* Vrolijk kerstfeest
* Voel je het?
* Als je het voelt
*Zing dan met mij mee
* Ik wens je
* Vrolijk kerstfeest
* Mogen al je dromen
* Wordt werkelijkheid
* En ik hoor
* Koren zingen
* Klokken luiden Bij de kerstboom *
* En ik vraag me af of jij
* Kan mijn dromen waarmaken Wordt werkelijkheid... *
Airventuretijdschrift.
-O, hier... -Ja.
* En ik vraag me af of jij
* Zou mijn dromen waar kunnen maken...
Oh. Oké, bedankt.
* En breng deze kerst door
* Hier bij mij
Oké, Chicago.
Fijne feestdagen van ons allemaal hier in Dallas.
We zullen je wensen veel kerstsfeer.
Blijf warm daar.
Tot ziens.
Over vakantiegevoel gesproken, je ziet er zeker vol van uit.
Ja, ik ben gewoon dankbaar dat wij gepland hadden deze artikelen een jaar uit.
Maar dat heb je nog steeds Ik moet jouw pitch hebben voor de vergadering van morgen.
Onthoud: de functie en de deksel zijn hier aan de lijn.
Bedankt voor de toegevoegde druklaag.
Niet dat ik het nodig had.
Ik zeg alleen maar, na Daniel's coverstory
over de geschiedenis van De Notenkrakervorig jaar,
Het heeft veel ogen, schat.
En Daniel kreeg een boekdeal. Ik weet. Wees als Daniël.
Wees als Daniël.
Ha!
Oké, jongens, morgenochtend, eh, 8.30 uur stipt,
maar ik moet zeggen dat ik het nodig heb iets meer nuance.
Je weet wel, een beetje meer flair.
Ik wil dat onze lezers dat hebben een ervaring op de pagina,
want als ze niet kunnen reizen de wereld voor Kerstmis,
wij gaan brengen Kerstmis voor hen, oké?
Heb je het? Oké, ik weet dat je dat doet.
Laat me niet in de steek.
[ademt scherp uit] Het lijkt gewoon zoals elke kersttraditie op de planeet
is al gedekt al... ik bedoel, Kerstbruiloft, klaar.
Kerst op de boerderij? Klaar.
Wil je een kerstcruise? Klaar.
Dat is er niet een peperkoekwedstrijd,
een schilderachtig dorpje of een boomverlichting we hebben het niet onderzocht.
-Wat is er nog meer over? -Kerstmis in de ruimte?
Denk je dat ik het zou kunnen?
Kijk, misschien denk je na te mondiaal hier.
Meisje, het is vakantie alles over familie.
Misschien moet je het proberen dichter bij huis zoeken?
O ja, ja.
Ik weet zeker dat de lezers dit geweldig zouden vinden om over mijn ouders te horen
moeite om de kerst te vieren versieringen van zolder gehaald.
Daarover gesproken, Ik beloofde dat ik ze zou gaan helpen
later vanavond, dus...
Ik ga gaan pakken wat restjes van het feest
en ga naar buiten.
Oh, veel gemiste oproepen.
Zien? Familie tijd.
Wie weet? Misschien je krijgt wat inspiratie.
Ik heb geen inspiratie nodig, Ik heb een kerstwonder nodig.
Ga door en pak dat kerstwonder, meisje.
Bedankt.
[zucht] Heer, help haar.
[vreedzame muziek speelt]
Hé, het is papa. Ik vroeg me af of je kon opnemen wat koffie onderweg.
Ik hou van je.
-[telefoon piept] -[vrouw] Hallo, mevrouw Wallace.
Ik bel even over de verlengde garantie van uw auto.
[piepjes]
[vrouw 2] Hallo, Campbell.
Eh... ik ben Jennifer Bergeron.
Ik weet niet zeker of je dat wel hebt mijn brief eerder dit jaar,
maar ik denk dat ik...
O hemel, dit is zo...
Ik denk dat ik getrouwd ben aan je vader...
Everett?
-Sorry-- -[piepjes]
[jazzband speelt]
* Kerstmis komt eraan
* De sneeuwvlokken Zal vallen... *
[Campbell] Mam! Pa! Zijn jullie allemaal thuis?
-Ik heb koffie. -Ah, zegene je.
Ik dacht de koffie zou hier nooit komen.
En jij natuurlijk.
[vader] Maar vooral de koffie.
Hé, kind.
Hoi.
Jouw vakantiefavoriet.
Oh! Is dat nootmuskaat dat ik proef?
-Mm-hmm. -Maak het niet te gezellig.
We kunnen geen pauze nemen totdat alles kapot is.
-Ze is zo bazig. -[grinnikt]
Hé, het was jouw idee om een ​​vliegende start te maken
over het opruimen van de zolder.
Herinner me eraan dat ik het moet bewaren mijn mond dicht.
[grinnikt]
Mm!
O, nee, nee, nee, Vorig jaar hebben we strandkerstman gedaan.
Laten we doen, eh, Vegas-kerstman dit jaar.
-Rechts. -Ik wil niet om je te laat te houden,
omdat jij, jongedame, een pitch hebben om te schrijven.
Ik weet het, ik weet het.
-Hé, mama? -Ja?
Vind je het erg als ik het neem? deze Campbell-box mee naar huis?
Hallo, Everett.
[Kerstjazz spelen]
[telefoon rinkelt]
Kun je dat krijgen, schat?
Het is waarschijnlijk de Pere Noel Festivalplanningscommissie!
Residentie van Bergeron. Everett aan het woord.
Hallo? Is daar iemand?
Eh, ja, hallo. Eh...
Eh... is...
Jennifer Bergeron daar?
Ik bel voor deze kerst...
Ja, ja. Wacht even, ze is hier.
-Alsjeblieft. -Oh.
-[lade gaat dicht] -Hallo.
Hoi. J-Jennifer. Dit is Campbell Wallace.
Je hebt een voicemail voor me achtergelaten?
Ja natuurlijk!
Eh... kunt u mij een minuutje geven?
Kerst noodtoestand.
Um, je kunt zonder mij beginnen, Ik kom er zo aan.
Zeker.
[schraapt keel]
Nou, eh...
Hallo daar, Campbell.
Eh, dit is, eh...
Nou, ik ben gewoon zo blij dat jij belde.
Ja, nou, Je hebt een voicemail voor mij achtergelaten.
Oh, en mijn brief een paar maanden geleden?
Wat-- Hoe heb je mij gevonden?
Het was niet gemakkelijk.
Ik bleef kijken voor een Alice Bergeron
want dat is wat hij belt je, maar...
Ja, er waren vijf Alices in mijn kleuterschool
en mijn vader gaf mij de bijnaam, dus...
'Campbell' bleef gewoon hangen.
Nou, ik heb mij meegenomen een tijdje, maar...
uiteindelijk kwam ik daar.
Het is verbazingwekkend wat je kunt vinden online tegenwoordig, toch?
Ik weet dat ik dat misschien ben hier overschrijdt, en...
toen je niet antwoordde mijn brief, dacht ik Ik moet het gewoon zo laten.
Waarom deed je het dan niet?
Nou, eh...
hier in de Hemelvaartparochie
vuur op het dijklicht... zij verlichten de weg voor Pere Noel,
Sinterklaas, weet je,
en onze oude Pere Noel is met pensioen
en Everett is gekozen om hem te vervangen.
-Oké. -En...
het is een groot probleem.
Het is een eer die je wilt om te delen met je familie,
en ik denk wat Ik probeer te zeggen dat het zo is
dat sindsdien hij is gekozen...
hij... hij denkt gewoon niet na hij verdient het omdat...
hij kan niet stoppen aan jou denken.
Ik weet het niet.
Ik dacht: nou ja, dit is een soort van mijn weesgegroet-pas,
-om te zien of-- -Het is een heel mooi aanbod,
Maar het gaat goed met mij zonder hem
het grootste deel van mijn leven Dus, bedankt, maar--
[dochter] mama, Het eten wordt koud.
[dochter 2] Ja, kom op. Wij willen kerstkoekjes maken!
Een ogenblikje, meisjes.
Wie... Wie was dat?
Oh, Mary-Margaret en Amelia. Ze zouden...
Nou, eh...
het zijn je zussen.
[contemplatieve muziek spelen]
Oh, focus, eh...
Oké.
Functie...
[luchtige muziek speelt]
[alarm gaat af]
Oké jongens, ik ben lief de internationale hoek nu.
Laten we daarmee aan de slag gaan. Oh, en de kerst Barbecue Cook-Off...
-Oh. Hallo, Campbell. -Sorry.
Leuk dat je met ons meedoet. Ehm, hoe dan ook...
Oh, het Dallas-stuk voor de Kerst Cook-Off.
Fantastisch.
Maar voor deze functie Ik zoek iets,
iets mee een beetje meer cultuur,
weet je, een beetje meer hart,
iets dat wij niet hebben eerder gezien...
Wat is dat?
-O, eh, nee. -Wat is dit?
-Nee, dat is... -O, dit is fantastisch.
Ben jij klaar om dit te pitchen?
-Ja. -Laten we dit veld eens bekijken.
Geef Campbell het woord, jongens. Oké.
[schraapt keel] Ja.
Eh... oké.
Dus...
Er is een stad in Louisiana
genaamd Sorrento,
uh, waar de mensen het proberen om Kerstmis speciaal te maken,
ook al ligt er geen sneeuw.
En dus, op kerstavond, ze steken de bayou aan
om Pere Noel te begeleiden, hun versie van Sinterklaas,
naar hun huizen.
En dit jaar, de nieuwe Pere Noel is een man
genaamd Everett Bergeron.
Hij is een succesvol zakenman.
Runt een populaire vleespasteienwinkel...
Oké, oké, maar wie is hij?
Eh...
Ik bedoel, ik denk dat zou eigenlijk het verhaal zijn,
dat uitzoeken.
Ik vind het leuk.
Goed gedaan.
[Kerstmuziek speelt]
[moeder] Dus ik denk na we zijn klaar met het versieren van de boom,
maak wat warme chocolademelk, en...
rondje door de buurt rijden en kijk naar de lichten.
Ver voor je op het warme chocolademelkgedeelte.
[moeder] Gary! Dat was voor later.
Ik ben een eenvoudige man, Sarah. Ik zie warme chocolademelk, ik drink het.
Dus... iemand heeft dat gedaan een grote bijeenkomst vandaag.
En er is iemand er heel stil over.
Eh, ja. Het was goed.
Ik ben in de war voor de functie.
Nou, wat zijn we aan het doen warme chocolademelk drinken?
We zouden open moeten springen de champagne!
Het is nog niets.
En, eh...
dat betekent het wel Ik vertrek morgen
en dat ik jullie twee niet zal zien op kerstochtend.
[moeder] Landing van de functie!
Bijna landing van de functie.
Nou ja, bijna landen de functie is een groot probleem.
-[zucht] -Als we cadeautjes openen, is dat niet het geval.
Vertel ons nu alles.
Oké, eh...
Er is een klein stadje in Louisiana
waar ze het aan een man vragen in de stad om te zijn, zoals,
hun versie van Sinterklaas.
Louisiana?
Hemelvaartparochie eigenlijk.
Sorrento.
Dus... jij wilt om je vader te ontmoeten.
Nou nee.
Ja?
ik gewoon...
Ik heb zin om te gaan is het juiste om te doen.
Toen je 13 was, we hebben je laten zitten
en wij vroegen het jou als je hem wilde ontmoeten,
als je dat wilde hebben een relatie met hem, en je zei dat je...
Ik zei dat het zijn verlies was toen hij wegging
en ik heb de hele familie Ik heb het nodig.
Dat is niet veranderd.
Nou, ik probeer je niet vast te houden naar wat je als kind wilde.
Maar ik vraag me wel af: waarom nu?
Mama, ik heb zussen.
En ik ben benieuwd naar hem.
Weet je?
Ik denk dat Als ik dit nu niet doe,
Dat zal ik altijd doen.
Ik wil je gewoon niet gewond raken, dat is alles.
Ik weet.
I...
Wilt u mij excuseren?
[zucht]
Je bent toch niet boos op mij, toch?
Of dat verstoren Ik zou hem willen ontmoeten?
Waarom zou ik boos zijn?
Jij bent mijn vader. En je bent een geweldige vader.
Campbell, het is oké.
Ik weet dat je van mij houdt.
En eerlijk gezegd had ik er een gevoel bij deze dag zou komen.
En hoe zit het met mama?
Is dit wat je wilt, jongen?
Ja. Het is.
Dan komt ze langs.
Ik beloof het.
Ja.
Laten we eindigen het versieren van de boom.
-Kom op, het wordt leuk. -Ja.
Komst.
[zydeco-muziek speelt]
[auto rijdt weg]
Campbell. Het is zo leuk om jou eindelijk te ontmoeten.
[zucht]
-Knuffelen we? -Ja, zeker.
-Oké. -[beide lachen]
Het spijt me, ik ben zo opgewonden.
Ik heb over jou gehoord, Nou, sinds ik je vader ontmoette,
dus... 20 jaar?
-En hier ben je! -Hier ben ik.
Hij is boodschappen aan het doen en de meisjes zijn op school.
Ik dacht dat het leuk zou zijn als wij het maar even waren.
-Geweldig. Bedankt. -Ja.
Dus dat zal wel zo zijn op de weg blijven in een schattig klein huisje
eigendom van vrienden van ons, de herders.
O, de herders,
dat weten ze niet Ik ben de dochter van Everett?
Nee, nee, nee, nee. Nee. Dat is aan jou om het te vertellen, niet aan mij.
Maar ze weten het wel over het artikel,
en wij gaan het je geven veel om over te schrijven.
Meneer Shepherd is de Pere Noel wie er aftreedt
en zijn kleinzoon Jackson is de stadscontactpersoon,
zodat hij jou ook kan helpen.
-Geweldig. -Maar kijk.
Als het te veel wordt en je voelt alsof je weg moet...
Jennifer? I... Het komt wel goed met mij.
[lacht] Maak je geen zorgen.
Dat is wat moeders doen, denk ik. Wij maken ons zorgen.
-[grinnikt] -Maar je hebt gelijk, eh...
Dus, eh...
Kom binnen. Dat heb ik.
-En ik zal je laten zien... -Bedankt.
...laat je het huis zien.
Dus dit is het.
Dus, zoals je kunt zien,
wij decoreren graag voor de feestdagen.
Ja, die. Eh...
Wij zijn begonnen met maken handtaartjes met pecannoten een jaar voor Kerstmis,
en sindsdien, we blijven denken dat we het nodig hebben helpen ze te beschieten.
Maak je er geen zorgen over. Wij verzamelen, eh, nieuwigheid Santas terug naar huis.
Kan ik iets voor je halen?
Het is Kerstmis, dus advocaat of warme chocolademelk of...
-Is er water? -Dat kan ik wel, ja.
Ben zo terug. Je voelt je gewoon thuis.
Ik had wel een idee.
Weet je, als je het niet zeker weet dat je eruit wilt komen
en Everett vertellen wie je bent?
Ja?
Nou ja, aangezien jij dat bent het artikel is al bezig,
misschien wel gebruik je dat als dekmantel?
Weet je, observeer hem, leer hem kennen,
en vertel hem wanneer je er klaar voor bent.
Is dat niet een beetje oneerlijk?
Nou, ik zeg niet dat ik het voel geweldig over het idee, maar...
Ik bedoel, ik kwam helemaal hierheen, toch?
Ik zou hem moeten kunnen bekijken in de ogen en vertel het hem wie ik ben.
Nou ja, natuurlijk.
Weet je, ik begrijp het, hoewel, als--
-[Everett]Jennifer, ben je hier? -O, eh...
Zeker, schat!
En we hebben wat gezelschap.
[Everett] Bedrijf?
Hallo daar.
Dit is Campbell Wallace.
Ah, Everett Bergeron.
Aangenaam. Welkom.
Eh, het is een beetje ingewikkeld om het uit te leggen, maar ze is...
Een verslaggever.
Eh, ja, ik ben hier om te schrijven een verhaal over jou
voor Airventmagazine.
Er is niets ingewikkelds aan.
Oké. [lachen]
[Kerstmuziek speelt]
[Everett] Dus jij bent een verslaggever?
Hè?
-Verrassing! -Ja, dat is het zeker.
Eh, wat zei je jouw naam was ook alweer?
-Campbell Wallace. -Uh-huh.
Eh, uw vrouw heeft mij getipt over jou worden
Sorrento's nieuwe Pere Noel,
en wij denken onze lezers zal het geweldig vinden.
Nou, kijk, Ik ben niet zo'n verhaal, maar... jij bent de deskundige.
Nee, dat zou je echt moeten doen lees haar artikelen.
-Oké. -Eh, ze is overal geweest.
-Een echte wereldreiziger. -Tuurlijk, ja, ja.
Eh...
En als ik deze dingen bedek,
Ik krijg... Ik leer de stad kennen
en, uh, de tradities,
en, eh, nou, en deze keer,
de man erachter de grote witte baard.
[Everett grinnikt]
En eigenlijk, omdat het de eer is
gaat over jou en je familie,
Ik zou graag willen krijgen om beide te weten.
Als je mij dat toestaat.
Goed...
Oké, Campbell.
Het klinkt goed.
Ik hoop alleen van niet je teleurstellen.
-[beiden lachen] -Ja, dat hoop ik ook.
Uh, ik moet... een geheel nieuwe Er kwamen een hele reeks bestellingen binnen.
-Oh, voor de vleespastei-business? -Ja.
Dit is de drukste tijd van jaar.
Het lijkt op elke stad in een straal van 25 mijl bestellingen bij ons,
en wij verzenden over het hele land.
Blijf rondhangen, Ik laat je zien hoe we ze maken.
-Dat zou ik graag willen. -Ja.
Honing broodje. Hé, het feest van de burgemeester, Heb je dat gedekt?
Ja. Ik zorg dat de bezorging gaat als de meisjes thuiskomen van school.
- Oké. -[bus nadert]
[hoorn toetert]
‘Als je op het dak bent,
er ontstond zo'n gekletter..."
-We zijn thuis! Hallo? -Hallo.
Hé, daar zijn ze!
Hoe gaat het met mijn beste meiden? [grinnikt] Hoe gaat het?
-Wauw. Vader van het jaar. -[Everett] Hoe was het? je laatste schooldag?
Hij heeft veel fouten gemaakt,
maar ik weet dat hij dat zou doen vind het erg leuk om te maken precies bij jou.
[Everett] Luister, Ik moet wat bestellingen uitvoeren,
dus alsjeblieft Zorg goed voor je moeder, oké?
[fluisterend] Wees aardig, we hebben een bezoeker!
Hoi! zegt papa geen nachtmerries te zijn omdat we een gast hebben.
Ik neem aan dat jij dat bent?
Hallo, ik ben Campbell. Het is leuk je te ontmoeten.
Ik ben Amelia. Dit is Maria-Margaret.
Eh, Campbell doet het een artikel over Pere Noel voor Airventmagazine.
-Ja. -O, geweldig.
Houd ervan om de kerstvakantie door te brengen met vreemden.
-Maria-Margaret! -Het is oké, ik snap het.
Eh... Dat zou ik waarschijnlijk niet doen Kerst willen doorbrengen
met iemand die schrijft voor een vliegtuigmagazine, ofwel, dus...
Wacht, bedoel je degene die ze uitdelen met de kleine pindazakjes?
Ja, de... die ene met de pindazakjes.
-Dat is cool. -Ja. Weet je wat is nog meer leuk?
Eh, mam, wij weten wat cool is veel meer dan jij.
-Ja, wij zijn smaakmakers. -Oh.
Nou ja, hoe doen de smaakmakers dat? zin in klusjes?
Eh, klusjes zijn niet populair nu, dus...
Het is goede PR voor het bedrijf.
Maria-Margaret beheert al onze socials.
Ze is, eh, nogal een contentmaker.
Een beetje zoals jij.
Prima. Maar alleen voor de 'gram.
Nou, dan is het geregeld. Catering bezorging.
Dus, weg. Trek je overhemden aan.
- Oké, oké. - Oké, jij ook. Ga, ga!
Dus, wil je graag met ons meedoen?
-Zeker. Ik zou het graag doen. -Geweldig. Kom op.
Laten we gaan, meiden! We vertrekken over tien minuten!
Hoi. Hebben ze je al aan het werk gezet?
Maak je geen zorgen. Ik ben een zeer meeslepende schrijver.
Ik loop graag in de loopgraven,
of de kerstfeesten, zoals het geval kan zijn.
Oké. Dus, is dit het onderdeel waar weet ik niet,
Je vraagt ​​wat Pere Noel betekent voor mij
of mijn top vijf Kerstkoekjes?
Oh, weet je, nou, ik heb het Zoveel vragen voor jou,
je zou het niet eens geloven.
Waar moeten we dan beginnen?
Eh, hoe zit het met je meisjes? Je dochters?
Mijn dochters?
Het is nogal een kroost je bent er.
O ja. Goed...
ze zijn mijn alles.
Ik kon mij het leven niet voorstellen zonder hen.
Campbell! Kom op!
-Oh. -Succes. Je zult het nodig hebben.
Bedankt.
[deur gaat dicht]
Dus jij bent een schrijver, hè?
Eh, ja. Ik maak ook foto's. Zien?
Koel.
-Wauw, leuk. -Wil je het proberen?
Eh, zeker.
-Uh-uh. -[grinnikt]
-Woe-hoe. -[camerasluiter klikt]
Dus, waar schrijf je over?
Eh...
Je bent een auteur van de reis.
Dat is Frans voor "Ik ben een reisschrijver."
-Oh. -Oh!
En waar is Frans voor ‘Père Noel komt mij brengen
een grote brok steenkool voor Kerstmis"?
Père Noel niet breng zelfs kolen mee, dat is de kerstman.
-Mm-hmm. Is er een verschil? -O ja.
Kijk, Pere Noel is Cajun, dus hij spreekt ook Frans.
Oh, en hij drinkt bramen wijn en eet vleespasteien.
En mijn vader wordt hem nu die meneer Shepherd gaat met pensioen.
Ja. Ik heb daarover gehoord. Het is mij verteld.
- Oké, doe je gordel om. -Glimlach, mama.
-Oh... -Oh, en trouwens,
wij gaan naar Robert's Koffiehuis
en mijn vader werkte daar,
en dat hebben ze de beste beignets ooit.
-Oké. Beignets, vleespasteien. -Mm-hmm.
- Oké, je bent er klaar voor de hele tour doen? -Ja.
-Laten we het doen, mam. -Laten we dit doen.
[Cajun-kerstmuziek speelt]
- Daar kan ik voor terugkomen. -O nee, maak je geen zorgen.
Ik kan ze krijgen. Ik bedoel, het is een familiebedrijf, toch?
Rechts.
Oh! Let op!
-Oeps. -[zucht]
- Nou, dat is kapot. -Het spijt me zo.
Je weet wel, een waarschuwing was misschien leuk geweest.
-Spreek je geen Frans? -Dat is het probleem met toeristen.
Ze komen er doorheen en verpesten het de verkeersstroom.
Ja, geen wonder Je maait mensen omver.
-Vind je het erg als ik...? Ja. -Oh.
Bedankt.
Dus gooit ze mijn cadeautjes omver,
ze maakt plezier van mijn nerdy bril...
Nou ja, van een nerd naar een ander,
Ik vind ze er schattig uitzien.
Eh... onderscheidend.
Slim...
Ik bedoel.
-Maar niet goed gereisd. -Nee.
[Jennifer] Campbell! We zijn aan het opzetten.
Ja, ik ben onderweg!
* Jij brengt naar voren De hulst vrolijk ik... *
[onduidelijk gebabbel]
Oké, goed, als je hem omhoog zou kunnen kantelen
richting de kerstboom.
Ja.
-[camerasluiter klikt] -Oké. Goed. Perfect.
Tijd voor ondertiteling.
Ik moet een pen vinden. Moet brainstormen.
Oh, Amelia, op geen enkele van de belangrijke zaken van de burgemeester.
Wacht, wacht, wacht!
-Burgemeester Thomas. -Ja.
Burgemeester Thomas, dit is Campbell Wallace.
Zij doet het artikel over Pere Noel.
Oh oké.
De burgemeester en Everett gaan ver terug.
Campbell, Het is een genoegen je te ontmoeten.
-En welkom in Sorrento! -Bedankt. Leuk om hier te zijn.
Absoluut. Weet je, ik denk dat zij zou Jackson Shepherd moeten ontmoeten.
Ik denk dat hij dat wel zou zijn een geweldige hulpbron voor jou.
Eigenlijk blijft ze in het huisje van zijn familie.
Ah, daar ga je. Bedoeld om te zijn.
Hij is hier ergens.
Hé, Jackson!
Kom hierheen!
Jackson herder, dit is Campbell Wallace.
Zij is de verslaggever uit het reismagazine.
Ah. Nou, bonjourjuffrouw.
Bonjour inderdaad.
O, burgemeester Thomas, als je het je afvraagt waarom ik je een cadeau heb gegeven
is in een miljoen stukjes gebroken, dat komt door haar.
Nou, Campbell, je kunt het aan deze onbeschofte jongeman vragen
alles over wat dan ook, hij weet het allemaal.
Hij is de keeper van alle stadsarchieven
en hij helpt ons als we bezoek hebben.
-Geweldig. -Oké.
Ik hoop alleen van niet ruïneer je stroom,
wat met mij toerist zijn, en zo.
Nou, zij was het die begon.
Ik bedoel, ik voel me net als jij ben daar al eerder mee begonnen.
-En jij blijft bij het huisje? -Ja.
-Uitstekend. -Ik weet niet of dat zo is flirten of vechten.
-Misschien allebei. -Daarom heb ik haar neergezet in het huisje.
Je bent goed met mensen, weet je dat?
Nou, het is een geschenk. Wat kan ik zeggen?
Dus, Jennifer, ik wilde vragen:
Hoe is Everett voor jou?
Ehm, nou...
hij is slim en hardwerkend.
En liefdevol.
Eh...
Weet je, toen ik hem ontmoette,
hij had zichzelf net getrokken uit een heel donkere plaats.
En de rest heeft hij uitgegeven van zijn leven proberen beter doen, beter zijn.
Er zijn niet veel mensen daar kun je over zeggen.
En weet je, hij maakt me aan het lachen... veel.
Tsk... denk ik Ik hou gewoon zielsveel van hem.
Ja kijk, ik wou dat ik het kon zie hem zoals jullie allemaal doen.
En ik wou dat hij dat had kunnen zijn die dingen voor mij.
-Hoi! -Hoi.
Perfecte timing.
Ik ben net vertrokken de laatste batch om af te koelen.
-Goededag? -Uitstekend.
Ik denk na van het inhuren van Campbell.
Ze past perfect voor onze kleine operatie hier.
-Oké. -Hoe was je dag?
Nou ja, veel beter nu je hier bent.
-Oh. -Kom op, laten we eten.
- Nou, nou, nou, oké. -Jij ook, Campbell.
-[Jennifer] Campbell. Kom op nu. -Ja.
Oké. Oeh, er ruikt iets lekkers.
-Mm. -Meisjes, kom op, etentje!
Ik ga even mijn spullen pakken en ga naar buiten.
Je kunt nog niet weggaan. Blijf voor het diner.
Kijk, er is genoeg eten.
Ik... Ik zou het echt moeten pakken begon met het schrijven van mijn artikel,
en ik wil niet opdringen over familietijd.
Raad eens? Na het eten, wij zijn kransen aan het maken.
Het is een familietraditie op de eerste schoolavond.
-Je kunt bij mij komen zitten. -Uh-uh, ze zit naast mij.
We gaan om over fotografie te praten.
Klinkt als de meisjes heb al een plekje voor je gereserveerd.
Kijk, dit artikel gaat over mij, toch?
Nou ja, om mijn familie te leren kennen isom mij te kennen.
Waarom blijf je niet even?
Hoe kan ik nee zeggen?
[familie lacht]
Je kunt gewoon je spullen neerleggen op de stoel.
Bedankt.
-Mm-mm. Wie is de eerste? - Ruikt lekker.
Voor jou.
"Dit zal zo zijn je beste kerst ooit."
-[computergeluiden] - Hallo, mama.
Hé schat. Hoe gaat het?
Uh... even wennen.
Je weet wel, mijn vader ontmoeten voor de eerste keer,
het hem niet vertellen Ik ben zijn dochter.
-Heb je het hem nog niet verteld? -Ik raakte in paniek.
Nou, dat is volkomen normaal, Schatje.
Het voelt nog steeds raar.
Het is net zoiets als liegen, weet je?
Ik bedoel, het is... lijkt veel op liegen.
Nou, het is ook een manier om jezelf veilig te houden
en leer hem beter kennen.
Hoe gaat het met de meisjes?
Oh, mam, ze zijn geweldig.
Ik bedoel, Amelia is zo pittig,
en Maria-Margaret is gewoon zo'n humeurige tiener.
Weet je, ze probeert het om echt cool te zijn.
Ze doet me er gewoon veel aan denken van mezelf toen ik die leeftijd had.
En gisteravond waren we aan het maken kransen, en, eh...
[klop op de deur]
Wacht even, mama. Er staat iemand aan mijn deur.
Het is oké. Gaan. Bel mij later maar.
Ik houd van je!
Houd van je.
Nou, kijk eens wie het rendier sleepte zich naar binnen.
Père Noel niet hebben eigenlijk rendieren.
O ja? Wat gebruikt hij dan?
Alligators.
Oh. De provincie Ayutthaya heeft olifanten,
de Noordpool heeft rendieren, en Cajun-land heeft alligators natuurlijk.
O ja. Sorry.
Eh, dus je koffiezetapparaat hier is gebroken,
dus ik heb dit voor je meegenomen.
Het recept van mijn oma.
Ik hoop dat je het leuk vindt Cajun advocaat-smaak.
Cajun-advocaat. Nooit gehad.
-Ah. Dat is dan een punt voor mij. -[lacht]
Ik bedoel, in wezen het is advocaat in plaats van creamer,
met nootmuskaat, kaneel, cayennepeper,
en een beetje imitatie rum-extract.
Klinkt anders.
Het is een zuidelijke Louisiana-traditie, dus...
Mm, maak je geen zorgen, Ik hou van anders.
Geloof me, in mijn vakgebied, Ik krijg er genoeg van.
-Heb je ooit mopane gehad? -Dat heb ik niet.
-Wat is dat? -Wormen.
Het is een Zimbabwaan Kerst traditie.
Dat klinkt... heerlijk.
Het is eigenlijk best goed. Bijna net zo lekker als deze koffie.
Blij om het te horen.
Hé, ik zat te denken, Misschien moet ik je meenemen op een rondleiding?
Je kunt de bezienswaardigheden zien. Ik bedoel, het is geen Zimbabwe...
Eigenlijk ben ik aan het volgen Everett vandaag,
Père Noel taken, maar misschien kun jij mij helpen
wat onderzoek doen na de lunch?
De nerd van Sorrento staat tot uw dienst.
Mooi, dan is het een date.
Eh...
Ja, proost.
Proost.
[vreedzame muziek speelt]
Weet je, het is een grote eer de mantel over te nemen
van Pere Noel van Herder hier,
wie heeft dat onderscheid gemaakt al bijna 30 jaar.
[applaus]
Nu, als mijn eerste officiële daad als Sorrento's nieuwe Pere Noel,
De eerste ga ik ophangen ornament op de stadsboom,
als teken van Kerstmis ligt net om de hoek.
[grinnikt]
Hé, weet je, dit is de tijd van het jaar
waar we verondersteld worden het meest gastvrij zijn en gastvrij,
dus ik wil het graag vragen iemand anders om mij te helpen.
Een soort ere-Pere Noel assistent voor het seizoen.
Campbell Wallace. Wat zeg je?
-Eh... -Ga door!
Oké, zeker.
-Bedankt. -Overal.
-Hier? Ja? -Ja.
-Oké. - Daar gaan we. Ta-da!
Dat hoefde je niet te doen.
Natuurlijk deed ik dat. Jij bent onze gast.
Oké, mensen doe mee!
[zydeco-muziek speelt]
"Mo' fassa en fassa, da gator dey kwam!"
‘Hij fluit en holla en noemde ze bij hun naam!"
Hé, nu, kinderen, we hebben een speciale bezoeker,
komt helemaal uit het magische land van Dallas, Texas.
-Oooh! - Nou, ik denk dat ze dat nooit is
heb dit verhaal zelfs al eerder gehoord, heb jij?
Ik kan niet zeggen dat ik dat heb gedaan. Deze versie in ieder geval niet.
Nou, dan weet ze het niet eens de namen van de alligators van Pere Noel.
Moeten we het haar leren? Jullie willen allemaal oefenen jouw lezing?
[kinderen] Ja!
Oké, kom hierheen.
-Laten we het doen. -Oké.
-Hier. Ben je klaar? -Oké.
Daar gaan we.
"Ha, Gaston! Ha, Tiboy!"
"Ha, Pierre en Alcee!"
"Goh, Ninette! Goh, Suzette!"
"Celeste en Renee!"
-Niet mijn beste prestatie. -O, dat is in orde.
Kijk, dat is voor jou. Nu kun je oefenen.
Zo krijg je houvast van Pere Noel op kerstavond.
-Bedankt. -En onthoud jouw tijd hier.
Oké, nu, kinderen, hoe eindigt het verhaal?
"Vrolijk kerstfeest allemaal,
'Tot ik je een tijdje zag'!"
Oké. [lacht]
Hé, warme chocolademelk hier.
-Oooh! -[Everett lacht]
Hoi.
-[klop op de deur] -Kom binnen.
O, hé. Fijn dat je het kon halen.
Wauw... feestelijk.
Ja, ik raak behoorlijk gefocust op mijn werk.
Ja, ik bedoel, ik snap het. Praktisch.
Ach, wat de Japanners bel shibui.
Saai?
Ingetogen. [lacht]
O, hé. De stadskrant dus doet een serie over Everett.
Vroeg me om te trekken alle openbare bestanden over hem,
oude artikelen, overheidsdossiers, foto's.
Dus ik dacht dat jij dat misschien wel kon Gebruik het ook voor uw artikel?
Dat is ongelooflijk. Ja, dank je.
Ugh! Dus... dat heb ik niet gedaan heb er nog naar gekeken, maar...
dat zou je bezig moeten houden voor een tijdje.
-Ja. - Voel je vrij om hier te werken zo lang als je wilt.
-Wil je koffie? -Het antwoord op die vraag zal altijd ja zijn.
Oké.
[contemplatieve muziek spelen]
Hé, wil je room of suiker?
Eh, gewoon koffie is prima, Bedankt.
[zachtjes] Dit komt van het jaar dat hij vertrok.
Oké, daar gaan we.
Dus, waar moeten we aan de slag?
Eigenlijk moet ik gaan.
Sorry, mijn, uh, mijn redacteur heeft een voortgangsrapport nodig,
dus ik moet gaan en upload wat foto's.
Maar bedankt, en, eh... Ik bel je?
-Ja. -[lacht zachtjes]
Prima.
[vreedzame muziek speelt]
[Everett] Ze vertelde me over jou. Misschien gaan we even zitten en bezoeken.
Ze liet het me een beetje weten wat is er aan de hand...
Ik dacht, kijk, dit is iets
dat ik weet waar ik het over heb over omdat ik daar ben geweest.
-Ben je daar geweest? -Ja, en weer terug.
-Hoi. -Hoi.
Hoe ging het met je baas?
Eh, ja, goed, goed. Ja, eh...
Gewoon, eh... gewoon aan het werk.
Geweldig. Maakt het je uit als ik ga zitten?
Zeker. Ga je gang.
Bedankt.
-Hé, eh... -Ja.
Wie is die kerel die Everett? praat met buiten?
-Kent u hem? -O ja, het is de man hij heeft advies gegeven.
-Advisering? -Ja, ik ben verrast dat deed je niet
zoek dat eens uit in al je onderzoek.
-Hm. -[lacht] Je hebt een beetje...
Oké, dat heb je gedaan veel poedersuiker op je gezicht daar.
Ja. Ja, Everett heeft gewerkt met het gemeenschapscentrum.
Je weet wel, deze jongens helpen door moeilijke tijden
alsof hij er doorheen ging, zegt dat het zijn manier is van teruggeven.
-'Alsof hij er doorheen was gegaan'? -Ik heb niet het volledige verhaal.
Maar weet je, die van zijn familie van hier en hij is hier geboren.
Maar toen ging hij weg al een paar jaar en zo...
-Hoi! -[hoesten]
O, voorzichtig nu. Die poedersuiker zal je eruit halen.
-Mm-hmm. -Eh, ik hoop dat je dat niet deed te veel vullen,
Omdat ik je heb gered de laatste vleespasteien van de dag.
-Heb je er al een? -Eh...
Pirogues, ja, samboose, zeker.
Maar een echte Louisiana vleespastei,
Ik kan het niet zeggen dat ik het genoegen heb gehad.
Goed. Jackson, alles goed met je als ik haar steel?
-Ja, nee, helemaal niet. - Oké.
Het wordt een vleespastei een goede wandelsnack.
Wandelsnack? Waar gaan we heen?
Tot aan de bayou. Meisjes zijn er al.
Ik ga je geven een kijkje achter het gordijn.
[Cajun-muziek speelt]
Wat is het oordeel?
Wauw. Deze zijn echt geweldig.
Haha! Vanaf nul gemaakt elke dag.
-Hoe? -Ga uit bed, zet een kopje koffie.
Begin met het deeg. [lacht]
Ik bedoel, hoe? Wat gaat erin?
O, veel liefde.
Ik ga je iets laten zien dat is goed voor het artikel.
Het artikel, klopt.
[Everett] Deze kleine boot wordt binnenkort een slee.
De familie Pere Noel versiert deze slechte jongen elk jaar.
Ga je ons een handje helpen?
-Wil je dat ik help? -[grinnikt]
Mocht het je nog niet zijn opgevallen, Ik geef je
een toegangspas alsof je deel uitmaakt van de familie.
Ja. Zeker, ja.
-[Mary-Margaret] Papa, kun je dat doen? help mij hier een beetje mee? -Ja.
Hoi.
Decoreren niet jouw ding?
Ik hou niet zo van het water.
Weet jij hoeveel alligators zijn daar?
-Alligators? -Ach, maak je geen zorgen.
Die gemene oude alligators eten nooit
een van de meisjes van Pere Noel, zij weten beter.
-Maar Ikzal het doen! [lachen] -Papa, zet me neer, papa!
Ik zet je in het water!
Ze is krokodilaas! Ze is krokodilaas!
O, ze is ontsnapt.
-Je leven gered. -Wauw!
-Ik snap het. -Bedankt.
Ik weet dat je zoekt voor een meeslepende ervaring,
maar geloof me, in de bayou gaan, nietwaar.
Ja. Opgemerkt.
Nou, mis ik het niet gewoon al het plezier.
Mam, Campbell viel bijna in het water, maar papa heeft haar gered.
-Dat heb ik zeker gedaan. - Daarom ben je te laat.
Nou, onthoud, dat hebben we gedaan dat diner dat we moeten verzorgen door de stad.
-Ja. -Jullie meiden ook, dus jullie gaan moeten gaan veranderen.
Mam, moeten we dat doen? Ik heb zoveel verhalen om op te schrijven voordat ik alle details vergeet.
Kijk, het zal zo zijn een late avond, en dat doe ik echt niet wil dat jullie meiden hier alleen zijn.
Ik kan ze bekijken.
Maar mama, dat hebben we niet nodig een oppas.
Oh, ik babysit niet. Maak je geen zorgen.
Nee, maar we hadden het wel kunnen doen, zoals een kerstslaapfeestje?
En die kan ik je geven foto's die ik vandaag heb gemaakt, dus...
Ja... Mam, pap, alsjeblieft!
Ja, oké, prima. Ja.
Oké, maar ze moeten wel om 10.00 uur in bed.
Nog geen minuut later!
-Je snapt het. - Oké.
En je moet gaan veranderen.
Dat doe ik, ja. Wauw, je ziet er geweldig uit.
-Ben jij dat? gaan dragen? -Ja.
Ik bedoel, ijssneeuwman. Het is briljant.
Het is het dichtstbij dat we kunnen komen naar echte sneeuw hier, dus...
Oh! Denk dat hij aan het smelten is.
Oh, hier, laat me helpen.
O ja.
Eh...
Ik denk dat dit vastzit.
-Hier, laat me het zien. -[gilt]
[lachen]
-O, mijn God. -Kijk!
[Campbell] Oh, mijn God! [lachen]
-Ik kan het nog steeds niet waarderen. -Haar!
-Nee! -[geschreeuw, lachen]
-Ga weg! -[onduidelijk gebabbel]
[Mary-Margaret] Oké, glimlach.
[camerasluiter klikt]
Leuk!
O, die zijn goed.
[meisjes lachen]
Dus sinds ik de schrijver in de familie,
Ik maak de kerstkaarten
en Maria-Margaret maakt de cadeautjes.
Wacht, heb jij deze gemaakt?
Ja, het is niet erg.
[Campbell] Daarom Je bent zo goed met de camera.
Zoals ik al zei, Je hebt een goed oog.
Oh... het is wat dan ook.
Je weet dat het goed is dingen leuk vinden, toch?
Zoals fotografie bijvoorbeeld.
Ja, maar het is niet cool.
Ik vind het cool!
En ik heb carrière gemaakt doe het, dus...
geef mij die misschien eens?
Prima.
[grinnikt]
Ik vind het leuk.
Maar de meeste mensen zal het zien als...
als een tienermeisje, altijd op haar telefoon, dus...
Misschien heb je het gewoon nodig een echte camera.
Je zegt het maar dit spul om aardig te zijn.
Je doet dit soort dingen echt.
Ja, maar weet je, zelfs als je het echt doet,
je vraagt ​​je af of je wel goed bent.
Zoals bijvoorbeeld Ik wist het niet zeker
Ik wilde deze opdracht aannemen en kom hier naar Sorrento.
-Ik was zenuwachtig. -Echt?
Zeker. Ik bedoel, bang en ongerust zijn
gaat niet zomaar weg omdat je ouder wordt.
Je leert gewoon om het niet te laten die gevoelens houden je tegen
en ga er toch achteraan.
En soms de dingen die dat zijn maakt je echt het meest bang
blijkt uiteindelijk het beste te zijn dat is ooit gebeurd.
-Diep. -Bedankt.
[Mary-Margaret] Ja, het was behoorlijk diep.
Ga bijvoorbeeld deze weg op en het was alsof...
-Ik doe mijn ding. -[meisjes lachen]
[Campbell] Het was zo leuk.
Weten ze het al?
Nee, nog steeds Jennifer.
Het moment voelde niet goed
en dat heb ik nog steeds zoveel vragen.
Ik voel me een beetje schuldig, en ik weet dat het moet vertel het hem, maar...
Onthoud dat jij de controle hebt hoe dit gaat.
Ik weet het, papa, maar het is leuk om te horen.
[Amelia] Campbell, Popcorn is klaar!
O, ik moet gaan, er begint een film.
Ik heb ze erover verteld onze filmavondtraditie,
en ze wilden om het ook te doen, dus, eh...
Ik mis jullie allebei zo erg. Ik bel je later.
-Ik hou van je. -Ik mis je, jongen.
Ik hou van je, doei. Doei.
Een vrolijk kerstfeest! Ik hoop dat het je gelukt is gisteren.
Ik ben bang dat dit niet het geval is een hele prettige voor jou.
Maar staat u mij toe om je vergeving te vragen?
En zou jij goed genoeg zijn om mij neer te halen?
[man] Heer zegene mijn ziel. Mijn beste meneer Scrooge...
We zijn thuis. Iemand nog...?
-Geen cent minder, meneer. -Mijn beste meneer!
-Ik ben bang dat het er veel zijn achterafbetalingen zijn daarin opgenomen. -Mijn beste meneer Scrooge!
[Vrek] Kom maar langs en bezoek mij. Kom je langs?
[man] O, dat zullen we doen!
Je denkt aan haar, ben jij niet?
Meer dan ooit.
Jij vindt dat we dat moeten doen maak ze wakker?
Nee, nee, nee, laat ze slapen.
[vreedzame muziek speelt]
Hoi. Fijne kerstavond.
Deze keer de koffie meegenomen.
En dit.
Ik dacht dat het je misschien zou brengen een beetje kerstsfeer.
Hartelijk dank.
Gaat het?
Wat doe jij hier?
Ik heb je meegenomen de kerstboom.
En de koffie.
Ik bedoel, wat ben je aan het doen hier in Sorento?
Ik schrijf een verhaal. Dat weet je.
Dat is niet zo alles wat je doet, Campbell.
Wat bedoel je?
Je bent hier niet om te schrijven een verhaal, jijbent het verhaal.
Jij bent haar.
Jij bent van Everett Bergeron andere dochter.
Het is waar, nietwaar?
Jij bent Everetts dochter.
C-Campbell.
Campbell!
Hé, Campbell, ga je vertragen?
-Je bent zo'n snelle wandelaar. -Heb je iets nodig?
-Ja, ik wil met je praten. - Er is niets om over te praten.
-Het is tussen mij en mijn vader. -Ah, kijk, ik wist het!
[zachtjes] Ja, oké, prima, Ik ben Everetts dochter.
-Hij weet het niet, hè? -Nee, dat doet hij niet.
Ik bedoel, hij weet dat hij heeft ergens een dochter,
maar hij weet het niet dat ik ben...
-Hoe weet je dat? -Ik ben van de stad heilige recordhouder.
Ik weet alles, en jij nam het bestand van mijn kantoor.
Ik heb de back-up bekeken... drie dochters.
-En toen heb ik wat gegraven op internet. -Sommige?
Oké, ik heb veel gegraven op internet,
en ik heb de stukken samengevoegd.
-Je bent zo'n nerd. -Er is iemand voor nodig om er een te kennen, nietwaar?
Nou, nu weet je het. Hier is je bestand.
Je kunt mij beter niet volgen.
Hé, ik wil het gewoon weten waarom je dit doet.
Omdat ik hem wil leren kennen.
-Ik wil de echte hem kennen. -En wat heb je geleerd?
Niet veel.
[zucht] We zijn bezig geweest alle Pere Noel-dingen bij elkaar
en rondhangen met de familie en we hebben gesprekken gehad, zeker,
maar dat hebben we niet gedaan, weet je, ging zitten en één op één...
Oké, dus, wat houdt je tegen?
Oké, prima, ja, Misschien ben ik een beetje bang.
Ik was bang omdat ik dat niet deed Ik wil dat hij weet wie ik was,
en toen werd ik bang omdat, Weet je, als hij het wist,
Misschien vertelt hij me niet de waarheid over waarom hij vertrok.
En nu ben ik bang omdat...
Weet je, ik vind hem leuk.
En misschien wil ik dat niet willen om de waarheid te kennen.
Hij lijkt... een goede kerel.
En... ik ben zo blij dat mijn zussen
een liefde hebben en huidige vader,
maar ik... [zucht]
Ik... Ik heb zoveel vragen over het verleden
en ze zijn echt moeilijk te vragen.
Ik denk dat ik iemand ken dat kan helpen.
Dus, waar beginnen we?
Een stukje stadsgeschiedenis?
Wij werden genoemd na Sorrento, Italië,
omdat het een Duitse spoorwegmagnaat is bracht zijn vrouw daarheen op hun jubileum.
Huwelijksreis eigenlijk.
-Nerd. -Weet je dat ik je kan horen?
Eigenlijk wilde ik dat wel vraag je over Everett Bergeron?
Gewoon achtergrond dingen, weet je.
Ik weet dat hij hier is opgegroeid.
Ik hoorde dat je dat was vrienden als kinderen.
Zeker. Zo dik als dieven.
Ja, hij ging weg na school,
en hij kwam alleen maar terug toen zijn vader ziek werd
en overleed later.
Dat heeft Everett in de war gebracht echt slecht.
-Hoe zo? - Nou, hij was blut.
En als ik zeg kapot, Ik bedoel niet geld, ik...
Nou, ik bedoel echt geld, maar ik bedoel ook
dat iets in hem was kapot.
En dat weet ik omdat destijds,
iets in mij was ook kapot.
Ik was net terug van een inzet,
en ik bereikte een dieptepunt.
Dus in zekere zin waren jullie twee bedoeld om elkaar weer te vinden.
Dat klopt precies.
We waren allebei de afwas aan het doen
bij oude dame Robert restaurant,
en ook al was het het ergste tijd in Everett's leven,
hij altijd had altijd tijd voor mij.
Hij is de reden Ik ben op de plek waar ik vandaag ben.
Heeft hij ooit iets gezegd rond die tijd was hij weg,
enig idee wat er is gebeurd?
Alleen dat moest hij krijgen zijn leven samen.
Hij zei altijd dat hij dat niet wilde om de man te zijn die zijn vader was.
Eh... misschien dat laatste deel zou off-the-record moeten zijn.
Het is allemaal off-the-record, maak je geen zorgen.
Oké.
Wel, een beetje vooruitspoelen.
Hij werkte zich op in de baan
en erfde de oude dame Robert recepten toen ze overleed.
Hij begon een bedrijf, getrouwd met Jennifer,
had twee prachtige meisjes.
Tussen jou en mij is hij geweest een beetje anders gedragen
sinds hij Pere Noel heette.
Hij heeft het echt geprobeerd om de eer af te wijzen.
En ik heb nagedacht, misschien de dingen...
de spullen met zijn vader en zijn familie
er iets mee te maken had.
Dus, moet ik eerst praten, of wil je?
De spanning doodt mij.
Het is gewoon: ik wist het niet over het ziek worden van zijn vader
en over zijn verlangen om terug te komen
of Pere Noel afwijzen.
Heb je ooit het gevoel dat meer informatie krijgen
maakt je alleen maar meer in de war?
Ja. Maar ik denk jij en ik weten het allebei
er is maar één manier je zult het ontdekken.
Door tijd door te brengen met je vader.
Oké, prettige kerstdagen. Bedankt.
Hé Joe, wat ben jij? gaan voor vandaag?
Ja. Ja.
Je hebt gelijk.
[Everett] Vijf, tien.
Bedankt, Cindy, fijne kerstdagen voor jou.
[Jackson] Hé, Everett, hoe gaat het daarboven?
Jongen, ik zeg je: het spijt me Jennifer nam de meisjes mee Kerstinkopen.
-Ik vlieg alleen hierheen! - Grappig dat je dat zegt.
Campbell vertelde het mij net dat ze wil leren hoe de foodtruck werkt.
-Echt? -Ja, uh-huh.
-Dat was ik zeker. - Nou, kom hier, Campbell.
Ik zou kunnen gebruiken alle hulp die ik kan krijgen.
-Het beste onderzoek is hands-on. -Dat is waar.
Waar bent u naar op zoek?
- Oké, ik begrijp het. -Tot ziens, Everett.
Oké, wees braaf.
Vlees? Vlees, gewoon gewoon vlees. Oké, dat is $ 4,00.
-Oké. - Hé, oké, ga lekker zitten.
-Het is hier heet in de keuken. -Ja.
Jij beheert het raam. Ik zal de bestellingen uitvoeren.
Daar is uw geldkist. Vier dollar per taart.
Hoi.
- Wat heb je nog meer? -Twee vleeswaren, twee snoepjes.
-Dank u, meneer.
Dat is voor jou. Fijne kerstdagen.
-Hoi. -O, hé.
Hoe gaat het, eh... het was leuk shoppen met de kinderen?
Ja, dat dacht ik gewoon Ik zou wegbreken
en kijk hoe het met Everett ging.
Tout de suite![grinnikt]
-Zie je wat ik daar deed? -Ja, dat was best gaaf.
Hé, Karen, Hoe is het met je?
Die twee lijken dat wel te zijn met elkaar overweg kunnen.
Ja, dat is een goede zaak.
Waarom is dat?
Nou... vanwege Campbell's hier helemaal alleen, weet je,
en Kerstmis, en Everett is als een vader.
Figuur. Een vaderfiguur.
Wat goed is,
weet je, want het is Kerstmis.
Wacht, wat weet je?
Ik weet het niet, valt er iets te weten?
Ik denk dat je weet dat dat zo is.
Ik weet misschien iets.
[hijgt naar adem] Godzijdank.
Ik dacht dat ik ging ontploffen terwijl je dat geheim bewaart.
Dus jij bent hier verantwoordelijk voor?
Sorry, dat bedoelde ik niet om je over te slaan.
-Ze telde niet goed. -[grinnikt]
Nou, ik wilde gewoon niet Campbell moet missen
over iets dat zou kunnen zijn potentieel geweldig.
-[lachen] - Nee, ik maak een grapje.
Kom op, fijne kerstdagen.
Ik heb je hulp nodig.
Maar we moeten het behouden een geheim totdat Campbell er klaar voor is.
Overeenkomst.
Het is beter om haar geld te tellen heel snel, want ik weet het niet.
Maar je doet het goed.
[vreedzame muziek speelt]
Oooh!
-Bedankt. - Daar ga je. Proost.
Goedendag, bedankt voor de hulp.
Natuurlijk.
Dus je doet dit elke keer?
Oh, de foodtruck gaat uit ongeveer twee keer per week,
maar in de kersttijd de vraag is als je zou het niet geloven.
-O, ik geloof het. -[beide lachen]
Eh... Ik heb iets gehoord over een geheim ingrediënt?
Elke kans die ik zou kunnen maken het uit je wrikken?
Nou, ik zou je kunnen vertellen,
maar dan zou ik wel moeten voer je aan de alligators.
[grinnikt]
Sorry, dat is het een familiegeheim van Bergeron.
Ja. Vind je het erg als ik stel je een paar vragen?
Wij hebben de kans niet gehad om dat nog te doen.
-Dit is een goed moment. -Oké.
Eh...
Hoe hebben jullie elkaar ontmoet? je vrouw Jennifer?
O, eh...
bij de supermarkt, als je het kunt geloven.
Zij was kassamedewerker, en ik was aan het rennen
voor een restaurant Ik werkte voor.
O, die van oude dame Robert?
Ik vergeet het soms Ik praat met een verslaggever.
[grinnikt] Nou ja, hoe dan ook, ze zeiden: "Breng terug zoveel uien als je kunt, "
dus daar duw ik een kar vol met niets anders dan uien tot aan haar register,
en ik bedoel, het was zeker raar, en wij lachten erom.
En toen gooide ze erin een chocoladereep.
Gratis.
En ze zei...
‘We moeten onszelf allemaal verwennen zo nu en dan."
De volgende dag ga ik terug naar de winkel, koop een reep voor haar,
vraag haar mee uit op een date.
[grinnikt] En de rest, zoals ze zeggen, is geschiedenis.
O, over geschiedenis gesproken,
Ik hoorde dat die er waren een handvol jaren,
uh, dat je in Texas woonde.
Dat is waar ik woon.
Ik... Ik ben geboren in Houston,
maar we zijn naar Dallas verhuisd toen ik een kind was.
-Echt? -Ja.
Everett, ik, eh...
Ik vroeg het me af als je het mij zou willen leren
hoe je ooit een vleespastei kunt maken.
[grinnikt] Ik en de meisjes zijn je ver vooruit.
-Geweldig. [lacht] -Je zult het zien.
Goed.
Eh, "We moeten allemaal..."
-Verwen onszelf. -"...trakteer onszelf..."
-Zo nu en dan. -"...zo nu en dan."
-Woorden om naar te leven. -Doe je dat nog steeds?
-O ja. -* En ik vraag me af of je *
-Heel lief. -* Zou kunnen Mijn dromen komen uit *
* En geef het uit
* Hier bij mij
Oké, Campbell. Wat weet je over vleespasteien?
Ik begrijp dat dat zo is een vleescomponent
en een taartcomponent.
-En ze zijn heerlijk. -De beste.
-Ja. - Denk je na wat ik denk?
- Bootcamp bakken? - Bootcamp bakken.
-Ik haal de schorten. -Oh.
-Het is echt. -Het is een ding, oké, ja.
-Voor jou. -Bedankt.
Bedankt. Kijk daar.
- Oké. -[Mary-Margaret] Prachtig.
-[Everett] Niet te strak. -[familie lacht]
Hu-hu-humm!
Oké. Eerste dingen eerst.
- Laten we over deeg praten. -Oooooh!
[grinnikt]
[Campbell] Ohh!
Bereid je oppervlak voor. Goed, goed, goed.
-Mooi en gelijkmatig. -[Campbell] Nu het deeg.
[Everett] Pak een honkbal. Ideaal, zomaar.
Oké, laten we nu gaan dat ding plat.
-Dat is een vormgever. -Oh.
-Wens! -[Kerstmuziek speelt]
-[Everett] Voilà! -Hoi!
Tijd om ze op te vullen!
[Campbell] Ooh, is dit dit geheime ingrediënttijd?
[Mary-Margaret] Alleen familie, onthoud de regels.
Oké!
Moment van de waarheid...
Mmm!
-Tien! -Oké!
Je had dit niet kunnen maken beter als je een van ons was.
O, laten we een foto maken. We kunnen wat buzz genereren voor kerstavond morgen.
-Zoals dat? Gr-grijp maar. -[Mary-Margaret] Glimlach!
-Hoe is dat? -[Mary-Margaret] Perfect.
-Goed? -En glimlach!
Haha!
Goed. Perfect.
Oké.
-[beide] Mm-hmm. - Oké, laten we gaan componeren de ultieme post voor mama.
-Ik neem dit mee! -Oké.
Ja, maak je geen zorgen over een ding.
-We gaan opruimen, ja. -[Mary-Margaret] Bedankt, papa!
Hé, bedankt dat je bleef rondhangen.
Waardeer het.
Ik weet dat het laat is,
maar ik heb er nog een paar vragen voor jou
als je het niet erg vindt?
-Zeker. -Waarom praten we niet over,
Ehm... ben jij Pere Noel?
-Ja, zeker. -Hij is een soort van ultieme vaderfiguur, toch?
Ja. Dat zou je kunnen zeggen.
Hoe voelt het om te zijn op die manier vereerd?
Nou, ik bedoel, ik heb een...
een moeilijk gezinsleven.
Weet je, mijn eigen vader,
hij... hij was niet de beste,
en ik heb wat fouten gemaakt
over mijn familie,
maar weet je, nu zou ik het doen
alles om de zaken goed te maken.
Iets. Hé.
Luister, we zijn aan het praten over Pere Noel het personage,
het festival, dat allemaal, toch?
Ja, dat is het een human interest-stuk,
en, eh, jij bent een heel interessant mens.
Oké.
-[pot rammelt] -Het is gewoon dat ik dat heb een beetje gegraven.
Echt? Wat heb je ontdekt?
[deur gaat open en dicht]
Nou, dit is een gezicht.
Waar zijn de andere twee kleine elfjes die hier wonen?
Ik hoop dat ze je niet hebben verlaten allebei al deze rommel.
Ze zijn boven aan het componeren het ultieme bericht.
Nou, let maar niet op mij.
Ik heb net wat spullen meegenomen voor de vrachtwagen.
Nee, we waren net aan het afronden.
Ik weet zeker dat het van Campbell is Ik moet terug naar het huisje
en aan dat artikel werken.
Ja, ja, ja.
Veel om bij te praten.
Bedankt voor een geweldige avond.
[Everett] Mm-hmm.
Ik zie je morgen.
-[Jennifer] Dag. -Doei.
-[deur gaat dicht] -[Campbell] Hé, mam, Heb je even?
[Sarah] Tuurlijk. Wat is er aan de hand?
Nou, uh... Ik heb geleerd hoe vanavond vleespasteitjes maken.
Dat is een primeur.
En ik ga terug naar het huisje
om mijn artikel te schrijven.
Hé, eh...
Waarom is Everett weggegaan?
Campbell, je weet dit.
Ja, zeker.
Euh, gewoon...
begeleid mij er gewoon doorheen.
We waren jong
en Everett was er nog niet klaar voor vader zijn.
Ik bedoel, ik was er niet klaar voor ook moeder zijn,
maar het raakte hem gewoon hard,
en toen je twee was, hij verloor zijn baan,
en hij was een wrak.
Hoe dan ook, nadat hij vertrok,
het was net als hij wilde niet gevonden worden.
Dus ik stopte met proberen.
Je denkt misschien niet hij wilde terugkomen?
Als hij terug wilde komen, hij zou hebben.
Waarom? Zei hij iets?
Nee. Nee, niet officieel.
[zucht] Ik probeer het nog steeds om de waarheid uit hem te krijgen.
-Wil je mijn twee cent? -Zeker.
Hij zal nooit morsen zijn lef tegen een journalist,
maar misschien vertelt hij het aan zijn dochter alles wat ze wil weten.
O, ik ben mijn camera vergeten terug bij het huis.
Kan ik je terugbellen?
-Zeker. Houd van je. -Ik houd ook van jou.
-Everett, wacht, wacht! -[deur gaat dicht]
Everett, praat gewoon tegen mij!
Praat met mij.
Jennifer, ik weet dat je hart staat op de juiste plaats,
maar met Campbell hier graven in mijn verleden, het is te veel.
[Jennifer] Oké, ja. Het spijt me, echt waar.
Maar misschien is het wel een goede zaak? Het zou louterend kunnen zijn.
Kijk, ik probeer het alleen maar om te doen wat het beste voor je is.
Ik weet.
Ik weet het, en... Ik hou erom van je.
waar ik je ooit over vertel de laatste keer dat ik haar zag?
Nee.
[Everett] Nadat ik weg was voor een paar jaar,
Ik begon te denken,
Ik ben op weg om te zijn een betere man, een betere vader,
dus ik dacht, Nou, ik zou haar moeten opzoeken.
Dus ik deed onderzoek naar de school van Alice, en het blijkt
ze hebben een kerstoptocht.
Ik dacht, nou ja, dat is de perfecte tijd.
Dus reed ik terug naar Texas de hele nacht
en ik stond achterin van de zaal en...
Ik heb het hele ding bekeken.
En...
ze was gewoon het schattigste ding die je ooit hebt gezien.
Dus na de show, Ik dacht, ik ga met haar praten,
maar haar... haar moeder en deze andere man
krijgen hun eerste,
en hij geeft haar rozen
en ze springt in zijn armen.
Ze waren zo blij, Jennifer.
Het was...
het was de perfecte familie.
Wat gebeurde er dan?
Ik ging weg.
Maar ik ben nooit opgehouden van haar te houden.
Ook al moet ik van haar houden van een afstand...
ze zal hier altijd zijn.
* Kerstverlichting
* Zie ze stralen
* In de ogen
* Van een kind
* Laat ze stralen
[zucht]
[vreedzame muziek speelt]
[Cajun-muziek speelt]
Hallo, fijne kerstavond. Wat kan ik voor je krijgen?
Hoe gaat het met mijn twee favoriete smaakmakers?
Hongerig.
Je bent verschrikkelijk stil. Wat is er?
Zojuist...
als vanavond voorbij is, Je moet naar huis, toch?
Nou, ze heeft werk, Amelia. Ze kan niet zomaar hier blijven voor altijd.
Nou, dat weet ik, maar...
Nou, dat betekent niet Ik ga weg, niet echt.
Ik bedoel, wij nog steeds Kerstontbijt,
en dan kunnen wij videochat en tekst,
en ik ben alleen een uur vliegen met het vliegtuig.
Dus... ik kan terugkomen en bezoek.
-Beloof je dat? -Ja.
-Kom je terug? -Ik beloof het.
In de tussentijd,
Ik heb een heel belangrijke missie voor jullie.
Ik moet je moeder gaan helpen met mijn nieuwe vaardigheden in de vrachtwagen,
en ik heb iemand nodig die rondloopt en maak wat foto's
voor mijn artikel.
Zijn jullie er klaar voor?
- Wacht, echt? -Ja.
-Je kunt op ons rekenen. -Oké, goed. Hier. Wees voorzichtig.
-Ja! -[Amelia] Kom op, Maria-Margaret.
Hier. En onnodig te zeggen, hij ging nooit meer zingen.
[grinnikt]
Alles goed, daar?
Eh, ja. Ik ben gewoon, eh...
alleen maar denken.
Kan ik ergens mee helpen?
Niet tenzij, uh, weet je hoe je het de man moet vertellen
waar je een verhaal over schrijft dat jij zijn dochter bent.
Ga je het hem vertellen?
Ja, het is, uh... het is tijd.
Ik weet niet waarom Je hebt het gedaan, weet je,
uh, mij vinden, en, uh, vraagt ​​mij hier
en mij helpen door de week.
Maar, ehm...
Bedankt...
uit de grond van mijn hart.
Nou, weet je, je hebt geen reden nodig
om meer liefde te brengen de wereld in.
Dames, we hebben geen vleespasteien meer. Ik heb er nog meer nodig.
Pardon, we hadden een feestje even hier.
[Jennifer] Weet je wat?
Waarom doe je het niet rustig aan, ga rondlopen op het feest,
En ik kan hier alles aan?
Oké. [lacht]
[in gezongen] Veel plezier.
Bedankt.
Graag gedaan.
[Cajun-kerstmuziek speelt]
Oké, dus, wat ga je hem vertellen?
Jij bent net zo slecht als Jennifer.
-Het is een groot moment, Campbell. -Ik weet dat het een groot moment is.
Ik probeer niet in paniek te raken, en jullie twee maken het nog erger.
Ah, dus wat je zegt is: je hebt afleiding nodig.
-Ja, alsjeblieft. -Hm.
Weet jij hoe je in twee stappen moet werken?
-Nee? -[Campbell] Nee. [lacht]
- Echt goed. -Ja.
[speelt "Auld Lang Syne"]
Oh, wauw, denk je Je bent echt glad, hè?
Ik beloof je dat ik het niet wist het zou een langzaam nummer worden.
-Het spijt me zo. -Dus je wilt niet dansen?
-Nee, dat heb ik niet gezegd. -Ik ben met je aan het rommelen, Jackson.
Neem mijn hand.
[Campbell] Nooit een kerst gehad helemaal zoals deze, Ik moet zeggen.
[Jackson] Ja? Waar was je laatste?
Uh, ik was ongeveer honderd mijl buiten Ulaanbaatar,
leren hoe de Mongoolse herders
hun dieren in leven houden tijdens de winter.
-Dus een heel normale. -Ja, ja. Mm-hmm.
Maak je geen zorgen, deze is... veel beter.
Ja, veel minder kans van bevriezing hier.
Ik ben er vrij zeker van Ik lees elk boek
op de buitenwereld voorbij de parochiegrenzen,
en ik ben er nog nooit langs geweest.
Ik kan dat niet geloven. Hoe?
Mijn familie is hier geweest generaties lang.
Mijn ouders hadden mij later in het leven,
en ik ben er vrij zeker van ze willen niet dat ik wegga.
-Hm. -Volg het oude familie voetstappen.
Word Père Noel, werk voor de stad.
Settelen, in wezen doen alles wat ze deden.
Ik bedoel, ik weet het het zijn mijn zaken niet,
maar ik denk dat je familie bent zou willen dat je gelukkig bent
en Sorrento verlaten, als dat is wat je wilt,
weet je, zie de wereld buiten je boeken.
Ja. Misschien.
Dus, oké, waar zou je heen gaan? als je overal zou kunnen zijn?
[zucht] Dat is een hele goede vraag.
-Bedankt. -Graag gedaan.
Eh...
Waar ga je volgende keer heen?
Eh...
mijn redacteur was aan het woord over dat ik een verhaal doe
in Marokko.
-Marokko? -Mm-hmm.
Dat is waar ik heen wil.
[Amelia] Campbell, kom op!
O, het begint.
Kom je?
[schraapt keel]
Vrolijk kerstfeest, iedereen!
Vrolijk Kerstfeest!
Nu weet je dat ik dat niet ben één voor grote toespraken.
-[gelach] -Het viel me op die Kerstmis
gebeurt tijdens het donkerste en koudste tijd van het jaar.
En hier in Louisiana, dat is ongeveer 50 graden.
[gelach]
Maar met onze zorg voor elkaar,
we hebben die kou van ons afgeworpen.
Wij verlichten de duisternis met vuur en feest.
Het is dus alleen maar passend dat we aan de familie zouden vragen
van onze nieuwste Pere Noel, Everett Bergeron,
om met ons mee te doen in de traditie
van uitroepen de kerstalligators
om hem terug te verwelkomen in Sorrento en de kerst inluiden.
Dames, alstublieft.
[Mary-Margaret] Kom op. Kom op.
Ja. Oké.
-Wacht, wat is het ook alweer? -Het is net als het boek.
-Oh! Oké. Oké, oké, oké. -Zijn jullie klaar?
-[beide] Ja. - Oké, daar gaan we.
Ha, Gaston!
Ha, Tiboy!
Ha, Pierre en 'Alcee'!
Goh, Ninette!
Goh, Suzette!
Celeste en Renee!
Allons-y!
[vreedzame muziek speelt]
[menigte hijgt]
[opgewonden mompelend]
Daar is het!
Vrolijk kerstfeest allemaal!
Vrolijk Kerstfeest!
[onduidelijk gebabbel, gelach]
[vrouw] Fijne feestdagen!
[Everett] Yohhhh!
[Kerstmuziek speelt]
Ho ho ho!
[menigte juicht]
Vrolijk kerstfeest allemaal!
Vrolijk Kerstfeest!
[grinnikt]
-[Cajun-muziek speelt] -Hé-hey! Hallo daar, mijn meisjes!
Vrolijk Kerstfeest.
Een paar snoepstokken voor mijn favoriete meisjes.
Dat klopt, laten we gaan dit kerstfeest is begonnen!
[juichen]
Deze tijd van de nacht het is gebruikelijk voor Père Noel
om een ​​beetje toast te maken.
Ik weet zeker dat burgemeester Thomas dat heeft gedaan al een mooie toespraak gehouden.
Precies.
[gelach]
Maar aangezien het traditie is, Ik voel mij verplicht om te dragen de fakkel, om zo te zeggen.
Dit jaar heb je dat wel gedaan heeft mij gekozen als Pere Noel,
"de ultieme vaderfiguur,"
zoals een vriend van mij ooit zei.
Omdat met Kerstmis Weet je, als ouders,
wij hebben het drukker dan ooit, nietwaar?
Weet je, het is de tijd van het jaar wanneer onze liefde voor hen
schijnt echt.
Het is een tijd waarin we ons herinneren
hoe bijzonder die band is.
Dat ben ik niet altijd geweest een perfecte man of perfecte vader,
maar kinderen krijgen is dat wel geweest de grootste eer van mijn leven,
en of ik het ooit volbreng alles op deze aarde, het zal zo geweest zijn,
dus ik wil graag verhogen een toost op mijn familie, mijn meisjes,
mijn alles...
en voor jou en de jouwe, waar ze ook mogen zijn.
Proost!
[allemaal] Proost!
Whoo, whoo!
Proost, jongens.
[onduidelijk gebabbel, gelach]
[vreedzame muziek speelt]
-Pa! -Hé, hoe gaat het met jullie?
-Hoe gaat het met je? -Je hebt het geweldig gedaan, papa.
Vrolijk Chr-- Dank je. Ik oefende in de garage.
Ik wilde het aan niemand vertellen.
Dat kun je allemaal niet hebben. [lacht]
Oké.
Oké, eh...
Pa. Nee.
Dat is zo sterk.
Eh...
Oké, oké, Everett.
Ik wilde zeggen iets voor jou en...
Hoi. Wat ben je aan het doen helemaal hierheen?
Eh, niets.
Ben je aan het repeteren?
-Nee. -[spott]
Misschien.
Oké, prima.
Jij en Jennifer kwamen in mijn hoofd.
En... die toespraak van Everett...
Dit is precies zo een belangrijke avond, en...
Het is mijn laatste kans om het hem te vertellen voordat ik morgen vertrek, en ik wil het niet verpesten.
Spreek dus vanuit je hart.
Luister, ik had het mis, oké?
Denk niet zo veel.
Nuvertel het mij maar.
Campbell...
wie zou er niet van je houden?
ik gewoon...
Zodra ik het hem vertel, alles gaat veranderen...
Ten goede.
Ja, ik hoop het.
Jackson, dat was jij geacht haar terug te brengen.
Ik ben nu de reddingspartij voor de reddingsploeg.
Dus Campbell,
er is een soort van een stilte daar.
Ik denk nu misschien een goed moment.
Ja. Oké.
Ja.
Ik ben klaar.
-Koel. -Je hebt dit.
Ja.
Waarom ben ik zo nerveus?
Omdat jij ook van haar houdt.
Ach.
-Oeh, hallo daar. -Hoi.
Oké, dus...
Wat vind jij van Sorrento?
Eh, vergeleken met... Londen, Parijs?
Ja, het is een bijzondere plek, dat is zeker.
Ik ben verdrietig dat ik dat heb gedaan om morgen te vertrekken.
Wij voelen hetzelfde.
Heb je genoeg voor je artikel?
Eigenlijk, Ik hoopte je te spreken,
Je weet wel, kind van Pere Noel. [grinnikt]
Eh... ja, natuurlijk.
-Wat is er? -Eh...
Dus, Everett, uh...
vanavond in uw toespraak,
Dat zei je als vader was de grootste eer van je leven.
-Ja. -Ja. En, eh...
Papa, Campbell! Wij renden tegen enkele collega-verslaggevers
helemaal uit Mississippi!
-Oh! -Pere Noel, als we konden maak maar een paar foto's
van jou en je gezin.
- Vind je het erg? -Eh...
Dan ronden we af ons gesprek later?
-Ja. Ja, oké. -Oké.
-Meisjes, wat is dit allemaal? -Oh, regionale bekendheid, mam.
Kom op, kom op de foto.
Ja, eigenlijk, als je kunt staan vlak naast Père Noël.
O ja.
-Campbell. -O nee, dit is geweldig.
Alleen het gezin is alles wat we nodig hebben.
Oké.
Iedereen, kijk hier.
Oké, kom samen en zeg: "Warme chocolademelk!"
-[alle] Warme chocolademelk! -[camerasluiter klikt]
Ja, de burgemeester heeft goed werk geleverd.
Het spijt me, ik ben zo terug.
Hé, langzamer! Waar ga je heen?
-Ik moet naar huis. -Oké, geef mij dan maar even, ik ga met je mee.
Nee, ik ben... [zucht]
Ik ga naar huis.
Het spijt me.
Dit was een grote fout.
Hé, hé, hé, hé, hé. Wat is er gebeurd?
-Wat zei hij? -Ik heb het hem niet verteld, oké?
-O, Campbell. -En ik vraag dat van jou alsjeblieft ook niet.
Ik... Ik weet het niet wat ik dacht.
Ik heb een gezin in Dallas, Eigenlijk een geweldige familie,
en, weet je, Misschien komt Everett niet terug en dingen niet veranderen
was het beste.
Hij liet de dingen met rust, en misschien Ik moet hetzelfde doen.
Campbell.
Campbell! Wil je alsjeblieft even wachten?
Je moet me laten gaan, Jackson.
Dit is jouw familie, jouw keuze,
maar je blijft achter zo'n geschenk.
Het is zoveel ingewikkelder dan dat.
Natuurlijk is het ingewikkeld, het is familie.
Ik snap het.
Maar zij duidelijk geef om jou.
Misschien als je gewoon vertelde hen de waarheid.
Misschien niet allemaal familie zo is het bedoeld.
Ja.
Maar kun je eerlijk uitgeven de rest van je leven
wetende wat je hebt achtergelaten hier achter?
[Kerstmuziek speelt]
Campbell, hallo, ik ben het weer.
Vrolijk kerstfeest.
We hebben je gemist gisteravond,
en ik belde gewoon om te zien als het goed met je gaat
en om je dat te laten weten het aanbod voor Kerstmis ontbijt staat nog steeds.
Eh, bel ons even.
Doei.
[Everett] Ze zal bellen.
Ik weet het niet, Misschien heeft ze haar verhaal afgemaakt.
Ik vind het gewoon zielig voor de meisjes. Ik bedoel, ze hebben echt genomen een voorliefde voor haar.
Dat deed ik ook. Ik bedoel, jij ook denk echt dat ze weg zou gaan zonder afscheid te nemen?
-Hé, het is Jackson. -[deur gaat dicht]
-In de keuken. -[Amelia] Is zij het?
Is ze hier?!
Vrolijk Kerstfeest, Familie Bergeron.
-O, jij bent het maar. -Wees aardig.
Het is oké, ik snap het. Campbell was een heel bijzondere persoon, ik zou ook verdrietig zijn.
Maar gelukkig voor jou, dat hoeft niet zo te zijn.
-Oh! Hoi! -[Campbell] Vrolijk kerstfeest!
-Vrolijk Kerstfeest! -[vreedzame muziek]
Hallo!
-Hallo. -Zien?
Ik heb tegen iedereen gezegd dat je dat niet zou doen vertrekken zonder afscheid te nemen.
-Nooit! -We waren bang dat je wegliep.
En dit allemaal missen? Echt niet.
Ik kon gewoon niet komen naar kerstochtend
zonder te krijgen wat cadeautjes, en...
mijn verhaal is nog lang niet voorbij.
Oh, en als iemand het zich afvraagt als de grote winkel op de I-10 ligt
is om 02.00 uur geopend. op kerstavond... het is.
-[gelach] -Kom op, nu. Laten we eten.
[Mary-Margaret] Geef mij die!
-Oh! -Vrolijk Kerstfeest.
Bedankt.
[onduidelijk gebabbel]
Oké, meiden, leg die onder de boom,
en, uh, ja, Jackson, pak een stoel.
Campbell, ga zitten.
-Sap! -[Everett] Oké, pak er een en geef hem door.
-Bedankt. - De jus staat erbij.
[rustige muziek spelen]
Ze zijn prachtig! Bedankt.
-[Amelia] Graag gedaan. - Oké, dus, als laatste, maar daarom niet minder belangrijk...
Oké. Eh... Maria-Margaret.
O, voor mij?
[Campbell] Ja.
-[papier kreukt] -Voor je ontluiking carrière als influencer.
Ernstig? Oh, mijn hemel.
Ik vind het geweldig. Bedankt!
-[Campbell] O! -[gelach]
[Campbell] Ik dacht van wel.
Ontzettend bedankt.
Amelia.
-[inhoud rammelaar] -[ouders lachen]
Een plek om je gedachten neer te zetten.
Ik heb veel gedachten.
[gelach]
Eh, oké, en Jennifer.
-Een voor jou. -Oh, wauw, ik ook?
-[Campbell] Mm-hmm. -Bedankt.
Het is ons gezegde!
[Campbell] Ja, nou, hij deelde jouw verhaal met mij,
en ik was... geïnspireerd.
[Jennifer] Heel erg bedankt.
Kijk daar eens naar.
Jij bent hier goed in.
Dat is zo lief! [grinnikt]
En, eh...
Eh... Everett, die van jou is
de enige die ik niet heb gekocht.
[contemplatieve muziek spelen]
Dat kun je niet zijn.
Zij...
mijn kleine meisje had donkerder haar
en een beetje scheve tand.
Ja, precies vooraan.
Alice?
Ik had het je moeten vertellen de waarheid eerder,
maar ik had behoefte...
Ik dacht...
[Jennifer] Everett.
Campbell, het spijt me zo.
Mama, wat... wat was er?
- Huilt ze? -Het is oké.
Nee, het is prima. Het gaat goed met me. Ik heb gewoon, eh...
-Campbell. -We moeten toch gaan.
Ik... Ik heb liefgehad elke minuut van mijn tijd hier,
en jullie zijn allemaal, uh...
Wacht, wacht even.
Ga niet.
Wat is dit?
Het is een geschenk, voor jou.
Toen ik wegging, Ik dacht dat ik je beschermde.
Ik dacht van wel het juiste om te doen,
en ik wilde dat je het wist
en om te weten hoeveel Ik heb je gemist.
En dus stuurde ik een paar brieven.
Maar we zijn verhuisd en we hebben onze naam veranderd.
-Ja. -Ja.
En, eh, Toen de brieven terugkwamen,
I...
een notitieboekje gekocht, en ik schreef daarin in plaats daarvan:
alles waar ik aan dacht, alles wat ik voelde,
alle spijt en verdriet en excuses en...
Ik schreef elke dag.
Het is een leven lang van de dagen dat ik je heb gemist
en van je houden.
Ik dacht dat je mij niet wilde.
Nee. Nooit.
Het spijt me zo.
Ik... Ik kan het niet geloven dat je er echt bent.
Ik kan het ook niet geloven.
Jennifer, dat was jij hierbij betrokken, nietwaar?
[klikt met tong] Ja. Maar ik had hulp van Jackson.
Wat kan ik zeggen, ik hou ervan om te houden de familiearchieven van de stad compleet.
Uh-huh. [snuiven]
Eh, kan iemand alsjeblieft uitleggen wat er aan de hand is?
Ja, waarom huilt iedereen?
-[Campbell lacht] -Nou, meiden,
eh, jaren geleden, Ik had nog een dochter,
je oudere zus.
En Campbell...
-Wacht, ze is onze zus? -Ik wist het!
-Dat deed je niet! -[Amelia] Ik had een vermoeden.
-[Mary-Margaret] Oh, een vermoeden! -[Campbell lacht]
[Mary-Margaret] Oké, Dus ik ben niet de oudste?
[Campbell] Ik denk het niet.
Wacht, dus als je onze zus bent, dan betekent dat...
[fluisteren]
Dat is een geweldig idee.
[grinnikt] Het geheime ingrediënt.
Wij delen het alleen met familie.
-Vrolijk Kerstfeest. -Vrolijk Kerstfeest.
[lachen]
Oh, ik moet hier een stukje van hebben.
-Kom op, nu. -[familie lacht]
Jackson, kom binnen.
Kom binnen. [lachen]
-[familie] Kom binnen! Kom op! -[Jackson] Oké.
Oké, prettige kerstdagen op 3.
1, 2, 3!
Vrolijk Kerstfeest!
-[lachen] -Ja, dat is een goede.
[Campbell] Sindsdien die noodlottige kerst, Er wordt mij veel gevraagd.
"Hoe voelde het om je vader te ontmoeten?"
'Zijn je zussen echt zo cool?"
'Waarom ben je teruggegaan op kerstochtend?"
En "Is Jackson zo schattig als hij klinkt?"
[grinnikt]
En al die zijn eerlijke vragen,
maar de vraag die mij gesteld wordt het vaakst is,
"Wat gebeurde er daarna?"
Wat er gebeurde na mijn eerste
Kerstmis van de familie Louisiana?
Nou, dat is gemakkelijk.
Alles.
* ...en geef het uit
* Hier bij mij
* Moet een oude bekende zijn Word vergeten *
* En nooit meegenomen Vind je het erg? *
* Moet een oude bekende zijn Word vergeten *
* En dagen Van oude lang syne? *
* Voor lang syne