Original subtitles

Downloaded @ subs4series.com

Αύριο Μπέργκμαν. Σήμερα είμαι ελεύθερη.

-Γράψε βιβλίο. -Βιβλίο;

Θα βοηθήσω. Το άρωμά της.

-Για ένα μαντίλι; -Άσε με!

Δεν θα μπει μια ξεχασιάρα εμπόδιο στο βιβλίο σου.

-Ίσως είμαι έγκυος. -Ίσως;

Είναι καλό νέο. Μη σκας, ούτε εγώ το θέλω.

Θέλω πάλι την περίοδό μου. Ναι;

Είναι πολύ επικίνδυνο.

Δεν θα πάω στον γιατρό αύριο.

Αυτό είναι υπέροχο νέο.

Πρέπει να ξεκουραστείτε.

Μετά από τέτοια επέμβαση δεν αρκούν 3 μέρες.

Δεν θα μείνω εδώ χωρίς να ξέρω τι συμβαίνει στον κόσμο.

Υποτιμάτε το συμβάν.

-Δεν σας κρατώ με τη βία αλλά... -Ακριβώς.

Αλλά σας ευχαριστώ πολύ που σώσατε τη ζωή μου.

Τουλάχιστον...

πάρτε αυτά.

Θα σας ηρεμούν...

και θα κοιμάστε.

Δεν τα χρειάζομαι.

Έστω, αρκεί να βγω από εδώ μέσα.

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

Αυτό, αυτό και αυτό.

-Πόσο κάνουν; -Δύο πέννες.

Ευχαριστώ.

Ο Θεός έδωσε δύναμη στον άντρα όταν έπλασε τη γυναίκα.

Δεν λέει πότε έδωσε θάρρος στη γυναίκα κι έτσι θα το πω εγώ.

"Της έδωσε δύναμη όταν έπλασε τον Αλφρέντο".

Πρέπει να εξηγήσω ποιος είναι ο Αλφρέντο.

Αλλά μπορώ να εξηγήσω;

Έκπληξη!

Θα μείνω λίγες μέρες ακόμα. Θες να φάμε μαζί;

Θέλω σαμπάνια.

-Σαμπάνια; -Ναι.

Το ποτό με τις μπουρμπουλήθρες.

Ναι.

-Πώς είσαι; -Το θέμα επιλύθηκε.

Δεν υπάρχει πια κανένα πρόβλημα.

-Από το νοσοκομείο έρχομαι. -Νοσοκομείο; Τι λες;

Ναι, δεν πήγε ομαλά όπως έλπιζα αλλά είμαι εδώ.

-Είχες πρόβλημα; -Ναι.

Αλλά τώρα όλα πέρασαν.

Μάλιστα, έλεγα να συνεχίσουμε το βιβλίο μας.

-Το βιβλίο σου. -Μη σκέφτεσαι το βιβλίο τώρα.

Αλφρέντο.

Πάμε παρακάτω.

Θέλω μόνο να είσαι ευτυχισμένος.

-Λυπάμαι πάρα πολύ. -Αρκετά.

Ας ξαναρχίσουμε.

-Θα σου φτιάξω τσάι. -Ναι.

Θέλεις γάλα ή λεμόνι;

Αλφρέντο!

Με έδιωχνες για να είσαι μαζί της.

-Την ξέρω πριν από σένα. -Πώς τη λένε;

Έλενορ.

Δικό της ήταν το μαντίλι.

Πόσα ακόμα μαντίλια θα βρω εδώ μέσα!

Και νόμιζα ότι υπερέβαλα. Εσύ φταις!

-Ψεύτη! Προδότη! -Ε όχι!

Δεν σου είπα ποτέ ψέματα, Οριάνα!

-Ελευθερία πάνω απ' όλα. Θυμάσαι; -Ναι, θυμάμαι.

-Μετά την πρώτη μου φορά. -Δεν θέλαμε αφοσίωση.

Καμία ειλικρίνεια. Ούτε το αντίθετο είπες.

Όταν αγαπάμε, αγαπάμε. Τελεία.

Αλλά προφανώς αγαπάμε με διαφορετικό τρόπο!

Ίσως δεν μ' αγαπάς.

Πες το μου.

Πες μου ότι δεν μ' αγαπάς.

Οριάνα.

-Περίμενε. -Μη με αγγίζεις!

Δεν θέλω να σε ξαναδώ.

-Άκουσέ με. -Κάνε μου τη χάρη και σώπα.

Είμαι ένα κανονικό πλάσμα.

Επιθυμώ ό,τι οι κανονικές γυναίκες.

Αλλά ο μονόπλευρος έρωτας δεν αρκεί.

Δεν χαρίζουμε την ψυχή μας σε όσους δεν χαρίζουν τη δική τους.

-Χαίρομαι που επιστρέψατε. -Κι εγώ.

Όλα καλά, Φαλάτσι;

Ναι, δεν έχω πια πρόβλημα.

Και θα ήθελα να γράψω εδώ, στην Ιταλία.

-Μου αρκεί το σινεμά. -Το σινεμά;

-Είσαστε σίγουρη; -Για τι άλλο να γράψω;

-Ατίλιο. -Φαλάτσι.

Πέρασες καλά στις διακοπές;

Κάρλο.

Δεν πήγε διακοπές.

Εγώ της ζήτησα να μείνει κι άλλο στο Λονδίνο.

Εντάξει.

-Συγγνώμη. -Λοιπόν;

Θέλετε να σας προτείνω εγώ;

Οριάνα.

Ειλικρινά, σας χρειάζομαι.

Αλλά όχι τώρα.

-Δηλαδή; -Το επόμενο τεύχος έκλεισε.

-Ναι, αλλά μπορώ... -Θέλω να ξεκουραστείτε.

Ευχαριστώ.

Πόσο μικρός είχε γίνει ο κόσμος!

Στα 14 μου η Γη ήταν μεγάλη...

και από το παράθυρο της ψυχής μου έβλεπα μια θέα απέραντη.

ΤΖΟ ΚΟΡΣΙ "ΓΚΡΑΝΤ ΟΤΕΛ" - ΡΩΜΗ

-Ναι; -Κύριε διευθυντή.

Αύριο να με στείλετε στη Ρώμη.

-Είμαι καλά, ξέρετε. -Ναι, να πάτε.

-Αλλά σε λίγες μέρες. -Αλλά ήρθε η Λόρεν για ένα βραβείο.

Θα επιστρέψει στο Σεν Τροπέ. Δεν γράψαμε για τον γάμο της.

Και θέλετε να πάτε στη Ρώμη μόνο για αυτό;

Φυσικά.

-Θα πάω, λοιπόν. -Φαλάτσι!

Εμπρός;

Ναι, είμαστε ευτυχείς.

Μετά το Κύπελλο Βόλπε ήρθε το βραβείο Ντάβιντ.

Αν και ο Κάρλο...

-Ο Κάρλο; -Υποφέρει μετά τον γάμο.

Αν έρθει εδώ θα συλληφθεί για διγαμία, ξέρετε.

Ανυπομονώ να ακυρωθεί ο πρώτος γάμος.

20 χρόνια ο κόσμος χωρίζει στις ΗΠΑ κι εδώ θεωρείται περιττό.

Τι να κάνεις; Έτσι είναι ο κόσμος μας.

Μάλλον δίνουμε πολλή σημασία στον γάμο.

Αλλά τι κάνεις όταν ερωτεύεσαι;

Δεν το πολυσκέφτεσαι.

Εγώ παίρνω πάντα αυτό που θέλω.

Ήθελα να γίνω ηθοποιός, το έκανα.

Ήθελα έναν άντρα, τον παντρεύτηκα.

Ξέρεις ποιος αποκάλυψε σε όλους ότι παντρευτήκαμε;

Η Λουέλα Πάρσονς.

Κι η Λουέλα παίρνει ό,τι θέλει.

Ένα πρωί ο Κάρλο διάβαζε εφημερίδες και μου είπε...

"Παντρευτήκαμε".

Και ορκιστήκαμε αιώνια αγάπη.

Τελικά για αυτό ζούμε.

Και η επιτυχία;

-Μετράει; -Φυσικά και μετράει.

Αλλά αν δεν μπορείς να τη μοιραστείς...

τι να την κάνεις τόση επιτυχία;

Μάλιστα, θέλω να διακόψω λίγο.

Να κάνω ένα παιδί ίσως.

-Ώστε είναι αλήθεια; -Σου αρέσω;

-Νόμιζα ότι έκανες πλάκα. -Όχι. Αλήθεια.

Ο πατέρας έκοψε τις παροχές και βρήκα δουλειά.

Συγγνώμη, όντως παντρεύτηκε η Λόρεν;

-Ναι! Θα τα δεις στη συνέντευξη. -Ανυπομονώ.

Με σένα τι έγινε;

-Βλέπεις βέρα; -Δεν ήθελε γάμο ο Χανκ;

-Όχι. Εγώ δεν τον ήθελα. -Εσύ; Αλήθεια;

-Ναι. -Γιατί δεν έγραψες;

Για να δω αυτά τα μούτρα και να πάρω τα πάνω μου.

Είχες δίκιο.

Δεν ήταν έρωτας. Μόνο μια σοφίτα στο Παρκ Άβενιου.

Κι εσύ; Ο δημοσιογράφος που μου έγραψες;

Δεν υπάρχει πια κανένας δημοσιογράφος.

Λυπάμαι.

Έχουμε τη ζωή μπροστά μας. Είμαστε ελεύθερες.

Ας κάνουμε μια πρόποση. Στην ελευθερία.

Εις υγείαν!

Ευχαριστούμε.

Προς εμάς έρχεται;

-Έτσι φαίνεται. -Όχι.

Ναι.

Σας έδιωξαν από το γκρουπ;

Όχι, διψούσα και με καλούσαν αυτά τα Μαρτίνι.

-Τα δικά μας; -Ναι.

Έλα, γλυκέ μου. Πιες από το δικό μου.

Δεν το πιστεύω. -Ευχαριστώ.

Η Οριάνα.

Αντόνιο. Χάρηκα. Οριάνα;

-Φαλάτσι. -Η δημοσιογράφος;

Και συγγραφέας. Έβγαλε βιβλίο.

Ναι. Το διάβασα.

Θέλετε να χορέψουμε;

Ή διακόπτω τη βραδιά σας;

Δεν θα με πείραζε να χορέψω λίγο.

Αυτό το ατύχημα...

ίσως να σας στερήσει τη δυνατότητα τεκνοποιίας.

Πρέπει να αναρρώσετε πλήρως.

Θέλω να φύγω. Καλά είμαι.

Όχι. Χρειάζεστε ανάπαυση.

Όχι δουλειά, όχι ταξίδια.

Τι θα κάνετε;

Θα με δέσετε;

Πρέπει να δω κάποιον.

Πρέπει να του πω τι συνέβη.

Τώρα.

Καλημέρα.

-Καλημέρα! Λοιπόν; -Έναν καφέ, παρακαλώ.

Πώς πήγε χτες με τον σαξοφωνίστα;

-Δεν κρατιέσαι, έτσι; -Αφού με ξέρεις.

Θέλω να μάθω τα πάντα.

Ήσασταν χαριτωμένοι όταν χορεύατε.

Δεν...

-δεν έγινε τίποτα, εντάξει; -Γιατί;

Γιατί;

-Ευχαριστώ. -Τι συμβαίνει;

Γιατί...

σκέφτομαι μόνο τον Αλφρέντο.

Αλλά ανακάλυψα ότι έχει άλλη.

Λυπάμαι πολύ, Οριάνα.

Δεν μπορώ χωρίς αυτόν.

-Πρέπει να αλλάξει γνώμη. -Σε αναζητά;

-Όχι γιατί του το ζήτησα εγώ. -Καλά έκανες.

Πρέπει να το τελειώσεις.

Μη τον σκέφτεσαι.

-Δεν αγαπά κανείς με το ζόρι. -Εσύ ειδική στις σχέσεις...

μετά από 2 αποτυχημένους γάμους;

-Άρα κάτι ξέρω. -Ναι.

Να αλλάζεις άντρες για να γεμίζεις το εσωτερικό σου κενό.

-Γιατί μου θυμώνεις; -Είσαι γελοία που δίνεις συμβουλές.

Και δεν έχω τίποτα να μάθω από σένα.

Καλώς.

Τώρα πρέπει να πηγαίνω.

Τα λέμε το μεσημέρι για φαγητό.

-Θέλετε κάτι άλλο; -Όχι. Ευχαριστώ.

Θα φύγω.

Πείτε στη δεσποινίδα Φαλάτσι...

-ότι δεν θα έρθω για φαγητό. -Βεβαίως.

Ξέρετε, όσοι ασκούν εξουσία στη χώρα μας έχουν ενοχές.

H Εταιρεία Πετρελαίου επηρεάζει πιο πολύ...

από μια ομιλία του Πρωθυπουργού.

Χρόνια στην Αγγλία μελετούν τη δράση των λόμπι.

Και στη δημοκρατία μας πρέπει να πούμε ποιος κυβερνά την Ιταλία.

Που είναι ο τίτλος του βιβλίου.

-Και πώς λένε τον φίλο σας; -Αλφρέντο Πιερόνι.

Έγραψε άρθρο για τον άγνωστο γιο του Ντούτσε. Είναι γνωστό.

Ναι, το έχω ακουστά αλλά...

Τότε θα το διαβάσετε.

Και αν το εκδώσετε...

θα εκδώσω σε εσάς το επόμενο βιβλίο μου.

Αγαπημένε Αλφρέντο, λυπάμαι που έφυγα έτσι τις προάλλες.

Απλώς φοβάμαι ότι θα με ξεχάσεις.

Ότι θα ξεχάσεις τον έρωτά μου.

Δεν ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να είμαι μακριά σου.

Κυρίως όταν έρχεται Σαββατοκύριακο.

Θα ήθελα να φτιάχναμε μαζί τηγανίτες.

Μπορώ να οργανώσω τα πάντα για να ζήσουμε μαζί.

Μίλησα για σένα σε εκδότη.

Σαν περήφανη μητέρα του καλύτερου μαθητή της τάξης.

Σε ονειρεύομαι κάθε νύχτα, Αλφρέντο. Τώρα θέλω να σε δω εδώ.

Εκδότης ζητά συνάντηση για βιβλίο σου. Στοπ.

Αν έρθεις στη Ρώμη, είμαι εδώ. Στοπ.

Πώς πάει;

Όλα καλά;

Σου φαίνομαι προβληματισμένη;

Όχι, αλλά την τελευταία φορά το είχαμε τελειώσει.

Ή κάνω λάθος;

Σου πάει η Ρώμη.

Άρα χαίρεσαι που με βλέπεις;

Ίσως.

Τότε να σε φιλήσω γιατί έκανα ολόκληρο ταξίδι για αυτό;

Εξαρτάται από τη συμπεριφορά σου.

Μου έλειψες.

Θα σε πάω για φαγητό, Περόνι. Πεινάω.

-Πήρα συνέντευξη από τη Λόρεν. -Πολιτική; Όχι ακόμα;

Όπως το βλέπει κανείς.

Η Λόρεν είναι πανέμορφη αλλά δεν αφορά το μέλλον της χώρας.

Κι όμως...

Την ξέρει όλος ο κόσμος.

Κι αν ο Πόντι έγινε δίγαμος για χάρη της...

η δημοσιοποίηση θα δείξει τους παρωχημένους νόμους μας...

για το διαζύγιο. Εκεί θέλω να φτάσω.

Κοίτα να δεις.

Πρόκειται για έπος.

Κινεί γη και ουρανό για χάρη της.

Και δεν τον νοιάζει η φήμη της.

-Αναθεώρησες για τους άντρες; -Όχι.

Μόνο για τους άντρες του σινεμά.

-Αλλά εσύ είσαι πιο όμορφος. -Η Οριάνα Φαλάτσι!

-Γεια. -Σας το είπα. Αυτή είναι.

-Δεν είπες ότι ήρθες στη Ρώμη. -Έχετε δίκιο. Έχω πολλή δουλειά.

Το βλέπω. Μην ενοχλούμε.

Αλφρέντο Πιερόνι, "Incom" στο Λονδίνο.

Φεντερίκο Γκάτι, Σάντο Παλμιέρι. Συνάδελφοι.

Αλλά στην Τσινετσιτά και στη Βία Βένετο.

-Θα πιείτε μαζί μας ένα λικέρ; -Κάποτε ήμουνα στη Νέα Υόρκη.

Γνωρίζω κάποιον και βλέποντας ότι είμαι Ιταλίδα, ρωτάει...

"Γιατί η Ρώμη είναι γεμάτη από πόρνες στους δρόμους;"

Και του απαντώ, "Δεν έχουν λεφτά για σπίτι σαν τις Νεοϋρκέζες".

Δεν τους αντέχω.

Θα απαντούσα πιο έντονα.

Όχι. Στην Αμερική δεν μετράει το μέγεθος της προσβολής...

αλλά η ανοησία των αστείων.

Πρέπει να είσαι ανηλεώς χαριτωμένος.

Όσο για αυτό οι Ιταλίδες ξέρουμε να προστατευόμαστε.

Αλφρέντο, πες μας τη γνώμη των Λονδρέζων για τις Ιταλίδες.

Ότι είναι πανέμορφες.

Ότι μιλάνε δυνατά.

Μα είναι λιγότερο χειραφετημένες από τις Αγγλίδες.

Στην Αγγλία ψηφίζουν από το 1928.

Παραμένει μια χώρα πολύ ταξική και συντηρητική αλλά...

οι Αγγλίδες έχουν μια τόλμη...

επαναστατική, έχουν όραμα.

-Είναι πιο ελεύθερες. -Τι εννοείς "πιο ελεύθερες";

Η ελευθερία είναι κάτι απόλυτο.

Όπως ο έρωτας, όπως η ζωή.

Είσαι ελεύθερος ή δεν είσαι.

Αγαπάς ή δεν αγαπάς.

Ζεις ή είσαι νεκρός.

-Εσύ είσαι η πιο ζωντανή απ' όλες. -Εις υγείαν!

Εις υγείαν!

Το θέλεις;

Το νιώθω ότι με κοιτάζεις.

Σκεφτόμουνα...

αφού μάλλον θα εκδώσουν το βιβλίο σου...

να μένεις πιο πολύ στην Ιταλία.

Ας επικεντρωθούμε στο αύριο.

Για σένα το είπα.

Καληνύχτα.

Καληνύχτα.

Το πρωί, πριν πας εκεί, να δούμε το χειρόγραφο.

-Δεν το έχω το χειρόγραφο!

-Τι εννοείς; -Το ξέχασα στο Λονδίνο.

-Δεν έστειλες αντίγραφο; -Όχι.

Δεν θυμάμαι τι αφορούσε η έρευνά μου. Δεν ξέρω πού...

Βλαμμένε!

Εσύ θα με ξεκάνεις.

Πάψε να σκέφτεσαι.

Σκέφτομαι τους άλλους.

Τι να κάνω;

Οι Αγγλίδες ψηφίζουν από το '28 αλλά...

είναι ψυχρές κι απόμακρες.

Δεν ξέρω. Δεν τις βλέπω πολύ πια.

Δεν βλεπόμαστε πια με την Έλενορ.

Λυπάμαι.

Ομολογώ ότι το βιβλίο σου έχει βελτιωθεί κι άλλο.

-Και πότε το διάβασες; -Τη νύχτα.

Άψογη δουλειά. Μόνο...

η προσθήκη για τον Ντοσέτι στο 2ο Κεφάλαιο...

είναι λίγο περιττή.

Μην παίρνεις πράγματά μου χωρίς να ρωτάς.

Πώς να ρωτήσω; Κοιμόσουνα.

Ευχαριστώ για τον εκδότη.

Αλλά τώρα αναλαμβάνω εγώ.

Φυσικά. Να βοηθήσω ήθελα.

Ξέρω πόσο δύσκολη είναι η θέση σου.

-Αυτό το κομμάτι... -Όχι. Για μένα είναι μια χαρά.

Πάω.

Εντάξει.

Καλή τύχη.

Δεν έχω παρά να σας συγχαρώ.

Πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα.

Ίσως το κομμάτι για τον Ντοσέτι είναι λίγο...

Είναι το προσχέδιο. Θα δουλευτεί.

-Φυσικά. -Πάντως, το εννοώ.

Αν συμφωνείτε, θα το δω πρώτος όταν τελειώσετε.

Φυσικά. Σας ευχαριστώ που με καλέσατε.

Χάρη στη Φαλάτσι. Ποιος μπορεί να της πει όχι;

Δεν της είπα εγώ να επιμείνει.

Απόρησα που επέμενε τόσο πολύ για εσάς.

Αλλά...

είχε δίκιο.

Θα έχετε σύντομα το χειρόγραφο.

-Να κοιτάξω το τελευταίο κομμάτι. -Μπορεί να βοηθήσει η Φαλάτσι.

Δώστε της να το διαβάσει. Είναι γρήγορη, δεν θα αργήσει.

-Σύμφωνοι; -Βεβαίως.

Παρεμπιπτόντως, ξέρετε κάτι για το νέο της βιβλίο;

-Είμαστε περίεργοι. -Δεν γνωρίζω.

Χαίρετε.

-Πήγε καλά, γιατί είσαι στην τσίτα; -Δεν είμαι.

-Θα έρχεσαι συχνά; -Θα δούμε.

Τι θα δούμε;

Ξεκουράσου στη Φλωρεντία.

Τι θλίψη να είμαι μακριά σου!

Δεν αντέχω.

Λύθηκαν τα κορδόνια σου.

Δεν είναι ανθρώπινο να κυνηγιόμαστε.

Μη με ξεχάσεις τελείως, αν μπορείς.

Δεν ξέρουμε ημερομηνία.

Όταν ο Μάριο το δημοσιεύσει...

θα κάνουμε κάτι οικογενειακό. Θα έρθεις;

Φυσικά και θα έρθω.

Όλο ταξιδεύεις, γι' αυτό το λέω.

Πού σε στέλνουν τώρα;

Δεν ξέρω αλλά...

μάλλον θα μου δώσουν πολιτικό ρεπορτάζ.

-Νίνι, την τούρτα. -Ναι.

-Κάνε κι εσύ κάτι. -Ζήτα το από τον Μάριο.

-Φυσικά. -Ευχαριστώ.

Ευχαριστώ.

Ευχαριστώ.

Για τη μαμά και τον μπαμπά!

Για έναν έρωτα όμορφο σαν τον δικό σας.

Για την Πάολα και τον Μάριο. Και του χρόνου...

μπορεί να έχουμε κι άλλο μέλος στην οικογένεια.

-Είσαι έγκυος; -Όχι.

Όχι. Παντρεύονται.

Αυτό είθισται.

Οριάνα.

Τι καλό θα μας πεις;

-Έχει άντρα και δεν ξέρω; -Πάντα τελευταίες εμείς.

Θα μας έρθει με παιδί, παντρεμένη χωρίς να ξέρουμε τίποτα.

Φαντάζεσαι την Οριάνα με παιδί;

Για να πρωτοτυπήσει θα το κάνει εκτός γάμου.

Δεν υπάρχει κίνδυνος.

-Πού να το χωρέσω ένα παιδί; -Σοβαρά;

Με ηθοποιούς μιλάς. Δεν πας και στον πόλεμο.

Πήγα στον πόλεμο.

Αλλά μετά αντί να κλειστώ σπίτι...

συνέχισα να κοιτάζω τον κόσμο.

Τότε γιατί γύρισες;

Έχετε δίκιο.

Για την επέτειο.

-Οριάνα... -Τόσκα, κάτσε καλά. Άφησέ τη.

-Ποιος θα του πάρει συνέντευξη; -Ο Τριονφέρα.

Ο Τριονφέρα;

Προτιμάτε τον Μάσιμο;

Πρέπει να σας μιλήσω.

-Ρίτα, μας επιτρέπεις; -Φυσικά.

Πρέπει να πάω στο Λονδίνο για συνέντευξη από τον Πολ Ρέιμοντ.

-Τον πορνογράφο; -Προτιμά το "επιχειρηματίας".

Ο βασιλιάς των στριπτίζ.

Το περιοδικό δεν ενδιαφέρεται για αυτά.

Για γυναικεία ελευθερία όμως; Γίνεται χαμός στα κλαμπ.

Οι Αγγλίδες είναι πιο χειραφετημένες από εμάς.

Οριάνα, δεν μπορώ.

-Πρέπει να πάω. -Τόσοι υπάρχουν για συνέντευξη.

Στο Λονδίνο πρέπει να πας;

-Έκλεισα ραντεβού με τον Ρέιμοντ. -Να το ακυρώσετε! Ακούστε.

Δεν μου αρέσει η ιστορία του Λονδίνου.

Όταν εξηγήσετε γιατί επιστρέφετε τα ξαναλέμε.

Θα με χάσετε, αν δεν μου κλείσετε εισιτήρια.

Ακούστε.

Ο Τριονφέρα.

Ο Τριονφέρα θα πάρει συνέντευξη από τον Φανφάνι.

Και αν δεν φύγετε, θα μπορούσατε...

να πάρετε τη θέση του.

-Φανφάνι; -Φανφάνι.

Δεν εγγυώμαι ότι θα σας μεταθέσω στο πολιτικό ρεπορτάζ αλλά...

δεν θέλετε να ξεκινήσετε;

Φανφάνι;

Τον Φανφάνι.

Θα προσφέρω σε άλλον αυτή τη συνέντευξη.

Και θα το μετανιώσετε.

Θα το μετανιώσω.

Άκου, πορνογράφος.

Αν μου έγραφες μια αράδα...

μία μόνο, να καταλάβω ότι δεν είμαι μόνη...

γαντζωμένη σαν στρείδι στον βράχο...

πιο επίμονο από μένα και πιο αδιαπέραστο από σένα...

αποφασισμένο να μη φύγει, θα σε ευγνωμονούσα...

όπως ο φτωχός για 100 λίρες.

Κανείς εδώ;

Κανείς εδώ;

Γεια.

Να μιλήσω στον κ. Ρέιμοντ; Είμαι η Οριάνα Φαλάτσι.

Οριάνα Φαλάτσι.

Ωραίο ακούγεται.

Καινούρια είσαι;

-Τα αποδυτήρια είναι πίσω. -Όχι.

Είμαι δημοσιογράφος. Ήρθα για μια συνέντευξη.

Για την έφοδο πάλι; Όλοι γράψατε αθλιότητες για αυτό το μέρος.

Ψέματα. Όλα.

Και;

-Ποια είναι η αλήθεια; -165 άντρες...

φορούσαν τα καπέλα τους και το 'σκαγαν σαν κλέφτες.

-Οι άμοιροι. -Σαν να 'ταν εγκληματίες.

Επειδή τους αρέσει να μας βλέπουν.

-Δεν βλάπτουν κανένα. -Ναι.

Εκτός από τις γυναίκες τους.

Μας θεωρείτε άχρηστες που κλέβουμε άντρες από άλλες.

Όχι, εγώ δεν το νομίζω.

Αυτοί οι άντρες φταίνε.

Και τι γνώμη έχεις για εμάς;

Ότι κάποιοι άντρες έχουν εμμονή με το σεξ...

κι εσείς επωφελείστε.

Αλλά κάποτε θα ξυπνήσετε και θα ντυθείτε.

Πριν με προσλάβει ο Πολ διάβαζα τη Βίβλο στην εκκλησία.

Αλήθεια;

Ξέρεις πόσα έβγαζα; 5 στερλίνες.

Τώρα βγάζω 5.

Την εβδομάδα.

Ζω καλύτερα αλλά κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ.

Ακόμα κι αν κάνω στριπτίζ...

έχω το ανάγνωσμα μαζί μου.

Αλλά πρέπει να κάνετε κάποιες θυσίες.

Δεν θα έχετε αγόρι, υποθέτω.

Δεν βρίσκεις εύκολα άντρες που καταλαβαίνουν τη δουλειά μας.

Αλλά ο μνηστήρας μου ξέρει ποια είμαι.

Μερικές φορές έρχεται να με δει εδώ.

Και λέει ότι είμαι η πιο όμορφη απ' όλες.

Θέλετε να πιστέψω ότι η ζωή σας εδώ...

είναι ρόδινη;

Δουλειά, έρωτας.

Γιατί;

Η δική σου είναι ρόδινη;

Όσες μας κρίνουν είναι λιγότερο ελεύθερες από εμάς, πίστεψέ με.

Ορίστε. Πάρε αυτά.

Για να γράψεις καλά πράγματα.

Ευχαριστώ.

Την επόμενη φορά πες ότι θα 'ρθεις. Ίσως να μη με βρεις.

Τότε είμαι πολύ τυχερή.

Λένε ότι είναι απίστευτο το μιούζικαλ.

Έχω κάνει κράτηση στο όνομα Πιερόνι.

Ελάιζα Ντουλίτλ. Τζούλι Άντριους.

Ήταν και στο καστ του Μπρόντγουεϊ.

Με τον Ρεξ Χάρισον. Οι κριτικοί τους εγκωμίασαν.

Γι' αυτό μ' αρέσεις.

Όταν δεν ξέρω κάτι, το ξέρεις εσύ και αντίστροφα.

-Συγγνώμη, ένα λεπτό. -Ναι.

Σε περιμένω μέσα.

-Μπορώ να καθίσω εδώ; -Είναι πιασμένη.

Είμαι η Οριάνα.

Μάλιστα.

Αναπάντεχο, θα έλεγα.

Θέλω να ξέρεις...

ότι δεν ζήτησα εγώ από τον Αλφρέντο να χωρίσετε.

Ήταν δική του επιλογή.

Θα είναι δύσκολο για σένα αλλά μην επικοινωνήσεις μαζί του.

Θα μετακομίσουμε σύντομα στην Ιταλία. Λυπάμαι.

Γιατί γελάς;

Συγγνώμη, δεν έπρεπε.

Η κατάσταση είναι...

πολύ αλλόκοτη. Έχω καιρό να μιλήσω στον Αλφρέντο.

-Σας είδα έξω από το σπίτι του. -Ναι. Το ξέρω.

Εκείνη τη μέρα είχαμε ραντεβού.

Θα το τελείωνα. Το 'μαθε ο άντρας μου...

και δεν θα κατέστρεφα τη ζωή μου.

Ο Αλφρέντο δεν έχει τίποτα να χάσει.

Παρεμπιπτόντως, λυπάμαι για...

ό,τι συνέβη στο νοσοκομείο κτλ.

-Σου το είπε; -Ναι. Συχνά μιλάει για σένα.

Μιλούσε, δηλαδή.

Καλό ήταν που γνωριστήκαμε.

-Για να μην έχεις ψευδαισθήσεις. -Τι ψευδαισθήσεις;

Ξέρω τον χαρακτήρα του.

Μα κάποιοι αλλάζουν από έρωτα.

-Θα μπορούσε... -Δεν θα έρθει στην Ιταλία.

Όχι για μια γυναίκα.

Όσο φοβερή κι αν είσαι, σε φοβάται.

Είσαι πολλή για αυτόν.

Μη χάνεις τον χρόνο σου.

Τι κάνεις;

Μίλα της. Έρχεται ο άντρας μου.

Συγγνώμη. Φεύγουμε από το θέατρο. Έλα.

Εγώ δεν φεύγω.

Οριάνα, πάμε να φύγουμε τώρα.

Πάμε.

Έπρεπε να της μιλήσεις; Πώς σου ήρθε;

-Το παλτό μου. Φεύγουμε. -Γιατί είπες ότι τη χώρισες;

Ποτέ δεν το είπα. Και λοιπόν;

-Να μου λες την αλήθεια. -Κι εσύ.

Πόσο πίεσες τον εκδότη σου να με δει;

Πειράζει που σε βοηθάω;

Πειράζει που θέλω να είμαστε λίγο μαζί;

Ένα βιβλίο δέχτηκα να εκδώσω. Δεν είπα ότι θα μετακομίσω!

Λυπάμαι.

-Περνάς δύσκολα με ό,τι βίωσες. -Δεν έχει καμία σχέση!

-Ηρέμησε. -Καμία!

Εσύ είπες ότι με φοβάσαι ή όχι;

Μη φωνάζεις. Πρέπει να ακούνε;

-Δεν καταλαβαίνουν. Καταλαβαίνετε; -Μη φωνάζεις!

Εσύ μου πήρες τη φωνή μου, Αλφρέντο.

Όλα μου τα πήρες.

Εγώ;

Δεν θέλω δεσμεύσεις, Οριάνα.

Έλα, πάμε.

Άφησα τη δουλειά μου για σένα, τα έχασα όλα. Όλα!

-Δεν σου το ζήτησα. -Όντως.

Το μόνο που ζήτησες ήταν να λύσω το πρόβλημά μας.

Πειράζει που δεν θέλω παιδιά;

Δεν ξέρεις πώς γίνονται τα παιδιά;

Εσύ είχες επιλογή, εγώ όχι.

Όλα έγιναν ξαφνικά. Τη νύχτα.

Στο κρεβάτι.

Δεν το ήξερα αυτό.

Γιατί δεν μου το είπες;

Αναγκάστηκα να πάω μόνη στο νοσοκομείο.

Είναι τρομερό. Λυπάμαι.

-Αλλά δεν φταίω εγώ. -Δεν φταις;

Τότε γιατί ήρθες στη Ρώμη;

Τα φιλιά.

Δυο νύχτες μαζί και ραντεβού με τον εκδότη μου;

Μα τι λες;

Δυστυχώς, λέω την αλήθεια.

Απίστευτο πόσο κωφεύουμε στον μη σωματικό πόνο.

Πονάει το στομάχι ή το πόδι σου...

και όλοι σε βοηθούν και σε σέβονται.

Αλλά αν νοσεί η ψυχή σου, δεν σε βοηθάει κανείς.

Προχωράς, προχωράς.

Δεν έχεις κάποιον να ρωτήσεις για τον δρόμο.

Κι έτσι απευθύνεσαι στον Θεό.

Μα είναι αξιοπρεπές να απευθυνθείς για έναν άντρα που το σκάει;

Οριάνα;

Εσύ είσαι!

Δεν ήξερα ότι ήρθες. Έπρεπε να μου τηλεφωνούσες.

Τι κάνεις;

Ψάχνω τον Αλφρέντο.

Σε περιμένει;

Ναι, ήμασταν μαζί αλλά τον έχασα.

Έλα μέσα να πιείς ένα τσάι.

Ξέρεις...

Νομίζω ότι έχω να σε δω από τότε...

Ευχαριστώ, Σίλβια. Πρέπει να φύγω.

Τα λέμε αύριο.

Οριάνα!

Έχετε ουίσκι;

Φυσικά.

Ένα ποτήρι ουίσκι.

Θα πάρω μπουκάλι, ευχαριστώ.

Ένα μπουκάλι.

Με βασάνιζαν οργισμένες σκέψεις, πληγωμένου εγωισμού.

Και η κόπωση όσων τους κλέβουν τα αισθήματά τους.

Και η θλίψη όσων επένδυσαν ένα κεφάλαιο στοργής...

σε ένα εγχείρημα καταδικασμένο να αποτύχει.

Σήκωσέ το!

Σήκωσέ το!

Δεν θα έρθει στην Ιταλία, καλή μου.

Όχι για μια γυναίκα.

Όσο φοβερή κι αν είσαι, σε φοβάται. Είσαι πολλή για αυτόν.

-Μη χάνεις τον χρόνο σου. -Δεν είπα ψέματα!

Ελευθερία πάνω απ' όλα. Θυμάσαι;

Εγώ σου λέω να γυρίσεις; Μόνη σου τα κάνεις όλα.

Καλύτερα να μη βλεπόμαστε για λίγο καιρό.

Εμπρός;

-Εγώ είμαι. -Πού είσαι;

Ξέρεις ότι έγινες ρεζίλι;

Πρέπει να με ακούσεις.

Ξέρω ότι έκανα λάθος.

Κι εσύ έκανες λάθος.

Αλλά...

όταν είμαστε μαζί...

υπάρχει κάτι.

Υπάρχει. Έτσι δεν είναι;

Ναι. Κάτι.

Ξέρεις ότι αύριο είναι τα γενέθλιά μου;

Όχι, το ξέχασα. Συγγνώμη.

Είμαι στο "Τιούντορ".

Και σε περιμένω εδώ.

Αλλά να έρθεις...

επειδή το θέλεις.

Επειδή θέλεις να πάρεις τα πάντα.

Και αν...

έρθεις, αύριο θα γιορτάσουμε...

τα γενέθλιά μου κι απόψε να είμαστε μαζί.

Αν δεν έρθεις, θα εξαφανιστώ.

Δεν θα με ξαναδείς.

Εσύ αποφασίζεις.

Εγώ σε περιμένω.

Κλείστε τη μουσική!

Δεσποινίς Φαλάτσι, από τη ρεσεψιόν. Ανοίγετε, παρακαλώ;

Δεσποινίς Φαλάτσι, μπαίνουμε.

Καλέστε ασθενοφόρο αμέσως!

Δεσποινίς Φαλάτσι!

Δεσποινίς Φαλάτσι, με ακούτε;

Η ΣΕΙΡΑ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΗΣ ΟΡΙΑΝΑ ΦΑΛΑΤΣΙ...

ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ "RIZZOLI" KAI ΣΤΟ "L'EUROPEO" (1956-59)

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ "RIZZOLI"...

ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΙΣΤΙΝΑ ΝΤΕ ΣΤΕΦΑΝΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ