ते संपले आहे.
मी तुमच्याशी नेहमी बोलेन.
तुम्ही असलात तरी काही फरक पडत नाही काहीही बोलू नका.
आणि तुम्ही गेलात ही वस्तुस्थिती याचा अर्थ असा नाही की ते येथे नाही.
कदाचित मी सर्वच होतो मला ही भेट हवी होती.
शेवटी त्याने मला दिलेली भेट.
{चांगले}
होय?
- मी तुम्हाला ते वाचून दाखवावे असे तुम्हाला वाटते का? - नाही, धन्यवाद.
शुभ रात्री, आजी.
हाय, मी टॉमी आहे. आणि तू?
-रेबेका. - तू इथे हललास का?
नाही, माझे आजोबा इथे राहतात. मी त्याच्याकडे राहायला आलो.
रेबेका, फोनवर तुझे आजोबा.
तिला झोप लागली. मी तुला जागे करावे असे तुला वाटते का?
नाही, ठीक आहे. ती आजची रात्र इथे राहू शकते.
शुभरात्री!
आम्ही कुठे जात आहोत?
आजपर्यंत एकच गोष्ट आहे की ते एक हिरवळ असल्याचे पाहिले.
मला एक ग्रह दाखवावा लागेल तिच्यापेक्षा वेगळे.
उद्या आम्ही तुम्हाला समुद्रकिनारी घेऊन जाऊ आणि त्याला समुद्र दाखवा.
उद्या मी तिथे राहणार नाही येथे, मी जात आहे.
तू घरी जात आहेस का?
-नाही. - आणि कुठे?
- टोकियोला. - जपानमध्ये?
-का? - आईला तिथे नोकरी मिळाली.
-आम्ही ७२व्या मजल्यावर राहू. -नाही 72�?
किती उच्च!
मला जावे लागेल.
-अल�? -रेबेका. -तू कुठे आहेस?
समुद्रकिनाऱ्यावर, वादळ पहात आहे.
- तू उद्या किती वाजता जाणार आहेस? -सहा वाजता, फेरीवर.
मी तुला भेटेन, मला एक कल्पना आहे.
- रेबेका... - मी ऐकत आहे.
टॉमी, तिथे? टॉमी?
ही वेळ आहे, रेबेका.
माफ करा. मी तुम्हाला कशी मदत करू शकतो?
- मी टॉमी शोधत आहे. - इथे बरेच दिवस राहिलो नाही.
तुझा चेहरा मला विचित्र वाटत नाही. आपण एकमेकांना कुठून तरी ओळखतो का?
मी रेबेका आहे.
रेबेका... जो होता जपानला?
काही वेळ टॉमी विचारत राहिला टोकियोलाही जाण्यासाठी.
पण नंतर तो विसरला, आनंदाने
आणि तू आता कुठे राहतोस?
ते छोटे बंदर लक्षात ठेवा, धरणाच्या शेजारी?
तुम्हाला तो तिथे सापडेल.
घरी कोणी आहे का?
तू कोण आहेस? तुम्ही तिथे काय करत आहात?
- मी टॉमसला शोधत आहे. - तो मी आहे.
आणि तू?
हॅलो, टॉमी.
नमस्कार.
ती कोण आहे?
जपानमध्ये ते कसे होते?
-कायदेशीर. -सत्तर-दुसरा मजला.
चला "सामान्य" खेळूया. मी गुलाब आहे,
आणि हा टॉमी आहे. आणि तू?
तिकडे परत जाऊ?
नाही, मी आधीच पदवीधर झालो आहे.
- तू काय अभ्यास केलास? - गणित.
आणि आता? आता काय कराल?
मी यासाठी सॉफ्टवेअर विकसित करतो सोनार प्रणाली.
लहान क्रॅक शोधण्यासाठी इंधन टाक्यांमध्ये.
बरं, त्यातल्या लोकांसारखे गॅस स्टेशन...
वेळोवेळी ते तडे जातात.
कायदेशीर.
आश्चर्य म्हणजे कुत्रा तिला आत येऊ द्या
साधारणपणे त्याला आवडत नाही अनोळखी लोकांचा,
विशेषतः महिला.
एकदा त्याने चावा घेतला एक मुलगी जी इथे आली आहे.
- कदाचित त्याला तुमचा वास आवडेल. - कदाचित.
असेल कदाचित त्यांना एकटे सोडणे चांगले.
किती वेळ गेला?
-बारा. - बारा वर्षे.
मला वाटते की मी जाणे चांगले आहे चालणे
गुलाबला माहित आहे की तू इथे आहेस?
मला माहीत नाही.
- ती तुझी मैत्रीण आहे का? - मैत्रीण...
काल मी तिला पहिल्यांदा पाहिलं माझ्या आयुष्यात.
तुमचे आजोबा किती वर्षांपूर्वी वारले?
बराच वेळ गेला.
तो प्रकार विचित्र आहे.
असे आहे...
मला ते मोठे वाटले.
आठवते का ती रात्र?
जेव्हा तू मला सांगितलेस की तुला पाहिजे आहे मला पहा कारण मला कल्पना होती
आणि ते दिसले नाही.
तुमची कल्पना काय होती? तुला अजूनही तिची आठवण येते का?
मला वाटले तू कधीच येणार नाहीस मी विचारल.
मला हे तुला द्यायचे होते त्या सकाळी.
त्याच्यासाठी टोकियोमध्ये आगमन होईल एक उत्तम साहस.
मी त्याला खायला दिले,
सुमारे एक वर्ष, तू गेल्यानंतर.
खाण्याची आणि शौच करण्याची कल्पना करा त्याच वेळी.
ते प्रभावी आहे.
पण तो फारसा बरा नव्हता.
आणि मग, एक चांगला दिवस तो थांबला.
त्याचा मृत्यू झाला.
तू का आला नाहीस?
मी झोपलो होतो.
पण आता मी नाही.
तुम्ही गोठत आहात.
- हे खूप विचित्र आहे. - मला माहीत आहे.
�.
- या शनिवार व रविवार तुम्ही काय कराल? - तुमच्यासारखेच.
काठीनेही नाही.
- मला दूर जावे लागेल. - मी तुझ्याबरोबर जात आहे.
मला जायचे आहे, पण एकटे, काही दिवसांसाठी.
तुम्ही जिथे जाल तिथे मी जातो.
नाही, तू माझ्याबरोबर जाणार नाहीस.
मग तुम्ही जाऊ नये.
फक्त क्षेत्र काढून टाका आणि संपूर्ण जंगल काँक्रीटने भरा.
अवघ्या सहा महिन्यात बांधले. आपण कल्पना करू शकता?
जागेवर बोलावले जाईल "स्पार्कलिंग पार्क"
उत्पन्न येईल सायबर वेश्याव्यवसाय,
सायबर स्लट्स... प्लास्टिक सर्जरी पासून,
प्राणी क्लोनिंग घरगुती...
ते गेल्या आठवड्यात उघडले, पण ते फार दूर जात नाही
-...कारण आमचा संपूर्ण ग्रुप वाट पाहत आहे. - तुमचा गट?
होय, कार्यकर्ता गट पर्यावरणीय
हे एक नियोजित कृती असेल, सह फक्त 23 सहभागी.
आम्ही आत येऊन प्रचार करू मास उन्माद,
आम्ही सुरक्षा कर्मचाऱ्यांचे लक्ष विचलित करतो आणि आमची मुलं रस्त्यावर
सह पार्किंग ब्लॉक करेल सिमेंट लवकर सुकते.
हे सिमेंट काय आहे माहीत आहे का?
नाही? बरं, तुम्हाला कळेल...
मग प्रेस दिसतो...
तुम्ही हे कसे कराल?
मास उन्माद?
तयार आहात?
तुम्हाला ही बॅकपॅक दिसतात का?
चला सर्वांपर्यंत झुरळे पसरवूया सार्वजनिक ठिकाणे.
जलतरण तलाव, रेस्टॉरंटमध्ये,
सर्वसाधारणपणे, जिथे खूप लोक आहेत.
"स्पार्कलिंग पार्क"
माझ्याकडे सहा बॅकपॅक शिल्लक होत्या.
कुठे जात आहात?
- तेच. -आणि ती बॅकपॅक?
उपकरणे.
-कॉफीसाठी आत जायचे कसे? - नाही, आता नाही.
आणि किमान एक चुंबन कसे?
- ते काय होते? - मला तुमची योजना आवडली.
- हे सर्व तुम्ही स्वतः प्लॅन केले आहे का? -हो.
अर्थातच होय.
काय?
मी फक्त एक निर्माता आहे झुरळे, रेबेका.
मला आशा आहे की हे मला चांगले करेल तुमच्यासाठी पुरेसे आहे.
मी नेहमी भेटण्याचे स्वप्न पाहिले झुरळांची पैदास करणारा.
मी मूड मध्ये आहे लघवी करणे
- अनेक? -अनेक.
"मी तुझी वाट पाहीन जोपर्यंत आवश्यक असेल तोपर्यंत."
-मी काहीही खाऊ शकत नाही, मला माफ करा. - किमान ते जाणवा.
मी पण बसू शकत नाही.
तुम्ही आम्हाला का सांगू शकता इथे बोलावले?
मी नक्कीच करू शकतो.
तो पुन्हा आमच्याबरोबर असू शकतो.
पुन्हा? WHO? टॉमस?
जेनेटिक डुप्लिकेशन. अधिकृतता उत्खनन आणि नमुने काढणे.
आणि कोण जन्म देईल?
राल्फ.
आम्ही नास्तिक आहोत.
आणि आम्ही थॉमसला नास्तिक म्हणून उभे केले.
पण याचा अर्थ असा नाही की आपण मागे फिरणार आहोत आमच्या मृतांच्या कबरी,
त्यांना क्लोन करण्यासाठी.
आम्ही शेतातील प्राणी नाही.
जीवन आपल्याला जे देते ते आपण स्वीकारतो.
आणि काय आम्हाला चालवते.
पण...
पण काय?
आयुष्याने आम्हाला ही संधी दिली.
ही भेट.
समजत नाही का?
मी तू असतोस तर रंगवतो या पांढऱ्या भिंती.
राल्फ?
धन्यवाद.
त्यांना आम्ही सोडायचे आहे का?
नाही, राहा.
त्याला समुद्र आवडला
आणि पुन्हा आवडले.
आणि इथे आपण राहू शकत नाही. आम्ही पुढच्या आठवड्यात निघणार आहोत.
ठीक आहे.
धन्यवाद, राल्फ.
रेबेका...
खूप काळजीपूर्वक विचार करा.
तुम्ही अजूनही तुमचा विचार बदलू शकता.
धन्यवाद.
-हॅलो. -हॅलो.
- तुमचे बाळ किती वर्षांचे आहे? -3 महिने.
पाईचा तुकडा हवा आहे?
मी ते स्वतः तयार केले.
धन्यवाद, आता मी करू शकत नाही, मला आवश्यक आहे माझ्या घरी परत जा.
- गुडबाय. - नंतर भेटू.
हे ठीक आहे.
माझे थोडे प्रेम, स्वत: ला खायला द्या.
हे फक्त तू आणि मी आहे.
टॉमी?
चल, मला तुला काही सांगायचं आहे.
-काय? - चला, प्रिये.
मला आधीच माहित आहे. मी प्राथमिक शाळेत जातो सोमवारी.
त्यामुळे सोमवारी तुम्ही जा प्राथमिक शाळा. आता आ.
येथून मी तुम्हाला पाहू शकतो.
मी तुझ्याशी बोलावे तुझ्या वडिलांबद्दल.
त्याच्या वडिलांचा कार अपघातात मृत्यू झाला त्याच्या जन्मापूर्वी.
- खरंच? -हो.
मला वाटले की तो परत आला आहे आपल्या गृह ग्रहावर.
त्याचा ग्रह?
-हो. - तुझे वडील या ग्रहाचे होते.
- लाजिरवाणी गोष्ट आहे. - ऐक, थॉमस.
तुझा बाप खरा माणूस होता ज्याने जीवशास्त्राचा अभ्यास केला.
त्याला कारने धडक दिली.
समजलं का?
एक माणूस जो बोलतो आणि करत नाही तो आवडतो तणांनी भरलेली बाग."
"आणि जेव्हा औषधी वनस्पती वाढू लागतात, हे बर्फाने भरलेल्या बागेसारखे आहे."
"आणि जेव्हा बर्फ पडू लागतो, तेव्हा असे होते भिंतीवर एक पक्षी."
"आणि जेव्हा पक्षी शेवटी उडतो, हे आकाशातील गरुडासारखे आहे."
"आणि जेव्हा आकाश मेघगर्जना करू लागते, हे दारात सिंहासारखे आहे."
"आणि जेव्हा दरवाजा मार्ग देऊ लागतो, हे पाठीत वार केल्यासारखे आहे."
"आणि जेव्हा तुमची पाठ दुखायला लागते, हे तुमच्या हृदयातील चाकूसारखे आहे"
"आणि जेव्हा तुमच्या हृदयातून रक्तस्त्राव सुरू होतो, तू मेला आहेस. ते गेले, ते गेले."
मी फक्त मरतो!
पुन्हा प्रयत्न करा.
आई?
एरिक आज रात्री आमच्यासोबत राहील.
नमस्कार.
तुम्हाला काही आवडेल का?
हॅलो, आई. त्या बनीकडे पहा.
ते सुंदर आहे, त्याला काय म्हणतात?
मी दिमा आहे आणि हा फ्लोक्विनहो आहे.
-स्नोफ्लेक किंवा फक्त "स्नोफ्लेक"? -फ्लोक्विनहो.
बरं, आम्हाला जावं लागेल. नंतर भेटू.
तुम्हाला खेळायला आवडेल का आमचे घर, दिमा?
नाही, धन्यवाद.
-मला काहीच वास आला नाही, तुझे काय? - मला ते जाणवले.
कशाचा वास?
- "कॉपी" चा वास. -काय?
"प्रत" चा वास "कॉपी" ला एक विलक्षण वास असतो.
- तुला ते कुठून मिळाले? - बरं, आई, प्रत्येकाला हे माहित आहे.
"विंडो क्लीनर" सारखा वास येतो. ते त्वचेत आहे.
तर?
एरिक म्हणाला तुम्ही आमंत्रित केले आहे दिमा तुझ्या घरी.
होय, का?
ऐक रेबेका...
आम्हाला काही अडचण नाही मानवी प्रतिकृतीसह...
आम्हाला विश्वास आहे की क्लोन आहेत सभ्य लोक
ज्यांचे जीवन आहे आणि तुमचे हक्क...
पण ते जरा क्लिष्ट आहे आमच्या मुलांसाठी.
या गोष्टी आपण नेहमी ऐकतो बातम्यांवर, पण स्पष्टपणे
आम्हाला नको आहे आमची मुले याचा सामना करतात.
आणि आपण कदाचित एकही नाही
दिमा ही कृत्रिम अनाचाराची बळी आहे.
तिच्या आईने तिला जन्म दिला स्वतःची आई.
तुम्हाला माहीत आहे का?
बरं, जर तुम्हाला माहित असेल तर त्याने त्याला त्याच्या घरी बोलावले नसते.
ते बरोबर नाही का?
नाही, नक्कीच नाही.
बरं, मला जावं लागेल.
चला, एरिक.
मला मदत कर, टॉमी.
शेवटी, तो तुमचा पक्ष आहे.
नमस्कार.
मॉली, ही रेबेका आहे. त्यांना आमंत्रण मिळाले आहे का हे मला जाणून घ्यायचे होते.
पण...
मला समजते...
वाढदिवसाच्या शुभेच्छा, टॉमी!
- पण अजून कोणीच नाही... - हे फक्त आपण असू, प्रिये.
फक्त आम्ही दोघे? का?
- कोणी येत नाही. - कोणी का येत नाही?
"कॉपी" मुळे?
परंतु आम्ही "कॉपी करणे" ला आमंत्रित करत नाही. खरंच नाही.
ते का येत नाहीत, आई? कृपया.
- आई! - कारण त्यांची आई...
- त्यांच्या आईने त्यांना जाऊ दिले नाही. -का?
- कारण ते मूर्ख आहेत. - मूर्ख?
आम्ही कुठे जात आहोत, आई?
हे नक्की कसे आहे मी कल्पना केली.
- तुला ते आवडते का? -हो.
कायदेशीर, जगाचा अंत झाल्यासारखे वाटते.
आई?
लवकर ये.
असे मला वाटले आधीच नामशेष झाले होते.
मी एक घर घेऊ शकतो का?
घर? आमचे घर आता इथे आहे, टॉमी.
टॉमी?
मी आलो आहे.
आपण पाहू शकता.
-कायदेशीर! - त्याला काय म्हटले जाईल?
- मला माहीत नाही. -बिंगो?
बिंगो? नाही.
-बुबो. - खरंच? -हो.
धन्यवाद, आई.
हाय, मी मार्क आहे.
आम्ही शेजारी आहोत.
- मी तुमच्या दुर्बिणीत पाहू शकतो का? - नक्कीच.
या.
आणि तेव्हा तू तिथे होतास बाबा मेले का?
होय.
-काय झालं? - तू आता याचा विचार का करायला लागलास?
मला माहीत नाही.
तो अपघात होता.
कोणत्या प्रकारचा अपघात?
आम्ही गाडी चालवत होतो आणि मग थांबलो. तो गाडीतून उतरला,
-...आणि एक कार येऊन त्याला धडकली. - कोणत्या प्रकारची कार?
एक व्हॅन, टॉमी, ती होती खूप जलद.
- व्हॅनचे काय झाले? - मला माहीत नाही.
आणि ते का थांबले?
- तू का थांबलास? - मला लघवी करण्यासाठी.
आता मी तुझ्याबरोबर करू शकतो तुम्हाला जे पाहिजे ते.
म्हणून करा.
टॉमी?
शुभ रात्री, आई!
शुभ संध्याकाळ, टॉमी!
सर्व काही ठीक होईल, माझ्या प्रिय.
सुप्रभात!
आई...
सुप्रभात!
किती विचित्र स्वप्न आहे...
मी विद्यापीठात होतो,
आणि डब्यासारखे काहीतरी होते...
ऑक्सिडाइज्ड कॅन, एक प्रकारचा कंटेनर.
मी पोशाख घालून फिरलो सर्व फाटले.
जसे मी आत झुकतो, एक प्रकारचा गंज,
एखाद्या द्रवासारखा, माझ्या तोंडातून बाहेर पडले.
मस्त होतं.
सुप्रभात!
आई, ही मोनिका आहे. मोनिका, ही माझी आई आहे.
-हॅलो. -हॅलो.
आणि आपण काय स्वप्न पाहिले?
काहीही नाही.
आनंद घ्या.
आम्ही तुम्हाला काल उठवले तेव्हा आम्ही पोहोचलो का?
- मला झोप येत नव्हती. - पण पहाट झाली होती.
तू कधी झोपत नाहीस, आई?
कधी कधी.
मोनिका काही गोष्टींनंतर गेली. ती लवकरच परत येईल.
ती काही काळ इथे राहणार आहे. अर्थात, तुमची हरकत नसेल तर.
आई?
ती चांगली मुलगी आहे.
तुम्ही इथे आल्याचा आनंद झाला.
आपण कल्पना करू शकता? मला या सगळ्याचा विचार करायला आवडते.
समुद्रावरील हिमवादळात, डोंगरात, ढगांमध्ये,
लाखो वर्षे अब्जावधी फ्लेक्स आहेत बर्फ पडला
आणि त्यांच्यापैकी कोणीही एकसारखे नाही. आमच्यासारखे.
- लोकांसारखे? - होय, आमच्यासारखे.
सर्व सजीवांची कल्पना करा, फक्त चेहरा नाही, बोटांचे ठसे
पण डोळे, फुफ्फुस, मेंदू, नखे आणि सर्वकाही.
किंवा पक्षी, जे नंतर दिसू लागले डायनासोर, आपल्या समोर.
आपण कल्पना करू शकता की किती पंख आहेत आधीच उत्पादन केले आहे
शहामृग, हमिंगबर्ड आणि पेंग्विन. जगाच्या सर्व भागात.
ते कोट्यावधी, अब्जावधी असावेत. समजलं का?
आणि दोघेही एकसारखे नाहीत. हे एक बदकाचे पंख आहे.
हे अविश्वसनीय आहे की आपल्या आजूबाजूला कोट्यवधी लोक आहेत जटिल संरचनांचे
कदाचित पुनरावृत्ती होणार नाही.
- ते काय होते? - मला माहित नाही, टॉमी,
हे असे आहे...
...इतकी अपरिपक्व.
- खरंच? - होय, खरोखर.
तर?
- मग काय? - तुम्हाला मुले आवडतात का?
हं?
- आत या. - हॅलो, आई.
खरच छान वास येतो, नाही का?
मोनिकानेच ते तयार केले होते. मी फक्त किचन असिस्टंट होतो.
-तो एक चांगला स्वयंपाकघर मदतनीस आहे. - खूप खूप धन्यवाद.
धन्यवाद.
- मला भूक नाही. - सर्व चांगले.
आई.
शुभरात्री!
वरवर पाहता, आज ती नाही उठण्यासाठी.
-मला वाटतं तू तिच्याशी बोलायला हवं. -आणि मी काय बोलू?
मला माहीत नाही, ती तुझी आई आहे.
आई?
ते तू आहेस का?
थांबा.
-आम्ही करू शकत नाही. -का?
मला आंघोळ करायची आहे.
मी तुझ्याबरोबर जाईन.
हे करू नका.
नाही! नाही!
- हे मजेदार नाही. - किती गोंडस!
थांबवा.
- थांबा. -काय? काय झालं?
मला वाटतं ती उठली.
काही बोल.
नमस्कार.
मी मदत करू शकतो का?
आत जा, टॉमी!
तू कोण आहेस?
ती कोण आहे, आई?
आई.
ती बाई कोण आहे, आई?
टॉमी?
मला माहीत आहे...
टॉमी?
कृपया उघडा.
तुम्ही तासन्तास तिथे आहात.
मी विचारतेय, दार उघड.
मी निघत आहे.
आई?
मला तुला काही सांगायचे आहे.
मी नऊ वर्षांचा होतो तेव्हा, मी समुद्रकिनारी होतो
आणि खूप थंडी होती.
- आणि मला एक मुलगा भेटला. - कोणता मुलगा?
कोणता समुद्रकिनारा? पण कोणता मुलगा? ही महिला कोण आहे?
नाही! नाही! नाही!
मला भीती वाटते.
तुम्ही कोण आहात हे मला माहीत नाही.
किंवा मी कोण आहे. मी कोण आहे?
आई तू कोण आहेस?
तू कोण आहेस?
काय करत आहात?
असे का करत आहात?
टॉमी, स्वतःकडे पहा. आपण येथे आहात.
मग काय? मग काय?
मग काय? आता मी काय करू? काय?
कारण मलाही माहीत नाही मी कोण आहे.
समजत नाही का?
- मी आणखी एक गोष्ट विचारू शकतो का? - आणखी काय?
तू इथे आहेस, टॉमी.
तुम्ही जिवंत आहात.
आपले हात काढा.
माझ्यापासून हात काढा.
तू कोण आहेस?
खूप खूप धन्यवाद,...
...रेबेका.