Original subtitles

Stilte.

Zit de tiara goed?

Meer licht, Gérard. - Het is al fel.

Niet te veel bewegen.

Meer op het gezicht. - Kan ik niet.

Ophouden met borstelen, ze is geen pony.

Doe je hoofd omhoog.

Kijk me aan.

Hoe heet ze? - Weet ik niet meer.

Engels spreken? - Ik ben Française.

Ze zeiden dat je Amerikaanse was.

Ik ben ook Amerikaanse. - Oké dan.

In beweging blijven.

Hoofd omhoog.

Je blik.

Zo is 't helemaal goed.

Iedereen stil zijn. Ze is zover.

Perfect.

Heel stijlvol.

Je ogen iets omhoog.

Goed zo.

Je kijkt droevig. Kunnen we iets doen om...?

Wat is dit nou? - Iedereen in orde?

Gérard.

Ik zei het toch. - Alsof het mijn schuld is. Eikel.

Kon er geen spotje bij? - Als ik er tijd voor had...

Je maakt me kwaad. - Jij mij ook.

Ik ben dit zó zat. - Ik had geen tijd. Niet schreeuwen.

Jij hebt nooit tijd. Kop dicht.

Hij is vertrokken. - Echt?

Hij komt vast niet terug. - Stoppen dan?

Wat anders? - Jij hebt haar contract.

Dus dit was het? Zijn we klaar?

We bellen je nog.

Bedankt.

Twee tellen.

Eén schoen, twee schoenen...

Godverdorie, Laura.

Wacht. Nee, wacht.

Ik weet het, schatje.

Denk er maar over na.

Eindelijk.

Verdomme, de sprei?

Weerzinwekkend. - Het spijt me.

Kom je ook? Dan lopen we elkaar niet tegen 't lijf.

Is de oppas onderweg? - Ja.

Ik ga een wasmachine voor je kopen. - Doe maar, dat is m'n droom.

Doe maar.

WAT NIKI WAS VERGETEN

La Machine Infernale, Cocteau. Actie.

Bij 'toe, doe je ogen dicht' beginnen.

Toe, doe je ogen dicht.

Niet smokkelen.

Tot 50 tellen.

Eén, twee,

Niki, je bent continu te laat. Discipline tonen.

vijf, zes,

zeven, acht...

U. - Ik, ik, de sfinx.

Nu begin ik uw werkwijze te begrijpen.

Goed zo. Daar blijven.

En nu... ga ik een show voor je opvoeren.

Geef jezelf over.

Als je je verzet, maak je m'n taak alleen maar lastiger

en kan ik je pijn doen. - Ik zal me verzetten.

Je hoeft je ogen niet dicht te doen of weg te kijken.

Want ik opereer noch met zingen, noch met kijken.

Bedrevener dan een blinde,

bloeddorstiger dan de vogels,

attenter dan een slang die z'n prooi met speeksel bevochtigt

en bovenal onzichtbaar.

Onzichtbaar en majestueus, als de bloedstroom in standbeelden.

Een draad dat je vastbindt

en je om genade zou doen smeken.

Ik heb een black-out.

Waarom ben je uit Boston vertrokken?

Ik... Ik weet niet waar ik moet beginnen, zoveel redenen zijn er.

Jackie, mag ik je voorstellen aan Pierre en John?

Aangenaam. Geweldige tent. - En de musici zijn Amerikaans.

Alle Amerikanen zijn in Parijs. - Alleen de beste.

Dat is waar.

Jackie vroeg waarom we de VS hebben verlaten.

Waar moeten we beginnen? McCarthy,

kernaanval,

racisme,

Je moeder. - M'n moeder?

Misschien wel m'n moeder, ja.

Maar mijn moeder is wel beter dan de jouwe.

En haar laatste kunstje dan?

Dat willen we horen. - Vertel op.

Mag ik?

Ik was zwanger van Laura. We wisten 't nog maar net.

Toen vroeg ze me bij haar thuis op de thee om abortus te laten plegen.

Hoe dan ook...

M'n oma gaf me geld om te ontsnappen. Nu zijn we in Parijs.

Dat is zo. - Het gaat ons goed.

Gaat het?

Schatje, je trilt helemaal.

Kun je me fijnknijpen?

Wat mankeert mij toch?

Het is al goed.

Mw. de Saint-Phalle.

Hier blijven.

Hier blijven.

André?

Ze heeft 18e-eeuwse beelden rood geverfd.

Waar slaat dat op?

Het is heel ernstig.

Ze moet eerst naar de psychiater. - Stil, jij.

Vertel op.

Ook goed. Naar de keuken, en wel nu.

Here, zegen ons, deze maaltijd

en zij die 'm hebben bereid. Geef de behoeftigen te eten.

Amen.

André, ze heeft de genitaliën van die beelden geverfd.

Ik zie het nut niet.

Hou je hoofd koel.

Zo was ze vroeger nooit.

Die tic van haar...

Mama... - Stil, jij.

Ze heeft een kronkel in haar hoofd.

Doe niet zo idioot.

Ze is niet gek.

Wat verberg je?

Laat zien.

Wat is dat?

Ik doe normaal geen noodgevallen. Hopelijk is 't belangrijk.

Hoe voelt u zich?

Dank u wel.

Kunt u me even alleen laten met uw echtgenoot?

Wat zei hij?

Wat zei hij?

Hij denkt dat je jezelf iets zou kunnen aandoen.

Of Laura, of iemand anders. Ik weet niet.

Hij wil dat je hier blijft.

Ik ben niet gek. - Weet ik.

Dat ben ik.

Ja, ik herken je erin.

Wat een mooie kleuren.

Mw. Matthews?

We hebben u overal gezocht. Kom mee.

Mag ik ook zulke kleuren? - Het zijn z'n benodigdheden.

Mag ik dan wat laten brengen? - Alles volgens protocol.

Waarom? - Eerst komt de behandeling.

Alles in orde? - Momentje...

Toe maar.

Mag ik wat lijm? - Op dit moment helaas niet.

Toe, het stelt niet veel voor. Ik kan er geen zelfmoord mee plegen.

Er zijn strikte regels, dus nee. Sorry. - Wie maakt de regels dan?

Mw. Matthews, toon een beetje geduld.

Maar ik... Ik moet...

Ik moet iets doen, oké? - Hou op met uw theater.

Ik word hier gek.

Ik word gek.

Ik heb 't koud, ik heb honger en ik tril continu.

En het stikt hier van de ratten.

Hou op met schreeuwen, anders moet ik u verdoven.

We doen ons best om u te helpen.

U wordt hier niet gek.

Er zijn geen ratten. - Ik wil dokter Cossa spreken.

Hij is er niet, zoals u weet.

Wilt u anders dokter Masson spreken? - Nee.

Vertrouw de dokters nou maar.

U moet nu rusten.

Kom hier.

Dank je, lieverd. Heel erg bedankt.

Hoe is 't ermee, liefje? Je ziet er vermoeid uit.

Wanneer ben je voor het laatst geweest? - Vijf dagen geleden.

Toen hebben we een lange wandeling gemaakt.

Het was zonnig buiten.

We hebben gelachen.

Hoelang willen ze me hier nog houden?

Dat is niet aan de orde.

Wat bedoel je daarmee?

Harry. Hoelang, hebben ze gezegd?

Doet u dit al lang? - Ik weet niet.

Ze willen me geen lijm geven.

Dus moet ik 't wel verstoppen.

U kwam hier binnen met zelfmoordneigingen.

De regel is: Geen activiteiten buiten de behandeling om.

Dat begrijp ik niet.

Louise, kun je Mw. Matthews' dossier even brengen?

Alstublieft, dokter. - Dank je.

De behandeling is zo intensief, dat een patiënt meestal niets anders kan.

U bent blijkbaar een uitzondering.

Is dat voor mij?

Dank u wel.

Mag ik m'n man vragen wat kleuren te brengen?

Ja, dat gaan we doen.

Hoe voelt u zich?

Goed.

Nou, ik voel me...

Ik voel me beter.

Nog sombere gedachten? Voelt u zich nog altijd bedreigd?

Hebt u eetlust? - Ja hoor, gaat wel.

Uw gedrag verbetert zich.

Dan kunnen we overgaan op psychotherapeutische methoden.

En als uw toestand de komende weken verbetert,

kunnen we de behandeling eventueel thuis voortzetten.

Echt waar? - Nou, we zullen zien.

Echt? - Laten we de tijd nemen.

Laten we voorzichtig blijven. - Ja.

Dank u, dokter.

Doet 't nog pijn? - Nee. Omdat ik een tovenaar ben.

Dat is geweldig.

Laten we blaadjes maken, op deze manier.

Zo.

Laura, ga je mee naar het strand? Kom je?

Dank je, Marion. Ik betaal je straks wel.

Veel plezier.

Niki, het was Bresson weer.

Het was wél de hoofdrol. - Boeit me niet.

Ik wil geen actrice meer zijn. - Het boeit je niet...

Ik laat me niet meer vertellen wat te doen.

'Doe dit. Doe dat. Ga daar staan.'

Niet door Bresson, of wie dan ook. Ik doe m'n eigen ding.

Zo. Dit wil ik doen. Heb ik bij de gekken ontdekt.

Ik hou van je.

Wat is dit? - Van m'n vader.

Wat wil hij? - Geen idee.

Heb je iets nodig? - Ja, ik wil wel wat water, graag.

Nee. Nee, dokter.

Hoe heeft hij zoiets kunnen schrijven? Het is waanzin.

U hebt 't verbrand.

Luister, ik ben uw dokter.

U hebt hier zes weken gezeten. Het is gestoord.

Een man met zo'n opvoeding, getogen met...

Hij probeerde... - Getogen met het katholieke geloof,

kan niet op die manier zondigen. - Hij probeerde...

Hij probeerde van mij z'n maîtresse te maken.

Wat heeft hij gedaan?

U weet 't niet meer.

Dat is wat hij schreef...

Door die brieven blijf jij hier zitten. Geloof me maar.

Maar u kent hem niet.

M'n moeder bleef maar zeggen dat hij een rokkenjager was.

Ze huilde continu en telde z'n maîtresses.

Hij verleidde wat hij maar kon.

Ik verzeker u dat dat niet waar kan zijn.

Hoe dan ook,

u moet 't niet geloven.

Dan vraag je ook niet om vergiffenis.

Heb je die brief gelezen? Heb je 'm vaak gelezen?

Drie keer.

Zul je je 'm altijd blijven herinneren? - Ja. Dat beloof ik.

NIKI DOET VAN ZICH SPREKEN

Zo dan.

Hij springt in het rond. - Hij danst.

Zag je die drie naar de cirkel bovenin gaan?

Wie gaat er winnen? - Normaal gesproken de mieren.

Maar de wesp heeft haar haakjes.

Heb je hulp nodig? - Nee, hoor.

Die nieuwe schilderijen zijn heel mooi.

Ja, maar het probleem is...

M'n techniek schiet tekort om alles uit te drukken dat ik wil zeggen.

Ik moet les nemen. - Welnee, dat is niet nodig.

Toch wél. - Je leest alle boeken.

Je bezoekt alle musea en kerken. De beste leerschool.

Dat weet jij niet.

In Boston zeiden ze dat ik als tienjarige schilderde.

Misschien is dat 't wel. Zij is degene die moet gaan praten.

Wie? - Dat meisje van tien.

We willen je, Niki.

Jou.

Geen andere schilder.

En daarvoor kun je maar één kant opgaan.

Hiernaartoe.

Misschien wel.

Hij rijdt te hard. - Langzamer, graag. Langzamer.

Prima, dan rijd ik wel langzamer.

Ik heb kramp in m'n rug.

Hier? - Alles goed, hoor. Ademen, juffrouw.

Heel goed. We zijn onderweg.

Meneer? Hoeveel maanden?

Zevenenhalf.

Loopt het kindje gevaar? - Nee, met m'n baby is alles goed.

Hoe klein hij ook is, hij maakt 't prima. - We hebben genoeg tijd.

Een geboorte duurt lang, hè.

U ademt heel goed. Bravo. - Ik heb er een boek over gelezen.

Want bij m'n eerste bevalling hebben ze me gedrogeerd.

Dan zou ik niet schreeuwen, of iets voelen.

Dat is niet grappig. M'n meisje is met 'n tang gehaald.

Dat gebeurt niet nog een keer. Niet nog eens.

Ik beloof u van niet.

Wat doet hij nou?

Is hij aan het plassen?

Kijk eens, wat mooi. Hier heb ik maanden naar gezocht.

Zorg er goed voor, alstublieft.

Dan gaan we weer.

Oké, daar gaan we.

Ze zegt dat hij net zo knap is als jij. - Dank je.

Hoe heet hij? - Philip.

Het is een eer u m'n werk te tonen.

Hugues Martin noemde uw passie voor art brut. Fijn dat u er bent.

Heel aardig van u. - Graag gedaan.

Dit is een geweldig mooie plek voor kunstenaars.

Met één wc voor dertig mensen kan de sfeer zeker wel uniek zijn.

Dat zal best. - Ik ben hier 'n paar weken.

En waarom stop je hier met schilderen?

Nou... dat weet ik niet. Zoiets komt in me op.

Het is een beeld, een emotie...

De details boeien me niet.

En deze toevoegingen?

Ja... die heb ik nodig.

Waarom?

Nou, ik ben daarmee begonnen.

Omdat... het sneller werken is met materialen dan met verf.

Omdat 't er snel uit moet komen, begrijpt u wel?

Er zit zeker wat in, maar vergeet uw invloeden.

Die hebt u niet nodig. - Dat en dat...

Dat zie ik voor 't eerst.

U bent op de goede weg, maar doe 't rustig aan.

Ik wacht buiten.

Dit is misschien niet het moment voor collages.

Maar als hij zegt dat je moet doorgaan, doe dat dan.

Tegen anderen zegt hij: stoppen.

Ik ga hem achterna.

Tinguely.

Hallo. Sorry, ik wilde je niet lastigvallen.

Wat wil je?

Wat was je luidruchtig. - Nou, ik ben net afgewezen, dus...

Echt? Door wie dan? - Drouin.

Ken je hem?

Jean, toch? - Jean.

Wil je m'n werk zien?

Wat zei de galeriehouder? - Weet ik niet eens meer.

Naar deze keek hij niet eens.

Ik heb 't ook niet goed uitgelegd, denk ik.

Als we wisten hoe we 't moesten uitleggen, waren we koopmannen.

Kunst is een beest dat te koop staat voor varkens.

Wij maken poëzie, dat is iets anders.

Poëzie is een ziekte. Je kunt verder niets meer.

Klopt. Het is echt een ziekte voor me.

Wat mij betreft, klopt 't ook.

Het heeft me letterlijk uit een psychiatrische kliniek gehaald.

Dan is 't dus je gezondheid.

Wat is dit?

Dat zijn m'n kastelen.

Geïnspireerd door Park Güell. Ken je dat?

Gaudí in Barcelona. Echt heel bijzonder.

Ooit wil ik iets imponerends maken.

Iets wat gestoord is en mooi. - Jij kunt alles.

Ik maak nutteloze machines.

Kom je mee naar de werkplaats?

Kun je de vriend van m'n vrouw ontmoeten. Hij is erg aardig.

Hij is net 26 maanden in Algerije geweest en getraumatiseerd.

Kom je mee? - Ja.

Verkoop je ook iets? - Hoezo? Wil je iets kopen?

Wat? Een machine? - Ja. Ik heb honger.

Misschien.

Soms verkoop ik wel. Maar wees voorbereid op ellende.

Miró nam ook maar één maaltijd per dag. - Waar hebben jullie 't over?

Over geld. - Meen je dat nou?

Ik heb geen geld. Niet meer. - Laat hem.

Wat 'n mooi gezicht heb jij.

Dit is Niki. - Mag ik je tekenen?

Wat ben je mager. We moeten je te eten geven. Wacht.

Ik eet wel.

Oké... wat hebben we nog meer?

Chocola. - Hallo.

Het lijkt hier wel Zwitserland.

Doet je machine 't?

Ja, maar Brâncuşi wordt er gek van.

Maak anders kennis met hem. - Ik durf niet.

Hij praat graag over z'n werk met mooie meiden als jij.

Je vindt z'n champagne vast heerlijk.

Laat maar 's zien. - Hij werkt vast wel.

Mooi is ie, hè?

Er kunnen nog wel wat veertjes bij.

Grapje, zeker? - Nee, dat zou leuk zijn.

Ze heeft gelijk. - Ja. Eén, twee...

Deze 'meta-mechanische' sculptuur

zal deze jongeman heel snel beroemd maken

op het avant-garde-kunstfestival met Klein en diens monochromie.

Iedereen zal over hem praten. - Ik ben politiek geëngageerd.

Ik ben een soort tijdbom. Zwaar vuurwerk.

M'n reet.

Mooi, hoor. - Echt wel.

En Tinguely ook.

Echt? - Heel indrukwekkend.

Hij heeft me echt opgevrolijkt. - Wat wil hij nou van jou?

Niets. Wees gerust, hij is niet m'n type.

Ik weet niet hoe ze 't doen, maar ze ontberen die bezitterigheid.

Ze was daar met haar minnaar en haar man. Echt bizar.

Ik weet niet wat ik zou doen als jij mij bedroog.

Ik heb je bedrogen, Harry.

Wat?

Met de lord, omdat jij het met z'n vrouw deed.

Uit wraak. - Wat?

Wanneer dan? - Kort voor ik naar het ziekenhuis ging.

Ik kan 't niet geloven. - Nee, man?

Kun je 't niet geloven? Was zij de enige?

Als je 't wilt weten... - Dat wil ik niet.

Wacht nou even, Niki.

Waar zijn we mee bezig?

Wat is dit?

Geen idee, maar het is te laat. Ik wil 't weten.

Ik moet even gaan zitten.

Toen Laura was geboren, had ik een relatie met een vrouw.

En ze was 40.

We zagen elkaar na de les. Het heeft even geduurd.

Ik kon er niet mee ophouden.

In Boston?

Ik heb het met m'n dramadocent gedaan. - Die eikel?

Nee, die andere.

Fuck, Niki...

Fuck. - Rustig nou.

Verdomme, dat vertel je nu? - O, god.

Hoe kon je? - Hoe ik dat kon doen?

En jij? Hoe kon jij dat doen? Ik weet dat er meer zijn.

Het was puur seksueel.

En, was het fijner?

Nee.

Ik kom nooit meer iemand als jij tegen.

Ik weet niet hoe je kunt leven met m'n demonen.

Blijf je nog wat langer van me houden?

Ja.

Jij ook van mij?

Ja.

Het theater?

Ja, ik weet 't...

Kom op, zo erg is hij niet.

PARIJS, 1958

Ophouden.

Alles goed?

Wat is er?

Kom binnen. Je ogen puilen uit hun kassen.

Wat is er aan de hand?

Probeer...

Zeg 't dan.

Kom. Kom hier.

Kom bij me. Kijk me nou aan.

Kom dichterbij.

Kijk me nou aan.

Alsjeblieft. Alsjeblieft.

Hoe doe je dat? - Ik ben een heks.

Toe maar. Pak met je linkerhand een kaart.

Toe dan.

Er is een vertraging. Het stagneert. Je kunt niet doen wat je wilt.

Je moet zorgen dat het bloed naar je hoofd stroomt. Snap je?

Je moet anders naar dingen kijken.

Anders. Begrijp je dat?

Dat is de beul.

Kom bij me. Kom.

Zo, katjes.

En, heeft hij haar overtuigd? - Nee, zij heeft hem overtuigd.

Z'n kist staat er nog. - Je kent Niki nog niet. Arman, Niki.

Hallo, Nikita. - Hallo.

Zeg, Niki,

wat doe je voor de kost? - Ik schilder.

Schilderen... Bestaat dat nog?

Dat is even geleden. - Je doet zoveel meer.

Mw. Nikita...

Politie-inval. Kunstpolitie, Mw. Nikita.

Wilt u alles afgeven wat verboden is?

Dus kwasten, plakkaatverf, ezels, doeken... alles.

Dit is geen grap. Wilt u meewerken en de verboden spullen afgeven?

De driepoot, het doek...

Wees gerust, ze werkt zich wel los. Om daarna meer inhoud te krijgen.

Laat haar met rust, stelletje stomkoppen.

Ah, drankjes.

Daar gaat ie. Eindelijk.

Zo moet 't goed zijn.

Er zit nu zoveel op, dat 't er niet meer af valt.

Bedankt, Jean. - Graag gedaan. Tot je dienst.

Zijn jullie zover? Pas jullie ogen openen als ik 't zeg, oké?

Rustig lopen...

Nee. Nog niet.

Eén, twee,

drie.

Vind je 't leuk? - Echt wel.

Wat mooi. - Dat is mijn vliegtuig.

Nee, mijn vliegtuig. - Nee, het mijne.

Het is mijn speelgoed, Philip. Je mocht 't lenen,

en nu heb ik 't nodig. - Het is mijn vliegtuig.

Nee. Je weet dat 't mijn speelgoed is. - Nu is 't van mij.

Toe, het is z'n lievelingsspeelgoed. - Het zijn mijn spullen.

Dan haal ik 't er wel van af.

Ik haal 't eraf. Kan me niet schelen.

Ik krijg 't niet los.

Echt belachelijk.

En dat voor zo'n rotvliegtuigje. - Niet schreeuwen.

Hij staat veel mooier in die boom daar.

Ik deed 't allemaal om jou een plezier te doen.

Sorry.

Goedemorgen, meneer. - Goedemorgen.

Ik heb het zo verdomd koud.

Wat doen we hier?

Dokters weten helemaal niets.

Ze weten niets. Waardeloos, zijn ze.

Waardeloos, waardeloos, waardeloos.

Ophouden. Ophouden.

Ophouden. Ophouden.

Neem me niet kwalijk, mevrouw.

Mw. Matthews?

Zijn dat slangen?

Het is een klier in uw hals.

Zo'n hyperthyreoïdie veroorzaakt trillen, slapeloosheid

en hevige emoties. U bent uitgeput.

In feite draait uw lichaam overuren. Dit houdt u niet lang meer vol.

Wat houdt dat in?

geef ons heden ons dagelijks brood en vergeef ons onze schulden

zoals ook wij onze schuldenaren vergeven

leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de boze

Wat is dat, mama?

Een litteken. Ik was toen ziek, maar nu niet meer.

Ik ben genezen.

Nee, jij hebt 't helemaal niet.

Nou, voor ons zijn 't de scheermesjes

die littekens veroorzaken. - Ja.

En ik ben ziek. - Weet ik, lieverd.

Bidden helpt, mama. - Ja. Net als medicijnen, schatje.

Zullen we naar bed gaan? Laten we dat doen.

We moeten gaan slapen. - Nee.

We doden de draak en gaan dan slapen.

De draak.

Oké. - Nee, een grote slak.

Een grote slak. Oké.

Hij is dood. En nu naar bed.

Welterusten.

Ik ben bang voor monsters, mama.

Ik ook.

Zijn ze gaan slapen? - Ja.

Hoe doe je dat toch? - Wat?

Met kinderen.

Ik kan ze niet uitstaan.

Waarom ga je weg?

Voor de frisse lucht, de stilte...

Om me volledig op m'n werk te kunnen concentreren,

hebben we een huisje gekocht. Nou ja, dat heeft Harry gedaan.

Nu hebben we ruimte om te werken.

Ik kan tuinieren en champignons plukken.

Ik zou mezelf ophangen. Dat is echt niets voor mij.

En... heb je een expositie gepland?

Die bereiden we voor. M'n galeriehouder is in New York. De 10e is hij terug.

Ik produceer zoveel, dat hij de weg kwijt is.

Laten we nog een fles opentrekken.

Vertel eens over je boek.

Het is geïnspireerd op Roussels werk. Kennen jullie hem?

Roussel? Zeker. Een genie. Je moet m'n vriend Perec eens ontmoeten.

Jullie zijn voor elkaar gemaakt. Een perfecte match.

Waarom gaan jullie jezelf nou op die manier begraven?

Op het platteland, als een stel oudjes?

Omdat we 't er fijn vinden. Je kunt er goed schrijven.

Maar je moet bij de Parijse scene horen om te slagen. Zo werkt 't gewoon.

Misschien moet ik dat ook maar doen. - Nee, voor jou is 't anders.

Jij bent 'n schrijversvrouw die schildert. - Pardon?

Een kunstenaar zijn, is iets anders.

Dan moet je een galeriehouder hebben en leven van je kunst. Er één mee zijn.

Als kunstenaar maak je verschil in de wereld.

Voor jou is 't een huisvrouwenhobby.

Oké, Joan. Oké.

Het is schattig, maar anders. - Sorry, ze heeft wat te veel op.

Dan gaat ze maar door. Ze wordt gemeen en alle wrok komt eruit.

Je hoeft je niet voor mij te verontschuldigen.

Ik zeg toch wel wat ik wil. Als je ballen had, zou jij dat ook doen.

Als ik ballen had?

Kijk, Joan, ik vind jou gewoon een jaloerse trut.

Wat zei je daar?

Meen je dat nou? Kom op, toe dan. Toe dan.

Wil je dat spelletje spelen?

Toe dan. Het is voor de lol, hè?

Doe 't nog eens dan. - Ophouden.

Hij heeft me geslagen.

Je bent een eikel - Ik?

Een eikel, ja. - Val dood, jij.

Waar ga je naartoe?

Zo is 't wel genoeg.

Schatje, gaat 't?

Er zijn altijd wel mensen die je naar beneden willen halen.

Ze heeft gelijk.

laat geen middel, eer gij begint

lood en oud ijzer, die twee gaan samen

Wat mooi.

We doen er wat meel bij. Wat hebben we nog meer nodig?

Goed zo. Goed gedaan.

Wat doe je daar, kerel? Kom hier.

Mam?

Pap?

Ja, ik kom.

Kom.

Mama?

Waar is mama?

Kun je ontbijt voor me maken?

Ja, ik kom eraan.

Mama, waar ben je?

Misschien is ze gaan wandelen. Ze komt wel terug.

Papa, kijk.

Ja?

Ik zou hier brand moeten stichten. Waarom hebt u m'n brief verbrand?

Waarom geloofde u 't niet?

Te walgelijk, hè? Was het te walgelijk om naar te kijken?

Het is de enige biecht die hij ooit deed. Het enige bewijs dat 't is gebeurd.

Dat ik niet gek ben. En nu is 't verdomme weg.

Het is verdomme weg.

Wat gaan jullie doen?

Laat me los. Wat gaan jullie doen? Me verdoven?

Laat haar los.

U had het recht niet. Het was van mij. Het was van mij.

Haal haar hier weg. - Nee, nee. Raak me niet aan.

Ik ga zelf wel weg.

M'n hele leven

zal ik me herinneren dat u,

het doktertje,

m'n vader hebt beschermd

en mij hebt laten vallen.

Ik wil dat u mij excuses aanbiedt.

NIKI GAAT DE STRIJD AAN

PARIJS, 1960

Ik heb wat eten voor je meegenomen.

En kleuren.

Die heb ik gestolen.

Je bent lief.

Leuk, wat je met het appartement hebt gedaan.

Wat is dat?

Dat komt van de vlooienmarkt.

Straks vermoord je nog iemand. - Nee, het is niet geladen.

Ik neem 't in beslag. - Nee, niet dat.

Hoeveel heb je er?

Dat meen je niet.

Neem dat dan maar. - Ik hoef geen pistool.

Hiermee ben je veilig.

Heb je iets van de kinderen gehoord?

Ik kan Harry niet bereiken.

Waarom heb ik hen verlaten?

Neem Jean dan.

Hij roept je naam in z'n slaap. - Wat?

Het druipt uit z'n onderbroek. - Wat?

Mis jij je dochter niet?

Myriam is beter af in Zwitserland. Hier is er geen water of verwarming.

Wij kunnen daarmee leven,

maar zij... Ik kan haar niet in dit kot zetten.

Kinderen zijn me wel wat.

Zeg je minnaar dat je met mij bent. Hij kan niet komen, ik ben er.

Wacht. Nu mag ik je hebben.

Hallo? - Hallo, hoe is het?

Ik sta beneden.

Nou, je kunt nu niet naar boven komen,

want Eva is hier. Maar ze blijft niet lang.

Dan weet ik 't niet. - Wat?

Geef me een kwartiertje. Een kwartiertje maar.

Oké? Een kwartiertje. - Ik heb 't druk. Andere keer.

Wat? Nee. Wanneer dan? - Weet ik niet.

Volgende week? - Nee, volgende week is te ver weg.

Volgende week is prima.

Ik bel je wel terug.

Die kerel gebruikt je. - Nu blij?

Het ligt aan hem. - Nu is hij weg.

Mooi zo. Moet je jezelf nou zien. Hij zuigt je leeg.

Had me even gewaarschuwd. - Ik dacht dat je van kleur hield.

Vind je dit grappig?

Ik wist 't niet.

We hoeven niet meteen op te houden.

Ik walg ervan.

Ik moet toch gaan. - Dit kun je me niet aandoen.

Waarom niet? - Omdat ik dagen heb gewacht.

Laat me nou gaan, oké?

Ik walg van jou, hoor je me? Ik heb helemaal niks aan jou.

Ik hoef je nooit meer te zien. - Oké, hetzelfde liedje weer?

Bel je me als je bedaard bent? - Nee, het is uit.

Val dood, zielig stuk vuil dat je bent.

Klootzak.

Oké, ik beloof je dat je me nooit meer ziet. Dan besef je hoe leeg het is.

Je denkt een kunstenaar te zijn, hè?

Je droomt.

Denk je nou dat je door je problemen belangrijk bent?

Je schilderijen zijn waardeloos.

En je leven...

Harry, je hebt opgenomen. - Kolere.

De kinderen slapen. Het is twee uur 's nachts.

Weet je... Het spijt me.

Wat is er aan de hand?

Wat wil je, Niki? - Ik...

Ik kan niet zonder je leven.

Jij redt je wel.

Je bent sterk.

Nee, ik doe helemaal niks.

Je bent aan het werk.

Het komt wel goed met je, oké?

Ik heb je nodig, Harry.

Ik voel me ook wel een beetje verloren.

Ik probeer nu zonder je te leven. Ik hoop dat dat me lukt.

Ik mis de kinderen ook.

En ik mis jou echt heel erg.

Ik weet niet waarom ik ben weggegaan.

Ik weet niet... - Ik kan 't gewoon niet.

Het spijt me, ik kan 't niet.

Ik moet ophangen. - Nee, alsjeblieft. Wacht nou.

Heb je hem ontmoet?

Ik moet van hem af.

Ik ken hem goed. Lastig te weerstaan.

Hij verleidt graag de vrouwen van z'n vrienden.

Maar ik ben niet de vrouw van een van z'n vrienden.

Klopt. Was dat maar zo.

Hoe kwam je op die machines?

Toen ik twaalf was, maakte ik molentjes.

Die maakte ik van blikjes en alles en nog wat.

Elke molen had z'n eigen geluid. Ik gaf concerten in de bossen.

Het klonk als een enorme kathedraal.

Ik...

Ik wilde Jeanne d'Arc zijn.

Ik wilde... Of George Sand, of een vrouwelijke Napoleon.

Ik wilde een ingewikkeld en opwindend leven leiden. En ik...

Ik wilde groots zijn.

Het wordt ook een groots leven.

Hoe weet jij dat nou? - Dat weet ik gewoon.

Dat zie je in je werk: Niet bang zijn, alles geven.

Je kunst laten gelden, of alles is verloren.

Kunst is het nieuwe mondiale wapen.

Wij zijn de nieuwe terroristen.

Ik heb geen honger. - Ik ook niet.

In het jaar des Heren 1960,

is het om 18u00 hedenavond tijd voor Armans expositie 'Vol'.

Wij creëren een maatschappij met nieuwe, snel afgedane voorwerpen.

Onze wereld van nieuw plastic. Onze raketwerpers,

onze ongeplukte dromers, lopend op onze hoofden.

Wat moeten we met al die producten?

Met die flessen, blikjes tassen en zakken.

Wat moeten we... als we 'vol' zijn?

Op Arman.

Arman, wat is de oorspong van je artistieke benaderingswijze?

Het is 'n cyclus: Productie, consumptie, vernietiging.

Hoe is 't? - Kijk de uitnodiging eens.

M'n vrienden, het is een succes. Maar er is niets meer te eten.

Ja, ik heb honger. - Pierre.

Dit is Niki. - Aangenaam.

Ik zat te denken: We moeten een beweging beginnen.

We laten de abstractie achter ons. Dat is klaar.

Het is duidelijk: César comprimeert, Christo verpakt, Jean verzendt.

Er zit duidelijk poëzie in de wereldse bewegingen.

Jullie zijn de reactors. - Heel interessant.

Zoals alles wat jij bedenkt. - Het is zonneklaar.

We moeten zichtbaarder zijn en in supermarkten verkopen.

Goed idee: Het warenhuis als het nieuwe museum.

Wacht je op m'n Amerikaanse vrienden? Ik wil je voorstellen.

Waarom wachten we? - Het zit vol.

En de wc's? - In dat schuurtje daar.

Ah, Arman.

Hoe gaat 't? - Goed. Heel goed.

Ben je gekomen?

Draai je niet om. Ze mogen ons niet zien.

Waarom ben je hierheen gekomen?

Waarom doe je dit? Doe me dit niet aan.

Je bent zo mooi. Je maakt me gek.

Waar zit je? - Tweede rij rechts.

Als je advies nodig hebt, vraag 't me dan.

Ja, hoor. Ik zal jou eens advies geven.

Was eerst eens je haar. - Dat moet wel lukken. Ach...

Ik probeer hen hiernaartoe te...

Mevrouw, meneer, kom eens hier.

Naar dit portret van m'n minnaar gooi ik graag pijltjes.

En nu is 't uw beurt.

U mag aan wie dan ook denken. Zelfs aan uw man.

Nee, dank u. - Nee? Oké dan.

Dank u wel.

Heren, heren. Kom eens hier.

Pak een pijltje

en gooi maar. Heel bevrijdend, let maar op.

Perfect. - Krijg ik er een biertje bij?

Nee, helaas is dit kunst en geen café.

Maar dat maakt 't fijner. Dan raak je je woede kwijt.

Waar kan dat verder nou? Toe maar.

Neem er nog eentje en denk aan...

Ik weet niet... De jongen die jij leuk vond, maar nooit naar jou keek,

die leraar met z'n opmerkinkjes,

je broer, die idioot... - Ik ben z'n broer.

O, sorry.

Op wie richt hij? - Onze vader, denk ik.

Waar ben jij nou mee bezig?

Ik heb m'n roeping gevonden. - Tot nu toe is 't een bloedbad.

Ja, precies. Een bloedbad.

Ik schiet op het schilderij,

het huilt, het bloedt, het sterft,

en tegelijkertijd komt 't tot stand.

Oké...

Ik begrijp 't niet. Hoe doe je dat dan?

Met zakjes verf.

Die vul ik, om ze dan op het doek te prikken.

Het doek pleister ik smetteloos wit,

waarna ik er met een geweer op schiet. Boem.

Dan ontploft 't. De kleur loopt uit, het doek bloedt en ik schiet terug.

Alsof ik mezelf neerschiet. En...

En dan ben ik herboren.

Doe 't nu meteen.

Ja.

Nou, Niki Matthews...

De Saint Phalle. - Wat is dat?

Aristocraat, bankier, nazaat van 'n ridder.

Kruistochten, bloedbaden...

Mijn voorvader is Gilles de Rais.

Ken je Blauwbaard? Hij verkrachtte en vermoordde honderden kinderen.

Echt? - Zeker wel.

En dan laten ze een langharig meisje met een geweer op doeken schieten?

Dat wordt hun dood.

NIKI WERD EEN VAN DE GROOTSTE KUNSTENAARS VAN HAAR TIJD

IN ITALIË LEGDE ZE HET PARK 'DE TAROT-TUIN' AAN

ZE REGISSEERDE TWEE FILMS EN SCHREEF DRIE AUTOBIOGRAFIEËN:

SPOREN, HARRY EN IK EN MIJN GEHEIM.

TOEN ZE HAAR INCEST ONTHULDE IN EEN BOEK VOOR HAAR DOCHTER

WAS ZE 64.