Original subtitles

888

Ssst.

Hee, Quinten, ik heb een akte opgesteld...

waarmee jij alle banden met het bedrijf kan verbreken...

en ook met de familie.

Dan wil ik het wel op mijn manier doen.

(Isabelle:) Lola...

Toen je in het ziekenhuis lag leek het...

alsof je me iets wilde vertellen over Lola.

Ze zat in een trial. Aspergon.

Dat spul deugt niet. Hoezo, wat is daarmee dan?

Het heeft ernstige bijwerkingen.

Art gebruikt het ook.

Heb jij het gelezen? Ik, eh, ik durfde het niet.

Mag ik het misschien lezen?

Het is zo veel erger dan we dachten.

Julien?

Heb je even?

Ga zitten, Julien.

Ik zal maar meteen zeggen waar het op staat.

Jouw rol is uitgespeeld.

Ik heb samen met Jerry en een aantal investeerders...

een meerderheidsbelang in het bedrijf verworven.

Wat? Jij... wilde zelf al uit het bedrijf stappen, of niet?

Wacht even. Waar heb je het nou over?

We doen de familie 'n goed aanbod voor de rest van de aandelen...

maar we hebben jou niet meer nodig.

De familie heeft meer dan de helft van de aandelen. Nou...

Met de dood van je vader is er een andere situatie ontstaan.

Want? Je weet dat Ludo aan Dries ook een deel heeft nagelaten?

Dat weet ik, maar dat is niet zoveel, dus dit kan helemaal niet.

Quinten heeft z'n kindsdeel aan Jerry en Dries verkocht.

Met de aandelen van de investeerder en het deel van meneer Kwan...

heeft de familie geen meerderheid meer.

Het vertrouwen van de investeerders in jouw beleid was al tanende...

dus ze steunen nu het nieuwe management.

Ik begrijp dat we jou overvallen.

Maar je had zelf al voorgesorteerd op je afscheid door Jerry...

voor de helft jouw aandelen te verkopen. Godverdomme, klootzak!

Klootzak! Klootzak!

Echt! Rustig, rustig.

Kom, kom hier. Echt!

Kom...

Security badge, je laptop en werktelefoon.

Serieus? Hm-m.

Arthur.

Arthur, waarom?

Waarom doen jullie dit? We hebben al jaren een vertrouwensband.

Die had ik met je vader en die is er niet meer, helaas.

Dit is een familiebedrijf, Arthur.

Je maakt Rombauts Pharma kapot op deze manier. Ik? Ja.

Jullie hebben mij niet nodig om de boel naar de verdommenis te brengen.

Ik probeer juist iets te redden.

En alles wat Ludo in 30 jaar heeft opgebouwd dat...

Is bij Kwan in betere handen dan bij jou en je zus. Nou. Jawel.

Hij weet wat-ie doet.

Al zet-ie het hoofdkantoor in Shanghai, als het maar rendeert.

En weet je wat het ook is, Julien.

Wanneer jouw neefje met drugs wordt gepakt in een exotisch oord...

kun je dat oplossen met nog ergens een fabriek op Bali...

maar wij steken ons geld liever niet in onbezonnen projecten.

Snap je?

(spannende muziek)

(het alarm gaat)

Hee.

Ha.

Hee, jochie. Hee.

Hee!

Isabelle.

Hoe gaat het met je? Wat doet zij hier?

Van der Geest. Ik ben een collega. Ah.

Hoe gaat het? Hij is ernstig verzwakt.

Uitdrogingsverschijnselen.

Ik heb zojuist de internist gesproken...

en waarschijnlijk heeft-ie in de gevangenis buiktyfus opgelopen.

Hij is aardig in de war...

maar dat kan door de koorts en uitputting komen.

Ik begreep dat-ie is opgepakt...

omdat-ie iemand van de douane aanviel.

Klinkt nogal ontremd. Ja.

Het zou me niet verbazen...

als hij een heftige reactie heeft gehad op de malariaprofylaxe.

Hoe bedoel je? Ik zie dat wel vaker...

bij jonge backpackers dat het kan leiden...

tot ernstige psychose en hallucinatie. Dat meen je niet.

Dit is toch duidelijk?

Art is zichzelf niet sinds hij Aspergon slikt.

Het kan door de malariapillen komen. Ik zie het vaak, acute psychose.

Die slikt-ie helemaal niet.

Oké, ik neem hem mee. Nee.

Dat lijkt me niet zo verstandig. Ik laat mijn kind niet hier.

Bel, Bel. Art is nog ernstig verzwakt.

Hij heeft flinke koorts, zo te zien.

Buiktyfus kan gevaarlijk zijn.

Als je daar niets aan doet, kun je doodgaan.

Dit heeft nu eerste prioriteit. Ik wil mijn kind niet hier laten.

Nee, maar rust en verzorging, dat heeft hij nu nodig.

Hè.

Het is de Aspergon, Ezra, daardoor is-ie zo ziek.

(Isabelle zucht)

Dit...

Dit is het dagboek van Lola.

Wil jij het lezen?

Vooral de laatste maanden, ze zijn zo heftig.

Dank je.

Ehm, ik moet gaan, ik moet even m'n auto halen.

Fijn dat ik bij jou mag blijven. Ja.

(telefoon gaat over)

Ja, Hamza. Hee.

Ik werd net gebeld. Clopot is dood.

Hij is dood? Ja.

Een ongeluk, zeggen ze. In Boekarest.

In zijn eigen lab.

Oh, dat meen je niet.

Ja, ik geloof het zelf ook bijna niet. Wat afschuwelijk.

De enige die werkelijk alles wist over Aspergon... dood.

Als we nu gaan procederen wordt dat dagboek van Lola nog belangrijker.

Heb je dat nog?

Isabelle?

Isabelle?

Dat dagboek, heb je dat nog?

(spannende muziek)

Isabelle?

Hoor je me wel?

Mag ik je zo even terugbellen?

Ja, oké, is goed, ik hoor je zo. Oké.

(de auto start niet)

(ze probeert opnieuw te starten)

(de auto start plotseling)

(de auto van Isabelle piept) Je moet 'm even naar m'n vader brengen.

Hij moet de V-snaar vervangen. Ik bel hem wel dat je langskomt.

Oké, dank je wel, ga ik doen.

Zo, Art.

Hoe voel je je?

Hm?

Weet je welke dag het is vandaag?

Weet je waar we zijn?

Ah, de koorts is gezakt. Dat is mooi.

Je bent in het ziekenhuis.

Weet je ook hoe je hier bent gekomen?

Slikte jij je pillen nog op reis? Die Aspergon.

Het is heel belangrijk dat je die nog even blijft slikken.

Als je ze consequent inneemt, dan knap je zo weer op.

Echt waar.

Sta je nou koekjes te bakken?

Voor wie?

(ze slaat de deur hard dicht)

(de auto van Isabelle piept flink)

Isabelle.

Teddy zei al dat je langs zou komen.

Dag, Jacques.

Gecondoleerd nog met je vader.

(emotioneel:) Sorry.

Je vader, ik heb...

Ik heb zo veel aan die man te danken.

Het is een mooie zaak, Jacques.

Ja, we doen alle auto's van Rombauts Pharma.

Lease, onderhoud, schade.

Alles.

Maar goed.

Je bent niet hier gekomen om een oude man te zien snotteren.

Wat kan ik voor je doen?

Hij start moeilijk en hij maakt een raar geluid.

Jongens? Joe.

Doe deze eerst maar even.

Hoi.

(klokgelui)

En het ergste vind ik dat ik niet weet hoe het met hem gaat.

Nadat-ie weg was, heeft-ie me nog één keer gebeld.

(emotioneel:) En daarna niet meer.

Hij heeft het contact verbroken van de ene op de andere dag.

Sorry.

Het is voor u als moeder nog veel erger.

Sorry?

Jouw vader?

Dat was 100 procent eerlijke business.

En dat eiste hij ook van z'n werknemers.

Hij heeft wel eens iemand ontslagen omdat-ie loog over z'n kilometers.

Echt waar? Ja. Hoe wist-ie dat dan?

Ik hield voor je vader...

van elke auto, van elke werknemer de kilometers bij.

Van elke auto? Het hele wagenpark.

Met GPS.

Ik weet precies waar iedereen geweest is.

Ja, echt. En weet iemand daarvan? Nee, alleen je vader.

En jij nu.

Ik zal het je laten zien.

Hier. Dit zijn alle auto's.

Ik kan het voor jou ook gaan bijhouden als je dat wilt.

(claxon)

Hee, dat is Dries.

Ik, eh, loop er even naartoe.

Goeiedag, Jacques.

Je moet er maar niet naar vragen.

Ik heb 'm eigenlijk morgen weer nodig...

en ik lust heel graag een bakkie koffie. Zo.

Melk en suiker erbij?

Dank je wel, Jacques, stuur de factuur maar naar de zaak.

Dank je wel, tot ziens. Smakelijk.

Turks of gewoon?

Eh, de ene is dunner dan de andere.

En, eh, er zit saus op en sla.

Hm.

Tweemaal met extra topping.

Hoe bedoelt u?

Ehm, wat voor topping had u gewild dan?

Wat bedoelt u?

Ik weet niet wat u van mij wilt, maar ik ben even bezig.

Ja.

Wat wilt u precies?

(Art ademt wat onrustig)

(Art maakt wat geluiden)

Hee, hee, hoe is het hier?

O, sorry, liet ik je schrikken?

Sorry, ik dacht even dat je iemand anders was.

Nee, ik ben klaar met m'n dienst...

dus ik dacht, ik check nog even hier.

Eh, hij slaapt wat onrustig.

Moet ik me zorgen maken?

Hij moet gewoon goed uitrusten.

Red jij het?

Ik zag je samen met Hamza.

Hij kwam voor de rechtszaak die jullie willen gaan voeren.

Hij had het over het dagboek van Lola...

en dat het best belangrijk zou kunnen gaan worden.

En, ehm... dat het lang kan duren, zo'n proces.

Misschien wel jaren, maar hij heeft er wel vertrouwen in.

En hij zei, qua schadevergoeding...

dat, eh... dat-ie wel tot het uiterste wil gaan.

Tientallen miljoenen had-ie het over.

Maar, ja, voor mij is het belangrijk...

dat met een rechtszaak tegen Rombauts Pharma...

de waarheid verteld wordt.

Heb je het gelezen? Ik ben het aan het bestuderen.

Dat meiske had het niet makkelijk.

Op basis van haar beschrijvingen zou je best kunnen spreken...

van medication madness, zoals ze dat noemen...

maar als bewijs voor een rechtszaak...

Het is moeilijk hard te maken dat er oorzakelijk verband is...

tussen haar psychose en Aspergon, denk ik.

Maar... het zou kunnen.

Zoiets kan wel heel lang duren, ben ik bang.

(Isabelle mompelt iets in zichzelf)

Juliana...

Amsterdam.

Ja.

Hee, ben jij nog bezig? Hee.

Hij was overal bij.

Wie?

Dries! Hij was in Roemenië, toen ik er was.

Zelfs woensdag nog.

Eh, hij was in Engeland en Ierland en Frankrijk.

Allemaal bij nabestaanden van slachtoffers van Aspergon.

En hij is heel vaak hier geweest.

In Amsterdam. Bij een journalist.

Ene Harmke Bot, maar ik weet niet waarom.

Op deze drie locaties.

(telefoon)

Hee, die pillen die je slikte, hebben je totaal ontregeld.

Aspergon? Hm-m, ja.

Hoe vaak heb je die al gehad?

Oké, dus ze zijn totaal niet aan het afbouwen.

We moeten gaan, je moet hier weg, ik laat je hier geen minuut langer.

Ja, dat denk ik, ja.

Kan ik u helpen? Sorry dat ik u lastigval.

Ik ben op zoek naar Harmke Bot.

Ha... Harmke is dood.

O, God. Ehm... sorry.

Kende u mijn dochter?

Eh...

Ja... nee, dat wil zeggen... (vrouwenstem:) Waar ben je?

Ik kom eraan, lieverd.

Komt u anders even binnen.

(er roept een vrouw van binnen)

Ze is uit het leven gestapt, zoals ze dat zeggen.

Wilt u misschien koffie?

Ik maak even koffie.

Waar is de boot?

De boot, waar is-ie?

Ehm... Het is oké, lieverd.

De boot komt zo.

Alzheimer.

Kom maar. De boot? Ja.

Maar ik ga niet. Nee, nee.

Niet... Lerares Frans op het gymnasium, hè.

Nee. Het is ook zo'n rotziekte.

Als er toch eens een wondermiddel zou bestaan, hè.

Sorry, maar... u kwam voor Harmke.

Wat wilde u precies weten?

Die onderzoeker, Thomas Clopot...

die ik sprak in Roemenië, die is dood.

Weet jij daar iets van?

En dan nog iets, ik kom net uit Amsterdam...

Dries heeft de aandelen van Quinten gekocht.

Samen met Jerry Kwan hebben ze nu een meerderheidsbelang, Bel.

Straks zijn we alles kwijt, het hele bedrijf.

Wat? Ja, het is over.

Het is klaar.

Kwan wordt CEO, hoofdkantoor gaat naar China.

Ik weet niet meer wat ik moet doen, Ezra.

Ja, snap ik.

Er is hier ook niet één makkelijke oplossing.

O, liefje, dat, eh... die is van Lola.

Heb je het gelezen?

Liefje, wat er in dat dagboek staat is niet wie zij was.

Het is een bewijsstuk.

Haar verhaal, ik wil dat Aspergon uit de handel wordt gehaald.

Dat het verboden wordt.

Art, dit is van Maroesja, ik heb het geleend en ik moet het teruggeven.

Het spijt mij dat het dagboek in handen van Art is gekomen.

Dat is niet jouw fout.

Je wilde mij nog iets zeggen. Ja, ja.

Ja, ik, eh...

Ik wilde dingen veranderen, destijds.

In de psychiatrie. Misstanden.

En ik heb er altijd spijt van gehad hoe ik dat heb aangepakt.

Het, eh...

Kijk, het klinkt misschien een beetje raar...

uit de mond van een psychiater.

Maar het verleden kun je niet repareren en de toekomst wel.

Hoe bedoel je? Ik had veel meer voor elkaar kunnen krijgen...

als ik vooruit was blijven kijken.

Als ik aan het roer was blijven staan.

Maar, ja, koppig, hè, principieel.

Veel te eerlijk.

Ze hebben mij ontslagen.

Jarenlange rechtszaken, financiële ellende.

Isolement en eenzaamheid.

En zonder de garantie dat er daadwerkelijk iets verandert.

En jij, Isabelle, jij moet je afvragen of dat is wat je wilt.

Wil je een rechtszaak of wil je echt dingen veranderen?

(telefoon)

Hee. Hee.

Fijn dat je kon komen.

Ja, tuurlijk.

Vroeger kon ik vaak denken...

Wat zou papa nou gedaan hebben?

Maar dat zal ik nu nooit meer denken.

Hij kwam hier best vaak, weet je dat?

Hij ging dan altijd na de mis even biechten.

Even de bedrijfsstrategie doornemen met Onze Lieve Heer, zei hij dan.

Ik wil je wat vragen, Marie.

Ik wil dat je me helpt.

Ik moet Julien en mijn moeder spreken.

Althans... ik wil dat ze naar me luisteren.

Ik heb een plan.

(telefoon)

Hee. Hee.

Ik probeer je al een paar dagen te pakken te krijgen.

Waar ben je? Ik wil je graag even zien.

Ik hoorde dat je van plan bent om te gaan procederen.

Ja, dat was toch ook de bedoeling?

Je kunt mensen niet miljoenen schadevergoeding beloven.

Ik heb nog niemand iets beloofd, maar als het zover komt...

Ze moeten gecompenseerd worden. En hoelang gaat dat duren dan?

Zo'n proces duurt jaren. Maakt dat niet veel meer kapot?

Waar maak je je druk om? We gaan dit winnen.

We hebben stapels bewijs. Het dagboek van Lola.

Anderson, Dumoulin, Damen, O'Brien. Ik heb ze allemaal mee.

Deze mensen hebben recht op schadevergoeding...

ze hebben recht op de waarheid, kom op, Isabelle.

Ik wil maar één ding...

en dat is dat er niet nog meer slachtoffers vallen.

Dat lukt niet op jouw manier.

Hoe bedoel je, op mijn manier?

Er moet nu wat gebeuren, Hamza, nu.

Wauw! Ik dacht heel effe dat je echt iets wilde veranderen.

Ik ga voor het allerhoogste, compensatie voor mijn cliënten.

En als het moet, breek ik Rombauts Pharma tot de grond toe af.

Ja, dat weet ik.

(ze drukt Hamza weg)

(stemmige muziek)

Het is onvergeeflijk wat Rombauts Pharma doet.

Ik ga nu iets zeggen waarvan ik hoop dat ik er nooit spijt van krijg.

Ik denk dat het beter is dat wij 'n streep zetten onder het verleden.

Ik ga niemand vergeven...

maar ik ben wel bereid te vergeten...

als jullie bereid zijn om mij te helpen...

om te zorgen dat Rombauts Pharma van ons blijft.

Ik denk dat wij nog een kans hebben.

Ik wil dat we het patent op Aspergon kunnen verlengen...

zodat niemand, maar dan ook niemand het kan produceren of namaken...

en we het direct van de markt kunnen halen.

En ik wil dat we papa's Alzheimer-medicijn...

dat we dat doorontwikkelen...

zodat we overal ter wereld mensen kunnen helpen.

Dat we mensen kunnen genezen.

Maar daarvoor moeten we de aandelenoverdracht van Quinten...

aan Jerry en Dries blokkeren.

(spannende muziek)

(spannende muziek)

(de stemmen zijn niet te horen)

Wauw.

Riekje.

Wat doe jij hier?

Waarom de haast?

Te gast vanavond...

minister van Volksgezondheid Jacqueline van Herwijnen...

en Isabelle Rombauts van Rombauts Pharma.

Welkom! Een ongebruikelijke actie van de regering...

om een farmaceutisch bedrijf te redden, toch?

We wilden Rombauts Pharma graag behouden voor het Europese volk.

Maar het blijft een opmerkelijke ingreep in de markt. Jazeker.

Kort gezegd komt het erop neer dat de minister met staatshulp...

op het allerlaatste moment heeft voorkomen...

dat Rombauts Pharma in Chinese handen zou vallen.

Leg eens uit. We kregen berichten...

dat er een agressieve overname plaatsvond...

die niet in het belang was van de Nederlandse bevolking.

Dat moet u even uitleggen. Het is natuurlijk niet zo...

dat het kabinet zich met elke bedrijfsovername bemoeit...

maar als de volksgezondheid in het geding is...

en dat is hier zeker het geval, dan moet de overheid ingrijpen.

Dus het bedrijf is weer handen van de familie?

Nou, er is een interventieconstructie opgetuigd...

daar val ik u niet mee lastig, maar inderdaad...

de familie Rombauts behoudt daarin het meerderheidsbelang.

Dus u staat weer aan het roer? Ja, ja, zeker.

We zijn al jaren...

een uiterst betrouwbare leverancier op de Europese markt...

en dat willen wij heel graag blijven.

Wij kijken vol vertrouwen naar de toekomst.

Medicijnen moeten veilig en voor iedereen verkrijgbaar zijn.

Ik ben de minister enorm dankbaar dat ze ons bedrijf heeft gered.

Dat klinkt ook ongelofelijk hoopgevend.

Dus als ik het goed begrijp... Is dit het?

...blijft alles zoals het is.

Ja, precies. We hebben een vergelijkbare situatie...

met de bankencrisis gezien.

Maar nu vraag ik me af...

Niks over Aspergon.

Art!

(op televisie:) Bedankt, mevrouw Rombouts, bedankt, minister.

Hee, Ezra! Heb je gekeken?

Wat is er?

Art is weggelopen.

Hij wil je voorlopig niet meer zien.

Hee.

(ze spreken Chinees)

(stemmige muziek)

(stemmige muziek)

Ehm... ik begrijp het als je het niet begrijpt.

Maar ik wil graag uitleggen wat ik heb gedaan.

De waarheid was heel moeilijk te bewijzen...

en het zou veel te lang geduurd hebben.

Nu kan ik Aspergon van de markt halen...

op een manier waardoor er geen nieuwe slachtoffers vallen.

Lola's dagboek, heb je dat nog?

Ik denk Hamza.

Ik zal het hem vragen. Graag.

(stemmige muziek)

NPO ONDERTITELING TT888, 2025 informatie: service.npo.nl