Original subtitles

Downloaded @ subs4series.com

Ξαναρχίζουμε; Ώστε αυτή είναι! Μη σε ξαναδώ.

Εξηγήστε μου γιατί πάλι το Λονδίνο και τα λέμε.

Θα με χάσετε.

Δεν θα κάνετε παιδιά.

Καλή έρευνα. Δικαιώνει τη Φαλάτσι.

Με ηθοποιούς μιλάς. Δεν πας στον πόλεμο.

-Δεν θα έρθει στην Ιταλία. -Πάμε τώρα.

Γιατί ήρθες στη Ρώμη; 2 νύχτες μαζί και στον εκδότη μου;

-Τι λες; -Δυστυχώς, λέω την αλήθεια.

Είμαι στο "Τιούντορ". Σε περιμένω.

Μπαίνουμε! Καλέστε ασθενοφόρο αμέσως.

Μπαμπά!

Νόμιζα ότι σε έχασα.

Συγγνώμη.

Πρόσεχε, Οριάνα.

Και μη μένεις πίσω.

Μπαμπά.

Πότε θα 'ρθουν οι Γερμανοί;

Χτες, στον φούρνο...

η Μαριάντζελα είπε ότι είναι στη Μπολόνια.

Άρα ξέρεις την απάντηση.

Κι όταν έρθουν τι θα γίνει;

Το καθάρισες το όπλο σου;

Για να δω.

Όταν έρθουν θα πολεμήσω.

-Θα ρίξω από το παράθυρο. -Να μας σκοτώσουν όλους.

Τότε; Τι να κάνω;

Να μείνω άπραγη;

Κοίτα εκεί.

Αν έρθουν από αριστερά, δικά σου.

Από δεξιά, δικά μου.

-Και στη μέση... -Ρίχνουμε και οι δύο.

Χαμένα πάνε.

Οριάνα.

Πώς πάμε; Καλύτερα;

Δεν πειράζει καθόλου αν κλαις.

Άκου, θέλω να σε βοηθήσω.

Αλλά πρέπει να με βοηθήσεις κι εσύ.

Μεγάλωσες εδώ, στη Φλωρεντία;

Κατανοώ το ότι δεν θέλεις να μιλήσεις.

Πες μου κάτι για σένα, για τη ζωή σου.

Ή για τότε που ήσουνα κοριτσάκι.

Σαν να γράφεις ένα άρθρο.

Τα διάβασα, ξέρεις.

Είναι χαρακτηριστική η φωνή σου.

Έλα, πες μου.

Ποια ήταν τα μικρά βήματα που σε οδήγησαν ως εδώ;

Κάνει καλό να μιλάς, Οριάνα. Μην κλείνεσαι.

Πες μου τι σκέφτεσαι.

Δεν φαίνονται, έτσι;

Στο μπλόκο κάνε ό,τι πουν, όχι εξυπνάδες.

-Δεν κάνω... -Μην απαντάς.

Αν τα βρουν θα σε σκοτώσουν.

Κατάλαβες;

-Ναι -Κοίτα.

Οριάνα!

-Να μη φαίνονται αυτά. -Έρχονται να τα πάρουν. Ηρέμησε.

-Βοήθα με στο άπλωμα. -Τώρα δεν μπορεί.

Θα φέρει ένα καλέμι μου από τον Πάολο.

Πήγαινε, σε περιμένει.

Μη χαθείς. Θα έρθω μαζί σου.

Μετά τη γωνία θα συνεχίσεις μόνη σου.

-Γιατί δεν το λέμε στη μαμά; -Θα σε κλείσει μέσα.

-Αυτό θες; -Όχι.

Άρα;

Δηλαδή είναι το μυστικό μας;

Έλα!

Οριάνα!

Ηρέμησε, Οριάνα!

Ηρέμησε.

Τα κορίτσια δεν κλαίνε! Κατάλαβες;

Ανάπνευσε!

Πάμε.

Πάμε.

Πάμε.

Γρήγορα! Αργήσαμε.

Γρήγορα!

Χαρτιά;

Άλτ! Χαρτιά.

Δεν κατάλαβα. Τι θες;

Χωρίς χαρτιά δεν περνάς!

Τι είναι;

-Μας βομβαρδίζουν! Να περάσω! -Όχι!

Να περάσω!

Όχι! Κατεβάστε το!

Κάτω. Γιατί δεν μας αφήνετε να περάσουμε;

-Κάνε άκρη! -Δεν χρειάζεται.

-Τώρα! -Ηρεμήστε. Θα μιλήσω εγώ.

-Κάντε άκρη, πάτερ Πιέρο. -Προς Θεού!

Πείτε του να σταματήσει. Είναι άκακος άνθρωπος.

Κάντε άκρη, πάτερ Πιέρο.

Όχι. Δηλαδή...

Αιχμάλωτοι μες στο σπίτι μας;

Καταλάβατε; Κάτω τα όπλα!

Κάτω τα όπλα! Κατάλαβες τώρα;

Ο επόμενος. Ετοιμάστε τα χαρτιά σας.

Πάρτε τον, κάνει ζέστη.

Συγγνώμη για το θέαμα.

Πέρασε.

Επόμενος.

Παιδιά, είμαστε κουρασμένοι.

Σαν τον Δαβίδ και τον Γολιάθ.

Δεν ωφελούν οι απεργίες. Αν σε πιάσουν...

σου βγάζουν τα δόντια.

Εσύ φέρε χειροβομβίδες και άλλα όπλα.

Από τους Καρέλο και Μαντσίνι.

Όταν είστε έτοιμοι...

Ποια είσαι; Τι θέλεις;

Έχω κάτι για εσάς, από τον μπαμπά μου.

Τον Εντοάρντο Φαλάτσι.

Για να δω.

Εντάξει, κοπελιά. Φύγε τώρα.

Πέπε, πάρε.

Όταν τα πάρουμε στο Σκαντίτσι...

-Έτσι θα εκραγεί στο χέρι σου! -Κυρία καθηγήτρια!

-Κίρα. Έτσι με λένε εδώ. -Γνωρίζεστε;

Μου διδάσκει φιλοσοφία στο σχολείο.

Αν σε ρωτήσουν ποιον είδες στο δάσος;

-Τι θα πεις; -Θα τους φτύσω και δεν θα μιλήσω.

-Με πιστόλι στο κεφάλι; -Τίποτα.

Καλύτερα να πεθάνω.

Αν πει ότι θα σκοτώσει την οικογένεια; Τη μαμά σου;

Θα πάρω το όπλο του και θα τους σκοτώσω όλους.

Είσαι παιδί του πατέρα σου!

Μπαμπά.

Το έκανα.

Τα έκανα όλα όπως μου είπες.

-Σε ακολούθησε κανείς; -Όχι.

Νομίζω πως όχι.

Την επόμενη φορά θα είμαι πιο προσεκτική.

Μου έδωσαν πολεμικό όνομα.

Εμίλια.

Εμίλια;

Εμίλια.

Από ό,τι λες ο πατέρας σου είναι πολύ ιδιαίτερος άνθρωπος.

Ναι, είναι.

Θα είναι πολύ περήφανος για σένα.

Ποια είναι η γυναίκα στο διπλανό δωμάτιο;

-Έκλαιγε όλη νύχτα. -Το ξέρω. Κάνουμε ό,τι μπορούμε.

Όπως και με σένα.

Και τώρα συγγνώμη, πρέπει να φύγω. Με περιμένουν.

Εσύ φταις.

Εσύ φταις.

Εσύ φταις για όλα.

Όσο έχει την περόνη θα εκρήγνυται.

Όταν φτάσεις εκεί μη την αγγίξεις.

Άσε να την πάρουν αυτοί. Κατάλαβες;

Αλλά το ποδήλατο έχει κραδασμούς.

-Αν πέσει το λάχανο και... -Φοβάσαι;

Όχι.

-Εντάξει. Περάστε. -Ευχαριστώ.

Πάλι εσύ.

Εντάξει, μικρούλα.

Μη μας φοβάσαι.

Όλα εντάξει είναι. Πέρασε.

Εσείς μείνετε εδώ. Εντάξει;

Θέλει να μείνουμε εδώ.

Εσείς κοιμηθείτε εδώ μέσα.

Τι κοιτάζεις;

-Ποιοι είναι; -Αυτοί μας έλειπαν τώρα.

Αμερικανοί είναι;

Από στρατόπεδο αιχμαλώτων. Ο μπαμπάς σου κάνει τον ήρωα.

-Πώς το 'σκασαν; -Πήδηξαν από τρένο.

Αν τους βρουν εδώ...

Εδώ ασφαλές μέρος.

Θα μείνουν στο δωμάτιό σας.

-Πόσο καιρό; -Γιατί; Έχεις καλεσμένους;

-Όχι. -Πήγαινε.

Ρώτα τους αν πεινάνε.

-Εγώ; -Εσύ ξέρεις λίγα αγγλικά.

Άντε, πήγαινε.

Γεια σας.

Είμαι η Οριάνα.

-Γεια. -Γεια, Οριάνα.

Πονάτε;

Ορίστε;

Όχι, δεν πονάμε.

-Εντάξει. -Δεν θα φάνε;

-Λέει ότι δεν πεινάνε. -Πώς; Τόσες μέρες κρύβονται.

-Πόσες μέρες; -Μη σε νοιάζει. Ρώτα τους.

Σίγουρα δεν πονάτε;

Γιατί να πονάμε;

-Φαγητό. -Φαγητό, εννοεί.

-Φαγητό. -Αν πεινάμε;

Ναι!

Ναι, πεινάμε πάρα πολύ.

Συγγνώμη.

Ναι. Ευχαριστούμε.

Ναι, πεινάμε πολύ. Ευχαριστούμε.

Σιωπή! Φύγετε!

Ώστε διαβάζεις;

Ναι, λατρεύω τα βιβλία.

Εγώ δεν είχα χρόνο για διάβασμα.

Απλώς πολεμώ.

Ναι.

Και...

ποιο σου αρέσει πιο πολύ;

Το αγαπημένο σου;

Το καλύτερο;

Είναι αμερικανικό.

Λέγεται...

"Το κάλεσμα της άγριας φύσης".

Ναι, το ξέρω. Με τον Μπουκ!

Ναι, ο Μπουκ!

Μαθαίνω για τη δύναμη.

-Τη ζωή, την πάλη. -Ο ήρωας είναι ένας σκύλος.

Ναι, ένας σκύλος.

Διαβάζω για την Αμερική.

Την Αλάσκα, τη Νέα Υόρκη, το Εμπάιαρ Στέιτ.

Δεν είναι σαν τα βιβλία, γλυκιά μου.

Είναι καλύτερα.

Μια μέρα θα σου τα δείξω.

-Αλήθεια; -Οριάνα, ύπνο τώρα!

Αύριο πρέπει να πας για ψωμί.

Ο Ρίτσαρντ λέει πως όλα είναι κονσέρβες.

-Και το κρέας. -Πώς;

Ναι, είναι νόστιμο. Και το γάλα.

-Γάλα σε κονσέρβα; -Ναι.

Μετά τον πόλεμο θα με πάρει στη Νέα Υόρκη.

Δεν είναι το αγόρι σου. Ούτε σε έχει φιλήσει.

Ακόμα όχι.

Οριάνα, τρελάθηκες;

Στην Καρολίνα το πρωί.

Η πιο γλυκιά απ' όλες είναι η δική μου αγάπη...

το πρωί.

Πού είναι το στρατόπεδο αιχμαλώτων;

Δεν ξέρω.

-Όντως πήδηξαν από το τρένο; -Ναι.

-Φάε λίγο τυρί. -Όχι, παράφαγα.

-Ποιος μας τους έστειλε; -Αυτοί από το βουνό.

-Άρα δεν ξέρουμε πόσο θα μείνουν. -Τόσκα.

Έχουμε πόλεμο.

Ναι αλλά κάθε μέρα που μένουν εδώ ρισκάρουμε να μας σκοτώσουν.

Το λες απλό γιατί και με σένα κινδυνεύουμε.

Σ' ακούω τη νύχτα που δίνεις "περιοδικά παρτιζάνων".

Τα περιοδικά είναι αγώνας κατά των φασιστών.

Οι φασίστες, αργά ή γρήγορα, θα μας αναζητήσουν.

-Σε σταματούν στα μπλόκα. -Οι Αμερικανοί πολεμούν μαζί μας.

Τα αεροπλάνα που μας βομβαρδίζουν είναι των Αμερικανών!

Τόσκα, δεν μπορώ να μένω με σταυρωμένα χέρια!

Δεν μπορώ!

Τότε ο Θεός να μας φυλάει.

Πάω για ύπνο.

Νομίζω ότι είστε οι καλύτεροι.

Αλήθεια λέω. Γιατί γελάς;

Γιατί είσαι πολύ σοβαρή.

Σοβαρή.

Ναι, αλλά πολεμάτε για εμάς.

-Μάλλον. -Νομίζω ότι είστε οι καλύτεροι.

Έρχεστε εδώ, για την Ιταλία.

Ναι, φυσικά.

Κάτι τέτοιο.

Πάντως δεν ήξερα τι με περίμενε όταν κατατάχθηκα.

Αλλά θα έφευγα από τον μπαμπά και θα σκότωνα ναζί.

Γιατί όχι;

Να καθίσω εδώ;

Φυσικά.

Μακάρι να ήμουνα Αμερικανίδα.

Τι εννοείς;

Σαν την Έμιλι Ντίκινσον.

Ή τη Λουίζα Μέι Άλκοτ.

Θα γίνεις διάσημη.

Έχεις κάτι ξεχωριστό.

-Κάτι; -Ναι.

Τι;

Όταν τελειώσει ο πόλεμος θα με πάρεις μαζί σου;

Γέμισαν λάσπες οι πετσέτες.

Ήμασταν άπλυτοι, το στρατόπεδο είχε λάσπη.

-Τι είναι; -Τίποτα.

-Ριτς; -Τίποτα.

-Τι κάνεις; -Τίποτα.

Φύγε αμέσως!

-Τρελάθηκες; -Ήμουνα ευγενικός.

Μόνο αυτούς έχουμε. Αν μας διώξουν, χαθήκαμε.

Έξω θα μας φάνε.

-Κατάλαβα. -Όντως;

Εντοάρντο!

-Ήταν στο κρεβάτι... -Σταμάτα!

-Ποιο κρεβάτι; -Του Ρίτσαρντ.

-Μπαμπά, δεν φιληθήκαμε. -Οριάνα.

Στο κρεβάτι; Πώς σου ήρθε;

-Δεν έγινε τίποτα! -Γιατί μπήκα εγώ.

Μαμά.

Του αρέσω.

Οριάνα, στρατιώτης είναι. Μόνο τον πόλεμο σκέφτεται.

-Κι εγώ πολεμάω. -Εσύ είσαι κοριτσάκι.

Όχι! Είμαι με τους παρτιζάνους!

Πες της, μπαμπά.

-Είναι 14 ετών! -Ακριβώς.

-Άρα δεν είναι στόχος. -Δεν σου 'φτανε το κυνήγι;

Μου αρέσει.

Δεν θέλω να κάνει τον πόλεμό σου.

Πάψε τις βλακείες με τους παρτιζάνους!

-Μαμά. -Σιγά μη του αρέσεις.

Είσαι μωρό ακόμα.

Παλαβώσατε και οι δύο;

Είδατε; Η κόρη σας είναι καλύτερα και δυνάμωσε.

Είμαι πολύ ικανοποιημένος με ό,τι κάνει.

Η ψυχιατρική θεραπεία μας χρησιμοποιεί τον λόγο και τη μνήμη.

Η κόρη σας είχε έντονη ζωή.

Αλλά κάναμε προόδους.

Και θα συνεχίσουμε έτσι.

Θα ξανάρθουμε σύντομα.

Γεια.

Μα μιλήσατε για βελτίωση.

Κυρία Φαλάτσι, η κόρη σας μου μιλάει. Είχε έντονες εμπειρίες.

-Απόπειρα αυτοκτονίας. -Όχι. Ήταν ατύχημα.

Πήρε χάπια γιατί είχε πιει, δεν καταλάβαινε.

Και πριν από αυτό, η αποβολή.

Η Οριάνα είναι νέα αλλά πέρασε πολλά από μικρή.

Τη στείλατε μικρή να αγωνιστεί στον πόλεμο.

Το έκανε με τη θέλησή της, με χαρά.

-Μάλλον πρέπει να μείνει εδώ καιρό. -Δεν είναι τόσο χάλια.

-Κι αν καταρρεύσει; -Όχι.

Συμβαίνει.

Η ψυχή ενίοτε γίνεται κομμάτια.

Πάντως, θα την ενθαρρύνουμε ώστε να νομίζει ότι βελτιώνεται.

Στο μεταξύ, θα κάνω τα πάντα για να τη βοηθήσω.

Συγγνώμη, πρέπει να πηγαίνω.

Χαίρετε.

Οι στρατιώτες πρέπει να φύγουν.

Μα δεν τον φίλησα.

Τι;

Όχι.

Δεν είναι πια ασφαλές εδώ.

Οι Γερμανοί ξέρουν ότι είναι στην πόλη.

Ψάχνουν όλα τα σπίτια. Πρέπει να φύγουν.

Τώρα!

Και τι θα απογίνουν;

Θα βρουν τρόπο.

Έχουμε ετοιμάσει χαρτιά για να περάσουν το μπλόκο.

Αρκεί ως τις 8:00 να είναι στο δάσος.

Δεν μπορείς να πας τους στρατιώτες στο μπλόκο.

Όλοι σε ψάχνουν.

Ναι, ισχύει.

Άντε. Πες τους να ετοιμαστούν.

-Θα πάω εγώ. -Όχι.

Είναι καλύτερα για όλους.

Όχι.

Σε παρακαλώ. Τα λάχανα ήταν χειρότερα.

Άσε με να πάω.

Δεν νομίζω ότι θα τα καταφέρω.

Βάστα γερά.

Παρακαλώ.

Χαρτιά;

Το χαρτί σου.

Χαρτιά;

Έλα, τι σε έπιασε;

Κοίτα τι έκανες. Ήταν καθαρά τα ρούχα σου.

Περίμενε.

Πάμε.

Τώρα θα πάτε με την Κίρα.

Αντίο.

Ευχαριστούμε.

Είμαι πολύ λυπημένη που φεύγεις.

Μη λυπάσαι.

Μα δεν θα σε δω...

ποτέ πια.

Φυσικά και θα με δεις.

Θα ξανάρθω.

Ναι;

Φυσικά.

Θα ξανάρθω και θα σε πάρω στην Αμερική.

Μου το υπόσχεσαι;

Σου το υπόσχομαι.

Το υπόσχομαι.

Όχι!

Πού είναι ο σύζυγός μου;

Ποιος σύζυγος;

Είστε η...;

Μάριο, με ξέρεις. 20 χρόνια πάω με τη μάνα σου εκκλησία.

Ο σύζυγός σας είναι Κομμουνιστής. Είναι προδότης.

Είναι πατριώτης!

Κι άλλη Κομμουνίστρια;

Σε παρακαλώ, θα ήθελα να τον δω.

Όχι.

-Όχι. -Πιάνετε κόσμο...

-και φυλακίζετε αναίτια; -Αναίτια;

Αναίτια.

Τότε τι γύρευε τόσο μακριά από το σπίτι σας;

Τη νύχτα;

Θα σας πω εγώ.

Είναι παρτιζάνος.

Ή όχι;

Ναι.

Είναι παρτιζάνος.

Μάριο, σε παρακαλώ.

Τι του κάνατε;

Τίποτα.

Τον πιέζουμε να μιλήσει.

Και θα μιλήσει.

Βέβαια, θα δυσκολευτεί χωρίς δόντια.

Εδώ τα έχω, σε αυτό το κουτάκι.

Θες να τα δεις;

Όχι;

Ντυθείτε πένθιμα, κυρία μου.

Αύριο θα τον εκτελέσουμε τον Εντοάρντο Φαλάτσι.

Εντάξει.

Θα ντυθώ πένθιμα.

Αλλά πες στη μάνα σου να κάνει το ίδιο.

Γιατί αργά ή γρήγορα θα 'ρθει κι η σειρά σου!

-Μπαμπά. -Φύγε!

Φύγε!

Εμίλια.

Σήμερα στον φούρνο μιλούσαν για τους Αμερικάνους μας.

Για τον Ρίτσαρντ;

Λένε ότι ενώθηκαν με τους παρτιζάνους κοντά στο Ριέτι.

-Πολεμούν για την ελευθερία. -Τέρμα αυτά.

Στο εξής θα μένεις σπίτι μαζί μου.

Δεν θα ξαναπάς στα δάση με τους παρτιζάνους. Κατάλαβες;

-Δεν θα κάνεις ό,τι θες! -Θα πολεμήσω!

Οριάνα!

Ένας από τους νεαρούς είναι νεκρός.

Ποιος;

Ο Ρίτσαρντ;

-Δεν ξέρω. -Τι σου είπαν;

Κάτι θα είπαν. Ο "πιο μεγάλος" ή "ο άσχημος".

-Οριάνα. -Όχι ο Ρίτσαρντ.

Είναι γρήγορος, έξυπνος.

Εμίλια.

Πάρε τα χάπια.

Έλα.

Τον μπαμπά δεν θα τον σκοτώσουν, έτσι;

Όχι, δεν τον σκοτώσουν τον μπαμπά σου.

Θα βρω τρόπο να βγει από τη φυλακή.

Θα τον φέρω σπίτι τον μπαμπά σου.

Δεν πολεμάμε μόνο με τα όπλα.

Χρειάζεται κι αυτό. Κατάλαβες;

Πάολα!

Δεν βρίσκω την ασθενή μου.

-Ήρθαν και την πήραν. -Την πήραν;

Οι γονείς. Κάλεσε η Οριάνα.

Η Οριάνα;

Φτάσαμε.

Τώρα θα ετοιμάσω αμέσως κάτι να φάμε.

Έτσι, Οριάνα;

Έτσι, Οριάνα;

-Οριάνα; -Ναι.

Είπα ότι θα μαγειρέψω κάτι. Θες κάτι συγκεκριμένο;

Ναι.

-Δεν έπρεπε να την πάμε εκεί. -Άσ' το αυτό.

Μην ανησυχείς, δεν το ξέρουν.

Στον διευθυντή σου είπαμε ότι είχες ατύχημα...

και ότι έπρεπε να συνέλθεις...

και να μη σε ενοχλήσει.

Θέλεις να του τηλεφωνήσεις;

Ναι, θα του τηλεφωνήσω μετά.

Υπάρχει κάτι για σένα στο δωμάτιό σου.

Ο μπαμπάς σου πήγε στο Μιλάνο για να τη φέρει.

Ιδέα της μάνας σου ήταν.

Οριάνα.

Αύριο θα πάμε για κυνήγι.

Ναι, μπαμπά.

-Κυνήγι; -Ναι, κυνήγι.

-Στη φύση, στο δάσος. -Κιόλας;

Ναι. Άσε τους γιατρούς. Μαγείρεψε.

-Είπε ότι δεν πεινάει. -Εγώ πεινάω. Μαγείρεψε!

Αν έρθουν από αριστερά, δικά σου.

Από δεξιά, δικά μου.

Και στο κέντρο...

ρίχνουμε και οι δύο.

Εντάξει;

-Ναι, μπαμπά. -Έτοιμη;

Έρχονται από σένα.

Ρίξε!

Ρίξε τώρα!

Ρίξε τώρα!

Ρίξε!

Η ΣΕΙΡΑ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΗΣ ΟΡΙΑΝΑ ΦΑΛΑΤΣΙ...

ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ "RIZZOLI" KAI ΣΤΟ "L'EUROPEO" (1956-59)

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ "RIZZOLI"...

ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΙΣΤΙΝΑ ΝΤΕ ΣΤΕΦΑΝΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ