Original subtitles

Wat mooi.

Had je in andere omstandigheden het heiligdom van Apollon gewaardeerd?

Maar ja...

ik ben altijd min of meer in deze omstandigheden.

In wezen laat deze schoonheid je onverschillig.

Helemaal niet. Ik wil niet liefhebben wat niet meer is,

wat hopeloos verloren voor me is.

Het zou toch abnormaal zijn om van een dode vrouw te houden?

Wel, het heiligdom van Apollon,

het Parthenon,

de westerse kerken,

dat zijn mummies, gebalsemd door de tijd.

Als ik op de Akropolis sta, voelt dat juist buitengewoon levendig.

Zoals hier.

Nu.

Een van de plekken waar het geheim ligt van wat Griekenland geweest is,

waar men de redenen kan bevatten dat het er geweest is.

Ik denk ook dat het leven hier is voorbijgekomen,

maar het is voorbij.

Ik voel me hier als iemand die terugkomt op de plek waar hij liefhad.

Maar het leven is niet de herinnering,

het is morgen.

Ik weet niet wat men in Rusland doet, Boutros,

maar ik betwijfel of men zoiets moois heeft gemaakt

als het Parthenon.

Voor het Parthenon, of in dezelfde tijd,

bouwden de mensen overal

tempels, om hun waardevolste zaken te bewaren:

hun goden en hun schatten.

Sinds het Parthenon hebben andere mensen kathedralen gebouwd.

Wat men nu maakt, is niet te vergelijken,

maar dat komt niet door gebrek aan architecten, Malfosse,

maar doordat er geen goden zijn.

En dus?

Dus

moeten we huizen ontwerpen voor de mensen.

We zijn erg onhandig op dat gebied.

Aan het eind van de middag speelde men hier Koning Oedipus van Sophokles.

De voorstelling was zo precies getimed,

dat op het moment dat Oedipus zijn ogen uitstek

nadat hij hoorde van de incest en de vadermoord waaraan hij schuldig was,

de rode schittering in een oogwenk verdween

en het licht donkergrijs werd.

Mijn lievelingstragedie van Sophokles is Antigone.

Daar kijk ik van op.

In het leven had ik u eerder aan de kant van Kreon

en van de staatsraison gedacht.

Toe toch.

Gisteren is in Moskou het proces begonnen

van Stalin tegen Kamenev, Zinovjev,

en andere vooraanstaande communistische leiders.

Ze beschuldigen elkaar van onwaarschijnlijke misdaden.

Omdat men ze opoffert aan de staatsraison.

- En als ze nu eens schuldig waren? - Dat kan niet.

In elk geval niet op die manier.

Als het waar was, waren Zinovjev en Kamenev overdreven monsters.

Sinds jullie 1789 wemelt de revolutie van voorbeelden van verraad.

Helemaal niet!

Wat Stalin wil, is de absolute macht.

Het is heel simpel.

Dat vond je al bij Sophokles

en bij Shakespeare.

De mens is weer eens opgeofferd aan de staatsraison, meneer Boutros.

U praat er makkelijk over, Malfosse.

Staat u netjes, om over mensenrechten praten.

Waar komt u vandaan?

Waar komt jullie macht vandaan,

uw burgerlijke cultuur, zo geciviliseerd, zo tolerant?

Van de terreur van Robespierre,

van de bloedige dictatuur van Bonaparte.

Moet de revolutie zijn kinderen verscheuren

om de rust te vinden?

Ik hou van je.

Ik hou van je.

Ik hou van je.

"De kamer baadde in een poreuze schaduw' met strepen licht.

"In het dorp was alleen de zon nog op op dit tijdstip.

"De onmetelijke smid bewerkte een withete staaf ijzer.

'Dichter bij hen

"was de stilte van de siësta

"die net leven van de mensen temperde hun handlanger."

Voor ik Athene verliet, zei Rico dat ik met jou mee moest.

Ik wil je niet cadeau krijgen.

Ik wil dat je zelf beslist.

Ik heb al besloten.

Trouwens. dat wist Rico.

Maar hij heeft altijd gedaan alsof hij het onvermijdelijke aanstuurt.

Met mij krijg je niet hetzelfde leven als met Rico.

Dat hoop ik niet, nee.

Margot'? Ben je daar?

Als je naar Moskou moet,

zou ik dan met je mee mogen?

Wat nou, verdomme!

Waar is de kamer van mijn chauffeur?

Trappetje rechts in de gang.

De deur er recht tegenover. Ik kan...

Wie is daar?

Ik ben het.

Ik weet dat mevrouw Santorini bij u is.

Doe open, ik moet haar spreken.

- Geef me vijf minuten, Malfosse. - Nee, Margot! Nu meteen!

Ik moet me aankleden.

Ik wacht in mijn kamer op je.

Je voert een slechte klucht op, beste Raoul.

De scène van het betrappen op heterdaad...

Weet je hoe men volgens de Italiaanse wet overspel constateert?

De commissaris laat een stok tussen de ineengestrengelde lichamen glijden.

Als de stok ergens op blijft steken,

is er overspel. - Alsjeblieft, Margot.

Alleen vergeet je een detail.

In deze klucht heb jij niet de rol van de echtgenoot.

Je bent mijn man niet.

Als Rico je niet kan houden, moet iemand andere je beschermen.

Precies.

Ik heb je om hulp gevraagd.

En je helpt me om uit Griekenland te komen met Boutros.

Binnen.

Daar.

Zeg dat de receptie de rekening opmaakt. We vertrekken over een kwartier.

Dat is de beste oplossing.

Als we samen in Patras aankomen in jouw auto,

zal de politie niet wantrouwend zijn.

Over vijf dagen gaat er een boot Die neem ik met Michel.

We gaan naar Corfou en dan naar Ragusa als toeristen.

Een ware huwelijksreis.

Margot.

We vertrekken over een kwartier. Jij en ik.

Maar we gaan terug naar Athene.

Boutros redt zichzelf wel. We hebben genoeg risico's genomen.

Athene? Waarom Athene?

Je weet best dat het over is met Rico.

Het kan zijn dat het over is tussen jou en je man.

Die bevlieging zal hij betreuren.

Maar wat je daarna doet, is heel iets anders.

Wat ik erna doe?

Ik vertrek.

Dat doe ik.

Ik vertrek met Boutros en dat is mijn zaak.

Als je niet over een kwartier klaar bent om met mij naar Athene te gaan,

geef ik Boutros aan bij de Griekse politie.

Je moet maatregelen treffen. Een fortuin zoals het jouwe verlaat je niet zomaar.

Bederf je leven niet voor een gril.

Voor een uurtje van...

van smerig plezier dat die avonturier van je loskreeg.

Hou je mond.

Wat weet jij van plezier?

Over een kwartier, Margot. Waarschuw hem.

Er is geen enkel gevaar.

Ik ben de chauffeur van Malfosse.

- Dag, mevrouw. - Dag.

Ik ben de markiezin van Santorini.

M'n man is ambassadesecretaris van Italië.

Nee, mevrouw.

- Laat maar. - Dank u.

Ik verlaat jullie hier.

Ik ga te voet tot de golf van Corinthië.

Weet u waar we hier zijn?

Volgens de legende

en de beschrijvingen van Sophokles,

kwam Oedipus hier te voet terug uit Delphi

en ontmoette Laios, de koning van Thebe.

Hier doodde Oedipus Laios

zonder te weten dat het zijn vader was.

Ik geloof niet in voortekens, meneer Malfosse.

En generaal Metaxas heeft 't theater van Sophokles verboden.

Ik wil eerlijk tegen u zijn, meneer.

Ik hoop dat de Griekse politie u pakt

en dat u het leven van mevrouw Santorini niet meer verstoort.

Ik wacht vijf dagen vanaf morgen.

Niet langer.

Hoe vind ik je in Patras?

Haal een bericht op bij Cook.

Hierheen, mevrouw.

Mevrouw Santorini is aangekomen, meneer Primoukis.

Ik zei dat u op haar wachtte.

Ik hoorde dat u in Delphi was.

Met mijn goede vriend Malfosse.

Wilde u het orakel raadplegen?

Eigenlijk wilde ik uw man zien.

Maar die is vertrokken.

Hij ook.

Charlie!

Een Bronx, alsjeblieft.

Ik was 14 dagen geleden al bij hem langs geweest.

In de nacht van 4 op 5 augustus.

Heb ik u toen gezien? Dat herinner ik me niet.

U sliep, beste mevrouw. U sliep de slaap van de onschuld.

Dank je, Charlie.

Heeft u interesse voor politiek, mevrouw Santorini?

Weet u dat generaal Metaxas op die dag het standrecht afkondigde,

de grondwet opschortte

en de volledige macht opeiste in naam van onze koning George II?

De communisten hadden een massale staking georganiseerd voor de dag erna.

Een voorwendsel om hun troepen te mobiliseren voor een staatsgreep.

Net als in Spanje.

Er woedt sinds een maand 'n burgeroorlog door de schuld van de communisten.

Maar wij waren de onze te vlug af.

We hebben ze van hun bed gelicht.

Een zware dag, mevrouw, een heel zware dag.

Raoul, geef me je erewoord

dat je me in Athene niet probeert tegen te houden.

Telegrafeer niet naar Rico,

hits mijn vrienden niet op, hou geen preek tegen me.

Ik vraag je maar één ding,

dat is je onderweg nog een keer te zeggen wat ik denk.

Ik kan je hoe dan ook niet weerhouden te spreken.

Maar ik zal doof zijn. Doof.

Een zware dag, mevrouw, een heel zware dag.

Toch ontsnapte er 'n communistenleider aan m'n zoekacties.

Een van de gevaarlijkste.

Hij deed zijn militaire opleiding in Moskou met Zacharias Dess.

Een van de organisatoren van de revolutionaire staking van Thessaloniki

in mei.

Drie keer op dezelfde dag

ontglipte hij me.

Ik heb de man gevonden met Wie Boutros een afspraak had

die middag.

Een verbindingsofficier van het communistisch comité

die was opgepakt bij de eerste razzia van de morgen.

We hebben die verbindingsofficier laten praten.

Hij had een afspraak met Boutros in een bioscoopje in een buitenwijk.

Helaas was hij weer een keer verdwenen.

Heel interessant, meneer Primoukis, maar ik moet weg.

Ik heb zo een afspraak.

Natuurlijk, mevrouw.

Sorry dat ik u ophield met mijn gebabbel.

Wilde u mijn man zien?

Helaas. Hij zit in Rome met zijn ambassadeur.

Chano wil hen raadplegen.

Graaf Chano heeft interesse voor Griekenland. Komt hij terug?

Ik bedoel, de markies van Santorini, uw man?

Nee. Daarna gaan we met vakantie. Ik zie hem in Ragusa.

Vertrekt u snel?

Over een paar dagen. Ik neem de boot naar Patras.

4 augustus is vast belangrijk geweest voor de geschiedenis van Griekenland.

Maar ziet u, meneer Primoukis, voor mij is het de dag

van het tennistoernooi van het corps diplomatique.

Op die dag Won mijn man het herendubbel, met meneer Von Pahlen,

de eerste ambassaderaad van de Duitse ambassade.

Het lijkt wel of Rico deze finale absoluut wil winnen.

Rico wil altijd winnen. Hij speelt alleen als hij zeker wint.

Vandaag slaat hij een dubbele slag. Hij wint de beker

en Dora Cooper.

Zult u me troosten, Staalbaum?

U zei tegen Ferit Pacha dat ik nooit genoeg kreeg van mannen

omdat ik nooit echt honger had.

U zult me wel trek geven.

Grapje. Laten we niets veranderen aan onze conventies. U bent bij me

om me te verdedigen en te beschermen tegen de verleidingen.

En wie trekt u aan? Raoul Malfosse?

Hij is zeer toegewijd.

- U bent vaak in zijn villa in Kifissia. - Ze zijn allemaal toegewijd.

Ze hebben allemaal villa's in Kifissia.

En men ziet me altijd in alle villa's in Kifissia.

Malfosse zou natuurlijk zekerheid zijn.

Maar dat interesseert me niet.

Bravo!

De heer Von Pahlen en de markies van Santorini winnen de match in 4 sets.

7-5, 3-6,

6-4 en 6-2.

Hier, in Athene,

wat zijn de doelen van onze beweging?

De koning, het land,

de godsdienst, de familie.

De vernieuwing van Griekenland door de opheffing van het partijen-systeem,

dat is het doel van het vandaag uitgeroepen regime.

4 augustus 1936.

Het is het begin van de derde Griekse beschaving

onder auspiciën van koning George

en van generaal Metaxas, eerste minister.

Praat hij al lang zo?

Eindeloos. Het is de slotrede.

Wat is hun programma nu concreet?

Standrecht, ontbinding van het parlement,

maatregelen tegen de communisten.

Kortom, een militaire dictatuur, ondersteund door de kroon.

We willen een maatschappij van het werk.

Geen enkele Griek heeft het recht om niet te werken.

Werk kan spiritueel zijn,

maar het moet werk blijven.

Alleen werklozen, ouderen

en zieken zijn ervan vrijgesteld.

Dank u wel.

Werklozen. Goh.

Het is het einde van de petite entente.

De deur staat open voor de Duitse economische penetratie op de Balkan.

Dat is een zware slag voor Frankrijk.

Welk Frankrijk, meneer Malfosse? Dat van Leon Blum?

Sta je Rico af aan die Dora Cooper? Zonder te vechten'?

Ik sta Rico af aan zichzelf.

Je kunt niet op tegen de passie van 'n man voor z'n reputatie als verleider.

Staalbaum zegt dat je niet van mannen houdt.

Hij zegt ook dat jij er te veel van houdt.

Staalbaum wil dat we van hem houden en niet naar anderen kijken.

Niet dat we van hem houden, maar dat we voor hem bezwijken

en naar adem snakken in z'n armen.

Vertel eens, Avghi. Snak je echt naar adem in zijn armen?

Het is een onvermoeibare Deen, verrukkelijk ruw.

Maar hij is te systematisch.

Ik hou van rites, niet van routine.

Met hem zou ik weleens een wellustige siësta willen houden.

Ik zal mijn eigen kansen verdedigen, Avghi.

Ik heb de indruk dat jij de siësta verwart

Met de eeuwige liefde.

Malfosse komt terug van de staatsgreep.

- Heb je interesse voor politiek? - Nee, maar ik haat bloedbaden.

Rico zegt dat Metaxas een moordenaar is.

Weet je, Margot, bloedbaden zijn een nationale Griekse traditie.

- Dag, Margot. - Dag.

Dag, Avghi.

Ik heb dorst.

Op de winnaar en zijn schone.

Tot uw dienst, meneer.

Odysseus komt terug op Ithaka. Hij komt laat thuis.

Hij beleefde veel avonturen, maar hij komt terug.

En Penelope's pretendenten?

De proef met de boog is morgen. Pas op, Odysseus.

Er zijn meerdere pretendenten die die boog kunnen spannen.

Laten we krachten opdoen voor deze nieuwe proef.

Waar denk je aan?

Waar ik aan denk, Odysseus?

Ik vraag me af aan welk teken ik je kan herkennen.

Je hebt me zo lang geleden verlaten.

Odysseus kende als enige het geheim van het echtelijke bed.

Hij schaafde zo lang aan de olijfboom waaromheen hij zijn huis bouwde.

In mijn verhaal kende hij nooit het geheim van het echtelijke bed.

Nooit.

In mijn verhaal

ben jij niet Penelope.

In mijn verhaal ben ik in de war.

Ik droom dat ik achter een man aan ren

die wegloopt.

Ik ben altijd 7 jaar

en ik ben altijd met mijn moeder in Wenen als ik droom.

Ze zegt dat m'n vader weg is omdat hij van andere vrouwen hield.

Jij komt glimlachend mijn droom binnen.

Heel knap.

Maar ik ben nog steeds 7 jaar.

Jij bent 40.

Of ik heb grijs haar en jij bent jong.

,Jong-

Net zo jong als toen ik je leerde kennen.

In mijn dromen zijn we nooit even oud.

In het leven ook niet.

Dit is een leuke hoed, schat.

Het staat haar prachtig.

Waar hebben we die Dora Cooper ontmoet?

Aan de Côte d'Azur, vorig jaar, met Drieu La Rochelle.

Oh ja.

Ze denkt nog dat me een grootse toekomst wacht.

Dat denken ze allemaal gedurende een paar weken.

Ik heb het zelf ook een paar jaar geloofd.

Laten we gaan slapen.

Het is laat voor grote beslissingen.

- We nemen mijn auto, Avghi. - Goed.

Dit noem ik een echt Engels ontbijt, meneer Malfosse.

Maar terug naar ons onderwerp.

Die man, die Boutros,

kwam op de ochtend van 5 augustus naar u toe.

Klopt dat?

En u Weet niet Wie hem u heeft aangeraden?

Iemand vertelde over hem bij het tennistoernooi.

Maar wie?

Misschien meneer Staalbaum, de Deense minister?

Of Ferit Pacha, de zaakgelastigde van Albanië?

Of de markiezin van Santorini?

Misschien, inderdaad.

Ik moet het deze en gene eens vragen.

In elk geval had ik net mijn nieuwe Packard.

Ik heb een goede monteur nodig.

Ik heb die man op proef genomen.

En het was een heel goede monteur.

En hij ging in een bevlieging bij u weg?

Ja, op de terugweg van Delphi.

Op de weg van Livadia. Ik maakte een opmerking over hoe hij reed.

Of over hij zich gedroeg, meneer Malfosse?

Hij reageerde onbeschoft, ik heb hem op zijn plaats gezet.

Hij rende weg het veld in.

Zei hij niet waarom hij naar Patras ging toen hij vertrok?

Patras en paf, meneer Malfosse!

Binnenkort vertel ik u het einde van dit verhaal.

U zult opkijken als u de ware identiteit van uw chauffeur ontdekt.

Ja, ik heb gerend. Hij weet alles, Margot.

Hoe? Geen idee. Die vent heeft vast overal verklikkers zitten.

Ja, iemand op de Akropolis of zelfs een van mijn bedienden.

Hij weet dat hij in Patras is, al kent hij zijn echte naam niet.

Dat heb jij hem toch niet verteld? Wel?

Ik wist het.

Luister, Margot.

Margot, alsjeblieft, luister!

Ik vind het vreselijk om dit te zeggen, maar...

vertrek onmiddellijk. Ja.

Neem geen bagage mee. Pas op, je zult gevolgd worden.

Neem bussen. En stap vaak over.

Nee. Neem niet de boot in Patras.

Neem een boot naar de eilanden en maak een omweg.

Dag, meisje.

Succes, Margot.

Men buigt zich over de gevolgen van de conferentie van Jalta.

De geallieerden zetten de vijand steeds verder klem.

Gisteren, 13 februari 1945,

bevrijdden de Russen Boedapest'

terwijl de geallieerden om de Siegfriedlinie trokken

en de Maas oversteken.

Zo storten de laatste bastions van het Derde Rijk

onontkoombaar in onder de aanvallen van de bevrijdingslegers.

Waar is het huis van bewaring?

- Dat is daar, commandant. - Bedankt.

Santorini!

Ga uw spullen pakken. U vertrekt.

Vooruit, kom!

Daar is ze!

Zeiden ze u wie u verraden had, Rico?

Nee, het was anoniem.

Ongetwijfeld een persoonlijke wraakactie.

Door tussenkomst van Malfosse is het opgelost.

Ik moest aantonen

dat u in '38 met Mussolini brak en voor ballingschap koos.

- Kende u de streek al, Malfosse? - Nee. Helemaal niet.

Mijn grond ligt aan de Loire. Het zachte klimaat van de Anjou.

Ik ben er al 15 jaar niet meer geweest.

Toen Margot me voorstelde hier te komen,

in haar huis, net voor de oorlog,

was ik moreel uitgeput. Ik kon nergens heen.

Ik kreeg er aardigheid in. Ik ben een echte boer geworden.

Dus het platteland heeft u goed gedaan.

Malfosse, dit vond ik in de badkamer.

Maar dat is heel mooi, meneer! Hoe heet dat, meneer?

Ik heet Margot Santorini.

En hij, Rico Santorini. Het is de broer van mijn papa.

En jij, Malfosse Santorini? Klopt dat?

Bij haar voel ik me met de dag jonger en levendiger.

Want ze lijkt elke dag meer op haar moeder.

Margot kwam 2 jaar geleden terug. Ze liet de kleine hier.

Ze is hier een paar dagen in haar huis gebleven

en toen is ze weer vertrokken.

Drie maanden later ontving ik een brief van Drieu La Rochelle.

Ze was opgepakt door de Duitsers.

Hij had van alles geprobeerd. Voor niets.

Ze was verdwenen.

Waarom liet je haar gaan. Rico?

Ik heb haar niet laten gaan, Raoul.

Ik zette haar ertoe aan.

Ze moest tot het uiterste van zichzelf gaan,

zelfs met een ander.

Dankzij een ander.

Maar natuurlijk, een stel zoals zij en Boutros was waanzin.

Ik dacht dat die waanzin noodzakelijk was.

Trouwens, u heeft haar vertrek met Boutros ook vergemakkelijkt.

Ja, ik had haar kunnen tegenhouden.

Ongetwijfeld.

Door Boutros bij de politie aan te geven.

Ik heb er zelfs even aan gedacht.

Ik schaam me om dat te zeggen.

Er is iets wat ik u nooit gevraagd heb.

Kende u die Boutros al voor die fameuze nacht?

In alle goede verhalen zit een personage dat het lot verbeeldt.

Boutros was het lot.

Hij stormde op ons af.

Die nacht hadden Margot en ik weer 'ns besloten uit elkaar te gaan.

We hadden geen kracht en geen fantasie meer om samen te leven.

We hadden de moed nog niet gehad om uit elkaar te gaan.

Welterusten.

"we gaan, op het ritme van de golven,

"we wiegen ons oneindige op het oneindige van de zee.

"Sommigen verheugd om een schandelijk vaderland te ontvluchten,

"anderen de ellende van hun jeugd,

"en sommigen astrologen verdronken in de ogen van een vrouw,

"de tirannieke Kirke met het gevaarlijke parfum."

"Astrologen verdronken in de ogen van een vrouw..."

Laat me een poosje in uw kamer blijven.

Ik leg het u uit.

Ik ben geen inbreker. Ze zitten achter me aan om politieke redenen.

Ik heb normaal al moeite met Engels,

maar 's nachts met een revolver in mijn rug...

U moet wat langzamer praten.

Wat zei u daarnet?

Ik ben geen inbreker.

Ik word vervolgd om politieke redenen.

Ik ben een vakbondsman.

De politie van Metaxas zit achter me aan.

Mag ik opstaan?

Bent u niet Frans?

Mijn vader was Frans.

Ik ben in Oostenrijk geboren.

Maar ik heb in Frankrijk gewoond.

Ik vertel mijn hele hebben en houden.

Onder bedreiging van een revolver vertel ik alles.

Mijn man is een Italiaanse diplomaat.

- Italiaans? - Ja.

Oh, verdomme.

Het is licht. U kunt niet meer weg.

- Ik ga mijn man wekken. - Nee!

Wat denkt u wel?

Dat we u aan de politie overdragen omdat hij Italiaans is?

Wat heeft u voor ideeën over de mens?

In de situatie waarin u zich bevindt

bent u verplicht om me te vertrouwen.

Wek alle gasten op de begane grond. Ik wil alle kamers doorzoeken.

Ook de eerste verdieping.

Rico.

Je denkt vast dat ik gek ben. Er zit een man in mijn kamer.

Nu al?

Rico, ik meen het. De politie van Metaxas zoekt hem.

Hij zag me bij het raam en sprong mijn kamer in.

Een nette vrouw moet niet op de begane grond wonen.

In Parijs had je al 'n woning op de begane grond,

dat was slecht voor je reputatie.

Het gaat niet om mijn reputatie, het gaat om een mensenleven.

Meneer de markies.' De politie wil u zien.

Ga naar je kamer. Ik regel dit wel.

Het spijt me maar het is meneer Primoukis zelf.

Het spijt me echt.

Een gevaarlijke man. Altijd gewapend.

Een agent van de Comintern. Hij heet Nicolas.

Primoukis, het kan me niet schelen hoe hij heet.

Ik zeg u dat hij niet bij mij is. Dat moet volstaan.

- Maar meneer Santorini... - Markies van Santorini.

Of excellentie, wat u wilt.

Markies van Santorini, bent u Italiaans?

Een bondgenoot tegen het communisme.

Precies, meneer Primoukis.

Het is niet netjes om aan te dringen.

Doorzoek': u de woning van een bondgenoot?

En bovendien een geallieerde diplomaat?

Markies,

dan vraag ik u om even in de kamer van uw vrouw te kijken.

Primoukis. suggereert u dat er buiten mijn medeweten

een man in de kamer van mijn vrouw is?

Zou ze een minnaar hebben?

We kunnen kijken, Primoukis, maar beseft u de complicaties?

Een ogenblikje, meneer de markies.

Veel gedistingeerder zo.

Heeft u een rijbewijs?

Ik heb een internationaal rijbewijs.

Weet u iets van autotechniek?

Zeker. Ik heb in een garage gewerkt.

Dan komt het voor elkaar.

Raoul Malfosse zoekt een chauffeur-monteur.

Hij kan mijn vrouw niets weigeren. Hij aanbidt haar al een jaar.

Heeft die meneer Malfosse politieke ideeën?

Hij doet publieke werken in Griekenland, Syrië en Egypte.

In Frankrijk zou hij tegen het Front Populaire zijn,

maar hier zijn zijn concurrenten Duitsers, Italianen, dus...

hij is eerder antifascistisch.

Maar u als Italiaan, waarom helpt u me?

Ik ben geen Italiaan. Mussolini is een Italiaan.

Ik ben niets. Ik ben wereldburger.

Een verarmde aristocraat die met een rijke, knappe vrouw is getrouwd.

Te rijk en te knap voor mij, trouwens.

Kent u Valery Larbaud? Een Franse schrijver, mijn favoriete schrijver.

Nou ja, je hoeft Larbaud niet per se te kennen voor uw vak.

Politiek is kil, anders is het geen politiek.

Om te slagen moet je ambitie en doorzettingsvermogen hebben,

van autoriteit houden,

alles kunnen verraden,

behalve het idee dat je over je eigen lot hebt.

Bourgeoispolitiek.

Voor de bourgeoisie is het niet nodig om politiek te bedrijven.

Ze laten geld en goederen circuleren. Dat volstaat.

Gefrustreerde bourgeoismannetjes bedrijven in hun plaats politiek.

Zoals Mussolini, bijvoorbeeld.

Bij ons...

Bij u is politiek ook iets van gevestigde specialisten.

Stalin is uiteindelijk slechts een oud-seminarist.

Maar voor mij is politiek niet enkel Stalin.

Het is het collectieve geweld van de volken.

Het werpt de loop van de geschiedenis omver die altijd onderdrukkend is.

De wil om bewustwording tegenover de berusting te stellen,

het woord tegenover het gebed,

de risico's van het leven tegenover de dood.

Binnen!

Bedankt, het is goed zo.

Heeft u honger?

Je beschermeling heeft je ontbijt verorberd.

Dat is goed voor je lijn.

Goede keus. Hij is heel romantisch.

En hij is nog beter zonder snor.

Je hebt je heel goed gedragen met Primoukis. Heel goed.

Zelfs als hij hier niet had gezeten,

had ik de politie niet in je kamer gelaten.

Ondanks alles ben ik ambassadesecretaris.

Denk je dat Malfosse net zo begrijpend zal zijn als ik?

Ga maar.

Kamer 717. Alstublieft, meneer.

Ah. hallo. beste vriend!

Heeft u niet te lang moeten wachten?

Margot straalde die ochtend.

Ze wist ongetwijfeld nog niet waarom.

Maar haar lichaam getuigde al van haar geluk,

voordat haar geest de redenen ervan had geraden.

Ik wachtte ongeduldig op haar in Kifissia.

Haar telefoontje zat vol toespelingen.

Ik keek uit naar haar BMW...

Nee, het was een cabriolet. Cord,

nieuwste model.

De BMW was in 1935.

- Denkt u? - Absoluut.

Een witte Cord. Ze had hem in de lente van 1936 gekocht.

Wat is dit voor geheimzinnigheid?

Waarom moest ik ver van huis op je wachten?

Je bedienden mogen me niet met hem zien aankomen.

Weet Rico van deze escapade?

Toe, Raoul, wat denk je wel?

Luister je naar die praatjes over mij?

Raoul. ben je mijn vriend?

Er is niemand in Athene aan wie ik kan vragen wat ik van u wil.

Mevrouw Santorini heeft me over u verteld.

- Bent u een goede monteur? - Behoorlijk, ja.

Ik heb u 14 dagen nodig. Niet langer.

- Lijkt dat u wat? - Dat lijkt me perfect.

Over 14 dagen moet ik ook ergens anders zijn.

Het is beter dat je nu teruggaat.

Ik wil niet dat mijn bedienden je zien op de dag van de komst van Boutros.

Goed.

Dank je.

Denk aan onze lunch.

Ja, Raoul.

Ik wil mevrouw Santorini graag bedanken.

Over 5, 6 dagen heb ik je nodig. Je auto zou bijvoorbeeld kapot kunnen gaan.

Je moet boodschappen doen.

Dan vraag je aan meneer Malfosse de Packard te leen.

Ik zal rijden. Ik moet naar de stad om contact

op te nemen zodat ik weet hoe het ervoor staat.

Als chauffeur ben ik veilig.

Goed.

Ik weet dat je dat leuk vindt. Net als in de film.

Grappig. In mijn jeugd in Egypte had mijn vader ook een Jaguar.

Bent u niet Grieks?

Jawel, ik ben Grieks.

Maar mijn moeder was Française.

Mijn vader had een exportbedrijf in Alexandrië.

Hier zult u met mijn personeel eten.

Dat hoop ik wel.

Er is geen andere oplossing.

Een man zoals u houdt vast van gelijkheid.

Gelijkheid!

Gelijkheid, Malfosse, is niet dat ik met uw bedienden eet.

Zelfs niet dat u met ze eet.

Dat is dat u dat niet meer kunt zeggen,

"mijn bedienden", want er zullen geen bedienden meer zijn.

Wat een nonsens.

En wanneer krijgen we die idyllische maatschappij?

Hoe lang predikt men al de evangelische principes van het christendom?

Over 2000 jaar bespreken we het nog eens, Malfosse.

Maar eerst zal ik u mijn kamerdienaar sturen.

Hij wijst u uw kamer.

Margot zal verliefd worden.

"Verliefd worden". Alsof dat een zonde is.

- Zul je je vrouw verliezen? - Ze is mijn vrouw niet meer.

- Ik heb haar eeuwen niet aangeraakt. - Waarom niet?

Dat weet ik niet.

Ik kijk naar haar.

Ik vind haar knap.

Maar de beelden komen niet meer.

De woorden ook niet.

Vrij jij met beelden en woorden?

Ik ben een geraffineerde Italiaan. Dat weet je.

Ja.

Ik ga aan mijn vocabulaire werken.

- Ben je in Frankrijk getrouwd? - Ja.

Ga je scheiden?

Dat is waarschijnlijk.

Ik waarschuw je, denker niet over om te trouwen.

Dat interesseert me niet.

Het geld is van Margot, toch?

Dan word je arm, des te beter.

Ik betaal graag de mannen met wie ik vrij.

Dan moet je me veel betalen, schat.

Waarom?

Want ik blijf nooit lang bij iemand.

Investeringen op korte termijn zijn altijd de duurste.

Margot?

Margot, jij bent. Waar denk je aan?

Let op: "Ik heb de minimaal nodige macht genomen

"om het communisme het hoofd te bieden

"en ik zal die niet neerleggen

"Voor ik het land van communisme gezuiverd heb

"en een stabiele orde heb ingesteld."

Zo. Het schijnt, meneer Von Pahlen,

dat generaal Metaxas de gelijke van uw kanselier is.

Welnee, meneer Malfosse. De passie verblindt u.

Kanselier Hitler kwam niet door een staatsgreep aan de macht,

maar via volledig vrije parlementaire verkiezingen.

De staatsgreep van Metaxas

hebben uw Engelse bondgenoten voorbereid. Wij niet.

Jullie zullen ervan profiteren.

Frankrijk heeft sinds 15 jaar Oost-Europa en de Balkan naar eigen

goeddunken ingedeeld.

Frankrijk had de oorlog gewonnen, Von Pahlen.

Maar Frankrijk heeft de vrede verloren.

Jullie leefden zorgeloos

op het kruitvat van het Verdrag van Versailles.

Bent u geïnteresseerd in het Verdrag van Versailles?

Natuurlijk, meneer Von Pahlen, dat ben ik verplicht.

- Mijn land komt eruit voort. - U bent Oostenrijkse.

Ja.

Goed dat uw man er niet is.

Hij zou een scène schoppen, als echtgenoot of als diplomaat,

want de Duce heeft veel interesse voor Oostenrijk.

Veel te veel.

Op de aansluiting van de Duitse Volkeren.

Ik weet niet of dat wenselijk is.

Hier is het.

- Ik ga weg. - Weg?

Ik heb instructies gekregen. Ik moet naar 't buitenland.

Maar we hebben niet eens samen kunnen praten.

De eerste nacht hebben we wat gepraat.

Je benen waren verstrengeld met de mijne.

Ik voelde de ronding van je heupen onder mijn handen.

Praat door, alsjeblieft.

Zeg maar wat, ik luister.

Ik zal nooit de smaak van je mond kennen.

Michel.

Michel Boutros.

Primoukis vervolgt zijn onderzoek.

Hij denkt dat ik me in het Acropolis verstopt had.

Hij ondervraagt het hotelpersoneel.

Je mag nooit meer met mij gezien worden.

Ik zal je vragen nog iets voor me te doen.

Morgenochtend ga je namens mij naar een adres dat ik je zal geven.

Het is in Kolonakis.

Kalimera.

- Bent u Amalia Sefaris? - Ja.

Ik hoorde dat de post uit Thessaloniki aangekomen was.

Gaat het goed met Tsingos? Is hij ontsnapt?

De post uit Thessaloniki zou aangekomen zijn.

Die uit Thessaloniki. ja.

Maar de brief van Lamia is kwijt.

Ik weet niets over... Tsingos.

Ik moet alleen een envelop ophalen die u hier bewaart.

Natuurlijk. Het spijt me.

De vraag was me ontschoten.

Ik ga die envelop voor u halen.

Amalia?

Heeft Tsingos hier gewoond?

Is Boutros in de garage?

We hebben besloten een surpriseparty bij u te houden.

- Is dat goed? - Kom binnen.

Dat is prima.

- Goedenavond. - Goedenavond.

- Dag, mevrouw. - Goedenavond.

Goedenavond, Dora. Wat is ze mooi.

Van wie komt dit absurde idee?

Als iemand Boutros ziet en gaat kletsen, heb ik een probleem.

Primoukis heeft 't niet opgegeven.

Het was Margots idee. Ze wilde hem nog een keer zien.

Ja. Boutros vertrekt. Maar kraai niet te snel victorie.

Want u organiseert het vertrek.

Hoezo ik?

Margot heeft alles geregeld, ze zal het u zelf uitleggen.

Ik had het graag aan Rico gevraagd.

Maar morgen gaat hij naar Rome met de ambassadeur.

En ook met Dora Cooper, ik zal het maar ronduit zeggen.

Nou,

ik zwicht weer eens voor je wensen.

Boutros vertrekt al eerder te voet om niet de aandacht te trekken.

We pikken hem net buiten Athene op.

In Delphi verlaat hij ons.

Wij tweeën rijden samen terug. Alleen.

Speel niet met mijn gevoelens, Margot.

Maar ik speel met de mijne, Malfosse.

Ik heb je paspoort.

Amalia Sefaris is heel knap.

Ik heb alles geregeld voor het vertrek.

Malfosse brengt ons naar Delphi.

Van daaruit ga je naar Patras.

Elke dag gaan er boten naar Corfou, vol met toeristen,

moeilijk te controleren.

Ik heb alles hier genoteerd. Lees straks maar.

Hier.

Je zou secretaresse van de organisatie moeten zijn.

Wil je nu de smaak van mijn mond kennen?

Ik zou je kunnen verbergen.

Je dicht bij me houden.

Je houden.

Je houden.

Nee.

Je houdt van me omdat ik vertrek.

Omdat...

ik iets in me heb...

dat boven me uitstijgt.

Je hebt een ander leven nodig.

Geen minnaar.

Michel...

Michel.

Ik zou je willen houden.

Ik zou je willen houden.

Niet?

Je komt buiten adem en blootsvoets aan

en toch ontbreekt er geen enkele man op het terras.

Maar mannen interesseren me niet, Dora. Helemaal niet.

Wat doen jullie raar. Over wie hebben jullie het?

Over wie anders zouden Dora en ik het hebben dan over Rico?

Vertrek met Boutros.

Ik heb hem nauwelijks gezien

maar hij is zo'n man die je meteen moet herkennen.

Hij bestaat.

Je verliest je tijd met mij zoals je dat met Staalbaum deed.

Met Malfosse zul je je vervelen.

Je bent gemaakt om je volledig te geven.

Boutros zal vast niet zoveel van je houden als ik, maar...

hij zal beter van je houden.

Het communisme is niet zo belangrijk. Het is maar een woord.

Je weet wat het leven met woorden doet.

Een sterke man is meer waard dan de woorden die hem doen leven.

Ik kon hem nog niet helpen. Waarom voel ik me aan hem verwant?

Weet je nog, Rico?

Weet je nog, twee jaar geleden, toen mijn moeder stierf?

Ik was in Wenen. Het was in februari.

De troepen van Dollfus sloegen de arbeidersmilities neer.

Ik begreep er niets van.

Maar ik was geschokt.

Nu krijgt dat verhaal betekenis.

Dat heb je me nooit verteld.

Zie je?

Je bewaarde die herinnering voor Boutros.

Eén ding. Laat geld voor me achter.

Zodat ik op verhaal kan komen en het kan regelen met Dora.

Ja.

Goed.

Rico.

- Hallo. - Dag, mevrouw.

We hebben een afspraak met meneer Drieu.

Ma Ifosse.

- Ik ga kijken, meneer. - Bedankt.

Dit huis is van Dora Cooper.

Ik zit hier goed, in afwachting van de dood.

De Duitsers hadden Dora opgesloten in een kamp bij Vittel.

In 1942 lukte het me haar vrij te krijgen.

Dora vertelde u over de arrestatie van Margot.

Hoe heeft ze het gehoord?

Oh, dat weet ik niet meer.

Maar ik heb meteen stappen ondernomen.

Ik probeerde het te weten te komen. Niets.

Ze was verdwenen, meegenomen naar ergens in Duitsland.

Ze was knap, hè?

Ik herinner me een soort innerlijke vlam.

Een koppige levensvreugde,

bijna wanhopig.

Waarom is ze vertrokken?

Ze wilde naar iemand toe aan de andere kant van Europa. Een Griek,

een Communist, die we Boutros noemden.

Ze is vast onderweg opgepakt.

Wat zonde.

Zo tegen 1934 was ik gefascineerd door het communisme,

net als de twee of drie mannen die ik bewonderde.

Daarna werd ik het tegendeel, om dezelfde redenen trouwens.

Dezelfde slechte redenen.

Nu is dat voorbij. Niets interesseert me nog.

Trouwens. het ontglipt ons.

De opmars van het communisme in Europa wordt

steeds duidelijker, onontkoombaar.

Stalin moet tot het uiterste gaan, onmiddellijk.

Het uiterste van wat Amerika en Engeland hem toekenden.

Geen centimeter verder.

Kijk naar Griekenland nu.

De communisten worden verpletterd en Stalin doet niets.

Hij laat Churchill...

Komt er zelfs geen apocalyps?

Zeker niet. Er zal alleen politiek zijn.

Kalimera.

Ik heb gereserveerd. Mevrouw Santorini.

Santorini Margot. Ja, inderdaad.

- Bent u niet bang voor de herrie? - Nee.

Uw appartement ligt op de begane grond. Erg gehorig.

Dat geeft niet. Ik wil deze.

Bedankt.

Uw vader had het commando over een bataljon van partizanen.

In de buurt van Athene. We kregen het bevel om terug te trekken.

Boutros was het er niet mee eens.

Hij ging praten op het hoofdkwartier

met bestuurders van de partij.

Op de terugweg liep hij in een hinderlaag

op de weg naar Delphi.

Primoukis...

Primoukis, een oud-politieman,

collaborateur,

die voor de Engelsen was gaan werken,

stak hem de ogen uit

voor hij hem liet fusilleren.

U lijkt niet op uw vader.

Wel op uw moeder.

U lijkt waanzinnig veel op haar.

Het is ongelooflijk.

Het leek net of ik haar weer zag als op die zomerdag, 30 jaar terug.

Ze vroeg me

of de brief van Lamia was aangekomen.

Dat was het wachtwoord.

Ik zag haar terug in 1943.

Ik moest haar naar Tsingos brengen met de auto.

Ze werd opgepakt bij een razzia, twee dagen voor ze naar hem toe ging.

Ze verdween zonder een speer achter te laten.

Tsingos was de echte naam van uw vader. Wist u dat?

De dochter van Tsingos.

Ongelooflijk.

"In het dorp was alleen de zon nog op op dit tijdstip.

"De onmetelijke smid bewerkte een withete staaf ijzer.

"Dichter bij hen was de stilte van de siësta

"die net leven van de mensen temperde hun handlanger."

'Ze werpen zich op elkaar.

"De lust die zijn weg was gegaan door de zorgen van hun zielen

"mondde uiteindelijk uit.

"Hun honger wilde toehappen.

"Hij opende zijn armen.

"Bloemen houden hun blaadjes hoog voor ze ontluiken.

"Wonder van net lichaam' wonder van de vleselijke zielen.

"gevoeld tot In het uiteinde van de borsten

"tot in net puntje van de nagels.

"Tot aan het puntje van de tong.

"Op het moment dat het genot ze in zijn mysterieuze tunnel trok.

"keken ze elkaar aan in het halfduister.

”Met een broederlijke hartstocht

"wilden ze samen die reis door de hel maken

"waar de meesten elkaar verlaten en elkaar verliezen."

Vertaling: Lidewij Dingemans Ondertiteling: Télétota