Original subtitles

Dit programma bevat een aantal krachtige taal.

Onthoud altijd dat de reden dat je aanvankelijk begon te werken

was dat er iets in jezelf was dat je voelde

dat als je het op de een of andere manier zou kunnen manifesteren,

je zou meer over jezelf begrijpen

en hoe je co-existeert met de rest van de samenleving.

Mensen hebben echt geaccepteerd wat ik doe of ze absoluut

soort duw het weg van hen. Ik denk dat ik dat ben, weet je?

Maar ik zou graag voelen dat wat ik deed

eigenlijk de structuur van muziek veranderd.

Hoewel ik zo veel oppervlakkig lijkt te veranderen,

er komt een stijl doorheen.

Vanwege het feit dat ik ouder word,

het heeft me nogal een kijk gegeven op waar ik uit kan putten

in mijn eigen catalogus met albums.

Hallo hallo hallo!

Ik denk dat Davids muziek volledig autobiografisch is.

Hij vertelt je alles als je weet waar je op moet letten.

Hij was een soort provocateur.

Hij bood een alternatief voor mensen.

En dat is voor mij een geweldige kunstenaar, weet je,

iemand die dat generaties lang kan bieden.

Dit is een mens die in zijn eentje is veranderd

eigenlijk de loop van mijn leven.

En dat kun je van de meeste mensen niet zeggen.

TOEJUICHENDE

Ik had dit poëtische, romantische, soort jeugdige idee

dat ik voor 30 uur dood zou zijn.

Plots ben je 30 en ben je 40, dan ben je 50 en 57 en dat allemaal,

en het is een nieuw land, weet je, ik ben een pionier.

- Het is een grote tour waar je aan begint, nietwaar? - Ja, het gaat door

maanden en maanden, maar ik denk dat we er klaar voor zijn.

Hoe voel je je nu?

Vrij relaxed, weet je.

Ik geniet erg van de liedjes, dus ik ga er een leuke tijd van hebben.

Ik ga eerlijk tegen je zijn,

de gelukkigste die ik die man ooit heb gezien

in 42 jaar dat ik heb doorgebracht

aan en uit met hem, was die tournee.

Ik had hem nog nooit zo gezien.

- U! -

- Je gezicht is een zooitje

- - Hoe kunnen ze dat weten?

- - Zeker weten!

Op een bepaald moment in je leven kom je op een punt waar

je voelt je vrijer en dat doe je niet

echt schelen wat mensen denken

en je kunt jezelf zijn

en je kunt om de dingen lachen

en je kunt dingen niet zo serieus nemen.

Toen het op de Reality-tour aankwam

Ik denk dat hij had besloten dat hij zou gaan vallen

dat soort scherm, als je wilt, en David Bowie zijn.

Niet op een goedkope manier,

maar hij gaf meer toegang tot zichzelf.

Op gitaar, uit Dublin, eerlijke stad, Gerry Leonard.

TOEJUICHENDE

Hij komt eigenlijk uit Tunbridge Wells,

maar het krijgt altijd een goed applaus als ik dat zeg.

Ik ben niet echt dol op veel van een theatrale show, weet je,

in termen van grote sets en olifanten en vuurwerk en dergelijke.

Maar natuurlijk betekent dit niet dat ik niet op mijn woord terug zal gaan

omdat dat deel uitmaakt van wat ik voor je doe.

Het hoort bij mijn vermakelijke factor, liegt tegen je.

Zijn gevoel voor humor was begonnen.

Hij had er altijd al een,

maar publiekelijk liet hij het niet zo vaak zien, begrijp je wat ik bedoel?

Er was een serieuze zaak met kunstenaars, weet je,

tijdens sommige tours.

De Reality-tour was niet zo omdat er enkele nachten waren

Ik viel in lachen om een ​​deel van de shit

dat hij zou zeggen of doen of dat dat gebeurde.

Dit moeten albums zijn die niemand ooit heeft gekocht,

- dus ze gaan echt goedkoop. Heb je de man gisteravond gezien?

Ze hebben Lodger en Tin Machine ... Dat komt.

We zijn dat er een vrachtwagen in Montana is gestopt

en ik ben bij ... je kent die machines

waar je nooit wint, of je zet het kwartaal in

en dan komt de klauw naar beneden en pakt het opgezette dier op?

ZE JUICH

Ik doe het en ik haal het ding er echt uit.

En het zijn wij tweeën,

het is deze wedstrijd van wie het knuffeldier krijgt.

Ik denk dat het een soort 50-50 ding is. Dus ik neem die wel.

Dat is gewoon niet de David die ik in eerdere jaren kende.

Dat is briljant.

Sommige van de leuke en leuke dingen die er aan de hand waren,

Ik denk dat hij echt was wie hij was, weet je.

Daar ga je.

De echte David was degene die je zag

op het moment van de Reality-tour.

Hij was altijd grappig, hij had altijd een grappig gevoel voor humor.

Hij maakte altijd grapjes over dingen.

De-de-de-de-de!

GELACH

Er was een gevoel dat David keek

zo jong en zo jeugdig als altijd op die tournee.

Het leek alsof hij het geschenk van de goden had, weet je,

dat hij nooit oud zou worden.

Het is een leugen, maar het is maar een kleine leugen.

Hij zag er tegelijkertijd zo goed en jeugdig uit.

En op een avond zei ik,

"Je ziet er goed uit in die kleur."

En om een ​​of andere reden, zoals ik het zei,

hij zei: "Ik ben gelukkig getrouwd."

Dus ik besefte niet hoe ik dat zei, maar ja,

hij zag er gewoon geweldig uit ...

altijd.

Alle jonge knapen spelen, dat is echt zo'n volkslied, echt,

in zekere zin leek het bijna op kerk, weet je,

als je echt het gevoel hebt dat je deze congregatie van mensen hebt

en iedereen zingt en de hele zaal slingert.

Ja, jij aan de achterkant.

In het St George T-shirt.

Het was gewoon een ongelooflijke connectie met het publiek, denk ik,

voor die show, voor vrijwel de hele show.

Hij is net in tunnelvisie geraakt,

alsof hij dit niet alleen succesvol zou maken,

maar wees gewoon voorbereid om het te spelen

omdat er elke avond veel muziek was.

We waren twee-en-een-half-uur sets aan het doen.

En, weet je, je moet echt fysiek in staat zijn om dat aan te pakken.

Gaan op tournee wond hem heel erg op,

maar hij zei tegen mij: "Ik ben moe."

Dus ik denk dat hij al zijn wensen en dromen heeft vervuld

en misschien werd hij een beetje oververzadigd tijdens het toeren.

We kwamen in Praag en toen tijdens de show,

David zweette overvloedig

en niet in staat om te zingen.

En toen begon hij voorover te denken.

Hij keek om en ik keek naar hem,

en ik ging: "Er is echt iets mis."

En ik wenkte zijn floormanager

en ik ging: "Jongen, je bent niet OK."

De beveiligingsmedewerker rende weg en nam hem van het podium,

nam hem gewoon weg.

Het was een beetje mysterieus voor iedereen wat het zou kunnen zijn

omdat het echt uit de lucht kwam vallen.

Ik dacht net, hij heeft de dokter gezien,

misschien hebben ze hem een ​​kans gegeven of zoiets.

Toen maakten we ons op om naar het Hurricane Festival te gaan.

We laten deze voor jou achter, voor mij, voor mijn band, voor al onze gezinnen.

Heel erg bedankt.

We speelden de hele set en het leek, weet je, normaal,

niet zo energiek,

en zo geladen als de uitvoeringen daarvoor.

We hebben de show beëindigd ...

..en toen leek het erop dat David veel pijn had,

en er was duidelijk iets mis.

Ze stuurden een ambulance en namen hem mee.

We gingen terug in de busjes met de band

en hij ging die nacht weg in een ambulance.

Ik denk dat ons werd verteld dat hij een milde hartaanval had gehad

en dat zijn leven niet in gevaar was,

maar dat was het, we gingen naar huis.

Hij zei dat hij een tijdje niet zou gaan werken

en hij wist niet zeker of je ooit nog eens zou opnemen of opnieuw zou touren.

Hij wilde gewoon vrij nemen.

DE HOORNEN VAN DE AUTO BLARE

Ik denk dat elk soort van onverwacht iets als een hartaanval,

het zorgt ervoor dat je dingen opnieuw evalueert, maar ik had nooit gedacht dat hij zou stoppen met werken.

We zouden e-mails uitwisselen over dingen die interessant waren

naar elk of relevant, maar het was niet veel contact.

Het is moeilijk om David te achterhalen, weet je,

en ik stopte met proberen hem uit te zoeken.

Ik hoopte maar dat de telefoon zou overgaan of een e-mail van hem zou krijgen.

En ik deed.

BANDAANWISSELING

Omdat ik al een tijdje niets van hem heb gehoord, kreeg ik plots een e-mail

om te zien of ik beschikbaar was om op het album te komen spelen.

Ik ontving toen een e-mail van het management over het feit

dat als ik dit zou gaan doen, het geheim zou moeten zijn.

En als ik er iets over zou zeggen, zou ik in grote problemen komen ... legaal.

Ik kreeg een e-mail uit het niets van David.

Wil je een week lang nieuwe liedjes komen werken?

PS, houd shtoom.

Zodra we in de studio zijn aangekomen,

een van de eerste dingen die hij deed

NDA's uitgedeeld aan iedereen,

deze papieren ondertekenen.

Het was de eerste keer

Er is mij ooit gevraagd om zoiets voor hem te doen.

De uren waren erg kort in vergelijking met normaal.

Tegen zes uur was dat het, wat er ook gebeurde.

En sommige dagen zelfs eerder dan dat.

Dat was niet de David Bowie waarmee ik eerder werkte,

ooit, ik had dat nooit gezien.

Hij zou daar naar binnen gaan en daar blijven tot hij werd uitgegeven of gedaan.

Maar dit was als: "Ik ga weg, zes uur."

Hij wilde echt geen druk op hem om een ​​album uit te brengen.

Er was geen persbericht waarin werd gezegd dat je op deze datum een ​​Bowie-album verwachtte.

Op deze manier kon hij elk nummer tot in de perfectie afwerken.

Ik ben veel meer geïnteresseerd in het proces van het leven

en wat is het dat we onthullen met onze elke beweging.

De celebrity kant ervan, ik kon geen worst geven.

- VROUWENZANG: - David.

David, geef me een golf.

The Stars (Are Out Tonight), het lied,

gaat over de houding van David tegenover beroemdheden.

Hij heeft een goede dosis beroemdheden van andere mensen gehad,

wat hij onaangenaam vond.

Hij had verschillende dingen in zijn hoofd waar hij over piekerde

en het kwam nu allemaal uit,

het was alsof hij dit spul vormde.

Hij probeerde een heleboel dingen,

hij moest zijn spieren buigen om weer in vorm te komen,

zoals een hardloper of een atleet, dat is wat hij moest doen.

Weet je, we zouden deze liedjes gewoon weggooien bij de muzikanten,

ze hadden ze nog nooit eerder gehoord.

Dus we hebben David Torn op dit nummer.

Bijvoorbeeld de intro, als ik David Torn speel ...

MUSIC TRACK GAAT ALTERNATIEF MET GITAAR

Dat is zijn rol hierin, weet je.

Ik had deze lus, zoiets als dit, gaan.

Dat klonk zo.

En ik bewoog het heen en weer terwijl de lijn aan het gebeuren was.

En ik herinner me ook dat hij zijn stem veranderde

over de akkoorden om verschillende secties te maken,

dus we hebben het idee om een ​​paar kleine verschillende gitaarriffs te maken

om de veranderingen daar aan te duiden.

Ik heb Torn en Leonard samengebracht. Gescheurd en Leonard.

Zeer complementair.

OK.

Het is bijna een soort Motown-ding.

- Ik weet niet waar dat soort vandaan komt. - Heel Motown-y, ja.

Maar hij heeft daar nooit iets over gezegd.

- Dat is juist. - We hebben er een beetje van uitgegaan.

Als je een glimlach hebt, ga je in de goede richting.

Als je zoiets als ...

hij zegt zo van: "Nee, dat dacht ik helemaal niet."

En het deed me denken aan een ander nummer dat een lied van David is,

wat China Girl was.

David zou naar de studio komen met pagina's vol teksten

en begin ze uit te krassen.

Tot het laatste moment zou hij blijven herzien.

En soms zou hij binnenkomen en gewoon één regel opnieuw zingen.

Sterren (zijn vanavond),

Ik denk dat dat een van mijn favoriete liedjes is die ik op de plaat heb staan, eigenlijk.

Ik denk dat dat liedje, bij gebrek aan een beter woord, een goede plas neemt ...

op een manier...

op wat roem is geworden, wat deze onbeheerste machine is.

Weet je, David had geweldige, grootse ideeën.

Om bekend te worden, beroemd, was aanvankelijk voor hem

moest de middelen hebben om te realiseren wat zijn ideeën waren.

Hij komt echt van die geest.

Hij wilde gewoon niet zo beroemd zijn.

Ik wilde gewoon een hele grote naam voor mezelf maken.

Ik wilde een stempel drukken.

David had een nogal gespannen persoonlijkheid. Hij was geïntrigeerd door gespannen dingen.

Hij wilde veel dingen doen,

hij hield van het idee van theater, hij hield van het idee van acteren,

hij hield van het idee om met acteurs te werken.

Hij hield van het idee om met muzikanten te werken.

Omdat hij er zelf één was, keek hij altijd naar rechts en links

of over zijn schouder naar wat zou kunnen zijn

of: "Wat zou ik hierna kunnen doen?"

Het kostte me alle jaren zestig om alles te proberen wat ik kon bedenken

om erachter te komen wat ik precies wilde doen.

Maar tegen het einde van de jaren '60 begon het net samen te komen.

Door omstandigheden,

Ik was een drummer tegengekomen, John Cambridge genaamd, en Tony Visconti

en Mick Ronson, en we hebben een band samengesteld genaamd Hype.

Het was waarschijnlijk mijn eerste kostuumband.

Voor zover ik weet was dat het allereerste zogenaamde glam rock optreden.

Hype was erg belangrijk voor de ontwikkeling van David.

Dit was de enige manier waarop hij op dat moment kon zien

dat hij beroemd zou kunnen zijn, beroemd zou worden en bekend zou worden.

En het was niet helemaal de juiste incarnatie

omdat hij zijn haar nog niet aan het verven was

en hij had de Ziggy-persona nog niet aangenomen.

De echte karakterisering kwam pas echt goed tot de Ziggy.

Ik bedoel, ik was altijd een nogal verlegen kind.

En ik kwam niet levend op het podium, ik werd alleen maar glanzender.

Maar ik merkte dat ik niet zo verlegen werd als ik een personage adopteerde.

Dus het was een gemak,

evenals een zeer helder theatraal idee.

- Heb je altijd al een ster willen worden? - Ja.

Het is meer dan een ster zijn.

Wat het echt is, is dat ik productief wil zijn.

Ik ben niet tevreden om mijn hele leven alleen maar een rock-'n-roll-ster te zijn.

Ik probeer op dit moment een te zijn

omdat ik het om een ​​bepaalde reden nodig heb

zodat ik kan uitstappen en andere dingen kan doen.

Je kon voelen dat David de grootste kunstenaar wilde zijn

en de volgende Elvis Presley.

Je kon het voelen vanuit elke porie van zijn lichaam.

Hij zou me naar zijn suite brengen

en we zouden kijken

Elvis Presley-video's en Frank Sinatra

en we zouden er discussies over hebben

en hij zou bepaalde bewegingen doen en "Klinkt dit goed en natuurlijk?"

Ik bedoel, hij was geïnteresseerd om naar die mensen te kijken

en stel dergelijke pictogrammen in als zijn doelen.

Oh ja, David wilde beroemd worden, David wilde een icoon zijn,

zoals hij nu is. Hij zei dingen tegen me zoals,

"Je moet iemand zijn die dat is

"duizenden en miljoenen mensen

"wil luisteren naar en geloven in."

Maar hij zei ook eens:

dat super succesvol zijn was als leven in een kom met goudvissen.

En het was voor hem omdat mensen helemaal geobsedeerd waren door hem.

Je weet dat je voelt dat je in een auto stapt als iemand accelereert

erg snel en je rijdt niet en je krijgt dat ding in je borst

wanneer je naar achteren wordt gedwongen en denkt, oh,

en je weet niet zeker of je het leuk vindt of niet.

Het is dat soort gevoel. Dat is hoe succes was.

De eerste strekking om totaal onbekend te zijn

om te zijn wat leek heel snel bekend te zijn.

Het was heel beangstigend voor mij.

Ik weet niet zeker of hij het altijd aankan

omdat het een veeleisende meesteres is

dat neemt geen genoegen met een antwoord

en is 24 uur beschikbaar.

Dus het maakt je een beetje meer paranoïde dan vroeger, is het niet?

En nu wordt er naar ons gekeken omdat we iets moeten leveren.

Op het moment dat je naar buiten gaat - laat me een bepaalde manier kijken, ben ik nu beroemd.

- - Wat je krijgt is geen morgen

- - Fame

- - "De mijne, hij is van mij!"

Dit ding van de rotsster,

je hebt het ooit beschreven als een vreselijk bestaan.

In een soort van zeer luxueus psychiatrisch ziekenhuis ...

..waar je een beetje in een gevoerde kamer zit ...

..en maaltijden worden naar je toe gebracht

en de enige keer dat je uitgeloot wordt, is wanneer dat hoort

ga en verdien geld voor zo ongeveer iedereen behalve jezelf.

Had David ervan genoten een ster te zijn? Ik zou zeggen wat hij tegen me zei.

Het is geweldig als je tickets wilt voor een concert,

wanneer je backstage wilt en je vrienden wilt zien

of als je een goede tafel wilt in een restaurant.

Maar de rest van de tijd is het een pijn in de kont.

En ik denk dat dat eigenlijk een woordelijk citaat is.

Ik zag hem te vaak ermee omgaan.

Dat was zijn mening hierover.

- Ik denk dat we het gedaan hebben ... - Ik vind dit een ongelooflijke inbreuk.

Fuck off!

- Je weet dat dit het enige is dat we gaan gebruiken, nietwaar? - Ja.

ZE LACHEN Ik weet wanneer ik lijnen moet kiezen.

Ja, dat is beter.

Zodra hij de faam heeft ervaren, en alles wat daarmee samenhangt,

Ik denk dat hij er klaar mee was.

Hij was er klaar mee.

En ik denk dat hij zich realiseerde dat hij een deal had gesloten met de duivel

en het zou de rest van zijn leven zijn om dat ongedaan te maken.

Gelukkige bult vandaag, Phil.

- Ik ben niet gek geworden. U? - Ja.

Sommige mensen, huh? Ze raken gewoon verdwaald.

Nou, het is spannender dan alles wat we hier hebben.

Dat zou ik niet zeggen.

We hebben een leuk leven.

We hebben een leuk leven.

Het idee dat hij had voor de video The Stars (Are Out Tonight)

was dat er beroemdheden waren

die gewone mensen stalkten om ze te bestuderen.

En toen sloeg hij de foto van Tilda Swinton eruit.

En ik dacht, oké, dat is fantastisch,

Weet je, hij en Tilda zouden "het normale koppel" spelen.

David wilde de androgynie-kaart echt spelen omdat,

weet je, hij is het androgyne wezen waar we mee zijn opgegroeid.

Dus gooide ik jongens in de onderdelen van de meisjes en meisjes in de jongensdelen.

In dat stadium denk ik dat hij zeker achterover kon leunen

en nadenken over wat roem betekende.

En ik denk dat dat lied in zekere zin een beetje is

sterren slapen nooit, je kunt er niet aan ontsnappen.

Uiteindelijk zijn de beroemdheden, ze zijn in hun huis.

En wanneer ze het huis binnenkomen, gebeurt er een overdracht.

En nu zijn de normale mensen gekleed als beroemdheden,

en de beroemdheden zijn erin geslaagd de normale mensen te worden.

Weet je, als een kunstenaar verzamel je dingen,

en hij heeft jaren gehad dat hij de dingen niet hoefde uit te doen,

dus hij verzamelt dingen.

Hij wil een soort spiegel ophouden en zeggen,

"Hé, kijk hier hier, kijk hier eens naar hier."

Weet je, "Reageer erop, maar maak het, weet je ... op een artistieke manier."

- 'Kijk je ooit terug'? - 'Er...

'Alleen met dierbaar amusement, weet je,

want ik heb in 40 jaar zoveel werk gedaan.

'Het is pas sinds kort dat ik misschien ben gaan schrijven

op een soort autobiografische manier,

en dit kan iets te maken hebben met de leeftijd,

en de manier waarop iemand volwassen wordt. '

HIJ SPEELT INTRO

En dan...

HIJ SPEYS EEN KOORD

'Ik kan David niet herinneren aan de sessies

'echt veel praten over oud zijn.'

Ik denk dat hij misschien wel zou grappen dat hij zijn pantoffels zou dragen, weet je?

Hij liet zijn pantoffels neerhalen en hij liet zijn pantoffels ...

Weet je, toen hij in de studio kwam, gooide hij zijn slippers op.

Daar hadden we een paar grappen over gemaakt.

Dus David kwam binnen met een pianodemo.

PIANO MUSIC PLAYS

Dit is de DB-piano - David Bowie piano.

Het heeft een combinatie van piano en snaren op de patch.

Ik kon de touwtjes niet afdoen,

dus die snaren spelen thuis.

We vonden dit soort sfeer in de demo.

De volgende keer dat we dat speelden

was toen we in de studio gingen, en Zach was daar.

Ik zou hier de drums moeten toevoegen.

DRUMBEAT BEGINT

De instructie van David, ik herinner het me specifiek, was ...

- IN TIJD MET RHYTHM: - "Een."

Ja.

"Een."

Hij zei net: "Benadruk de 'ene'."

Zo...

HIJ SPELT SONG RHYTHM

Als ik David toevoeg, is het praktisch het.

PIANO SPEELT

Haar...

Out of the blue, belde hij me op,

en zei dat hij me graag ergens over zou willen spreken.

Hij legde de situatie uit,

dat hij in het geheim op dit nummer had gewerkt,

En ik dacht "Oh, dat is fantastisch", weet je dat?

"Wat heb ik ermee te maken?"

En hij zegt: "Wel, ik zou graag willen dat u daarvoor de video maakt."

"Oh, dat is nogal een taak."

Weet je, en ik zat te denken, deze big-budget video, weet je,

en ik dacht: "Ik moet deze gerechtigheid doen, weet je,

"het moet deze gedenkwaardige video zijn die zal breken

"de stilte van al die jaren", weet je?

En David zei:

"Nee, ik wil het doen, zoals in je studio,

"het zullen deze cijfers zijn - heel eenvoudig, ruw."

Deze cijfers waren iets dat ik vrij exclusief maakte,

en deed een aantal tentoonstellingen van hen,

en David hield natuurlijk van deze figuren, weet je?

Ik heb een ruwe schets gemaakt en ik dacht zo,

"Dit is wat je in gedachten hebt, toch?

"Dit ruw uitgehouwen, uitgerekte gezicht, weet je? Het is niet erg vleiend."

Maar dat is precies wat hij wilde -

om te kijken, eigenlijk, voorbij wat de jaren hem hadden aangedaan.

Het is vreemd, weet je ... Door de ...

Hier gaat hij weg.

Hij heeft genoeg gehad!

HIJ LACHT

Hij zegt: "Stop met mijn gezicht!"

Dus het idee was dat hij al dit spul in de studiosituatie wilde hebben,

en we hebben dingen geregeld geregeld,

en we hadden het over transparantie en reflectie,

en toen dit samen kwam, zei ik tegen hem: "Weet je ...

"..mensen kunnen in elk deel hiervan lezen."

Deze is misschien wel de meest bewust nostalgische

naar zijn verleden kijken, en ...

- .. je weet wel, hij heeft het over alle oude plekken ... - Ja.

.. hij bezocht in Berlijn, en het is bewust bedroefd.

Hij zit in het laatste deel van zijn leven. Die dagen zijn voorbij, weet je?

Berlijn was de eerste vrijheid die ik had

van alle zogenaamde attributen van beroemdheden, en, eh ...

En mijn eigen problemen.

Echt, ik ben helemaal dol op die vrijheid die het mij gaf.

Ik stak mezelf in een zeer anonieme situatie,

in een behoorlijk arbeidersgedeelte van Berlijn, de Turkse regio,

en begon een ander leven te leiden,

en ik probeerde mezelf te distantiëren van de zeer druggerichte levensstijl

die ik had geleid.

Het was gewoon een geweldige plek om te zijn.

En de muziek was een van de meest lonende

voor mij als een artiest in mijn leven.

Maar je kunt niet lezen waar zijn we nu?

als alleen maar een nostalgisch verhaal over Berlijn, weet je dat al?

Maar ik bedoel, echt,

het is veel meer hoe herinneringen invloed hebben op de manier waarop we verder gaan of niet.

The Song of Norway T-shirt - Ik zei,

"Dat is heel brutaal," en hij zegt: "Ik weet het" of zoiets,

en hij heeft nooit uitgelegd waarom hij het droeg.

'Haar naam is Hermione Farthingale en ik was absoluut dol op haar,

'Ik bedoel, ze was de echte eerste liefde in mijn leven.

'En zij was een balletdanseres en een zeer goede kleine zanger,

en ze speelde een klein beetje gitaar met zitkamer,

'je weet wel, dat soort folkgitaar

'dat elk meisje dat er mooi uitzag in die tijd kon spelen.

'Ik weet niet waarom, maar alle mooie meisjes

'zou een klein beetje akoestische gitaar kunnen spelen.

'Ze was bezig met een film genaamd Song of Norway.' HIJ JONG

'En ze werd verliefd op een van de acteurs erop,

en zij verliet mij voor hem.

'God, ik ben er al zo lang niet overheen gekomen.

'Het heeft me echt gebroken.'

Ik zag David toen hij net van haar gescheiden was,

en hij was erg, erg overstuur.

Ik denk dat het ook was, hij werkte met haar, dus het was een dubbel ding,

dat hij zijn vriendin kwijt was en dat hij iemand in zijn band was kwijtgeraakt.

Ik weet niet welke het slechtst was, om eerlijk te zijn, maar ...

Ja, het heeft hem behoorlijk geraakt.

Ik denk dat hij iets wilde loslaten dat zou veroorzaken

veel rimpels en vraagtekens rondom,

en hij was in staat om dat hiermee te krijgen.

Ik wist dat dit over Berlijn ging,

en ik vond het heel, heel lief en behoorlijk nostalgisch.

Maar, eh ...

Het ding dat me echt een betraande blik maakte

was toen ik de video ervoor zag.

Oh, mijn god, weet je? Ik dacht...

Ik zou nooit van hem verwachten dat hij terugkijkt, weet je?

Dit is nieuw voor hem.

AUTO HOORN BLAREN

SIREN WAILS

'Ik denk vanwege mijn oriëntatie op de apocalyptische,

'Ik denk dat het die lage angstgevoelens eerder oplost.

'Vooral met, weet je, de komst van een nieuw kind.

'Mijn dochter heeft mijn angsten en angsten echt gefocust.

'Ik bedoel, wat een teleurstellende 21ste eeuw

'dit is tot nu toe geweest, weet je wel?'

Ik moet zeggen, deze track is breder.

Al dit losse spel, het is allemaal expres.

Maar we wilden niet dat het te fancy werd, en het moest klinken

als een stel middelbare schoolkinderen die hun instrumenten bespelen.

Heel, heel cheesy-klinkend, maar perfect voor dit nummer,

vanwege de lyrische inhoud van het nummer,

over dit, weet je, de persoon die Valentine heet, die een massamoordenaar is.

'Ik bedoel, Valentijnsdag,'

vanuit een muzikaal oogpunt,

dat is heel oud, dat is zoals old-school,

al die akkoordveranderingen, en het hele ding.

Maar als je naar de tekst luistert, is daar het onderwerp.

Er waren een aantal incidenten geweest voorafgaand aan het maken van dit nummer

dat had hem geraakt.

Ik denk dat hij echt last had van deze trend

van mensen die gaan en kinderen neerschieten.

Hij wilde het publiek echt meenemen

in de geest van die moordenaar,

en die overgang van de David die we kennen

naar dit andere personage dat hij in dit lied bewoonde

was echt heel schokkend.

Daar vlak voor hem zijn,

en hem dit uit zichzelf zien trekken - het was, eh ...

Het was best angstaanjagend om alleen maar te kijken.

Ik wilde echt een wapen in de video introduceren,

en David was er echt tegen.

Hij wilde geen wapens, hij wilde geen bloed.

Maar hij was zich er zeer van bewust dat hij een verklaring aflegde over wapenbeheersing

en het belang daarvan, in zijn eigen stijl.

Om de verdeeldheidwekkende krachten te verslaan die de vrijheid zouden wegnemen ...

Ik wil die vechtende woorden zeggen ...

"Van mijn koude, dode handen!"

TOEJUICHENDE

Hij was erg geïnteresseerd in de maatschappij, weet je, wat maakt mensen actief,

wat maakt samenlevingen actief,

en dat was een van zijn minder cryptische en rechtlijnigere teksten

dat hij ooit heeft geschreven.

'Ik ben geen originele denker.

'Wat ik het beste kan, is het samenstellen van die dingen

in de maatschappij of cultuur, die dingen breken,

en het produceren van een soort glob

'van hoe het is dat we op dit specifieke moment leven.'

Hij liet het je weten, er is iets niet goed hier,

dus dat is de beste die ik kende.

Hij kwam niet met de oplossingen,

maar hij kon het tenminste uiten, en anderen konden daarmee resoneren.

'Ik ben geen Dylan, en ik ben geen ...

'Ik ben niet iemand die kan gaan zitten

en stoïcijns een duidelijk beeld geven van wat er gebeurt, weet je?

'Maar ik kan een heel sterke indruk nalaten van hoe ik me voel.'

- -

- -

LEKKERIJ EN APPLAUS

APPLAUSE WORDT RHYTHMIC

ELECTRO INTRO-SPELEN

'Het is heel moeilijk om niet door te gaan

'om eindeloos hetzelfde onderwerp opnieuw toe te lichten.

'Ik bedoel, ik heb gewoon een bepaalde niche waarin ik werk.

'Veel, tot voor kort,

'heeft de neiging over vervreemding te gaan en buiten de dingen te staan.'

'Dat is meestal waar ik me als schrijver comfortabeler voel,

maar ik denk dat je die situatie blijft uitdiepen,

en probeer het op een andere manier uit te drukken.

'Ik denk dat ik dat doe.'

Toen ik David aan de telefoon sprak, was het absoluut,

"Zeg hier niets over,"

We hadden zelfs een codewoord ervoor,

dus als iemand de telefoontjes onderschept,

ze wisten niet dat we het over het album hadden.

Dus het album had eigenlijk de codenaam The Table.

HIJ LACHT

Er was veel discussie

over wat het album op dat moment zou heten.

Het was heel bevredigend om dat te weten, zelfs niet David Bowie

heeft alles gepland.

Dus, het zou mogelijk Love With Lost worden genoemd ...

.. wordt mogelijk de volgende dag genoemd ...

mogelijk gaan heten Waar zijn we nu?

Het ding dat het concept voor het ontwerp begon was deze foto.

Het komt uit de jaren '70 en hij zei:

"Ik wil iets doen met deze foto voor de omslag."

Dat vond ik behoorlijk raadselachtig.

Hij keek terug op zijn leven, zelfs kijkend naar dat beeld.

Ik had echt moeite met het gebruik van de afbeelding,

en toen duurde het Bowie om te zeggen: "Jonathan ...

"Waarom zet je de afbeelding niet gewoon ondersteboven?"

En binnen dat moment ondermijnt hij zijn hele geschiedenis.

Het proces ging dus door elke recordomslag,

elk gedrukt beeld van hem, en zie hoe we het zouden kunnen ondermijnen.

De cover van "Heroes" had echt dat jeugdige imago van Bowie

kijk uit naar de toekomst en het vierkant vernietigt het.

Het is existentieel praten over iemand die dichterbij komt

tot het einde van hun leven, en terugkijkend op het verleden.

Ik was er toen echt niet zo zeker van,

tot het punt dat in feite de nacht ervoor werd verzonden

aan de platenmaatschappij schreef ik hem en zei: "Weet je het zeker?"

En hij zei eigenlijk tegen mij:

"Nee, geloof, Jonathan, dit is een goed idee, het is een origineel idee."

Ik denk dat hij de verwachtingen van mensen ondermijnde

vanwege de jaren weg, zodat hij kon spelen met zijn imago.

Hij was geen jonge man die wanhopig wilde zijn om origineel te zijn.

Hij was iemand die het leven had geleefd,

en was niet in staat om de hele tijd in de media te spelen.

Bowie was ongelooflijk gelukkig

dat we dit ding al die tijd geheim hadden weten te houden.

We hadden iets unieks bereikt

in een tijd waarin iedereen alles weet.

Hij voelde zich vrij aangetrokken tot alle opwinding

rond een album dat werd uitgebracht, maar hij wilde de juiste manier spelen.

- REPORTER: - Hallo. David Bowie is terug in geluid en visie

met zijn eerste nieuwe album in een decennium.

- REPORTER: - Hij heeft niet uitgevoerd sinds 2006,

en is sindsdien zelden in het openbaar gezien, maar nu is hij terug.

- REPORTER: - Maar na een periode van slechte gezondheid,

er werd gedacht dat hij met pensioen was. Fout.

- REPORTER: - Zijn nieuwe album, zijn eerste in tien jaar,

vorig weekend naar de nummer één plek geschoten.

In feite is het tot nu toe de snelst verkopende van het jaar,

na meer dan twee weken meer dan 100.000 exemplaren verschoven.

Hij stopte net met het geven van interviews vele jaren geleden, en eh ...

dit is iets dat hij moest doen, denk ik, voor zichzelf.

Hij kon zijn leven niet langer laten onderzoeken,

hij wilde geen speculaties over zijn leven.

Ik denk dat het vreselijk gevaarlijk is voor een kunstenaar

om de verwachtingen van andere mensen te vervullen.

Als je je veilig voelt in het gebied waarin je werkt,

je werkt niet in het juiste gebied.

Ga altijd verder in het water dan je voelt dat je in staat bent om binnen te zijn.

Ga een beetje uit je diepte,

en als je niet voelt dat je voeten de bodem behoorlijk raken,

je bent bijna op de juiste plek om iets spannends te doen.

Zoals David werkt, hij blijft maar evolueren, evolueren, evolueren.

David is altijd op zoek naar dat nieuwe element en unieke muzikanten,

om de koets voor zijn nieuwe ideeën te zijn.

Maria Schneider is een geweldige jazz-componist,

en hoe ze van mijn radar had kunnen zijn, ik weet het niet,

omdat ze plotseling verscheen in mijn leven door David,

en toen ik haar composities hoorde,

het was alles wat David en ik leuk vonden aan bigband-muziek,

dat het tegenstrijdig en vreemd en etherisch was.

Out of the blue, David belde.

- "Hallo?" - SHE CHUCKLES

En toen ging ik verder met hem te praten over het idee

dat hij moest samenwerken aan een liedje.

David bracht een kleine demo van Sue, dus ik luisterde ernaar,

en dit onmiddellijk gehoord.

DISCORDANT CHORDS

Ik zei: "Waar wil je dat dit gaat?"

Dus, het is ... Het klinkt behoorlijk fel, weet je,

en hij zei: "Oh, ik wil dat het echt donker is,"

dus begon ik te spelen

met manieren waarop ik dat kon maken ...

..dat melodie donker is, en ik heb hier gewoon voor de gek gehouden,

en toen keek ik hem aan en ik zei: "Oké, laten we dit proberen."

AUTO HOORN BLAREN

Maria Schneider zei,

'Je moet naar die gast luisteren, Donny McCaslin.'

Donny had een band.

Deze band was opgeleide jazzmuzikanten,

dus we hadden meer kleuren in het palet.

Toen heb ik er gewoon een beetje aan gewerkt,

en toen kwam David naar

en toen presenteerde ik hem al deze schetsen van ideeën,

en zei: "Ok, laat me je veel verschillende dingen spelen,"

en hij zou ofwel zeggen,

"Ja, ja," of: "Oh, ik vind dat echt leuk!"

Weet je, en als het een echte reactie van hem is, dan zei ik,

"OK, misschien is dat de richting."

Dus ik probeerde hem gewoon uit te voelen.

Het was een avontuur.

Avontuur, avontuur, "Laten we dit proberen, laten we dat proberen,

"Laten we het zo ver mogelijk maken.

"Laten we ergens naartoe gaan waar nog niemand is geweest," weet je?

En toen we het opnamen, was het zes uur of zoiets.

- Ja. - Dus, hij komt naar buiten, dan legt hij de stem neer voor het hele lied -

zeven, acht minuten.

- Dus hij is de hele dag in de studio geweest ... - Gewoon daar zitten!

Gewoon daar zitten luisteren, weet je, dit allemaal in te nemen,

gaat uit, een beetje "een-twee-drie" op de microfoon, en dan boem.

Dus ik herinner me dat ik dit interview met Tony Visconti had gedaan.

De interviewer vroeg ons allebei,

wat was David's relatie tot jazzmuziek? Zoiets,

en Tony antwoordde dat hij die invloed dacht

was er altijd al geweest in Davids muziek,

maar het was gewoon een soort van onder de oppervlakte,

en dat nu, het was gewoon, weet je, daarbuiten.

Natuurlijk, toen dit ding werd vrijgegeven,

er waren allerlei opmerkingen.

Sommige mensen haatten het gewoon absoluut,

en sommige mensen waren er dol op,

en sommige mensen wisten niet wat te denken.

Dit is David Bowie. Hij gaat zelfs zichzelf niet in de hok.

Stel je voor hoe belachelijk hij zou hebben gekeken, weet je,

als hij zijn haar oranje had blijven kleuren toen hij 65 jaar oud was?

Oranje haar en platformschoenen, weet je? Hij is slim.

De radicale verschuiving tussen Sue en The Next Day

is net als toen hij de ambient-muziek van Low en "Heroes" deed

met Brian Eno.

HIJ JONG

Oh, ik ga dat nog een keer spelen!

Oh Allemachtig! Ik voel me laag.

De methodologie van Brian Eno is een beetje anders

dan welke methode dan ook die ik ooit ben tegengekomen.

Dat is geen rock and roll.

Rock and roll is,

"Hé, man, ik heb deze geweldige riff, luister hier naar, waaah!"

Je weet wel?

Maar als je begint te experimenteren met soundscapes,

wat ze aan het doen waren, het laat andere dingen aan het licht komen.

David luisterde toen naar een paar Duitse bands

die zich in het epicentrum van elektronische muziek bevonden,

en ik denk dat het elektronische deel te veel was.

Daarom had hij een RandB, een zwarte ritmesectie, zijnde

"Wil je een machine? Ik wil je een funkband geven ..."

INTRO VOOR "GELUID EN VISIE" SPELEN

"..maar ik zal daar bovenop alle elektronische dingen toevoegen."

Anders neemt hij de kans

van klinken als Europese elektronische muziek,

die hij niet wilde reproduceren.

Ik was in het idee gekomen van echt experimenteren in muziek

met de nieuwe geluiden van Europa,

en het was dit soort hybride ding dat me zo aansprak.

Het idee van mengsels

is altijd iets geweest dat ik absoluut fascinerend vond.

Ik was gewoon verbaasd dat David het soort persoon was dat hij was,

omdat ik dat niet verwachtte.

Ik verwachtte iets, een soort van ...

bovenmenselijk, vreemd, wandelen in ...

ZE CHUCKLES

.. en hij presenteerde zichzelf zo normaal.

Trouwens, de portier van beneden belde me en zei:

"Er is een ... Wat is uw naam? Oh David, hier om u te zien."

En ik dacht: "Oh, schat!"

Kan ik even stoppen? Zei ik gewoon dat hij normaal was?

- Er was niets bijzonders aan David Bowie! - SHE CHUCKLES

Maar in ieder geval...

Toen ik ongeveer 17, 18 was, wilde ik meer doen dan wat dan ook

was iets schrijven voor Broadway.

Ik wilde een musical schrijven, ik had geen idee hoe je het deed,

of hoe musicals werden geconstrueerd, maar het idee om iets te schrijven

dat was rock-gebaseerd voor Broadway echt geïntrigeerd mij.

Ik dacht dat dat fantastisch zou zijn om te doen.

Toen we voor het eerst praatten,

vrij snel zei hij: "Ik wil een musical doen,"

en ik zei: "Geweldig," en hij zei,

"ik weet alleen dat het Lazarus wordt genoemd,

"het wordt Lazarus genoemd, en het is gebaseerd op het personage

"Ik speelde in The Man Who Fell To Earth, in de film,

"Thomas Jerome Newton."

Thomas Newton is een alien.

Hij kan niet thuis komen, hij is naar deze aarde gedegradeerd.

Hij is...

in de wereld, maar niet van het.

Buitenstaanders, gemarginaliseerde mensen,

mensen die er niet bij horen, dat zijn ...

Dat voelt zich verdreven, niet thuis,

zelfs als ze een huis hebben, zoals Newton,

rijk, weet je, op aarde, maar verloren op aarde.

Het resoneerde met hem.

Mijn eerste reactie was,

"Ik heb de kans om een ​​musical met David te doen, wat geweldig is.

"Maar het zal zeker geen jacht voor me kopen!"

Dat was mijn geamuseerde opmerking voor mezelf.

Maar hij zei: "Ik wil dit zien, ik wil dit."

OK...

Dus, erm ... Heel erg bedankt ...

Maar net voordat we een kleine workshop moesten starten,

Ik werd gevraagd om op een specifiek tijdstip naar het kantoor van David in New York te gaan,

en toen ik door de kamer liep, stond David op Skype.

En toen zei hij,

"Ik moet je iets uitleggen,

"omdat ik niet veel kan zijn

"tijdens deze workshop ...

"... wat niet betekent dat ik er niet volledig bij betrokken zal raken,

"het betekent alleen dat ik er soms niet kan zijn,

"omdat ik een behandeling krijg, omdat ik kanker heb."

Ik was geschokt.

Maar zijn houding was dat hij OK zou zijn,

en dat was een soort van einde van het gesprek.

Ik ben hier om je uit dit appartement te halen,

breng je naar huis naar je planeet.

Ik denk dat we een raket moeten bouwen!

Maar, natuurlijk, toen we eenmaal aan de repetitie begonnen, was hij er vaak.

Hij was een beetje in- en uit en in- en uit, weet je wel?

Dus hij zou gaan, "Oh, laten we die scène verwijderen, en kan ik een lied schrijven?

"Ik heb het gevoel dat ik hier een liedje moet schrijven."

En daar was hij erg enthousiast over.

Hij was ziek en hij zei dat hij de musical schreef

stond op zijn verlanglijstje, weet je, eindelijk een musical schrijven,

en zo, dat is de enige keer dat hij een beetje kreeg,

weet je, sentimenteel, misschien, als: "Ik moet deze dingen doen."

- Stom wezen! - Waarom vertel je me niet wat er aan de hand is? - Omdat ik het niet kan.

Ik denk dat David het bedoeld heeft als een toneelstuk

dat wordt ondersteund door muziek, in plaats van een musical

dat wordt ondersteund door een dialoog.

Het is ongeveer net zo ver van een typische West End- of Broadway-show

zoals je zou kunnen krijgen. Hij wilde dat dit een kunstwerk was.

Ik had gehoord dat hij sindsdien musicals wilde doen,

iemand zei halverwege de jaren 70, of zoiets,

en ik dacht: "Oh God, we beginnen iets

"dat voelt heel, heel dicht bij zijn hart en zijn hoofd

"en waar hij is."

'Ik had echt het idee om een ​​musical van negentienhonderdvijfentachtig te maken.'

'Het was een boek dat ik al heel jong had liefgehad.

'Maar natuurlijk hield ik niet echt rekening met de tweede mevrouw Orwell,

'wie, toen ze in de war raakte van wat we aan het doen waren,

legde absoluut haar voet neer en zei:

'"Ik heb geen mensen die rocken en rollen

'werk aan het geweldige stuk werk van mijn overleden echtgenoot.'

'En ik dacht: "Wel, zode het, ik zal mijn eigen versie dan doen!"'

Dat is een nul.

Dit is het begin van een film genaamd Diamond Dogs,

en ik heb er niets aan gedaan omdat ik niet weet in welk jaar het staat.

Willen iets doen als een musical schrijven voor Negentien Eighty-Four,

en dan niet in staat om het te doen, via het album Diamond Dogs,

een beetje gegeleerd in dit ding dat we later toerden in Amerika.

David had het idee om dans te gebruiken

en mime met twee vocalisten,

ik ben een ...

..en Gui Andrisano, die een kinderster was geweest.

Het werkte een beetje met de input die we hadden van Toni Basil

in termen van choreografie.

Nou, toen ik hem ontmoette, de eerste dag, in zijn hotelsuite,

de set was er.

De set was al een kleine mock-up set.

Hij had het stadsbeeld en een setlijst.

Dus voor mij was de setlist mijn rode draad

van welke ideeën ik kon bedenken in samenwerking met hem

om dit theatrale stuk te laten gebeuren.

In die tijd waren er niet echt veel rocksterren

die zich richtte op theatraliteit.

Veel van hen dachten dat het oubollig was, of ze waren bang om het te benaderen.

Dus ik wist dat hij een geweldige performer was, extreem theatraal,

dat zou gewoon altijd buiten de doos zijn,

loop altijd op de rand.

Diamond Dogs was waarschijnlijk de moeilijkste om te choreograferen,

omdat we op lange stukken touw zaten,

en het idee was om hem vast te binden, zonder hem volledig uit te schakelen, en ...

- HIJ JONGENS - En, eh ... hem overrompelen.

- - Whoo

'Het was vreselijk onder druk voor mij,

'deze vreselijke spanningen en stress,

maar de lichamelijkheid van het uitvoeren van zo'n show

was alarmerend inspannend.

Diamond Dogs is een reeks vignetten van wat er zou kunnen gebeuren

toen de maatschappij instortte, dus het was meer schetsmatig,

in plaats van een verhaal van begin tot eind.

'Ik begon het idee van schrijven te begrijpen ...

'een soort niet-verhalend, dat gewoon situaties in zich had,

en het publiek sluit de punten op hun eigen manier aan,

op de manier waarop ze het willen maken.

'Ze maken het materiaal opnieuw dat ze worden aangeboden.'

Hij bracht me een ander nummer om aan te werken.

En ik zei tegen hem,

"Ik zou het heerlijk vinden om dit te doen, maar ik ...

"Ik kan het niet, David, ik neem een ​​album op met mijn eigen band!"

En toen zei ik tegen hem:

"Ik denk dat je een plaat moet maken met de groep van Donny."

Hij zei: "Echt waar, denk je dat? Je denkt dat ze dat zouden willen doen?"

En ik zei: "Hou je me voor de gek?"

En ik zei: "Ik denk dat het geweldig zou zijn."

Ik kreeg een e-mail van hem en ...

In feite zeggen dat hij graag zou opnemen

een paar deuntjes met ons.

Er was een zin die hij zei, zoiets als, weet je,

"Het zou mijn droom zijn om een ​​paar nummers op te nemen

"met de Donny McCaslin Group", denk ik dat ...

Die zin was zoiets als, "Wauw!"

Wat hij op dat moment ook qua gezondheid doormaakte,

een ding dat echt inspirerend was, was hoe, vanaf de eerste dag,

de eerste noot, hij zat er gewoon helemaal in.

Tegen de tijd dat ik bij jullie kwam, was ik nergens van op de hoogte,

en ik was eigenlijk ...

Zelfs onwetend van dit alles,

Ik was getroffen door hoe gezond en energiek

en met grote geesten was hij dat.

Dus, David had veel vocale ideeën die gedaan moesten worden.

Je laat hem dit zingen.

BOWIE'S STEM DUBBELE SPOOR:

De reden waarom het zo goed klinkt, is

dat is maar één David Bowie zingen,

maar met zijn stem zette hij een vijfde interval op.

Hij vroeg me of ik geïnteresseerd zou zijn

in misschien wat afbeeldingen aan dit lied,

en toen begon, weet je,

een paar maanden van een zeer interessant samenwerkingsproces.

Hij zou me tekeningen sturen, die hij letterlijk zou zeggen,

"Doe wat je wilt met deze tekeningen", weet je?

Hij zou dit karakter hebben dat hij tekende,

de man met een soort gaas, weet je, in zijn gezicht,

met twee knoppen voor ogen, en we noemden hem Button Eyes.

En hij stuurde me ook een afbeelding van een ruimtevaarder met een skelet erin.

Voor mij was het 100% Major Tom, weet je?

Een personage dat hij had, weet u, opnieuw bezocht en gebruikt tijdens zijn carrière.

Majoor Tom was voor hem een ​​soort talisman of zoiets.

Hij was echt mee voor de rit met David,

en het idee van ruimte, ik denk dat vertegenwoordigd ...

Misschien vertegenwoordigde het vrijheid.

Majoor Tom betekent nog steeds veel voor me.

Het was de eerste keer dat ik een personage kon maken

dat was heel geloofwaardig -

Ik denk dat voor elke schrijver dat een hoogtepunt is.

Hij ging aan alle anderen vooraf,

en ik neem aan dat iemand een speciale plaats voor hem heeft.

Ik doe.

- INTERVIEWER: - Wat is het met ruimteschepen?

Wel, het is een innerlijke dialoog die je fysiek manifesteert.

Het is mijn kleine innerlijke ruimte, is het niet? Schrijf groot.

Ik zou er niet aan denken om op een ruimteschip te komen.

Het zou de stront uit me afschrikken!

HIJ LACHT

Ik heb absoluut geen interesse of ambitie

om de ruimte binnen te gaan.

Ik ben bang om naar het einde van de tuin te gaan!

Major Tom was echt een geweldig apparaat om naar terug te blijven keren.

Misschien was er een beetje, weet je,

uiteraard een beetje van misschien sentimentele gehechtheid eraan,

omdat het veel vertegenwoordigde in termen van hoe hij ons werd bekend

en werd beroemd.

Hij zou gewoon deze stukjes van het verleden nemen,

en maak de toekomst uit hen,

en majoor Tom maakte daar een groot deel van uit.

En hij is op zoek naar een thuis voor, weet je, hoe lang,

50 jaar of zo, weet je dat?

Lange tijd heeft majoor Tom geprobeerd vrede en rust te vinden,

en hij vond het in Blackstar.

Majoor Tom is eindelijk thuis.

Blackstar, weet je, het is echt heel open voor interpretatie,

en ik denk dat hij dit erg leuk vond, zoals elke artiest.

Elke grote kunstenaar wil dat je achterblijft en naar het werk kijkt

en analyseer het en voel er dingen uit.

En je zou misschien niet dezelfde dingen voelen.

Het idee van kunst is om je eigen verbeeldingskracht te stimuleren.

Weet je, na een week of twee hebben we deze chats

over Button Eyes en de ruimtevaarder,

Ik krijg een sms-bericht van hem, er staat:

"Ik moet Skype met je meenemen, kun je Skype?"

En hij zegt: "Er is iets dat ik je moet vertellen."

En ik zei: "Ja, zeker."

En dan zegt hij: "Ik moet je zeggen dat ik erg ziek ben,

"en dat ik waarschijnlijk ga sterven." Je weet wel?

Je weet wel, helemaal uit het niets, weet je, zomaar.

Laat dit alleen van mij komen,

maar ik denk dat een deel van de manier waarop ik reageerde, ook

Ik voelde dat toen hij dat zei,

Ik dacht even na dat hij er eigenlijk bang uitzag.

En dan, een seconde later, maakte hij er grapjes over, weet je wel?

In de komende zes of acht maanden,

de ziekte of ziekte werd nooit genoemd,

en hij was op geen enkele manier, in mijn gedachten, weet je, beïnvloed door zijn ziekte.

BOWIE'S STEM DUBBELE SPOOR:

Dit is een traditie die David en ik altijd hadden, zoals,

hoe kunnen we de stem mangelig maken, weet je, hoe kunnen we die veranderen?

En laat een persoon klinken als veel mensen,

en in veel verschillende contexten, en in veel verschillende ruimtelijke gebieden.

David is als een bizar, skeletachtig koor, doen,

"Ik ben een blackstar, ik ben een blackstar," dit rare ding.

Het maakt deze hele sectie erg bovennatuurlijk.

Ik stel me voor dat het voor hem een ​​catharsis geweest moet zijn.

Hij werkte onvermoeibaar,

zowel op Blackstar, als op Lazarus op hetzelfde moment.

Misschien de catharsis ...

..surrounding Lazarus was uniek, in de mate van uitvoering

eiste van hem dat hij de controle zou opgeven en zoveel andere mensen zou toestaan

om het te nemen en het te laten gebeuren.

Platteland verdwijnt onder mijn voeten.

Weet je, ik bedoel, ik moet zeggen,

er waren tijden dat David en ik samen scènes zouden lezen ...

Je kon hem voelen ... meer daarbinnen.

MUZIEK SPEELT OP PIANO

Dit gebeurt niet.

Ik zit nog steeds in mijn hoofd.

Weet je, je vergeet het, je vergeet het, eigenlijk is hij ...

Natuurlijk zijn we vergeten dat hij stervende was.

Ik ben klaar met dit leven!

De cast wist het natuurlijk nooit. Alleen ik, Ivo en Robert.

En dus, een nieuw universum dat ik zal dromen,

groot, daarboven.

En hoewel ik altijd vastzit in mijn brekende geest ...

.. Ik ben van de aarde gestapt en naar een betere plek gegaan.

David wilde "Helden" niet in Lazarus,

omdat "Heroes" als een volkslied was geworden.

Hij wilde een liedje dat iedereen eruit had gestuurd

scheurende polsen.

Ivo en Enda overtuigden hem ervan dat als "Heroes" muzikaal werd behandeld

op een andere manier zou het werken voor het einde van Lazarus.

Het is reflecterend, het is een mooi moment.

Hier is deze melancholie, in plaats van triomfantelijk.

'Door zijn relatie met dit meisje,

en haar opnieuw bewust te maken van zijn vitaliteit,

'Newton wordt weer tot leven gebracht'

dat hij zichzelf gereedmaakt om te sterven.

Misschien.

Of niet.

HIJ LACHT

Er is een catharsis-moment aan het einde, met "Heroes", weet je,

wanneer dingen ophelderen.

Hij snijdt alles los

wat in een normaal leven van een normaal mens belangrijk is ...

- BEIDE: -

.. en dan moet hij elke hoop loslaten, gewoon accepteren ...

..goed, zijn eigen dood, aan het einde.

- BEIDE: -

- BEIDE: -

Dus het laatste dat je ziet is,

Michael C Hall staat nog steeds op het podium, levend,

maar in zijn gedachten vliegt hij weg in de sterren.

Dat is de laatste afbeelding.

APPLAUS

Ik had niet verwacht dat David daar zou zijn tijdens onze openingsavond.

We hadden gehoord dat hij zwak werd, maar hij wilde er zo graag zijn.

En is ...

En hij dook op en hij bekeek het, en daarna,

hij nam de bogen met ons mee, het was heel erg lief.

Weet je, hij is de nacht doorgekomen, maar ik ben er echt van overtuigd

dat hij de dood vocht, en hij wilde doorgaan en doorgaan.

En daarna zaten we een beetje,

praten achter het podium, en hij zei,

"Laten we de tweede nu beginnen, het vervolg op Lazarus!"

Het laatste dat ik me herinner, was dat David tegen me zei:

na, weet je, de knuffels en de glimlachen,

en na die nacht was de uitvoering,

"Ik denk dat het goed ging vanavond, nietwaar?"

Dat is het laatste dat ik me herinner dat hij zei.

En ik zei: "Ja, ik denk van wel."

Nadat de musical was geopend, kreeg ik een telefoontje,

"David zou je graag zien," en dus ging ik naar hem toe,

en hij was in zijn slaapkamer en we praatten.

En het was allemaal heel mooi, vredig.

En dus liepen we naar de lift en hij zei:

"Je bent een genie", voor mij, en ik zei: "Nee, nee, nee, ik ben geen genie.

"Ik ben gewoon de producent, JE bent het verdomde genie."

En, erm ...

We hadden een knuffel, ik kwam in de lift en dat was het.

De laatste keer dat ik hem zag.

David zei: "Ik wil gewoon een eenvoudige speelfilm maken."

Ik zei meteen:

"Het lied heet Lazarus, hij zou in bed moeten liggen."

Voor mij had het te maken met het bijbelse aspect ervan, weet je?

De man die weer zou opstaan.

En het had niets te maken met hem ziek zijn.

Dat kwam alleen omdat ik de beelden ervan leuk vond, weet je?

Ik kwam er later achter dat we de week aan het fotograferen waren

was toen hij erachter kwam dat dit ...

Het is voorbij, weet je?

We beëindigen behandelingen, weet je, in welke hoedanigheid dan ook,

dat betekent dat zijn ziekte heeft gewonnen.

Ik heb hem zien opnemen en hij zit in dat lied, in dat gevoel,

op dat moment.

Hij zou voor de microfoon staan,

en voor de vier of vijf minuten die hij zong,

hij zou zijn hart uitstorten.

De audio pakte zijn ademhaling tussen die regels op.

HIJ ADEMT

HIJ ADEMT

HIJ ADEMT

Het was niet dat hij buiten adem was - hij was ...

zoals, hyperventileren, op een manier zoals,

zijn energie opwekken om dit te zingen, om dit lied af te leveren.

Hij was behoorlijk opgestookt.

Ik zeg het graag in de zone en ik kon hem door het raam zien,

dat hij het echt voelde.

HIJ ADEMT

Een man bovenop zijn spel.

Het is briljant, absoluut briljant.

En de treurigste teksten om ze nu te horen.

HIJ ZUCHT

- REPORTER: - Het is 7:09.

Nou, het schoknieuws is pas net officieel bevestigd.

David Bowie is dood.

David Bowie, rock and roll rebel, acteur en cultureel icoon,

is overleden op 69-jarige leeftijd.

We zijn David Bowie vanmorgen kwijtgeraakt.

Eh ... En het is een groot probleem.

Er zijn nieuwscrews geweest,

en fans van over de hele wereld verlaten bloemenhulde ...

... in Manhattan, en je kunt achter me zien ...

David Bowie, hij is dood ...

Fans die bloemen leggen ...

Zelfs de aartsbisschop van Canterbury was een fan.

'Het is een ongelofelijk vol leven geweest, en, eh ...'

Afgezien van de drugs in de jaren '70, denk ik dat er maar weinig van is verspild

in termen van, ik ben erin geslaagd om, soort van, gebruik te maken van elk moment, op een bepaalde manier.

Ik ben ... Ik ben echt een geluksvogel.

- INTERVIEWER: - En legacy - hoe zou u willen dat uw nalatenschap werd geschreven?

'Ik zou mensen graag laten geloven dat ik echt geweldige haarsnitten had.'

HIJ LACHT

OK, dus aan het begin van deze track,

Ik heb gemerkt dat er wat golfvormen zijn. Ik zei: "Wat is dit allemaal?"

Dus, hier is Space Oddity.

'Kleine muisscheet.'

Weinig muisonderdeel.

'De muis ... Een deel voor de muis?'

- Oh... - 'Kleine muis FART.'

- 'Oh, kleine muis FART!' - 'Ja.'

'Kleine muisscheet.'

Ah!

Oh, hij scheet!

HIJ LACHT

Hij ... David Bowie laat geen scheet!

Nee, we doen ... We zullen David Bowie nooit een scheet laten horen.