Original subtitles

Downloaded @ subs4series.com

-Σας περιμέναμε, Φαλάτσι. -Τι θα μου δώσετε;

Οριάνα, δεν θα πω όλα τα μυστικά στο πρώτο ραντεβού.

-Πατρίσια. -Ένα, δύο, τρία.

Ρωτήστε με ό,τι θέλετε.

Σου τα εκμυστηρεύτηκε σε ένα δείπνο μεταξύ σας.

Είναι η αλήθεια. Αν δεν τη γράψω θα είναι υποκρισία.

Πρόδωσες την εμπιστοσύνη μου.

Τζο;

Θα γράψω για τον Σινάτρα και θα γυρίσω.

-Λίγη σαμπάνια; -Ευχαριστώ.

Απίστευτο!

Η Οριάνα Φαλάτσι με σάρκα και οστά.

Αλφρέντο Πιερόνι!

-Τι κάνεις εδώ; -Στο πιο φημισμένο κλαμπ;

Εδώ θα σε ήσουνα. Διαβάζω τα άρθρα σου.

Αν και οι σερβιτόροι στην ταβέρνα Μπονιφάτσο με χλευάζουν.

Ταβέρνα Μπονιφάτσο;

Στο Μιλάνο;

Ιανουάριος 1956.

-Θυμάσαι και ώρα; -Πολύ καλά.

Συγγνώμη. Δεν έχω στήσει ποτέ κανέναν.

Δεν είναι ωραίο αυτό αλλά ευχαριστώ.

Γιατί;

Είσαι ο πρώτος.

Αν με αφήσεις να σε κεράσω θα σε συγχωρήσω.

Ό,τι πιο νόστιμο έχω φάει εδώ και 3 μήνες.

Νόμιζα ότι...

-πήγαινες σε πολυτελή εστιατόρια. -Ακριβώς.

Ψεύτικο ιταλικό φαγητό με πολύ βούτυρο.

Στις ΗΠΑ όλα είναι πολύ.

Ναι. Νομίζουν ότι η ευτυχία αγοράζεται με το κιλό.

Όσο πιο μεγάλο είναι κάτι τόσο καλύτερο.

Σπίτια, φαγητό, ταινίες.

Οι ταινίες όχι. Δεν είναι κακές.

Γιατί λένε παραμύθια.

Εποικοδομητικές, επαναλαμβανόμενες, ηθικοπλαστικές.

Κατάλαβα.

Τι κατάλαβες;

Πως όταν ήσουνα μικρή...

και σου αφηγούνταν την Κοκκινοσκουφίτσα εσύ...

ήσουνα με τον λύκο.

Εγώ επινοούσα δικά μου παραμύθια αλλά...

μου άρεσε ο Μπακ.

-Τον ξέρεις; -Όχι.

-"Κάλεσμα της άγριας φύσης". -Ναι.

Το αγαπημένο μου. Να το διαβάσεις.

Δεν το έχω αλλά θα το διαβάσω.

Δείχνεις να έχεις βαρεθεί την πόλη των ονείρων.

Ανυπομονώ να φύγω.

Και ποιος σε κρατάει;

Ο Φρανκ Σινάτρα. Τον θέλει ο διευθυντής μου.

Κι εσύ;

Πού πας;

Στη Νεβάδα, ακολουθώ τον γερουσιαστή Κένεντι.

Ωραίο χαμόγελο, ωραίος λόγος.

Πολύ αποφασισμένος. Θα ήταν καλός Πρόεδρος.

Πολύ βιάζεσαι, νομίζω.

Θα ήθελα να του πάρω συνέντευξη.

Ωραίο θα ήταν.

Πολύ μου αρέσουν τα άρθρα σου.

Τα διαβάζω.

-Μου προκαλούν και γέλιο. -Γέλιο;.

Τα άρθρα μου;

Τέλεια. Αυτό ήθελα.

-Προτιμάς να προκαλούν ανία; -Όχι. Ανία ποτέ.

Καταπληκτικό! Παντρεύτηκες καουμπόι.

Όχι!

-Πού έμαθες σκοποβολή; -Έχω κι άλλη ζωή.

Όχι, ευχαριστώ. Μου αρέσει το μικρό.

Ναι.

Ευχαριστώ.

Αυτό για σένα.

-Για μένα; -Για παρέα στη Νεβάδα.

Ευχαριστώ. Τέτοια παρέα ήθελα!

-Πότε επιστρέφεις στη Ρώμη; -Όχι. Στο Λονδίνο.

Είμαι ανταποκριτής για το περιοδικό "Incom Illustrata".

Αν και σου προκαλώ ανία πολύ θα ήθελα να σε ξαναδώ κάποτε.

Ποιος ξέρει τι μας επιφυλάσσει το μέλλον.

Να ρωτήσουμε εδώ;

-Όχι, αυτά είναι ανοησίες. -Φοβάσαι;

Αυτό.

Καλώς ήρθες.

Βάλε εκεί το χέρι σου.

Έτοιμος;

Εγώ!

Αντίο.

-Θέλετε να γίνεται το δικό σας. -Όντως.

Είστε πολύ γοητευτική.

Πυροβολείτε σαν καουμπόι.

Ξέρετε τα πάντα για τους δημοκρατικούς γερουσιαστές.

Συναντήσατε έναν υπέροχο άντρα...

που θα σας ζητήσει την άδεια να σας συνοδέψει στο ξενοδοχείο.

-Μόνο αυτό γράφει; -Ναι.

Σας δίνω την άδεια.

ΘΑ ΖΗΣΕΙΣ ΜΟΝΟ

"Θα ζήσετε μόνη".

Ωραίο μέλλον.

Συνέχισε.

ΜΕΓΑΛΑ ΠΑΘΗ

Μεγάλα πάθη.

Μια χαρά μέλλον, λοιπόν.

Λοιπόν.

Συμφωνούμε ότι αυτό δεν είναι αντίο;

Όχι. Δεν είναι αντίο. Είναι...

"εις το επανιδείν".

Αλλά πότε;

Γιατί αυτό δεν το είπε η μηχανή του μέλλοντος.

Αυτή τη φορά θα αποφύγω να κλείσω ραντεβού.

Όποτε θες, κανένα πρόβλημα.

Όλα καλά;

Ναι.

Όντως ναι;

Δεν το 'χεις ξανακάνει, Οριάνα;

Αλήθεια;

Όχι.

Γιατί δεν μου το είπες;

Γιατί...

δεν έχω πρόβλημα.

Έπρεπε να μου το πεις.

Αφού δεν έχω πρόβλημα.

-Αλήθεια το θες; -Ναι.

Εδώ είμαι.

Ναι.

Εδώ είμαι.

Και τώρα τι κάνω;

Πρώτα ένιωσα μεγάλο θαυμασμό...

κι έπειτα απέραντο φόβο.

Καλημέρα.

Καλημέρα.

-Ήδη γράφεις; Τι; -Ναι.

Τίποτα. Ερωτήσεις για τον Σινάτρα.

Θεέ μου!

Μάλλον θα χάσω την πτήση.

Το σκας;

Όχι βέβαια.

Για τον Κένεντι πάω.

Ίσως πρέπει να μιλήσουμε για αυτό που έγινε χτες.

Εντάξει.

Ήταν υπέροχο.

Θέλω να πω...

Τώρα πρέπει να με παντρευτείς.

Αστειεύομαι, χαζέ!

Δεν θέλω να χάσω την ελευθερία μου.

Δεν έχω καμία πρόθεση να σου τη στερήσω.

Αλήθεια, θα ήθελα πολύ να σε ξαναδώ.

Επιστρέφω σε δύο εβδομάδες.

Αν θες, πριν γυρίσω στο Λονδίνο...

μπορώ να μείνω λίγο εδώ. Τι λες;

Λέω ότι μάλλον εδώ θα είμαι ακόμα.

Τέλεια.

Θα γιορτάσουμε μαζί την τελευταία νύχτα στο Λος Άντζελες.

Τα λέμε, Φαλάτσι.

Καλό ταξίδι, Πιερόνι.

Πάμε πάλι. Από την αρχή. 5, 6, 7, 8.

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8.

Προς την κάμερα. Εντάξει;

Πάμε άλλη μια φορά.

Ωραία. Πάμε. Εντάξει. 5, 6, 7, 8!

Βήμα, 2, 3, 4.

Φαλάτσι. Φυσικά.

-Από εδώ. -Ευχαριστώ.

Βήμα και χαμογελάς.

Πάλι. Άλλη μια φορά. Καλά το πας, Φρανκ. Πάμε.

-Ευχαριστώ. -Εντάξει.

Περιμένετε εδώ. Να τελειώσει με τον χορογράφο κι έρχεται.

Ευχαριστώ.

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8.

Χαμόγελο και βήμα.

Χαμόγελο και βήμα.

Βήμα και χαμόγελο.

5, 6, 7, 8.

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8.

Χαμόγελο και βήμα.

Βήμα και χαμόγελο.

5, 6, 7, 8.

-1, 2, 3, 4, 5, 6... -Όχι.

Όχι 5, 6, 7.

Συγγνώμη!

1, 2, 3, 4...

-Δεν μπορείτε να δείτε. -Λοιπόν;

Είσαι εντάξει;

5, 6, 7, 8.

Και 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8.

-Χαμόγελο... -Και βήμα.

-Βήμα... -Και χαμόγελο.

Τέλεια! Άλλη μια φορά.

Σου μετράω. 5, 6, 7...

Φρανκ, είσαι καλά;

Είσαι καλά;

Ποιος έβαλε τόσο κοντά την κάμερα;

-Ποιος; -Πάντα εκεί ήταν.

Τότε γιατί το πάτωμα...

γλιστράει τόσο πολύ;

Το πρόσωπό μου έχει συμβόλαιο!

Έξω όλοι!

-Κύριε Σινάτρα; -Ποια είσαι;

Οριάνα Φαλάτσι, δημοσιογράφος. Περίμενα.

Ποιος έβαλε μέσα τον Τύπο;

Με φωτογράφισες με σπασμένη μύτη; Ύαινα!

-Δεν είμαι φωτογράφος. -Ποιος της άνοιξε;

Ποιος της άνοιξε;

Αν πεις για το πρόσωπό μου, σε έθαψα!

-Τι φωνή έχει όταν δεν τραγουδάει! -Παρακαλώ, δεσποινίς. Φύγετε!

Εντάξει, παιδιά.

Γράψτε.

"Πότε έρχεται άρθρο Σινάτρα".

Όταν καταδεχτεί...

να με συναντήσει.

"Ήδη ξέρω ότι είναι ηλίθιος".

-Από την Οριάνα. -Ωραία.

Απαντήστε. "Περιμένω τελευταία άρθρα".

"Το ένα να είναι Σινάτρα".

Οριάνα Φαλάτσι. Πρέπει να δω τον κύριο Σινάτρα.

Πείτε του ότι πήρα συνέντευξη από Γ. Μπρίνερ και Γ. Χόλντεν.

Δεν είναι οι τρεις μεγάλοι του Χόλιγουντ;

Ή να γράψω ότι είναι μόνο δύο;

Μου προτείνετε έναν άγνωστο νεαρό από το πουθενά;

Λέτε ότι θα είναι ο επόμενος Τζέιμς Ντιν;

Εντάξει.

Εδώ έχει εκατοντάδες επαναστάτες σαν τον Ντιν.

Όλοι λένε τα ίδια πράγματα.

Όλοι είναι σαν χτυπημένα κουτάβια που αναζητούν εκδίκηση.

-19. -Και δεν είσαι από το Λος Άντζελες;

Κανείς ηθοποιός δεν είναι από το Λος Άντζελες.

Εγώ είμαι από τη Νεμπράσκα.

Ξέρεις πού είναι;

Δεν υπάρχει τίποτα να κάνεις εκεί.

Ειδικά αν θες να γίνεις ο επόμενος Τζέιμς Ντιν.

Και τι σου αρέσει στο Λος Άντζελες;

Τίποτα.

Τη μισώ αυτή την πόλη.

Κι εγώ το ίδιο.

Αλλά ένα είναι βέβαιο.

Δεν μπορώ να επιστρέψω αποτυχημένος.

Είναι παράξενη επιθυμία...

να επιδιώκεις την εξουσία και να χάνεις την ελευθερία σου.

-Στο 31. Ορίστε. -Ευχαριστούμε.

-Καλή διαμονή. -Ευχαριστούμε.

-Γεια, Κλέι. -Γεια.

-Από το Μιλάνο πάλι; -Ναι.

Αγαπητή Φαλάτσι, τέλεια νέα. Στοπ.

Ο εκδοτικός οίκος Λονγκανέζι...

θα εκδώσει σε βιβλίο τα άρθρα για το Χόλιγουντ. Στοπ.

-Και λοιπόν; -Δεν θέλω να γράφω για ταινίες...

και το πρώτο μου βιβλίο θα αφορά το Χόλιγουντ.

-Σαρντονέ; Πάει με την κατάθλιψη. -Ευχαριστώ.

Χάρη τους κάνεις.

Επιτέλους θα διαβάσουν ποιοι είναι στ' αλήθεια.

Θα είμαι για πάντα το κορίτσι του σινεμά.

Δεν το θέλω.

Καταλαβαίνω τι εννοείς.

Σε συνέντευξη μίλησα για φυλετικό διαχωρισμό.

Ξέρεις τι μου είπε ο δημοσιογράφος;

"Ενδιαφέρον αλλά ποιος είναι ο σχεδιαστής του νυφικού σας;"

Ακριβώς. Όπως και η κολόνια του Φρανκ Σινάτρα.

Αν δεχτεί να του μιλήσω.

Έλεος! Πόση αυτολύπηση έχετε!

Ποιες; Οι γυναίκες;

-Εσύ σίγουρα δεν είσαι "γυναίκες". -Όχι; Και τι είμαι;

Μην τον ακούς.

Αν θες άρθρο για τον Σινάτρα έχεις εμένα.

-Τον ξέρω πολύ καλά. -Να τον συναντήσουμε.

Ο Φρανκ δεν κάνει ποτέ κάτι που αποφάσισε να μην κάνει.

-Θα σου πω λίγα πράγματα. -Όπως;

Πρώτον, αλλάζει τις γυναίκες σαν τις γραβάτες.

Νομίζω ότι πήγε σε πάρτι με τη Νόβακ κι έφυγε με τη Ντίτριχ.

-Και πώς το πήραν; -Μια χαρά.

Η μόνη που είχε θέμα ήταν η Άβα Γκάρντνερ.

Η σύζυγός του.

Ευχαριστώ αλλά δεν γίνεται έτσι.

Πρέπει να τους βλέπω γιατί...

προέχει αυτό που δεν λένε.

Το βλέμμα, οι σιωπές, οι παύσεις.

Δέξου το βιβλίο. Κάν' το.

Σημασία έχει όχι τι κάνεις αλλά ότι μιλούν για σένα.

-Θυμάσαι τον "Πόλεμο των κόσμων"; -Όχι.

-Όχι; -Όχι.

Ώστε όχι;

Το 1938 έπαιξα σε ραδιοφωνική διασκευή του βιβλίου.

Ήμουν 20 κάτι.

Θα το κάναμε σαν αληθινή ραδιοφωνική αναφορά.

Ανακοίνωνα την άφιξη εξωγήινων.

Αλλά οι ακροατές το πίστεψαν.

Ήταν ένα συλλογικό κύμα πανικού. Ξεχύθηκαν στους δρόμους...

-και κλειδώθηκαν σε υπόγεια. -Και;

Και έγινα διάσημος.

Και βρήκα χρήματα για τον "Πολίτη Κέιν".

Την ταινία.

Οι ηθοποιοί εδώ είναι οι εξωγήινοί σου.

Χρησιμοποίησέ τους και μετά κάνε ό,τι θέλεις.

Κι εγώ θα σου γράψω τον πρόλογο.

-Αλλά, Οριάνα... -Τι;

Τα χάμπουργκερ τα τρώμε με τα χέρια.

Δεν νομίζω. Δεν είμαι πρωτόγονη σαν όλους εσάς.

Ειδικά σαν εσένα.

Ναι;

Αυτή τη φορά είναι σημείωμα.

-Το άφησε ο Ιταλός κύριος. -Ευχαριστώ.

Παρακαλώ.

Ακόμα είστε θυμωμένη;

Δεν ξέρω. Πάλι θα μου φωνάξετε;

Η Σίρλεϊ λέει ότι ξεχωρίζετε.

Πώς να επανορθώσω;

-Να κεράσω ένα ποτό; Τζέικ! -Ποτό;

Το ποτό αρκεί μόνο για τις ηθοποιούς.

Θα είναι δύσκολο απόψε.

-Τραγουδάω στις 5:00. -Αλήθεια;

-Δεν είδα το όνομά σας. -Είναι παράσταση έκπληξη.

Ο ιδιοκτήτης ήταν φίλος και πέθανε. Το κάνω για τη γυναίκα του.

Φρανκ;

Αν και μαλώνει με πολλούς, ο Σινάτρα έχει εξαιρετική μνήμη.

Ώστε ο "μεγάλος εραστής"...

έχει καρδιά;

Αγοράζεις ό,τι σου πουλάνε; Λατίνους εραστές;

Αίσιο τέλος; Φιλιά στη βροχή;

Ή το ότι ο Σάμι έχασε το ένα του μάτι;

Τι εννοείτε;

Να μην πιστεύετε ό,τι ακούτε.

Τότε αποδείξτε το.

Και δώστε μου ημερομηνία συνέντευξης.

Δεν σας συγχώρεσα ακόμα.

Θα πω να σας τηλεφωνήσουν.

Αν ένας ηθοποιός λατρεύτηκε παρότι μη άξιος, ήταν ο Σινάτρα.

Ακύρωσε τα πάντα για να τραγουδήσει δωρεάν.

Έτσι έμαθαν ότι ήταν γενναιόδωρος...

και εκατομμύρια αφελείς έπεσαν στα πόδια του.

Εντάξει. Ευχαριστώ.

-Όλα καλά; -Έκλεισα συνέντευξη με τον Σινάτρα.

Επιτέλους βλέπω τη λάμψη σου.

Συγχαρητήρια.

-Ευχαριστώ, Κλέι. -Συνέχισε έτσι.

Ο πιο δημοφιλής στις ΗΠΑ μετά τον Αϊζενχάουερ είναι ο Σινάτρα.

Πού οφείλει την επιτυχία του;

Ούτε οι ψυχαναλυτές το ξέρουν.

Κι όμως, η επιτυχία του στις γυναίκες είναι θρυλική.

Ίσως η αναίδεια και η γλυκύτητα τον κάνουν τόσο δημοφιλή.

Δεν είναι ένας αλλά 100 άντρες...

με τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες όλων μαζί.

Σαν το Χόλιγουντ.

Δεν σε τρελαίνει αυτή η ησυχία;

Νιώθω ότι τους Αμερικανούς τους βασανίζει η ησυχία.

Αν δεν τους περιβάλλει το χάος αναρωτιούνται αν κουφάθηκαν.

Δεν είναι η ησυχία.

Είναι χώρος.

Και δεν χρειάζεται πια να τον γεμίζω.

Χρόνια αναζητούσα κρατήσεις, γυναίκες, ταξίδια.

Πάντα κυνηγούσα κάτι.

Πάντα έτρεχα πίσω από κάτι.

Αλλά τώρα έχω τους φίλους μου.

Τα παιδιά μου.

Και εδώ...

έτσι...

νιώθω άνετα.

Ώστε αυτό είναι.

Κανείς δεν συμφωνεί για το Χόλιγουντ.

Έμεινα καιρό εδώ.

Και αναρωτιέμαι αν τα είδα όλα και αν τα είπα όλα.

Γνώρισα διασημότητες σταθερές στον χρόνο.

Γι' αυτό ο αέρας είναι μακάβριος σαν σε μουσείο κέρινων γλυπτών.

Αλλά οι νεκροί είναι η άσημη σερβιτόρα, αποτυχημένη σταρ...

ο υπάλληλος βενζινάδικου, άτυχος σταρ...

ο οξύθυμος ταξιτζής, αποτυχημένος ηθοποιός.

Γιατί δεν θα γίνουν ποτέ κάποιοι.

Στο Χόλιγουντ, όλα θυμίζουν νεκροταφείο...

και βρομάνε μαραμένα λουλούδια, αλλά δεν πεθαίνεις ποτέ.

Ωστόσο, εύκολα κακολογείς το Χόλιγουντ.

Σαν να φορτώνεις στους άλλους αυτά για τα οποία ευθύνεσαι εσύ.

Ωραίο φόρεμα.

Ευχαριστώ.

-Ενημερώνω ότι δεν ήρθα μόνο... -Ευχαριστώ. Χαίρομαι που σε βλέπω.

Λυπάμαι που συνέβησαν κάποια πράγματα.

Κι εγώ.

Μου έλειψες.

-Ακόμα κι αν... -Κι εσύ μου έλειψες.

Εντάξει;

Είχες δίκιο σε πολλά πράγματα.

Επιτέλους το κατάλαβα. Έπρεπε...

να πάψω να χάνω χρόνο και να συγκεντρωθώ στα σημαντικά.

-Σε σένα, να μείνεις λίγο μόνη. -Στον Χανκ.

Ναι. Γλυκός, τρυφερός, αξιόπιστος.

-Σκύλος; -Όχι. Δικηγόρος.

Σοφίτα στο Παρκ Άβενιου, θυρωρός με λιβρέα...

τραπεζικός λογαριασμός με άπειρα μηδενικά. Κοίτα δώρο!

Ωραίο είναι.

Δεν θα αλλάξεις ποτέ. Συγχαρητήρια.

Ευχαριστώ. Να κάνουμε πρόποση, λοιπόν.

Στον έρωτα.

Σε όσους τον βρήκαν...

και σε όσους δεν θα τον βρουν ποτέ.

Και πού το ξέρεις;

Γνώρισες κάποιον;

-Αστειεύομαι. -Ούτε εσύ θα αλλάξεις ποτέ.

Χαίρομαι πολύ που είσαι εδώ.

Αν και δεν ήρθες για μένα. Ξέρουμε για ποια ήρθες.

-Για ποια; -Αν και μετά από όλα αυτά...

δεν θα θες να την ξαναδείς.

Αλλά με τέτοια είδηση...

Τι είδηση;

Οριάνα.

Η Μέριλιν Μονρόε είναι έγκυος.

Δεν με ενδιαφέρει.

-Φεύγω αύριο. -Το περίμενα.

Δεν περίμενα να σας ξαναδώ, δεσποινίς Φαλάτσι.

Ούτε κι εγώ. Σας διαβεβαιώνω.

Κάνατε πολύ δρόμο, αλλά συνήθειες δεν αλλάξατε.

Είναι η τελευταία φορά. Ορκίζομαι.

Ή σήμερα ή ποτέ.

Πότε φεύγετε;

Αύριο το πρωί.

-Αλήθεια; -Ναι.

Από τότε που παντρεύτηκε τον Μίλερ είναι πιο διαθέσιμη.

Αν είναι στη Νέα Υόρκη, είμαι βέβαιος ότι θα σας δεχτεί.

Είμαι...

βέβαιος.

Έλα!

Γεια! Μέριλιν!

Επιτέλους! Χρόνια και ζαμάνια. Άκου, μήπως είσαι στην πόλη;

Είσαι; Τέλεια.

Άκου. Θέλω να σου συστήσω κάποια. Είναι δημοσιογράφος αλλά...

Όχι, περίμενε. Με ξέρεις.

Είναι πολύ ενδιαφέρουσα.

Θέλει να παρουσιάσει την πορεία σου στο Χόλιγουντ.

Ναι, σωστά.

-Ετοιμάσου, έτσι; -Φυσικά.

Καλημέρα, δεσποινίς Φαλάτσι. Σας περιμέναμε.

Ευχαριστώ.

-Να με λέτε Οριάνα. -Κι εμένα Άρθουρ.

Ο φωτογράφος μου, Νικ Μαρτίνο.

Χαίρω πολύ.

Από εδώ, παρακαλώ.

-Εδώ; -Ναι.

-Καφέ; -Ναι, παρακαλώ.

Εγώ όχι, ευχαριστώ.

Επιστρέφω αμέσως.

Ευχαριστώ, Λίντα. Άσ' τα σε μένα.

Ευχαριστώ.

-Τσιγάρο; -Ναι, παρακαλώ.

Ευχαριστώ.

Φοβάμαι ότι...

θα δείτε εμένα, δεσποινίς Φαλάτσι. Συγγνώμη. Οριάνα.

Προς το παρόν. Η Μέριλιν είχε ένα ατύχημα, όχι κάτι σοβαρό.

Κόπηκε στο δάχτυλό της με ένα μαχαίρι.

Είναι στο νοσοκομείο για έλεγχο.

Λυπάμαι.

Μάλλον είμαι κακός οιωνός στις συνεντεύξεις της γυναίκας μου.

Γιατί;

Όταν την ψάχνατε ήμασταν στο Κοννέκτικατ.

Έπρεπε να είμαστε διακριτικοί...

γιατί ήμουνα ακόμα παντρεμένος.

Τώρα δεν χρειάζεται να κρύβεστε.

Όχι.

Αγοράσαμε σπίτι στην εξοχή.

Η Μέριλιν αποφάσισε για τα έπιπλα του γραφείου μου.

Οφείλω να πω ότι...

σέβεται πολύ τη δουλειά μου.

Και θα γράψετε για μια ηρωίδα εμπνευσμένη από εκείνη.

Διάβασα το διήγημά σας στο "Exquire".

Είναι σαφές ότι θα είναι κάτι παραπάνω...

από ένα διήγημα.

Είμαι φιλόδοξος για την καριέρα της όσο κι εκείνη για τη δική μου.

Είναι εξαιρετική ηθοποιός.

Τέλος πάντων, φαντάζομαι ότι ήρθατε για να μιλήσουμε για την εγκυμοσύνη.

Όχι.

Δεν θα το 'λεγα.

Έχω μπροστά μου έναν σπουδαίο συγγραφέα.

Ας μιλήσουμε για εσάς.

Και τη δίκη σας ενώπιον επιτροπής για αντιαμερικανική δράση.

Πώς νιώσατε;

Ο καθένας θα ένιωθε...

για μια αδικαιολόγητη ανάκριση...

φρίκη και απέχθεια.

Στην Αμερική υπάρχει...

αγώνας για ελευθερία και όπου υπάρχει αυτός...

συμμετέχω.

Άρα δεν συμφωνείτε ότι η Αμερική είναι όντως μια ελεύθερη χώρα;

Κατά τη γνώμη μου μπορεί και καλύτερα.

Γι' αυτό δεν καταδώσατε τους συναδέλφους...

όπως έκαναν οι Δέκα του Χόλιγουντ.

Για να πω την αλήθεια...

η Επιτροπή ήθελε μεγαλύτερα ονόματα για πρωτοσέλιδα.

Με ενέπλεξαν σε αυτό επειδή είμαι ο σύζυγος της Μέριλιν.

Το κυνήγι μαγισσών δεν είναι πλέον το ίδιο.

Ούτε κι εγώ.

Η αλλαγή επήλθε λόγω της δίκης ή λόγω της Μέριλιν;

Κοιτάξτε, η δίκη...

σαφώς με έκανε πιο...

αγανακτισμένο και αγανακτισμένο...

αλλά χάρη στη Μέριλιν έχω ακόμα ελπίδες.

Μου έμαθε πώς να ζω ξανά.

Συγγνώμη, πρέπει να απαντήσω.

Τα μάτια του γυάλιζαν.

Θυμήθηκα τον κωμωδιογράφο που είπε...

"Άρθουρ και Μέριλιν. Δύο μοναχικοί τύποι..."

"που είχαν την τύχη να γνωριστούν μες στο πλήθος".

Ειλικρινά, δεν φθονώ τη Μέριλιν για τις αόρατες καμπύλες της.

Τη φθονώ για τον Άρθουρ Μίλερ.

Ήταν η Μέριλιν.

Λυπάμαι αλλά θα την κρατήσουν στο νοσοκομείο.

Το κόψιμο ήταν βαθύ τελικά.

Καλύτερα να είναι ασφαλής στην κατάστασή της.

Κύριε Μίλερ, είσαστε σίγουρος ότι η γυναίκα σας υπάρχει;

Ευτυχώς για μένα...

υπάρχει.

-Καλό σας ταξίδι. -Ευχαριστώ. Γεια.

Γεια!

Μπήκατε, λοιπόν, στο σπίτι της Μέριλιν...

που πάλι εξαφανίστηκε και πήρατε συνέντευξη από τον σύζυγο.

Τον σπουδαίο Μίλερ. Και από ό,τι βλέπω...

λάμπετε ολόκληρη.

Κάθε τόσο πρέπει να ενδίδουμε.

Ο εκδότης Λονγκανέζι...

άφησε αντίγραφα του συμβολαίου για το βιβλίο.

Πρέπει να υπογράψετε.

Δεν θα το διαβάσετε;

Συγχαρητήρια.

Ξέρετε τι θα ήταν υπέροχο, Φαλάτσι;

Μια περιγραφή σας...

για το ιταλικό σινεμά, ρεπορτάζ για την Τσινετσιτά.

Σαν το Χόλιγουντ.

-Έγραψα για το ιταλικό σινεμά. -Ναι.

Θα είναι διαφορετικό. Το περιμένουν οι αναγνώστες σας.

Πηγαίνετε στη Ρώμη. Και τώρα.

-Δεν θέλω να πάω στη Ρώμη. -Μη μου πείτε πάλι...

-για το πολιτικό ρεπορτάζ. -Θέλω να πάω στο Λονδίνο.

Δεν κατάλαβα. Στο Λονδίνο;

Γιατί;

Για την Ίνγκριντ Μπέργκμαν.

Στο Λονδίνο γυρίζει τη νέα της ταινία.

-Κι εσείς θέλετε να... -Πάρω συνέντευξη.

Ναι, φυσικά.

Το Λονδίνο δεν είναι Ρώμη.

Αλλά σας εξουσιοδότησα εν λευκώ.

Στο Λονδίνο, λοιπόν.

Ευχαριστώ, κύριε διευθυντή.

Διευθυντή;

Το προσχέδιο του Ροσέτι.

Ναι, ευχαριστώ.

-Ρίτα, συγγνώμη. -Ναι;

Κλείστε την πόρτα.

Πώς σας φαίνεται η Φαλάτσι;

Μήπως μιλήσατε;

Από τότε που επέστρεψε, σας εκμυστηρεύτηκε τίποτα;

Όχι.

-Το προσχέδιο. -Ναι.

Λονδίνο.

ΟΡΙΑΝΑ ΦΑΛΑΤΣΙ

ΤΙ ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ;

Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΠΑΛΙΟΚΑΙΡΟΣ;

ΚΑΛΩΣ ΤΗ. ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙΡΟΣ ΩΡΑΙΟΣ ΣΑΝ ΕΣΕΝΑ. ΑΛΦΡΕΝΤΟ ΠΙΕΡΟΝΙ

ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΥΘΡΑΥΣΤΟ

Και πείτε μου, κ. Πιερόνι.

Πόσο θέλετε να φιλήσετε τη δεσποινίδα Φαλάτσι;

Και πείτε μου, κ. Πιερόνι.

Πόσο θέλετε να φιλήσετε τη δεσποινίδα Φαλάτσι;

Χαίρομαι που σε βλέπω. Είσαι κούκλα.

Αλφρέντο.

Λοιπόν.

Αυτά είναι για σένα.

Ευχαριστώ.

Η ΣΕΙΡΑ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΗΣ ΟΡΙΑΝΑ ΦΑΛΑΤΣΙ...

ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ "RIZZOLI" KAI ΣΤΟ "L'EUROPEO" (1956-59)

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ "RIZZOLI"...

ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΙΣΤΙΝΑ ΝΤΕ ΣΤΕΦΑΝΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ