Original subtitles

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

[ ارائه‌ای از گروه ترجمه فرانکوفیلم ] ‫FRANCOFILMS@

.برگه احضاریه

.خانم، خوبه

.خانم، برگه احضاریه

‫جوون، برگه احضاریه‌ات.

.خوبه، ممنون

.برگه احضاریه

.ممنون

‫-روز بخیر. ‫-روز بخیر.

‫پناهجوها، از این طرف.

‫بیاین این طرف، لطفا.

‫برگه احضاریه‌ات و رسید پرونده‌ات.

.بفرمایید

‫ممنون.

:مترجم علی کلان

‫آقای سمیر زید، لطفا.

‫خانم اونورین امبوتا، لطفا.

‫‏- آقای سلیمان سانگاره. ‫‏- منم!

[داستان سلیمان]

‫تو ۱۹ فوریه ۲۰۱۹،

‫مامورای دولت اومدن

‫به ما خبر بدن که ‫خونه‌هامون رو می‌خوان خراب کنن.

‫تو ۲۲ فوریه ۲۰۱۹،

‫من دفعه اول دستگیر شدم

‫به خاطر مقاومت در برابر عملیات بیرون کردن.

‫تو ۳۰ مارس ۲۰۲۰...

‫تو ۳۰ مارس ۲۰۱۹،

‫من عضو حزب شدم،

‫همون UFDG. [ حزب نیروی دموکراتیک گینه ]

‫تو ۲۳ اکتبر ۲۰۲۰،

‫منو به عنوان یه مخالف سیاسی زندانی کردن.

‫به خاطر مقاومت در برابر اخراج کردن دستگیرم کردن.

‫تو ۳۰ مارس ۲۰۱۹...

‫‏- سلام. شما خانم آنتونلا هستید؟ ‫‏- بله، خودم هستم.

‫‏- کد داری؟ ‫‏- آره، دارم.

‫سفارش تریستان، لطفا.

‫‏- ممنون. ‫‏- سلیمان!

‫خلیل!

‫اسمتو صدا می‌زنم، محل نمیذاری؟

‫‏- دارم بسته میبرم. ‫‏- شیرینی میخوای؟

‫‏- یکی دیگه بخور. ‫‏- نه، کافیه.

‫‏- کجا میری؟ ‫‏- دارم می‌برم.

.منم ببر

‫‏- کجا؟ ‫‏- بریم تحویل بدیم دیگه.

‫‏- دیوونه‌ای! ‫‏- من میام.

‫تو پشت من سوار میشی؟

‫من اینجا میشینم.

‫ تو هم تند تند رکاب بزن.

‫‏- دوچرخه پیدا کردی؟ ‫‏- هنوز نه.

‫دارم می‌گردم، ولی آسون نیست.

‫چطوری بدون دوچرخه بسته رو تحویل میدی؟

‫دارم دنبالش می‌گردم. بعدش کمکم می‌کنی؟

‫اول یه دوچرخه پیدا کن. وقتی دوچرخه داشته باشی، کمکت می‌کنم.

‫‏- باشه، شب می‌بینمت. ‫‏- شب.

‫‏- روز خوبی داشته باشی. ‫‏- تو هم.

‫۲۵۱۰.

‫ممنون.

‫[هویتت رو تایید کن]

‫[از خودت عکس بگیر]

‫سلام، امانوئل!

‫باید یه سلفی بگیرم. الان میام.

‫‏- یه سلفی، لطفا. ‫‏- سلیمان!

‫این سیستم لعنتی.

‫داره تایید می‌کنه

‫[هویت تایید شد]

‫امانوئل، خواهش می‌کنم، ‫میشه امروز پولم رو بدی؟ خواهشاً.

‫‏- چقدر درآوردی؟ ‫‏- تا الان ۲۵۳ یورو.

‫۲۵۳ یورو؟

‫خیلی کمه که. ‫باید خیلی بیشتر کنی، داداش.

‫‏- دارم کار می‌کنم، نگو که... ‫‏- بجنب.

‫این اکانت برای اینه که تو کار کنی.

‫باید کار کنی. ‫ما نیومدیم اروپا بازی کنیم.

‫‏- من بازی نمی‌کنم. ‫‏- ۲۰۰، ۲۵۰، هیچی نیست.

‫من بازی نمی‌کنم. ‫میشه امروز پولمو بدی؟

‫قرارمون سه‌شنبه‌هاست.

‫ولی من امروز پول لازم دارم. ‫اگه میشد...

‫بستگی داره کی پول بیاد. ‫وقتی بیاد، اون موقع...

‫فردا ظهر پول به دستت میرسه، باشه؟

‫‏- خواهش می‌کنم. ‫‏- فردا ساعت ۱ ظهر بهت میدم.

‫‏- ساعت ۱ ظهر ایستگاه " گار دو نورد ". ‫‏- قبول.

‫‏- سلام. ‫‏- شما آقای دیمیتری هستید؟

‫نه، بیا.

‫دیمیتری!

.بله

‫سولی پاریس، چطوری؟

‫سولی، چی میخوای؟ ‫آتیکه میخوای؟

‫فکر خوبیه.

‫به داداشت کمک کن.

‫چون گینه، تیم شماها خیلی بده.

‫گینه تو ۱۰ سال اخیر کدوم تیم رو برده؟

‫تو سال ۱۹۷۷ ما بردیم.

‫این ده سال گذشته است؟!

‫مشکل اینه که ‫من وقت ندارم حرف بزنم.

‫بهشون بگو، بعدش میتونی بری.

‫گینه خیلی وقتها ساحل عاج رو برده.

‫‏- ما فیلیم! ‫‏- چه فیلی؟

‫رو پیراهن گینه، ‫باید یه سنجاب بذارن.

‫اگه وقت داشتم، میموندم و پوزت رو میزدم.

‫تو خیلی درباره گینه حرف میزنی.

‫شما ساحل عاجی‌ها، فقط حرف می‌زنید.

‫ما بهتون میگیم وراج!

‫خوبی؟

‫شکر خدا.

‫وقتی تو OFPRA درخواست پناهندگی میدی، [ اداره حمایت از پناهندگان و افراد بدون تابعیت (OFPRA) ]

‫ازتون میپرسن چرا اومدید.

‫شما برای سفیدپوستها توضیح میدید که چی شده.

‫اونجوری، بهتون مدرک میدن.

‫پس به من بگو: ‫چرا گینه رو ترک کردی؟

‫میدونم برای شما زنها سخته

‫درباره چیزایی مثل ازدواج اجباری حرف بزنید.

‫وارد جزئیات بشید.

‫ولی باید بگی ‫چی واقعا اتفاق افتاده.

‫خیلی خب. ‫بگو.

‫شب اول،

‫اومد تو اتاق.

‫ازم خواست باهاش بخوابم.

‫من گفتم نمیخوام، ‫گفتم نمیشناسمش.

‫دوستش نداشتم.

‫گفت من زنش هستم.

‫که باید حقش رو ادا کنه.

‫من مقاومت کردم.

‫منو سیلی زد، ولی من ادامه دادم.

‫ولی اون قوی‌تر بود. ‫منو سیلی زد. افتادم زمین.

‫کمربندش رو درآورد.

‫منو زد. لگد زد.

‫نمیتونستم از خودم دفاع کنم.

‫پس تسلیم شدم.

‫کارش رو کرد ‫و منو با اشک و خون رو زمین ول کرد.

‫صبحش چیکار کردی؟

‫وقتی خورشید دراومد...

‫فقط میخواستم بمیرم.

‫یادم اومد شب چی شد،

‫که یه غریبه ‫یه همچین کاری با من کرده.

‫رفتم از پدرم بپرسم ‫آیا من سزاوار همچین رفتاری بودم.

‫حتی نذاشت حرف بزنم.

‫گفت: ‫‏"تو یه زن شوهردار هستی. برو خونت."

‫با یه چوب منو بیرون کرد.

‫سلیمان، شروع کن.

‫من تو بامبتو زندگی می‌کردم

‫تو منطقه کیپه ۲.

‫یه منطقه‌ایه که فولا‌ها ‫و اعضای اپوزیسیون اونجا زندگی می‌کنن.

‫تو ۲۲ فوریه ۲۰۱۹، ‫ژاندارم‌ها به ما حمله کردن.

‫سلیمان،۲۲ فوریه نبود، ۱۹ فوریه بود!

‫مصاحبه‌‌ات دو روز دیگه‌ست، ‫و هنوز داستانت رو بلد نیستی.

‫دارم یادش می‌گیرم.

‫سلیمان، داستان اینه:

‫چیزی که نوشته شده ‫و چیزی که تو میگی یکی نیست.

‫باید جوری به نظر برسه ‫که انگار تجربه زندگی خودته.

‫برو تو جزئیات، برای اینکه جزئیات مهمه.

‫فهمیدی؟ توضیح بده چطوری اومدن. ‫ژاندارم‌ها محاصره‌تون کردن.

‫باتوم‌ها و گاز اشک‌آورشون رو درآوردن.

‫شروع کردن به تیراندازی. ‫مردم تو جوی‌ها افتادن.

‫ژاندارم‌ها بهشون لگد می‌زدن.

‫با باتوم‌هاشون می‌زدن.

‫مثل یه واقعیت تعریفش کن.

‫‏- بری، یه لحظه صبر کن. ‫‏- فهمیدی؟

‫‏- جزئیات بده. فهمیدی؟ ‫‏- اینجور جزئیات سخته.

‫چطور؟

‫نمیتونم همه این جزئیات رو از خودم دربیارم.

‫میتونم داستان رو عوض کنم؟

‫نمیتونی عوض کنی. ‫میگن دروغ گفتی. فهمیدی؟

‫من از سیاست چیزی نمیدونم!

‫گوشیتو بده. ‫یه یادداشت صوتی میذارم.

‫‏- بری... ‫‏- عمر، صبر کن!

‫تقریبا تموم شد.

‫به محض اینکه کارم باهاش تموم شد، نفر بعدی تویی.

‫لطفا صبر کنید.

‫چرا به UFDG پیوستی؟

‫اول، این دیدگاهش ‫به جامعه‌ست که متقاعدت کرد.

‫دیدگاهش به جامعه ‫برای گینه خوب به نظر می‌رسید.

‫دوم، در زمینه آموزش،

‫ما آموزش ‫اجباری برای بچه‌های بالای ۵ سال می‌خوایم.

‫ما افزایش بودجه از ۱۳ به ۲۰ درصد می‌خوایم.

‫باشه؟ نفر ‫بعدی!

‫بری، صبر کن!

‫سلیمان، ‫نمیتونم کل روز رو بهت اختصاص بدم.

‫این چیزایی که درباره سیاسته...

‫دیگه کافیه.

‫عمر...

‫سلیمان، دیگه تمومش کن!

‫صبر کن. من حتی مدارکم رو نگرفتم. ‫تو به من ندادیشون.

‫بعدا بهت میدم.

نفر ‫بعدی!

‫‏- بری، خداحافظ. ‫‏- خیلی ممنون.

‫فردا صبح می‌بینمت.

‫فردا می‌بینمت، بارک الله.

‫فردا می‌بینمت. ‫متشکرم.

‫سلیمان، پول من؟

‫فردا بهت میدم. ‫مجبور شدم یه دوچرخه بخرم.

‫مشکل دوچرخه‌ت مشکل من نیست.

‫‏- من پولم رو میخوام. ‫‏- بهت میدم.

‫خانم فاتوماتا؟

‫‏- من رفتم، باشه؟ ‫‏- ممنون.

‫‏- فردا می‌بینمت. ‫‏- انشالله.

‫فردا پول رو میاری ‫یا مدارک رو بهت نمیدم.

‫‏- پس نمیتونی به اداره مهاجرت بری. ‫‏- میدونم.

‫بی پول، بی مدارک.

‫قسم میخورم فردا پولت رو میدم.

‫‏- مطمئنی؟ ‫‏- مطمئنم.

‫عمر!

‫هی، عمر.

‫‏- چیه؟ ‫‏- لطفا،

‫میشه کمکم کنی برنامه رو بفهمم؟

‫‏- چه برنامه‌ای؟ .‫‏- برنامه حزب دموکرات گینه

‫مزاحم نشو. نمیتونم کمک کنم.

‫برو پیش بری. اون کسیه که میتونه کمک کنه.

‫درباره بری با من حرف نزن. ‫تنها چیزی که میخواد پوله.

‫مدارک رو خواستم. ‫اون به من ندادشون.

‫من نمیتونم کاری کنم. ‫بذار برم، اتوبوسم داره میاد.

‫مصاحبه‌ا‌ت کیه؟

‫کی نوبتته؟

‫سلیمان، منو خسته کردی!

‫ببینم بری بهت وعده کارت عضویت، ‫گواهی حزب (UFDG) رو داده؟

‫بذار برم. اتوبوسم رو از دست میدم.

‫عمر، لطفا.

‫نمیتونم بهت بگم.

‫صبر کن!

‫میدونی حزب UFDG چطور کار میکنه؟

‫نمیتونم درباره‌ش بحث کنم.

‫با بری صحبت کن. اون بهت میگه.

‫مصاحبه من پس فرداست.

‫موفق باشی! تو خونه مرور کن. ‫منم باید مرور کنم.

‫‏- میتونم فردا بهت زنگ بزنم؟ ‫‏- نه، زحمت نکش.

‫مصاحبه من پس فرداست.

‫لطفا، عمر، التماست میکنم. ‫کمکم کن.

‫‏بله، سلیمان.

‫سلام، لانسانا. مادرم خونه‌ست؟

‫‏نمیدونم. بیرون بودم.

‫‏چی شده؟

‫برو خونشون، ببین خونه هست یا نه.

‫لطفا.

‫‏بررسی میکنم، ولی یادت نره ‫‏برام شارژ بخری.

‫فراموش نمیکنم.

چخبره با مادرم؟ حالش خوب نیست؟

‫داروهاش رو مصرف میکنه؟ ‫حقیقت رو بگو.

‫‏نگران نباش، رفیق. ‫‏همه چی خوبه. مشکلی نیست.

‫منظورت از "نگران نباش" چیه؟

‫من پیام میگیرم که مادرم مریضه،

‫و تو میگی، "مشکلی نیست."

‫چرا مشکلی نیست؟

‫لطفا گوشی رو بده بهش.

‫‏میرم ببینم اونجاست یا نه.

‫‏نگران نباش، ‫‏من دارم از مادرت مراقبت میکنم.

‫‏اگه لازم شد بهت زنگ میزنم.

‫لانسانا، ببخشید.

‫‏مهمتر از همه، ‫‏یادت نره برام شارژ بخری.

‫الان وقت این حرفهاست.

‫برو، گوشی رو بده بهش ‫تا بتونم صداش رو بشنوم.

.سلیمان

بله، بله، ‫هنوز اینجام.

‫‏مادرت رو میارم پای تلفن.

‫باشه، لطفا این کار رو بکن.

‫سلیمانم. ‫حالت خوبه، مادر؟

‫‏به فکرت بودم.

‫خوبی؟

‫‏یه کم خوبم.

‫حالت خوبه؟

‫‏امروز خسته‌ام.

‫‏خوشحالم که زنگ زدی.

‫من همیشه زنگ میزنم،

‫ولی هیچکس گوشی رو بهت نمیده.

‫‏هیچکس نمیخواد بهم نزدیک بشه.

‫‏مردم باهام حرف میزنن.

‫‏نمیدونم اونا کین. ‫‏توی سرم داد و بیداد زیاده.

‫ولی داری داروهات رو مصرف میکنی؟

‫‏سلیمان،

‫‏چرا نمیای؟

‫‏...در زمینه آموزش،

‫‏ما آموزش اجباری میخوایم

‫‏برای همه بچه‌های بالای ۵ سال.

‫اول، این دیدگاهش ‫به جامعه هست...

‫‏که بهت انگیزه داد...

‫من اون دیدگاه رو ‫برای کشور جالب دیدم.

...برای مثال

‫سلام. برای مارکو، لطفا.

‫به عنوان مثال، ‫در مورد زمینه آموزش،

‫ما میخوایم مدرسه رو ‫برای بچه‌های بالای سن... اجباری کنیم

‫عصر بخیر.

‫‏- مارکو؟ ‫‏- آره.

‫کد، لطفا.

‫ما میخوایم بودجه رو افزایش بدیم...

‫‏...بودجه آموزش رو از ۱۳ به ۲۰ درصد.

‫عصر بخیر.

‫سفارش برای لئونی، لطفا.

‫‏- یه دقیقه؟ ‫‏- ردیفه.

‫بفرمایید، آماده‌ست.

‫‏- خیلی ممنون. ‫‏- ممنون.

‫‏- یه پاستیل میخوای؟ ‫‏- چی؟

‫‏- یه پاستیل؟ ‫‏- بله، لطفا.

‫‏- توت فرنگی؟ ‫‏- بله، توت فرنگی.

‫‏- ممنون. ‫‏- خداحافظ.

‫‏در ۱۹ فوریه ۲۰۱۹،

‫‏ماموران دولتی اومدن بهتون اطلاع بدن

‫‏که خونه‌هاتون تخریب میشه.

‫‏در ۲۲ فوریه ۲۰۱۹، شما...

‫آقا، حالتون خوبه؟

‫من خوبم.

‫چراغ رو ندیدی؟

‫‏- عصر بخیر. ‫‏- عصر بخیر.

‫سفارش شما.

‫‏- این کیسه چشه؟ ‫‏- هیچی نیست، خانم.

‫من تصادف کردم، ولی هیچی نیست.

‫کیسه کاملا خراب شده.

‫هیچی نریخته. میتونید داخلش رو ببینید.

‫میبینم که کیسه کثیف ‫و مچاله‌ست.

‫داخلش رو نگاه کنید. خشکه، فقط...

‫من برش نمیدارم.

‫لطفا، خانم، این کار رو نکنید.

‫آقا، من کیسه رو نمیخوام!

‫‏- کمک پیک. ‫‏- عصر بخیر، خانم.

‫من برای این زنگ زدم ‫چون یه مشتری سفارش رو رد کرد.

‫‏لطفا اسم و فامیلتون رو بگید.

‫امانوئل باهانا.

‫اون خانم به پشتیبانی زنگ زد؟

‫چی گفت؟ عصبانی بود.

‫‏نمیدونم. ‫نمیتونم پیام‌های مشتری رو فاش کنم.

‫‏هر گونه عواقبی ‫از طریق برنامه اطلاع داده میشه.

‫‏- چه عواقبی، خانم؟ ‫‏- نمیتونم بهت بگم.

‫‏- لطفا. ‫‏- بله، یه لحظه.

‫‏- سفارش برای راجر، لطفا. ‫‏- آماده نیست.

‫بیرون منتظر بمون، صدات میکنم.

‫‏- چقدر دیگه؟ ‫‏- نمیدونم.

‫سفارش به زودی آماده میشه. ‫شاید تو ۲ دقیقه.

‫‏- هی بچه‌ها! ‫‏- رفیق!

‫چطوری میگذره، خوشتیپ؟

‫‏- رئیس آبیجان، همیشه سرحال! ‫‏- خودت میدونی که.

‫‏- چه خبر، سولی؟ ‫‏- ۷ دقیقه گذشته.

‫اینجا چه جور جاییه؟

‫کجاست؟

‫‏- عصر بخیر، سرآشپز! ‫‏- پیرمرد عوضی.

‫-کجا داره میره. ‫-رئیس.

‫‏- سفارش کجاست؟ ‫‏- آماده نیست.

‫‏- چند دقیقه دیگه؟ ‫‏- ۳ یا ۴. داره میاد.

.خیلی خسته ام

.همیشه همینطوره

‫نمیتونیم وقتمون رو اینجا تلف کنیم.

‫‏- چی گفت؟ ‫‏- آماده نیست.

‫همیشه همینه.

‫اونجا واینستا. ‫سفارش رو کنسل میکنیم.

‫نه، کنسل نکن.

‫آره! دیگه اینجا نمیایم.

‫کنسلش کن، خیلی طولش میده.

‫اگه کنسل کنی، سلفی میخوان.

‫‏- حساب به اسم خودته؟ ‫‏- چی گفتی؟ نه، هست...

‫‏- اجاره‌ش کردی؟ ‫‏- آره.

‫اگه یه بار یا دو بار کنسل کنی، ‫عکس رو میخوان.

.اون وقت زمان زیادی رو از دست میدی

‫پس باید ۲۰ دقیقه تلف کنم؟

‫زیاد کنسل کنی، ‫حساب رو میبندن.

‫بهتره منتظر بمونیم.

‫این پنجمین بارمه اینجام. هر دفعه ‫همینطوره. اون بی فایده‌ست.

‫سولی پاریس!

‫هنوز اینجایی؟ گفتم کنسلش کن.

‫دیدی؟ یه سفارش دیگه گرفتم.

‫من دارم میرم تو. این غیرممکنه.

‫لطفا، آقا. ‫سفارش برای راجر، لطفا.

‫آقا.

‫گفتم آماده نیست. ‫بیرون منتظر بمون. فایده نداره بیای تو.

‫‏- چقدر دیگه؟ ‫‏- به همکارات گفتم.

‫آقا، لطفا!

‫وقت ما رو تلف میکنی. ‫الان اوج شلوغیه.

‫‏- حداقل به من نگاه کن. ‫‏- حالا چی شده؟

‫‏- چقدر دیگه طول میکشه؟ ‫‏- نمیدونم. صدات میکنیم. طبق معمول.

‫‏- دیگه کافیه. برو بیرون. ‫‏- داری هولم میدی.

‫به جای هول دادن، سفارش من رو انجام بده.

‫گفتم آماده نیست.

‫چی رو نمیفهمی؟

‫داد نزن. ما برده‌های تو نیستیم.

‫‏- من برای تو کار نمیکنم. ‫‏- برو خونه!

‫اگه خوشت نمیاد برو خونه. ‫داری من رو عصبانی میکنی.

‫تو هم همینطور! ‫من سفارشم رو میخوام.

‫برو به جهنم! گمشو!

‫تو گمشو!

‫‏- بیخیال. دیگه کافیه. ‫‏- قراره کل شب طول بکشه؟

‫مزخرفه، نمیتونیم شب رو اینجا بگذرونیم.

‫عصبی نشو. ‫برات دردسر میشه.

‫سفارش برای راجر؟

‫باشه، ممنون.

‫چه مزخرفاتی!

‫یه شب کامل برای یه سفارش.

‫‏- دیگه برنگرد! ‫‏- اگه سفارشی بیاد، ما هم میایم.

‫‏- دیگه برنگرد. گمشو. ‫‏- روانی!

‫برو، کل خیابون برا تو!

‫جدی میگم.

‫طبقه هفتم؟

‫آقا، لطفا. ‫میشه چند طبقه بیاید پایین؟

‫‏در بازه.

‫لطفا، فقط چند طبقه؟

‫‏- پایان تماس. ‫‏- آقا؟

‫‏- عصر بخیر. شما آقای راجر هستید؟ ‫‏- بله، من هستم.

‫‏- میشه کد رو داشته باشم؟ ‫‏- توی گوشی‌مه.

‫‏- روی میز. ‫‏- مراقب باش.

‫حالتون خوبه؟

‫‏- یه کم احساس سرگیجه میکنم. ‫‏- آروم باش.

‫بفرمایید بشینید.

‫حالم بهتره. خوبم.

‫کد رو میفرمایید؟

‫کد؟ پسرم سفارش داده.

‫باید شمارش رو توی برنامه داشته باشم.

‫شما اهل کجایید؟

‫من؟ گینه-کوناکری.

‫گینه-کوناکری. ‫اونجا خانواده دارید؟

‫یه دقیقه.

‫عصر بخیر.

‫من پیک هستم. ‫اینجام پیش پدرتون.

‫میشه کد رو داشته باشم، لطفا؟

‫‏- اون پسرمه؟ ‫‏- بله.

‫‏۲۲۱۵.

‫‏- عالیه. ممنون. ‫‏- ممنون. شب خوبی داشته باشید.

‫ممنون.

‫گینه-کوناکری خیلی دوره. ‫تا حالا برگشتید؟

‫نه، از وقتی رسیدم، ‫برنگشتم.

‫چه حیف.

‫‏- خیلی دوره. ‫‏- آره.

‫‏- به کمک نیاز دارید؟ ‫‏- نه، فکر کنم از پسش بربیام.

‫‏- میتونم پیتزا رو ببرم. ‫‏- نه، همین خوبه.

‫‏- همه چی خوبه؟ ‫‏- همه چیز حاضره.

‫‏- اسمت چیه؟ ‫‏- سلیمان.

‫‏- سلیمان، از آشنایی باهات خوشحال شدم. ‫‏- منم همینطور.

‫ممنون.

!مهمون من باش

‫‏- موفق باشی. ‫‏- ممنون.

‫سلیمان و پاریس!

‫عجله کن! وقت رفتنه.

‫‏- بعد از یه سفارش آخر. ‫‏- ما رفتیم. اتوبوس داره میره.

‫یه تحویل آخر دارم ‫و میام.

‫‏- بعدا میبینمت. ‫‏- بعدا.

‫اینجا!

‫بیا اینجا!

‫‏- ببخشید؟ ‫‏- اون طرف.

‫عصر بخیر.

‫شما آقای فرد هستید؟

‫آره، من فرد هستم. ‫ولی تو امانوئل نیستی.

‫‏- اون نیست، درسته؟ ‫‏- نه.

‫‏- تو نیستی، درسته؟ ‫‏- چیه؟

‫‏- اون نیست. ‫‏- شوخی میکنی.

‫‏- اسمت چیه؟ ‫‏- سلیمان سنگاره.

‫‏- میشه کد رو داشته باشم؟ ‫‏- سلیمان، برگه داری؟

‫رسید درخواست پناهندگی دارم.

‫میدونی که ‫نمیتونی با اون کار کنی، درسته؟

‫‏- امانوئل کیه؟ ‫‏- یکی از دوستامه.

‫یه دوست یا صاحب حساب؟

‫یه دوستی که حسابش رو بهم اجاره میده.

‫دوستت چقدر میگیره؟

‫‏- بستگی داره. ‫‏- اوه، بیخیال!

‫۱۲٠ یورو.

‫‏- در ماه؟ ‫‏- نه.

‫‏- در هفته. ‫‏- دزدی سر گردنه‌ست! تو چقدر در میاری؟

‫در هفته، چقدر؟

‫من، این...

‫همینطوره، بستگی داره.

‫۲۰۰-۲۵۰.

‫‏- ریلکس باش. ‫‏- خیلی عصبی هستی.

‫نه، فقط من...

‫من هیچوقت از دست یه پلیس عصبانی نشدم، ‫فقط دیرم شده.

‫فقط غذا تحویل میدی؟

‫‏- فقط همین. ‫‏- چک کن ببینیم.

‫لطفا، باید به اتوبوس برسم.

‫آره، هیچی نیست.

‫جناب، میشه کد رو داشته باشم؟ ‫وگرنه دیر میرسم.

‫‏- و چراغت هم شکسته. ‫‏- من پیک هستم. تصادف کردم.

‫کد رو لازم دارم وگرنه دیر میرسم.

‫میتونیم جریمه‌ت کنیم. ‫شب خطرناکه.

‫لطفا، جناب، باید به اتوبوس برسم.

‫‏- باشه بابا. میخوایم غذا بخوریم. گرسنمه. ‫‏- ممنون.

‫۱۴۰۳.

‫ببخشید.

‫‏ایستگاه ژورس.

‫وایسا!

‫‏- ثبت نام کردی؟ ‫‏- بله.

‫‏- اسم؟ ‫‏- سلیمان سنگاره.

‫سنگاره؟ ‫دوست من، همیشه دیر میکنی.

‫متاسفم، تصادف کردم.

‫‏- دفعه بعد مراقب باش. ‫‏- ممنون! میتونی بری!

‫هی، سلیمان! ‫چطوری؟ من رو ندیدی؟

‫سولی پاریس!

‫‏- رفتی دخترا رو ببینی؟ ‫‏- نه من.

‫‏- رفت و یه کم خوش گذروند. ‫‏- آره...

‫شب بخیر!

‫شماره ۴۵.

‫عصر بخیر. لطفا بیاید جلو.

‫‏- عصر بخیر. لطفا اسم. ‫‏- سلیمان سنگاره.

‫باشه، شماره ۱۰.

‫‏- معمولا به من ۴۲ میدید. ‫‏- امشب فقط ۱۰ دارم.

‫‏- ولی وسایلم اونجاست. ‫‏- سلیمان، لطفا.

‫حرکت کن، مردم منتظرن.

‫کیفت رو بردار. ‫شب خوبی داشته باشی.

‫عصر بخیر، سلیمان.

‫سلیمان، یه دوچرخه پیدا کردم! ‫مددکار اجتماعی کمک کرد.

‫امشب نه، خلیل. خسته‌ام.

‫کمک کن یه حساب باز کنم.

‫تو قول دادی، سلیمان!

‫‏- سلام، محمد. ‫‏- سلام.

‫‏- گفتی این تخت منه؟ ‫‏- اون نمیفهمه.

‫هی، دوست.

‫من اینجا میخوابم.

‫لطفا، محمد، میشه بهش بگی؟

انگلیسی؟

!خیلی کم

...این تخت

.برای دوست منه

خب دوستتون ایشونه؟

...هر شب

‫‏- اینجوریه که ما انجامش میدیم. ‫‏- من کنار دوستم میخوابم.

‫‏- نگاه کن. ‫‏- وسایلش، نگاه کن.

‫یه اشتباه شده.

‫اینجا، خواب خوب نیست. ‫محمد زیاد حرف میزنه.

.نمیتونی بخوابی

‫اینجوریه که ما انجامش میدیم.

.تو قراره امسال رو اینجا بگذرونی

.تو هم رفیق خودمی

.محمد، تو برادرمی، مشکلی نداریم

...اون تخت شما

باشه؟

‫خیلی ممنونم.

.به این آسونی هم نبود

‫خیلی خسته نیستی؟

‫خیلی خسته‌ام.

‫عصر بخیر.

‫‏- عصر بخیر. شماره؟ ‫‏- ۱۰.

‫یه سینی بردار.

‫‏- حرکت کن. ‫‏- نوش جان!

‫بله، کدیاتو. حالت چطوره؟

‫‏-سلیمان، صدامو میشنوی؟ ‫‏-بله.

‫‏مزاحم شدم؟

‫‏دیروز، رفتیم عروسی آمادو.

‫کی؟

‫اوه، آمادو! ‫اون با بینتو ازدواج کرد؟

‫‏نه، فانتا. تو اون رو نمیشناسی.

‫آه، مردای این روزها!

‫‏بنابراین میخواستم یه چیزی بهت بگم.

‫‏گفتم، میخوام چیزی بهت بگم.

‫‏-امیدوارم خبر خوبی باشه. ‫‏-داشتم میگفتم...

‫‏...یکی اومده و از من خواستگاری کرده.

‫‏یه مهندس.

‫‏اسمش آداماست.

‫بگو، میشنوم.

‫بله، میشنوم.

‫‏دیروز یکی اومده و از من خواستگاری کرده. ‫‏اسمش آداماست.

‫‏گفت میخواد با من ازدواج کنه.

‫‏میخواستم بدونم تو چی فکر میکنی.

‫صبر کن، کدیاتو. چی میتونم بگم؟

‫اون یارو گفته میخواد باهات ازدواج کنه.

‫تو میخوای باهاش ازدواج کنی، درسته؟

‫از وقتی در موردش بحث کردی...

‫‏من اینهمه منتظرت هستم ‫‏و این جواب توئه؟

‫گوش کن، کدیاتو، صبر کن.

‫‏- سلیمان...؟ ‫‏- یه مهندس...

‫نمیخوام چیزی که ‫میخوای بشنوی رو بگم.

‫دو دقیقه!

‫‏عجله کن، صف شده.

‫چیکار میکنی؟ احمق! بهش گوش بده!

‫اون میره یه غذا رو به یه خانم لخت تحویل میده. !اون خانومه هم دعوتش میکنه تو، اینم میترسه

‫سولی، تو چیکار میکردی؟

‫‏- هیچی. ‫‏- چرا هیچی، مشکلت چیه؟

‫‏-صابون کوفتیت رو بده! ‫‏-همه اینها رو گفتی صابون منو برداری.

‫‏- ما خانواده هستیم. ‫‏-کدوم خانواده، همه‌اش ازم سوءاستفاده میکنی.

‫میتونیم به اشتراک بذاریم.

‫بچه ها، جمع و جور کنید. ‫۵ دقیقه دیگه، همه بیرون باشید.

‫متاسفم. هیچوقت به ما وقت نمیدن تا کارمون رو تموم کنیم.

‫‏- عالیجناب! ‫‏- خبردار.

‫چرا من در مقابل یک گینه ای ‫خبردار وایسادم؟

‫‏-باشه، شب بخیر. ‫‏-اون پسر منه!

‫‏- شب بخیر! ‫‏- تو هم.

‫میدونی، در مورد مصاحبه من،

‫نمیدونم پس فردا ‫چی میخوام بگم.

‫‏- بری چیزی بهت نگفت؟ ‫‏- بری رو فراموش کن!

‫قرار بود انواع مدارک ‫رو به من بده، اما هیچی نگرفتم.

‫ای کاش میتونستی یه کم به من بگی...

‫در مورد چیزی که میدونی.

‫من از اون کسب و کار پناهندگی ‫از زمان قسمت کِرنو عبور کردم.

‫اون مدارکش رو گرفت، من نگرفتم. در صورتی که ‫ما همزمان درخواست دادیم.

‫‏-تو همون داستان رو داشتی؟ ‫‏-آره، دقیقا همون داستان.

‫اما اون بابا پناهندگی گرفت ‫ولی من رو رد کردند.

‫وقتی نامه رای نهایی رو گرفتم،

.سه روز تو رختخواب بودم

‫حرف نمیزدم. اگه کسی ‫با من صحبت میکرد، جواب نمیدادم.

‫اگر کسی زنگ میزد، جواب نمیدادم.

‫متوجه میشم. ‫متاسفم.

‫نمیدونم چرا به فرانسه اومدم.

‫اونها از من در مورد زندان سئوال کردند.

‫کدوم زندان؟

‫زندان مرکزی؟ ‫ازت چی پرسیدند؟

.داخل زندان چطور بود

‫چه چیزهایی روی دیوارها نوشته شده بود.

‫‏- چی جواب دادی؟ ‫‏- من هیچ ایده ای نداشتم.

‫من هیچوقت اونجا نبودم.

‫‏- موفق باشی. ‫‏- ممنون، مامادو. فردا میبینمت.

.سلیمان

.تمام شب هم بهش نگاه کنی اتفاقی نمیوفته

‫نگران مصاحبه هستی؟

‫‏- فرداست؟ ‫‏- نه، پس فردا.

‫نترس.

‫تو میدونی از چه چیزهایی گذشتی.

‫اگه شک کنند دارم دروغ میگم چی؟

‫تو دروغگو نیستی.

‫کسی که دروغ میگه ‫در نهایت خودش، خودش رو لو میده، درسته؟

‫تو دلیلی برای نگرانی نداری.

‫‏-مثل یه امتحانه. ‫‏-من هرگز امتحان ندادم.

‫من فقط یک مکانیک بودم. ‫من حتی مدرسه رو هم تموم نکردم.

‫چیزی که از همه مهمتره ‫اینه که تو شفاف و واضح باشی.

‫از وقتت استفاده کن. ‫و آروم صحبت کن.

‫و مطمئن شو که ‫تماس چشمی با مصاحبه کننده برقرار میکنی.

،این کار رو انجام بده .همه چی خوب پیش میره

‫حالا هم بگیر بخواب. ‫گوشیت رو خاموش کن.

‫شب بخیر.

‫لعنت!

‫‏میخوایم بخوابیماااا!

‫‏-خط تلفن بی خانمان های پاریس. ‫‏-سلام، خانم.

در مورد یک تخت برای امشب تماس میگیرم، ‫لطفا.

‫‏لطفا اسم و تاریخ تولدتون؟

‫سلیمان سنگاره.

‫من در ۱۷ اوت ۱۹۹۹ به دنیا اومدم.

‫امشب، تو پناهگاه بی‌خانمان‌های ‫کلینینکور هستم.

‫‏-سلیمان سنگاره، درسته؟ ‫‏-بله.

‫‏پیدات کردم. ‫‏کدوم اتوبوس را میخواید سوار بشید، آقای سنگاره؟

‫لطفا ساعت ۱۰ شب در ایستگاه ژورس.

‫‏ساعت ۱۰ شب در ژورس، باشه.

‫‏-دارم یک پیامک تایید برای شما میفرستم. ‫‏-باشه.

‫سلام، بری. سلیمان هستم.

‫من نمیتونم امروز صبح بیام.

برای اینکه ‫هنوز پولت رو ندارم.

‫من صاحب حسابم رو ساعت ۱ ظهر میبینم.

‫من بعدا میرسم. ‫وقتی رسیدم بهت زنگ میزنم.

‫[کوناکری: فهرست زندانیان سیاسی]

‫‏یک شب، در زندان، ‫یه نگهبان اومد دنبالم،

‫‏"سلیمان، سلیمان."

‫‏نمی‌خواستم جواب بدم.

‫‏مطمئن بودم شکنجه‌ام می‌کنن.

‫‏اول با یه سیلی شروع کرد.

‫بعد منو فرستاد ‫یه اتاق کوچیک بغلی.

‫بهم گفت لخت شم.

‫یه لباس نظامی برداشت داد بهم. گفت دنبالم بیا.

‫رفتیم بیرون، یه موتور پارک شده بود.

‫پشت من سوار شد.

‫[حساب غیرفعال شد]

‫[حساب برای همیشه غیرفعال شد]

‫امانوئل، ‫یه مشکلی برای حساب پیش اومده.

‫منتظرم. میای؟ ‫به پولم احتیاج دارم.

‫‏الو، پشتیبانی پیک.

‫آره، شما حساب منو بستین. ‫نمی‌دونم چرا.

‫‏اسمتون چیه لطفا؟

‫امانوئل باهانا.

‫به خاطر اینه که کسی باهاتون تماس گرفته؟

‫خانمه بهتون زنگ زد؟

‫‏می‌بینم که حسابتون بسته شده.

‫یا صاحب رستوران دیروز؟

‫نمی‌دونم بهتون زنگ زدن یا نه، ولی...

‫من کار اشتباهی نکردم.

‫‏من نمی‌تونم این اطلاعات رو فاش کنم. ‫‏یه ایمیل تا سه روز دیگه دریافت می‌کنید.

‫‏بیشتر از این نمی‌تونم بهتون بگم.

‫راه دیگه‌ای نداره؟ ‫من بدجوری گیر کردم.

‫‏-من شکایت قبول نمی‌کنم. ‫‏-پول واریز شده؟

‫‏آره، پول به حسابتون ‫‏واریز شده.

‫ببخشید! ‫ببخشید آقا.

‫‏-سلام. ‫‏-امانوئل اینجاست؟

‫‏- امانوئل؟ امروز تعطیله. ‫‏- واقعا؟

‫سه‌شنبه‌ها تعطیله.

‫-قرار بود تو گاردو نورد همدیگه رو ببینیم. ‫-خب.

.اونوقت امروز نیومده سرکار

‫‏- سعی کن بهش زنگ بزنی. ‫‏- جواب نمیده.

‫نمی‌تونم کمکت کنم. متاسفم.

[ امانوئل باهانا ] [آدرس و تلفن]

‫سلام برادر.

‫می‌خوام پیک بشم. ‫تازه رسیدم فرانسه.

‫شما با همین؟

‫الان وقت ندارم.

‫‏- اهل کجایی؟ ‫‏- گینه کوناکری.

‫ما اهل ساحل عاجیم. ‫دیولا بلدی؟

‫آره، ولی نمی‌تونم کمکت کنم.

‫درکت می‌کنم، ولی نمی‌تونم کمکت کنم.

‫شاید بعدا بهت زنگ بزنیم.

اصن چیزی هست که بخوایم تحویل بدیم؟

.....پس بیخیال، ما

‫ببخشید، یه کامرونی به اسم امانوئل می‌شناسید؟

‫آره، چطور؟

‫همکارمه. ‫قرار بود اینجا همدیگه رو ببینیم.

‫من امروز ندیدمش.

‫‏-الو بری. ‫‏-کجایی؟

‫‏فکر کردم امروز مدارکت رو می‌خوای.

‫می‌خوام.

‫پیام من بهت نرسید؟

‫‏چه پیامی؟ من هیچ پیامی نگرفتم.

‫می‌خواستم بگم ‫که نمی‌تونم زود بیام.

‫باید می‌رفتم پول تو رو بگیرم.

‫‏الان کجایی؟

‫تو قطارم. الان می‌رسم.

‫به محض اینکه برسم پاریس...

‫‏-به محض اینکه برسم پاریس، بهت زنگ می‌زنم. ‫‏-خیلی دیره! ساعت ۸ دیگه من رفتم.

‫‏-می‌شنوی؟ ‫‏-می‌شنوم.

‫ببخشید. هندزفری‌هام خاموش شد.

‫تو قطارم. ‫به محض اینکه برسم خبرت می‌کنم.

‫‏منتظر نمی‌مونم. ‫ساعت ۸ باید برم خونه. فهمیدی؟

‫ببخشید. دیر کردم ‫چون داشتم پول تو رو می‌گرفتم.

‫وگرنه الان اونجا بودم. لطفا.

‫فهمیدی؟

‫[گینه: ۴ نفر در زندان جان باختند]

‫‏-امانوئل، چرا جواب نمیدی؟ ‫‏-تو اینجا چیکار می‌کنی؟

‫جواب نمیدی. ‫چرا ایستگاه نبودی؟

‫‏-اینجوری نیا اینجا. ‫‏-چرا اونجا نبودی؟

‫همینجا منتظر من باش.

‫‏- این کیه؟ ‫‏- عزیزم، تو دخالت نکن.

‫‏-ببخشید خانم، این آدم یه دروغگوئه. ‫‏-جلوی زن من این حرفو نزن.

‫پول منو بده. ‫قرار بود تو ایستگاه همدیگه رو ببینیم.

‫‏-لطفا پول منو بده. ‫‏-همینجا منتظر باش.

‫‏- کجا میری؟ ‫‏- وایسا اینجا!

‫امانوئل!

‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫من منتظر بودم...

‫‏- درِ منو نزن. ‫‏- کجا بودی؟

‫داد نزن.

‫‏- همسایه‌ها به پلیس زنگ می‌زنن. ‫‏- برام مهم نیست.

‫‏- کجا بودی؟ ‫‏- بیا حرف بزنیم.

‫لازم نیست، فقط پول منو بده.

‫بهت پول نمیدم.

‫‏- چرا؟ ‫‏- تو حساب منو مسدود کردی.

‫‏- خب چیکار کنم حسابت بسته شده! ‫‏- بیا حرف بزنیم.

‫نمی‌تونی بیای اینجا و شروع کنی به...

....چرا، چرا، چرا،

‫‏-چرا نیومدی؟ ‫‏-گوش کن داداش.

‫چرا نیومدی؟

‫‏- من بهت بدهکار نیستم. ‫‏- چرا نیستی؟

‫تو حساب منو مسدود کردی.

‫حساب منو برگردون ‫تا پولت رو بهت بدم.

‫شما آفریقایی‌ها، ‫همیشه سر مردم کلاه می‌ذارید.

‫حساب بهونه‌ست.

‫به خاطر خدا، ‫این ۴۰ یورو رو بردار.

‫بردار. این یه معامله دو سر برده.

‫من کار کردم. ‫۳۰۲ یورو تو حساب هست.

‫خدا ببخشه، اینو بردار.

‫۳۰۲ منهای ۱۲۰ میشه ۱۸۲. ‫۱۸۲ تا بده.

‫داری برای ۱۸۲ یورو غر می‌زنی، ‫ولی حساب منو مسدود کردی.

‫می‌دونی چقدر ارزش داشت؟ ‫۴۰ تا رو بردار و دیگه برنگرد.

‫‏-من با ۴۰ یورو نمیرم. ‫‏-اینجوری از من تشکر می‌کنی؟

.به من ربطی نداره ‫من پولم رو میخوام!

‫من بهت بدهکار نیستم! ‫گمشو!

‫‏-پولم رو بده! ‫‏-زیاده روی نکن. می‌خوای دردسر درست کنی؟

‫برو پی کارت!

‫لعنت بهش!

‫ببخشید.

‫‏لطفاً بعد از بوق پیام خود را بگذارید.

‫الو، بری.

‫تو از من خواستی تو ایستگاه ناسیون منتظر بمونم. ‫من الان اینجام.

‫لطفا، منو ببخش.

‫تو می‌دونی که من امروز میخوام ببینمت.

‫جدی میگم، لطفا.

‫به امید خدا به زودی می‌بینمت.

‫[بری: ‫آخرین واگن]

‫‏-سلیمان، چی شده؟ ‫‏-هیچی نیست.

‫‏-مشکلی با پلیس پیش اومده؟ ‫‏-نه.

‫پول من کجاست؟

‫‏-منو ببخش، ولی... ‫‏-پول منو بده.

‫‏-بیا. ‫‏-این چیه؟

‫‏-بری، منو ببخش. ‫‏-این چیزی نیست که توافق کردیم.

‫‏-کافی نیست. ‫‏-لطفا.

‫‏-بی پول، بی مدرک. ‫‏-رحم کن.

‫امکان نداره.

‫چی گفتیم؟

‫که من بهت میدم...

‫‏-گفتیم تو پول منو میدی. ‫‏-و میدم.

‫‏-لطفا. ‫‏-من مدارک رو بهت نمیدم.

‫فکر کردی من دیوونم؟

‫همتون یه جورید. ‫همتون!

‫به خدا، اگه اونا رو نداشته باشم...

‫تو میدونی که مصاحبه من فرداست.

‫اگه اون مدارک رو نداشته باشم...

‫رحم کن، کمکم کن.

‫لطفا.

‫باشه، اینم مدارکت.

‫گواهی، تاییدیه، ‫و کارت عضویتت.

‫همش اینجاست.

‫تو پاکت. ‫بیا.

‫ممنونم.

‫‏-امیدوارم تاریخ‌هات رو حفظ کرده باشی. ‫‏-تاریخ‌ها؟ آره.

‫راستش رو بخوای، بری، ‫من سوالای زیادی دارم.

‫ مامورای پناهندگی گینه رو می‌شناسن؟

‫ محله‌های کوناکری رو می‌شناسن؟

‫اونا همه چیز رو میدونن!

‫هر خیابونی رو. ‫تظاهرات شما کجا بود؟

‫مسیرش چی بود؟

‫ما از بامبتو راه افتادیم، ‫به سمت سیمانتری.

‫بعد پلیس منو تو تقاطع تی هفت گرفت.

‫کجا بردنت؟

‫ژاندارمری ۱۶...

‫تو ساماتران. ‫اونجا منو بردن.

.باشه

‫ولی بری، من به عنوان دبیر امنیت...

‫‏- دقیقاً چیکار کردم؟ ‫‏- اینکه ساده‌ست!

‫یعنی تو امنیت رویدادها رو بر عهده داشتی.

‫رئیس ارتباطات بودی ‫سخت‌تر می‌شد.

‫ولی ما گفتیم امنیت.

‫تو امنیت رویدادها رو ‫تضمین می‌کردی. همین.

‫به من گفتن ‫ممکنه درباره جلسات بپرسن.

‫من ایستگاه بعدی پیاده میشم.

‫اونا تو خونه رئیس بری عبدولایه هستن.

‫تو مقامات کمیته محلی رو نمی‌شناسی؟

‫گوشیتو بده.

‫رئیس فدراسیون ‫آقای آلاسان دیالو هستن.

‫تو بامبتو، رئیس کمیته محلی ‫آقای عبدولایه بری هستن.

‫دبیر اطلاعات ‫و ارتباطات آقای باکاری سو هستن.

‫خزانه‌دار خانم مریم کامارا هستن...

‫من اینجا پیاده میشم. مرور کن.

‫به من گفتن ممکنه بپرسن ‫زندان چطور بود.

‫تاریک بود. برق نداشت.

‫ممکنه بپرسن رو دیوارها چی بود.

‫عکس رئیس جمهور، آلفا کنده.

‫عکسش رو دیواره.

‫‏-همین؟ ‫‏-آره.

‫هیچوقت نگو یه گینه‌ای ‫بهت کمک کرده. فهمیدی؟

‫بگو مددکار اجتماعیت بهت تو نوشتن کمک کرده.

‫ببخشید، باید به اتوبوسم برسم.

‫به امید دیدار.

‫سلیمان، پول من!

‫بله، گیسلین.

‫لطفا، من تقریبا رسیدم به گاردو نورد.

‫میتونی اتوبوس رو نگه داری؟ ‫یه چیزی سر هم کن.

‫‏پاریس، ایستگاه گاردو نورد...

‫‏-لطفا، آقا. ‫‏-دوست من!

‫‏-من دارم با اتوبوس میرم! ‫‏-نه، خیلی دیره.

‫فایده نداره!

‫لطفا آقا!

‫لطفا!

‫هوا سرده، لطفا. ‫من نمی‌تونم بیرون بخوابم!

‫لطفا!

‫من اجازه ندارم باز کنم!

‫کدیاتو، چطوری؟

‫‏-من خوبم. تو چطوری؟ ‫‏-امیدوارم خواب نبودی.

‫‏خواب نبودم. ‫تو چطوری؟

‫ببخشید، میشه دوربینت رو روشن کنی؟

‫خب، چطوری؟

‫‏من خوبم.

‫تصمیمت رو گرفتی؟

‫‏-چشمات چی شده؟ ‫‏-هیچی نیست.

‫‏چشمات ورم کرده. ‫چی شده؟

‫‏-هیچی نیست. ‫‏-آسیب دیدی؟

‫چیز جدی‌ای نیست. می‌تونیم حرف بزنیم.

‫اصلا هیچی نیست.

‫خب، بگو ببینم، ‫تصمیمت رو گرفتی؟

‫‏فکر کردم علاقه‌ای نداری.

‫یعنی چی، ‫علاقه‌ای ندارم؟ تو می‌دونی که دارم.

‫‏-دیروز، آدمای زیادی بودن. ‫‏-چیزی که دیروز گفتی...

‫‏انگار همدیگه رو نمی‌شناختیم.

‫‏-بیا دیگه، کدیاتو... ‫‏-تو منو فراموش کردی!

‫نه. فراموش کردم؟

‫‏از وقتی رفتی فرانسه، ‫‏ما رو فراموش کردی.

‫این حرفها رو نزن.

‫چطور می‌تونم تو رو فراموش کنم؟

‫‏نمی‌دونم.

‫نمی‌خوای ازدواج کنی؟

‫‏تو می‌دونی من چی می‌خوام.

‫‏من می‌خوام برم...

‫‏از طریق دریا...

‫‏یا از طریق صحرا بیام به تو ملحق شم.

‫‏- اینجا؟ ‫‏-من می‌خوام بیام تو اروپا بهت ملحق شم.

‫‏- صبر کن. ‫‏-من نمی‌ترسم.

‫کدیاتو، به من گوش کن.

‫تو هیچ تصوری نداری ‫سفر از طریق دریا چطوریه.

‫تو نمی‌دونی چی در انتظارته.

‫اگه می‌دونستی زنها ‫چی میکشن، اینو نمی‌گفتی.

‫من بهت علاقه دارم. جدی میگم.

‫اگه می‌تونستم،

‫با تو ازدواج می‌کردم.

.آره

‫ولی...

‫خدا سرنوشت ما رو یکی نکرد.

‫پس چیزی که می‌خواستم بگم

‫اینه که می‌تونی با این مهندس ازدواج کنی.

‫کدیاتو...

‫ببخشید، کدیاتو،

‫ولی مهندسی که میگی،

‫به نظرت جذابه؟

‫خوشتیپه؟

‫‏به نظر من تو جذابی.

‫عکسش رو برام بفرست، تا ببینمش.

‫وقتی اسمش رو میارم، سرت رو تکون میدی.

‫حتی نمی‌دونم قدش بلنده یا کوتاهه.

‫‏هم خوشتیپه و هم قدش کوتاه نیست.

‫یه عکس بفرست.

‫‏صبر کن.

‫خجالت می‌کشی؟

‫-نه. ‫‏-باشه، بفرست.

‫‏-دیدیش؟ ‫‏-اوه، خدای من!

‫داری اون رو با سلیمان مقایسه میکنی؟

‫‏چطور مگه؟

‫چه کوچولوئه... خدای من!

‫‏اون کوچیک نیست. قدش از تو بلندتره.

‫درد جدایی از تو من رو آتیش می‌زنه.

‫به تمام زمانی که با هم گذروندیم فکر کن.

‫تنها چیزی که آرزو می‌کنم...

‫خوشبختی توئه.

‫خوشبختی تو، کدیاتو.

‫پس، من برای تو و مهندس ‫آرزوی یه زندگی شاد رو دارم.

‫خدا شاهده.

‫من هیچوقت تو رو فراموش نمی‌کنم.

‫‏پس اینطوری تموم میشه؟

.کدیاتو

‫دستت رو بیار بالا.

‫‏خدا کمکت کنه مدارکت رو بگیری.

‫آمین.

‫‏-خدا بهت شانس بده. ‫‏-آمین.

‫‏-خدا تو رو به سمت خوشبختی هدایت کنه. ‫‏-آمین.

‫خدا دعاهات رو بشنوه.

.به امید خدا

بله،‫صبح بخیر آقا.

‫من برای یه تخت برای امشب زنگ زدم.

...خیلی خب

‫سلیمان سانگاره.

‫۱۷ آگوست ۱۹۹۹.

‫‏-سلام، دوست من. چای یا قهوه؟ ‫‏-چای، لطفا.

‫‏-شیر؟ ‫‏-فقط یه کم.

‫بفرما. گرمت میکنه.

‫خیلی ممنون.

‫سلام.

‫ممنونم.

شب بخیر، ‫چه اتفاقی برات افتاده؟

‫یه تصادف کوچیک، چیز جدی‌ای نیست.

‫‏-دکتر رفتی؟ ‫‏-هنوز نه.

‫‏-آدرس می‌خوای؟ ‫‏-نه، خوب میشم. ممنون.

‫‏-مطمئنی؟ ‫‏-مطمئنم.

‫‏-سلیمان؟ ‫‏-خلیل!

.بله

‫‏-پیرهن رو داری؟ ‫‏-همونطور که خواستی.

‫اینجا کجاست؟

‫زیاد میای؟

‫کی این کارو باهات کرد؟

‫‏-درد داره؟ ‫‏-لطفا. یه لحظه صبر کن.

‫‏-کجا خوابیدی؟ ‫‏-بیرون.

‫دیشب ساعت‌ها منتظر موندم.

‫بذار کمکت کنم.

‫‏-مصاحبه امروزه؟ ‫‏-آره.

‫‏-ساعت چنده؟ ‫‏-ساعت ۹.

‫برعکسه.

.چیکار دارم میکنم

‫یه لحظه صبر کن.

‫استرس نداشته باش. ‫خوشبین و آروم باش.

‫حالا شبان شدی؟

‫دارم بهت نصیحت می‌کنم.

‫به من گوش کن و حالت خوب میشه.

پس ‫گوشیت رو یگیر ببینم، لطفا.

‫‏- می‌تونستم یه مدل موی خوب بهت بدم. ‫‏- دست نزن.

‫دست از بچه بازی بردار.

‫استرس نداشته باش.

‫خودت باش.

‫‏- لطفا، ساکت باش! ‫‏- کیفت رو بردار و بریم.

‫‏- این مصاحبه توئه یا منه؟ ‫‏- توئه، ولی...

‫‏- بفرما. ‫‏- منم باهات میام.

.روز بخیر

‫خانم هونورین مبوتا، لطفا.

‫آقای سمیر زید، لطفا.

‫‏- بفرمایید. ‫‏- ممنون.

‫مصاحبه رو شروع می‌کنیم.

‫این میکروفون رو اینجا می‌بینی. ‫همه چیز ضبط میشه.

‫اگه درخواستت رد بشه،

‫تو حق داری به این تصمیم اعتراض کنی ‫و به ضبط گوش کنی.

‫فهمیدی؟

‫برای ضبط، لطفا با صدای بلند جواب بده.

‫بله، فهمیدم.

‫از ما خواستی مصاحبه رو ‫به فرانسه بدون مترجم انجام بدی؟

‫بله، من فرانسوی صحبت می‌کنم. ما تو فرانسه هستیم.

‫قبل از اینکه شروع کنیم، مدرکی داری ‫که به پرونده‌ات اضافه کنی؟

‫‏- بله. ‫‏- ممنون.

‫این کارت عضویتت تو حزب دموکراتیک (UFDG) هست،

‫گواهی،

‫و گواهی پزشکی.

‫خب...

‫از چه کشورهایی عبور کردی ‫قبل از اینکه به فرانسه برسی؟

‫از گینه، ما به مالی رفتیم.

‫ما از صحرا عبور کردیم.

‫ببخشید که حرفت رو قطع می‌کنم. فقط اسم کشورها رو بگو.

‫پس بعد از مالی، کجا رفتی؟

‫بعد از مالی، ما به الجزایر رفتیم.

‫چقدر اونجا موندی؟

‫چند هفته. بعدش به لیبی رفتیم.

‫و بعد از لیبی؟

‫بعد از لیبی، ما به ایتالیا رفتیم.

‫بیا داستانت رو از اول مرور کنیم.

‫تو گفتی که اوایل سال ۲۰۱۹ ‫به حزب دموکراتیک ملحق شدی، درسته؟

‫بله، ۳۰ مارس ۲۰۱۹.

‫‏- تو بامبتو، درسته؟ ‫‏- بله.

‫و رئیس کمیته کی بود؟

‫عبدولایه بری.

‫می‌تونی توضیح بدی ‫چی باعث شد به حزب ملحق بشی؟

‫در واقع،

‫این دیدگاه حزب UFDG ‫برای جامعه بود که من رو متقاعد کرد.

‫من اون دیدگاه رو ‫برای کشور جالب دیدم.

‫به عنوان مثال، در مورد آموزش،

‫ما می‌خوایم مدرسه رو ‫برای بچه‌های بالای ۵ سال اجباری کنیم،

‫و همچنین بودجه آموزش رو ‫از ۱۳٪ به ۲۰٪ افزایش بدیم.

‫‏- ثانیا... ‫‏- یه دقیقه صبر کن. ببخشید.

‫‏- پس برنامه تو رو متقاعد کرد؟ ‫‏- دقیقا.

‫چطور درباره حزب شنیدی؟ ‫چی باعث شد باهاشون تماس بگیری؟

‫خب...

‫در واقع این بعد از اخراج بود، ‫ وقتی که اونها...

‫منظورم اینه...

‫بعد از اینکه خانه‌هامون رو خراب کردن،

‫من به انجمن اخراج شدگان پیوستم.

‫‏- برای کسایی که خونه‌شون رو از دست داده بودن؟ ‫‏- دقیقا.

.بله

‫اونجا بود که فعالین حزب UFDG رو ملاقات کردم.

‫باشه.

‫تو گفتی که دبیر امنیتی ‫کمیته محلیتون بودی، درسته؟

‫‏- درسته. ‫‏- کی انتخاب شدی؟

‫۱۲ مه ۲۰۱۹.

‫پس تو ۳۰ مارس به حزب ملحق شدی،

‫و ۱۲ مه ‫به عنوان دبیر امنیتی انتخاب شدی.

‫بله.

‫یه ترفیع سریع، اینطور فکر نمی‌کنی؟

.نمیدونم. نه

‫چطور اون‌ها رو متقاعد کردی؟

‫خب...

‫این...

‫در واقع، اون‌ها...

‫اون‌ها انگیزه‌های من رو دیدن.

‫انگیزه‌های تو.

‫ولی بعدش تو...

‫تو سخنرانی کردی؟ ‫چی گفتی که اون‌ها رو متقاعد کنی؟

‫چطور پیش رفت؟

‫وقت داری، مشکلی نیست.

‫به خاطر فوتباله.

‫من ارتباطش رو نمی‌بینم. ‫باید توضیح بدی.

‫ببینید خانم، من کاپیتان تیم فوتبال بودم.

‫من به سازماندهی مسابقات عادت داشتم،

‫و جوون‌های محله به من احترام می‌ذاشتن.

‫وقتی تو سازمان‌دهنده فوتبال باشی،

‫‏- همه بهت احترام می‌ذارن. ‫‏- باشه.

‫ولی...

‫به طور دقیق‌تر، منظورم اینه، چطور پیش رفت؟

‫من اونجا نبودم، پس تو باید ‫صحنه رو برای من توصیف کنی

‫تا من بتونم بفهمم. ‫آیا کاندیدهای دیگه هم بودن؟

‫خانم،

‫راستش رو بخواید، ‫تعدادمون زیاد بود.

‫نمی‌تونم بگم ‫چند تا کاندید وجود داشت.

‫من همه اون آدما رو یادم نمیاد.

‫باشه. پس کجا برگزار شد؟

‫‏- اون انتخابات، کجا برگزار شد؟ ‫‏- تو بامبتو.

‫دقیقا کجا تو بامبتو؟

‫تو میدون.

‫میدون، تو فضای باز؟

‫بله، تو فضای باز.

‫برگزاری انتخابات ‫تو فضای باز آسون نیست.

‫تو فضای باز بود، ولی تو یه چادر

‫تو میدون.

‫‏"اون‌ها یه چادر برپا کرده بودن."

‫آقای سانگاره، کی دستگیر شدی؟

‫در ۲۳ فوریه...

‫ببخشید، در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۰.

‫‏"اکتبر ۲۰۲۰."

‫چه اتفاقی افتاد؟

‫تو ژاندارمری، ‫من رو به یه اتاق بردن.

‫اونجا دو تا بازرس پلیس بودن.

‫دو تا بازرس، درسته؟

‫روی میز کاغذهایی بود.

‫اون‌ها از من خواستن امضاشون کنم، ‫گفتن این اعترافات منه.

‫من گفتم نه.

‫اون‌ها ژاندارم‌ها رو صدا زدن.

‫ژاندارم‌ها شروع کردن به بدرفتاری با من.

‫‏- و اونا... ‫‏- یه دقیقه صبر کن.

‫‏- ادامه بده. ‫‏- اون‌ها شروع کردن به زدن من با باتوم،

‫بعد کمربند، و بعد من رو لگد زدن.

‫و من گفتم نه.

‫بعد...

‫اونها به زدن من ادامه دادن،

‫و وقتی بیهوش شدم، ‫اونها دست‌های من رو گرفتن

‫و اثر انگشت من رو روی کاغذ گذاشتن.

‫بعد از اون اونها سلاح آوردن...

‫قمه بود،

‫تفنگ شکاری...

‫انواع سلاح. اونها رو ‫اطراف من گذاشتن و عکس گرفتن.

‫گفتن من رو با این چیزا دستگیر کردن.

‫آیا افراد دیگه‌ای هم با تو بودن؟

‫نه، من کسی رو تو... نمی‌شناختم

‫هیچ‌کسی رو نمی‌شناختی؟

‫خانم، من تو اتاق بودم، ‫من شوکه شده بودم، پس...

‫و بعد تو به زندان مرکزی منتقل شدی، درسته؟

‫‏- بله. ‫‏- و بعد اون‌ها تو رو کجا بردن؟

‫وقتی به زندان مرکزی رسیدم، ‫اون‌ها من رو به یه سلول بردن

‫که توش ۳۲ نفر بودن.

‫۳۲ نفر؟

‫بله.

‫باشه.

‫این خیلی دقیقه.

‫هیچ‌کدوم از اون‌ها رو می‌شناختی؟

‫نه.

‫از بین اون افراد، نه.

‫هیچ عضو دیگه‌ای از حزب UFDG اونجا نبود؟

‫راستش رو بخواید، من هیچ عضو ‫دیگه‌ای از حزب UFDG ندیدم.

‫من درست متوجه نمیشم.

‫تو حدود ۴۵ روز رو تو زندان گذروندی، ‫پس با مردم صحبت کردی.

‫بله، من با بقیه صحبت کردم.

.تا یه راهی برای خروج از زندان پیدا کنم

‫و بازم هیچ عضو UFDG ‫بین افراد اونجا نبود؟

‫راستش رو بخواید، خانم...

‫نه تو ژاندارمری و ‫نه تو زندان مرکزی.

‫هیچ‌کس رو ممکن بود ‫تو تظاهرات دیده باشی؟

‫نه.

‫منظورم اینه...

‫چه کسی این داستان رو برای تو نوشت؟

‫خودم،

‫ولی من از یه مددکار اجتماعی ‫تو سازمان کمک گرفتم.

‫آقای سانگاره، فکر نمی‌کنم متوجه باشید ‫که من مدام اون داستان رو می‌شنوم.

‫خانه‌های تخریب شده، ‫اعتراضات، زندان،

‫حتی درباره عکس ‫با قمه‌ها.

‫من هفته پیش دو بار شنیدمش.

‫خانم، فکر می‌کنم این طبیعیه.

‫تعدادمون زیاد بود.

‫پس همه داستان مشابهی رو ‫با کلمات مشابه تعریف می‌کنن؟

‫نگران نباش، باشه؟

‫چیزی که مهمه اینه که الان چی به من میگی.

‫این چیزیه که مهمه. ‫چیزی که تو پرونده‌ات هست

‫هنوز هم قابل تغییره. ‫من اینجا هستم تا به تو گوش بدم.

‫پس چه اتفاقی برات افتاد؟ ‫داستان خودت چیه؟

‫‏- این داستان منه، خانم. ‫‏- آقای سانگاره، هنوز دیر نشده.

‫من اینجا هستم تا به تو گوش بدم.

‫چرا گینه رو ترک کردی؟

‫در واقع...

‫این...

‫در واقع، این...

‫وقتی کوچیک بودم، وقتی ۷ سالم بود...

‫ما زندگی می‌کردیم...

‫ما تو خونه پدرم بودیم، ‫من و مادرم.

‫ولی پدرم اون رو فرستاد رفت...

‫چون اون بیمار بود.

‫چون اون...

....اون

‫اون اون رو فرستاد رفت چون...

...برای اینکه مادرم

‫اون مثل بقیه نبود.

‫اعه...

‫مادرت چه مشکلی داره؟

‫همه میگفتن که مادرم

‫یه زن شیطانیه.

‫من، به سختی میتونستم ‫همه این حرفها رو باور کنم.

‫من نمی‌تونستم تحمل کنم ‫چیزی که درباره مادرم میگفتن.

‫اون از نظر ذهنی مریضه، ‫ولی این تقصیر اون نیست.

‫چون...

‫تمام مدت می‌گفتن ‫من پسر یه زن دیوونم.

‫من رفتم چون...

‫مقدار کمی که من ‫تو گینه به دست می‌آوردم کافی نبود.

‫من می‌خواستم یه کاری براش انجام بدم،

‫تا اون حس خوبی داشته باشه.

‫حتی حس خوب،

‫ولی حداقل یه جایی داشته باشه ‫که توش حس بهتری داشته باشه.

‫ولی تو گینه من نمی‌تونستم این کار رو انجام بدم.

‫من هیچی نداشتم، ‫حتی یه جایی برای خوابیدن.

‫به همین دلیل با دوستام رفتم...

‫به الجزایر.

‫فکر کردم اونجا کار می‌کنم،

‫یه کاری برای مادرم انجام میدم...

‫همونطور که معلوم شد، نشد که بشه.

‫رسیدم، مریض بودم،

‫و دوستهام آماده شده بودن ‫که به لیبی برن.

‫پس من به رفتن با اون‌ها ادامه دادم. ‫ما رفتیم لیبی.

‫تو لیبی، نمیتونی حتی تصور کنی...

‫که تو لیبی چطور بود.

‫اونجا، ما هیچ احترامی نداشتیم.

...اونها با ما بدجوری رفتار می‌کردن

‫وقتی رسیدیم،

‫تنها چیزی که اونجا دیدیم

‫این بود که با ما مثل حیوان‌ها رفتار می‌شد.

‫مثل هیچ‌چی. ‫اون‌ها ما رو مستقیم به زندان بردن.

‫تنها چیزی که از ما می‌خواستن اونجا پول بود.

‫‏"تو به پدر و مادرت زنگ میزنی. ‫اون‌ها این مقدار رو برات می‌فرستن."

‫من هیچی نداشتم.

‫مادرم هیچی نداره.

‫اون به من وابسته‌ست.

‫اونجا تو زندان...

...من

...اونها

‫اونا ما رو شکنجه می‌کردن. اونا...

‫تنها چیزی که می‌گفتن این بود...

‫‏"پول، به پدر و مادرت زنگ بزن."

‫بقیه تونستن ‫به پدر و مادرشون زنگ بزنن.

‫من...

‫خانواده‌ام...

‫تو زندان...

‫مدام فکر می‌کردم ‫که نمی‌تونم تو زندان بمیرم چون...

‫مادرم...

‫من نمی‌تونستم اونجا بمیرم ‫چون اون به من نیاز داره.

‫اون به من نیاز داره.

‫اون...

...من

‫اون به من زندگی داد، ‫من باید یه چیزی در عوض بهش بدم.

‫اون به من گفت دروغ نگم، ‫ولی من مدام دروغ میگفتم.

‫می‌خوای چیزی اضافه کنی؟

‫نه، همین.

‫فکر می‌کنم کارمون اینجا تمومه.

‫رای نهایی از طریق پست فرستاده میشه.

‫اگه جواب مثبت باشه، ‫تو از حمایت فرانسه برخوردار خواهی بود،

‫تو حق کار کردن و زندگی ‫کردن اینجا رو خواهی داشت.

‫اگه جواب منفی باشه، .تو یک ماه برای درخواست تجدید نظر فرصت خواهی داشت

‫متوجه شدی؟

.بله

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

:مترجم علی کلان

[ ارائه‌ای از گروه ترجمه فرانکوفیلم ] @FRANCOFILMS

[داستان سلیمان]

:فیلمی از [بوریس لوژکین]

:سناریو [بوریس لوژکین و دِلفین اَگو]