چی بوده.

‫همین یعنی ممکنه هر چیزی بهت بگه. ‫هر چیزی که بخواد...

‫اگه دلش بخواد.

‫و راهی نداری که مطمئن بشی.

‫گفتی ازش خوشت میاد چون خلوص داره دیگه؟

‫پس اون از چه خصوصیتی در تو خوشش میاد؟

‫به نظرت چه مزایایی در تو می‌بینه؟

‫مزایا؟

‫آره، مگه پیش میاد کسی ‫ بدون مزایا کاری رو انجام بده

‫مزایا؟

‫خب فکر کن.

‫واسش چی هستی؟

‫منظورم احساس رویایی‌ای ‫ که الان داری نیست...

‫من منطقی بهش فکر می‌کنم.

‫خیلی‌خب، بهش فکر می‌کنم.

‫همون‌طور که گفتی...

‫من خیلی آدم خالصی نیستم.

‫ولی دوستت دارم و سعی می‌کنم ‫ نهایت تلاشم رو بکنم...

‫بدون توجه به این‌که چه اتفاقاتی رخ داده.

‫من واقعا خیلی دوستت دارم.

‫و هرگز کاری نمی‌کنم که بهت آسیب بزنه.

‫مامان‌ها کارشون همینه.

‫اون هم همینه. اون هم به کسی آسیب نمی‌زنه.

‫تواناییش رو نداره.

‫اون شخص کیه؟ کی هست؟

‫مامانته؟

‫نکنه...

‫دلیل کارت اینه که مامانت پیشت ‫نبوده و مامان نیاز داشتی؟

‫دلیلت همینه؟

‫اینگوک.

‫تو هیچی در موردش نمی‌دونی.

‫خب؟ ازش بپرس که کیه.

‫ببین گذشته‌اش چطور بوده.

‫خب؟

‫خیلی‌خب، لطفا آروم باش.

‫زندگی‌ای که داشته...

‫خیالاتی نشو و هر حرفی ‫ که می‌زنه رو باور نکن.

‫باید بررسی کنی ببینی قبلا کی بوده.

‫بعد باید قضاوت کنی.

‫لطفا آروم باش.

‫واست خوب نیست. خب؟

‫خب؟

‫باشه.

‫خیلی‌خب.

‫ممنون.

‫واست آب میارم.

‫مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫ تلگرام: aManOfWar@

‫بیا.

‫بخور.

‫خودت چرا نمی‌خوری؟

‫بعدا می‌خورم. خیلی مونده.

‫مرسی.

‫- بخور. ‫- باشه.

‫چطوره؟

‫کیمچی نرسیده بود واسه ‫همین سس فلفل زیاد زدم.

‫خیلی خوبه.

‫خوبه.

‫خیلی خوبه. خودت هم یکم بخور.

‫بعدا می‌خورم.

‫بخور.

‫خوبه که خوب غذا می‌خوری.

‫چرا نمیاد؟

‫گفت زود برمی‌گرده. خیلی وقت شده رفته.

‫برمی‌گرده. جایی واسه رفتن نداره.

‫ولش کن. بخور.

‫و وقتی که برگشت ازش بپرس.

‫با جزئیات بپرس. باشه؟

‫باشه. می‌پرسم.

‫حتما بپرس. از خودش، گذشته‌اش...

‫باشه.

‫خوب بخور...

‫چطوری تا الان با نون خوردن زندگی می‌کردی؟

‫وای. خیلی خوشمزه شده.

‫خوراک رب لوبیات خیلی خوبه.

‫جدی؟

‫بخور. توفو هم بخور.

‫ایریس؟ ایریس؟

‫اینگوک.

‫اومدی.

‫آره. پیدات کردم.

‫یه لحظه...

‫اینجا ماکولی خوردی؟

‫فقط یکم.

‫خیلی‌خب.

‫می‌خوری؟

‫باشه.

‫- به سلامتی. ‫- به سلامتی.

‫بیا بریم...

‫بیا بریم خونه.

‫- خونه من هم هست؟ ‫- البته.

‫ببخشید که مجبور شدی انقدر ‫ تا دیروقت بیرون باشی.

‫حتما خیلی خسته شدی.

‫نه، اشکالی نداره.

‫- بیا بریم خونه. ‫- آره، بریم خونه.

‫همچنان من رو به عنوان دوستت دوست داری؟

‫البته.

‫به عنوان دوستت.

‫آره.

‫خب پس بریم.

‫به سلامتی.

‫ممنون.

‫این رو یه لحظه نگه می‌داری؟

‫ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming