Original subtitles

Downloaded @ subs4series.com

Θέλω να σε βοηθήσω. Τι σκέφτεσαι;

Έχω κάτι για εσάς, από τον μπαμπά.

-Αγαπημένο; -"Κάλεσμα της άγριας φύσης".

-Τους μαζεύετε; -Είναι παρτιζάνος.

-Μπαμπά! -Φύγε!

Θα τον φέρω σπίτι τον μπαμπά.

-Θα μείνει πολύ. -Δεν είναι χάλια.

Κατάρρευση. Και πριν, αποβολή.

Πάρε τα χάπια.

Φτάσαμε.

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

Πού είχες πάει;

-Να πάρω λίγο αέρα. -Ναι, αλλά πού;

Έξω.

Οριάνα.

Είμαι καλά.

Μπες. Πες της κάτι.

Είπε ότι είναι καλά.

-Τόσες εβδομάδες και δεν έγραψε. -Δεν έχει κάτι να γράψει.

Άκουσες; Γράφει.

Τι διαβάζεις;

-Ταξιδιωτικές ιστορίες. -Ωραίο.

Αποφάσισα να επιστρέψω στο Μιλάνο.

Είμαι καλά.

Αλλά πρέπει να δουλέψω.

Πρέπει να γράψω. Αν δεν γράψω κάτι...

Πρέπει να γράψω.

-Να καθαρίσει το μυαλό πριν πας... -Δεν κατάλαβες.

-στα αρπακτικά. -Είμαι πολύ καλύτερα.

Εντάξει.

Κι αν μάθουν ότι ήσουνα στο τρελοκομείο;

Ποιος να το μάθει;

Αυτοί δεν συγχωρούν.

Θα σου κάνουν κακό.

Θα σε καταστρέψουν.

Μαμά, δεν θα μάθει κανείς τίποτα. Σου το υπόσχομαι.

-Οριάνα! -Γεια σου, Ρίτα.

Μάρκο, θα καταπιείς μύγα. Ο κύριος;

-Ο Μπελτράμι. Όχι εκεί... -Ο διευθυντής;

Ο διευθυντής; Όχι! Οριάνα, περίμενε.

Οριάνα.

-Ο διευθυντής; -Συγγνώμη, θα έλεγα...

Ότι ο Μπατιστίνι δεν δουλεύει εδώ. Πήγε στο "L'Espresso".

Σας αφήνω μόνους.

Κι εσύ είσαι ο νέος διευθυντής;

Κι εσύ μες στην ευγένεια πάντα, βλέπω.

Λοιπόν;

Πού ήσουνα;

Σε αναρρωτική. Ατύχημα. Οι γονείς μου ενημέρωσαν...

Ναι, μου το είπε ο Ατίλιο.

Κάτι σοβαρό, υποθέτω.

-Αρκετά. -Ναι. Πόσος καιρός πάει;

-3 μήνες; -Είμαι καλά, ευχαριστώ.

Το βλέπω. Ούτε γρατζουνιά.

Έφερες πιστοποιητικό από γιατρό;

Εδώ όχι. Δεν το σκέφτηκα.

Δεν το ζήτησε ο διευθυντής.

Και θα συνέχιζες σαν να μην πέρασε μια μέρα;

Πώς αλλιώς; Είμαι καλά.

Είμαι έτοιμη.

Θες να σου χορέψω κιόλας;

Όχι. Περίμενε.

Δεν κατάλαβες. Δεν θα μου μιλάς έτσι.

-Τώρα είμαι... -Ο διευθυντής. Ναι. Συγχαρητήρια.

-Τώρα θα μιλήσουμε για δουλειά; -Ναι. Είσαι υπό δοκιμή.

-Αστειεύεσαι; -Όχι.

Θα γράφεις ό,τι σου αναθέτω χωρίς γκρίνιες.

Δύο μήνες υπό δοκιμή και βλέπουμε.

Τι άρθρα;

Άρθρα χωρίς αστέρες, χωρίς...

λάμψη. Όλα αυτά που σου αρέσουν.

Τι λες, λοιπόν; Θα τα καταφέρεις;

Ακριβώς.

Θα σας το έλεγα εγώ...

αν επικοινωνούσατε.

Μα ο Κάρλο Μοργκάντι;

-Μα αυτός; -Είναι καλός.

Κι όμως. Και πολύ ξύπνιος επίσης.

Θεωρεί ότι δεν ξέρω να γράφω.

Ώστε έτσι;

Κι εσείς θα του αποδείξετε το αντίθετο.

Ή μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο.

Πάρτε με στη "L'Espresso".

Τι είναι;

-Ξέρετε τι μπορώ να κάνω. -Μόλις ήρθα.

Δεν μπορώ να επιβάλλω κάποιον στον εκδότη.

Έχει ήδη μία γυναίκα δημοσιογράφο και του αρκεί.

Και πολύ γνωστή, μάλιστα.

Ακούστε με.

Ο Κάρλο είναι καλός άνθρωπος. Δείξτε του την αξία σας.

-Να αρχίσω από το μηδέν; -Μα όχι.

Σαν να μην υπήρχαν όλα αυτά τα χρόνια. Μηδέν.

Έκανα ό,τι μπορούσα για να σας βοηθήσω.

Εξαφανιστήκατε χωρίς να πείτε τίποτα.

Ούτε καν σε μένα.

Τι τρόπος είναι αυτός;

Θέλω μόνο να ξέρω αν είσαστε καλύτερα.

Εντάξει. Θα αρχίσω από το μηδέν.

-Σιγά το θέμα. Είμαι υπέροχη! -Φαλάτσι!

Είμαι υπέροχη!

Φαλάτσι, δεν είμαι ο υπηρέτης σας!

Καταλάβατε, Φαλάτσι;

Ναι.

Ευχαριστώ.

Εντάξει. Ό,τι πεις.

Σινεμά, κουτσομπολιά, σκουπίδια. Τι προτιμάς;

Μπορείς να αρχίσεις με το να χτυπάς την πόρτα.

Αύριο πρωί γίνεται συνέδριο ξενοδόχων.

Στις 20:00 θέλω το άρθρο στο γραφείο μου.

Συνέδριο ξενοδόχων;

-Και ποιον ενδιαφέρει; -Φρόντισε, λοιπόν, να ενδιαφερθούν.

Να δούμε τι θα καταφέρεις χωρίς τους αστέρες του Χόλιγουντ.

Πόση ώρα πια;

Ομορφούλες είναι, δεν λέω, αλλά από δουλειά...

Πείτε μου, τι είναι πιο σημαντικό στην εργασία ενός ξενοδόχου;

-Οι κανόνες. -Οι κανόνες;

Αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι.

"Τζελόζο Τ34". Εσείς το αγοράσατε;

Δεν ξέρετε πόσο δύσκολο είναι, πόσο...

αγχωτικό να κρατάς ξενοδοχείο μ' αυτή την κυβέρνηση.

Δίνω δουλειά στον κόσμο και με φορολογείς;

Να το γράψετε αυτό, κυρία.

Κανείς δεν ξέρει πόσο κοστίζει το πλύσιμο των κλινοσκεπασμάτων.

-Συγγνώμη λίγο. -Ναι.

Ζιζέλ, είναι σημαντικό όλα τα ρούχα να έχουν αξεσουάρ.

Θα πάρουμε υποδήματα, σκουλαρίκια, κολιέ...

Τι συμβαίνει;

Κρύψε το μανεκέν. Αμέσως!

Γρήγορα!

Τι κάνετε εδώ; Απαγορεύεται. Φύγετε.

Ορίστε;

-Μεταβολή. -Ορίστε;

-Όχι. -Μεταβολή ή κοιτάξτε αλλού.

-Στο ταβάνι. -Τρελαθήκατε;

Κοιτάξτε με, μην κοιτάξετε αλλού.

Κανείς δεν θα τα δει πριν την επίδειξη.

Καθόλου προσωπικό εδώ σήμερα. Καταλάβατε; Σύμφωνοι;

Δεν δουλεύω στο ξενοδοχείο.

-Και τι κάνετε εδώ; -Δεν σας αφορά.

Τίνος είναι η επίδειξη;

Του Βασιλιά.

Του Ιβ Σεν Λοράν.

-Είναι στο Μιλάνο; -Όχι ακόμα. Αύριο.

Απ' το φεγγάρι έρχεστε; Ποια είστε;

Οριάνα Φαλάτσι. Δημοσιογράφος.

Περάστε έξω.

Πώς είναι;

Είναι ιδιοφυΐα.

Δεν έχω χρόνο. Φύγετε.

Πώς σας λένε;

Ζενακέρ.

Ραϊμόντ Ζενακέρ.

-Πώς γράφεται; -Δεν λέω.

Φύγετε αλλιώς θα σας συνοδέψουν έξω.

Δεν πρέπει να συμβαίνουν αυτά. Απορώ ποιος την άφησε να περάσει.

ΜΕ ΕΧΕΙ ΚΥΡΙΕΥΣΕΙ Η ΑΝΙΑ!

Τι συμβαίνει;

-Μάσιμο! -Συγγνώμη.

Είναι πολύ βαρύ.

Καλώς ήρθες. Δεν κατάλαβα τι έπαθες.

Όντως, δεν κατάλαβες.

-Λένε ότι... -Τι;

Ποιος το λέει;

Γιατί δεν δουλεύουν αντί να λένε;

Ναι, συμφωνώ.

Αλλά όποτε φεύγεις δεν ξέρουν αν θα επιστρέψεις.

Γιατί να μην επιστρέψω;

Γιατί...

λένε ότι δεν είσαι αυτή που ήσουνα.

Και για σένα λένε ότι είσαι ηλίθιος. Είσαι;

-Εντάξει, δεν άλλαξες. -Δεν άλλαξα.

Απορώ γιατί να γράψω για τους ξενοδόχους.

-Να δει ο Μοργκάντι τι αξίζεις. -Με ξέρει καλά. Τι να αποδείξω;

Μην με πυροβολείτε. Κι αν δεν το ξέρει...

θα το θυμηθεί με το άρθρο σου. Όχι;

Ναι.

Επιτρέπεται;

Δεν προλαβαίνω να παραδώσω απόψε.

-Είπα... -Αύριο έρχεται ο Ιβ Σεν Λοράν.

-Ναι, ξέρω. Και λοιπόν; -Τι και λοιπόν;

-Θα του πάρω συνέντευξη. -Άκου.

Ακόμα κι αν τα καταφέρεις...

-θέλω το άρθρο για τους ξενοδόχους. -Θα το γράψω.

Αλλά μετά τον Σεν Λοράν.

Είναι καλύτερο, το ξέρεις.

Τώρα έγινες ειδική στη μόδα;

Γυναικείο θέμα δεν είναι;

-Πρώτη φορά είσαι εκπρόθεσμη. -Προτείνω συμβιβασμό.

Σκέψου τις αναγνώστριες. Μια σειρά Γάλλων σχεδιαστών.

-Μπαλμέν, Σανέλ, Καρντέν... -Εντάξει.

Εντάξει, πάρ' του συνέντευξη.

Αλλά...

-πρέπει να μελετήσω σπίτι. -Δεν μπορείς εδώ;

-Νιώθω ότι με παρατηρούν. -Σε 4 μέρες κλείνω το τεύχος.

Αν δεν έχω εγκαίρως το άρθρο, έφυγες.

Μάλιστα, κύριε.

Στις διαταγές σας.

Να περάσω;

Ναι.

Ο Μάσιμο λέει ότι η Φαλάτσι δεν έγραψε λέξη.

Μάλιστα.

Έχεις φίλο στη "La Nazione" στη Φλωρεντία.

Τηλεφώνησέ του.

Μάθε αν κάποιος την είδε. Μπορεί να ξέρουν κάτι.

Πέρασα ήδη δυο φορές αλλά δεν άνοιξες.

Ίσως έλειπες.

Γεια.

Τι θες εδώ;

Με μετέθεσαν στο Μιλάνο.

Εσύ πού ήσουνα; Στην Ινδία; Στην Ιαπωνία;

Το θέμα είναι ότι ήθελα να σου ζητήσω συγγνώμη.

Λυπάμαι που χωρίσαμε έτσι.

Ήθελα να σε δω...

και ήθελα να σου το πω.

Δεν χαίρεσαι που με βλέπεις. Λογικό.

Ζητώ συγγνώμη, δεν έπρεπε να έρθω.

Δεν υπάρχει πρόβλημα.

Έλεγα να πίνουμε κανέναν καφέ κάθε τόσο.

Ή να τσιμπήσουμε κάτι ή ό,τι θες εσύ.

Αλήθεια, ότι θες εσύ.

Αλλά θα ήταν όμορφο.

Καλά σε βλέπω.

Άκου, δουλεύω.

Ποιος ξέρει για ποιο θέμα.

Θα είναι υπέροχο.

Εδώ είναι η διεύθυνσή μου και το τηλέφωνό μου.

Για όποτε το θελήσεις.

Γεια.

Γεια.

Ζητώ συγγνώμη.

Ζακ Λαρού, εκπρόσωπος τύπου του κυρίου Σεν Λοράν.

Μιλάτε γαλλικά;

Προτιμάτε τα αγγλικά;

-Αγγλικά για μένα. -Εντάξει.

Λοιπόν, θα αργήσουμε λίγο.

Ξέρετε, ο κύριος είναι πολύ απασχολημένος.

Είσαστε πολύ τυχερή που θα τον συναντήσετε.

Απορώ πώς καταφέρατε να κλείσετε συνέντευξη.

Είναι έτοιμος τώρα;

Ναι, είναι.

Αλλά πριν πάμε...

ο κύριος είναι ντροπαλός. Να είστε πολύ προσεκτική.

Όχι ερωτήσεις για προσωπικά.

Και φυσικά...

πρέπει να δείξετε ευγνωμοσύνη για αυτή την τιμή.

Είναι όλα σαφή;

Ναι.

Ακολουθήστε με, παρακαλώ.

Κύριε;

Κύριε, ήρθε η Ιταλίδα δημοσιογράφος.

Ευχαριστώ.

Είναι μεγάλη μου χαρά, κύριε.

Κύριε;

Χαίρω πολύ.

Σκέφτεται τη δουλειά του.

Μάλλον δεν έχει όρεξη για συζήτηση σήμερα.

Το βλέπω.

Μη μου πείτε για τη σειρά τραπέζιο.

Ήδη διάβασα τα πάντα για αυτή.

Θέλω να μάθω...

τι κάνετε όταν δεν σχεδιάζετε ρούχα.

Τίποτα.

Τίποτα.

Κύριε, πείτε της...

την άποψή σας για την κομψότητα.

Η κομψότητα...

είναι κάτι πολύ προσωπικό...

και δεν είναι θέμα ηλικίας.

Κάθε γυναίκα μπορεί να είναι κομψή, στα 16 ή στα 60 της.

Υπέροχο, ναι.

Εμπρός;

Εμπρός;

Εμπρός;

Ποιος είναι;

Κανείς!

Εμπρός;

Εμπρός;

Οριάνα, εσύ είσαι;

Καλημέρα.

-Νόμιζα ότι ήταν ο αρχισυντάκτης. -Τι κάνεις;

Τίποτα. Βοηθάω πριν την εκτύπωση.

Ρίτα, γράφεις;

Εγώ; Όχι βέβαια. Τα τυπογραφικά λάθη κοιτάζω.

Ή κόβω λέξεις, διορθώνω παραγράφους.

Εσύ δεν έχεις λάθη.

Τις δικές σου φράσεις δεν τις πειράζω ποτέ.

Δεν είναι δουλειά του Κατάνεο;

Δεν πειράζει.

Δεν μου αρέσει να νιώθω άχρηστη.

Ούτε κι εμένα.

Έχει διαφορά. Εσύ όντως γράφεις. Εγώ...

Δεν είναι σαν την Αμερική.

Ούτε στην Αμερική είναι σαν την Αμερική.

Τι θα συνέβαινε αν γεννιόμουν σε μια χώρα...

όπου ξέρουν ότι δεν τις υπολογίζουν;

Θα ήμουνα πιο ευτυχισμένη ή λιγότερο;

Δεν ξέρω.

Και δεν ξέρω αν αυτές οι χώρες είναι όπως μας τις περιγράφουν.

Και δεν ξέρω αν η ευτυχία είναι θέμα...

παραίτησης ή εξουσίας.

Ίσως είναι θέμα ελευθερίας.

Χωρίς ελευθερία είμαστε παντού ένα άχρηστο φύλο.

Είναι αλήθεια.

Ρίτα, καφέ, μη σκοτώσω άνθρωπο!

Μιλάει έτσι μόνο όταν άργησε να παραδώσει.

Αμέσως.

Εντάξει, είναι τέλειο.

Ζιζέλ, αριθμούμε και τα μεταφέρουμε.

Μάλιστα, κυρία.

Μια ώρα χρειάζομαι μόνο.

-Προσοχή, οι θήκες είναι ευαίσθητες. -Μισή ώρα;

Ο κύριος Σεν Λοράν σάς είπε ό,τι έχει να πει.

Δηλαδή τίποτα.

Θέλω να μάθω τι έχετε να πείτε εσείς.

Ήσασταν επί χρόνια το δεξί χέρι του Κριστιάν Ντιόρ.

Περίμενε μια στιγμή.

Γιατί στέφθηκε αυτό το αγόρι;

Που πρέπει να του λένε τι να πει...

ενώ εσείς κρατάτε όρθιο τον οίκο;

"Η κυρία Ζενακέρ είναι η μάγισσα που με έκανε αυτό που είμαι".

Ο Ντιόρ το είπε αυτό.

Εντάξει, λοιπόν.

Ο κύριος Ντιόρ υπερβάλλει.

Και τα δικά σας σχέδια;

Οι δικές σας ιδέες;

Ο Βασιλιάς πρέπει να τα πιστώνεται όλα;

-Ο κύριος Ιβ Σεν Λοράν... -Είναι ιδιοφυΐα.

Είμαι βέβαιη ότι έχει ταλέντο.

Αλλά ξέρω να αναγνωρίζω τις αυλές.

Βασιλική αυλή, αυλή του θεάματος...

ή αυλή οίκου μόδας.

Πάντα υπάρχει ένας μύθος...

που πρέπει να κληροδοτηθεί...

αλλά και η αλήθεια.

Που δεν μπορεί να ειπωθεί.

Κάποτε ήμουνα πολύ καλή...

στο να λέω την αλήθεια.

Κάποτε;

Κυρία...

μιλήστε μου.

Ο Ιβ Σεν Λοράν σχεδίαζε ρούχα από παιδί.

Λένε πως είχε την ιερή φλόγα...

και σχεδίαζε ρούχα...

από μικρό παιδί.

Ρούχα...

για τις κούκλες των αδελφών του.

Ο μύθος λέει...

ότι ο Κρίστιαν Ντιόρ έμεινε εμβρόντητος...

από τα πατρόν του Ιβ Σεν Λοράν και...

τον προσέλαβε με σκοπό...

να τον κάνει διάδοχό του.

"Όταν πέθανε ο Ντιόρ 3 γυναίκες διεκπεραίωναν τα πάντα".

"Ήταν μία αρραγής τριανδρία".

"Αλλά έπρεπε να βρεθεί ένας διάδοχος του Ντιόρ..."

"Αλλά έπρεπε να εφεύρουν..."

"έναν διάδοχο του Ντιόρ για τα μάτια του κοινού".

"Έναν μικρό βασιλιά. Ο κλήρος..."

"έπεσε στον Ιβ".

"Ήταν ταλαντούχος".

"Ήταν νέος..."

"όμορφος..."

"μορφωμένος..."

"και αγνός σαν τον κρίνο".

-Μαμά. -Γεια.

Μέρες τώρα σου τηλεφωνώ.

Μαμά, δεν ήταν ανάγκη να έρθεις.

Μου τηλεφωνείς μες στη νύχτα και δεν θα έρθω;

Μην πεις ότι δεν ήσουνα εσύ.

-Μαμά, είμαι καλά. -Ναι.

Και ξανάρχισα να γράφω.

-Τι; Άρθρο; -Ναι.

Για τον Ιβ Σεν Λοράν. Μικρό παιδάκι είναι.

Εντάξει. Απορώ γιατί δεν φέρνεις καθαρίστρια.

-Άσ' τα. Βγάλε το παλτό! -Βοήθησέ με να τελειώνουμε.

Το ξεσκονόπανο είναι στο γνωστό σημείο;

Μην πειράζεις τα πράγματά μου.

Κοίταξέ με.

Γιατί κοκκίνισες;

Μην τον ξαναδείς. Κατάλαβες; Κι αν σου γράψει, μην απαντήσεις.

Σου κάνει κακό, το ξέρεις.

Μόλις άρχισες να γράφεις.

Θα τα τινάξεις όλα στον αέρα για αυτόν;

Μιλάς σαν να είναι ο διάβολος.

-Υποσχέσου ότι δεν θα τον ξαναδείς. -Μαμά!

Σταμάτα!

Τώρα πάω να δουλέψω.

Κι εσύ ηρέμησε. Να χαίρεσαι για μένα.

Τα λέμε μετά.

Μην ανησυχείς. Και μην καθαρίσεις τίποτα!

Βγάλε το παλτό. Σε παρακαλώ!

Γεια.

Οριάνα.

Είναι άσχημο το κλίμα σήμερα.

Και μιλούν για σένα.

Τι άλλο θέλει;

Παρέδωσα το άρθρο κι έκλεισα με τη Σανέλ.

Το ξέρω.

Να προσέχεις.

Αυτός να προσέχει.

-Φαλάτσι. -Τι είναι πάλι;

Ήταν καλό, το παρέδωσα εγκαίρως.

Κλείσε την πόρτα, σε παρακαλώ.

Ξέρω πού ήσουνα τους τελευταίους μήνες.

Ποιος σου το είπε;

Μου είπες ψέματα.

Πώς σου ήρθε...

να μου κρύψεις κάτι τέτοιο;

Γιατί δεν σε αφορά.

Είσαι ψυχασθενής και δεν με αφορά;

-Δεν είμαι ψυχασθενής. -Τότε γιατί κατέληξες στο ψυχιατρείο;

-Δεν έχει σημασία. -"Δεν έχει σημασία".

Εντάξει.

Δεν έχει σημασία. Έχεις δίκιο. Δεν μπορείς να δουλέψεις πια εδώ.

Όχι. Είπες ότι έχω 2 μήνες. Το είπες!

-Και γιατί να μην τρελαθείς ξαφνικά; -Δεν τρελάθηκα.

Πώς να σε εμπιστευτώ; Δεν ξέρω τι έκανες.

-Κάρλο, δεν θα ξανασυμβεί. -Δεν το διακινδυνεύω.

Πέρασε έξω. Τέλος. Φύγε.

Φύγε.

Αφορμή ζητούσες. Αυτό είναι η αλήθεια.

-Οριάνα, λυπάμαι. -Εσύ το είπες.

-Εσύ! -Ηρέμησε.

Με ρώτησε ο Μοργκάντι. Δεν το είπα σε κανένα.

Μπράβο που δεν το είπες σε κανένα. Ευχαριστώ.

Ευχαριστώ!

Α. Π.

Βρήκες την ορχιδέα;

Πώς πάει;

-Είσαι καλά; -Ναι.

-Γιατί να μην είμαι; -Δεν ξέρω.

Περίμενε.

Τα κατάφερες.

Ναι.

Χάρη σε σένα.

Ορίστε.

"Στην Οριάνα, με αγάπη αναλλοίωτη".

Θες να φας κάτι; Έναν καφέ; Δεν παρήγγειλα ακόμα.

Γιατί δεν ήρθες εκείνη τη νύχτα στο Λονδίνο;

Ήξερες ότι δεν ήμουν καλά.

Ότι σε χρειαζόμουνα.

Έπρεπε να έρθω, το ξέρω. Και λυπάμαι.

Μπορείς να με συγχωρήσεις;

Εγώ έφταιγα, έτσι;

-Ξέρω ότι σε απομάκρυνα. -Άσ' το. Δεν έχει σημασία.

Προλαβαίνουμε ακόμα;

Δεν ξέρεις πόσο υπέφερα.

Δεν μπορούσα να ανασάνω.

Διαλυόμουνα χωρίς εσένα.

Τότε μην ξαναμείνεις χωρίς εμένα.

Θα το πάρουμε από την αρχή.

Είμαστε στο Μιλάνο, θα είναι πιο εύκολο.

Κι εσύ μου έλειψες.

-Αλήθεια; -Ναι.

Είσαι μοναδική.

Και;

Ξέρεις πόσο σε νοιάζομαι.

Και δεν το 'χω με τα ερωτόλογα.

Μ' αγαπάς;

Θα το πάρουμε από την αρχή. Σιγά σιγά.

Έτσι δεν θα πονέσει κανείς από τους δύο.

Τι είναι;

Είμαι ηλίθια.

-Οριάνα... -Γιατί το κάνεις αυτό;

Δεν κάνω τίποτα. Μιλάμε.

Δεν με αγαπάς. Είναι σαφές ότι δεν με αγαπάς.

Αλλιώς θα ερχόσουνα τότε.

Μα γιατί φεύγεις κι έρχεσαι πάντα;

Γιατί το κάνεις;

Γιατί νιώθω για σένα κάτι πολύ δυνατό.

Πρέπει να με αφήσεις να φύγω.

Αν μ' αγαπούσες, θα με άφηνες να φύγω.

Άσε τα δράματα, Οριάνα. Ας βρούμε τρόπο να μιλήσουμε.

Ο έρωτας είναι αναλλοίωτος γιατί δεν υπήρξε ποτέ.

Γεια, είμαι η Οριάνα Φαλάτσι.

Επιβεβαιώνω τη συνέντευξη με τη Σανέλ.

Για το περιοδικό "L'Europeo".

Μαμά!

Θα επαναλάβετε, παρακαλώ;

Ρου Καμπόν;

Τέλεια.

Ευχαριστώ.

Κοκό Σανέλ, Ιβ Σεν Λοράν.

Ωραία, έτσι;

-Μαμά, πότε γυρίζεις στη Φλωρεντία; -Θα δούμε.

Τι συμβαίνει;

Πολεμάω.

Όπως ο μπαμπάς.

Πες του όταν γυρίσεις σπίτι ότι η κόρη του κάνει ό,τι κι εκείνος.

Ποιον πολεμάς;

Κοκό Σανέλ.

-Ωραίο, έτσι; -Ναι.

-Ίσως το πρώτο μιας σειράς μόδας. -Φυσικά.

Δεν ήξερα ότι σας ενδιαφέρει η μόδα.

-Θα είναι καλό ρεπορτάζ. -Δεν είχα καμία αμφιβολία.

Λυπάμαι που δεν τα βρήκατε με τον Κάρλο.

Εγώ όχι.

Αν γράψω αυτό θα μου αναθέσετε κι άλλα;

Θα δοκιμάσω.

Αλλά είναι ένα καλό δείγμα.

Ναι, αλλά τι δεν πήγε καλά;

-Να το φέρω ή όχι; -Ποιο;

Την Κοκό Σανέλ.

Ναι.

Τέλεια.

Αυτό είναι για εσάς.

Ο μύθος που ονομάζεται Κοκό Σανέλ...

δεν είναι καν μια γυναίκα.

Είναι ένας δαίμονας που όλοι τον φοβούνται.

Τη λατρεύουν και υπομένουν τις άστατες σιωπές της.

Σ' αυτό τον κόσμο λαμβάνουν προσοχή οι απαίσιες γυναίκες .

Οι υπόλοιπες λαμβάνουν πολλές προτάσεις γάμου.

-Γιατί νομίζετε ότι... -Σιωπή!

Μισώ να με διακόπτουν.

Δεν χρειάζεται να ρωτάς. Ξέρω πολύ καλά τι θες να μάθεις.

Πες μου.

Σου αρέσει το ταγιέρ;

-Ναι. -Φυσικά και σου αρέσει.

Ακολουθεί τη γραμμή του σώματος.

Γιατί το σώμα είναι σώμα.

Αλλά η μόδα...

πρέπει να ανήκει σε όλες. Να είναι πρακτική...

να βγει στον δρόμο, στα λεωφορεία, να χωράει σε μια βαλίτσα.

Τα λέω και τα ξαναλέω 44 χρόνια.

Αφιέρωσα τη ζωή μου...

για να ντύνω γυναίκες.

Και...

θυσίασα τον έρωτα για αυτό.

Πιστεύετε...

ότι μια εργαζόμενη γυναίκα...

-δεν μπορεί να αγαπήσει; -Όχι, αγαπητή.

Για μένα λέω μόνο.

Είμαι...

η Σανέλ.

Και πάντα έκανα ό,τι ήθελα.

-Ποιος διάολο είναι; -Είμαι ο Μοργκάντι.

-Και λοιπόν; -Έλα αμέσως στη Σύνταξη.

-Όχι, ευχαριστώ. -Τρέξε, αλλιώς δεν ξαναδουλεύεις.

-Δεν σε χρειάζομαι. -Πήρες συνέντευξη από τη Σανέλ...

ως δημοσιογράφος του "L'Europeo". Πάλι είπες ψέματα.

Δεν πρόκειται πλέον για τη δουλειά σου, την έχασες.

Πρόκειται για την καριέρα σου. Έλα αμέσως.

Τι θες να κάνεις;

Να βγω από το σωματείο, να φάω μήνυση;

Να το πεις σε όλους για να μην ξαναβρώ δουλειά;

-Ο Μπατίστι... -Ναι, του μίλησα.

Δεν θα το εκδώσει.

Δεν θα το εκδώσει κανείς.

Εντάξει. Κράτησέ το.

Κάν' το ό,τι θέλεις.

Γιατί...

προσπαθείς να με καταστρέψεις με κάθε τρόπο;

Αυτό νομίζεις ότι είναι;

Οριάνα, μόνη σου αυτοκαταστρέφεσαι.

-Δεν τρελάθηκα. -Το ίδιο κάνει.

Όχι, δεν κάνει το ίδιο.

Μπήκα στο νοσοκομείο γιατί προσπάθησα να αυτοκτονήσω.

Δεν ξέρω καν αν το έκανα σκόπιμα.

Είχα χάσει τα πάντα.

Τον άντρα που αγαπούσα.

Το παιδί που ήθελα.

Την επιθυμία να γράψω.

Αλκοόλ με ηρεμιστικά δεν είναι καλή ιδέα.

Αλλά εγώ δεν κάνω μισές δουλειές.

-Γι' αυτό δεν με ανέχεστε. -Οριάνα, δεν...

Τι είναι; Την αλήθεια δεν ήθελες;

Είχες δίκιο.

Γιατί η αλήθεια είναι το μόνο που αξίζει για να ζει κανείς.

Ακόμα κι αν είναι δυσάρεστη και λες ότι δεν θα σ' αγαπήσουν.

Ότι δεν θα κάνεις ποτέ οικογένεια.

Αλλά εγώ θα λέω πάντα την αλήθεια.

Ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι μια ζωή θα είμαι μόνη.

Μόλις τώρα το κατάλαβα.

Ορίστε, λοιπόν.

Αυτό σου αρκεί ως αλήθεια;

Ιδού η αλήθεια.

Ένα άγριο θηρίο που το 'σκασε από το κλουβί και τρεκλίζει στον ήλιο.

Η αποκάλυψή της είναι λυτρωτική.

Εξημερώνεσαι αλλά θεραπεύεσαι.

Κι ο κόσμος μοιάζει ξαφνικά άλλος.

Λάμπουν τα χρώματα των Σανέλ και Ζενακέρ...

οι καλόγριες και οι καθαρίστριες...

η μαμά μου και η Ρίτα.

Που κάνει διορθώσεις και καφέ.

Που έρχεται νωρίτερα...

και αναρωτιέται για τις τύχες γυναικών σε τόπους μακρινούς.

Οι απορίες τους ξυπνούν το άλλο θηρίο.

Την περιέργεια, αδερφή και μητέρα της ελευθερίας.

Που θρέφει τον πόθο της φυγής...

για να δούμε, για να ακούσουμε.

Εργάτριες και αγρότισσες, δασκάλες και πριγκίπισσες...

μάνες και κόρες, εργαζόμενες και σύζυγοι.

Αγαπητή Ρίτα, δεν ξέρω αν η ευτυχία τους...

είναι θέμα ελευθερίας.

Αλλά είμαι ελεύθερη να τις ρωτήσω.

Χωρίς την άδεια κανενός.

Δεν ξέρω. Μάλλον 10. Ναι.

-Από διαφορετικές χώρες. -Από 10 χώρες;

Αυτό είναι το θέμα. Γι' αυτό θα είναι τόσο ενδιαφέρον.

Είστε σίγουρη; Είναι δύσκολο εγχείρημα.

Θα είναι επιτυχία για τον "Λονγκανέζι". Το ξέρετε.

Απομένει το ποσό της προκαταβολή;.

Αν με αγαπάτε, πείτε το χωρίς περιστροφές.

-Φαλάτσι, μην ανησυχείτε. -Συγγνώμη λίγο.

Ποιος είναι;

Να περάσω;

Παρακαλώ.

Σου έφερα αυτό.

Τι είναι; Βραβείο παρηγοριάς για αποτυχημένη αυτοκτονία;

Αναμφίβολα είσαι η πιο ανυπόφορη, αλαζονική και μισητή γυναίκα...

που έχω γνωρίσει.

Ό,τι μπορώ κάνω.

-Αυτό τι είναι; -Το άρθρο για τους ξενοδόχους.

"Σεβασμός στους κανόνες: μη φωνάζεις αν τρίζουν κρεβάτια".

"Μην ξεχνάς παιδιά ή πονηρές επιστολές".

Ωραίο αυτό. "Κυρίως..."

"μην αυτοκτονήσεις σε ξενοδοχείο".

"Θυμώνουν κι αν πεθάνεις σε στέλνουν στην Κόλαση".

Η αλήθεια είναι.

Το άρθρο για τη Σανέλ θα βγει στο επόμενο τεύχος.

Άρα μπορείς να να δουλεύεις για μένα.

Δεν θα κάνει κανείς ερωτήσεις.

Ένα "ευχαριστώ" θα ήταν μεγάλη απαίτηση;

-Ναι, θα έλεγα. -Καλώς.

Αύριο στη Σύνταξη. Να δούμε το επόμενο.

-Ήδη ξέρω τι θα είναι. -Πριν 5 λεπτά δεν είχες δουλειά.

Θέλω να μιλήσω για το άχρηστο φύλο.

-Τις γυναίκες. -Τι γυναίκες;

-Γυναίκες στον κόσμο. -Δηλαδή;

-Πακετάρω. -Αλλά τι γυναίκες;

-Τα λέμε. -Ποιος κόσμος;

-Πόσο θα λείψεις; -Δεν ξέρω.

Θα μας γράφεις;

-Μαμά. -Άσ' τη ήσυχη.

Όταν μπορεί, θα μας γράφει.

Πήγαινε. Θα χάσεις το τρένο.

-Συγγνώμη. Ένα ουίσκι, παρακαλώ. -Αμέσως.

-Μεγάλο. -Ναι.

Έχετε άγχος;

Περιττό.

Σπάνια πεθαίνεις.

Η ΣΕΙΡΑ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΗΣ ΟΡΙΑΝΑ ΦΑΛΑΤΣΙ...

ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ "RIZZOLI" KAI ΣΤΟ "L'EUROPEO" (1956-59)

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ "RIZZOLI"...

ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΙΣΤΙΝΑ ΝΤΕ ΣΤΕΦΑΝΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ