Original subtitles

Ευχαριστώ, Καίσαρα κι αφέντη μου!

Γάιος Ιούλιος Καίσαρας Γερμανικός Καλιγούλας!

Αίμα στο αίμα, θάνατος στο θάνατο.

Δε συμφωνείς;

Στις μάγισσες και την τρέλα εμπιστεύθηκα τη μοίρα μου.

Είμαι χωμένος στη λάσπη. Η δυστυχία είναι ο Θεός μου.

Πώς να συμφωνώ, θεϊκέ;

ότι κανείς απ’ αυτούς δε θα ‘κάνε κάτι εναντίον σου.

Η εξουσία δεν κάνει διακρίσεις. Χτυπάει!

Χτυπάει, αλλά όχι άδικα.

Μοιάζεις, πολύ στον αδελφό σου, τον Συγκλητικό Λούσιο.

Προσέχετε τι κάνετε, εσείς οι δυο.

Ένα λάθος και θα σας κατηγορήσω για νοσταλγία της δημοκρατίας.

Μπορείς να μας κάνεις κομμάτια...

αλλά θα βασιλεύεις μια άδεια χώρα, Καλιγούλα.

-Καλιγούλα; -Σωστά! Το ξέχασα!

Γάιος Ιούλιος Καίσαρας Γερμανικός! Ο Θεός εν ζωή!

Θεός εν ζωή!

Δεν το επέλεξα, όμως, εγώ.

Όπου κι αν πηγαίνεις οι Θεοί του Ολύμπου σε βλέπουν.

Γιατί δεν απαντάς; Γιατί μόνο εσύ να χαίρεσαι τη ζωή;

Γιατί μόνο εσύ, Γέμελε;

Μετά από μένα, ποιος θα καθίσει στο θρόνο; Ποιος;

Δε θα επιτρέψω στη Σύγκλητο να ορίσει το διάδοχό μου.

Εγώ, ο Καλιγούλας με σταθερές αρχές και ασταθή συναισθήματα...

κουβαλάω στους αδύναμους ώμους μου το φορτίο της αυτοκρατορίας.

Δεν το επέλεξα εγώ, Γέμελε, αλλά η Σύγκλητος.

Εγώ, όμως, δε θέλω να είμαι θεός.

Θέλω μόνο να μπορώ ν’ αγαπάω.

Ζήτω ο Καίσαρας!

Δόξα στο Θεό εν ζωή!

-Αυτή πρέπει να είναι, Τερένσιε. -Ναι.

Πρέπει να έχεις τρελαθεί, κορίτσι μου!

Παρακαλάς για μια θέση σκλάβας στο κλουβί του Πτολεμαίου.

Μα είμαι μια καρδερίνα.

Η θέση μου είναι μέσα σ’ ένα κλουβί, γεμάτο πουλάκια!

-Μάλλον μεγάλα "πουλιά"! -Είπα "πουλάκια"!

Οι σκλάβες δε με πείθουν. Στείλτε την στον Πτολεμαίο.

Στο παλάτι, όλοι μιλάνε για μια καινούρια κοπέλα...

ικανή να σηκώσει όλους τους χιτώνες της Ρώμης.

Ένα αυθεντικό μαύρο κόσμημα!

Στην ταβέρνα του Πτολεμαίου, τον καθρέφτη της αυτοκρατορίας

θα ικανοποιήσετε όλες τις επιθυμίες σας...

όσο παράνομες, ανήκουστες και διεφθαρμένες κι αν είναι!

Ελάτε ν’ απολαύσετε αυτό το μαύρο κορμί, που λάμπει σαν έβενος!

Ελάτε να το απολαύσετε! Τι περιμένετε;

Βγάλε έξω τη μαύρη Αφροδίτη!

Αυτή δεν είναι Αφροδίτη, είναι πάνθηρας!

Μαύρο κόσμημα!

Γι’ αυτά τα κτήνη είναι κάτι. ξεχωριστό. Όχι για τον Καλιγούλα!

Σεξ και ιδρώτας πληβείων! Πόσο πλήττω, Μίδα!

Υπάρχουν κι άλλα θεάματα, θεϊκέ!

Ο Πτολεμαίος είναι μάγος στο να ικανοποιεί τις ορέξεις!

Επινόησε μια πάλη ανάμεσα σε κορίτσια...

ένα ορεκτικό με γάλα γαϊδάρου και μέλι! Θα ενθουσιαστείτε!

-Πότε; -Αύριο βράδυ, στη μεγάλη αίθουσα.

Αν αυτή η μάχη είναι όπως αυτά που είδα ως τώρα...

θα σου κόψω αυτό που σου κρέμεται!

Αν προκάλεσε το ενδιαφέρον σας, τότε είμαι πολύ τυχερός.

Είσαι, αλλά δεν είναι η κατάλληλη στιγμή.

Καλή η νικήτρια!

Κατάλαβα, θεϊκέ! Επιτέλους, βλέπω μια λάμψη στο βλέμμα σας.

Κατάλαβα, θεϊκέ! Επιτέλους, βλέπω μια λάμψη στο βλέμμα σας.

-Μπορώ να μάθω το όνομά σας; -Λυδία.

-Έχω να σας κάνω μια πρόταση. -Ας την ακούσουμε.

Θα ήθελα να σε οδηγήσω στον κύριό μου.

-Έχεις την άδεια του Πτολεμαίου; -Είσαι ξένη, γι’ αυτό δεν ξέρεις.

Ό κύριος μου δε ρωτάει ποτέ, μόνο διατάζει.

Θα περάσει να σε πάρει μια άμαξα αργά το βράδυ.

Μη την κάνεις να περιμένει και μην απουσιάσεις.

Στο συνιστώ για τη ζωή σου, κορίτσι μου.

Ελπίζω η νίκη σου να μην καταστρέψει αυτό που έφτιαξα...

με τόσες θυσίες!

-Δεν πρέπει ν’ αποτύχεις. -Μη φοβάσαι, ξέρω την αποστολή μου

-Απόψε θα μάθω. -Τι θα μάθεις;

Αν είμαστε στο σωστό δρόμο.

Παρακαλώ.

Μα τι κάνεις;

Μέχρι εδώ, τα κατάφερες. Τα υπόλοιπα εξαρτώνται από σένα.

Φυσικά, από μένα εξαρτάται!

Επιτέλους, έφτασα εδώ που ήθελα.

Πάντα ονειρευόμουν ότι θα βρισκόμουν κάποτε εδώ.

Ξέρω ότι είσαι εκεί πίσω, Καλιγούλα, και με κατασκοπεύεις.

Νιώθω το βλέμμα σου πάνω στο κορμί μου.

Κοίτα, άρχοντα των Ρωμαίων!

Κοίτα καλά! Κι εγώ θα σ’ ανάψω, αλλά οι προθέσεις μου είναι άλλες!

Μάθε ότι πρέπει να σε ικανοποιήσω...

αλλά στ’ αυτιά μου αντηχεί το σύρσιμο μιας συνωμοσίας...

όπως σέρνεται το φίδι στο δάσος.

Θα πέσεις στην παγίδα, Καλιγούλα...

σαν πρόβατο σε μια φωλιά γεμάτη λύκους πεινασμένους.

Με σταθερό βήμα θα φτάσω στην καμάρα σου...

και όταν το κορμί σου μείνει γυμνό από την πανοπλία σου...

όλα τα άλλα θα χαθούν, γιατί είναι ψεύτικα!

όλα τα άλλα θα χαθούν, γιατί είναι ψεύτικα!

Μόνο αυτός είναι ο κινητήρας της ζωής και της Ιστορίας.

Και τώρα φανερώσου, Θεέ, αφού είσαι ζωντανός.

Κι αυτές ποιες είναι;

Ρώτησα ποιες είναι!

Σκλάβες του αφέντη μου.

Κι εσύ ποιος είσαι; Γιατί δεν απαντάς;

Είμαι κι εγώ σκλάβος.

Ο αυτοκράτορας έστειλε ένα σκλάβο για να με υποδεχτεί;

Πολύ πρωτότυπο!

Αν πιστεύεις ότι αυτές οι σκλάβες...

είναι λιγότερο γοητευτικές απ’ το κρυφό σου πρόσωπο...

Τι θα γίνει;

Μπορείς να ελπίζεις, επειδή του αρέσει να κοιτάει.

Ήρθα εδώ για να δω τον αυτοκράτορα της Ρώμης...

όχι ένα σκλάβο!

-Αλήθεια; -Ναι.

Αν ο έξοχος κύριος σου ενδιαφέρεται ακόμα για μένα...

ξέρει που θα με βρει!

-Γιατί έφυγες απ’το παλάτι; -Ακολούθησα το ένστικτό μου.

Ο αυτοκράτορας της Ρώμης είναι πονηρός, ξέρει τι θέλει.

Δε θα είναι τόσο εύκολο, όσο νομίζεις.

-Δε σου ζήτησα να σκεφτείς! -Πάνω απ’ όλα εκδίκηση, έτσι;

Ακόμα και με κόστος τη ζωή μου!

Μου έσωσες τη ζωή και με μεγάλω- σες, για να μ’ εκτελέσεις σήμερα!

Σήμερα, που θέλω να ζήσω!

Άσε με, τουλάχιστον, να το χειριστώ με τον τρόπο μου.

Προς το παρόν, πρέπει, να υπακούσεις στις εντολές μου.

Κάθε αναβολή, μπορεί να αποβεί μοιραία.

Οφείλεις πολλά στον κύριο και ευεργέτη σου.

Κι εγώ μεγάλωσα με την ιδέα τής εκδίκησης.

Ο γιος του Γερμανικού πρέπει να πεθάνει...

κι εσύ είσαι αυτή που θα τον σκοτώσει.

Έτσι θα απελευθερώσουμε το λαό, μας απ’ τον τύραννο!

Τα παιδιά πρέπει να πληρώσουν τα λάθη των πατεράδων τους!

Έλα, αγάπη μου!

Βάλε με κάτω, Γέμελε!

-Όχι ακόμα! -Μη με κάνεις να υποφέρω έτσι!

Το θέλω αμέσως! Όλο!

-Πες μου πάλι! Τι θέλεις; -Ξέρεις τι θέλω!

-Πες μου πάλι! Τι θέλεις; -Ξέρεις τι θέλω!

Ξέρω ότι είναι έτοιμο για μένα.

Τώρα που είναι έτοιμο, πες μου πώς είναι!

Σκληρό κι αφηνιασμένο! Μπαίνει μέσα μου και με σκοτώνει!

Ο αυτοκράτορας του κόσμου δεν το βάζει στα πόδια.

Πάντα μου τα έπαιρνες όλα! Ακόμα κι η αγάπη της μητέρας μου.

Δεν είμαι αυτοκράτορας, είμαι βούρκος μέσα στο βούρκο.

Θέλησες την εξουσία. Κι η εξουσία θερίζει!

Εγώ διάλεξα την ελευθερία. Και η ελευθερία μου λέγεται Λουκρητία.

-Ήταν δική μου γυναίκα. -Λες ψέματα.

Για σένα ένιωθε μόνο οίκτο!

Μη μ’ αφήνεις κι εσύ μόνο.

Αυτή είναι η μοίρα σου!

Μαζί μας είσαι ασφαλής, θεϊκέ Καίσαρα.

Όποια κι αν είναι η μοίρα μου, αυτό που έχει τώρα σημασία...

είναι η διαδοχή της Ρώμης. Και πρέπει να διασφαλιστεί.

Να πάρετε τον Γέμελο την αυγή και φροντίστε...

να φτάσει στην Ελλάδα σώος και αβλαβής.

Αυτή είναι η θερινή οικία του Γέμελου. Σβήστε τους πυρσούς.

Ποιοι είστε;

Μας επιτίθενται! Ειδοποιήστε τους άλλους!

Είπα αρκετά!

Πού είναι ο γιός του Δρούζου; Πού είναι ο Τιβέριος Γέμελος;

Δεν είναι εδώ, κύριε μου! Τ’ ορκίζομαι! Είναι στην Κάπουα.

-Μη λες ψέματα! -Ορκίζομαι στους θεούς, κύριε!

Μάλλον ατυχήσαμε! Θα είναι σχέδιο των Ρεπουμπλικάνων...

για να βγάλουν απ’ τη μέση τον Γέμελο και τον Καλιγούλα.

Γρήγορα στην Κάπουα!

-Θάνατος στον Καλιγούλα! -Ζήτω η Δημοκρατία!

Γρήγορα! 0 Καίσαρας μας χρειάζεται!

Στο ναό θα είσαι ασφαλής.

Πάμε να βοηθήσουμε τους κοκκινοχίτωνες

Ο Τιβέριος Γέμελος είναι νεκρός.

Τον σκότωσαν οι Δημοκράτες στο κρεβάτι του.

Υπήρχε και μια γυναίκα μαζί του.

-Η Λουκρητία! -Είναι στα χέρια μας.

Φέρτε την στο παλάτι! Όχι! Στο μπουντρούμι!

Όλοι μ’ αφήνουν, μ’ εγκαταλείπουν!

Ο πατέρας μου, η μητέρα μου, η γυναίκα μου!

Η μοναδική που αγάπησα!

Και τώρα, μ’ εγκαταλείπεις κι εσύ, Γέμελε

Ο Καλιγούλας είναι μόνος. Όλο και πιο μόνος...

Δώσε μου χρόνο να οργανωθώ.

Σύντομα θ’ αρχίσουν οι περιορισμοί...

και ο Καλιγούλας θα είναι απρόσιτος.

Μέσα μου κυλάει το αίμα της εκδίκησης.

Εσύ, Λυδία, ήσουν ακόμα στα φασκιά...

όταν μας επιτέθηκε η πιο σκληρή ρωμαϊκή λεγεώνα.

Πυρπόλησαν και λεηλάτησαν την πόλη μας!

Έσφαξαν άνδρες, γυναίκες και παιδιά!

Όσοι γλύτωναν απ’ τα σπαθιά των Ρωμαίων...

έτρεχαν να βρουν διέξοδο προς τη θάλασσα.

Πέρασαν από σαράντα κύματα για να επιβιώσουν!

Από τότε, μόνο η οργή με κάνει να ξεχνάω τον πόνο μου.

Ο Καλιγούλας δεν είχε καν γεννηθεί τότε.

Ο πατέρας του, ο Γερμανικός, είχε δώσει αυτή τη διαταγή.

Τα λάθη των γονέων, πρέπει να πληρώνονται απ’ τα παιδιά τους.

0α γίνει όπως θέλεις, αλλά άσε εμένα ν’ αποφασίσω...

το πότε και το πώς θα γίνει.

Κάνε γρήγορα, όμως! Κάθε μέρα γίνεται όλο και πιο δύσκολο...

να μένω στη Ρώμη.

Βρες το σωστό δρόμο για να ξαναπάς στο παλάτι, Λυδία!

Ήρθε η ώρα ν’ αναρωτηθούμε άρχοντες της πόλης...

πού θα μας οδηγήσει αυτή η πολιτική του θανάτου;

Πού θα μας οδηγήσει αυτή η τρέλα...

που έχει αιματοκυλήσει όλη τη Ρώμη;

Τι απέγινε η δόξα της αυτοκρατορίας;

Πού είναι οι πόλεμοι και οι κατακτήσεις...

που επέκτειναν την αυτοκρατορία μας...

Τα όργια και οι αγώνες έχουν αποκοιμίσει το λαό μας.

Και το ξύπνημα θα είναι επώδυνο για όλους!

Ίσως δεν το πιστεύουν όσοι κοι- μούνται στα έδρανα της Συγκλήτου.

Αλλά σφάλλουν, γιατί η τρέλα έχει θρονιάσει στη Ρώμη!

Μου είπαν ότι ένας νεαρός Συγκλητικός...

μίλησε με φλογερά λόγια εναντίον σου.

Και ο λαός ήταν μαζί του.

Οι αντίπαλοι δυναμώνουν την εξουσία, Μίδα!

Είναι σωστό αυτό που λες, θεϊκέ.

Αλλά ξέρω ότι ακόμα και ο αδελφός του...

περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να πάει με τους Ρεπουμπλικάνους.

Το ξέρω! Αυτός ο Συγκλητικός αξίζει την ανάλογη επιβράβευση.

Και όχι μόνο αυτός!

Πάμε να φύγουμε από δω!

Είμαστε όλοι υπεύθυνοι!

Η σωτηρία της Ρώμης εξαρτάται μόνο από μας.

Σας υπενθυμίζω, ότι η σιωπή μας καθιστά συνεργούς.

Ο φόβος μας καταστέλλει.

Ο Συγκλητικός Λούσιος ξεπέρασε κάθε όριο!

Ζήτω ο Συγκλητικός Λούσιος! Συμφωνούμε όλοι μαζί του!

Ησυχία! Μετατρέπετε τη Σύγκλητο σε αρένα σκύλων!

Όσο για σας, ευγενείς πατέρες, μην απατάστε!

Μπορεί να περιφρονείτε τα λόγια μου...

αλλά μην πνίγετε μια ελεύθερη σκέψη. Αφήστε την να ζήσει ελεύθερη!

Η Σύγκλητος αποσύρεται για να συζητήσει οικονομικά θέματα.

Ναι, η Σύγκλητος κάνει λογαριασμούς...

και στο μεταξύ, τα παιδιά μας πεθαίνουν από την πείνα!

Η Σύγκλητος πρέπει να λογαριαστεί με το λαό!

Με εντολή του Λογγίνου, του Ύπατου της Ρώμης...

όλοι οι προδότες Ρεπουμπλικάνοι και οι οικογένειες τους...

θα δοθούν τροφή στα θηρία της αρένας...

αύριο, κατά τη δύση.

Αρχίζουν οι αγώνες μέχρι θανάτου!

Μισώ την επιείκεια, όταν δεν προέρχεται από μένα!

Κύριε και αφέντη μου...

Γέμελε!

Το ωραίο σου πρόσωπο! Τα όμορφα μάτια σου!

Οι φλογερές νύχτες μας στην Κάπουα!

Το σφριγηλό σου κορμί δίπλα στο δικό μου...

στην ερωτική μας φωτιά!

Γέμελε!

Γέμελε!

Χώσε βαθιά μέσα μου το σκληρό σου μέλος!

Ησύχασε, αγάπη μου. Κοιμήσου τώρα...

Μαμά, πού είσαι;

Ησύχασε, μωρό μου.

Κοιμήσου τώρα...

-Όλα καλά; -Καλά, ευχαριστώ.

-Το κρασί είναι καλό; -Πολύ ωραίο.

Έμαθες τίποτα καινούριο;

Αν ο Λογγίνος δεν καταφέρει να πάει τη Λυδία στο παλάτι...

πιστεύω ότι κανείς μας δε θα μπορέσει να τα καταφέρει.

Μα ο Λογγίνος είναι Ύπατος της Ρώμης.

Πήγε στο σπίτι της. Τον ξέρεις τον Λογγίνο!

Ίσως θέλει να κάνει ένα βήμα πριν από τον αυτοκράτορα.

Από τότε που είναι η Λυδία εδώ, δεν έχει δοθεί σε κανέναν.

Της έχει καρφωθεί κάτι στο μυαλό. Ο Καλιγούλας!

-Ο Καλιγούλας; -Θέλει να τον κατακτήσει.

Όποιος μπορεί να καταλάβει τι κρύβει στο μυαλό μια γυναίκα.

Ένα νεύμα της αρκεί για να κατακτήσει όλη τη Ρώμη.

-Και γιατί τον αυτοκράτορα; -Μεγαλομανία!

Θέλει να γίνει η πρώτη κυρία της αυτοκρατορίας

Ή το τελευταίο θύμα του Καλιγούλα!

Είναι δύσκολο να κερδίσει τη χάρη του.

Είναι, όμως, πολύ εύκολο να χάσει τη ζωή της.

Αν τα καταφέρει, όμως, θα κερδίσουμε πολλά.

Όπως πάντα, η απληστία σου σε οδήγησε παραλογισμούς.

Αν συνεχίσεις έτσι, μπορεί να χάσουμε το κεφάλι μας.

Έτσι θα πέσουν!

Θα δεχθώ μόνο υπό ένα όρο να ενδώσω...

στην επιθυμία του Ύπατου της Ρώμης.

-Τι ωραία καπούλια που έχεις! -Μην κάνεις όρεξη, Λογγίνε,

Πώς να μην κάνω όρεξη; Εσύ θα αποφασίσεις το πώς και το πότε.

Τα υπόλοιπα είναι δική μου δουλειά. Έχε μου εμπιστοσύνη.

-Να το κανονίσουμε για αύριο; -Αύριο είναι πολύ γρήγορα·

-Χρειάζομαι χρόνο να το οργανώσω. -Τότε απόψε.

Απόψε!

Ξέρεις κάτι;

-Νιώθω κάτι να σφίγγει... -Πάρε το χέρι σου!

Εντάξει, το παίρνω, αλλά δεν μπορείς να με βασανίζεις έτσι!

Για όλα υπάρχουν όρια! Ακόμα και για τον Ύπατο της Ρώμης.

Είμαι άντρας, όπως όλοι οι άλλοι, Λυδία!

Περίμενε εδώ!

Πρέπει να την αναγγείλεις στον Καίσαρα.

Πήγαινε, η στιγμή είναι ευνοϊκή.

Όχι, πατέρα!

Δε θα ξαναπαίξω με τα σπαθιά των στρατιωτών σου!

Σε παρακαλώ, μη με χτυπάς! Σε παρακαλώ!

Το ξέρω, μαμά! Γι’ αυτό με λένε Καλιγούλα.

Σε παρακαλώ, μαμά, Μη μ’ αφήνεις μόνο.

Σφίξε με στην αγκαλιά σου!

Μαμά!

Πόσο μ’ αρέσει το ζεστό σου χάδι στο πρόσωπό μου.

Όχι, μην το παίρνεις.

Λουκρητία, αγάπη μου!

Όχι, Λουκρητία!

Δε θέλω φιλιά από σένα, αγάπη μου.

Θέλω μόνο τα χάδια σου.

Έδωσες στο Γέμελο τα φιλιά σου και το κορμί σου.

Γιατί, Λουκρητία;

Γιατί μου έλεγες ψέματα ότι μ’ αγαπάς;

Σ’ ορκίζομαι! Δεν έβαλα εγώ να τον σκοτώσουν!

Ήθελα μόνο να τον απομακρύνω από κοντά σου.

Ήθελα να τον εξορίσω, όχι να πεθάνει.

Τότε, ποιος τον σκότωσε;

Αυτοί τον σκότωσαν, για να πιάσουν τη διαδοχή ταυ θρόνου.

Αυτοί, οι υποστηρικτές της Δημοκρατίας!

Αγαπούσα το Γέμελο, όπως αγαπούσα την Λουκρητία.

Πίστευα ότι μ’ αγαπούσε, μέχρι εκείνη την καταραμένη μέρα...

που τους ανακάλυψα μαζί, με το στόμα της ανάμεσα στα πόδια του.

Στο χαμόγελό του, ανακάλυψα αυτό που δεν ήξερα.

Δεν την έκλεισα στο μπουντρούμι επειδή τη μισώ.

Μόνο για να την έχω κοντά μου.

Όχι!

Χάιδεψε με στο πρόσωπο. Βοήθησε με, δεν μπορώ!

-Ή μάλλον δε θέλω. -Και βέβαια μπορείς.

Αρκεί να το θέλεις.

Αρκεί να το θέλεις.

Γρήγορα, κατεβείτε στο υπόγειο! Θα έρθω κι εγώ σε λίγο.

Μίδα! Το φάρμακο μου, γρήγορα!

Στη Γαλατία οι γυναίκες φοράνε κουρέλια.

-Κοίτα τις δικές μας, όμως! -Κουρέλια;

Καίσαρα, είμαι λάτρης του έρωτα αλλά θέλω να διαλέγω τη γυναίκα.

Αλήθεια;

Σου είμαι ευγνώμων που με κάλεσες πάλι στη Ρώμη.

Μου ήσουν πάντα πιστός, ξάδερφε.

Η Ρώμη περνάει δύσκολες στιγμές τώρα.

Αλήθεια, άκουσα ότι έγινε μια συνομωσία απο Δημοκράτες...

και πλήρωσαν με τη ζωή τους που στράφηκαν εναντίον σου.

-Δε συμφωνείς; -Απολύτως, θεϊκέ μου!

Όποιος συνωμοτεί εναντίον του Καίσαρα, πεθαίνει!

Ξάδερφε, πρέπει να φυλάγεσαι κι από πολλούς άλλους εχθρούς.

-Άκου τι σου λέω! -Ποιους; Θες το θάνατο μου;

-Μην αστειεύεσαι, Καίσαρα! -Ξέρεις ότι δεν κάνω αστεία.

Δεν είμαστε πια παιδιά, Καλιγούλα.

Ήρθε η μεγάλη σου μέρα! Μια ανεπανάληπτη ευκαιρία.

Κατάλαβα! Είναι το αγαπημένο σου παιχνίδι!

Κανείς δεν μπορεί να σκοτώσει τον Καίσαρα...

επειδή κανείς δεν μπορεί να σκοτώσει το Δία!

Προτιμώ να σκοτωθώ εγώ, αν θέλεις.

Το θέλω!

Όχι!

Ξάδερφε, μόνο σ’ εμένα μπορείς να έχεις εμπιστοσύνη.

Η Λυδία είναι στο παλάτι τώρα. Ξέχασε την!

Και ο Πτολεμαίος δε λέει ψέματα! Δεν κοροϊδεύει!

Όχι, όταν το αντικείμενο της ηδονής είναι καινούριο.

Καινούριο;

Ας ελπίσουμε!

Πες το και στους άλλους!

Μπράβο! Μπράβο!

Η συνομωσία κατά του Καλιγούλα είναι στα σκαριά.

Αύριο, στη διάρκεια του χορού της Λυδίας.

Ηρέμησε, αγόρι μου!

Σου είπα να ηρεμήσεις!

Δε σου άρεσα; Έδωσα τον καλύ- τερό μου εαυτό, θεϊκέ!

Έμαθα να χορεύω και να παλεύω απ’ τους γονείς μου.

Κατάγομαι από οικογένεια ακροβατών!

Είμαι έτοιμη για όλα, για να σε κάνω ευτυχισμένο, κύριέ μου.

-Κάθε επιθυμία σου, διαταγή! -Τότε, φίλησε με!

-Ο αυτοκράτορας είναι άρρωστος. -Κάλεσε την πραιτοριανή φρουρά!

Τους φρουρούς, γρήγορα!

Εσύ είσαι! Όλα έγιναν σύμφωνα με το σχέδιο, Μίδα.

-Γρήγορα, στο υπόγειο! -Δε θα μας καταλάβει κανείς;

Μίδα!

Μίδα!

Σε παρακαλώ, μίλησε μου!

Μόνο αν τον απελευθερώσεις από τη Λουκρητία...

θα μπορέσει ο λαός να απολαύσει την ειρήνη και τη δικαιοσύνη.

Πρέπει να τον πείσεις να πάει στους αγώνες των μονομάχων.

Μίδα!

Κάντε γρήγορα!

Καταραμένη, εσύ και τα φάρμακά σου!

Τον έκανες ανίκανο!

Του κατέστρεψες τη ζωή!

Ποια είσαι;

Φύγετε!

Έξω! Έξω!

Φύγετε όλοι από δω!

Ο Καλιγούλας δεν είναι πια εδώ. Αναζητήστε τον αλλού.

Φύγετε!

Άβε!

Πού πας, γυναίκα;

Αν θέλετε να μάθετε, ο Καίσαρας μ’ έστειλε εδώ.

Μόλις εκτέλεσα την αποστολή μου και τώρα επιστρέφω κοντά του.

Τι ανοησίες είναι αυτά που λες;

Θα σε οδηγήσουμε εμείς στην αυτοκρατορική φρουρά.

Καίσαρα, βρήκαμε αυτή τη γυναίκα στο υπόγειο.

-Ο Μίδας πέθανε. -Ο Μίδας;

Ο Μίδας!

Ο μοναδικός μου φίλος.

Κι η Λουκρητία είναι νεκρή.

-Δυστυχώς, ήταν ατύχημα. -Ο Μίδας!

Ο μοναδικός στον οποίο μπορούσα να βασιστώ.

Μαύρες μέρες περιμένουν όποιους το έκαναν αυτό!

Δε θα ησυχάσω, αν δεν τους δω κομματιασμένους!

Δεν άκουσες; Και η Λουκρητία είναι νεκρή.

Η Λουκρητία μου!

Όταν σκοτώθηκε ο αδελφός μου, πέθανε κι αυτή μέσα μου.

Μη λες "η Λουκρητία μου". Δεν ήμουν ποτέ δικός της.

Θα πληρώσουν όλοι για τη δολοφονία του Μίδα!

Όχι αργότερα από αύριο.

Όχι, θεϊκέ μου Καλιγούλα!

Πήγαινε στους αγώνες των μονο- μάχων, που οργάνωσε ο Μίδας.

Αυτή ήταν η τελευταία του επιθυμία.

Ζήτησε ειρήνη, επιείκεια και αγάπη.

Ας γίνει όπως θέλεις εσύ.

Η τελευταία συνομωσία κατα του Καίσαρα...

κατεστάλη στην ταβέρνα του Σύριου.

Ειδοποιήστε την πραιτοριανή φρουρά αμέσως!

Εντολή του αυτοκράτορα! Οι μονο- μάχοι να ετοιμαστούν για ναυμαχία!

-Για ναυμαχία; -Ναι, με τούς μονομάχους.

Μέχρι τελευταία ρανίδα αίματος! Πτολεμαίε, κάνε κάτι! Έρχονται!

Πήγαινε, Λογγίνε.

Σε χαιρετώ, Λογγίνε, πρώην Ύπατε της Ρώμης!

Κι εσένα, Σύριε, σε χαιρετώ!

Κι εσύ, Σίλωνα και όλους τους υπόλοιπους!

Μάθετε ότι η ταβέρνα είναι περικυκλωμένη.

Κάθε απόπειρα διαφυγής είναι καταδικασμένη!

Όχι!

Με διαταγή του θεϊκού Καλιγούλα...

τον αυτοκράτορα της Ρώμης και θεό εν ζωή...

όσοι συνωμότησαν εναντίον της ζωής του...

να ομολογήσουν το λάθος τους.

Όσοι δεν το κάνουν, οι παρόντες αθώοι ή ένοχοι θα εκτελεστούν!

-Να φανερωθούν οι ένοχοι! -Δε θέλουμε να πεθάνουμε όλοι!

Ησυχία! Αύριο το χάραμα, η ταβέρνα του Πτολεμαίου θα καεί!

Θα μας κάψουν ζωντανούς!

Δεν μπορεί να το κάνει αυτό ο Καλιγούλας!

Ξέρει ότι είμαι με το μέρος του!

Είσαι με το μέρος του; Δηλαδή, εσύ τον ενημέρωσες! Προδότη!

Άντε στην κόλαση!

Αυτός συνωμότησε, όχι εγώ!

Αφήστε με, δειλοί!

Άρπα την, πουτάνα!

Θα αλληλοσκοτωθούν μόνοι τους!

Πάμε να φύγουμε, πριν μπλέξουμε ανάμεσα τους!

Η διαταγή σας εξετελέσθει, θεϊκέ Καίσαρα.

Η επιθυμία του Μίδα έγινε πραγματικότητα.

Και η δική μου.

Κροκόδειλοι!

Μονομάχοι! Μονομάχοι του αυτοκράτορα!

Παύσατε τη μάχη!

Ακυρώνονται οι μάχες μέχρι τελευταίας ρανίδας!

Αθέτησες την υπόσχεσή σου για επιείκεια, ειρήνη και αγάπη!

Απάντησε μου!

-Απάντησε μου! -Διέκοψα τους αγώνες.

Αν οι θαμώνες στην ταβέρνα του Πτολεμαίου...

αποφάσισαν ν’ αλληλοσκοτωθούν, δε θα τους σταματήσω εγώ.

-Έχουμε άλλα να σκεφτούμε. -Αυτός είναι ο αληθινός Καλιγούλας!

Έτσι σε ονειρευόμουν πάντα!

Το αγαπημένο μου άλογο!

Τον ανακήρυξα Συγκλητικό.

Αυτός θα αναλάβει τις φροντίδες της διακυβέρνησης.

Ο Καλιγούλας θ’ ασχοληθεί μόνο με την αγάπη.

Πάρε τα χέρια σου απ’ το πρόσωπό μου.

Δεν είμαι πια παιδί.

Όχι! Όχι τόσο βιαστικά!

Σε παρακαλώ, έχουμε πολύ χρονο μπροστά μας.

Σε ικετεύω, όχι!

Δεν είναι κατάλληλη η στιγμή ούτε ο τόπος!

Δεν ακούς το γάργαρο νερό που κυλάει στο ποτάμι;

Τραγουδάει τον έρωτα!

Ναι, τον έρωτα μου για σένα. Γερμανικέ! Θεέ εν ζωή!

Μη κοιτάζεις έτσι! Τι μου κάνεις τώρα;

-θα είσαι δική μου; -Πάντα!

Τότε, πες το μου!

"Βάλε μέσα μου το σκληρό σου μέλος... που με σκοτώνει!"

Δολοφόνε!

Τι χαρά! Τι ευτυχία!

Είσαι η χαρά μου!

Είσαι μόνο η δική μου χαρά!

Όχι μόνο δική σου, αλλά και δική μου!

Δική μου!