Original subtitles

Subrip: Gamato.tv

Βασισμένο σε ένα διήγημα του Ντενί Ντιντερό

Η κυρία ντε Μονταμπόρ, η κυρία ντε Σουαζί, η κόμισσα ντε Λιμπάκ,

η βαρόνη του Κουρσέλ, η νταντά της, η καμαριέρα της,

η μαρκησία ντε Μοντεγκί, η κόρη της, η άλλη κόρη της,

η λαίδη Μαίρη Γουόρτλεϊ,

κι η φίλη της, που ξεχνώ το όνομά της, μα όχι την ομορφιά της.

Ξέχασα τη μαρκησία ντε Σεν Μεράν και την κυρία ντε Βολνέ.

Ένα μικρό μόνο δείγμα της συλλογής σας,

που έφτασε στα αφτιά μου εδώ, μακριά από τον κόσμο.

Μαρκήσιε,

γιατί θέλετε το όνομά μου στη λίστα των κατακτήσεών σας;

Χαρείτε τη φιλία μου και ξεχάστε αυτό το καπρίτσιο.

Με κρίνετε με ελαφρότητα.

Στην ελαφρότητα δεν βασίζεται η φιλοσοφία σας;

Πώς να κρίνει κανείς λογικά,

μακριά από προκαταλήψεις, ψευδαισθήσεις και αυταρέσκειες,

χωρίς ένα αιθέριο, ευκίνητο και ανάλαφρο πνεύμα;

Γιατί να είναι τόσο άστατος ένας άντρας τόσο λογικός;

Χάριν ειλικρίνειας.

Η ειλικρίνεια σας οδήγησε να σαγηνεύσετε τόσες γυναίκες;

Δεν σαγηνεύω καμία. Πάντα σαγηνεύομαι πρώτος.

Τι ευαισθησία, μαρκήσιε.

Η ειλικρίνεια τις έπεισε όλες αυτές για τα φλογερά σας αισθήματα;

Δεν πείθω καμία.

Απλώς εξέφρασα τα ειλικρινή συναισθήματα που ξυπνούσαν εκείνες μέσα μου.

Δεν είναι παράξενο, ωστόσο, που τα ευγενή σας αισθήματα

εξανεμίζονται λίγες ημέρες μετά;

Έτσι είναι η φύση, άστατη. Αλλιώς θα ήταν ατιμία.

Όσο για μένα, η φύση με έκανε αδιάφορη στα πάθη της αγάπης και της καρδιάς.

Πάντα μου φαινόταν ένα προβλέψιμο, βαρετό θέαμα.

Καημένε μου μαρκήσιε! Λυπούμαι που σας λυπώ.

Παρά την αδιαφορία μου για τα αισθήματά σας

θα μείνετε μερικές ημέρες ακόμα;

Όσο το επιτρέπετε, κυρία μου.

Θα κουραστείτε, μαρκήσιε. Θα το δείτε.

Θα δούμε. Θα το παρατηρήσουμε μαζί.

Καλημέρα, μαρκήσιε.

Τόσο πρωινός;

Καλημέρα.

Πείτε μου, αγαπούσατε τον μακαρίτη τον άντρα σας;

Τι παράξενη ερώτηση! Φυσικά, μαρκήσιε.

Στ' αλήθεια;

Όπως οφείλει κάθε γυναίκα για τον άντρα της.

Ενίοτε οι παντρεμένοι αποκτούν ειλικρινή αισθήματα.

Για να πω την αλήθεια, τον συμπαθούσα πολύ πριν από τον γάμο.

Μετά ήταν όλο ανησυχία και τσακωμοί.

Μετανιώσατε για τον γάμο;

Θέλετε να μάθετε τι λέω;

Είναι κρίμα να μπορούν να παντρεύονται

τόσο ανέτοιμες ψυχές.

Όπως κανείς μαθαίνει την ετικέτα ή τα λατινικά,

θα έπρεπε να μαθαίνει για τη συμβίωση προτού παντρευτεί.

Η ίδια η αγάπη μάς μαθαίνει πολλά.

Τότε, δεν θα μου ταιριάξει ποτέ ο έγγαμος βίος.

Δεν λαχταρήσατε ποτέ να αγαπήσετε και να αγαπηθείτε;

Στ' αλήθεια.

Μα, ναι.

Από πολύ μικρή παρατηρούσα όσους δήλωναν ερωτευμένοι

και κατάλαβα ότι απλώς έπαιζαν θέατρο,

για να πείσουν τον κόσμο και τελικά τον εαυτό τους.

Πιστεύω μόνο στη φιλία.

Ο έρωτας μαζί με τη σάρκα γίνεται εύθραυστος και πληγώνεται εύκολα.

Πώς να αγαπήσετε τον έρωτα αφού δεν τον γνωρίσατε ποτέ;

Να ξέρετε ότι έχω δει γνήσιο έρωτα.

Η θεία κι ο θείος μου, που με μεγάλωσαν, ζούσαν τόσο αρμονικά

που έμοιαζε οι δύο τους να έχουν γίνει ένα.

Από τρυφερή ηλικία, χωρίς να το ξέρω,

η τελειότητά τους με έθρεψε.

Γιατί το παράδειγμά τους

σας οδήγησε σε επιπόλαιες σχέσεις;

Διότι...

Σε κάθε σχέση, νόμισα ότι αναγνώρισα,

φευγαλέα έστω, μια ιδέα από αυτό το ιδανικό.

Ένα ιδανικό που δεν ξέχασα

και θα φτωχαίνει τη ζωή μου μέχρι να πραγματοποιηθεί.

-Να σας λυπηθώ; -Όχι.

Έχω ελπίδες.

Και μεγαλώνουν κάθε μέρα που περνώ πλάι σας.

Εγώ σας δίνω ελπίδα;

Πλάκα έχετε, μαρκήσιε. Άλλο σας λένε, άλλο ακούτε.

Δεν έχω βαρεθεί να μελετώ εσάς και τη ζωηρή σας φαντασία,

μα βαρέθηκα να επαναλαμβάνομαι για να βγάλω αυτή τη μανία από το μυαλό σας.

Όχι από το μυαλό.

Από την καρδιά.

Πού κρύβεται η καρδιά;

Η δική σας έχει τόσο πνεύμα που τη χάνει κανείς.

Κυρία μου, προτού οι υπηρέτες ακουμπήσουν τις καρέκλες,

ρίξτε μια ματιά ακόμα στη θέα.

Όπου η φύση εκφράζεται, χωρίς εμάς.

Μόνη της, όπως ορίζει αυτή.

Βάλτε εκεί την καρέκλα.

Κοιτάξτε.

Δεν φανταζόμαστε κάποιον να κάθεται εκεί, να ονειροπολεί;

Οι σκέψεις του δεν παίρνουν τα χρώματα της φύσης;

Δεν βλέπουμε πια τη φύση, αλλά την επαφή του ανθρώπου με αυτή.

Μαρκήσιε, έχετε δίκιο.

Γιατί ζητήσατε δύο καρέκλες όμως αφού αρκούσε η μία;

Γιατί δεν τελείωσα ακόμα.

Βάλτε την εκεί.

Οι δύο καρέκλες μάς κάνουν να φανταζόμαστε δύο ανθρώπους,

καθισμένους σιωπηλά, πλάι πλάι,

με τις ψυχές ενωμένες,

δεμένες με τον ιερό δεσμό της αδιατάρακτης φυσικής γαλήνης.

Συναντήθηκα με τον μαρκήσιο.

Θα μείνει πολύ ακόμα;

Δεν ξέρω.

Έχει τέσσερις μήνες να φύγει από το κάστρο.

Ούτε ένα δείπνο χωρίς τη συντροφιά του.

Οι υποχρεώσεις τον καλούσαν

στο Παρίσι ή αλλού,

αλλά αυτός προτίμησε να μείνει.

Χωρίς παράπονο για το κόστος της παραμονής του.

Και υποθέτω ότι εξακολουθεί να σας κορτάρει,

για να σας αποδείξει την αγάπη του.

Ναι.

Είναι περήφανος. Δεν γυρνά στο Παρίσι αν δεν κερδίσει τη λεία του.

Είστε σκεπτική.

Μήπως οι κολακείες του σας έπεισαν τελικά;

Κάνει λάθος η φίλη σας;

Παρακαλώ, ας αλλάξουμε το θέμα.

Ήρθα από το Παρίσι για να σωπαίνουμε;

Μην ξεχνάτε την ελευθερία

και την ειλικρίνεια που χαρακτηρίζει τη φιλία μας.

Αυτός ο άντρας έσπασε τον δεσμό που μας συνδέει από παιδιά;

Όχι, καλή μου, αλλά ξέρω τι σκέφτεστε για τον μαρκήσιο.

Αν σας μιλήσω, φοβάμαι πως θα σας ταράξω.

Ξέρετε πόσο υπολογίζω τη γνώμη σας.

Δηλαδή έχετε παραδοθεί στον μαρκήσιο;

Όχι, δεν έχω παραδοθεί σε κανέναν.

Σας πιστεύω.

Τότε, από πού πηγάζει αυτή η ταραχή;

Καλή μου φίλη,

ο μαρκήσιος που γνωρίζατε στο Παρίσι κι αυτός που ζει εδώ δεν είναι ο ίδιος.

Αλλάζουν οι άνθρωποι. Και μέρα με τη μέρα το είδα.

Ένας άντρας σαν αυτόν θα έκανε τα πάντα για να πετύχει τον στόχο του.

Με ξέρετε καλύτερα από όλους. Με θεωρείτε αφελή;

Τι παράξενο να μου προσφέρετε κάτι τη μέρα των γενεθλίων μου.

Είναι πολύ της μόδας στην Αγγλία.

Δεν φαντάζομαι να πιάσει εδώ, αλλά με κολακεύει η σκέψη σας.

Σας ευχαριστώ.

Αγαπητέ μαρκήσιε, πάνε σχεδόν έξι μήνες

που αποτραβηχτήκατε από τον κόσμο, αμελώντας τις υποχρεώσεις σας.

Σήμερα που γίνεστε έναν χρόνο μεγαλύτερος δεν αναλογίζεστε πιο προσεχτικά τον χρόνο;

Δεν βλέπετε πόσο παράλογο είναι να μένετε τόσο καιρό εδώ;

Παράλογη ήταν όλη η ζωή μου μέχρι τώρα.

Το πρόσωπό σας ξύπνησε τη λογική μου, η παρουσία σας την ενίσχυσε.

Σας θεωρούσα καλύτερο στα κομπλιμέντα.

Η ειλικρίνεια είναι αδέξια.

Δεν ακολουθεί τα μονοπάτια...

της αποπλάνησης.

Είναι ευάλωτη και αθώα.

Πασχίζει να μεταφέρει, σαν παιδί, ό,τι αγνό έχουμε.

Κάποτε θα σας λείψει ο κόσμος.

Βαριέμαι τα πλήθη.

Και τη μοναξιά.

Βρήκα τον κόσμο μου.

Τον ιδανικό κόσμο που δημιουργούν δύο ερωτευμένοι.

Μένει να βρείτε κάποια να σας αγαπά.

Διατηρώ τις ελπίδες μου.

Και πού τις βασίζετε;

Στην απόδειξη που μου δίνετε.

Εγώ;

Ναι. Κάθε μέρα η παρέα σας ενισχύει τα αισθήματά μου.

Με τόση ενίσχυση θα γίνουν ατσάλινα.

-Με κοροϊδεύετε. -Συγγνώμη.

Όχι.

Φαίνεται χαζό, αλλά λατρεύω το γέλιο σας.

Ονειρεύεστε ακόμα να σας παραδοθώ;

Όσο ποτέ.

Και με τόση ανυπομονησία πώς παραμένετε τόσο υπομονετικός;

Εκπαιδεύω την υπομονή να συμβαδίζει με την ανυπομονησία μου.

Σας συγχαίρω για την αυτοσυγκράτησή σας.

Δεν κλέψατε ποτέ ένα φιλί.

Φοβάμαι μη σας προσβάλω

και χάσω για πάντα τη συντροφιά σας.

Πολύ λογική εξήγηση για έναν τόσο παθιασμένο άντρα.

Με βρίσκετε υπερβολικά λογικό;

Είπα εγώ "υπερβολικά";

Όχι, αλλά...

Αλλά;

Εννοείτε...

Δεν θα πω άλλα.

Φίλη μου!

Γεια σας.

Καλημέρα σας.

Γνωρίζω τη φιλία σας με τη μαρκησία.

Δεν θέλω η παρουσία μου να εμποδίσει τις εξομολογήσεις σας. Μου επιτρέπετε.

Θα αποσυρθώ από την παρέα σας.

Ευχαριστώ για την τόση προσοχή.

Σχεδόν λυπάμαι για την απουσία σας.

Δεν θα ήθελα να σας φορτώσω με λύπες.

Πάω για μια βόλτα.

Η φύση είναι μόνο ηχώ της χάρης σου.

Η φυσική μου τάση να μην εμπιστεύομαι κανέναν χάθηκε.

Με καθοδηγούσε να ξεχωρίζω την αλήθεια από το ψέμα.

Τώρα που έφτασα στον προορισμό μου, είμαι ελεύθερη.

Καλή μου φίλη, τι πάθος!

Δεν είναι όλα τα πάθη ίδια.

Το δικό μας είναι έντονο χωρίς υπερβολές.

Τα αισθήματά μας είναι τόσο τρυφερά όσο και λογικά.

Αλήθεια, τι νέα από το Παρίσι;

Τίποτα που να επηρεάζει την αποτραβηγμένη, γαλήνια ζωή σας.

Κι όλο το Παρίσι να μιλούσε για σας και τον μαρκήσιο ξέρω πως δεν θα σας ένοιαζε.

Δίκιο έχετε. Αυτό συμβαίνει;

-Θέλετε αλήθεια να μάθετε; -Ναι, διασκεδάστε με.

Τώρα που μαθεύτηκε η σχέση σας, όλοι διασκεδάζουν

στοιχηματίζοντας πόσο θα μείνετε ακόμα μαζί.

Ο έρωτας είναι προσβολή για όποιον δεν τον ζει.

Μόνο για μας μιλάνε;

Όχι, έχω μια θλιβερή ιστορία να σας πω.

Πείτε μου.

Δεν θέλω η ευτυχία μου να σκεπάσει τις δυστυχίες του κόσμου.

Θυμάστε την κυρία ντε Ζονκιέρ;

Πριν αρκετά χρόνια έμενε κοντά μου.

Κόρη βαρόνου και κόμισσας,

γεννημένη εκτός γάμου. Δεν είχε δικαίωμα τίτλου.

Τη σαγήνευσε ένας δούκας.

Πίστεψε ότι ο γάμος θα την έσωζε.

Ωστόσο αυτός την εξαπάτησε με ψεύτικη τελετή.

Εκείνη έκανε μια κόρη, καρπό της σχέσης τους.

Πήγε τον δούκα σε δικαστήριο,

αλλά αφού είχε λιγότερη επιρροή από αυτόν,

έχασε και καταστράφηκε.

Έκτοτε δεν είχα πια νέα της.

Το θυμάμαι.

Μου τα λες για να θυμηθώ πόσο προδότες είναι κάποιοι άντρες;

Όχι.

Τα λέω γιατί ένας υπηρέτης μου την αναγνώρισε.

Πού βρίσκεται τώρα;

Σε ένα τόσο ποταπό μέρος, που ούτε να το φανταστείτε δεν μπορείτε.

Κάτι σαν λέσχη ακολασίας,

όπου μαζεύονται άντρες για να παίξουν, να δειπνήσουν.

Συνήθως ένας ή δύο καλεσμένοι μένουν

και περνούν τη νύχτα με την κυρία ή με την κόρη της.

Πόσων ετών είναι η κόρη;

Δεκαπέντε, δεκάξι.

Φαίνεται πως έχει μια φίνα και ευγενική ομορφιά,

που όμως χάνεται μέσα στην τόση ασχήμια.

Πόσο πιο σκληρό φαντάζει

όταν η δυστυχία χτυπά αυτούς που έχουν γνωρίσει την κατάστασή μας.

Κατά τη γνώμη μου, καλά λένε.

Η ευτυχία είναι περαστική.

Κάνετε λάθος.

Ευτυχία που δεν διαρκεί λέγεται ευχαρίστηση.

Θα πρέπει να κόψουμε τα γύρω δέντρα.

Να μην το εμποδίζει η σκιά να μεγαλώσει.

Το δέντρο θα ζήσει πιο πολύ από μας.

Ίσως να μείνει ο μόνος μάρτυρας της σχέσης μας.

Δεν με ακούτε. Το μυαλό σας είναι αλλού.

Συγγνώμη, κάτι σκεφτόμουν και δεν σας άκουσα.

Τι σκέφτεστε που σας απομακρύνει από μένα;

Θα σας λυπήσει, όπως εμένα.

Ας λυπηθούμε μαζί. Θα παρηγορεί ο ένας τον άλλο.

Λοιπόν...

Έχω δουλειά στο Παρίσι.

-Δεν μπορείτε να στείλετε κάποιον; -Δυστυχώς όχι.

Αν το ποσό ήταν μικρό, θα το ξεχνούσα.

Μη στενοχωριέστε, καλέ μου.

Πηγαίνετε και ρυθμίστε γρήγορα το ζήτημα.

Συμφωνείτε να σας αφήσω για λίγες μέρες;

Τι είναι λίγες μέρες μπροστά στον χρόνο που θα είμαστε μαζί;

Χρειάζεστε μήπως την άδειά μου;

Σας δεσμεύει κάποια εξουσία που έχω πάνω σας;

Θα παραπονεθώ.

Έχετε δίκιο. Και όταν σας αφήσω

θα με χαροποιεί η σκέψη πως θα σας ξαναδώ.

Δεν μου είπατε ακόμα για το ταξίδι σας.

Δεν μου δώσατε την ευκαιρία.

Συγγνώμη. Ορίστε η ευκαιρία. Ακούω.

Σκεφτόμουν εσάς.

Κι όταν δεν σκεφτόσασταν εμένα;

Σκεφτόμουν τα πόδια σας.

Μαρκήσιε.

-Όταν δεν σκεφτόσασταν τα πόδια μου; -Σκεφτόμουν την πλάτη σας.

-Την πλάτη μου; -Τη λατρεύω.

Σοβαρευτείτε. Πείτε μου.

Σκεφτόμουν τον αφαλό σας.

Σταματήστε. Δεν μπορεί, κάτι θα έγινε στο ταξίδι σας.

Ναι.

Χιλιάδες κατασκευές.

Κατασκευές;

-Δεν είναι εδώ ο μαρκήσιος; -Είναι στη Ρουέν.

Με τις νέες του δουλειές ταξιδεύει συχνά.

Ξέρω τι σκέφτεστε.

Δεν αμφιβάλλω για την αφοσίωσή του. Σκέφτεται μόνο τη δουλειά.

Κληρονόμησε ένα ποσό.

Δεν ήξερε τι να κάνει τα χρήματα και αποφάσισε να χτίσει,

για να αφήσει μια κληρονομιά.

Δεν ανησυχείτε;

Καθόλου.

Ίσως διακρίνετε μια κούραση.

Η υγεία μου δεν ήταν καλή τελευταία.

Τα ταξίδια του μαρκήσιου δεν σας ταράζουν;

Καθόλου.

Άρα η ευτυχία σας με τον μαρκήσιο

παραμένει απόλυτη;

Ακριβώς.

Ο χρόνος δεν αλλοίωσε καθόλου τα συναισθήματά σας;

Καθόλου. Κάθε μέρα γίνονται όλο και πιο δυνατά.

Συγχωρήστε την καχυποψία μου.

Ίσως, καλή μου φίλη,

να έχω αρχίσει να σας ζηλεύω.

Με ζηλεύετε;

Να ευχηθώ να συμβεί και σε σας;

Δυστυχώς, δεν το επιτρέπει η επιφυλακτικότητά μου.

Το πείσμα μου δεν μ' αφήνει να παραδοθώ, μόνο κηρύγματα κάνω.

Τι να διδάξω όμως όταν δεν έχω γευτεί τίποτα;

Οι άντρες το έχουν καταλάβει. Δεν με φλερτάρουν πια.

Έχω προστατευτεί τόσο καλά, που δεν μπορεί να μου συμβεί τίποτα.

Καλή μου.

Από περηφάνια σας άφησα να νομίζετε ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα με τον μαρκήσιο.

Μα η φιλία σας είναι τόσο αληθινή. Δεν μπορώ να κρύβομαι άλλο.

Πριν δύο χρόνια

είχατε πει πως ο μαρκήσιος θα έφευγε για μία μέρα, μετά δύο.

Ότι λίγο λίγο οι δουλειές του θα τον αποσπούσαν πιο συχνά.

Λίγο λίγο θα επέστρεφε χωρίς λέξη.

Θα καθόταν, θα μιλούσε στον σκύλο του

και θα κοιμόταν.

Φοβάμαι πως σωστά το προβλέψατε.

Πείτε μου, τι συμβαίνει;

Όσο πιο πολύ πάθος έχουμε

τόσο υπερβάλλουμε με το παραμικρό.

Ξέρετε τον αρχιτέκτονα Κλοντ-Νικολά Λεντού;

Ναι.

Ήταν να μείνει έναν μήνα εδώ. Τελικά έμεινε τρεις.

Θα δούλευε στα έργα του μαρκήσιου.

Η παρουσία του θα διευκόλυνε τις συζητήσεις τους.

Στην αρχή τρώγαμε το μεσημέρι με τον κο Λεντού.

Και το απόγευμα ο μαρκήσιος περνούσε μία δύο ώρες μαζί του.

Σύντομα όμως τρώγαμε μαζί όλα μας τα γεύματα.

Δεν συμμετείχα στη συζήτηση κι αυτοί το αγνοούσαν.

Τόσο πάθος είχαν για τη δουλειά.

Από το πρωί ως το βράδυ ο μαρκήσιος ήταν με τον αρχιτέκτονα.

Η φιλία τους ήταν τόσο δυνατή που έπαψα να υπάρχω.

Όταν έφυγε ο Λεντού,

πίστευα πως θα ξανάβρισκα τον μαρκήσιο, μα όχι.

Χάθηκε μέσα σε επιστολές, βιβλία

και βαθιά περισυλλογή.

Τα χάδια μου δεν τον συγκινούσαν.

Μου μιλούσε μόνο για να μου ζητήσει άδεια να φύγει

να ασχοληθεί με γύψινα, καμινάδες, παράθυρα ή ψηφιδωτά.

Καλή μου, κακώς αναστατώνεστε.

Ακούστε την εμπειρία μου.

Μου περιγράψατε τη μοίρα κάθε σχέσης.

Κανείς δεν ξεφεύγει.

Δυστυχώς, το πάθος δεν κρατάει πολύ.

Ο μαρκήσιος δεν μου ορκίστηκε αγάπη με πεζά αισθήματα.

Δεν θα το άντεχα αν ήταν έτσι.

Ηρεμήστε. Ο φόβος σας δεν είναι δικαιολογημένος.

Ο μαρκήσιος δεν φλερτάρει άλλη.

Πριν αρχίσετε να βασανίζεστε, βρείτε τρόπο να δοκιμάσετε τα αισθήματά του.

Σίγουρα θα καθησυχαστείτε.

Ονειρεύεστε;

Κι εσείς επίσης, μαρκησία.

Είναι αληθινό μα θλιβερό.

Τι έχετε;

Τίποτα.

Δεν σας πιστεύω.

Ελάτε.

Πείτε μου.

Πλήττετε όταν αφήνετε τις δουλειές σας;

Όχι, αλλά υπάρχουν μέρες...

Πληκτικές.

Κάνετε λάθος.

Σας διαβεβαιώ ότι κάνετε λάθος.

Απλώς υπάρχουν μερικές μέρες που βαριέται κανείς.

Φίλε μου.

Είναι καιρός που θέλω να πω κάτι,

αλλά φοβάμαι μη σας λυπήσω.

Να με λυπήσετε;

Ίσως.

Είμαι αθώα όμως.

Συνέβη εν αγνοία μου.

Από μια κατάρα που βαραίνει όλη την ανθρωπότητα, όπως φαίνεται,

αφού κι εγώ δεν γλύτωσα από αυτή.

Πάθατε κάτι;

Με τρομάζετε. Τι είναι;

Μαρκήσιε, είναι...

Λυπάμαι, θα σας στενοχωρήσω.

Καλύτερα να μη μιλήσω.

Όχι, μιλήστε.

Έχετε κάποιο μυστικό στην καρδιά σας;

Δεν είπαμε να ανοίγουμε την ψυχή μας ο ένας στον άλλο χωρίς ενδοιασμό;

Δεν καταλάβατε πως έχω χάσει το κέφι μου;

Έχω χάσει την όρεξή μου. Τρώω και πίνω από ανάγκη.

Δεν μπορώ να κοιμηθώ.

Τα βράδια αναρωτιέμαι "Είναι ο μαρκήσιος λιγότερο αγαπητός;

Έχω κανένα παράπονο; Όχι.

Υποψιάζομαι παράνομους δεσμούς; Όχι.

Δεν είναι πια τρυφερός μαζί μου; Όχι.

Αφού ο φίλος μου είναι ίδιος, γιατί άλλαξε η καρδιά μου;

Διότι άλλαξε.

Είναι φανερό.

Δεν τον περιμένω με την ίδια αδημονία.

Δεν χαίρομαι το ίδιο όταν τον βλέπω.

Η αγωνία όταν αργούσε να επιστρέψει.

Η γλυκιά αίσθηση στο άκουσμα της άμαξάς του.

Όταν εμφανιζόταν, όταν τον ανήγγειλαν.

Δεν νιώθω πια έτσι".

-Ορίστε; -Καλέ μου μαρκήσιε.

Είστε ο ίδιος, μα η φίλη σας πρέπει να παραδεχτεί

πως ο έρωτας έφυγε.

Είναι μια τρομερή ανακάλυψη, μα είναι η αλήθεια.

Κυρία μου...

Είστε μια εξαιρετική, μοναδική γυναίκα.

Δεν υπάρχει όμοιά σας.

Η ευθύτητα κι η ειλικρίνειά σας με ταράζουν.

Ντρέπομαι τόσο.

Πόσο σπουδαία είστε και πόσο μικρός εγώ.

Μιλήσατε πρώτη, ενώ ένοχος ήμουν πρώτος εγώ.

Η ειλικρίνειά σας με εμπνέει.

Θα ήμουν τέρας αν δεν παραδεχόμουν

πως η ιστορία σας είναι και δική μου.

Όσα είπατε τα έχω σκεφτεί.

Μα δεν μίλησα.

Υπέφερα.

Δεν ξέρω πότε θα είχα το θάρρος να μιλήσω.

-Αλήθεια, φίλε μου; -Αλήθεια.

Ας συγχαρούμε ο ένας τον άλλο

που χάσαμε μαζί εκείνο το απατηλό συναίσθημα που μας ένωνε.

Πόσο ατυχές θα ήταν να κρατούσε ο έρωτάς μου

ενώ ο δικός σας είχε χαθεί.

Κυρία μου.

Τώρα μου φαίνεστε πιο όμορφη και γοητευτική από ποτέ.

Αν το παρελθόν δεν με είχε κάνει επιφυλακτικό,

θα έλεγα ότι σας αγαπώ πιο πολύ από ποτέ.

Τι θα γίνει με μας;

Θα συνεχίσουμε να βλεπόμαστε.

Θα χαιρόμαστε την εμπιστοσύνη της πιο τρυφερής φιλίας.

Θα γλυτώσουμε τις αγωνίες και τα προβλήματα...

Συγχωρήστε την αμφίεση και την αμηχανία μου.

Αν δεν επέμενε ο υπηρέτης σας,

δεν θα ερχόμουν ενώπιόν σας, μαρκησία.

Η κακή μου τύχη με ανάγκασε

να ζω μακριά από ανθρώπους της κλάσης σας και νιώθω

ανάξια να με κοιτάτε.

Δεν θα σας κουράσω με τα βάσανά μου.

Δεν με κουράζετε.

Σας ακούω, κυρία μου.

Ίσως γνωρίζετε ότι γεννήθηκα από μία παράνομη σχέση.

Η μητέρα μου ήταν η κόμισσα ντε Ντεμοντουά και ο πατέρας μου ο βαρόνος Ομπολενσκί.

Μεγάλωσα χωρίς γονείς, αλλά μου δόθηκε η καλύτερη μόρφωση.

Ήμουν πολύ νέα

όταν ο δούκας του Γκριμό με ζήτησε σε γάμο.

Νόμισα πως σώθηκα.

Με ξεγέλασε όμως με μια ψεύτικη τελετή.

Βρέθηκα με ένα παιδί, χωρίς σύζυγο.

Το λάθος ήταν ότι ζήτησα δικαιοσύνη, ξοδεύοντας τα λίγα που είχα.

Αυτός που με πρόδωσε όμως είχε μεγάλη επιρροή.

Έχασα τη δίκη.

Η ανάγκη δεν γνωρίζει νόμο. Έπρεπε να ζήσω την κόρη μου.

Δεν θεωρούμαστε πια ευυπόληπτες γυναίκες.

Πού βρίσκεται εκείνη; Δεν σας συνόδεψε, όπως ζήτησα;

Πλησιάστε, δεσποινίς μου.

Καθίστε, παρακαλώ.

Συγγνώμη.

Καθίστε εκεί.

Σηκωθείτε, ελάτε κοντά.

Έχετε πολύ ωραία μαλλιά.

Σας ευχαριστώ.

Τα πιάνετε λίγο;

Μάλιστα.

Ο λαιμός σας είναι θαυμάσιος.

Σας ευχαριστώ.

Μου κάνει εντύπωση που ένα φίνο, ντελικάτο πλάσμα

δεν βρήκε καλύτερο σπίτι από αυτό που έχετε.

Την είχα μαζί μου στη διάρκεια της δίκης και μετά.

Μέσα σε δικαστές, επισκόπους, αξιωματικούς, επιχειρηματίες.

Έπαιζαν για λίγο μαζί της και μετά την άφηναν.

Δεν της λείπει η ομορφιά ή η φινέτσα

κι είναι γεμάτη χάρη, μα...

Δεν έχει κανένα πνεύμα ελευθεριότητας.

Δεν έχει το ταλέντο να ξυπνά τα πάθη κοιμισμένων ανδρών.

Θα λέγατε πως είναι ενάρετη;

Αν ξεχνούσαμε το επάγγελμά μας,

η πιο ενάρετη.

Ομολογώ πως για λίγους μήνες η ζωή σας θα 'ναι λιτή.

Δεν θα κρατήσει πολύ όμως και σας υπόσχομαι μια καλή ανταμοιβή.

Συζητήστε το.

Αν ζητώ πολλά, να μου το πείτε.

Ούτε θα θιχτώ ούτε θα εκπλαγώ.

Μας κολακεύει η εμπιστοσύνη σας.

Κάθε σας αίτημα είναι μια ευκαιρία

να σας ευχαριστήσουμε.

Σας πάνε τα ρούχα.

Σας αφήνω να συνηθίσετε τη νέα σας ζωή.

Θα τα πούμε σε λίγους μήνες.

Τι υπέροχη μέρα. Όλα είναι τόσο γλυκά.

Ο αέρας, το κρασί που ήπιαμε

ο απαλός ήλιος κι η συντροφιά σας, φυσικά.

Λέτε "φυσικά", σαν να είναι από ευγένεια.

Καθόλου, κάνετε λάθος.

Μάλλον θα προτιμούσατε μια πιο γλυκιά συντροφιά

να συμπληρώσει τον πίνακά σας.

Όπως την κυρία ντε Μπαΐ.

Δεν είμαι πια μαζί της.

Συγγνώμη.

Ξέχασα πως ήταν ήδη σχέση δύο εβδομάδων.

Την άλλη φορά είχατε αναφέρει μια νεαρή Ιταλίδα κόμισσα.

-Σας είπα για την κοντέσα; -Ναι.

Ξεθώριασε η γοητεία της;

Ναι. Αμέσως μόλις μου δόθηκε.

Ήταν πολύ αμήχανη στιγμή, να ξέρετε.

Το φαντάζομαι.

Λυπάμαι, καημένε μου μαρκήσιε. Μείνατε μόνος με μια παλιά φίλη.

Μη λυπάστε.

Τι είναι καλύτερο από μια τέλεια φιλία σαν τη δική μας;

Χωρίς πάθη, με ειλικρίνεια.

Δεν χρειάζεται να κρύβουμε τίποτα.

-Θέλετε να καθίσουμε; -Όχι, πάμε.

Τι λέγαμε;

Επαινούσα τη φιλία μας, μα φαίνεται πως μόνο εγώ την εκτιμώ.

Μαρκήσιε, πάψτε να ζητάτε αποδείξεις. Δεν είμαι εδώ, μαζί σας;

Πάμε στην όπερα ή σε καμιά κωμωδία το απόγευμα;

Νομίζω ότι τα έχουμε δει όλα.

Να κλειστούμε μέσα μια τόσο όμορφη μέρα;

Αν δεν απατώμαι...

Νομίζω ότι είναι εκείνες. Ναι, είναι.

Κυρία μου, με αναγνωρίζετε;

Εσείς είστε!

Ναι, εγώ είμαι. Πώς είστε; Τι κάνετε;

-Πέρασε ένας αιώνας. -Δεν μάθατε για την ατυχία μας;

Αναγκαστήκαμε να ζήσουμε λιτά, όπως ταίριαζε στα λιγοστά μας μέσα.

Δεν είχα νέα σας. Θα παρεξηγηθώ.

Η φτώχεια φέρνει και δυσπιστία.

Πώς μεγάλωσε η δεσποινίς!

Νιώθω μεγάλη.

Όταν ήρθε στο Παρίσι, ήταν κοριτσάκι.

Μα δεν έχετε αλλάξει.

Ο χρόνος σάς ξέχασε.

Δεν το πιστεύω, αλλά είστε πολύ ευγενική, όπως πάντα.

Ελάτε να τα πούμε λίγο.

Συγγνώμη. Ο μαρκήσιος Ντεζαρσί, φίλος μου.

Δεν μας ενοχλεί η παρουσία του.

Κυρία μου,

καταλαβαίνω ότι μπορεί κανείς να αντέξει τη φτώχεια, πολλοί το κάνουν.

Μα να βρεθεί, όπως εσείς, από τη χλιδή στην ανέχεια, να το υπομείνει

και να βρει την ευτυχία...

Σήμερα δεν μετανιώνω για τίποτα.

Μια ζωή ταγμένη στην πίστη φαντάζει πιο ελεύθερη από μια ζωή με κοσμικότητες.

Σας πιστεύω πιο πολύ από όσο φαντάζεστε.

Να ξέρατε πόσο σέβομαι τη στάση σας.

Μη νιώθετε τόσο σεβασμό για μας.

Η πίστη μάς ανταμείβει πιο πολύ από όσο νομίζετε.

Η ζωή μας δεν είναι θυσία, όπως πιστεύουν πολλοί.

Είναι ευλογία.

Μας συγχωρείτε, θα φύγουμε.

Τόσο ξαφνικά;

Πάμε στην εκκλησία. Δεν γίνεται να μείνουμε άλλο.

Πηγαίνετε. Μη σας καθυστερώ.

Λοιπόν, μαρκήσιε; Τι θέλετε να κάνουμε;

Δεν θέλετε θέατρο;

Ποιες ήταν αυτές;

Γνώριζα παλιά τη μητέρα.

Παντρεύτηκε έναν τζογαδόρο, που έχασε τα λεφτά τους και μετά πέθανε.

Βρέθηκε μόνη με μια μικρή κόρη.

Η φτώχεια κι η ντροπή την έκαναν να αποτραβηχτεί.

Δεν φαίνεται όμως να το μετανιώνει.

Γελούν οι ελευθεριάζοντες, μα η θρησκεία κάνει καλό.

Ναι, ιδίως στους άτυχους.

Αποκαθιστά το χαμένο κύρος της μάνας με την κόρη.

Ο δούκας ντε Μπορεγκάρ με τη γυναίκα του.

Να τους χαιρετήσουμε.

Ελάτε.

-Μαρκησία. -Ναι.

-Δεν καταλαβαίνω κάτι. -Μπορώ να βοηθήσω;

Με ένα πρόσωπο σαν το δικό της, μπορούσε να έχει ό,τι θέλει.

Για ποια μιλάτε;

Την κόρη της φίλης σας.

Είναι τόσο όμορφη;

Έβλεπα μόνο το μικρό παιδί που ήξερα από παλιά.

Έχει το πρόσωπο Μαντόνας του Ραφαήλ.

Γιατί, με τέτοιο πρόσωπο

να μη διεκδικήσει καλύτερη κοινωνική θέση;

Είναι σκληρό η μάνα να το επιβάλει στο παιδί.

Ίσως είναι καλύτερη η φτώχεια από τα χυδαία πλούτη.

Γιατί γελάτε;

Σας ξέρω, μαρκήσιε.

Όχι, κυρία μου.

Αν νομίζετε ότι με ενδιαφέρει αυτή η θεοσεβούμενη νεαρή, δεν με ξέρετε.

Δεν νομίζω τίποτα.

Διασκεδάζω στη σκέψη ότι μπορεί να σας δελεάσει η θρησκεία.

Δεν έχει σημασία.

Σε λίγο θα την έχετε ξεχάσει.

Όπως τη νεαρή Ιταλίδα κόμισσα.

Κυρίες μου.

Καλημέρα.

Νωρίς είναι. Δεν κοιμηθήκατε;

Δεν κοιμάμαι πια.

Σας απασχολεί τίποτα;

Η τύχη της φίλης σας.

-Ακόμα σας απασχολεί; -Έχω τόσο λίγες σκέψεις

που με απασχολεί και το παραμικρό.

Και οι κατασκευές σας;

Πάνε μια χαρά χωρίς εμένα.

-Τις ξαναείδατε καθόλου; -Ποιες;

Τις φίλες σας.

-Όχι. -Δεν είναι σωστό.

Είστε πλούσια, αυτές έχουν ανάγκη. Καλέστε τες καμιά φορά για γεύμα έστω.

Τις έχω καλέσει δέκα φορές, αλλά μάταια.

Αρνούνται να έρθουν σπίτι.

Οι κοσμικότητές μας δεν ταιριάζουν στη λιτότητά τους.

Η χλιδή φέρνει αμαρτία.

-Δεν μπορούμε να τις βοηθήσουμε; -Θέλουν βοήθεια;

Η θρησκεία είναι αρωγός και θησαυρός.

Αυτές αγωνιούν για μας και προσεύχονται για τη σωτηρία μας.

Αν τους έστελνα 20 λουδοβίκια θα έλεγαν όχι;

Σίγουρα.

Γιατί να δεχτούν από σας ό,τι αρνούνται από μένα;

Γιατί αρνούνται μια φιλική προσφορά;

Μαρκήσιε, εμείς οι κοσμικοί δεν μπορούμε να κατανοήσουμε

τις ευαισθησίες των θεοσεβούμενων ψυχών.

Μα, τέλος πάντων, δεν μπορώ κάπως να τις βοηθήσω;

Όχι, μαρκήσιε.

Πόσο σκληρό.

Ναι, σκληρό. Αυτό είναι.

Όχι.

Όχι, μαρκησία.

Μια κοπέλα που είδα μία φορά...

Και δεν θα ξαναδείτε.

Κυρία μου,

αφού είστε φίλη μου,

έχω να ομολογήσω κάτι. Σας έκρυψα ένα περιστατικό.

Περιστατικό;

Στους Κήπους του Βασιλιά.

Όσο μιλούσατε στη μητέρα της, εγώ περπατούσα πλάι της. Θυμάστε;

Όπως φαντάζεστε, δεν μπορούσα να μην την κοιτάζω.

Κάθε φορά όμως αυτή έστρεφε το κεφάλι και κοιτούσε κάτω.

Μα κάποια στιγμή...

Η συζήτησή σας τελείωνε.

Και επιτέλους με κοίταξε.

Ήταν μια φώτιση.

Το βλέμμα της...

Τόσο σεμνό, ειλικρινές.

Βλέμμα βαθύ.

Χωρίς κοκεταρίες και προσχήματα.

Ένα βλέμμα...

με μια αλήθεια που σου μιλάει,

αν και δεν την κατανοείς.

Τα είδατε όλα αυτά;

Πόση ώρα την κοιτούσατε;

Δεν ξέρω.

Ίσως ούτε...

ένα δευτερόλεπτο, μα...

Το μεγαλύτερο δευτερόλεπτο που μπορείτε να φανταστείτε.

Ένα άπειρο δευτερόλεπτο, που κρατά ακόμα.

Μαρκήσιε.

Με εντυπωσιάζει η φαντασία σας.

Μια νεαρή, αμήχανη μπροστά στην επιμονή σας,

σας κοιτά στιγμιαία κι εσείς κάνετε τρελά όνειρα.

Εσείς, ο λογικός.

Ο επικούρειος, που πιστεύει ότι είμαστε μια μάζα άτομα.

Αυτό μου λέει η λογική μου.

Μα κανένα βλέμμα δεν φάνηκε ποτέ τόσο αληθινό.

Τα "ποτέ" σας διαρκούν όσο τα "πάντα" σας.

Εγώ το ξέρω καλά.

Ίσως λείπει μια θρήσκα από τη συλλογή σας.

Έχετε δίκιο.

Έχετε δίκιο.

Κι όμως...

Μαρκήσιε, φυλαχτείτε.

Μην μπερδεύετε αυτή την κοπέλα με όσες έχετε γνωρίσει.

Δεν δελεάζεται, δεν σαγηνεύεται, δεν προσεγγίζεται.

Θα αποτύχετε.

Ακούστε με.

Αν δεν θέλετε να υποφέρετε, ξεχάστε την.

Καλή μου φίλη.

Τι τρέλα.

Όπως και να έχει, το σχέδιό σας δεν στέκει.

Γιατί;

Γιατί να προσκολληθεί ο μαρκήσιος σε αυτή την κοπέλα,

αφού δεν προσκολλάται σε καμία;

Γιατί δεν μπορεί να αντισταθεί σε ό,τι του αντιστέκεται.

Τα συναισθήματα που του ενέπνευσα ήταν ανάλογα της αντίστασής μου.

Δεν ξέρετε πως αγαπάμε πιο πολύ ό,τι μας διαφεύγει;

Φαίνεστε πολύ σίγουρη.

Κι αν σας έλεγα ότι ο μαρκήσιος έρχεται καθημερινά

για να ρωτήσει, δήθεν αδιάφορα, αν έχω νέα

από την κοπέλα και τη μητέρα της;

Ομολογώ πως δεν περίμενα ότι θα ήταν τόσο εύκολο θύμα.

Φοβάμαι ωστόσο

πως το εγχείρημα είναι υπερβολικό.

Το εγχείρημα είναι κατώτερο από το χτύπημα που μου κατάφερε ο μαρκήσιος.

Να είστε δίκαιη.

Δεν γνωρίζατε την άστατη φύση του;

Γιατί να θυμώνετε με έναν ανήθικο άντρα

αφού έτσι τον έκανε η φύση;

Θα ήταν δίκαιο να αφήσω την ανηθικότητα ατιμώρητη;

Ο θυμός μου είναι γεμάτος δικαιοσύνη.

Δεν αναζητώ εκδίκηση. Σε μένα βλέπω το γυναικείο φύλο.

Σε κείνον, το αρσενικό.

Για να αποδώσουμε δικαιοσύνη, η καρδιά μας

πρέπει να είναι αγνή, μακριά από μίση.

Κυρία μου,

η αγνότητα με οδηγεί.

Αν δεν βελτιώσουμε τους ανθρώπους,

πώς θα βελτιωθεί η κοινωνία;

Μοιάζει απάνθρωπο να εύχεσαι τον πόνο του άλλου.

Ανοίξτε τα μάτια σας στο ανθρώπινο γένος.

Μόνο ο πόνος βοηθά να αναγνωρίσουμε τα λάθη μας.

Είναι άρα από καλοσύνη

που θέλετε να υποφέρει;

Ναι.

Για να φωτίσω το πνεύμα του.

Κυρία μου, παρακαλώ.

Τι συμβαίνει;

Πες μου, μίλα μου.

Κάποια γυναίκα;

Κάποια γυναίκα φταίει, το νιώθω.

Την αγαπάς και δεν σε αγαπά;

Έτσι είναι τα ρομάντζα.

Πάντα ο ένας αγαπάει πολύ και ο άλλος λίγο.

Ο πατέρας μου λέει ότι η φύση αντιπαθεί την ισότητα και χαίρεται να μας εμπαίζει.

Πάντα κάποιος έχει περισσότερα και κάποιος λιγότερα. Σε όλα τα θέματα.

Ακόμα και στη χαρά.

Ας παίξουμε κάτι.

Κλείσε τα μάτια και σκέψου εκείνη.

Φαντάσου ότι είσαι μαζί της.

Ότι είμαι εγώ αυτή.

-Έλα, μαρκήσιε. Κάνε μια προσπάθεια. -Όχι, δεν γίνεται.

Δεν μπορώ να το φανταστώ αυτό γι' αυτήν.

Θα ήταν προσβολή στην αγνή σεμνότητά της.

Και μια αγία, στο κρεβάτι είναι γυναίκα.

Όχι εκείνη.

Γεια σας, μαρκήσιε.

Φαίνεστε καλύτερα από χτες.

Φοβήθηκα ότι είστε άρρωστος.

Δείτε αυτόν τον πίνακα. Δεν θα ταίριαζε στο σπίτι σας;

Δεν είναι χαριτωμένα τα προβατάκια;

Όχι, μαρκήσιε. Δεν έχω νέα.

Θα μπορούσα άραγε να έχω ένα πορτρέτο της;

Τι ιδέα! Μάλλον χρειάζεστε κι άλλη ανάπαυση.

Την είδα μόνο μια φορά

και μια τέλεια, αν και θολή, εικόνα της

χαράχτηκε στο μυαλό μου.

Αυτή η θολότητα είναι η αιτία που υποφέρω.

Αν είχα ένα πιστό πορτρέτο της,

ίσως να γιατρευόταν η φαντασία μου.

Ίσως να έβρισκα και ατέλειες, να παρηγορηθώ

που δεν μπορώ να την ξαναδώ.

Ονειρεύεστε, μαρκήσιε.

Πώς να προσφέρει το πρόσωπό της σε ζωγράφο αφού το κρύβει τόσο επιμελώς;

Είναι παράλογο η θρησκεία να οδηγεί τα πετράδια της φύσης

να κρύβονται στη σκιά. Τι κακία.

Προσέχετε τι λέτε. Κάποιοι ίσως να θιχτούν.

Δεν με νοιάζουν όσοι ζουν με την ελπίδα να πεθάνουν καλά.

Είστε σίγουρα σε κατάσταση να κάνετε κήρυγμα

υπέρ της ελευθεριότητας;

Σέρνεστε επί βδομάδες, σαν άρρωστος σκύλος.

Έκανα το παν να την ξεχάσω.

Δοκίμασα τα πάντα.

Όσο προσπαθούσα, τόσο τη θυμόμουν.

Κάντε μου μια χάρη.

-Τι χάρη; -Λυπηθείτε με.

Θέλω να την ξαναδώ.

Είναι δύσκολο πράγμα.

Όχι, φοβάμαι μη χάσω τη φιλία τους

αν σας βοηθήσω.

Όχι.

Μη με εγκαταλείπετε.

Δεν θα ευθύνομαι για τις πράξεις μου.

Νοιάζεστε γι' αυτές. Προφυλάξτε τες από την τρέλα μου.

Θα τις βρω.

Θα στείλω 10, 20, 100 άντρες να τις βρουν, μα θα τις βρω.

Θα μπω με τη βία. Δεν ξέρω τι θα κάνω.

Είμαι σε άγρια κατάσταση.

Έχετε δίκιο.

Δεν το κάνω για σας, μα για κείνες.

Ελπίζω, τουλάχιστον, να μου δώσετε χρόνο.

Τον λιγότερο δυνατό.

Τον λιγότερο δυνατό.

Ευχαριστώ.

Ευχαριστώ, φίλη μου.

Κυρίες μου. Μη σηκώνεστε. Συνεχίστε.

Πιείτε λίγο κρασί, να παρηγορηθείτε για τις στερήσεις

της ζωής των μετανοημένων.

Επωφεληθείτε, μέχρι να φτάσει ο μαρκήσιος.

Δεν θα εκπλαγώ αν έρθει νωρίτερα από ανυπομονησία.

Περιμένω να δω τι θέατρο θα παίξει για μας.

Σίγουρα πάντως θα εκτιμήσω το δικό σας.

Η κόρη μου κι εγώ ετοιμαζόμαστε μέρες τώρα.

Θα βάλουμε τα δυνατά μας.

Σας πάνε αυτά τα ρούχα.

Είναι δύσκολο να φανταστώ ότι πριν λίγο καιρό...

Κυρίες μου, η άμαξα του μαρκήσιου πλησιάζει.

Ο μαρκήσιος Ντεζαρσί ζητά να τον αναγγείλω.

Ήρθε. Να περάσει.

Είπα να κάνει τον έκπληκτο που είστε εδώ

και να αρνηθεί αρχικά την πρόσκληση να δειπνήσει μαζί μας.

Να δούμε πόσο καλός ηθοποιός είναι. Ας φάμε.

Μαρκήσιε!

Εσείς εδώ;

Δεν ήξερα ότι δειπνείτε. Δεν είμαι ντυμένος κατάλληλα.

Επισκέφτηκα έναν φίλο που πουλάει το κτήμα του

και στην επιστροφή σκέφτηκα πως αν μαθαίνατε ότι πέρασα από δω

χωρίς να σας χαιρετήσω, θα θυμώνατε.

Καλά κάνατε. Είστε ευπρόσδεκτος.

Θυμάστε την κυρία ντε Ζονκιέρ και την κόρη της;

Τις ξεχάσατε;

Τις είχαμε δει στους Κήπους του Βασιλιά.

Όχι, θυμάμαι.

Κυρίες μου, να μη σας διακόπτω άλλο.

Επιτρέψτε μου.

Φεύγετε, μαρκήσιε;

Δεν θέλω να γίνω φορτικός.

Κι αν με πείραζε να σας δω να φεύγετε τόσο σύντομα;

Κυρία μου, δεν θα ήθελα να πειραχτείτε.

Πριν έρθετε,

λέγαμε για τους ελευθεριάζοντες φιλοσόφους.

Πάνω στην ώρα ήρθατε.

Εγώ; Γιατί;

Ναι.

Δεν τους έχετε μελετήσει;

Όχι.

-Μην είστε σεμνός. -Κυρία μου.

Μα όχι...

Κάνετε λάθος.

Δεν τους μελετήσατε για να τους καταδικάσετε;

Ναι, ναι. Φυσικά.

Λίγο.

Λοιπόν, πείτε μας γιατί τους βρίσκετε άθλιους.

Όλοι εδώ έχουμε την ίδια γνώμη.

Μα...

-Δεν... -Λέγαμε ότι οι ελευθεριάζοντες

θεωρούν πως η φιλοσοφία τους πλεονεκτεί έναντι της θρησκείας

ως προς τη χαρά που προσφέρει. Τι λέτε;

Βέβαια...

-Σας ακούμε. -Ναι.

Η ευχαρίστηση, το κυνήγι της ευχαρίστησης

είναι η πηγή των βασάνων μας.

Οι φιλόσοφοι είναι παιδιά.

Σκέφτονται την άμεση ικανοποίηση.

Για μια στιγμή απόλαυσης,

πόσο δάκρυ και κλάμα;

Τι ωραία εικόνα! Δεν βρίσκετε;

Ναι, και πολύ αληθινή.

Η απόλαυση ζητά απόλαυση. Αυτοί οι άνθρωποι είναι μόνιμα ανικανοποίητοι.

Και μόνιμα άστατοι, έτσι;

Και μόνιμα θλιμμένοι.

Μόνιμα βασανισμένοι από επιθυμία. Σωστά;

Όντως.

Επιτρέψτε μου μια ερώτηση.

Χτες με ρώτησε η κόρη μου αν η αναζήτηση του ουράνιου

είναι πάθος που πρέπει να σιγάσει.

Δεν ήξερα να απαντήσω.

Δεσποινίς.

Το ουράνιο εξαρτάται από τον Δημιουργό.

Το ουράνιο δεν είναι πάθος, είναι συναίσθημα.

Συναίσθημα που διαπερνά την ψυχή μας και ακαριαία

για μια στιγμή

μας μεταφέρει στην απόλυτη αλήθεια.

Νιώθετε τις λεπτές αποχρώσεις της θεϊκής αγάπης

σαν η μόνη τροφή σας να ήταν οι Γραφές.

Δεν θέλατε κάποτε να γίνετε ιερέας;

Με συγχωρείτε.

Σας είχα πει ότι το δείπνο θα είναι σύντομο.

Οι μέρες μας έχουν τάξη.

Μην ανησυχείτε, με προειδοποιήσατε.

Δεν θέλω να αμελήσετε τα καθήκοντά σας εξαιτίας μου.

Πρώτα όμως θα σας δώσω εκείνο το κείμενο που σας είχα πει.

Ελάτε.

Δεσποινίς.

Ελπίζω να απάντησα στην ερώτησή σας.

Μάλιστα.

Οι ψυχές που ενδιαφέρονται για το ουράνιο

είναι πιο όμορφες.

Δεσποινίς.

Σας περιμένει η μητέρα σας.

Καληνύχτα.

Καληνύχτα.

Καληνύχτα.

Τι υπέροχο παιδί.

Συμφωνώ.

-Πώς τα πήγα; -Άψογα, μαρκήσιε.

Σχεδόν με πείσατε με τα επιχειρήματά σας.

Γιατί έφυγαν; Γιατί δεν τις κρατήσατε λίγο;

Με κριτική θα με ανταμείψετε;

Ποια άλλη γυναίκα θα έκανε τόσα;

Συγγνώμη. Δεν υπάρχει άλλη σαν εσάς.

Είστε η μόνη μου φίλη. Είμαι τέρας αγνωμοσύνης.

Πώς είναι η καρδιά σας;

Θέλω αυτό το κορίτσι.

Αλλιώς θα χαθώ.

Φίλε μου, σας συμβουλεύω να διώξετε αυτή τη σκέψη.

Κυρίες μου, έχουμε γνωριστεί. Σωστά;

Δειπνήσαμε μαζί στης κυρίας ντε Λα Πομερέ.

Γεια σας.

Τι ευτυχής σύμπτωση.

Το αφήσαμε σφραγισμένο, για να το διαβάσετε πρώτη.

Σας το έδωσε ο ιερέας;

Μάλιστα.

Της το έδωσε μετά την εξομολόγηση

και της είπε να το ανοίξει μόνη.

Πώς δικαιολόγησε ο ιερέας την πράξη του;

Είπε πως η γοητεία της είναι από τα πιο επικίνδυνα δώρα

που δίνει ο Θεός.

Συγκινεί κάθε άντρα.

Και όλοι θα θέλουν να την οδηγήσουν στον πειρασμό.

Μετά είπε ότι μόνο ένας ενάρετος άντρας θα την προστατεύσει.

Τι πονηρός! Και τι είπατε εσείς;

Έμεινα σιωπηλή.

Είπε ακόμα ότι ο Θεός την προσέχει,

γιατί ένας γνωστός του κύριος, με αγνή ψυχή

την είδε και συγκινήθηκε από την πίστη της.

Αγαπητέ μαρκήσιε, έτσι χρηματοδοτείς την Εκκλησία.

Ωραία. Είμαι πολύ ικανοποιημένη.

Συνεχίστε να εξομολογείστε. Αν ο ιερέας ζητήσει απάντηση,

πείτε πως δώσατε το γράμμα στη μητέρα σας και το έκαψε.

Τι βλάκας που είμαι. Είμαι απελπισμένος.

Σας ικετεύω. Σας χρειάζομαι.

Συμβουλέψτε με. Πώς να τους μιλήσω χωρίς να τις προσβάλω;

Μη φοβάστε. Δεν κάνω τίποτα χωρίς τη συγκατάθεσή σας.

Δεν έχετε τίποτα άλλο να κάνετε.

Δεν θα αποκτήσετε αυτό το κορίτσι.

Κυρία μου, συγχωρήστε με που έρχομαι έτσι εδώ.

Δεν έβρισκα άλλο τρόπο να σας μιλήσω.

Φαντάζομαι πόσο σας έθιξε το γράμμα μου στην κόρη σας.

Πιστέψτε με όταν λέω πως πήγασε από αισθήματα ειλικρινή

και τίμια.

Πρόθεσή μου είναι να προσφέρω στην κόρη σας

το καλύτερο περιβάλλον.

Θέλω να διαφυλάξω την ψυχή της

από αυτό τον σκληρό, ακόλαστο κόσμο.

Κανείς δεν μου ενέπνευσε ποτέ τόση καλοσύνη.

Κυρία μου, ορίστε μια εγγυητική επιστολή,

που σας δίνει εισόδημα 600 λουδοβικίων.

Χρησιμοποιήστε τα όπως θέλετε.

Αν όχι για την άνεσή σας, που απεχθάνεστε,

ξοδέψτε τα για τους δυστυχισμένους για τους οποίους προσεύχεστε τόσο.

Δεσποινίς.

Για σας, λίγα διαμάντια, επιλεγμένα για την καθαρότητά τους,

ως δείγμα της καθαρότητας των αισθημάτων μου.

Αντίο σας.

Η ζωή μου στα χέρια σας.

Κυρία μου, δεν πρέπει να δεχτούμε;

Θέλετε να δεχτείτε;

Ναι, με την άδειά σας.

Όχι, δεν φτάσαμε ακόμα στον στόχο.

Μα τι άλλο να ελπίζουμε;

Είναι πολλά για γυναίκες σαν εμάς.

Όχι, δεν αρκούν.

Αυτό το εισόδημα αρκεί για την ευτυχία μας.

Σας λέω ότι δεν αρκεί.

Είναι επικίνδυνο να ελπίζουμε για παραπάνω.

Καθίστε.

Πάρτε πένα και χαρτί

και γράψτε μια απάντηση περήφανή και οργισμένη.

Θα του τη δώσω εγώ.

Μην πείτε τίποτα.

Είμαι υπερβολικά καλή.

Φέρεστε έτσι και πρέπει να σωπαίνω;

Αν βλέπατε πόσο θίχτηκαν οι δύο τους από την πράξη σας.

Σας συνέστησα ως...

ως φίλο μου, ως τίμιο άνθρωπο.

Νιώθω τόση ντροπή.

Συγχωρήστε με.

Συγχωρήστε με, σας ικετεύω.

Επειδή η κοπέλα είναι όμορφη και αγνή θα γίνετε διώκτης της;

Εμένα γιατί με κάνετε συνεργό σας;

Λοιπόν, πέστε στα πόδια μου. Ικετέψτε για συγχώρεση.

Υποσχεθείτε να αφήσετε τις φίλες μου.

Συγγνώμη χίλιες φορές.

Βοηθήστε με, παρακαλώ.

Ο έρωτας είναι κατάρα. Αλλάζει τη φύση μας.

Πρέπει να αποκτήσω αυτό το κορίτσι.

Δείτε πού κατάντησα.

Λυπηθείτε με. Βοηθήστε με.

Σας το είπα ήδη. Δεν γίνεται. Ξεχάστε την.

Οι τίτλοι για δύο σπίτια.

Κι ένα εισόδημα τρεις φορές όσο το προηγούμενο.

Λοιπόν, κυρία μου;

Τι λέτε;

Δεν μπορείτε να μου απαντήσετε κάτι, για να ελπίζω ή να απελπιστώ;

Κυρία μου, είναι πολύ λίγα;

Όταν έφυγα την άλλη φορά,

είπα πως η ζωή μου είναι στα χέρια σας.

Έπρεπε να διευκρινίσω ότι δεν μιλούσα μόνο για την τύχη μου,

αλλά και την υγεία μου.

Να δώσει ο Θεός να σας δω σύντομα.

Πάψτε τα κλάματα. Γράψτε.

Σας ικετεύω, κυρία μου. Σας ικετεύω.

Θυσιάζει τη μισή του περιουσία. Δεν αρκεί αυτό;

Μόνο ένας πρίγκιπας θα έδινε τόσα.

Είναι πολλά για σας, μα λίγα για μένα.

Γράψτε.

Λυπηθείτε μας, κυρία μου.

Γράψτε. Θα ανταμειφθείτε, σας διαβεβαιώ.

Μαρκησία, τον έχετε οδηγήσει στην τρέλα.

Μπορείτε να χαρείτε με την εκδίκησή σας.

Να χαρώ τώρα;

Τόσο κοντά στον στόχο;

Γιατί; Δεν τον πετύχατε ακόμα;

Όχι.

Φέρεστε πολύ μυστήρια.

Θέλετε να δώσει κι άλλη από την περιουσία του;

Θέλετε να καταστραφεί;

Τι άλλο θέλετε;

Δεν ξέρω τι έχετε στο μυαλό σας, αλλά φαίνεστε σίγουρη.

Να προσέχετε.

Χαρείτε τη νίκη απέναντι στον μαρκήσιο και μη ζητάτε άλλα.

Πόσοι βασιλείς χάθηκαν από υπερβολική σιγουριά;

Είμαι ήδη πεθαμένη.

Τι άλλο έχω να φοβηθώ;

Μαρκήσιε.

Γυρίσατε κιόλας από την εξοχή;

Δεν σκοπεύατε να μείνετε έναν χρόνο;

Βαρεθήκατε τη μοναξιά;

Τρεις εβδομάδες εκεί ήταν σαν τρία χρόνια.

Πουθενά δεν είμαι καλά.

Αποφάσισα να κάνω τη μεγαλύτερη τρέλα για έναν άνδρα σαν εμένα.

Κυρία μου, θα παντρευτώ.

Μαρκήσιε, το θέμα είναι σοβαρό και απαιτεί σκέψη.

Έχω μόνο μία σκέψη. Αποκλείεται να είμαι πιο δυστυχής από ό,τι τώρα.

Μπορεί να κάνετε λάθος.

Γι' αυτό θα ήθελα...

Να διαπραγματευτείτε εσείς για μένα.

Πηγαίνετε να τις δείτε. Ρωτήστε τη μητέρα.

Μάθετε τι νιώθει η κόρη και πείτε μου τις προθέσεις τους.

Προσεχτικά, μαρκήσιε.

Δεσμεύετε την περιουσία και τη φήμη σας.

Δεν υπάρχει επιστροφή.

Σκεφτείτε την ειρωνεία των γύρω σας

και όσων δεν κατανοούν γιατί παντρεύεστε ένα άπορο κορίτσι.

Δεν θα μπορέσετε ξανά να τάξετε γάμο σε άλλη γυναίκα,

όπως τόσο συχνά κάνατε.

Οι χάρες του κοριτσιού θα ξεθωριάσουν.

Δεν ξέρετε τον χαρακτήρα της, αλλά θα πρέπει να τον υποστείτε

για το υπόλοιπο της ζωή σας.

Κυρία μου, το σκέφτηκα ξανά και ξανά.

Είστε καλή φίλη

που θέλετε να μου ξεριζώσετε αυτό το πάθος.

Μα πρέπει να μου ξεριζώσετε την καρδιά.

Σας ευχαριστούμε, κυρία μου. Ευχαριστούμε.

Συγχαρητήρια, δεσποινίς.

Η κυρία είχε δίκιο.

Η υπομονή μας ανταμείφθηκε. Παιδί μου.

Ο μαρκήσιος σας ζητά σε γάμο.

Γιατί τέτοιο ύφος;

Θέλω να χαρείτε μαζί μου.

Τι σας ανησυχεί;

Κερδίζουμε μια περιουσία κι ένα όνομα.

Μητέρα.

Δεν υπήρχε ποτέ θέμα γάμου.

Νόμιζα ότι η κυρία ήθελε

να τιμωρήσει την επιπολαιότητα του μαρκήσιου.

Η κυρία μάς αγαπά.

Η αγάπη της για σας ξεπέρασε το μίσος για τον μαρκήσιο.

Συγχωρήστε με.

Θέλετε να την ευγνωμονώ, μα δεν μπορώ.

-Δεν τη συμπαθώ. -Πώς το λέτε αυτό;

Δεν συγκινήθηκε η κυρία από την ατυχία μας; Δεν μας φέρθηκε καλά;

Κι εμείς φερθήκαμε καλά.

Κόρη μου, μην ξεχνάτε από πού ήρθαμε.

Δεν το ξέχασα.

Τουλάχιστον οι πελάτες μας ήξεραν τι είμαστε.

Η κυρία σχεδίασε τον γάμο για το καλό σας.

Είναι καλό να παντρευτώ κάποιον που εξαπατούμε;

Θα εξασφαλίσετε αξιοπρεπή θέση.

Είναι αξιοπρεπές να προδίδεις ένα μυστήριο και να περνάς μια ζωή στο ψέμα;

Ξεχάστε το μυστήριο.

Κάθε γάμος είναι μια συμφωνία

και αυτό δεν είναι κακό.

Θα ανακτήσετε την τιμή σας, την ελευθερία σας.

Είναι τιμή να προσποιείσαι την αγάπη;

Μερικές συμφωνίες με τον καιρό γεννούν αισθήματα.

Ίσως τον αγαπήσετε.

Αν αγαπούσα τον μαρκήσιο,

η μοίρα μου θα ήταν ακόμα χειρότερη.

Γιατί το λέτε;

Σκληρό να εξαπατάς έναν αθώο.

Μα είναι χειρότερο να εξαπατάς κάποιον που αγαπάς.

Μπορείς να αγαπάς και να λες ψέματα;

Μητέρα...

Αν ήξερε ο μαρκήσιος ποιες είμαστε...

Μπορεί να μας σκότωνε.

Κυρία μου.

Δεν έχετε μιλήσει όλη μέρα. Φαίνεστε απόμακρη.

Συγχωρήστε με.

Σας άρεσε η τελετή;

Μάλιστα.

Φαίνεστε χλωμή. Είστε καλά;

Μάλιστα.

Σας αφήνω στα διαμερίσματά σας.

Καλέστε με όταν θελήσετε.

Σταθείτε.

Ένα χαμόγελο;

Ευχαριστώ.

Αφήστε μας με την κόρη μου, παρακαλώ.

Τελευταία προφύλαξη. Σας έφερα αυτό.

Ο μαρκήσιος πιστεύει πως είστε αγνή.

Προσποιηθείτε την αθώα και πάρτε αυτό

για να μην υποψιαστεί τίποτα για την παρθενιά σας.

Ρίξτε λίγο στο σεντόνι.

Κόρη μου.

Δεν καταλαβαίνω.

Δεν έχετε περάσει μεγαλύτερες δοκιμασίες από αυτή;

Όχι, μητέρα.

Δεν έχω ζήσει τίποτα χειρότερο.

Νομίζω

πως με τιμωρεί ο Κύριος που παρίστανα την πιστή.

Μη φωνάζετε.

Μην ανακατεύετε τον Κύριο.

Δεν ήρθε να μας σώσει όταν τον θέλαμε.

Γιατί να ασχοληθεί για να μας τιμωρήσει;

Μα τι φοβάστε;

Νόμιζα ότι δεν σας ήταν αντιπαθής ο μαρκήσιος.

Τον εαυτό μου βρίσκω αντιπαθή.

Ηρεμήστε.

Ακούστε με.

Δεν ενθουσιάζομαι με όλα αυτά, αλλά βάλτε στην άκρη την απέχθεια για το ψέμα

και την απάτη.

Ο κόσμος βασίζεται στο ψέμα.

Έτσι φτιάχτηκε. Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε.

Γενιές ανθρώπων τα κατάφεραν πριν από μας.

Θα τα καταφέρετε.

Είμαι βέβαιη.

Κυρία μου.

Βρεθήκατε στο σπίτι και το κρεβάτι ενός άντρα που ακόμα σας είναι ξένος.

Μη φοβάστε.

Δεν θα χαθεί η αγνότητα που διαφυλάξατε.

Πρώτα θα νιώσετε κι εσείς τη γλυκιά επιθυμία που παρασύρει δύο εραστές.

Δεν θα κάνω τίποτα για να παραβιάσω την ευαισθησία σας.

Γνωρίστε με.

Καλημέρα, φίλη μου.

Είστε πολύ κεφάτος, μαρκήσιε.

Η σεμνότητα δεν επιτρέπει να ρωτήσω τον λόγο.

Όχι, κάνετε λάθος.

Φταίει η λεπτότητα ή η ευγένειά της;

Δεν ήθελα να φερθώ χυδαία και να διεκδικήσω τα δικαιώματά μου.

Με κοροϊδεύετε.

Το αντίθετο. Χαίρομαι.

Φαίνεται πως η αγνότητα είναι μεταδοτική.

Υπάρχει και η χαρά να καθυστερείς την απόλαυση.

Πράγματι.

Η απόλαυση καμιά φορά είναι αντίστοιχη της υπομονής.

Δεν ξεχάσατε ότι ήρθα να σας πάρω μαζί με την οικογένειά σας.

Όχι, σας περίμενα. Το βρήκα ωραία ιδέα.

Ανυπομονώ να πάω στους Κήπους του Βασιλιά. Εκεί θα πάμε;

Ναι. Εκεί θα σας δώσω το γαμήλιο δώρο σας.

Και όπως θυμάμαι,

εκεί γνωρίσατε τη σύζυγό σας.

Τη σύζυγό μου.

Παράξενη ακούγεται η λέξη.

Θα τη συνηθίσετε.

Εσείς γιατί δεν παντρεύεστε;

Με ποιον;

Ποιος θα ορκιστεί να μου μείνει πιστός;

Νομίζω ότι μπορεί κανείς και χωρίς αυτό.

Ναι, μα αν ο άντρας μου ήταν άπιστος,

ίσως να είχα την παραξενιά να θιχτώ.

Και είμαι εκδικητική.

Προφανώς θα παίρνατε εκδίκηση.

Πάντως θα μπορούσαμε να βρούμε μια έπαυλη μαζί.

Οι τέσσερίς μας θα κάναμε εξαιρετική παρέα.

Ωραίο ακούγεται, αλλά δεν παντρεύομαι.

Ο μόνος άντρας που ίσως είχα σκεφτεί να παντρευτώ...

Εγώ;

Τώρα το παραδέχομαι χωρίς φόβο.

Γιατί δεν μου το είπατε;

Καλά έκανα τελικά.

Αυτή που παντρευτήκατε σας ταιριάζει καλύτερα.

Αγαπητή μου.

Η μαρκησία έχει μια έκπληξη για μας.

Θα μας πάει βόλτα στις αναμνήσεις.

Πάμε, λοιπόν.

Μαρκησία, βρήκα τη χθεσινή τελετή πολύ όμορφη και επιτυχημένη.

Είχε ένα κράμα απλότητας, χάρης και σοβαρότητας,

που της έδωσε ιδιαίτερη λάμψη.

Το αισθανθήκατε κι εσείς;

Ναι, μαρκήσιε.

Να είστε περήφανοι για την τελετή. Έκανε εντύπωση.

Ελπίζω να τη θυμάστε για καιρό.

Χωρίς αμφιβολία.

Από πού πάει ο αμαξάς σας στους Κήπους;

Μην ανησυχείτε, ξέρει άλλο δρόμο.

Δεν θέλω να σας θίξω, αλλά ο αμαξάς σας μάλλον παράκουσε.

Με άκουσε πολύ καλά.

Κάντε υπομονή, φτάνουμε.

Ορίστε.

Φτάσαμε.

Πλάκα κάνετε;

Τι γίνεται; Τι κάνουμε σ' αυτό το χαμαιτυπείο;

Τι πάθατε;

Προς τι τα μούτρα; Τι έγινε;

-Κυρία μου. -Ναι;

Κυρίες μου, κατεβείτε.

-Σας παρακαλώ. -Βγείτε και οι δύο.

Πώς μιλάτε έτσι στην οικογένειά μου;

Όπως αξίζει να μιλάνε σε τέτοιες γυναίκες.

Ώρα να κατέβετε.

Φύγετε.

Τι νόημα έχει όλο αυτό;

Να δείτε πού εργάζονταν η σύζυγος και η πεθερά σας

επί πολλά χρόνια, ως κυρία και δεσποινίς ντ' Ενόν.

Δεν καταλαβαίνω. Εξηγηθείτε.

Θα σας εξηγήσει η οικογένειά σας.

Κυρία;

Κυρία.

Αλήθεια είπε η μαρκησία;

-Γνωρίζετε αυτό το μέρος; -Όχι.

Αφήστε με να σας εξηγήσω.

Ο πατέρας μου ήταν ο βαρόνος Ομπολενσκί.

Η μητέρα μου ήταν η κόμισσα ντε Ντεμοντουά.

Θα παντρευόμουν τον δούκα του Γκριμό...

Μα...

Μάλιστα.

Αλήθεια είπε.

Δουλεύαμε εδώ.

Όχι εσείς.

Μάλιστα.

Και τι κάνατε εδώ;

Απαντήστε.

Όποιος ήθελε περνούσε τη νύχτα μαζί μας.

Αν μου κάνετε κάποια φάρσα...

Είναι τελείως ανάρμοστη.

Ανάρμοστη;

Βρίσκετε;

Κερδίσατε μια τίμια γυναίκα

και τη βαρεθήκατε.

Για μένα λέω.

Έτσι, σας βρήκα να παντρευτείτε κάποια αντάξιά σας.

Εσείς τα κάνατε όλα;

Αν είχαν κι οι άλλες γυναίκες λίγο αυτοσεβασμό,

θα έκαναν το ίδιο

και οι άντρες σαν εσάς θα σπάνιζαν.

-Μα, η φιλία μας; -Ποια φιλία;

Μαρκήσιε,

οι επιθυμίες σάς απασχολούν τόσο

που δεν βλέπετε τι νιώθουν οι άλλοι.

Δεν βλέπετε πέρα από το βέλο της σεμνότητας.

Αν σας χαμογελάσει κάποια, χαμογελάτε.

Χωρίς να φαντάζεστε τι αγωνία την τρώει.

Ήταν όλα ένα θέατρο;

Θα διασκεδάσει όλο το Παρίσι.

Μαρκήσιε.

Μαρκήσιε.

Μαρκήσιε.

Τολμάτε να με ακολουθείτε;

Κύριε, πατήστε με, λιώστε με. Το αξίζω.

Κάντε ό,τι θέλετε, μα ακούστε με.

Φύγετε, για να σώσετε τη ζωή σας.

-Λυπηθείτε με. -Δεν ακούω άλλο!

-Δώστε μου μια στιγμή... -Κυρία.

Μη με αγγίξετε ξανά, μη με πλησιάσετε.

Αλλιώς δεν θα ευθύνομαι εγώ.

Κυρία.

Γιατί;

Γιατί μας προδώσατε;

Δεν σας πρόδωσα.

Μην ανησυχείτε. Σας περιμένει ένα γενναίο ποσό.

Μιλάω για την τιμή μας.

Την τιμή της κόρης μου.

Υποσχεθήκατε να τη σώσετε.

Δεν είναι μεγάλη τιμή να είστε συνεργοί μου;

Εσείς, που σας πρόδωσε ένας άντρας,

να χαίρεστε που συμμετείχατε στο σχέδιο.

Αν όλες οι γυναίκες έκαναν όπως εμείς,

θα ήταν μεγαλύτερη τιμή να 'σαι γυναίκα.

Μαρκήσιε, σας συμπονώ.

Το βρίσκω άδικο που οι γυναίκες που τις τιμούμε τόσο συχνά

μας ατιμάζουν έτσι.

Μην το βάζετε κάτω.

Μην κατσουφιάζετε, ξεχάστε τι λένε.

Γίνετε ξανά ο εαυτός σας.

Κάντε άκρη. Άκρη!

Αφήστε με να μπω σπίτι μου.

Την έφεραν αυτοί οι κύριοι.

Την έβγαλαν από τον Σηκουάνα. Αναπνέει ακόμα.

Τι περιμένετε; Βγάλτε τους όλους έξω.

Νομίζω ότι περιμένουν αμοιβή.

Πολλά λεφτά για μια πόρνη.

Την έπαιρνα πιο φτηνά.

Ελπίζω να μην ήταν έτσι.

Πηγαίνετε.

Φύγετε.

Έξω.

Πεινάω. Φέρτε μου να φάω.

Τι έγινε;

Τι;

Βρήκε για λίγο τις αισθήσεις της, αλλά λιποθύμησε ξανά.

Ο γιατρός δεν ξέρει αν θα ζήσει.

Σταματήστε.

Κάτι άλλο, παρακαλώ.

Όχι.

Κάτι άλλο.

Δες τι έγινε.

Κύριε, η κυρία.

Το έσκασε όσο κοιμόταν η καμαριέρα.

-Την αφήσατε να φύγει; -Την ξαναφέραμε πίσω.

-Σίγουρα ήθελε να το σκάσει; -Σίγουρα.

Ανάψτε φώτα στο γραφείο. Θέλω να δω τη γυναίκα μου.

Περάστε.

Αφού είχατε δυνάμεις για να το σκάσετε,

έχετε δυνάμεις να με ακούσετε.

Δεν μπορώ να αφήσω τη γυναίκα μου και τη μητέρα της

χωρίς χρήματα ή στέγη στο Παρίσι.

Πείτε στη μητέρα σας

ότι θα της δοθεί σπίτι στη Ρουέν και εισόδημα.

Ευχαριστώ, κύριε.

Δεν τελείωσα.

Ελάτε και καθίστε.

Όχι, δεν μπορώ.

Δεν είμαι άξια

να πλησιάζω εγώ εσάς ή εσείς εμένα.

-Το είπατε κι εσείς. -Το μετάνιωσα.

Δεν σας θεωρώ κακιά.

Παρασυρθήκατε σε μια χυδαία πράξη από αδυναμία.

Με πίεση δεν δεχτήκατε αυτό τον γάμο;

Μάλιστα.

Η λογική και οι αρχές μου δεν ταυτίζονται με των άλλων.

Διαφωνώ με τον αναγκαστικό γάμο.

Σας δίνω την ελευθερία σας.

Κρατήστε το όνομά μου και ζήστε όπου θέλετε.

Σκεφτείτε το και πείτε μου.

Κύριε.

Δώστε μου την πιο σκοτεινή γωνία στο σπίτι σας για να ζήσω εκεί.

Θα μείνω χωρίς γκρίνιες.

Δεν καταλάβατε. Είστε ελεύθερη.

Θα είμαι ελεύθερη όταν με κρίνετε.

Όταν δείτε στην καρδιά μου πόσο μισώ τα ψέματα.

Θα είμαι ελεύθερη όταν δείτε πόσο απέχω από τα σφάλματα του παρελθόντος.

Πιστεύω πως είστε ειλικρινής.

Και αν ξεστόμισα

μία λέξη υποτιμητική,

ζητώ συγγνώμη.

Σας βεβαιώ

ότι ποτέ ξανά

η γυναίκα μου δεν θα ακούσει δυσάρεστα λόγια.

Μπορώ να κρυφτώ για πάντα.

Πείτε το και φεύγω.

Δεν χάθηκε η ευτυχία σας. Ξεχάστε με.

Σας συγχώρεσα, σας το είπα.

Δεν με πιστεύετε.

Κυρία μου.

Κυρία μου.

Σας ικετεύω.

Σηκωθείτε.

Ελάτε, μαρκησία. Ελάτε.

Ελάτε.

Κυρία Ντεζαρσί.

Περιμένετέ με, έρχομαι.

Κυρία.

-Αφήνετε το Παρίσι; -Ναι.

Σας έστειλε η κυρία ντε Λα Πομερέ να κατασκοπεύσετε;

Αστειεύεστε;

Ξέρετε πως είμαι φίλη της βαρόνης.

Δεν υπάρχει λόγος κατασκοπίας.

Οι φήμες είναι λεπτομερείς.

Δεν με γνωρίζετε καλά.

Η φιλία μου με τη μαρκησία δεν με κάνει συνεργό της.

Η ατυχία σας δεν με χαροποιεί.

Η γυναίκα μου κι εγώ πάμε στην εξοχή.

Θα γυρίσουμε, όταν δεν θα υπάρχουν πια συνέπειες,

για κείνη ή για μένα.

Το νέο σκάνδαλο διώχνει το παλιό.

Υπομονή. Ο κόσμος ξεχνά.

Σας ευχαριστώ.

Το ξέχασα.

Αν δείτε την κυρία ντε Λα Πομερέ,

ευχαριστήστε τη.

Ναι;

Με την εκδίκηση, μου έκανε χάρη.

-Τι χάρη; -Την καλύτερη για δύο ανθρώπους.

Θα ήταν ανόητο να κατηγορώ την οργή της κυρίας ντε Λα Πομερέ.

Χωρίς αυτή δεν θα γνώριζα τη γυναίκα μου.

Ναι...

Πήγα στη βαρόνη την περασμένη βδομάδα.

Αλήθεια; Τι κάνει;

Πολύ καλά.

Έχω καιρό να τη δω.

Μένει στο ίδιο σπίτι;

Ναι.

Απέναντι από τον μαρκήσιο Ντεζαρσί.

Σωστά.

Μάλιστα, τον είδα εκείνη τη μέρα.

Ποιον;

Τον μαρκήσιο.

Αλήθεια;

Του μιλήσατε;

Μπορεί να είμαι περίεργη,

μα είμαστε φίλες.

Ετοιμαζόταν να φύγει για την εξοχή. Έμπαινε στην άμαξά του.

Ήρθε να χαιρετήσει.

Μόνος ήταν;

Η γυναίκα του ήταν μαζί;

Όχι.

Άκουσα ότι τον συνόδευε η γυναίκα του.

Το θυμάμαι καλά. Ήταν μόνος.

Ο κόσμος διαδίδει πολλές φήμες.

Ήταν μόνος.

Όσο μόνη είστε εσείς εδώ.

Αν ήταν μαζί με τη γυναίκα του, δεν θα με πείραζε.

Έχω ησυχάσει.

Υποτιτλισμός: Ελένη Αθανασάτου