Original subtitles

888

Kleed je aan. Naar het vliegveld.

Het is opa. Opa Limburg. Hij heeft een ongeluk gehad.

De operatie is goed verlopen.

Maar er is schade aan zijn longen.

Het is nog onduidelijk hoe lang hij moet herstellen.

Grrr!

Hee, papa.

Hij is even wakker geweest.

Hij vroeg of ik het bedrijf wou leiden.

Hee, wat was je aan het kijken?

Niks. Sollicitatiefilmpjes voor het hoofdkantoor in China.

Hoe heet je?

Art.

Ik ben Lola.

Je bent best wel knap, wist je dat?

Er moet iemand naar Nieuwsavond.

Ik zei toch dat ik wil gaan? Belletje gaat.

Daarom stort Rombauts Pharma 20 miljoen in een nieuw fonds.

Ik vraag me af in welke hoedanigheid u deze belofte precies doet.

Ik ben de nieuwe CEO van Rombauts Pharma.

Ooo. Godverdomme.

(zwaar gehijg)

Nnnnnn!

Nnnnnn!

(zwaar gehijg)

Hela. (hond kwispelt en piept)

Gaat het?

Misschien moet ik toch een keer naar de gynaecoloog.

Wat denk jij?

Ik wil gewoon weten waar het aan ligt. Of alles goed is.

Hee.

Heb je zin om naar school te gaan?

Nou, geef het in ieder geval een kans. Hè?

Oké, ik moet gaan. Volgens mij jij ook.

Ga jij zo?

O, shit.

Shit, shit, shit.

(auto start moeizaam)

We hebben hier drie verschillende levels.

Level 1 is voor de kantoren, voor het administratief personeel.

Level 2 is directieniveau.

Level 3 is voor onderzoekers en data-analisten.

De gevoelige informatie is alleen toegankelijk via een volledig geïsoleerd intranet, zwaar bewaakt.

Daar is Bob. Kijk eens.

Dank je wel.

O, nee.

Sorry, maar deze moet echt even opnieuw. Vlek.

Niemand krijgt hem te zien, hoor. Zullen we verder gaan?

Daar zit Juridische Zaken, een van de grootste afdelingen.

Hier zit HR.

O, wacht, ze zitten er nog.

Dat is mooi, dan stel ik je gelijk aan iedereen voor.

Even één minuutje, kan dat?

...is succesvol.

O, blijf zitten! Ik verstoor jullie vergadering.

Koos de Wit, juridische zaken.

Aangenaam. Nou, u treft het.

Meteen de belangrijkste departementen bij elkaar:

Productie, JuZa, Marketing, PR.

Dat is Ed, hoofd Productie. Petra, van de PR.

O ja, wij kennen elkaar al.

John van Finance en Els van Marketing.

Oké. Nou, ik hoop dat ik alle namen ga onthouden.

Oké, genoeg gechitchat. Wij moeten verder.

Ja, natuurlijk. Sorry. Ik wil jullie niet langer ophouden.

We gaan het zien. Ik zie ernaar uit met jullie samen te werken.

Ehm.

(er wordt geklopt)

Hee.

Kijk nou. Heb je die nog steeds?

Sorry. Ik heb even geen tijd.

Jules.

Het is voor ons allebei wennen.

Maar geef me op z'n minst een kans.

(er wordt geklopt)

Excuses, ik heb alles gedaan om het uit te stellen.

Want Ludo wil het natuurlijk zelf doen zodra hij hersteld is.

Maar daar wil minister Van Herwijnen niet op wachten.

Zij wil de onderhandelingen over h et basispakket vandaag nog afronden.

Ja, natuurlijk.

Ze weten dat ze nu iemand tegenover zich krijgen die van niks weet!

Oké, maar dan moet jij het gewoon doen. Ja, dat is veel beter.

Jij weet precies wat er speelt.

En ik moet inderdaad nog ingewerkt worden. Ja, maar dat gaat niet.

Hoezo niet? Ik moet naar China. Anders gaat het daar ook mis.

Weet je zeker dat je dit geen prioriteit wil geven?

Oké.

Ben jij er klaar voor?

Nee.

Maar dit gaan we gewoon doen, toch?

Dat weet ik. Dat is lief.

De laatste paar maanden begin ik er niet eens over.

(berichttoon)

Hij is weer naar China.

Doe je het een beetje korter van achteren? Een beetje opknippen.

Helder. Ik bel je later.

Luister.

Wij zitten zo aan tafel met een clubje ambtenaren dat wordt aangestuurd door de minister.

Als wij beginnen met een extreem hoge vraagprijs...

en we komen uit op 'n prijs die voor ons acceptabel is...

dan kan de minister zeggen dat ze miljoenen heeft bespaard met goed onderhandelen.

En wij krijgen wat we willen.

Alleen word ik net opgebeld door een informant...

die denkt dat ze ook met andere partijen praten en ons tegen elkaar uitspelen.

O.

We bevestigen dus eerst alle afspraken over het basispakket.

En pas als allerlaatste beginnen we over Xalparcine, ja?

Komt goed, Dries. Komt goed.

(geraas van golven op zijn koptelefoon)

(schoolbel)

(geluid van golven en meeuwen op zijn koptelefoon)

Als ik tegen mijn moeder zeg dat ik me kut voel...

gaat ze me de hele dag achtervolgen...

omdat ze bang is dat ik voor de trein spring.

Maar dat is niet nodig, toch?

Nee.

Dus dan zeg ik liever maar niks.

En als je nou gewoon tegen je moeder zou zeggen dat je je kut voelt?

Dan komt ze erachter dat ze een monster heeft gebaard.

Serieus?

(ze lacht)

Mijn ambtenaren hebben na onze eerdere gesprekken...

alle afspraken over het basispakket uitgewerkt.

Zullen we daar even naar kijken?

Te beginnen met de generieke middelen, heb ik die? Ja.

Kunnen jullie een akkoord geven op de... Ik heb een ander voorstel.

Laten we open kaart spelen.

Het pijnpunt ligt bij één middel en dat is Xalparecine.

Daarvoor heeft u een prijs afgesproken met m'n vader. Nee hoor.

190.000 euro.

Dat lijkt me toch wel zwaar, hoor, in jullie vak!

Dat jullie altijd worden weggezet als graaiers!

Hoe ga je daarmee om?

Nou, ik denk dat de meeste mensen sinds de pandemie...

overtuigd zijn geraakt van 't belang van onze industrie voor de samenleving.

Maar hoe doe jij dat, Isabelle?

Hoe kun je als mens, als vrouw, als moeder...

zo ongevoelig blijven voor het leed...

voor de kwetsbare levens die achter zo'n kil bedrag zitten?

Mevrouw de minister, achter alle middelen op deze lijst...

gaat ongelofelijk veel leed schuil.

Mensenlevens, daar gaat het om in deze business. Ja.

En goede medicijnen komen alleen maar voort uit een bedrijf met een gezonde bedrijfsvoering!

Dus 190.000 euro is de deal. Geen sprake van.

Oké. Nou, prima.

Dan beginnen we van voren af aan met nieuwe onderhandelingen...

voor elk medicijn afzonderlijk. Nee, dat meen je niet!

Deze afspraken zijn het resultaat van weken, maanden werk!

Ja, precies.

Precies. En die tijd heeft u niet. Maar wij wel.

Dus 190K of we gaan terug naar de tekentafel.

En dan nog één ding.

Wij geven u de garantie van stipte levering.

En dat is iets wat u bij die buitenlandse producenten...

waarmee u in gesprek bent nog moet afwachten. Tsss.

Ludo?

Ludo?

Ludo?

Ludo! Ludo!

Nou ja, ik sta met mijn rug tegen de muur.

U krijgt uw deal.

Goedemiddag.

Goedemiddag.

Pap, wat doe jij hier? Meneer Rombauts?

Wat een verrassing. Ik wilde net de deal ondertekenen.

O, maar we hebben helemaal geen deal.

Ik zal u uitleggen waarom niet.

Ons familiebedrijf is door het keiharde werk van drie generaties...

uitgegroeid tot een betrouwbaar en vernieuwend concern.

Ik laat de goede reputatie van ons prachtige bedrijf...

niet beschadigen door een minister die van toeten noch blazen weet...

en maar vier jaartjes aan de macht is, als ze dat al haalt. Pap!

Jullie hebben ons nodig en niet omgekeerd.

Meneer Rombauts, ik betreur het dat er gelekt is naar de media.

O nee! Dat betreurt u helemaal niet!

Dat u mij kwaad heeft gemaakt, dat betreurt u.

Drie ton per patiënt per jaar!

Anders wordt er niks getekend.

Wij horen graag of u akkoord gaat met het voorstel van m'n vader.

(dreigende muziek)

Dit flik je mij nooit meer.

Nooit.

(ze zucht)

Hee.

Hee.

Ik zal je straks wat laten zien.

Zodat jij weet waar ik het allemaal voor doe.

(er klinkt pianomuziek)

Hoe is het met pap?

Nu al?

Wat is dit?

(kerkklokken luiden)

Geef je telefoon eens.

Ik wil je muziek checken.

Dan weet ik wie je bent.

'Daddy'?

Playlist van m'n vader.

Dat is echt heel lief.

Kies eens een nummer.

(muziek klinkt door koptelefoon)

Hm?

Nee joh, gekkie.

Kom.

Ik wil je iets laten zien, ja?

(telefoon trilt)

Ja? Hee.

Hoe gaat het?

Oké. Ben je nog op school?

Kom. Ja.

En? Oké. Art, ben jij echt nog op school?

Als je hem niet had gebeld, had je je nou geen zorgen gemaakt.

Ja...

Kom, kom.

Maakt niet uit, kom. Ik wil je de grotten laten zien.

(rustige muziek)

Het was een toevalstreffer, hoor.

Kijk, dit is de noordkromp.

Ja, en?

Dit is geniaal.

Hier.

Dit is Methusalem, zo hebben we 'm maar genoemd.

En deze jongen is 5 jaar en 138 dagen oud.

Is dat oud? Is dat oud? Het is een godswonder.

Dat is bijna drie keer zo oud als elke normale rat.

En dat komt allemaal door dit kleine schelpje.

Wij zijn iets heel groots op het spoor, Belletje.

Jij deed toch onderzoek naar alzheimer? Ja, ja.

Maar als bijwerking worden deze proefratten...

in één keer drie keer zo oud.

En dus mensen waarschijnlijk ook.

Hoe dan?

Jij was in het ziekenhuis. Ja.

Ik zit zelf in de trial.

Ja, ja, Kim. Wij mogen gewoon noordkromp zeggen.

Deze is meer dan 400 jaar oud en ze kunnen nog veel ouder worden.

Toch, Kim? Dat is toch niet te geloven, Belle?

Zo'n klein schelpje.

Deze heeft Mozart nog horen spelen. Tenminste, had gekund.

Maar jij zit in de trial? Ja.

Pap, heb jij alzheimer? Nee, nee, natuurlijk niet.

Maar het werkt.

Ons middel gaat veroudering tegen.

Ik word de oudste mens ooit, hoe vind je dat?

Wij gaan de Nobelprijs binnenslepen, Belletje. Let op m'n woorden.

Ik heb haar weggekocht bij Oxford University.

Zij weet alles van die schelpen.

Ze is zo briljant.

Dus dit is het.

Ja, dit is het.

Dit is waarschijnlijk het antwoord op alzheimer...

en bovendien ook nog een middel tegen aftakeling en veroudering.

Dit is het!

Dat is ongelooflijk. Ja.

Papa, dat is geweldig.

Dat is het. Geweldig.

Dat is het ook.

Lola?

Lola?

Whaaaaa! O, o!

(ze lacht)

Je schrok, hè? Kunst.

Eh...

(ze ademt steeds zwaarder en sneller)

Lola.

Hee, hee.

Kijk me aan. Doe rustig, rustig ademhalen.

Ademhalen. Kijk naar mij, kijk naar mij, doe mij na.

(ze ademt wat rustiger)

Goed zo.

Doe maar rustig, ik ben er.

Ben je oké?

Ja.

(rustige muziek)

(gelach)

Volg mij, ja? (gelach)

Huh? Ik kan alleen bukken met dit ding.

Je beweegt niet.

Haha, ik ben er al bijna.

Ik kan je niet zien.

O, daar ben je. Je hebt die... Hè?

Ik begrijp het niet. Probeer eens rechtermuis.

Lola.

Je kan niet bewegen.

Je bent... O, ik zie het. Je bent vastgelopen. Wacht.

Rechtermuis... Eh, rechtermuis.

Probeer dat eens.

Ik kan hier niks aan doen.

Lola.

Ja, omdat jij niks doet.

Je loopt wel vast, ik zie niks.

(dreigende muziek)

(ze praten in het Chinees)

(dreigende muziek)

(rustige pianomuziek)

Hello.

Mijn naam is Quinten, ik ben verslaafd.

En U?

Ik, eh... Ik ben Jezus.

Ah. Fijn dat je kon komen.

Eh... Zal ik beginnen met sharen?

Eh, ja.

M'n moeder, die gelooft niet in mislukking.

Dus voor haar ben ik de meest getalenteerde concertpianist...

van het westelijk halfrond.

En, ehm, mijn vader...

die gelooft niet in persoonlijke problemen.

Dus voor hem is verslaving geen ziekte...

maar een bijwerking.

Ja.

En tussen die twee leugens leef ik.

En U?

Ja, Quinten. Ik ben al 2000 jaar clean.

Eh, sorry. Ik...

O, sorry.

Ben ik te laat?

Ik kom voor de NA-meeting.

Of ben ik de enige?

Eh...

Het is nogal rustig vandaag.

Ah, ja.

Ik, eh...

Het zal wel aan mij liggen...

maar het is toch net alsof hij een jointje vasthoudt?

(gegrinnik) Ja.

Ja.

(stemmige muziek)

Ah.

(gepiep)

(ander gepiep)

(gepiep)

(gepiep)

(gepiep)

(gepiep)

(dreigende muziek)

(hij mompelt)

Ah.

Ah.

Ha.

Ja, maar ik ben dus eigenlijk vooral een stoner.

Ik heb mezelf heel lang wijs kunnen maken dat dat blowen medicinaal was.

Maar dat was onzin, natuurlijk.

En waarom ben jij eigenlijk begonnen met gebruiken?

Eh...

Ik kon niet meer tegen de spanning.

Spanning? Ja, ik ben concertpia... Of...

ik was concertpianist.

Dus tegen de plankenkoorts?

Ja.

Misschien.

(Jannes grinnikt)

Zullen we afronden?

Ja.

Ja.

Kan ik iets doen?

Daar krijg ik niet echt hoogte van. Hij is natuurlijk echt een puber.

Ja, jeetje. Daar is heel veel op gereageerd, hè.

Hee.

Hee.

Okay?

(er klinkt rustige klassieke muziek)

Wilt u iets te drinken, meneer? O nee, dank je wel. Oké.

Wow.

Is het echt niet raar dat ik hier ben?

Nee, m'n moeder heeft je uitgenodigd.

O, daar zijn jullie. Ach, Lola. Wat zie je er prachtig uit.

Dank je wel. Hee Art.

Welkom.

Hee lieverd.

Verlossen jullie oom Quinten even uit z'n eenzaamheid, alsjeblieft?

Hai. Hee Lola, ik ben Quinten.

Lola. Leuk dat je erbij bent.

O, wacht eens even.

Heeft Art een vriendinnetje? Ja. Oh.

Wat schattig.

Ik heb hem nog nooit zo zien stralen. Ah. Ze is echt knap.

(verkeerslawaai, gepraat)

(stemmige pianomuziek)

Hee.

Hee.

Hee.

Dank je.

Ga maar zitten.

Dank u wel dat u zo lang en hard applaudisseerde.

Dan kan ik tenminste even op adem komen.

(gelach) Ach, lieve mensen.

Ik kan jullie niet vertellen hoe ongelofelijk blij ik ben...

dat ik hier kan staan en jullie mag toespreken.

Ja, zo is het wel genoeg.

Dit etentje is een warme traditie binnen ons bedrijf.

Traditioneel is dit hier ook de plek waar ik m'n State of the Union hou.

En ik heb dit jaar eigenlijk alleen maar goed nieuws.

Maar, zoals bij alles wat wij produceren...

wil ik toch graag wijzen op enkele kleine bijwerkingen.

Het eerste goede bericht komt uit China.

De nieuwe fabriek is geopend...

en dat betekent dat wij het eerste concern zijn...

dat op Chinees grondgebied produceert voor de Chinese markt.

En dat is voor iedereen goed nieuws, behalve voor één persoon.

En dat is mijn lieve schoondochter Marie.

Want die zit hier nu weer helemaal alleen zonder haar man Julien.

Mes excuses, Marie chérie.

Het tweede goede bericht, dat gaat jullie allemaal aan...

en ik weet dat dit een spannend moment is voor jullie.

We hebben zojuist een deal gesloten in Den Haag.

En dat betekent dat ik jullie vandaag, Souraya...

dit hier kan laten zien.

(applaus en gejuich)

Ja, ja, mensen.

Een grote bonus.

Zo, 15 procent.

De zaken gaan goed.

En dat is meer dan verdiend.

Want mensen, het is dankzij jullie inzet...

dat Rombauts Pharma de wereld heeft veroverd.

(dreigende muziek)

(ze gilt)

Lola?

Lola?

Hee. En eigenlijk is dat talent...

...gelukt haar over te halen terug te komen naar Nederland...

naar het schone Limburg.

Ach Isabelle, jij hoort hier gewoon thuis...

bij ons in dit prachtige familiebedrijf.

Dames en heren, mag ik jullie voorstellen aan de nieuwe CEO...

van Rombauts Pharmaceuticals:

Mijn dochter Isabelle Rombauts.

(applaus, stemmige muziek)

Ja, dank je wel.

Ik ben er heel erg trots op dat ik hier mag staan.

En dat jullie en mijn vader mij het vertrouwen geven.

En met dit vertrouwen komt een groot gevoel van verantwoordelijkheid...

om samen met dit prachtige bedrijf de wereld gezonder te maken.

En...

Ja.

Ja, en ik heb helaas nog niet de kans gehad...

om met jullie allemaal persoonlijk kennis te maken.

Dus ik zou zeggen: Laten we daar vanmiddag mee beginnen. Nou, proost.

Lola!

Lola!

Lola!

Nee, Art is erg bezorgd. Wil je ons bellen als ze thuiskomt?

Ja, oké. Doeg.

Hee liefje, wacht. Wat? Dat was Maroesja, haar moeder.

Zij verwacht dat ze gewoon vanavond thuiskomt.

Ze heeft vaker buien. We moeten ons misschien niet zo'n zorgen maken.

Art.

Art!

Art!

Lola?

Lola?

Lola?

(angstkreten)

(dreigende muziek)

Er is iets met Art. Wat is er gebeurd dan?

Ik weet het niet, pap. Maar hij is heel erg van slag en ik moet erheen.

Je deed het zo fantastisch, Belletje. Echt.

Art!

(hij huilt)

NPO ONDERTITELING TT888, 2025 informatie: service.npo.nl