Original subtitles

จากทุกข์สู่

สุขถ้าความทุกข์คือความไม่สบายกายไม่สบาย

ใจดิฉันเชื่อว่าเราทุกคนคงมีความทุกข์มาก

บ้างน้อยบ้างขึ้นอยู่กับความไม่สบายที่

ทุกคนคิดขึ้นและเราก็มักจะเปรียบว่าทุก

ครั้งนี้หนักหนาสาหัส

นักโดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นความทุกข์อัน

เกิดจากคนที่เรารักทำกับเราอย่างตั้งใจ

ทุกข์นั้นจะยิ่งใหญ่จนสามารถทำให้กายใจ

ของเราเศร้าหมองเสียใจร้องไห้เบื่อชีวิต

หมดกระจิตกระจไม่อยากทำอะไรและอาจจะเป็น

มากถึงขั้นหมดกำลังใจที่จะมีชีวิตอยู่ต่อ

ไปดิฉันได้รับฟังเรื่องราวของเพื่อนคนนึง

นะคะเธอเป็นคนดีเป็นคนเก่งมีครอบครัวที่

น่ารักมีหน้าที่การงานที่มั่นคงทุกๆปีเธอ

จะพาครอบครัวไปเที่ยวพักผ่อนกันอย่างมี

ความ

สุขสามีของเธอเกษียณก่อนเธอหลายปีอยู่

บ้านคนเดียวทำงานบ้านให้กับทุกคนใน

ครอบครัวเพื่อนๆทุกคนก็ชื่นชมกันว่าเธอ

ช่างโชคดีเป็นครอบครัวที่มีความสุขจริง

ๆเมื่อเธอเกษียณเธอก็ดีใจที่จะได้อยู่

บ้านจริงๆจังๆซะทีจะได้มีโอกาสไปเที่ยว

ด้วยกันได้ดูแลกันอย่างมีความสุขเพื่อนๆ

ทุกคนก็คิดอย่างนั้นเช่นกันต่อมาวันนึง

สามีได้พูดกับเธอว่าเขาเสียใจเหลือเกิน

ที่มาแต่งงานกับเธอนึกว่าจะสบายมีชีวิต

ที่ดีมีความสุขไม่เคยคิดเลยว่าจะลำบาก

ต้องมาทำบ้านงานบ้านมากมายอย่าง

นี้เธอเสียใจมากร้องไห้ร้องห่มอยู่หลาย

วันก่อนจะมาเล่าให้ดิฉันฟังดิฉันก็ได้ตัด

บอกจะพาเธอไปเที่ยวพักผ่อนเธอก็ไม่อยากไป

แต่ก็ไม่อยากอยู่บ้านเธอมาหาดิฉันทุกวัน

เราค่อยๆคุยกันจนพบว่าหลังเสียนเขามีความ

รู้สึก

ว่าไม่มีใครสนใจเขาไม่มีคนเคารพนับถือเขา

เหมือนเดิมไม่มีอะไรทำจึงพยายามทำงานบ้าน

เพื่อช่วยเหลือ

ครอบครัวทำไปทำมาก็คล้ายกับว่าเขาเป็นคน

รับใช้ไร้คุณค่าเกิดความโกรธความไม่พอใจ

เงินทองก็ไม่ค่อยใช้ประหยัดคอยคิดห่วงแต่

ลูกหลาน

กลัวว่าพวกเขาจะไม่สบายกลัวจะไม่ก้าวหน้า

มั่น

คงกลัวมากก็บ่นมากระวังมากลูกหลานก็เริ่ม

หงุดหงิดมีปัญหาใน

ครอบครัวจนเมื่อเธอเกษียณต้องมาอยู่บ้าน

ด้วยกันจากที่เคยพบกันวันละไม่กี่ชั่วโมง

มาเป็นพบกันตลอดเวลาความหงุดหงิดของเขาก็

เริ่มเพิ่มมากขึ้นตัวเธอเองด้วยความรัก

สามีก็ช่วยทำงานบ้านแถมคอยห้ามคอยห่วงไม่

ให้ทำโน่นทำนี่ด้วยเกรงจะเป็นอันตรายตรง

นี้เองกระมังที่ทำให้เกิด

ปัญหาเราคุยกันจนเข้าใจแต่ก็ยังไม่รู้จะ

แก้ปัญหาอย่างไรก็เลยชวนกันไปวัดวัดญาเวท

กวันเป็นวัดที่สงบเงียบมีพระภิกษุมาแสดง

ธรรมทุกวันเป็นวที่มีท่านเจ้าพระคุณ

สมเด็จพระ

พุทธโฆษาจารย์ปอประยุทโตเป็นเจ้าอาวาสมี

หนังสือธรรมะมาก

มายเราจึงไปทำบุญด้วยกันวันนั้นเราได้รับ

ฟังธรรมะเรื่องปัญหาของผู้สูงวัยซึ่งพอ

สรุปได้ว่าเกิดจาก 1 ความรู้สึกว่างเปล่า

ไร้คุณค่าไม่มีบทบาทไม่มีเป้าหในชีวิต 2

ปัญหาการเงินเนื่องจากไม่มีรายได้หรือหาก

เป็นข้าราชการรายได้ก็ลดลง 3 สุขภาพกาย

ที่ถดถอยสุขภาพใจที่ซึมเศร้าคอยห่วงวิตก

กังวลกับ

อนาคต 4 ความสัมพันธ์ในครอบครัวเพราะการ

อยู่บ้านมากขึ้นอาจทำให้เกิดความขัดแยง

กับคู่สมรสหรือคนใน

ครอบครัว 5 การปรับตัวเข้ากับสังคมขาด

เพื่อนร่วมงานถูกมองข้ามถูกมองว่าล้าสมัย

พร้อมกับบอกว่าการเกษียณอายุโดยเฉพาะการ

เกษียณอายุราชการเป็นเรื่องของการเปลี่ยน

แปลงเปลี่ยนจากการอยู่ในโลกแห่งการสวมหัว

โขนมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง

ย่อมเป็นช่วงเวลาที่ประเสริฐเพียงแต่เรา

ปรับใจของเราให้เข้าสู่ภาวะนั้นได้อย่าง

ถูกต้องมองสถานการณ์ด้วยใจที่เข้าถึงความ

เป็นจริงการได้อยู่กับความเป็นจริงเป็น

โอกาสที่ดีที่สุดของชีวิตแล้วที่สำคัญยัง

เป็นโอกาสที่ชีวิตของเราจะได้พัฒนายิ่ง

ขึ้นเพื่อเข้าถึงอะไรบางอย่างที่ชีวิตของ

เราควรได้แต่ยังไม่ได้ชีวิตของเรายังมี

อะไรที่จะก้าวไปให้ถึงได้อีก

ไกลสำหรับแนวทางในการแก้ไขท่านให้หางาน

อดิเรกธรอะไรก็ได้ที่ทำแล้วมีความสุข

กิจกรรมอาสาสมัครกิจกรรมบำเพญประโยชน์

ช่วยเหลือชุม

ชนเรื่องการเงินก็ต้องวางแผนช่วยกันปรับ

พฤติกรรมเข้าใจกันทั้งครอบครัวด้านสุขภาพ

ให้ระวังเรื่องอาหารการกินทานให้เหมาะสม

เป็นประโยชน์ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ

ตรวจสุขภาพเป็น

ประจำที่สำคัญมาวัดมาพัฒนาตนเองด้วยการ

ให้ทานรักษาศีลสวดมนต์ภาวนาฝึก

สมาธิลดการคิดถึงอดีตที่กลับไปแก้ไขอะไร

ไม่ได้อีกแล้วลดการวิตกถึงอนาคตที่ยังมา

ไม่ถึงฝึกจิตให้อยู่กับ

ปัจจุบันจะคิดจะพูดจะทำอะไรให้มีสติคิด

พูดทำแต่สิ่งที่เป็นประโยชน์ทั้งกับตนเอง

และผู้อื่นถ้าไม่มีประโยชน์อย่าคิดอย่า

พูดอย่าทำอะไรจะดีที่สุดหาโอกาสเข้าสังคม

ร่วมงานของชุมชนและเปิดใจพูดคุยกับ

ครอบครัวเชื่อว่าปัญหาต่างๆของผู้สูงวัย

ก็จะหมดไปการเกษียณอายุไม่ใช่จุดจบแต่

เป็นโอกาสเริ่มต้นชีวิตในรูปแบบใหม่การมี

ทัศนคติที่ดีมีการวางแผนที่เหมาะสมจะช่วย

ให้ช่วงเวลานี้มีความสุขและมีคุณค่า

การได้ฟังธรรมะจากพระภิกษุในวันนั้นทำให้

เพื่อนมีความสุขขึ้นดิฉันเองก็มีความสุข

รู้สึกตัวเบาสบายใจขึ้นมากเรา 2 คนจึง

เดินเข้าไปที่มุมหนังสือธรรมะของวัดขอยืม

หนังสือธรรมะสำหรับผู้สูงอายุแต่งโดย

สมเด็จพระ

พุทธโฆษาจารย์ปอประยุทโตกลับมาอ่านที่

บ้านทั้ง 2 คน

ท่าทางของเพื่อนที่มีความสุขทำให้ดิฉัน

ชื่นใจและมีความสุขยิ่งนักเดี๋ยวดิฉันจะ

ไปอ่านหนังสือและจะมาเล่าให้ทุกท่านฟังใน

ครั้งต่อไปนะคะสนใจกรุณากดไลค์กดติดตาม

ด้วยค่ะขอบคุณค่ะมีความสุขกันทุกๆคนนะคะ

สวัสดี

ค่ะอ