Po prostu nic tam nie ma.
Nie widziałem budynku za jakieś 20 minut.
- Spójrz na to. - Nie jesteśmy na wakacjach, Hap.
Rozchmurz się, dobrze?
Powiedz jej to, partnerze.
Lepiej się wstrzymajcie, chłopaki. Będzie ostro.
- Och. - Idzie mój lunch.
Detektyw Eckhart, Jestem detektyw Ellie Burr.
- Cześć. - Miło mi cię poznać.
- Jak się masz? - Dobry.
„Stolica połowów halibuta świata.” OK.
Detektyw Dormer, to zaszczyt cię poznać.
Witamy w Nightmute. Mam tu samochód.
To niesamowite pracować z tobą.
Theodore Dineli, Frank Prud'homme...
strzelaniny w Ocean Parku i zwłaszcza morderstwa na Leland Street.
To tam Ronald Langley cię pociął, przy ulicy Lelanda 325?
Odrobiłeś pracę domową.
Morderstwa na Leland Street były moje studium przypadku w akademii.
- Zabiorę cię do Lodge i... - Nie, zabierz nas na stację.
Prawidłowy. Musimy zacząć.
Większość morderstw została rozwiązana w ciągu pierwszych 72 godzin.
Cóż, to 48 godzin. Jesteśmy dzień do tyłu.
Ale kto liczy?
Tak, wejdź.
Posadzili cię za biurkiem, co? Charliego Bubblesa. Jak się masz?
- Nie widziałem cię od kiedy? - Hej, Charlie.
- Siedem lat? - Osiem.
Siedem lat! jestem stary. Ellie, zabierz wszystkich do zagrody.
- Miły dzieciak. - Uwielbia tę pracę. Heh.
Kiedy zadzwoniłem do Bucka po poradę w tej sprawie, Nigdy nie spodziewałem się, że cię tu wyśle.
- Coś o sprawach wewnętrznych? - Wprowadzają się.
To nic. To zwykłe badziewie. Buck pomyślał, że przydałaby ci się pomoc...
Zabrali Finna i Kentora na Narkotyki.
Skurwiele szukają dla nagłówków...
- Zaraz wybuchnie. - Dostałem wiadomość z Warfielda.
Pitbull z Los Angeles.
Chce zostać ogłoszony na Twoje ruchy.
Znajdziesz nas bardziej bezpośrednich.
Dobrzy i źli, ale dużo mniej public relations. To proste.
Z wyjątkiem tego.
Ahem. OK, słuchaj. Detektywi Dormer i Eckhart...
wypożyczony od Bucka Lundgarda, Zabójstwo w Los Angeles.
- Pomogą w sprawie Connella. - Pomoc?
Pokaż im wszystko, co chcą zobaczyć.
Gdziekolwiek chcą się udać, zabierz ich.
To jest Fred Duggar.
- Kieruje śledztwem. - Cześć, Fred.
- Przyjemność. - Chcesz się tym zająć?
- Widziałeś, co mamy? - Zacznijmy od ciała.
- Masz raport? - Chcę zobaczyć ciało na własne oczy.
Dobra.
Przepuklina pnia mózgu z powodu krwotoku śródmózgowego.
- Pobity na śmierć. - Te kontuzje?
Powierzchowny. Większość traumy był na jej twarzy i szyi.
- Jakieś ślady gwałtu? - NIE.
- To zakrywa starszy siniak. - Tutaj jest starszy.
- Obaj są w raporcie. - Umył jej włosy.
Wyszorowała paznokcie.
Wszystko jest w raporcie.
- Nie mówi, że je obciął. - Mogła je obciąć.
Nie. Brak lakieru na końcach paznokci. Widzieć?
Sama je namalowała. Ktoś inny je obciął. Palce też.
- Nagi w chwili znalezienia? - Tak. Ostatnio widziana w czerwonej sukience.
Żadnych włókien, płatków, włosków?
Wiemy o pracy kryminalistyki tutaj. Ciało nic nam nie dało.
Dała nam mnóstwo. Wszystkie te kłopoty, cała ta troska. Dlaczego?
- Znał ją. - Wie, że możemy go z nią połączyć.
To nie jest przypadkowy psychol? Zbrodnia z pasji?
Może. Ale cokolwiek się stało, jego reakcja nie była pełna pasji.
Nie wpadł w panikę. Nie posiekałem jej ani nie spaliłem.
Właśnie o tym pomyślał czego byśmy szukali...
a następnie spokojnie usunięte te wszystkie ślady.
Bez pośpiechu. Bez pośpiechu.
Po co obcinać paznokcie po ich umyciu?
Manipulowanie ciałem. Przedłużanie chwili.
Żadnego okaleczenia.
Nie tym razem.
- Myślisz, że byli inni? - NIE.
Ale będzie. Ten facet...
przekroczył granicę i nawet nie mrugnął.
Z tego nie wrócisz.
Dobra. Chodźmy dowiedzieć się, kim była Kay.
Fred kazał niczego nie dotykać, więc nie posprzątałem.
Nienawidzi, kiedy odchodzę w każdym razie do jej pokoju.
Dziękuję, pani Connell.
Hmm.
Więc poszła w piątek wieczorem na imprezę.
Niezupełnie impreza. To lokalne nurkowanie gdzie spędzają czas dzieci.
Nie ma pamiętnika?
Nie znaleźliśmy żadnego. Jej mama powiedziała, że ​​ma dziennik.
Znajomi mówią, że się kłóciła ze swoim chłopakiem w piątek.
Wyszła tuż po północy.
Zrobiła to, co?
To jest interesujące.
Kto to jest?
Tanya Francke, najlepsza przyjaciółka Kay.
Chcę z nią porozmawiać.
Kim jest Kay Connell? Kim ona jest? Czy jest popularna, czy jest samotnikiem?
Czy lubiła to miasto? Chce uciec przy pierwszej nadarzającej się okazji?
Czy miała marzenia?
Znała tego faceta. Znamy ją, może poznamy jego.
To jest projektant. To jest drogie.
- Chłopak, Randy. - Randy Stetz.
- Mógł sobie na to pozwolić? - Jest w szkole.
- Mama tego nie kupiła. - O czym myślimy?
Nie wiem, ojczym? Jakieś bogate wujki?
NIE.
Wielbiciel.
Tak.
- Tsk. Chcę chłopaka. - Zabiorę go na stację.
Chcę iść do szkoły. Wyciągnij go na oczach przyjaciół.
Złap go z tropu. To sprawi, że ludzie zaczną mówić.
Jak daleko jest szkoła?
- Jest 10:00, detektywie Dormer. - Pewnie.
W nocy.
Oh. Kiedy więc robi się tu ciemno?
Nie. Heh.
Nie o tej porze roku.
Tak, słyszałem o tym. Dlaczego o tym nie wiedziałeś, Hap?
- Dolna 48. - Niższe 48?
Nie stąd. Można to rozpoznać po twoim chodzie.
- Jak to? - Niepewny.
- Ach. - Dormer i Eckhart.
Mamy rezerwację.
Nie dajcie się zwieść opinii mojego przyjaciela frywolne zachowanie. On to tylko interesy.
- Twoja restauracja nadal serwuje? - Kuchnia zaraz będzie zamknięta.
Będziemy szybcy. Dziękuję.
Dzięki.
Mamy halibuta Calabrese, zdobył olimpijczyka z halibuta.
- Kontynuować. - Halibut w stylu Cajun.
Nie mogę się doczekać, żeby zobaczyć co dostali na deser.
Tubylcy stają się niespokojni.
- Musimy porozmawiać. - Nie, nie.
- Po prostu siedzieć cicho? - Nic się nie zmieniło.
Nic się nie zmieniło?
Jak myślisz, co robimy w halibutowej stolicy świata?
Buck uznał, że Charlie potrzebuje pomocy.
Buck domyślił się, że L.A. przyjedzie do mnie obok i miał rację.
Warfield miał mnie w swoim biurze wczoraj przez trzy godziny.
Hap, on grzechota twoją klatką, koleś. To wszystko.
Ja i Trish omówiliśmy to, i przykro mi, muszę się dogadać.
- Nie mów mi takich bzdur. - Nie będziesz w to zaangażowany.
Nie jestem? Oczywiście, że to zrobię.
Z twoją reputacją, nie może cię dotknąć.
Cały problem to moja reputacja.
Myślisz, że Warfielda to obchodzi o tym, jak potrząsasz handlarzami narkotyków?
Myślisz, że to go dopadnie jego nagłówki? Potrzebuje dużej ryby.
On naciska żebyś do mnie dotarł.
- Ale jesteś czysty, Will. - Jestem dobrym policjantem, tak.
Ale zawsze jest coś, co oni mógłbym wykorzystać, żeby zyskać na twojej wiarygodności.
Masz jakiś pomysł co to zrobi?
Pomyśl o wszystkich moich przypadkach. Wszystkie przypadki zależy od mojego słowa i mojego osądu.
Ci skurwiele na ulicy. To właśnie robisz.
Nic na ciebie nie mają bo nie ma nic do zdobycia.
Dobbsa.
- A co z Dobbsem? - To co innego.
Jest inaczej?
Warfield nie chce Dobbs na ulicy.
To domek z kart. Kiedy już się zacznie, po prostu upadnie. Wszystko.
To szansa, którą muszę wykorzystać, kolego.
- Mam rodzinę. - Nie dawaj mi tego.
Warfield dał jasno do zrozumienia. Dostaję okres próbny.
Jesteśmy policjantami, stary. Tu nie chodzi o nas.
Dotyczy to wszystkich osób, które zależy od nas. Ludzie z rodzinami.
Spędziłem całe życie robiąc to. Moje życie.
Zniszczysz to w ten sposób. Dlaczego? Dlaczego?
Więc trochę L.A. kutas się zbliża zostać szefem policji?
Albo gra w golfa z burmistrzem czy o co mu do cholery jeszcze chodzi?
Skończyłeś?
Przepraszam, muszę się dogadać.
Więc podjąć jakieś decyzje?
Uh... Robisz tu wszystko?
- Po 11, właściwie. - Ach. Ha.
Do ciebie, Will. Co masz?
Straciłem apetyt.
Przepraszam.
Poranek.
Cześć.
- Jakie telefony tu dostajesz? - Głównie problemy związane z piciem.
Przemoc domowa, bójki w barze, tego rodzaju rzeczy.
Ludzie tu przychodzą, żeby żyć tak jak chcą...
więc większość ludzi trzyma się z daleka.
Szef nie pozwala mi się niczym zająć nad wykroczeniem.
Nie pukaj w wykroczenia.
Nie, ale to takie drobnostki. To takie nudne.
Chodzi o małe rzeczy. Wiesz, małe kłamstwa, małe błędy.
Ludzie oddają siebie w ten sam sposób w wykroczeniach, jak w sprawach o morderstwo.
To po prostu ludzka natura. Nie zapiszesz tego?
Przyjaciele sprawiają, że jesteś zdenerwowany? Myślą, że to zrobiłeś?
Zabiłeś ją?
- Zakaz palenia na terenie szkoły. - Kochałeś ją?
- Randy, kochałeś ją? - Jasne, była miła.
Była miła. Wow. To sprawia, że ​​jestem cała miękka w środku.
Czy przyszło ci to do głowy ona cię nie kochała?
Kochała mnie.
- Pragnął mnie każdej nocy. - Oh. Pewnie dla zabicia czasu.
Dziewczyna taka jak Kay Connell, ona patrzyła dla czegoś więcej niż jakiegoś przegranego. Prawidłowy?
Co mogę powiedzieć? Miłość jest ślepa.
- Mieszkasz sam? - Jego dziadka.
- Brak alibi na piątek? - Nie wiedziałem, że będę go potrzebować.
- Na imprezie, o co się pokłóciliście? - Rzeczy. Nic wielkiego.
- Słyszałem, że była głośna bójka. - Chyba.
- Słyszałem, że było dość ostro. - Nie było ostro.
Nie tak jak innym razem. W tamtych czasach ona cię nie słuchała.
Nie mogła trzymać języka za zębami.
- Łowij dalej, stary. - Widzieliśmy siniaki.
Powiedzieli, że została pobita.
Nie te siniaki. Pospiesz się. Stare siniaki. Twoje siniaki.
Mam tego dość. Nie zrobiłem nic złego.
Nie zrobiłeś tego?
Pieprz się!
Jesteś kutasem w skórzanej kurtce. Co ty kurwa wiesz?
Krzykliwy...
cała ta rzecz, którą robisz, ten pieprzony czyn.
Może zadziała z twoją mamą. Może nawet współpracować z miejscowymi gliniarzami...
którzy znają cię na tyle, żeby to zrozumieć jesteś za głupi, żeby zabić...
nie pozostawiając świadków i podpisane zeznanie.
Ze mną to nie będzie działać.
Ponieważ wiem różne rzeczy. Rozumiesz?
Wiem, że pokonałeś swoją dziewczynę.
Wiem, że spotykała się z kimś innym.
Ktoś, kogo mogła odwiedzić po tym jak odeszła od ciebie w piątek.
Teraz nam powiesz kim może być ten ktoś?
Albo jesteś tak cholernie głupi...
zostawisz siebie jako ostatnia osoba, która widziała Kay Connell żywą?
Nie wiem.
Nie wiesz.
Nie mogłem jej zmusić, żeby mi powiedziała.
Jak bardzo się starałeś?
Całkiem trudne.
- Myślisz, że on... - NIE.
Jak poszło? Znajdź skąd to jest.
Pani Connell i ona przyjaciele nie wiedzą.
Próbowaliście w sklepach jubilerskich? Małe rzeczy, pamiętasz?
Drugi, który zamierzasz odrzucić coś, pomyśl o tym.
Spójrz na to jeszcze raz.
Chcesz, żebym to zapisał?
Nie, zapamiętam to.
Ellie Burr.
- Gdzie to było? W domku na plaży.
- To na pewno Kay? - Są tam jej książki.
- Dzieci to znalazły. - Kabina zabezpieczona?
- Franciszek tam zmierza. - Zatrzymaj go.
- Powiedz mu, żeby zachował spokój. - Bogaty.
Biologia i algebra.
Dowiedzmy się, u kogo studiowała, gdzie to kupiła.
„W przeciwnym razie zaangażowani. Tajemnica J. Brody'ego.”
- Kto czyta te bzdury? - Tak.
Przeczytaj to. Po odkurzeniu.
Znajdź wszystko, co cię uderzy, fabularnie, podkreślone fragmenty.
Oto jest. Dziennik.
Każde słowo.
To wszystko.
- Przedstawię to jako dowód. - NIE.
Dlaczego?
Zadzwoń do każdej stacji radiowej stąd do Anchorage.
Powiedz im, że szukamy torba, z którą Kay wyszła z imprezy.
- Wyślij to na antenę w ciągu następnej godziny. - Masz to.
Wypełnij tę torbę książkami i odłóż go z powrotem.
Zjem tego sukinsyna żywcem, wiedząc, że mu tego brakowało.
Wiesz coś, Charlie? Może to nie jest taki super pomysł.
Facet podnosi torbę, nie obwiniaj go.
Will, jest solidny.
Nie wiem. Tego rodzaju rzeczy. Może zrobimy to na podstawie liczb.
- Pospiesz się. - L.A. będzie mi na dupie.
Nie chcę, żeby to się u niektórych ujawniło przed sądem, kiedy mój przedstawiciel jest w gównie...
- ...i rozbierają moje sprawy. - Bzdury.
Co cię to kurwa obchodzi?!
Ktoś pobił dziewczynę na śmierć. Twoim zadaniem jest go znaleźć.
Jesteś policjantem, nie prawnikiem. Nie pozwól, aby L.A. odetnij sobie jaja.
Charlie ma rację, Will.
OP 1, to jest OP 2. Nadal nic nie mamy.
Tak, to miłe. Światło.
Całość plastikowa poza lufą. Nigdy nie rdzewieje.
Co nosisz w Los Angeles?
- Smith i Wesson .45. - Doskonały.
- Wszystko? - NIE.
- Może nie słucha radia. - Woli głosy w swojej głowie.
Hej, Will?
Mamy kogoś, kto się rusza w kierunku kabiny.
OK, rozwiewaj skrzydła. Ładne i łatwe.
Chodź, idź!
Policja!
Policja! Schodzić!
Pierdolić!
Tam na dole, co?
W dół do wody. Rozczapierzyć!
Iść!
Pieprzyć to.
Dormer!
Trzymaj! Kto tam jest?
Wszystko w porządku? - Nic mi nie jest.
- Będzie? - Nie mów.
- Będzie. - Nie mów. Nie mów.
- Tutaj. - Ty...
Ty...
Strzeliłeś...
wiem. Nie widziałem, Hap. Nie widziałem we mgle.
Próbowałeś...
Próbowałeś mnie zabić? Pieprzyć cię.
Nie, słuchaj, Hap.
- Posłuchaj mnie teraz. Nie, nie. - Uciekaj, uciekaj!
Nie, nie widziałem cię we mgle. Nie mogłem. ja...
Nie widziałem cię, Hap.
Nie idź. Pospiesz się.
- Człowieku, spadaj! - Kto leży?
- Człowieku, tutaj! - Rozłóż się!
Dormer! Gdzie on poszedł? Kędy?
Dormer! Kędy?
W ten sposób.
Pierdolić.
Farrell upadł.
Ruszyłeś w pościg.
Po tym jak opuściłeś Farrell, słyszałeś drugi strzał zabójcy.
Pobiegłaś do wody. Znalazłeś Hapa.
Będzie?
Czy to właśnie się stało?
- Czy Hap coś powiedział? - Cholera!
Dlaczego o tym nie wiedziałem ten cholerny tunel?
Nie atakuje się podejrzanego nie znając jego wyjść.
Jest tego pełno tunele tam.
Zamknięte lata temu kiedy były moje.
- Sam nawet nie znam większości z nich. - Miałem go, Charlie.
Tak blisko jak teraz.
Poczułem zapach sukinsyna.
- I spieprzyłem to. - Nie ma sensu się obwiniać.
- Wszystko spieprzyłem. - Nie załamuj się nade mną, rozumiesz?
Musisz znaleźć tego drania.
Tak.
- Chciałeś mnie zobaczyć? - Jesteś na strzelaninie Eckharta.
Ale wiemy, co się stało, i zajmuję się sprawą Connella.
Anchorage chce kogoś wysłać. Powiedziałem im, że możemy to zrobić. Nie możemy?
- Jasne. - Napisz to. Żadnego Szekspira.
Wystarczy, żeby to usmażyć kurczę dłużej. Prawidłowy?
Cześć?
Uch... Jenny, tu Will. Czy możesz założyć mamę?
Cześć?
Trish, tu Will.
Co się stało? Nic mi nie powiedzą.
To przypadek...
Czy z nim wszystko w porządku?
Nie, już go nie ma, Trish.
On nie żyje.
Co?
Trish, nie mogę ci powiedzieć jak mi przykro.
Co on robił, Willu?
Ten facet zabił dziewczynę, więc my...
Mieliśmy go...
Znaleźliśmy go i osaczyliśmy. A potem pobiegł i...
Hap....
bardzo mi przykro.
- Po prostu bardzo mi przykro. - Czy cierpiał?
- Nie, nie... - Czy on coś powiedział?
Cóż, kiedy go znalazłem, on...
Był spokojny.
- Dostałeś go? - Nie, nie. Jeszcze nie.
Znajdujesz go.
A kiedy to zrobisz, nie aresztuj go.
Rozumiesz mnie, Willu Dormer?
Nie waż się go, kurwa, aresztować!
- OK, Trish. - Rozumiesz?
Dobra.
Trish, posłuchaj. jestem...
Został zastrzelony dziś wieczorem...
w próbie zatrzymania podejrzany o morderstwo...
1 7-latka miejscowa dziewczyna, Kay Connell.
Przepraszam. To było godzinami w radiu.
Nie jesteśmy do tego przyzwyczajeni coś w rodzaju rzeczy tutaj.
Stał właśnie tam. Ubiegłej nocy.
Mam nadzieję, że byłem dla niego miły.
Lubił cię.
Detektyw? przepraszam, że cię niepokoję, ale czy mógłbyś wskazać...
do miejsca, w którym byłeś kiedy usłyszałeś drugi strzał?
Przepraszam, że każę ci to zrobić właśnie teraz.
W porządku. Wykonujesz swoją pracę.
Gdzie byłem?
- Tam. - Dziękuję.
Ani śladu kuli Farrella, co?
Nie, będziemy mieć drugie jeden do balistyki po...
sekcja zwłok.
Naprawdę mi przykro.
Jak się masz?
- Posprzątaj, co? - Tak.
Żadnej pamiątki. Wydaje mi się, że kula zaginęła w skałach.
Cóż, powodzenia następnym razem.
Zostałeś kiedyś postrzelony?
Tak, mam. Trochę swędzi, prawda?
Musimy go złapać. Przyjrzałeś mu się?
- Gdy? - Kiedy cię zostawiłem.
- Widzisz coś? - Bardzo mnie bolało...
i kiedy usłyszałem drugi strzał, Trzymałem cholerną głowę nisko.
Hej, jestem...
przepraszam za detektywa Eckharta.
Przepraszam za ten megafon.
- Może gdybym nie... - Farrel, posłuchaj.
Co robiliśmy biegać we mgle?
Robimy to dla naszego zdrowia? Goniliśmy kogoś.
Więc cokolwiek się wydarzyło na tej plaży to nie twoja wina.
To wina jednego człowieka i tylko jeden człowiek.
I to jest człowiek, który pokonał Kay Connell na śmierć.
W tym momencie Dormer spotkał Brooksa.
Podejrzany, zasłonięty mgłą, zastrzelił funkcjonariusza Brooksa...
w mięśniu obszernym zewnętrznym lewego uda.
Francis, jesteś Farrell. Zostałeś postrzelony w nogę.
Chodź, Ellie.
Kiedy to dostaniesz, zdobądź stożek.
- To jego krew? - Może ketchup.
Czy jadł hot doga?
Wszystko, co upuścił lub na co nadepnął...
wkładasz do torby.
Niedopałki papierosów, opakowania po gumach, monety, cokolwiek.
Podejrzany często to zrobi zostawić coś po sobie.
Detektyw Dormer ruszył w pościg...
zgubił podejrzanego we mgle potem usłyszałem strzał...
pochodzi z kierunek północno-wschodni.
- Nie był taki. - Skąd wiesz?
Ponieważ go widziałem.
- Skręć w tę stronę. - Czy już prawie skończyliśmy?
Moje nadgarstki zamarzają.
Ellie! Myślę, że coś znalazłem.
- Czy powinni zacząć od nowa? - Nie. Strata czasu
Został nad wodą tak daleko jak mógł.
Widziałem go ponad skałami. Wiedział, że straci nas tam na dole.
Duggar.
Gdzie on to znalazł?
Dobra.
Tak, cóż, po prostu daj mi znać.
Dobra.
Zrobię to.
Lukarna?
Znaleźli kulę Farrella. Wygląda na .38.
Dostarczymy obie kule do laboratorium.
Zobaczymy, czy uda nam się naprawić broń. Jeśli ci to odpowiada.
Przyszedł facet. Powiedział, że jest twoim nowym partnerem.
- Czy zostawił nazwisko? - NIE.
Czy mogę to pożyczyć? Dziękuję.
- Loża Pionierska. - Warfield dla Dormera.
Johna Warfielda. Dzwonił kilka razy.
Chcesz, żebym kłamał?
Nie, wezmę to.
Dziękuję.
Dormer tutaj.
Byłem zszokowany, gdy usłyszałem o twoim partner. poznawałem go...
Czego chcesz?
Wiesz czego chcę, Eckhart miał mi to dać.
Masz coś do powiedzenia, po prostu to powiedz.
- Opowiedział ci o naszej rozmowie? - Powiedz to.
Powiedzmy, że chcę zobaczyć swój raport na temat tego, co się wydarzyło.
Nie zakładaj, że wiesz, co się stało.
Nie było cię tutaj. Ale w takim razie nigdy nie jesteś, prawda?
Zawsze jesteś bezpieczny za jakimś biurkiem, czytając twoje bzdurne raporty.
I dlatego mam nic poza pogardą dla ciebie.
Ty i wszystkie dupki takie jak ty...
nic nie ryzykuj, spędź cały dzień na ssaniu szpik prawdziwych gliniarzy...
kiedy nigdy tego nie robiłeś jaja, żeby być sobą.
- Detektywie, sam przyszedłeś. - Tak.
Podpisz tutaj.
Nie cierpiał zbytnio.
- Jaki to kaliber? - Nie wiem.
Widzę ofiary postrzałów z karabinów. Nie był jednym z nich.
- Spałeś, detektywie? - Tak.
- Co do cholery jest z tobą nie tak? - Przepraszam.
Bez problemu.
- Pocisk. Chcę wyniki do jutra. - Tak, tak, kapitanie.
Powinniśmy sprawdzić Randy'ego miejsce pobytu.
Myślisz, że tam był Randy?
Nadal nie ma alibi. Mówiłeś, że pokonał Kay.
- W takim razie sprawdź to. - Zrobię to.
Detektyw Dormer?
Mój raport. skończyłem.
Musisz to przejrzeć i podpisz to.
To oczywiste. Nie mogę się doczekać wrócić do pracy z Tobą.
Mamy ważniejsze rzeczy do zrobienia niż papierkowa robota.
- Zmarł mężczyzna, Ellie. To jest ważne. - Oh.
Oczywiście. nie miałem na myśli sugerować, że tak nie było...
Bądź pewien swoich faktów zanim to złożysz.
Twoje nazwisko jest w raporcie.
Nie mógł stamtąd pochodzić.
Dormer tutaj.
- Cześć? - Nie możesz spać, Will?
Ja też nie.
Kto to jest?
Zdrzemnąłem się dziś po południu, ale myślę, że musiałeś pracować.
Z kim rozmawiam?
Pozbyłeś się już swojego zegara? Nie pomoże.
Kiedy się tu przeprowadziłem, poszedłem pięć nocy. Wierzysz w to?
- To szalone światło. - Podaj nazwisko albo się rozłączę.
Nie, nie jesteś. Potrzebujesz firmy. Nie ma nic bardziej samotnego niż brak snu.
Czuję się jak cała pieprzona planeta jest opuszczony. Tylko ty i ja.
Więc...
powiedz mi, z kim rozmawiam, i możemy chwilę porozmawiać.
- Nie mogę tego zrobić. - Dlaczego nie?
- Nie, dopóki nie zrozumiesz pewnych rzeczy. - Jak co?
Widziałem.
- Widziałeś co? - Widziałem, jak strzelałeś do swojego partnera.
Widziałeś jak umierał w twoich ramionach na tej plaży.
Myślałem, że będziesz mnie winić. Dlatego upuściłem broń.
- Mój wujek ma .38. - Tak.
- Rozumiesz? A co z balistyką? - Posłuchaj mnie teraz.
Nie wiem, co myślisz, że widziałeś.
Powinniśmy to przedyskutować, nie sądzisz? Twarzą w twarz.
Ta sytuacja nie jest twoja kontrolować. widziałem cię.
Kontroluję tę sytuację, kolego.
Ponieważ nie ukrywasz się przede mną w tak małym mieście. Dostać za swoje?
Nie, nie na długo.
Potrzebuję twojej pomocy. Nic nikomu nie powiem.
Jesteśmy w tym partnerami.
Ale do zapamiętania jako Kay, którego znaliśmy i kochaliśmy.
Pływacki, spacer po Kebaughach...
spotkanie u Darrowa po szkole...
i zawsze, zawsze z uśmiechem na twarzy.
Detektyw Dormer?
Chcę coś sprawdzić. byłem przeglądam mój raport zeszłej nocy...
i mam pytanie dot skąd padł drugi strzał.
Mówiłeś, że to słyszałeś od linii wodnej...
ale z drogi Ciało detektywa Eckharta spadło...
to nie mogło pochodzić skały dalej od wody.
Myślisz, że to możliwe, że słyszałeś strzał przed uderzeniem w linię wodną?
- Detektywie Dormer? - Tak, to możliwe.
Tak.
Dlaczego jej nie podwiozę?
- Wydawało mi się, że coś poczułem. - Jak się masz? Korona?
- Jesteś tym policjantem. - Tak.
- Przyjdziesz czy nie? - Nie.
Oh.
Hej.
Chcesz gumę do żucia? Uwielbiam żuć gumę.
Nie pozwala mi zasnąć.
- Nigdy wcześniej nie spotkałem nikogo z Los Angeles. - Niewiele brakuje.
- Jak ci się podoba nasze gówniane miasto? - Nie jest źle.
- Czy byłeś dobrym przyjacielem Kay'a? - Najlepsi przyjaciele. Od podstawówki.
- To dużo czasu. - Tak, byłyśmy jak siostry.
Jak siostry? Musi być ciężko dla ciebie, co się wtedy wydarzyło.
Wszyscy mi to ciągle powtarzają Biorąc pod uwagę, radzę sobie świetnie.
Ale oni wszyscy naprawdę się o mnie martwią.
Nawet ich to nie obchodzi czy pojawię się w szkole, czy nie.
Martwię się, że jeszcze nie płakałam.
Ale żadne prawo tak nie mówi musisz płakać, prawda?
Nie, nie ma.
A co z jej innymi przyjaciółmi?
Czy musimy o tym rozmawiać Kay, teraz? Bóg.
Nie chcę myśleć o tym wszystkim. Po prostu jedź.
Rozumiem.
- Chcesz, żebym cię gdzieś zabrał? - Pod warunkiem, że będzie to zabawne.
Młoda, wpływowa dziewczyna...
pozostawiony sam na sam ze starszym Los Angeles policjant. Kto wie, dokąd moglibyśmy się udać?
Cóż, znam miejsce.
Hmm. Po prostu dryfujmy przez chwilę.
Spójrz na to. Za kogo on się uważa?
Myśli, że co robi?
- Przesuń się. - Niech się przesunie.
Pospiesz się! Przesuń się!
Co robisz? Rusz się, ty szalony skurwielu!
- Och, mój... - L się przeprowadził.
Tylko mała wizyta na wysypisku!
- Powinieneś czuć się jak w domu. - Prawie nas zabiłeś! Zejdź ze mnie!
- Co to jest? - Ty i Kay byliście jak siostry?
- Tak. mówiłem ci. - Dlaczego jej zdjęcia z tobą są podarte?
Dlaczego ręce jej chłopaka po całej dupie na jej pogrzebie?
Randy nie ma alibi bo był z tobą.
Byłeś, kurwa, poza domem chłopak twojej najlepszej przyjaciółki.
- To właśnie robią najlepsi przyjaciele? - Nigdy tak naprawdę nie kochała Randy'ego, ok?
- Nie kochała go? - NIE.
Jak to sobie wyobrażasz? Ona ma kogoś innego?
- Nie wiem. - Ktoś kupił jej sukienki, biżuterię?
Hej, rozejrzyj się.
Chcę ci coś pokazać. Zrozumiesz, dlaczego cię przyprowadziłem.
To jest miejsce, w którym Twoje nagie ciało najlepszego przyjaciela zostało porzucone.
Zapakowane w worki na śmieci!
Tania...
Wiem, że nie chcesz, żeby ktokolwiek wiedział zdradziłeś swojego najlepszego przyjaciela.
Dlatego nie dasz Randy'emu alibi na piątkowy wieczór. wiem.
Powiedz mi, z kim spotykała się Kay. I możemy zapomnieć o całej sprawie.
To byłby nasz sekret. Nasz mały sekret, ale potrzebuję imienia.
Ona by mi nie powiedziała, ok?
Nie powiedziałaby ci? Jesteś jej najlepszym przyjacielem.
- To był jej wielki, pieprzony sekret! - Dlaczego tajemnica?
Ja nie... Bo pomyślała była wyjątkowa...
a ona ciągle powtarzała, że ​​tak pomóż jej się stąd wydostać.
- Kim jest „on”? - Nie wiem.
- Mówiła o nim? - Tak.
- Rozmawiała z tobą? - Tak.
I jak go nazwała?
- Nazwała go jakoś, prawda? - Tak!
Co? Jak go nazwała?
Brody.
Nazwała go Brodym. To nie jest jego imię, więc jaka jest różnica?
Jezus! Jesteś teraz szczęśliwy, ty pierdolony dupku?
Dobra. Dobrze się spisałeś. Pospiesz się. Pozwolę ci prowadzić.
Chcesz prowadzić?
To tylko poezja. Czytam to linijka po linijce.
To nic konkretnego. Wersety o naturze, miłości. Tego rodzaju rzeczy.
Detektyw Dormer. Linia pierwsza.
- Tu Dormer. - Jak się trzymasz?
Nie jest łatwo dalej pracować po trzech dniach bez snu.
I trudno utrzymać koncentrację.
Czy widzisz już pewne rzeczy?
Wiesz, te małe przebłyski? Sztuczki świetlne?
Widzisz swojego partnera?
- Czasami widuję Kay. - Co mogę dla ciebie zrobić, proszę pana?
Dlaczego nie mogłeś powiedzieć kogoś, kogo do niego zastrzeliłeś?
To znaczy, to był wypadek, prawda?
Mam taką nadzieję. Dla twojego dobra. Wiesz co mówię?
Nie ma potrzeby groźby.
Próbuję cię zmusić zrozumieć moją sytuację.
Myślałeś, że nikt nie uwierzy ciebie z powodu kłopotów w L.A.
- Wiem, jak to jest, Will. Aha.
- Mam ten sam problem. - Tak?
Mhm. Nie jestem tym, kim myślisz, że jestem.
- Nie jesteś? - NIE.
- Nie jestem mordercą bardziej niż ty. - Dlaczego nie możemy się spotkać?
Porozmawiać, napić się piwa, cokolwiek?
- Dolać trochę gazu do ognia? - Tak...
Muszę iść sprawdzić kilka rzeczy. Dlaczego nie...
odłóż te rzeczy z powrotem do dowodów i powiedz...
- Co to za facet? - Fred.
Powiedz mu, że spotkamy się z nim rano.
Czy możemy to zwrócić? Jej matce mogłoby się to spodobać.
Jasne.
Zgadza się.
Tutaj.
To jest Walter Zostaw wiadomość, poczekaj na sygnał dźwiękowy.
Will, jesteś tam? Gdzie jeszcze można pójść w takim stanie?
Pewnie zmarzłeś.
Jeśli chcesz, weź prysznic. W łazience znajdują się czyste ręczniki.
To jest Walter. Zostaw wiadomość, poczekaj na sygnał dźwiękowy.
Will, odbierz. Nie jestem na tyle głupi, żeby wrócić...
- Waltera Fincha. - Będzie.
Willu Dormer, co robisz?
Próbuję pomóc, a ty uciekasz dookoła jak maniak.
Zamierzałeś mnie zabić? Jak byś to wyjaśnił?
Nikt nie denerwuje się zbytnio, gdy jest dzieckiem mordercy są pierwsi sprowadzani na nogi.
Nie ma dowodów, że zabiłem Kay. Wiesz, bo ci mówiłem.
- Pospiesz się. Co jest z tobą nie tak? - Chyba jestem trochę zrzędliwy.
- Brak snu. - Odpocznij trochę, dobrze?
Mam jakieś pigułki, a moje łóżko jest ładne i wygodne.
Jeszcze jedna noc i stracisz wszystko. Halucynacje, bełkot.
Jutro, kiedy poczujesz się lepiej, spotkamy się publicznie. Załatwimy to.
- Na północ od Nightmute jest prom. - 00.
A zanim wyjdziesz, mógłbyś? karmić psy? Są na diecie.
Lukarna? Faks z laboratorium.
Bronią był Smith and Wesson kalibru .38.
- Znaleźliśmy coś, co może... - Znalazłem to. U Connellów.
I?
To autor książki znaleźliśmy w torbie Kay.
Jest podpisany przez autora. Jest miejscowym.
Kay miał wszystkie jego książki. Powinniśmy to sprawdzić.
- Małe rzeczy, prawda? - Tak. Jasne, jasne.
Dobra robota, Ellie. Ma bystre oczy, co?
Założę się, że tak.
Dobre rzeczy.
Co za widok.
- Nie jestem tym, kim myślisz, że jestem. - NIE?
Waltera Fincha:
Kiepski pisarz. Samotny dziwak.
Morderca. NIE?
Kiedy miałem 7 lat, moja babcia zabrał mnie do Portland.
Szliśmy dalej i dwóch facetów chwyciło jej torebkę.
Przyszedł policjant zadawać pytania.
Stał przez cały czas. Mundur wyglądał jak nowy.
Buty, odznaka zostały wypolerowane. Był jak żołnierz, tylko lepszy.
Szanuję Twój zawód. Piszę o tym.
Chciałem po szkole zostać policjantem. L nie mógł przejść wszystkich testów.
Powinieneś był spróbować Spraw Wewnętrznych. Zabraliby cię.
Czego ode mnie chcesz?
Po śmierci Kay znałem wszystkich pomyślałbym, że miałem zamiar to zrobić.
Więc oczyściłem ciało, usunąłem wszystkie dowody łączące to ze mną.
Z wyjątkiem twojej pieprzonej powieści. Heh.
Pod presją. Nie zawsze widzisz drewno dla drzew.
Ty na przykład powinieneś to zrobić już to wymyśliłem.
Kiedy usłyszałem, że przynieśli ktoś z Los Angeles, spanikowałem.
Wiedziałem, że miejscowi to zrobią Połącz mnie w końcu z Kay.
Mógłbym sobie z nimi poradzić. Oni nigdy spójrz w oczy zabójcy.
Zabijanie cię zmienia. Wiesz to.
To nie wina.
Nigdy nie miałem zamiaru tego zrobić.
To jak świadomość.
Życie jest takie ważne. Jak to możliwe, że jest tak cholernie kruche?
Od razu byś to zobaczył, prawda?
Próbujesz mi zaimponować? Ponieważ trafiłaś na złego faceta.
Zabicie tej dziewczyny sprawił, że poczułeś się wyjątkowo.
Ale nie jesteś.
Jesteś tym samym żałosnym dziwakiem zajmuję się od 30 lat.
Wiedz ilu z was Zostałem przyłapany ze spuszczonymi spodniami?
Nigdy jej tak nie dotykałem.
Chciałeś. Teraz chciałbyś mieć. Hmm?
Najlepsze, co możesz zrobić, to obciąć jej paznokcie.
Teraz jesteś taki inny. Nie rozumiesz tego, prawda?
Jesteś moją pracą. Jesteś tym, za co mi płacą.
Jesteś dla mnie równie tajemniczy jak toaleta dla hydraulika.
Powody zrobienia tego, co zrobiłeś? Kogo to obchodzi?
Motywacje są najważniejsze, Will.
Co widziałeś przez mgłę?
Widziałem całkiem wyraźnie, prawda? Widziałem, jak celujesz...
- Zapomnij o tym. - ...strzel swojemu partnerowi w klatkę piersiową.
Och, cóż.
Słyszałem jak mówił: „Odsuń się ode mnie!” Dlaczego?
Wszystko, co ma z tym związek Śledztwo w sprawach wewnętrznych?
Całe to napięcie w twoim dziale?
- Myślisz, że jestem taki łatwy? - Mówię, że tak to wygląda.
Może nawet jakie to uczucie.
Jak się czułeś, kiedy znalazłeś okazało się, że to był Hap? Wina? Ulga?
Nagle jesteś wolny i czysty. Zrobił myślisz o tym przed tą chwilą?
Jak by to było gdyby go już nie było?
To nie znaczy, że zrobiłeś to celowo.
Myślisz, że jeśli masz coś na mnie, to po prostu się przekręcę?
- Chronić moją reputację? - NIE.
Chroń dzieło swojego życia.
Śmieci, które odrzuciłeś, wrócą na ulicy przed rozprawą.
Po odejściu Hapa jesteś wolny i czysty. Po co to mieszać?
Kay Connell. Pamiętasz ją?
To twój wybór.
Pomyśl o wszystkich innych Kay Connellach.
Wykonaj matematykę. Jesteś pragmatykiem. Musisz być ze względu na swoją pracę.
To nie jest łatwe, ale chcę, żebyś zrozumiała...
jesteśmy tutaj w tej samej sytuacji.
Nie chciałeś zabić Hapa bardziej niż chciałem zabić Kay.
Ale trudno im w to uwierzyć, dlatego jesteśmy sobie nawzajem potrzebni.
Musimy znaleźć kotka dla Sprawa Connella i spraw, żeby się przykleiła.
Zrób to. Potem wrócisz do Los Angeles i będę mógł wrócić do normalnego życia.
Więc czego ode mnie potrzebujesz?
Co oni o mnie wiedzą?
Uh... Znaleźli podpisany egzemplarz jednego twoich książek w domu Kay.
- Więc zostaniesz wezwany na przesłuchanie. - Na stacji?
- Tak zwykle robią. - Ach.
Doprowadzony na przesłuchanie. Mogę to łatwo napisać.
Uspokoić się. To nic wielkiego. To wstępne dochodzenie, więc...
- ...po prostu powiedz prawdę. - Mhm.
- Opowiedz im o Randym... - Dlaczego mówisz o Randym?
Porozmawiaj o swoim związku z Kay. Nie możesz tego ukryć, więc po prostu to powiedz.
Randy to nie twoja sprawa. To nie twoja sprawa.
Nie powinienem im powiedzieć była nieszczęśliwa...
Powiedz im, że była nieszczęśliwa, ale niech sami znajdą Randy'ego.
W ten sposób sprawią, że się przyklei.
Zrozumieć?
Potrzebujemy dzikiej karty.
- Dzika karta? - Tak. Coś, co tam jest.
Coś, co możemy wykorzystać. To jest w każdej dobrej powieści detektywistycznej.
Nadal masz .38?
NIE.
Naprawdę? To wstyd.
Moglibyśmy to wykorzystać. To byłoby dla nich bardzo przekonujące.
To jest mój przystanek.
Dormer!
Dzika karta!
- Noc, wszyscy. - Noc, Francis.
Pracujesz w godzinach nadliczbowych?
- Ładny. - Zajmujesz się dużymi sprawami?
- Noc. - Noc, chłopaki.
To jest zawsze najgorsze dla mnie pora nocy.
Za późno na wczoraj, za wcześnie na jutro.
Przepraszam za taśmę. Musiałem się upewnić, że dotrzymasz słowa.
Pójdę dalej.
Przemyślałem to. Powinienem im powiedzieć o Randym.
- Myślę, że to zły pomysł. - Ale on jest kotletem. On na to zasługuje.
Powinieneś był usłyszeć to gówno, które powiedziała mi Kay. Jak on ją molestował.
Ale to są policjanci. To nie są dzieci.
Nie rzucasz rzeczami tak na kolanach.
Popchnę ich w stronę Randy'ego.
Kiedy nadejdzie odpowiedni czas.
Nie mamy broni. Jak ich przekonamy, że jest winny?
Zachowałaś sukienkę?
Sukienka?
Sukienka Kay, obcięte paznokcie. Co z nimi zrobiłeś?
To wspaniale. Sukienka. Moglibyśmy użyj tego. Nawet lepiej niż pistolet.
- Gdzie mógł ją zabrać? - Gdzie ją zabrałeś?
- Zmarła w kabinie, prawda? - Tak.
Gdzie ją zabrałeś żeby ją posprzątać?
Nie myśl o tym. To jest dla ciebie wystarczająco trudne.
- To był wypadek. - Tak.
- Nie chciałem jej zabić, wiesz. - Wiem, ale co się stało?
Zadzwoniła i to powiedziała ona i Randy pokłócili się.
Chciała przyjść i porozmawiać, i powiedziałem: „Spotkajmy się u nas”.
To domek na plaży.
Ona przychodzi. Jest zrozpaczona i trochę pijana.
Zaczyna mi opowiadać o Randym i Tanya kontynuowały.
L chciał ją tylko pocieszyć. Trzymaj ją.
Pocałowałem ją, i trochę się wzruszyłem...
i zaczęła się ze mnie śmiać.
Nie przestawała się śmiać.
Czy kiedykolwiek ktoś się z ciebie śmiał kiedy taki jesteś? Wrażliwy.
Wyśmiewać ich do łez? Ktoś, o kim myślałeś, że cię szanował?
Czy kiedykolwiek ci się to zdarzyło?
Chciałem tylko powstrzymać ją od śmiechu. A potem, wiesz...
Uderzyłem ją.
Kilka razy, żeby ją zatrzymać. Okaż trochę szacunku.
Randy robił to cały czas. Lubiła, kiedy to robił.
Nigdy go nie obwiniała. Nigdy nie chciałam go opuszczać.
Zrób to, zaczyna krzyczeć. Nie przestawałaby.
Ona krzyczy. Położyłem rękę na jej ustach.
Wtedy naprawdę się boję. Cholernie się boję.
Bardziej przerażony niż kiedykolwiek byłem. Boję się bardziej niż ona.
A potem...
wszystko było jasne.
Nie było odwrotu.
I po tym byłem spokojny.
Prawdziwy spokój.
Ty i ja mamy wspólny sekret.
Wiemy, jakie to proste to kogoś zabić.
To ostateczne tabu. To nie istnieje poza naszymi umysłami.
Nie zamordowałem jej.
Zabiłem ją, ale tak się po prostu skończyło.
Więc gdzie zabrałeś ciało?
Dziękuję, że mnie wysłuchałeś.
Miło jest rozmawiać o takich rzeczach. Będę mógł teraz spać.
Chcesz porozmawiać o Hapie?
- Poranek. - Twój telefon nie działa.
Wyłączyłem to. Musiałem spać. Przepraszam.
Fred zadzwonił do tego autora. Chętnie współpracował.
On będzie na pierwszym miejscu, więc musimy jechać do biura.
Zapomniałem ci powiedzieć, że to sprzedają w sklepach w Anchorage.
- Nie ma możliwości dowiedzenia się, kto go kupił. - Dobra.
Założę się, że nie możesz się doczekać do powrotu do Los Angeles
Wracając do zabójstwa w wyniku rozboju, albo...
może nie.
- Co do mnie mówisz, Ellie? - Nic.
Czy wszystko w porządku? Nie spałeś dużo.
Nie, nie mam. NIE.
Dobry policjant nie może spać, bo brakuje elementu układanki.
Zły policjant, bo jego sumienie mu nie pozwala.
- Powiedziałeś to kiedyś. - Zrobiłem to?
Brzmi jak coś Powiedziałbym, prawda?
Do zobaczenia tam.
Zapoznałeś się z nie żyje, Kay Connell?
Tak, byłem.
Jakie względy cię spotkały i jej znajomy?
- Dziękuję. - Nie ma za co.
- Skąd ją znasz? - Była zapaloną czytelniczką moich powieści.
Kiedy spotkałeś ją po raz pierwszy?
Rok temu. Przyszła do podpisania w Nightmute.
Później się kręciła. Rozmawialiśmy o tym, co piszę…
i jak chciała pisać...
potem zapytała, czy może mnie odwiedzić i rozmawiać o książkach i tym podobnych rzeczach.
- I zrobiła to? - Tak, bardzo się do siebie zbliżyliśmy.
Poczuła się wystarczająco komfortowo żeby pokazać mi swoje pismo.
- Co ona pisze? - Właściwie poezja.
- Coś dobrego? - Nie, naprawdę nie.
- Mówisz jej to? - Dlaczego miałbym?
Dokładnie jaki był twój charakter związek z tą dziewczyną, Finch?
L był kimś, z kim mogła porozmawiać. Ktoś spoza jej codziennego życia.
Dlatego mnie potrzebowała i podszedł do mnie.
Dlaczego ona cię do tego potrzebowała?
- Cóż, jej chłopak, Randy... - Randy Stetz?
- Wulgarny mały kutas. Uderzył ją. - To wszystko już wiemy.
- Było coraz gorzej. - Więc?
Dużo gorzej. Naprawdę.
Po co ten cały zapał rozmawiać o Randym?
Masz rację. przepraszam. To chyba wszystko pogłoski.
Nie chcę niczego, co mówię podjęte w niewłaściwy sposób.
Cokolwiek nam powiesz na tym etapie ma pewność.
Po drugie, nie jesteśmy bandą zapaleńców kto wyciągnie szalone wnioski.
- Dobra. - Proszę, kontynuuj.
Jeszcze jedno. Prawdopodobnie nie wiele znaczy, ale myślę, że Kay się bała.
- Sama jestem sobie winna. - Dlaczego?
Randy wiedział, kim jestem. Wiedział, że ma przyjaciela...
ktoś, komu się zwierzyła. Doprowadziło go to do wściekłości.
Napisała, że ​​się boi. Jej listy stawały się coraz bardziej desperackie.
Wciąż masz te listy, przypadkiem?
Prawdopodobnie tak. Myślisz, że to mogłoby pomóc?
Mogą.
Dobra. Coś jeszcze?
Rzecz, która ją martwiła najbardziej był pistolet.
Miał ten stary pistolet. Pokazał jej to.
Nie wiem, skąd on to wziął, pewnie nawet nie był jego...
ale powiedział, że skorzysta, jeśli to zrobi dowiedziała się, z kim się spotyka.
Trzymał go ukrytego w otworze wentylacyjnym ogrzewania. No wiesz, w listwach przypodłogowych?
Może to być .38.
- Połącz mnie, sędzio Biggs. - Co?
Zaczynam poszukiwania nakaz dla Randy'ego.
- Zadzwoń do sędziego Biggsa. - L powinien tam pójść.
- NIE! - NIE?
Jesteś facetem, z którym rozmawia. Czekamy więc na nakaz. Dobra?
Czy wiesz, kiedy Randy pokazał jej broń?
Luty?
Nie, prawdopodobnie w styczniu.
Dlaczego nie przyszedłeś przekazać dalej, kiedy umarła?
- Nie chciała, żeby ktokolwiek wiedział. - Nawet kiedy nie żyła?
Pobity na śmierć. Jej ciało wyrzucony na kupę śmieci!
- Byłem jej przyjacielem. - Nie byłeś jej przyjacielem.
- Znajomy. Byliśmy blisko... - Zamknąć?
Była atrakcyjna. Uprawiałeś z nią seks?
- Miała 17 lat. - Siedemnaście? Była atrakcyjna.
Przypuszczam.
Przypuszczać? Była. Więc uprawiałeś z nią seks?
- Nie, byłem jej mentorem. - Kupiłeś jej rzeczy. Prezenty.
- Tak. - Jakie prezenty?
- Książki to przede wszystkim to, co kochała. - Książki? A co z tym?
- Dajesz jej to? - Tak.
Dlaczego?
- Żeby zobaczyć jak ona w tym wyglądała? - NIE.
- NIE? Dlaczego biżuteria? - To był tylko prezent.
- Kupiłeś dużo prezentów? Sukienki? - Co w tym złego?
Nic. zastanawiam się jakim byłeś mentorem.
Dałem jej rzeczy, których nie mogła mieć.
Chciałeś ją przelecieć, prawda? Chory sukinsyn!
- Uspokój się. - Chory drań.
Musisz ochłonąć. Dobra? Ochłonąć.
W porządku. Potrzebuję przerwy.
Muszę przeprosić w imieniu mojego kolegi.
Ahem. Żył pod dużą presją ostatnio. Ale to dobry policjant.
Nie chciałbym widzieć złego gliniarza.
Nakaz przeszukania i zajęcia. Tak, proszę pana.
Randy'ego Stetza. Resztę uzupełnimy później.
- Mamy nakaz! - Dziękuję. Doceniamy to.
Franciszku, chodź ze mną. chodźmy!
- Nie idziesz? - NIE.
Nie zajmujesz się sprawą Connella?
Relacjonuję strzelaninę partnera detektywa Dormera.
Słyszałem o tym. To tragiczne.
Mam zadzwonić w sprawie listów Kay?
- Tak. Odbiorę je. - Dobra.
Stetz! Wchodzimy!
Odwróć to miejsce.
Spójrz tam! Spróbuj tam!
Rich, spójrz tutaj teraz.
Rozumiem! Hej, Fred!
- W samą porę, Dormer. - Miałem to w oleju silnikowym.
Co to kurwa jest?
Mówi, że był z Tanyą kiedy Kay został zabity.
- To samo mi powiedziała. - Gdy?
- Kiedy ją przesłuchiwałem. - Planowałeś nam powiedzieć?
To jest to, co teraz robię.
Randy i Tanya się wygłupiali. Próbuje go chronić.
- A pistolet? - Mówi, że to nie jego.
Jeśli uda nam się uzyskać dopasowanie balistyczne, będzie dostępny.
- Więc nas opuszczasz? - Jutro pierwsza rzecz.
Jeśli Spencer pamięta gdzie zaparkował samolot.
Myślałem, że chcesz mnie zabić w pokoju przesłuchań.
- Zrobiłem. Randy jest w więzieniu. - Powiedziałem, że napiszę zakończenie, które im się spodoba.
Byłeś pochłonięty szczegółami.
- Szczegóły? On jest niewinny. - Nie, nie jest.
Pokonał Kay'a. Pewnego dnia zrobi coś gorszego.
Wiedziałeś, że podłożyłem broń?
Chciałeś mi pomóc przed magnetofonem.
Trzeba było mieć dziką kartę.
Jesteś dobrym człowiekiem. wiem to, nawet jeśli o tym zapomniałeś.
Kiedy miałeś zamiar je wskazać na mnie? Kiedy znalazłeś sukienkę Kay?
Gdzie zabrałem ciało? Jeśli masz broń i wiedzę kryminalistyczną...
nie miałoby znaczenia, co powiedziałem o tym, że zabiłeś swojego partnera.
Czy mogę dostać taśmę?
- Czy zrobiłeś jakieś inne kopie? - Dlaczego miałbym?
Powstrzymaj mnie przed wydaniem cię.
Albo cię zabije.
Nie mam nad tobą władzy. Dokonałeś własnych wyborów.
Jakby mnie tu nie było. Dlaczego mnie zabić? To nie pomoże Randy'emu.
Po twojej scenie na wydziale, nie wyjdzie ci to na dobre, jeśli umrę.
- Człowiek może umrzeć na wiele sposobów. - Jak wypadek? Podobnie jak Hap.
Podobnie jak Kay.
Pokonanie tego zajęło ci 10 minut Kay Connell na śmierć.
Dziesięć pieprzonych minut. Nazywasz to wypadkiem?
Zajęło ci to ułamek sekundy zabić swojego partnera.
Czy to raczej wypadek?
Czy to wypadek?
Jeśli tego chcesz.
To już koniec, Walt.
To koniec. Mówię im wszystko. Opowiedz im o Hapie, o Tobie, o wszystkim.
- Co by to dało? - Zakończmy tę sprawę.
To nie zakończy tego. Nie myślisz trzeźwo.
Czy powiesz prawdę? Strzeliłeś swojego partnera i kłamałeś na ten temat.
Dla nich jesteś kłamcą i zabójcą. Jesteś skażony. Na zawsze!
Nie możesz wybierać, kiedy mówisz prawda. Prawda jest poza tym.
Ta taśma była jedynym dowodem, jaki mieliśmy rozmowę poza tym pokojem.
Dla nich jestem pisarzem którą Kay podziwiała.
Randy jest zabójcą, a ty jesteś bohaterski policjant. Dzieło twojego życia jest nienaruszone.
Kolejna agresywna drań siedzi w więzieniu. Wszystko jest tak jak powinno być.
Wracaj do Los Angeles. Sprawa przeciwko Randy'emu jest dość solidna.
Mogę się tutaj wszystkim zająć. Już to rozpracowałem. Idź do domu.
Północ twojej szóstej nocy. Pobiłeś mój rekord, Will.
- Randy Stetz. Był dupkiem. - Znałeś go jako dziecko?
- Tatusiowie byli na tej samej łodzi. - Złe nasienie.
Jak smakuje Ci nasze piwo?
Czego potrzebuje Dormer to trochę nietakt.
- Dopadają cię białe noce? - Nie było łatwo.
- Lepsze niż zima. - Zgadza się.
- Słońce wschodzi rzadko przez pięć miesięcy. - Jakbym został wessany przez czarną dziurę.
- Cześć chłopaki. - Hej, Nancy Drew. Słyszysz? Mamy go.
- Tak. słyszałem. - Rich znalazł broń.
- Coś jej chodzi po głowie. - L znalazłem to na plaży.
- Co to jest? - Obudowa muszlowa, 9mm.
Narzędziem zbrodni był kaliber .38. Nikt z nas nie nosi 9 mm.
Albo broń zapasową, prawda?
Znajdź sobie hobby, dobrze?
To słuszna uwaga, prawda, detektywie?
Ta sprawa jest zamknięta, Ellie. Przytrzymaj fort, chłopcy. Pójdę znaleźć męski pokój.
Uwolnię się od twojego dobre piwo z Alaski.
Chcesz piwo czy coś?
Nie, dziękuję.
- To dobrzy ludzie, prawda? - Nie daj się zwieść.
Co ma dwa kciuki i uwielbia robienie loda?
- Nie wiem. - Ten facet.
Przepraszam.
To było coś, Dormer.
Było naprawdę wspaniale pracować z tobą.
- Zawieźć Willa na lotnisko? Muszę odebrać listy.
Ln Umkumiut...
W swoim domku nad jeziorem. Dormer tak zrobi muszę zostawić samochód na stacji dokującej.
- Jeśli nie masz nic przeciwko? - Tak, jest w porządku.
To była przyjemność.
Prześpij się.
Detektyw Dormer.
Co to jest?
Ktoś skarży się na hałas. Mówi, że nie może spać.
Co się dzieje?
No cóż... Jest tu cholernie jasno.
Nie, jest tu ciemno.
Czy mógłbyś...?
Jest taki facet, Wayne Dobbs, lat 24. Pracuje na pół etatu w sklepie z kopiami.
Codziennie obserwuje ten 8-letni chłopiec...
czeka na swój przejazd po drugiej stronie ulicy.
- To jedna z twoich spraw? - Tak. Hap i ja.
Półtora roku temu.
Przez sześć miesięcy pilnuje tego dzieciaka.
Wreszcie łapie nerwy.
Schodzi na dół, chwyta tego chłopca zanim przyjedzie transport...
zabiera go z powrotem do swojego mieszkania...
i trzyma go tam przez trzy dni.
Torturuje go...
i zmusza go do robienia różnych rzeczy.
I w końcu ma dość. Dostaje linę.
Wiesza chłopca w magazynie w piwnicy budynku.
Ale nie zrobił tego dobrze.
Szyja chłopczyka nie złamała się, więc wisiał tam przez jakiś czas...
a potem w końcu umarł od szoku.
Właściciel znalazł ciało pięć dni później.
Gdy tylko spotkałem tego gościa, Dobbsa, Wiedziałem, że był winny.
To właśnie robię. To moja praca. Przypisuję winę.
Znalazłeś dowód...
dowiedzieć się, kto to zrobił, i wtedy idź, weź je i odłóż.
Tym razem nie było wystarczających dowodów. I dla ławy przysięgłych istnieją uzasadnione wątpliwości...
bo ława przysięgłych nigdy spotkałem już wcześniej mordercę dzieci.
Ale mam.
W każdym razie...
Poszedłem i pobrałem próbki krwi z martwego ciała chłopca...
i posadziłem je...
w mieszkaniu Dobbsa.
Poczułem to właśnie tam.
To mnie dopadnie.
- Nie robię takich rzeczy. - Więc jak cię to dopadło?
Sprawy wewnętrzne już się kończą na naszym oddziale.
Hap, miał zamiar zawrzeć układ...
i wprowadź mnie prosto w to.
Otworzyliby ponownie sprawę Dobbsa, poszedłby.
Teraz to się nie stanie. I nie wiem...
co o tym myślę.
Ale Dobbs był winny. Dobbs musiał zostać skazany.
Zatem cel uświęca środki.
Prawidłowy?
- Nie jestem w stanie osądzać. - Dlaczego nie?
Na Alasce żyją dwa rodzaje ludzi.
Ci, którzy się tu urodzili, i którzy przychodzą tu, żeby przed czymś uciec.
Nie urodziłem się tutaj.
Dlaczego nie powiesz mi, co myślisz?
Tutaj. Teraz. W tym pokoju. Ty i ja.
Proszę.
Chyba chodzi o to, o co ci chodzi myśl była wtedy słuszna.
Następnie zastanów się, z czym chcesz żyć.
Departament Policji Nightmute.
Detektyw Burr.
Nie ma jej tutaj. Opuściła miasto jakieś 20 minut temu, żeby odebrać...
- Panie Finch. - Detektyw Burr.
- Czy są przyjaźni? - Tak.
Nie spodziewałem się, że zobaczę cię tak szybko.
- Przepraszam za bałagan, trochę pracuję. - Och, nie ma problemu.
Czy listy Kay mogłyby się wzmocnić sprawa przeciwko Randy'emu?
Prawdopodobnie.
Uważaj tutaj na głowę. Robiłem to 1000 razy.
Przepraszam za cały bałagan. Jestem szczurem jucznym.
Zatrzymam wszystko.
Mam je. Tylko nie wiem gdzie.
- Muszą gdzieś tu być. - Pracujesz nad nową książką?
- Czytałeś którąś z moich książek? - Nie.
- Ona wie, Will. - Gdzie ona jest?
Wie, że zabiłeś Hapa. Miałbyś zrozumiałeś, gdybyś nie był napięty.
- Sposób w jaki na ciebie patrzy... - Gdzie ona jest?
- Uspokoić się. To jest pod kontrolą. - Gdyby coś jej się stało...
Ona jest w porządku.
Jeśli ona zacznie mówić, masz przerąbane. Wszystko dla którego pracowałeś, jest zniszczone.
- Teraz daj mi... - Pokaż mi, gdzie ona jest. Teraz.
Ona jest w porządku. Słuchać. To znaczy, wszystko w porządku.
- Przeszukajmy to miejsce. Na sukienkę. - Czego szukamy?
- Jaka sukienka? U Ellie? - U Ellie...
- Kay'a! - Błąkasz się.
Ellie tu jest.
- Opiekuję się nami. - Nas?
- Widziała sukienkę. - Nas?
Skąd nas wziąłeś? Nie mów o nas.
Ona żyje, Will. Ellie!
Trzymaj!
Nie ruszaj się!
Zastrzeliłeś detektywa Eckharta.
A Finch widział, jak to robisz.
Czy chciałeś zastrzelić Hapa?
Już nie wiem.
L....
nie wiem.
Nie widziałem go przez mgłę, ale kiedy podszedłem blisko...
bał się mnie...
i myślał, że mam zamiar to zrobić, więc może to zrobiłem.
Po prostu już nie wiem.
- Gdzie jest twoja broń? - Wziął to.
Trzymaj głowę nisko.
Mam siedem rund w tym klipie. Spraw, żeby to trwało. Głowa w dół.
OK, idź! Iść!
Zapomniałeś o dzikiej karcie, Will.
Detektywie Dormer!
L wezwał wsparcie. Będą tutaj wkrótce. Dormer, poczekaj.
Trzymać się.
Nikt nie musi wiedzieć.
Nie chciałeś tego zrobić. Wiem o tym, nawet jeśli ty tego nie wiesz.
Nie, nie. Nie.
Co?
Dlaczego?
Nie zgub swojej drogi.
Wytrzymać.
Lukarna.
Daj mi spać.
NIE.
Po prostu daj mi spać.