Original subtitles

Mijn naam is Charles Bailly.

Het verhaal dat ik u ga vertellen, is mijn verhaal.

Een waar gebeurd verhaal.

Geen verhaaltje voor de film.

Maar wel om er een film over te maken. Als bewijs.

Kijk jongens, dat kan niet missen.

Daar heb je de Royal Air Force.

Het zijn Gloucester Meteors. - Volgens mij zijn het Messerschmitts.

Declos, het zijn Engelsen. Luister maar.

Made in England.

Hoor je het? - Hebben ze een Engels accent?

Ja, ik heb verstand van motoren. Ik ben taxichauffeur geweest.

Dat is heel wat anders. - Welnee, een motor is een motor.

Wat denk jij, Pommier? Zijn het Engelsen of niet?

Het interesseert me geen donder. Geef mij maar een lekker kontje.

Dat is ook niet alles.

Jij hebt gemakkelijk praten. Jij hebt het goed voor mekaar hier.

Je denkt altijd maar een ��n ding. Als je het denken kan noemen.

Al twee jaar heb ik geen vrouw aangeraakt.

Had je wel tijd voor de dames met die winkel?

Er kwamen wel vijfhonderd vrouwen per dag in m'n zaak.

Huishoudartikelen, wat wil je?

Is er nog iets anders van uw dienst?

Kom, het eten is klaar. - We komen eraan.

En toch is het de Luftwaffe.

Zo Bailli, kon je niet wachten? - Ik eet m'n soep graag warm.

We hebben de RAF gezien. - Churchill was er ook bij.

Zag je dat aan z'n sigaar, Buissi�re? - Klootzak.

Wat betekent dat 'klootzak'?

Let maar niet op hem. Het is nogal een lomperik.

Het zijn Engelsen. - Jij hebt niks gezien.

Dat hoeft ook niet, ik voel het.

Luister maar, ze spelen golf.

Hoor je dat, sukkel? Jij met je Luftwaffe.

Des te beter. Vergissen is menselijk.

Een stukje kreeft, meneer de graaf?

Ik ben dol op slakken, vooral in bessengelei.

Wat heb ik zin in slakken.

Heerlijk.

Dat is niet mis. Die zijn wat van plan.

Dropten ze maar een regiment meiden. - Zoveel kun je er niet aan.

o nee? Ten tijde van M�nchen, in '38, het ik er vier tegelijk.

Dat weten we nu wel. - En een vijfde voor de variatie.

Geloven jullie het niet? Vraag het maar na in de winkel.

Dat liedje kennen we nu wel. - Don Juan in't warenhuis.

Zeg dat nog eens als je durft.

Maak toch geen ruzie.

Dit is de laatste avond dat we samen eten.

Morgenavond ben ik weg. Dan kunnen jullie naar hartenlust ruzie maken.

Verdorie, acht uur geweest. De BBC is al begonnen.

Voorzichtig, niet zo luid.

Het land van Jeanne d'Arc en Napoleon zal z'n ware gezicht weer tonen.

De verraders zullen worden gestraft.

We wilden deze oorlog niet, maar we zullen'm winnen.

De legers der vrijheid weten wat er op het spel staat.

Zo, die zit.

Het Engeland van Churchill zal van de kaart verdwijnen.

En die laffe generaal De Gaulle, die z'n land verkwanselt...

zal z'n straf krijgen.

Verdomd, 't is Radio Parijs.

Zodra het recht en de vrijheid zegevieren...

zal Frankrijk z'n ware gezicht weer tonen.

U hebt geluisterd naar De stem van de Vrije Fransen.

We waren toch al te laat.

Er is weinig gebeurd.

Het is fijn om die stemmen te horen. - Precies.

In 1932 had ik een vriendin.

Nee, in 1931

Die moest ik altijd bellen, ook als ik niks te melden had.

Ze wilde gewoon graag m'n stem horen. Daar putte ze kracht uit.

Die was dus gek. - Nee, 't was een prachtvrouw...

met borsten waar je u tegen zegt.

Ho maar, we hebben het begrepen.

Je besluit staat dus vast?

Morgen ga je? - Ja bij zonsopgang.

Weet je het zeker? - Natuurlijk.

Ik vind het geen goed idee.

Ik heb geen priv�-redenen om hier te blijven, zoals jij.

Of je nu hier bent of in Parijs, moffen zijn er overal.

Maar hier zijn ze tenminste thuis. Hier zijn ze nog net te harden.

Ik voel me hier niet thuis.

Als je weet hoe lang het nog duurt, is het wel uit te houden.

Dan kun je de dagen aftellen.

Maar we weten niets. 1940, 1941, 1942.

En niemand die ons vertelt hoe lang nog.

Ik wil hier niet m'n hele leven blijven.

Ik heb thuis geen honderd vrouwen.

Ik heb er maar ��n, en met haar wil ik oud worden.

Heel kalm en rustig. Ik wil haar iedere dag dicht bij me hebben.

En weet je wat het ook is?

Duitsland hangt me de keel uit. - Dat snap ik.

Je moet niet zoveel denken. - Ik heb alleen maar een goed geheugen.

Toen ze me gevangen namen, dacht ik dat drie weken zou duren.

Hoogstens een maand, Anders hadden ze me nooit gekregen.

Dan was ik nog op de vlucht. _En als ze je pakken?

Als ze me pakken?

We zitten hier goed. De meesten zijn veel slechter af. We boffen.

Als ze je pakken, kom je in zo'n werkkamp waar je wordt afgebeuld.

Neem m'n wijze raad aan: Blij zitten waar je zit, en verroer je niet.

Zeg maar eerlijk, je hebt geen zin meer om weg te gaan.

Je krabbelt terug. - Ik?

Je durft het niet meer aan Marlene te vragen.

Hoe kom je daarbij? Ik heb toch niks te verliezen?

Over een uur weet je het.

Denk je dat ze het goedvindt? - Met vrouwen weet je het nooit.

Niet waar Marlene? - Ik heet geen Marlene, maar Josepha.

Voor mij ben je Marlene, m'n vampje. - Bedvampje.

Succes ermee.

Welterusten, tortelduifjes.

Als ik jou niet had, zou ik ook m'n koffers pakken.

Je moet me een heel groot plezier doen.

Wat denken jullie, zou Marlene het goedvinden?

Marlene is boerin, die denkt aan het geld.

Alle boeren zijn nu eenmaal zuinig.

Ik betaal haar de koe terug. - Dat moet ze maar geloven.

Ze heeft Buissi�re als onderpand.

Verdomme. Er begint een kies te rotten. M'n beste nog wel.

Wat valt er te lachen?

Het plan van Bailli.

Ontsnappen door met een koe, heel Duitsland te doorkruisen.

Geniaal. - Het ideale koppel.

Niet alleen. Het is ook 'n vriendin, 'n kameraad.

De koe geeft melk als ik dorst heb, en ik vertel haar verhaaltjes.

Eindelijk iemand om mee te praten, h�? - Het is weer's een andere diersoort.

Bedankt hoor. - Ik maak maar een grapje.

Hoe is het met die harem tussen je oren?

M'n lief was naakt.

En omdat ze wist wat ik begeerde...

droeg ze slechts haar juwelen, die rinkelden om haar hals.

Hou je kop.

Vreselijk zijn de nachten...

zonder jouw zalige lichaam naast me.

Zonder je mond, je kussen. - Ik zei: Hou je kop.

Wat een barbaar. Ik probeer de lage lusten van deze malloot te sublimeren.

Maar het enige waartoe deze verzen hem inspireren is 'hou je kop'.

Hij heeft geen koe bij zich. - Hou je kop.

En? Heeft ze nee gezegd?

Geef toch antwoord. Wilde ze het niet?

Als ze nee gezegd heeft, kun je dat toch zeggen?

Ik weet het al. Het gaat niet door.

Het gaat niet door, h�?

Jawel, sufferd. Je krijgt je koe.

Pestkop.

Ze aarzelde geen moment. Een meid om te zoenen. Wat ik meteen deed.

Je hebt me wel laten schrikken.

Het is toch waar, h�? - Anders zei ik het niet.

Hij betaalt haar in bed terug.

Dat is een rotopmerking, Pommier. Het is een toffe meid.

Ze hoeft er niets voor terug.

Heb je alles? - Ik hoop dat ik niks vergeten heb.

Chocola.

Koekjes.

M'n scheerspullen.

Tandenborstel.

Suiker.

M'n kompas.

Dit is voor jullie.

Drie hemden en een vest.

Engels zonder moeite.

Italiaans zonder moeite.

Duits zonder smart.

Als ik gewild had...

was ik een echte polyglot geworden.

Maar door dat stomme klaverjassen...

heb ik niet eens de tijd gehad om die boeken open te slaan.

Jij leert Duits zonder moeite, en zelfs met veel plezier.

Duits in de praktijk.

Heb je de kaart bestudeerd? - Drie maanden lang.

Dit is de route. Hij zit ook in m'n hoofd.

250 km. Tien per dag. 's Morgens vijf, 's middags vijf.

Na 25 dagen lopen bereik ik het station van Stuttgart.

En de 26ste dag ben ik in Frankrijk. Als alles goed gaat.

Zeg, als je toch naar Parijs gaat...

Ga even hier langs. - Geen probleem.

Het is m'n moeder. Ze woont in Rue Pascal.

Vertel haar maar hoe het hier gaat. - Dat zal ik doen.

Moet ik soms nog bij iemand anders langs?

Het is bij de Gobelins.

Vind je het niet vervelend? - Nee, helemaal niet.

Dat ik hier twee jaar heb doorgebracht.

Zullen we een koe uitkiezen? - Dat doe ik wel.

Verkocht je ook koeien in je winkel? - Vertrouw maar op mij.

Laat hem toch, als hij dat nou wil doen.

Ik zoek een goede melkkoe uit. - Nee, een loopkoe.

Even kijken.

Waarom niet? - Ik kijk naar de oogopslag.

De oogopslag?

Ze mag dus niet schaapachtig kijken? - Nee.

Een zachte blik betekent een rustig en vriendelijk karakter.

Menselijk dus. - Precies.

Je hebt er verstand van. - Ja, laat het maar aan mij over.

Een vochtige neus.

Een regelmatige ademhaling.

Een mooie vacht. Vooral een kwestie van slijmvliezen.

De huid ook.

Eens even kijken.

Eens kijken.

Deze moet je hebben. Zeker weten.

Ik sta in voor haar. Dit is je koe.

Je had er toch verstand van?

Hoe kan ik je bedanken? Ik heb nog nooit een koe gekregen.

Tot ziens.

En veel geluk.

Wat een mens.

Wat moet ik zeggen? - Gewoon, dank je wel.

Probeer snel zo ver mogelijk te komen.

Marlene meldt je afwezigheid pas over 48 uur.

Dan ben ik al ver, als zij wil lopen. - Die loopt wel.

Haar stammoeder zwom zee�n over, trok over de Balkan naar Egypte...

waar ze een zoon baarde. Ze heette lo, en was de geliefde van Zeus.

Tot ziens dan maar.

Je weet het wel. h�? Zoals Marlene zou zeggen.

Je gaat naar de Rue Pascal, h�? - Reken maar.

En niet teveel aan van dattum denken, h�. Casanova?

Wat moet ik zeggen? - Graag gedaan.

Ga nu maar.

Vinden jullie het niet erg dat ik wegga? - Ga nou toch, man.

Goedendag Bailli, aan de wandel?

Vaarwel, Bochmann.

Zo heette hij, onze buurman.

Ik dacht dat ik hem nooit meer zou zien.

Ik dacht echt dat...

Nee, nu ga ik te snel.

O jee, wat nu?

Na twee kilometer kwamen er twee figuren aan die me niet bevielen.

De gendarmerie.

Wat nu?

Ik besloot de koe bij de horens te vatten.

M'n avontuur was nu echt begonnen.

Eindelijk zou ik weten of m'n list werkte.

Ik was geslaagd voor m'n ontsnappingsexamen.

Maar op zo'n tochtje als dit zie je toch liever geen politie.

Die kun je beter vermijden.

Rond het middaguur kwamen we op een plek die me aan huis deed denken.

Frankrijk blijft een mooi land. Zeker als je ver van huis bent.

Dit is een misverstand. Ik werk hier niet.

Ik zal het uitleggen. Ik werk op een boerderij.

Blijf van me af. Dit kunt u niet maken. - Doe wat hij zegt. Hij is gek.

Ik zal het uitleggen.

Spreek hem niet tegen.

Ga je gang. Pak het handvat.

En dan? - Trekken.

Waar kom je vandaan? Ik ken je niet. - Nogal wiedes.

Let op!

Waar kom je vandaan? - Uit het Zuiden.

Ik bedoel hier in Duitsland. - Ik werk op een boerderij verderop.

Ik liep met m'n koe toen die mof me aanhield.

Leg dat maar uit aan die ouwe.

De commandant.

Dat is geen kwaaie. Hij is de jongste niet meer.

Hij spreekt vloeiend Frans.

Hij zat bij de vijfde colonne, dus hij is francofiel.

Hij komt zo. - Ik wacht niet op'm.

Dat is dom. Die idioot schiet je zo overhoop.

Een nieuw gezicht. Wie is deze heer die mijn plaats heeft ingenomen?

Gaat u vooral door.

Dan kan ik even een sigaret roken op het 'closet', zoals de Engelsen zeggen.

Let op.

Wat heeft hij uit zijn broek hangen? - Linten.

Hij volgt de oorlogsberichten. - Nou en?

De linten betekenen goed nieuws. - Zoiets heb ik nog nooit gezien.

Wat wil hij ermee zeggen? - Dat de mof z'n rug op kan.

En hij spreekt zo netjes. - Ja, wat wil je? Hij is markies.

Hij zegt tegen iedereen 'U'. Hij is heel ouderwets.

Zeg jij ook 'U' tegen hem? - Ik?

Hij behandelt me als z'n knecht. Hij kan me wat.

Niet drukken. Zachtjes.

Raad's hoe lang we al zagen in deze stam?

Een week, en hij is nog niet door.

Gelijk heb je.

Wat denken ze wel? Ze hoeven ons niet te leren wat lijntrekken is.

Waar blijft die commandant nou? - Ik zie hem niet. Hij komt niet elke dag.

Wat moet ik nou, als ze me meenemen?

Als ze gaan tellen, zien ze dat er een te veel is.

54 man.

48 man. - Het moeten er vijftig zijn.

Tel ze nog een keer.

54 man.

49 man. - Ik zei toch, ik hoor hier niet.

ledere dag hetzelfde liedje.

Laad ze in de wagen en tel ze een voor een.

Ik wil er vijftig hebben en geen man meer.

Vijftig. Twee maal vijfentwintig. Begrepen?

Ik kan het uitleggen.

Met hoeveel zijn we nu echt? - Met jou erbij 51.

Wat als ze zich weer vergissen en op 50 uitkomen?

Dan heb je pech. _Waar is die commandant van je?

Wil ik's een Duitse commandant zien, is hij er niet.

Geen paniek, het komt wel in orde.

Sint Leonardus, ontferm u over hem. - Wie is dat?

De beschermheilige van de gevangenen.

Als die bestond, waren er geen gevangenen.

Is alles in orde?

Zijn ze er allemaal? - Vijftig man.

Er is een klein misverstand. Ik zal het u even uitleggen.

Een misverstand? - Ja, ik hoor niet bij deze ploeg.

Ik werk op een boerderij, maar ik ben hier ingelijfd.

Wat betekent dit?

Ik wilde het uitleggen, maar hij luisterde niet. Marguerite staat daar.

Ja, m'n koe. Ik was met haar op weg naar huis.

Wegwezen. - Hij had gewoon moeten luisteren.

Tegen de avond besloten Marguerite en ik onze eerste nacht door te brengen...

onder de mooie bomen bij de Tergensee.

Of misschien was't de Wurmsee. Of de Amersee. Ik weet het niet meer precies.

Onze eerste avond.

Een veld vol Marguerites.

Ha, daar ben je.

Wat is dat nu?

Waar bleef je toch?

Dus je was met je vriendinnetjes aan het kwebbelen? Ja, zo gaat dat, h�?

Ouwe roddelaarster.

Wat had ik gezegd?

U kent Bochmann toch nog?

Hij was nu met z'n veewagen op weg naar huis.

Ga je terug naar de boerderij? - Ja, ik ga terug.

Ik moest gauw een smoes bedenken om m'n aanwezigheid hier te verklaren.

Warm h�? - Ja, het is warm.

Ik heb de koe naar de stier gebracht.

Nu zijn we op weg naar huis, h� Marguerite?

Ben je niet moe?

Zie je, Duitsers zijn de kwaadsten niet.

Daar zat ik dan. Ik had meer dan 20 km voor niets gelopen.

Ik ging weer terug naar af.

Een mooi verhaal voor later. Maar wat had ik de pest in op dat moment.

Een mooie dag vandaag. - Ja, zeg dat wel.

Een prachtige dag.

Bent U blij? - Heel erg blij.

U weet niet half hoe blij ik ben.

Verstaat iemand van jullie Duits?

M'n collega zegt:

Als de gevangene echt pas vanochtend ontsnapt is...

vinden we hem nog wel.

Hij zal zeer streng gestraft worden.

M'n collega zegt:

dat er in Polen strafkampen zijn voor werkweigeraars.

Het is hier een paradijs. Daar is het een hel.

Knoop dat in je oren.

Vorige week probeerden er drie te ontsnappen uit kamp 11.

Hebben jullie't hier niet goed?

Ik vraag iets. Geef antwoord.

Jij daar.

Persoonlijk heb ik niets te klagen.

Doe dus geen domme dingen.

Hij zegt dat het de wil van God is dat jullie gevangenen zijn.

En de wil van de F�hrer.

Jullie gaan dus tegen de wil van God in...

als jullie proberen je aan je lot te onttrekken. Begrepen?

Jullie zijn soldaten, vergeet dat nooit.

De koe.

Bailli is vast dood.

Jullie dienen de reputatie en de eer van het Franse leger hoog te houden...

door je als waardige verliezers te gedragen.

De strafmaatregel die genomen wordt is:

Vanaf vandaag slapen jullie in het kamp.

Jullie worden's avonds gehaald en's morgens gebracht.

Onder bewaking.

De stakker is vast neergeschoten door een patrouille.

Had hij maar naar mij geluisterd. - Nu is hij voor altijd ontsnapt.

Ontsnapt naar de eeuwigheid.

Wat treurig.

Ik mocht hem graag. Het was een beste kerel. Vriendelijk, eenvoudig.

Recht door zee.

Daar heb je hem.

Wat is er gebeurd? - Vreselijk, ik ben ontvoerd.

Door de oude Bochmann. Toen ik vertrok, kwam ik hem tegen...

en helaas reed hij me later tegemoet. Hij dacht dat ik moe was...

en die idioot stond erop me terug te brengen in z'n wagen.

Je hebt ons wel laten schrikken. - Ga je weer weg?

Ja, hoezo? - Als ze je vinden, zwaait er wat.

Ze zoeken een man, geen stelletje.

Je zult wel honger hebben. Blijf eten. - Ik ga liever meteen. Ik ken mezelf.

Ik word gauw sentimenteel, en dan kom ik niet meer weg.

Tot ziens, h�? Jullie weten dat ik aan jullie denk.

Het regende vijf dagen aan een stuk.

Grote, ijskoude druppels die loodrecht naar beneden vielen.

Vijf dagen lang baggerden we door de modder.

Marguerite was heel dapper.

Zonder haar had ik het vast niet volgehouden.

De zesde dag hield de regen op. De lucht bleef somber en grijs.

Een ravenzwarte hemel, al waren er geen raven.

We verveelden ons een beetje...

maar toch was ik totaal niet in de stemming voor grapjes.

En toch gebeurde het

Er kwam opeens iets geks over me.

Ik dacht er niets eens bij na.

De Duitse wouden zijn beroemd om hun schoonheid. De trots van het land.

Als toerist kun je dat misschien waarderen, maar ik vond het er niks.

Kilometers lang alleen maar bomen en nog eens bomen.

Ik was aan het eind van m'n Latijn. Ik zag't niet meer zitten.

Dit woud was een van de beroemdste van het land. Een waar kunstwerk.

Toch kon ik maar aan twee dingen denken:

Lamsbout met sperzieboontjes en een lekker warm bed.

Tamelijk banaal, ik weet het.

Maar er zijn van die momenten waarop je lak hebt aan schoonheid en po�zie.

Je wilt wat melk?

Ik versta je niet.

Ik ga met je mee.

Ik ben een Franse krijgsgevangene. Ik ben ontsnapt.

Ik wil met de trein naar Parijs.

In burgerkleren.

Hebben jullie die voor mij?

Wacht even.

Precies. Maar ik kan niet weg met de trein in dit militaire pak.

Ik ben ontsnapt. Ik heb burgerkleren nodig.

Burgerkleren. Een stropdas. Een hoed.

Een stropdas.

Ik versta er geen woord van.

De koe?

Ik krijg van jullie 'n pak en dan eten jullie de koe op?

Marguerite is een hoge prijs voor een pak.

Marguerite was 'n te hoge prijs voor 'n pak. Een veel te hoge prijs.

Van spanning krijg je honger.

Ik had me een honger.

Ik rammelde van de honger.

Als een echte armoedzaaier.

Een paar meter van me vandaan was een magazijn vol levensmiddelen.

Vooruit maar. Ik besloot het risico te nemen.

Ik waagde m'n leven voor 'n paar blikjes eten.

Het is absurd. Volkomen absurd.

Net als de oorlog zelf.

Ter ere van m'n honderdste kilometer gaf ik mezelf een grondige poetsbeurt.

Ik voelde me gelukkig, en licht als een veertje.

Herboren

Ze zeggen niet voor niets: Wie schoon is, is al een beetje vrij.

Wat doe je daar?

Wat betekent dat?

Kom onmiddellijk hier. Hoor je me?

Wat moet je met die jongen? Je kent hem niet eens.

Wat ben jij een losbol.

Vrouwen.

Allemaal hetzelfde.

Kan ik u ergens mee helpen?

Geweldig. U spreekt Frans. - Ja, slecht Frans.

Wat wenst U? - Ik weet niet of ik dat kan vertellen.

U bent natuurlijk wel wat gewend op het platte land.

Het platte land? - Ik werk op een boerderij verderop.

Volgt u me? - Jazeker.

Is dat weitje daar van u? - Ja, dat is van m'n vader.

En die stier ook? - Ja, die ook.

Kom eens kijken.

Dat is de natuur.

Dat kan nog wel even duren. - Hoe lang?

Zolang het duurt.

Dan wacht ik maar tot ze klaar zijn.

Marseille.

Krijg nou wat.

Is dat uw verloofde? - Nee. m'n broer.

Daar woon ik. - O ja?

Ik ben in die buurt geboren.

Het is prachtig daar.

Ze denkt dat het er gevaarlijk is. - Gevaarlijk in Marseille?

Nee, alle soldaten van de wereld zouden er nu wat graag willen zijn.

Maar soldaten horen er niet.

Ze denkt dat u dat alleen zegt om haar gerust te stellen.

Een krijgsgevangene stelt geen mensen gerust die hem...

Zeg maar tegen haar dat ik geen leugenaar ben.

Ze zegt dat ze'm toch liever hier zou hebben.

Marseille is een stad uit duizenden.

Een stad waar het klimaat verrukkelijk is. Blauwe lucht en altijd zon.

In Rusland is hij slechter af. - Zeg maar niets.

M'n broertje is er gesneuveld.

Ze kent geen Frans, maar ze verstaat wel plaatsnamen.

Moeder vraagt of u misschien bij ons wilt blijven eten.

Dat is heel aardig, maar...

Vader zegt dat we ons dan allemaal dichter bij Marseille voelen.

Dat is mooi gezegd. Heel graag dan.

Kan ik u ergens mee helpen? - Ze is niet doof.

Ze verstaat geen Frans, maar ze hoort goed.

Als u twee dagen eerder was gekomen, was ik er niet geweest.

Ik werk als secretaresse in een fabriek in M�nchen.

Het boerenleven is niets voor mij.

Maar met al die bombardementen wilde moeder dat ik terugkwam.

Hoe oud was uw broer? - Twee-en-twintig.

Wat doet u met de aardappelen? - Dat is een automatisme.

Ik heb er frites van gemaakt. Laten we daar dan maar van profiteren.

Ik zal lekkere frites voor jullie bakken. Goed?

Natuurlijk.

We eten hetzelfde als uw zoon.

Die eet in Marseille elke dag frites.

Moeders zijn overal hetzelfde. Jammer dat vaders zo dom zijn.

Marguerite is weer bij zinnen.

Het heeft me goed gedaan om samen met u aan ��n tafel te eten.

Maar nu moet ik gaan.

Hij wenst u goede reis en zegt dat u niet moet verdwalen.

Wees maar niet bang. Ik weet hoe ik moet lopen.

Dat is een Franse krijgsgevangene...

die ontsnapt is.

De Donau.

Zie je dat? Eigenlijk stelt de Donau niet zoveel voor.

Ik hou meer van de Rh�ne. en zelfs van de Seine.

Die heeft toch net dat beetje meer.

Ik zoek een brug om de Donau over te steken.

Verdorie.

Die Donau zal ik niet gauw vergeten.

Brug kapot.

Overal hetzelfde liedje. We hebben gelopen tot diep in de nacht...

op zoek naar een mogelijke brug.

Arme Marguerite. Ik moet je achterlaten.

Ik had je graag gehouden. Maar als ik je meeneem, zinken we.

Ik vind het heel erg.

Maar misschien is het beter zo. Je hoort tenslotte hier thuis.

Hier versta je de taal.

Je had toch niet met me mee naar huis gekund, want ik woon vier hoog.

Je begrijpt het wel, h�? Je bent toch niet boos?

Vaarwel Marguerite.

Vaarwel lieve vriendin van me.

Er was een wonder gebeurd. Die nacht had de genie een brug gebouwd.

En wie stond er op die brug?

M'n lieve Marguerite.

M'n vrijbrief. M'n laissez-passer.

Marguerite, m'n passe-partout.

Die koe is van mij.

Je bent een lief beest.

We gaan weer samen verder.

Achteruit. Er komen mensen aan: Geen geintjes nu.

Ja, ik weet het. Luister eens, heren.

Ik zal het uitleggen.

Niks uitleggen. Opgesodemieterd. Begrepen?

Ik wil best opsodemieteren, maar die koe wil niet achteruit.

Ze is koppig. Probeert u zelf maar.

Zie je wel, ik zei het toch?

Dit heeft geen zin.

Stomme koe.

Rotbeest. Typisch Frans. - Ik ben Frans, maar die koe is Duits.

Daar komen ze aan. Aan de kant.

Anders komt er gelazer van.

Ik heb alles geprobeerd, maar ze wil niet.

Velden met bloemen. Dorpjes.

Nog meer velden, heuvels en dalen.

Velden, heuvels, dorpjes.

Het leek wel een documentaire.

Zo'n documentaire waar geen eind aan komt.

Dat heb je met documentaires.

Wat was Duitsland groot.

Als de Zwitsers me gevangen hadden genomen, was ik al lang thuis.

Zwitserland is maar een klein pestlandje.

Essingen was de enige stad waar ik op m'n tocht doorheen moest.

Montparnasse klinkt veel mooier.

Grappig, dat onze metrostations zulke po�tische namen hebben.

Ik had het me nooit gerealiseerd.

Porte des Lilas.

Notre Dame de Lorette.

Filles du Calvaire.

Ch�teau-Rouge.

La Motte-Picquet.

Grenelle.

La Motte-Picquet. Grenelle.

Een ideale slaapplaats, maar wel erg doods.

Nog 20 km, en dan was ik in Stuttgart.

Voor mij was dit kerkhof...

het voorportaal van de vrijheid.

Braaf dier.

Ik zal het uitleggen.

Wat is je nummer? - 12642.

12642.

Klootzak.

Vuile Fransman.

Kampnummer?

12C. Ik ben gedetacheerd. Commando.

Wat voor commando? - Gewoon. Ik werk op een boerderij.

Ik werk op het land. Dit is m'n koe. Het is een Duitse koe.

Je bent een gevangene.

Dat kan ik niet ontkennen.

Een ontsnapte gevangene.

Nee, ik ben niet ontsnapt. - O nee?

Niet ontsnapt?

Nou goed dan. Ik ben een ontsnapte gevangene.

Meekomen.

Je kneep'm, h�? We hadden je tuk.

Zie je niet dat we geen moffen zijn?

Nou je het zegt...

Zijn jullie echt Fransen? - We spelen hetzelfde spel als jij.

Wij gaan'm ook smeren. Oost West, thuis best. Toch?

Oost West, thuis best. - Neem ons niet kwalijk.

We wilden weten of we echt voor Duitsers konden doorgaan.

Leuk hoor. Ik had wel dood kunnen blijven.

Misschien dat je hier dood beter af bent dan levend. Maar toch.

Lopen jullie al lang zo rond? - Sinds vanmorgen.

Dit is een mooie slaapplaats. - De onderburen zijn erg rustig.

Je was aan het melken.

Leef je van melk? - Wil je ook wat?

Vooruit, om te klinken.

Dat smaakt, h�?

Ik ben gek op melk. - En dit is zuivere, hoor.

Voor 'n liter melk kun je 'n portie rijst krijgen.

Dat is een goede koe. - Niet alleen dat.

Marguerite is ook een goede kameraad.

Dus jij doet het op deze manier. Open en bloot als krijgsgevangene?

Marguerite is m'n passe-partout. Mijn eigen uitvinding.

Het is wel een aardig idee. - Dat zou ik denken.

We hebben samen bijna 200 KM afgelegd. In harmonie, zonder ruzie.

Een heerlijk tochtje. - Onze truc is veel beter. Kijk maar.

Dan moet je wel Duits kunnen spreken. - Dat is waar.

Om de tijd te doden, gaan we een potje klaverjassen.

Ik heb geen zin om te kaarten.

Welke kant gaan jullie op? - We nemen ergens de trein.

Ik neem in Stuttgart de trein. Maar ik heb wel burgerkleren nodig.

Neem een kaart.

Verdorie, schoppen.

Dat brengt ongeluk. Je wordt gepakt.

Zullen we gaan?

Laat ons maar eerst gaan. Dan zien we elkaar buiten de stad.

Met z'n allen vallen we teveel op. - Tot straks dan.

Tot ziens. - En veel geluk.

Jij ook, dat zul je wel nodig hebben.

Alle militairen moeten gecontroleerd worden.

Mag ik uw papieren even zien?

Kapitein M�ller.

Kapitein Rupp.

Maar heren, dit is het Duitse leger.

Dit noem ik nog's pech.

Uw bataljon zit in Rusland.

De volgende keer moet u betere papieren uitzoeken. Gaat u mee?

Wachtpost!

Ik was nu een eind op de goede weg.

In de verte lag het mooiste gebouw van de wereld.

Het station van Stuttgart.

Nog een paar kilometer, en ik was veilig.

Bijna tenminste.

Hier scheiden onze wegen. En dit keer voorgoed.

Dat je gehecht kan raken aan een koe.

Een koe.

Ik zal je iets beloven. Ik zweer je dat ik nooit meer kalfsvlees zal eten.

Dat is het minste wat ik voor je kan doen.

En nu...

mag je me geluk wensen.

Want een beetje geluk heb ik wel nodig.

Luneville.

Gerepatrieerden worden door het Rode Kruis opgevangen op perron 1.

Een glaasje melk?

Op perron 3 staat de trein naar Nancy, Bar-le-Duc, Ch�lons en Parijs.

De trein zal aanstonds vertrekken.

De vijf achterste treinstellen zijn gereserveerd voor de Wehrmacht.

De trein zal aanstonds vertrekken.

Uw papieren a. u.b.

M'n papieren?

Ik kom uit Duitsland. Dacht u dat ze je papieren meegeven?

Als u geen papieren heeft, moet u meekomen.

Leg maar uit op het bureau.

Zo verkreeg ik dus m'n vrijheid.

Net als iedereen, twee jaar later op 17 maart 1945.