ฉันกำลังมา! หนึ่งนาที...
มันเป็นประตู แต่อยู่ที่ไหน...
- กุญแจเหรอ? - กุญแจ ใช่ กุญแจ
กุญแจอยู่ในล็อค คุณทิ้งมันไว้ที่ประตู
- แต่ประตูอยู่ที่ไหน? - เอ่อ...
ประตูอยู่ตรงหน้าคุณ และกุญแจอยู่ในล็อค
- ไม่ เธอไม่อยู่ที่นี่ ไอ้บ้า! - ไม่ แต่อย่าตกใจ
เอื้อมมือออกไปหาที่จับ
- ตกลง. - และคุณก็หัน
อ่า เอาล่ะ นี่ฉันเจอแล้ว
แค่นั้นแหละ? คุณหัน?
ใช่ ใช่ รอ ฉัน...
แต่ในแง่ไหนล่ะ?
ไปทางขวา.
นี่แหละครับ.
- สัวสดีคุณพ่อ. - สวัสดีที่รัก.
นี่ นั่งลงตรงนั้น ใช่.
แม้ว่าฉันจะมีปัญหาเล็กน้อย... และคุณ?
- คุณเป็นอย่างไร. - และคนที่คุณดูแล?
ในที่สุดลูกของคุณ?
ลินน์?
เมียน้อยของเขามี ป่วยมาหนึ่งเดือนแล้ว
ก็ดี.
มันไม่น่ารำคาญเกินไปเหรอ?
ฉันหวังว่าเธอจะไม่สาย
เอา.
แล้วธุรกิจของคุณล่ะ? ในที่สุดคุณก็เห็นสิ่งที่ฉันหมายถึง
ฉันทำงานเยอะมาก จะมีการรำลึกถึง
ฉันแปลเสร็จแล้ว
จากจดหมายโต้ตอบของ อันเนมารี ชวาร์เซนบาค.
- คุณพูดอย่างไร? - นักเขียนชาวเยอรมันชาวสวิส
เธออยู่ใกล้กับ Klaus Mann
เดี๋ยวนะ เคลาส์ มานน์ ฉันรู้ชื่อนั้น...
เขาเป็นลูกชายของโทมัส แมนน์ นักเขียนคนโปรดของคุณ
โอ้ใช่ ให้ตายเถอะ แน่นอน!
ฉันจะช่วยให้คุณ.
วางโทรศัพท์ลงเพื่อกินข้าว
ไม่ ฉันไม่แน่ใจ
คุณไม่มีทางรู้ว่าถ้า ไลลาพยายามติดต่อฉัน
เราจะไปรับ
เราจะได้ยินมัน คุณคิด?
- แต่ใช่ - ฉันไม่แน่ใจว่ามันได้ผล
เขาทำงาน ฉันโทรมา คุณก่อนที่จะมา
- ดี... - ที่นี่.
ฮับบับ
แม่! เราไปสวนสาธารณะได้ไหม?
เพื่อนของฉันทุกคนไปที่นั่น จูบกันก่อน
โรงเรียนดีไหม?
ใช่ เราได้แจ้งเตือนการบุกรุกแล้ว
- อะไร? - ในกรณีที่มีการโจมตีของผู้ก่อการร้าย
อา! และประกอบด้วยอะไรบ้าง?
คุณต้องนอนลงบน จนกว่าตำรวจจะมาถึง
อา สุด. ที่นี่ฉันมั่นใจ
คุณได้กล่าวขอบคุณผู้หญิงคนนั้นหรือเปล่า? ใช่.
ผ่อนผัน?
สวัสดีตอนเช้า.
“คุณหญิง” นั่นเอง อย่าทำให้ฉันอายุน้อยกว่า!
ฉันไม่รู้จัก คุณกับแว่นตา
เขาสวยนะลูกคุณ
- ขอบคุณ. - เขาโตขึ้น.
- คุณเป็นอย่างไร? - แต่ใช่ และคุณ?
ฉันคิดว่าคุณอยู่ที่ขั้วโลกเหนือ
และไม่ ฉันเป็นคนปารีส
มันโรแมนติกน้อยลง มากกว่าสิ่งที่คุณจินตนาการ
แปลเสร็จแล้วเหรอ. จดหมายที่ทำให้คุณยุ่งเหรอ?
ฉันมอบหนังสือเล่มหนึ่งของเขาให้คุณ “ดินแดนแห่งคำสัญญาอยู่ที่ไหน?”
ฉันอ่านมันบนเรือระหว่าง แทสเมเนียและแอนตาร์กติกา
ว้าว. และคุณชอบมันไหม?
หนังสือ? เห็นด้วยอย่างแรง.
- และการจัดส่ง? - มันดีนะ.
นอกจากอาการเมาเรือแล้ว คุณจะต้องบอกฉัน
- ทำไมต้องเป็นฉัน? - คุณคือคนที่จากไป
ฉันไม่จากไปตลอดเวลา และนั่นไม่ใช่เหตุผล
มันเป็นความจริง.
การประโคม
♪ เราใช้เวลาหนึ่งชั่วโมง เพื่อไปถึงชายหาด
♪ นี่เป็นครั้งแรกของฉัน ประสบการณ์สงคราม
♪ มีอยู่ช่วงหนึ่งที่เราชนกัน
♪ หนึ่งในใต้น้ำ อุปสรรคที่ชาวเยอรมันตั้งไว้
♪ เราถูกขังอยู่
♪ เราถูกถามแล้ว เพื่ออพยพออกจากเรือ
♪ และทางลาดก็ลดลง
♪ ผู้ชายหลายคนที่เป็น ที่หน้าเรือ
♪ ถูกสังหารทันที
♪ ผู้ที่ไม่โดนโจมตี ต้องกระโดดลงทะเล
♪ ด้วยอุปกรณ์หนักของพวกเขา หลายคนจมน้ำตาย
ทำนองเปียโนอันแสนหวาน
"อุทธรณ์"?
“กลั่นอยู่ในหม้อยัง?”
เอ่อ... "คอห่าน?"
นั่นคือบัตรประจำตัวประชาชน ของคาลวาโดสและบาร์เรล
ที่ด้านบนสุดคือ หมายเลขถัง
เธอพูดเป็นภาษาอังกฤษ
ฉันคิดว่าเรากำลังกอดกัน? เอ่อ ลินน์?
- ใช่. - กอดมีไว้สำหรับสองคน
มาแต่งตัวกันเถอะ เรามีสิ่งที่ต้องทำมากมาย
อะไร
แวะมาเยี่ยมคุณย่าทวด
แล้วถึงคุณปู่ของคุณ
คุณไม่สามารถทำเช่นนี้กับฉัน
คุณสามารถแสดงความกระตือรือร้นมากขึ้นได้
คุณไม่ได้เห็นพวกเขามานานแล้ว
พวกเขาจะมีความสุขมาก
เอา.
ฉันกำลังมา.
สวัสดีคุณลินน์
ฉันดีใจที่ได้พบคุณ ฉันด้วย.
ระหว่าง.
- สวัสดี แจ็กเกอลีน - สวัสดีแซนดร้า
ฉันช่วยให้คุณ?
คุณรู้สึกอย่างไร?
คุณสบายดีใช่ไหม? ใช่ฉันสบายดี.
- ไม่เหนื่อยเกินไปเหรอ? -บางครั้งก็ยาก...
เพื่อมีชีวิต.
ฉันออกไปข้างนอกเป็นครั้งคราว
เพื่อไปที่ ช่างทำผมไป...
เล็บเท้าก็มา ทำเล็บก็มา
คุณต้องไปหาหมอฟัน
คุณต้องไปเพื่อ ตาสำหรับหู โอ้...
ทุกสิ่งที่ต้องการ การซ่อมมันช่างเหลือเชื่อ
และอีกครั้งฉันไม่ได้ทำทุกอย่าง เพราะ...
คงมีเรื่องให้ทำมากเกินไป
ถ้าอย่างนั้นฉันก็ออกไปข้างนอกไม่ได้เสมอไป
ฉันไม่สามารถลงบันไดได้
ต้องมีใครสักคน ลงมาต่อหน้าฉัน
ที่ฉันเห็นกำลังลงมา
ฉันฉันยึดติดกับลูกกรง
เหมือนฉันอยู่ในกรง
มันทำให้เอาท์พุตเสียนิดหน่อย
แล้วที่ถนน..
เมื่อคุณต้องนั่งรถเข็น
เรามองคุณแตกต่างออกไปเล็กน้อย
เพราะเรารู้ ว่าคุณอายุมากแล้ว
แต่ผู้คนก็ใจดี
“โอ้ องค์หญิงผู้น่าสงสาร
"ด้วยรถเข็นของเขา"
ฉันสบายดี ฉันผ่อนคลายอยู่เสมอ
อย่าให้คน. รู้สึกเสียใจสำหรับคุณ
อย่าปล่อยให้พวกเขาสงสาร
คุณต้องแสดงให้เห็นว่าคุณอยู่ที่นั่น
ว่าคุณเป็นคนที่มีชีวิต
ความสงสารไม่จำเป็น
คุณไม่ควรยอมรับความสงสาร
- คุณเคยเห็นไลลาในสัปดาห์นี้ไหม? - ใช่.
นั่นก็ไม่นานมานี้แล้ว
ฉันยังกลัว... เธอจะไม่มาอีกแล้วเหรอ?
ใช่แล้วนั่นแหละ
คุณรู้ว่าเธอรักคุณ
โอ้ใช่จริงๆ
แต่เธอมีมากมาย...
อย่างแน่นอน.
มันเป็นความจริง,
แต่เธอก็มาทุกสัปดาห์
ของฉันเสร็จแล้ว การวาดภาพมันเพื่อคุณ
ขอบคุณ.
ขอโทษนะที่รัก แต่ฉันเจ็บนิดหน่อย
ผมจะพาคุณ.
นี่ชามอยู่ตรงนั้น
ไม่ ตรงนั้น
- มันจะโอเคไหม? - ใช่ ไม่ต้องห่วงฉัน
คุณไม่ตอบเหรอ?
- นี่คือพ่อของฉัน. - แล้วถ้าเขามีปัญหาล่ะ?
เขาคงมีปัญหา
นั่นไม่ดีเลย
ฉันจะโทรกลับหาเขา โอเคไหม?
คุณให้ฉันชิมไหม?
ขอบคุณ.
คุณจะคืนมันให้ฉันไหม?
- เธอดีเกินไป. - คุณจะคืนให้ฉันไหม?
แต่มันเป็นไอศกรีมของฉัน!
ในช่วงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา สภาพทรุดโทรมลงมาก
เขาไม่สามารถไปได้แล้ว เข้าห้องน้ำคนเดียวหรือใส่ชุดนอน
เขามีอาการประสาทหลอน
เขาไม่สามารถทำได้อีกต่อไป ทำกับการเยี่ยมชมหนึ่งครั้งต่อวัน
เขาต้องการการสนับสนุนเต็มเวลา
เราไม่มีทางเลือกเรา ต้องเอาเขาไปไว้ในเอปาด
คุณเห็นด้วยไหม ฉันคิดว่า? ใช่.
ไลลาและป้าของคุณอยากจะ ให้เขาไปอยู่ในบ้านพักคนชราส่วนตัว
ปัญหาที่เกิดขึ้นกับเอกชน
ก็คือถ้าเราต้องการให้มัน อยู่ในปารีสและถูกต้อง
มันแพงเกินไป
พ่อของคุณกับคุณครูของเขา เงินบำนาญ เขาไม่สามารถจ่ายได้
และไม่มีใครในครอบครัว มีวิธีการแบบนั้น
ฉันไปเที่ยวสองราคาไม่แพง บ้านพักคนชราส่วนตัว
พวกเขาปฏิบัติต่อผู้คนเหมือนวัว
มันเป็นเงิน โรงงาน มันแย่มาก
หนังสือพิมพ์ก็เต็มไปด้วย การจรรโลงบทความเกี่ยวกับเรื่องนี้
ฉันบันทึกไว้ให้คุณแล้ว หากคุณสนใจ
ขอบคุณ.
ฉันมีที่อยู่ของพยาบาลสาธารณะ 2 แห่ง บ้านที่ได้รับการแนะนำให้กับฉัน
มีอันนึงวันที่ 18 ครับ นั่นดูดีทีเดียวสำหรับฉัน
ยังไงก็ขอเตือนนะครับ คุณ มันไม่ตลกเลย
พ่อของคุณน่าจะเป็น GIR 1
มันหมายความว่าอะไร?
นี่คือระดับของการเสพติด
GIR 1 คือค่าสูงสุด
เขาจะพบว่าตัวเองรายล้อมไปด้วยผู้คน
ซึ่งมีอายุมากกว่า 20 ปี กว่าเขาและอัลไซเมอร์ด้วย
ที่ผมเคยเห็น กำลังจะเดินตาย
เนื่องจากเขามองไม่เห็นเขา ไม่อาจรับรู้สิ่งใดได้
เอา.
ขอบคุณ.
ผู้ชมได้ รายการรอที่ไม่มีที่สิ้นสุด
มีหนึ่งถึงสองปี
ต้องมีคนทำ ตายเพื่อจะได้มีเตียงว่าง
พวกส่วนตัว มีรายการสั้นกว่า
นอกจากนี้เราก็ต้อง กลับอพาร์ตเมนต์ของเขา
และคิดเกี่ยวกับอะไร จะทำอย่างไรกับธุรกิจของคุณ
- มันเร่งด่วนขนาดนั้นเลยเหรอ? - อ๋อ ใช่แล้ว
ถ้าเราอยากให้เขาเข้าพยาบาล บ้านราคา 5,000 เหรียญต่อเดือน
เราจะต้องการเงิน
คุณไม่สามารถปล่อยให้ของคุณ การเกษียณอายุระเหยไป
ในการเช่าอพาร์ตเมนต์ ที่ที่เขาไม่มีวันกลับมา
เรากำลังทำอะไรอยู่ จะทำอย่างไรกับหนังสือของเขา?
ฉันไม่รู้.
ให้พวกเขาออกไป
หรือโยนทิ้งไป
ที่จะโยนพวกเขา?
ทำไมไม่เผาพวกมัน ขณะที่คุณอยู่ที่นั่นเหรอ?
ห้องใต้ดินของฉันเต็มจนระเบิด
หนังสือของเขาคือทั้งชีวิตของเขา
ฉันรู้ แต่คุณต้องการอะไรล่ะ?
เรามีเวลาเดิน 1 ชั่วโมง เพื่อกลับคืนสู่ฐาน
เริ่มหนาวแล้ว โดยเฉพาะกับลม
ลบ 30 ก็ได้
ฉันไม่ได้ดูก่อนไป ออกไปเพราะว่าเราเมามาก
ทันใดนั้นฉันก็ได้ยินเสียงดัง
และจริงๆ แล้ว ฉันค่อนข้างรู้สึกมากกว่า
ช็อตทื่อบูม
แล้วมันก็เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง วินาทีที่ดังขึ้น
น้ำแข็งที่อยู่เบื้องล่างของเรา เท้าสั่นเล็กน้อย
และที่นั่น เราดูที่ กันกับยานนิค...
เราใช้เวลาสักพักในการทำความเข้าใจ
มันเป็นอะไร? เขาหัวเราะเบา ๆ
ยานนิคเป็นคนพูดก่อน
“เสือดาวทะเล
“สัตว์ร้ายตัวนี้เท่านั้น ตีได้ขนาดนั้น”
มันก็ตามมา เราสักสองสามนาที
เสือดาวทะเลเหรอ?
และมันคืออะไร?
นักล่าที่ดุร้าย
ทะเลแอนตาร์กติก น้ำแข็งคือบ้านของเขา
คุณล้อเล่นแน่ ๆ? คุณกำลังหลอกฉัน.
ไม่เลย. สำหรับเขาไม่มีข้อสงสัยเลย
เขาอยู่ที่มาก ด้านบนของห่วงโซ่อาหาร
เขากินทุกอย่างเล็กน้อย
แมวน้ำ นกเพนกวิน สิงโตทะเล
เขาไม่เข้ามาใกล้เรา
เมื่อคุณอยู่บน ขอบทวีป
แต่ถ้าเขาหิวเขาก็ไม่กิน ถามคำถามมากเกินไป
ฉันไม่เชื่อคุณ.
ฉันไม่ได้โกหกคุณ
ดูมันบนอินเทอร์เน็ต
ตกลง.
ภรรยาและลูกชายของคุณ
พวกเขาสัมผัสมันได้อย่างไร คุณจะออกไปได้ 6 เดือนเมื่อไหร่?
ไม่ได้ดีเสมอไป มันไกลและยาวมาก
ในขณะเดียวกันก็โรแมนติก
วาเลรีไม่เห็นสิ่งนั้น
คุณไม่ค่อยคุยกับฉันเกี่ยวกับเธอ ฉันเห็นเธอเพียงครั้งเดียว
คุณเพียงแค่ต้องถามคำถามฉัน
คบกันมานานแค่ไหนแล้ว?
สิบปี.
แล้วคุณล่ะเป็นยังไงบ้าง?
เฉลี่ยถ้าคุณต้องการทราบ
- เพราะการเดินทางของคุณเหรอ? - เลขที่.
สุดท้ายไม่ใช่แค่เท่านั้น
เราย้ายออกไป
แล้วยังรักกันอยู่ไหม? เขาหัวเราะเบา ๆ
ถ้าเรารักกัน?
- ทำไมคุณถึงยิ้ม? - วิธีการถามของคุณ
- แล้วคุณล่ะเคยเจอใครบ้างไหม? - ฉัน? เลขที่
- ฉันไม่สามารถเชื่อมันได้. - แต่ถึงอย่างไร.
- ไม่มีอะไรเลยตั้งแต่จูเลียนเสียชีวิต? - ไม่มีอะไรมา 5 ปีแล้ว
“ความทรงจำของเขาหยุดคุณหรือเปล่า?”
ไม่ ฉันคิดว่าไม่
แต่ฉันรู้สึกเหมือนของฉัน ชีวิตรักอยู่ข้างหลังฉัน
คุณมีสิทธิ์ ที่จะรักและการถูกรัก.
อารมณ์เชิงบวก ดึงดูดผู้อ่าน
แต่การศึกษายังแสดงให้เห็นด้วย
ที่แข็งแกร่งที่สุด อารมณ์คือความโกรธ
บทความที่ทำให้ผู้อ่านโกรธ
มีแนวโน้มมากขึ้น 30%...
ซานดรา คีนซ์เลอร์?
ใช่?
คุณเป็นลูกสาว ของเกออร์ก คีนซ์เลอร์?
เขาบอกฉันคุณ เป็นนักแปล
ฉันเป็นหนึ่งในนักเรียนของเขา
- อ่าโอเค. - เขาเป็นครูที่ยอดเยี่ยม
ฉันบังเอิญอ่านบทเรียนของเขาอีกครั้ง
ฉันจะบอกเขา มันจะทำให้เขามีความสุข
คุณช่วยบอกอีเมลของเขาให้ฉันหน่อยได้ไหม? ฉันอยากจะเขียนถึงเขา
เอ่อใช่... ฉันจะให้คุณของฉัน
เขามีปัญหาในการอ่าน
จะดีกว่าที่คุณเขียน มาหาฉันและฉันจะอ่านให้เขาฟัง
แต่เขาสบายดีไหม?
เขามีปัญหาสุขภาพ
- ฉันหวังว่ามันจะไม่ร้ายแรงเกินไป - ไม่ว่า...
เป็นโรค...
ขอโทษ...ลาก่อน
คุณเห็นด้วย?
คุณเห็นด้วยหรือไม่ว่าสถานการณ์เช่นนี้ ไม่สามารถดำเนินต่อไปได้อีกต่อไป?
มันยากเกินไปสำหรับคุณ ไปอาศัยอยู่คนเดียวที่นี่
ใช่.
คุณไม่สามารถหาของคุณอีกต่อไป รอบๆ อพาร์ทเมนต์
คุณบอกฉันว่าคุณ มีความวิตกกังวล
ที่คุณรู้สึกสูญเสีย
อย่างแน่นอน.
คุณเห็นด้วยหรือไม่ว่า ก ต้องหาทางแก้ไข?
ด้วยกัน. เพราะคุณกำลังมีความทุกข์
ใช่.
และคุณเสนออะไร?
สิ่งที่ฉันเสนอ สำหรับคุณคือการโอน
ในสถานที่ซึ่ง คุณจะรู้สึกปลอดภัย
ที่ที่เราสามารถดูแลคุณได้
เข้าพักชั่วคราวใน รพ.เพื่อหาทางแก้ไขที่ยั่งยืน
คุณเห็นด้วย,
ฉันเชื่อนะคุณคีนซ์เลอร์?
“ก็ได้ ก็ได้”...
ฉันพบคำว่า ค่อนข้างทำให้เข้าใจผิด
บอกหน่อยจะได้อะไร. ดูเหมาะกับคุณมากกว่าใช่ไหม?
สวัสดีตอนเช้า. นี่สำหรับคุณคีนซเลอร์ใช่ไหม?
ใช่แล้ว มันอยู่ที่นี่
คุณคือ? อดีตภรรยาของเขา
ภรรยาของเขา.
- สวัสดีตอนเช้า. - น้องสาวของเขา.
- สวัสดีตอนเช้า. - ลูกสาวของเธอ
แพทย์ของเขา. สวัสดีตอนเช้า.
และคุณเคียนซ์เลอร์
ที่รัก มีคนมาจาก ซามูที่มาถึงแล้ว
พวกเขาจะพาคุณไปโรงพยาบาล
ฉันจะเข้าไปกับคุณด้วย รถพยาบาล โอเคไหม?
ฉันอยู่กับคุณ, ฉันไม่ทิ้งคุณ
ตกลง.
นายขยับได้เหรอ?
เขาเดินได้
แต่เขาลงบันไดไม่ได้
ฉันจะวางเขาไว้บนเก้าอี้
เขาจะไม่ต้องเดิน
ฉันจะจัดกระเป๋าเดินทางของเขา
- เราวางคุณไว้บนเก้าอี้ - ใช่.
ตอนสาม ฉันจะเขย่าคุณ หนึ่ง สอง บูม
เราจะยกคุณตอนบ่ายสาม เราเลี้ยง หนึ่ง สอง สาม
ข้างหน้า.
เราหมุน
คุณหญิง ทุกอย่างเรียบร้อยดี
คุณสามารถเตรียมเอกสารของเขาได้ไหม? บัตรประจำตัวประชาชน บัตรสำคัญ...
ฉันต้องบอกคุณ.
ฉันทำปฏิบัติการ ANV-Cop 21 ครั้งแรก
อา.
ดังนั้น?
ฉันได้รูปมาครงมา
อะไร
เราถูกเรียกก่อนเวลา 3 ชั่วโมง การดำเนินการฝึกอบรมการไม่ใช้ความรุนแรง
เราขอเตือนว่า. การดำเนินการไม่ถูกกฎหมายอย่างเคร่งครัด
ห้าปีมานี้. จำคุกและปรับ 75,000 ยูโร
เธอโหวตมาครง
แล้วเธอก็ถอดรูปของเขาออก
คุณก็เหมือนกัน คุณโหวตมาครง
โดยมีปืนจ่อที่ศีรษะ
การลงคะแนนเสียงของข้าพเจ้าไม่ถือเป็นการอนุมัติ ฉันไม่ได้เช่นกัน
เราลงคะแนนให้และต่อต้าน ใครบางคนในเวลาเดียวกัน
เป็นความคิดที่ซับซ้อน
มันซับซ้อน คุณไม่สามารถเข้าใจ
แค่นั้นแหละ!
เรามาถึงศาลากลางวันที่ 19
แทบจะอ้าแขนต้อนรับ
แต่ที่นี่เราตระหนักดี ว่าปัญหา
คือการที่เราไม่มี ไขควงเพื่อปลดตะขอภาพวาด
งั้นเราไปซื้ออันหนึ่ง จากพ่อค้าสี.
แล้วเราก็ออกไปจากที่นั่นอย่างรวดเร็ว
ฉันมีปัญหาเล็กน้อยในการวิ่ง เพราะหัวเข่าของฉัน
ขอโทษนะพ่อของฉัน รอมา 5 ชั่วโมงแล้ว
- ใช่ เราจะดูแลมัน - ขอบคุณ.
พวกเขาต้องการอะไรจากเรา? พวกเขาเป็นนาซีอะไร?
ไม่ครับพ่อ ก็แค่. ห้องฉุกเฉิน
ก็ดี? แล้วไลลาเธอโอเคมั้ย?
เกิดอะไรขึ้นกับเธอ? เธอเดินไปนั่งข้างเธอ
ฉันก็ไม่ต้องการเหมือนกัน สิ่งที่จะเกิดขึ้นกับเขา
จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเขา
แต่ฉันจะไปรับเธอ
พบกันใหม่. ใช่.
เขาต้องการคุณ
ไซเรน
ไลลาก็กลับไปกับเขา
ฉันจะไปแล้ว คนเลี้ยงเด็กไปแล้ว รอฉันมาหลายชั่วโมงแล้ว
ฉันก็เช่นกัน ฉันจะไปเร็ว ๆ นี้
เอาเลย เราอยู่นะ
- ฉันสามารถจิบได้ไหม? - ใช่.
ฉันเห็นรายการเกี่ยวกับเหตุฉุกเฉิน
ในอเมริกาไม่มี ปัญหาฉุกเฉินอีกต่อไป
พวกเขาวางเหตุฉุกเฉินไว้ ในซูเปอร์มาร์เก็ต
สำนักงานแพทย์เอกชน สำหรับเหตุฉุกเฉินเล็กน้อย
มันได้ผล คนมา โดยที่พวกเขาไปชอปปิ้ง
ทางห้องฉุกเฉิน จะไม่โอเวอร์โหลด
นอกจากนี้ ที่นั่น. โรงพยาบาลมีราคาแพงมาก
- ฉันจะทิ้งคุณไป - ฉันก็จะไปเหมือนกัน
สวัสดี!
- สวัสดี. - สวัสดี.
ฉันกำลังผ่านไปฉัน อยากเห็นผลงานของคุณ
คุณทำได้ดี.
ที่นั่นเป็นพื้นของ เพื่อนร่วมงานทางโลกของเรา
พวกเขาชอบหิน
ฉันก็เหมือนกันฉันชอบหิน แต่ของเราเล็กกว่า
- ไม่ไฮเทคมากนัก ห้องทดลองของคุณ - ใช่ เห็นไหม มันน่าผิดหวัง
การวิเคราะห์ส่วนใหญ่ทำภายนอก
ที่นี่เราทำให้สมองของเราทำงาน
และเตรียมตัวอย่าง.
ที่นี่เรามาถึงที่ พื้นของมนุษย์ต่างดาว
เราออกจากโลก ของคนมีเหตุผล
ฉันนำเสนอให้คุณAurélie เราทำงานร่วมกันมา 15 ปีแล้ว
แซนดร้าเพื่อนที่ อยากเห็นสำนักงานของฉัน
คุณเตรียมตัวเสร็จแล้วเหรอ?
ใช่ ฉันพบแล้ว การตั้งค่าลำแสงที่ถูกต้อง
สังเกตไหมว่า MEB มีปัญหาเรื่องความเสถียร?
คุณมีภาพลักษณ์ที่ดี คุณปรับแต่งการตั้งค่า
และมันก็กระโดด คุณก็ทำได้ เพื่อเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
เป็นการสนับสนุนของคุณ สื่อกระแสไฟฟ้าเพียงพอหรือไม่?
คุณถามฉันอย่างนั้นเหรอ?
ใช่เขาเป็น สื่อกระแสไฟฟ้าได้เพียงพอ
ทำไมถึงเป็นฉันตลอด. ใครเป็นคนพิมพ์ภาพ
ครั้งสุดท้ายอย่างแม่นยำ
เราหาของเราไม่เจอ ด้วยภาพของคุณ
พวกเขาเคยเป็น ทำเร็วไปหน่อย
เอาล่ะ เอาล่ะ ฉันจะไปแล้ว
ฉันนำตัวอย่างมาให้พวกเขา เราใส่มันไว้ใต้สุญญากาศ
และฉันกำลังขี่ถ้วย สายพรุ่งนี้เช้า
ลาก่อน
- ลาก่อน. - สวัสดี.
นี่คือที่ทำงานของคุณ
กลัวการวิเคราะห์ผิดพลาด
ที่จะสูญเสียตัวอย่างอันมีค่าไป
หรือพลาดผลที่ชัดเจน
คุณต้องการให้ฉันแสดง แมสสเปกโตรมิเตอร์เหรอ?
มันสวยงามที่สุด เครื่องดนตรีในโลก
- ยินดีด้วย. - มา.
โอเค นั่นไม่จำเป็นต้องพูด ถึงคุณ. มันคือไมโครโพรบไอออน
มันไม่ใช่รุ่นใหม่ล่าสุด
แต่สำหรับสิ่งที่เราเป็น การทำที่นี่เธอสมบูรณ์แบบ
เราใส่ตัวอย่างไว้ที่นี่ และเราทำการวิเคราะห์ที่นั่น
และรูปภาพต่างๆ ปรากฏบนหน้าจอนี้
ตัวอย่างเช่น,
ถ้วยไมโครอุกกาบาต ที่ออเรลีเอาไป
เมื่อวิเคราะห์ได้ที่ ซินโครตรอน มีรายงานไว้ที่นี่
และเราทำการวิเคราะห์อื่นๆ ด้วยเครื่องมือนี้
ตัวอย่างเช่น การถ่ายภาพไอโซโทป
แน่นอนว่าการถ่ายภาพไอโซโทป
ดี...
ฉันไป.
ฉันสัญญากับลูกสาวของฉัน เพื่อไปเรียนวิชาฟันดาบของเธอ
เธอถอนหายใจ
ฉันคิดว่าคุณกำลังจะออกไป?
- ไม่ใช่ถ้าคุณจูบฉัน - คุณจูบฉัน
โอ้ฉัน? อะไรก็ตาม.
มันจะไม่มีวัน ข้ามใจของฉัน
คุณเป็นเพื่อนของฉัน. โอ้ใช่?
ดูสิว่าคุณทำได้อย่างไร เช่นนั้น.
ไม่แต่อะไรก็ได้
คุณนี่มีเจตนาไม่ดีจริงๆ
ผู้ชายคนนั้นโยนตัวเองใส่คุณแล้ว... "ผู้ชาย!"
ฉันแสดงให้คุณเห็นว่ารู้สึกอย่างไรเมื่อไร ผู้ชายคนนั้นโยนตัวเองใส่คุณเหรอ?
ใช่แล้ว มาดูกัน...
คุณมักจะได้รับ ติดกำแพงเหรอ?
ไม่อยู่ใน สำนักงานนักดาราศาสตร์ฟิสิกส์
- เป็นนักจักรวาลวิทยา - นักจักรวาลวิทยาขอโทษ
ไม่นี่เป็นครั้งแรก
คุณคิดว่าเรา จะได้พบกันอีกเร็วๆ นี้ใช่ไหม?
เราก็พิจารณาได้
คุณพร้อมไหม? เฝ้าระวัง.
เอาล่ะ กลับมาสู้ต่อ
คุณมาช้า!
ขอโทษที่รัก.
มีรถไฟใต้ดิน พัง ฉันขอโทษ
ถือและถือ
ตรวจสอบให้แน่ใจฮะ!
คุณเป็นมืออาชีพ!
ฉันไม่รู้ว่าเขามี สะสมสิ่งของมากมาย
รถเล็กๆพวกนี้... ทำไมล่ะ?
เขารวบรวมพวกเขา มันเหมือนกับมีด
เก็บไว้เพื่อ โรงพยาบาลเขาจะมีความสุข
คุณคิดว่าในโรงพยาบาล
พวกเขาจะปล่อยเขาไปหรือเปล่า มีดวิ่งไปรอบๆ?
โอ้ใช่. เอา รถยนต์ขนาดเล็กอย่างน้อย
คุณรู้ขนาดใหญ่ กองที่เราทำชั้นล่างเหรอ?
เฟอร์นิเจอร์หักและทั้งหมด? ทุกอย่างหายไปในหนึ่งชั่วโมง
มันไม่ทำให้ฉันประหลาดใจ
ปากกาของเขา คุณต้องการมันไหม?
เอาพวกมันไป ฉันไม่ทำ เขียนด้วยปากกาหมึกซึม
ฉันจะเอาอันนี้
นั่นสิ สาวๆ เข้าใจมั้ย?
ที่?
- เลขที่. - ในที่สุด...
ที่?
ไม่จริง ต้องใช้ความพยายาม!
แล้วเรือล่ะ?
ใครเอามัน?
- ไม่ใช่ฉัน. - ไม่ใช่ฉันเช่นกัน
สำหรับหนังสือเราจะทำยังไง?
หนังสือฉันดูแลพวกเขา ฉันจะติดต่อกับนักเรียนเก่า
มันคือใคร?
ฉันชื่อเคลมองต์ พ่อของเจเรมี
เขากำลังจะมาทานอาหารเย็น
สวัสดี. สวัสดีตอนเช้า.
รับไปเถอะ มันเพื่อคุณ
ขอบคุณ. ดีแค่ไหน.
มันเป็นกระดาษแข็งเล็กน้อย บ้านที่คุณต้องสร้าง
พร้อมไฟส่องสว่างบนหลังคาและ ทำงานโดยใช้พลังงานแสงอาทิตย์
และคุณก็ไป
เมื่อมีแดดคุณ วางไว้บนหน้าต่างของคุณ
ด้วยวิธีนี้ใน ตอนเย็นก็จุดไฟได้
ราตรีสวัสดิ์.
- ราตรีสวัสดิ์. - ราตรีสวัสดิ์แม่
ฉันหิวน้ำ.
ฉันไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรอีกต่อไป
ฉันลืม.
ร่างกายอย่างคุณได้ยังไง หลับไปนานขนาดนั้นเลยเหรอ?
ฉันต้องไปแล้ว.
ใช่.
- คุณดูเศร้า. - ไม่ ฉันไม่เศร้า
มันซับซ้อนสำหรับฉัน คุณเข้าใจ?
ไปเที่ยวกันมั้ยพ่อ?
แซนดร้า ที่รักของฉัน
มา.
ที่นี่ ที่นั่น ตอนนี้ฝนตกไหม?
ไม่ ฝนไม่ตก เราอยู่ในห้องของคุณ
โอ้ โอเค วุ้ย
ผู้คนเป็นคนดีไหม?
ใช่ ๆ.
สวัสดีคุณเคียนซ์เลอร์ สวัสดีวันนาง
นั่นแขนของคุณ...
- ลาก่อน. - ขอให้เป็นวันที่ดี.
ฉันไม่เข้าใจว่าทำไม เรากำลังรออยู่ เห็นไหม?
มีคน พูดคุย, พูดคุย...
เราไม่สนใจ เพราะเราคุยกันเงียบๆ
แต่มีคนอื่นอยู่ที่นี่...
ที่นั่น...
ไม่มีใครเลย อย่างอื่นอยู่ในห้องพ่อ
โอ้...
นั่นคือสิ่งที่แปลก
แค่นั้นแหละ.
เราไม่ได้อยู่ในก ห้องรอที่นี่
เราอยู่ที่ โรงแรมดิเยอ ในห้องของคุณ
คุณอยู่ที่นี่มาระยะหนึ่งแล้ว สัปดาห์และฉันมาพบคุณ
ตกลง.
บางครั้งก็มีหนัง... เมื่อวานผมได้ดูหนังเรื่องหนึ่ง...
อีกอย่าง ทั้งหมดนี้...
และหนังพวกนี้ก็เริ่มต้นและ...
- มีจุดเริ่มต้น ท่ามกลาง และจุดสิ้นสุด? - และ...
นั่นคือสิ่งที่ฉันไม่เข้าใจ
เพราะไม่มี โปรแกรมจริงๆที่นี่
มันเหมือนกับว่ามีอะไรบางอย่าง หายไปแล้ว...
และความประทับใจนี้แข็งแกร่งมาก มันมีน้ำหนักกับฉัน
เพราะฉันกำลังรอ...
และเราสองคน
เราไม่รู้ด้วยซ้ำ เมื่อมันจะหยุด
หรือเริ่มต้น.
- คุณมีเวลาเท่าไหร่? - สองโมง
เราก็ไม่มีเวลาที่จะเสียแล้ว
คนขี้อายตัวใหญ่ที่ไม่มี รู้วิธีสร้างความรักอีกต่อไป
คุณเงียบมาก สิ่งที่คุณคิดเกี่ยวกับ?
ฉันไม่เคยคิด...
ว่าฉันเป็นสิ่งมีชีวิตทางเพศ?
ฉันไม่ได้มีอยู่จริง
ใช่.
เพื่อนของคุณที่มากับคุณ ไปที่ประตูของคุณอย่างชาญฉลาดในตอนเย็น
ผู้ทรงเช็ดน้ำตาของคุณ
เป็นเพื่อนที่มี ภรรยาและลูก
และผู้ที่ไม่เคยปล่อยให้สิ่งใดปรากฏ
แล้วตอนนี้คุณมีสิทธิ์ไหม?
ฉันเอามัน.
ชีวิตนั้นสั้น.
เอ๊ะ?
ไม่ไม่แน่ใจเลย
ฉันเตือนคุณว่าเป็นคุณ ที่จูบฉันครั้งแรก
อะไร เส้นประสาทนี้ช่างเหลือเชื่อ
กวีและพจนานุกรม ฉันเก็บไว้.
คุณบอกว่าสองกล่อง, คุณวันที่ 8
คุณจะเอาพวกมันไปไว้ที่ไหน?
ฉันจะทำมันด้วยตัวเอง
คุณจำได้ไหม?
เลขที่
ใช่ เพื่อนพ่อ. บ้านในCévennes
เราเคยไปที่นั่นหลายครั้ง เลขที่
คุณไม่เคยจำอะไรเลย
คุณลืมสิ่งที่เกิดขึ้น สำหรับเราตั้งแต่เกิดจนถึงอายุ 20 ปี
มันเป็นความจริง.
ด้านงานของผม ชีวิตฉันจำได้ดี
มิติแห่งความใกล้ชิด คือไฟดับ
คุณรู้หรือไม่ว่า ความยิ่งใหญ่ของสิ่งที่คุณพูด?
ฉันไม่ได้มาก มีความสุขกับพ่อของคุณ
การลืมจึงเป็นหนทางหนึ่ง ของการเว้นระยะห่าง
ขอบคุณ.
แต่เอาล่ะ แต่เรา ลูกสาวของคุณ?
อย่างนี้เรียกว่า "ขว้าง. เด็กน้อยออกไปอาบน้ำ"
ทำไมคุณไม่ทิ้งเขาไป เร็วกว่านี้ถ้าคุณรักเขามากกว่านี้?
สำหรับคุณ.
แล้วฉันก็กลัวสิ่งนั้น เขาจะฆ่าตัวตาย
มีเพียงพอแล้ว การฆ่าตัวตายในครอบครัว
ที่นี่! สวัสดีตอนเช้า.
เราไม่แน่ใจว่าจะอยู่ที่นี่
- สวัสดีตอนเช้า. - สวัสดีตอนเช้า.
สวัสดีตอนเช้า.
- สวัสดีตอนเช้า. - สวัสดีตอนเช้า.
สวัสดีตอนเช้า.
คุณมีอะไรบ้าง เอาไปถือหนังสือเหรอ?
ใช่. เราเอาถุงใหญ่
รีบหน่อย แซนดร้ากำลังโหลดอยู่ ขึ้นหนังสือที่สวยที่สุด
มันเป็นเรื่องปกติ มันเป็นของเขา พ่อในเวลาเดียวกัน
ขอบคุณที่เตือนเขา
โรมี!
สวัสดีวันหยุด.
ลาก่อน!
มันเปลี่ยน...
- เธออยากทำอะไรล่ะ? - ฉันไม่รู้.
ภรรยาของคุณไม่อยู่ที่ปารีส ดังนั้นคุณจึงอยากออกไปข้างนอก
คุณไม่ต้องการเหรอ?
เราอยู่ที่นี่แล้วใช่ไหม?
สำหรับฉัน รักกินกิน นอนหลับก็พอสำหรับฉัน
ไม่ใช่ฉัน. ถ้าเราลุกจากเตียง
ฉันจะเบื่อในที่สุด
โอ้ใช่? เอาล่ะ แค่นั้นแหละ.
คุณเริ่มเบื่อ
- เรียบร้อยแล้ว... - ฉันมีความหลงใหลในร่างกายของคุณ
แต่นั่นไม่ใช่เท่านั้น สิ่งที่ฉันชอบเกี่ยวกับคุณ
ฉันก็ชอบคุยกับคุณเหมือนกัน
โอ้ใช่? พูดคุย?
- สิ่งที่คุณต้องการที่จะพูดคุยเกี่ยวกับ? - อย่างอนมากนัก...
ไม่แต่คุณอยากคุย เอาล่ะ ลุยเลย ฉันกำลังฟังอยู่
คุณต้องการให้ฉันบอกคุณ มีแต่ตูดของคุณเท่านั้นที่ทำให้ฉันสนใจ?
- อาจจะ... - มีเสน่ห์จังเลย
ฉันคิดว่ามันเป็นของกันและกัน
ฉันเป็นแค่วัตถุทางเพศสำหรับคุณหรือเปล่า?
ไม่ฉันไม่ได้พูดอย่างนั้น
- แต่ฉันไม่พอใจ - ฉันไม่ได้บอกว่าฉันอิ่ม
- หากคุณรู้สึกเบื่อ - สุดท้ายคุณก็ทำให้ฉันรำคาญในตอนท้าย
ฉันต้องการคุณตลอดเวลา
เธออยากทำอะไรล่ะ? ไปพิพิธภัณฑ์?
- แต่อะไร? มันไม่ได้เป็นการดูหมิ่น - ไม่ว่า!
คุณบ้า!
- มานี่สิ! โกรธจัด! - เลขที่! ช่วย!
คุณชอบมันไหม?
คุณจะไม่บูดบึ้ง จนกว่าฉันจะจากไปคุณล่ะ?
ไม่ว่า.
เอาล่ะ มาเลย เราจะกลับบ้านกัน จะทำอะไร?
ในความคิดของคุณ?
คุณกลัวที่จะเบื่อ?
ใจเย็น ๆ...
มันทำให้ฉันเจ็บปวดที่จะคิดอย่างนั้น คุณจะไปหาภรรยาของคุณ
ฉันไม่ชอบที่จะรู้ คุณกำลังโกหกเขาเช่นกัน
ถึงแม้จะเป็นฝันร้ายก็ตาม ฉันพยายามที่จะไม่ชั่งน้ำหนักมันลง
คุณยังมีความสุขกับฉันอยู่ไหม?
แต่มาก.
นั่นคือสิ่งที่น่าทึ่ง
คุณต้องการให้ฉันเป็นอย่างไร ไปเถอะ ถ้าคุณทำให้ฉันเป็นอารมณ์?
ฉันไม่ได้ ต้องการให้คุณออกไป
อยู่กับฉัน.
คุณจะเขียนถึงฉันไหม?
แน่นอน.
อย่าลืมฉัน.
มีอะไรแวววาวมั้ย?
มันคือแสงสว่าง
- คุณต้องการให้ฉันปิดไหม? - ใช่ฉันต้องการใช่
คุณเห็นอะไรในห้อง?
คุณเห็นอะไรอีกบ้าง?
กว่าที่คุณ? เอ่อวัตถุ
อย่างชัดเจน.
และ...
คุณ ฉันหมายถึง...
ฉันหมายถึงคนของคุณ...
เอ่อใช่ฉันเห็นเธอดีมาก ใช้ได้.
บอกฉันได้ไหมถ้าฉัน มีผมสั้นหรือยาว?
พวกเขาสั้นหรือยาว?
คุณมีเสื้อผ้า...
คุณต้องมองหน้าฉัน
เพื่อดูผมของฉัน
คุณเห็นไหมว่าพวกเขา สั้นหรือยาว?
พวกเขาอาจจะยาว
พวกมันสั้นจริงๆ
ดี...
แล้วลูก ๆ ของคุณล่ะ? พวกเราสบายดี?
ลินน์อยู่ในค่ายฤดูร้อน เธอชอบมันมาก
ทางโทรศัพท์เธอบอก ฉันว่าเธอไม่คิดถึงฉัน
มันน่ารำคาญนิดหน่อย
พรุ่งนี้เธอจะกลับมา และเราก็ออกไปทันที
เอโลดี้ได้เช่า บ้านในนอร์มังดี,
เธอเชิญเรา
ดังนั้นฉันจะไม่เห็น คุณเป็นเวลาสองสัปดาห์
แต่ฉันจะพบคุณเมื่อฉันกลับมา
เอาล่ะ?
ใช่.
ไม่ไม่!
เพลงเบา ๆ
แม่คะ เราขอข่วนหน่อยได้ไหม?
ไม่ที่รัก. ฉันอยากพักผ่อน.
- คุณไม่เคยเล่นกับฉัน! - คุณล้อเล่นหรืออะไร?
คุณสัญญาว่าจะทำ ดิ้นรนในตอนบ่าย
เธอกำลังทำอะไรอยู่ ที่จะพาเราไปที่นั่นเหรอ?
คุณปู่?
เดสเทม
เธอหัวเราะ. แต่เดี๋ยวก่อน คำนี้คืออะไร?
- “Egrapper” ซึ่งแปลว่าอะไร? - มันหมายถึง:
“เพื่อจะปลดเปลื้องมัน เมล็ดพืชเป็นพวงผลไม้”
- ตกลง. - นั่นเป็นการโกง
นี่คือการโกง ถึงตาคุณแล้วแม่
มันจะเป็นเรื่องยาก
เกิดอะไรขึ้น?
แต่แม่! คุณหัวเราะทำไม?
หยุดแต่มันโกง!
เราไม่ดู...
ดังนั้นรอก่อน
ฉันพบ.
สิบเอ็ด สิบสอง สิบสาม.
จิ้งหรีด
- โอ้นั่น! - ใช่ฉันเห็นเธอ
- ฉันคิดถึงดาวตกฉัน - ฉันคิดถึงมัน...
- ที่นั่น! - เอ๊ะ? ที่ไหน?
อยากรู้ว่าเขาจะไปไหน? ใช่!
ใช่.
อันนี้ลอนดอน-โจฮันเนสเบิร์ก
- และอันนี้เหรอ? - โจฮันเนสเบิร์กอยู่ที่ไหน?
โจฮันเนสเบิร์กอยู่ในแอฟริกาใต้
แล้วเขาล่ะจะไปไหน?
- เตเนริเฟ่-อัมสเตอร์ดัม - ฉันจะไปที่เตียง.
แม่ครับ ผมมาได้ไหม และนอนบนเตียงของคุณเหรอ?
ได้ถ้าคุณต้องการ.
แล้วพบกันใหม่!
คุณจะไม่วางของคุณลง โทรศัพท์และดูดาวเหรอ?
แซนดร้า อากาศร้อนๆ ที่นี่ล้นหลาม
ฉันว่ายน้ำตอนรุ่งเช้าเมื่อ ชายหาดยังว่างเปล่า
แล้วฉันก็พบเจเรมี เขายังตื่นเช้าด้วย
เราใช้เวลาเดินนาน แต่ละครั้งที่แตกต่างกัน
เราเก็บพืชฉันสอน ให้เขาจำพวกเขาได้
เวลาที่เหลือฉัน ไม่สามารถคิดหรืออ่านได้
หรือแม้กระทั่งการนอนหลับ
เมื่อฉันปิดของฉัน ดวงตาฉันเห็นหน้าของคุณ
ฉันเห็นดวงตาของคุณฉัน อยากจะจูบพวกเขา
ปากของคุณ ฉันอยากจะกลืนมันเข้าไป
ริมฝีปากของคุณฉันอยากจะกัด พวกเขาครั้งแล้วครั้งเล่า
และลงมาอย่างช้าๆ ตามคอของคุณ
ไหล่ของคุณลดลง อีกครั้งช้ามาก
หน้าอกของคุณทะนุถนอม พวกเขา ฉันรักพวกเขามาก
และสูญเสียตัวเองเข้าไป คุณที่รักอันอ่อนโยนของฉัน
ฉันปวดเมื่อยตามร่างกาย มันเจ็บ
นั่นเป็นเพราะว่าคุณโตขึ้น
กลับไปโรงเรียนคือ วันจันทร์ต้องนอนแล้ว
ฉันไม่ต้องการที่จะนอน
- แม่? - อ้าว คุณ...
- สัวสดีคุณพ่อ. - สวัสดีตอนเช้า!
- สวัสดีวันนาง - สวัสดีตอนเช้า.
เอ็ม. คีนซ์เลอร์ เราจะทำ ย้ายคุณไปที่เปลหาม
ผ่านมาหลายวันแล้วตั้งแต่ แพทย์และนักสังคมสงเคราะห์
รังควานให้ฉันออกไป
พวกเขาต้องการให้เขาอยู่ใน บ้านพักคนชราที่น่ากลัว
ฉันโต้เถียงกับพวกเขา
พวกเขาบอกให้ฉันพาเขากลับบ้าน
ฉันเตือนพวกเขาว่าเรามี หย่าร้างกันเป็นเวลา 20 ปี
- ลาก่อน คุณคีนซ์เลอร์ - ลาก่อนมาดาม
ฉันหวังว่าพวกเขาจะดูแลอย่างดี ของคุณที่โรงพยาบาลเบรอตันโน
ใช่ขอบคุณ.
เขาเป็นคนดีจริงๆ พ่อของคุณ
สวัสดีตอนเช้า.
คุณคือครอบครัวของคุณเคียนซ์เลอร์ใช่ไหม?
ตามมา ฉันจะไป พาคุณไปดูห้องของเขา
มาดาม?
คุณแน่ใจหรือว่า จะพาเขามาที่นี่เหรอ?
มีศพอยู่อีกเตียงหนึ่ง
ไม่ ไม่ เธอไม่ใช่ ตายแล้ว เธอสบายดี
- ก็ดี? - ใช่.
หากไม่มีวิธีแก้ไขอื่น ๆ
รับความสะดวกสบาย
ไปหามัน
คุณจะบอกฉันเกี่ยวกับคุณ Kienzler ได้อย่างไร?
เขาทนทุกข์ทรมานจากก โรคทางระบบประสาท
เบนสันซินโดรม
มันเกิดขึ้นเมื่อ 5 ปีที่แล้ว เขายังคงทำงานอยู่
เขามีอาชีพอะไร?
ครูสอนปรัชญา ชั้นเตรียมการ
มันประจักษ์ได้อย่างไร?
เขาอ่านไม่ออกอีกต่อไปแล้ว แม้ว่าสายตาของเขาจะไม่ลดลงก็ตาม
เขาเริ่มมีปัญหา หาทางไปรอบอวกาศ
การกระทำขั้นพื้นฐานที่สุด กลายเป็นเรื่องยาก
ในขณะเดียวกันเขาก็เป็น เริ่มสับสนมากขึ้นเรื่อยๆ
ตอนนี้มันง่ายเขา ไม่สามารถทำอะไรคนเดียวได้
มันแย่มากสำหรับเขา
ที่จะตระหนักว่าของเขา สมองเริ่มยุ่งวุ่นวาย
เพราะตลอดชีวิตของเขา เขาได้อุทิศมันให้กับ...
ในความคิด
เขาหมกมุ่นอยู่กับ ด้วยความชัดเจนและเข้มงวด
แม้จะป่วยเขาก็อยากทำ ปฏิบัติวิชาชีพของตนให้ถึงที่สุด
ปีที่แล้วเขายังทำงานอยู่
เขาเรียนรู้บทเรียนของเขาด้วยใจ
และพระองค์ทรงกำหนดว่า แก้ไขแม่ของเขา
ซึ่งมีอายุ 98 ปีและมีอยู่ในหัวของเขา
และถึงสหายของเขา ไลลา
- เขามีแฟนหรือยัง? - ใช่เป็นเวลา 5 ปี
แต่เธอมีสุขภาพที่เปราะบาง พวกเขาไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้
- ฉันขอถามคำถาม? - ใช่.
เราจะตายจากโรคนี้ได้อย่างไร?
เรามักจะตายเพราะ เรากลายเป็นคนล้มป่วย
ใช่?
เราพบคุณอีกห้องหนึ่ง
อา สุด.
วาเลรีรู้เรื่องนี้สำหรับเรา
- ก็ดี? - ฉันคุยกับเขา
ความจริง
ว่าฉันหลงรักคุณ
เธอพิสูจน์ตัวเองว่าคู่ควร และเธอก็ไล่ฉันออกไป
แล้วลูกชายของคุณล่ะ?
เขาก็คงจะเป็นเช่นนั้น ฉันจินตนาการถึงความรู้สึกต่างๆ
คุณมีเหตุผลในการออกเดินทางอย่างไร?
เราบอกเขาว่าฉันเป็น ออกไปทำงานสักสองสามวัน
ไม่กี่วัน...
แล้ว?
แล้วฉันก็ไม่รู้
สำหรับตอนนี้ฉันอยู่ที่นี่
คืนนี้คุณนอนที่นี่เหรอ?
ใช่ถ้าคุณต้องการฉัน
แม่ที่รักของฉัน...
ฉันไม่ได้อยู่คนเดียวนะที่รัก เคลเมนท์ก็อยู่ที่นั่นด้วย
- คุณรู้ไหมว่า Clement กำลังทำอะไรอยู่? - ไม่ เขาทำอะไร?
เขาเป็นนักดาราศาสตร์ฟิสิกส์
นักจักรวาลวิทยา
โอเค "นักจักรวาลวิทยา"
พวกเขาศึกษาเรื่อง ดาวเคราะห์ได้อย่างแม่นยำ
โอ้ใช่?
คุณจะไปอวกาศ?
นั่นก็คือนักบินอวกาศ ฉัน ฉันอยู่บนพื้นดิน
แต่ฉันไปในที่เปลี่ยว
ที่จะมองหา ฝุ่นนอกโลก
พวกเขาตกทุกที่บน โลก ในมหาสมุทร ทุกที่
พวกเขามาจาก ดาวหางหรือดาวเคราะห์น้อย
เมื่อเข้าสู่บรรยากาศแล้ว
พวกเขาทิ้งร่องรอยไว้ข้างหลัง
คุณเคยเห็น นั่นดาวตกเหรอ?
ดาวยิง ไม่ใช่ดาราจริงๆ
พวกมันเป็นฝุ่นขนาดเล็กมาก
ไม่กี่มิลลิเมตร
ฉันจึงมองหาพวกเขา ฉันมารับพวกเขา
และวิเคราะห์พวกเขา
ฉันรู้จักดาวเคราะห์ทุกดวง ของระบบสุริยะ
- โอ้ใช่? ไปข้างหน้า. - ดาวเสาร์ ดาวยูเรนัส
วีนัส...
ดาวพฤหัสบดี, ดาวอังคาร
เนป...
- ดาวเนปจูน! - ใช่!
เชียร์.
ไปแปรงฟันกันเถอะที่รัก
มีดาวพลูโตด้วย
แต่มันไม่ใช่ก ดาวเคราะห์ มันเล็กเกินไป
อย่างแน่นอน.
มาเลยไป!
ฉันอยากได้ถ้า คุณสามารถช่วยฉันได้
เพื่อที่ฉันจะได้พอดีกับเตียง
ที่ที่ฉันนอนหลับสบาย
- คุณจะรังเกียจไหม? - เลขที่.
แต่ยังไม่ถึงเวลาเข้านอน
17.30น. ม. ใช่แล้วใช่
มันยังไม่สายเกินไป.
และสิ่งที่ฉันอยากได้ก็คือ
มันจะเป็นคุณ ถ้าเป็นไปได้
คุณมากับฉันช่วงสั้นๆ
และที่นั่น เราทำอะไรบางอย่าง
ที่คุณทำสิ่งที่คุณต้องการ
และฉัน...คุณช่วยฉันหน่อยได้ไหม...
- ไปนอน? - ใช่แล้ว.
เพื่อทำสิ่งที่ถูกต้อง
นอน.
สวัสดีตอนเช้าครับท่าน
ขออนุญาต.
นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการ.
เพราะคุณคือลูกสาวของฉัน
และที่ฉันต้องการ
ที่คุณสามารถช่วยฉันได้ ว่าฉันเผลอหลับไปเพราะอะไร
ฉันเผลอหลับไป ฉันรู้ ว่าฉันเผลอหลับไป
และ...
และฉันรู้ว่านี่คือครอบครัวของฉัน
ลูกสาวของฉันกำลังทำทั้งหมดนี้
ฉันจึงมีความสุขในขณะนั้น
คุณทนได้ไหม?
แต่อยากนอน...
หนังสั้นเรื่องยาวสิบนาที.
แต่ใครจะได้. อีกไม่กี่เมตร
และ...
แล้ว ก็...
คุณจะไม่ดูแลฉันอีกต่อไป
- ผีน้อย! - โอ้! หยุดแล้ว!
แต่เดี๋ยวก่อน...
กะโหลก!
- คุณงี่เง่า! อิกลู! เอา! - แต่!
- เอ่อ... - จุด!
- คราบอะไร? - ที่โต๊ะ...
เทียน!
เทียน...
- ใยแมงมุม! - สิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ!
ฉันพูดว่า "สิ่งเล็กน้อย"! ชื่อ "ใยแมงมุม"!
- ผ่อนผัน? - ฉันคือ.
คุณกำลังทำอะไร? ไม่มีอะไร.
พระจันทร์สวย งามครับ คุณกำลังมองหาอะไร?
ฉันกำลังมองหา เมฆต้องผ่านไป...
ฉันรู้ว่าใครคนหนึ่ง อยู่ในอารมณ์ดี
คุณรู้จักเขาได้อย่างไร เคลเมนท์?
เขาเป็นเพื่อนของคุณ พ่อกับเขาก็กลายเป็นของฉัน
ถ้าเขาเป็นคนรักของคุณเขาก็เป็น ไม่ใช่เพื่อนของคุณอีกต่อไป
เขาเป็นเพื่อนและคนรักของฉัน
เอาล่ะ อย่าไปคิดมากนะ เอาล่ะ?
- ตกลง. - ทำงานได้ดี ขอจูบหน่อย
เจอกันคืนนี้. เจอกันคืนนี้.
เราปลดล็อคประตู
ฉันพยายามจะคุยกับคุณ เมื่อคืนแต่ฉันทำไม่ได้
ฉันทำสิ่งนี้ไม่ได้
ทิ้งภรรยาของฉัน ทำให้ฉัน ลูกชายต้องทนทุกข์ ฉันยังไม่พร้อม
มันทำให้ฉันแตกสลาย
แต่ฉันต้องหยุด เจอกันตอนนี้
คุณรู้สถานการณ์ของฉัน
คุณรู้ว่ามันจะไม่ เป็นแค่การเกี้ยวพาราสีสำหรับฉัน
มันไม่เคยเป็น การเกี้ยวพาราสีสำหรับฉันเช่นกัน
ในภาคสิ่งทอ
ซึ่งก็ค่อยๆ ตั้งถิ่นฐานอยู่ในพื้นที่ชนบท...
เรามาดื่มกันไหม?
ฉันคงจะรักมันแต่ฉันก็เป็น พาลูกสาวไปดูหนัง
เวลาอื่น.
โอ้...
- คุณชอบมันไหม? - ใช่ มันดีมาก
- มากยิ่งดี - ไม่ใช่คุณ?
ฉันไม่ได้รักมัน
ทำไม คุณไม่ชอบเรื่องราวเหรอ?
เรื่องราวก็ดี แต่ภาพ เสียง...
อะไร
ฉันพบว่ามันก้าวร้าวมาก
ไม่มีทาง.
ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมเรา ทำหนังเด็กที่มีความรุนแรงขนาดนี้
คุณต้องทำลายเสมอ ทุกสิ่งที่ฉันรัก ฉันเหนื่อยกับมันแล้ว
ฉันมีสิทธิที่จะแสดงความคิดเห็น
- คุณหมายถึง. - "ชั่ว" ทันที
คุณต้องการไหมถ้าฉันบอก คุณว่าสิ่งที่คุณรักมันห่วยเหรอ?
ฉันไม่ได้พูดอย่างนั้น สิ่งที่คุณรักมันแย่มาก
ขอมือหน่อย. เลขที่!
และคุณ? เป็นยังไงบ้าง?
ฉันหมายถึงชีวิต?
ฉัน? คุณเป็นอย่างไร.
โอ้ ดีมาก
ขอโทษนะที่รัก แต่...
ฉันจะไปหาใครสักคน
พ่อของฉันต้อง ไปที่ห้องน้ำ.
ฉันกำลังมา.
- ขอบคุณ. - มันไม่มีอะไรเลย
ขอบคุณ.
ทำไมคุณไม่ทำมันเอง?
ฉันไม่รู้. เพราะมันรบกวนจิตใจฉัน
ก็ดี...
พ่อแม่ของฉันป่วย
แต่เมื่อฉันไปเยี่ยมพวกเขาก็เป็นฉันเอง
ที่พาพวกเขาไปเข้าห้องน้ำ
ฉันชื่นชมคุณ ฉัน ฉันทำไม่ได้
โปรดมา.
ยื่นมือมาให้ฉัน พิงฉันไว้
ค่อยๆ.
น่าเสียดายจริงๆนะ ฉันพูดเพื่อคุณ
เนื่องจากคุณอยู่ที่นั่นคุณ ต้องใช้ประโยชน์จากมัน
ระวัง ฉันจะไป เพื่อเปิดประตู
ค่อยๆ.
โอ้คุณอยู่ ฉันต้อง คุยกับคุณ คุณมีเวลา 5 นาทีไหม?
ใช่.
นักสังคมสงเคราะห์บอกฉัน ว่าคุณไม่โทรกลับ
ฉันลืม.
พวกเขาตามฉันมา ขอบคุณ.
พวกเขาจะเตะพ่อของคุณ ออกจากเบรอทอนโนภายในหนึ่งสัปดาห์
ฉันได้ลองทุกอย่างแล้ว
ฉันขอร้องผู้อำนวยการฝ่ายบริการ เพื่อให้เขาอยู่ต่อไปอีกหน่อยก็เปล่าประโยชน์
เขาเปลี่ยนของเขาแล้ว เสียงตั้งแต่ครั้งอื่น
เราจะต้องใส่ เขาอยู่ในเอห์ปัดส่วนตัว
ในเขตชานเมืองระหว่างรอให้ดีขึ้น
ในตอนนี้เท่านั้น เป็นไปได้ว่าอยู่ที่กูร์เบอวัว
คุณต้องไปดู เขากับน้องสาวของคุณ
คุณจะได้พบกับผู้กำกับ ที่คอยโทรหาฉัน
เธอมีเตียงที่มา อิสระและดูเหมือนเธอ...
กระตือรือร้นที่จะใช้ประโยชน์จากมันมาก
เขาดูดีนะสุนัขตัวนี้ เขาชื่ออะไร?
มันเป็นผู้หญิง เปปิต้า.
เธออยู่ชั้นล่าง
ความเสียหาย.
เป็นเรื่องดีที่ฉันมี เอกสารทั้งหมด
ที่นี่คุณมีระเบียง
สวัสดีท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
- ห้องนั่งเล่น. - สวัสดีตอนเช้า.
เขาอยู่ที่นั่นเขาก็จากไป
ฉันจะแสดงห้องให้คุณดู
มันไม่ใช่ห้องของคุณ นี่คุณนายแลมเบิร์ต
มาเลย มาเลย ฉันจะพาคุณกลับบ้าน
มาเร็ว.
คุณจะกลับไปที่ RER หรือไม่? คุณไม่นั่งรถบัสกับฉันเหรอ?
ฉันทำไม่ได้ ฉันต้องไม่ทำ พลาดรถไฟของฉัน
ที่นั่นเป็นไปไม่ได้ ที่นี่
เราต้องพาเขาออกไปจากที่นั่น
ฉันพยายามไม่คิดถึงคุณอีกต่อไป ฉันอยากจะลืมคุณ
แต่ฉันทำไม่ได้ ฉัน. คิดถึงคุณมาก.
วาเลรีตระหนักเรื่องนี้และ ฉันเห็นเธอทนทุกข์อย่างเงียบ ๆ
ฉันไม่ได้จินตนาการถึงมัน คงเป็นเรื่องยากมาก
ฉันเองที่ดังขึ้น
สวัสดีตอนเช้า.
- ดอกไม้. - ขอบคุณ.
ที่นี่.
สวัสดี.
เอสเธอร์บอกฉันว่า เกี่ยวกับพ่อของคุณมากมาย
- ขอบคุณสำหรับหนังสือ - เรามีความยินดี.
มันกระตุ้นให้เรา กลับเยอรมันเถอะ
ฉันสงสัยว่า สิ่งที่ฉันกำลังจะอ่าน
ผลงานทั้งหมดของคานท์.
- ขอให้โชคดี. - ฉันจะกำจัดคุณ
เอเลียส คาเน็ตติ.
วรรณคดีออสเตรีย มันสำหรับฉัน.
ฮันนาห์... อาเรนด์
- ปรัชญา. - ที่นี่. ขอบคุณ.
ฉันด้วย.
ฟรานซ์ คาฟคา.
คุณสามารถมารับพวกเขาได้ มันยังคงเป็นหนังสือของคุณ
ขอบคุณ.
สิ่งสำคัญก็คือ ห้องสมุดยังคงมีอยู่
ฉันรู้สึกใกล้ชิดกับพ่อมากขึ้น เมื่อฉันดูหนังสือของเขา
เมื่อฉันเห็นมันเท่านั้น
แต่ทำไม?
ฉันไม่พบมันในตัวเขา ห้องสมุดอีกต่อไป
มากกว่าในตัวบุคคล ซึ่งอยู่ที่เอปัด
อยู่ตรงนั้นนั่นเอง ซองเนื้อหนังของเขา
และนี่คือจิตวิญญาณของเขา
แต่เขาไม่ได้เขียนมัน
ใช่ แต่เขาเลือกพวกเขา
และผ่านทางของเขา หนังสือมันเป็นบุคลิกภาพของเขา
ผู้ที่แสดงออก เหมือนกับว่าทุกเล่ม
เป็นสัมผัสแห่งสีสัน
และทั้งหมดนี้ สัมผัสแห่งสีสัน
วาดภาพเหมือนของเขา
- คุณเข้าใจ? - ใช่ ๆ.
คุณจะอ่านพวกเขาไหม? เลขที่
คุณกำลังพูดเกินจริง...
ดีใจด้วยนะเอโลดี้ นำช่องใหม่มา
ในที่สุดคุณก็จะเป็น สามารถฟังเพลงได้
ฉันให้ชูเบิร์ตเห็นเหรอ?
โอ้ใช่. ฉันรู้จักเขาเป็นอย่างดี
มาดาม? คุณอยู่ผิดห้อง
ฉันจะไปกับคุณ
เราฟังเขามากชูเบิร์ต
เขาเป็นนักแต่งเพลงที่คุณชื่นชอบ เลขที่
ฉันมันทำให้ฉันมากเกินไป ...
อะไร
เพลงนี้ไม่ใช่. สำหรับฉันอีกต่อไป
เธอหนักเกินไป
ยุ่งเกินไปหรือเปล่า?
เต็มไปด้วยความทรงจำใช่ไหม? ใช่.
- เธอกังวลคุณไหม? - ใช่.
ออกไปถ้าคุณต้องการ
ถ้ามันทำให้คุณกังวล ฉันสามารถเปลี่ยนได้ คุณต้องการดนตรีแจ๊สบ้างไหม?
ไม่ทันที.
ตกลง.
คุณต้องการที่จะไปเพื่อ เดินเล่นบนระเบียงเหรอ?
ใช่มันเป็นความคิดที่ดี
โอ้ลาลา...
- ไม่ร้อนใช่ไหม? - เลขที่.
เมื่อวานหิมะตก
แล้วไลล่าล่ะ? ไลลาอยู่ไหน?
เธออยู่กับคุณเมื่อวันจันทร์ที่แล้ว
อ่า ดีแล้ว
โอ้ก็...
มันทำให้ฉันมีความสุขนะ พิสูจน์ว่าเธอรักฉัน
แน่นอนเธอรักคุณ
ฉันรักเธอเสมอมา
เรากลับไปได้ไหม?
สำหรับผมมี 3 อัน คนที่มีความสำคัญ
ไลลา.
แล้วฉันก็เชื่อ
ในที่สุดฉันก็พูดว่า "ฉัน" เพราะ ฉันเชื่อว่าเป็นเช่นนั้น
และเอ่อ...
บุคคลที่สาม.
บุคคลที่สามคนนี้คือใคร ใครสำคัญกับคุณ?
อย่างแน่นอน...
ฉันไม่เห็น.
ฉันไม่รู้ว่าจะยึดมั่นอะไร
ฉันคิดว่าคุณช่วยเขา โดยให้เวลาเขา
และทำให้เขามั่นใจอย่างดีที่สุดเท่าที่จะทำได้
ใช่ แต่มันไร้สาระ
เขายังคงล็อคอยู่ ในความเจ็บป่วยของเขา
มันเหมือนกับว่า...
หากเขาจมน้ำตายตลอดกาล
คุณสามารถหวังได้
ว่าอีกไม่นานเขาจะเป็นมากขึ้น ทรงทราบถึงความทุกข์ทรมานของพระองค์
ทำให้เขาต้องทนทุกข์มากขึ้น
- ฉันมีเรื่องจะถามคุณ - ใช่อะไร?
ถ้าเรายังอยู่ ร่วมกันใน 30 ปี
ฉันรู้ว่ามันไม่น่าเป็นไปได้ แต่...
แต่ลองจินตนาการว่าเราเป็น ยังคงอยู่ด้วยกันใน 30 ปี
และฉันก็มีเหมือนกัน โรคเหมือนพ่อของฉัน
คุณบอกฉันแล้ว ไม่ใช่กรรมพันธุ์
นั่นคือสิ่งที่แม่ของฉัน อ้าง แต่ฉันไม่เชื่อเธอ
ฉันกลัวเกินไปที่จะ ดูบนอินเทอร์เน็ต
สัญญากับฉันว่าคุณจะช่วยฉัน
ที่จะถูกการุณยฆาต ก่อนที่จะสายเกินไป.
เขากำลังหัวเราะ
ดีใจที่ได้พูดคุย...
คุณจะพาฉันไปคลินิก ในสวิตเซอร์แลนด์ริมทะเลสาบ
เราจะไม่รอจนกว่าฉันจะทำได้ ทำการร้องขอนี้อีกต่อไป
เราจะดำเนินการนี้โดยเร็วที่สุด อาการแรกปรากฏขึ้น
สัญญากับฉัน.
คุณสาบานกับฉันไหม? โอเค ถ้าคุณสัญญากับฉันเหมือนกัน
ฉันสัญญา!
ตอนนี้ขอหยุด พูดถึงเรื่องนั้น
มาสนุกกันสักหน่อย หลายปีที่เราเหลืออยู่
♪ - ฌอง ลุค เดสมอยน์ แห่ง หน่วยงานความปลอดภัยรางรถไฟฝรั่งเศส
♪ ฉันมีคำถาม เกี่ยวกับกฎระเบียบ
♪ เป็นส่วนหนึ่งของการวิเคราะห์
♪ ฝึกการจัดการชายแดน
♪ เราได้ค้นพบสิ่งนั้นแล้ว มีมาตรฐานไร้สาระ
♪ อย่างน้อยก็ค่อนข้างแตกต่าง ในบางประเทศ
♪ แล้วนักแสดงคนไหนทำ คุณคิดว่าอาจเป็นได้
♪ พลังขับเคลื่อนเบื้องหลัง กระบวนการประสานกฎเกณฑ์เหล่านี้?
ใช่แล้ว จริงๆด้วย เป็นคำถามที่ค่อนข้างกว้างใหญ่
คิดเกี่ยวกับ การรถไฟเป็นเครือข่าย...
สุดท้ายเป็นเครือข่าย
มันไม่ใช่แค่...
แค่คิดถึง อาคารผู้โดยสารเป็น “สิ่งอำนวยความสะดวก”...
สุดท้ายนี้ สิ่งอำนวยความสะดวกที่จำเป็น สำหรับการแข่งขัน
แต่ให้ถือว่าพวกเขาเป็น เงื่อนที่ต้องจัดการ ในที่สุด...
สำหรับ...
เช่นเดียวกับโหนดการจัดการ... ขออภัย
ขออภัย ด้ายหายครับ คุณสามารถทำซ้ำได้หรือไม่?
โอ้ ไม่ แซนดร้า อย่าโทษฉันเลย ฉันติดอยู่
- วันนี้คุณมีเวลาเท่าไหร่? - หนึ่งชั่วโมง.
พวกเราทำอะไร?
เราออกไปข้างนอกได้
ฉันรู้จักคุณหลังจากที่คุณจะ บอกว่าฉันละทิ้งคุณ
แล้วไงล่ะ?
เราไม่เสมอไป ต้องไปนอนแล้ว
มันเป็นอันตรายสองเท่าแล้ว
มันแพ้-แพ้..
มา.
- ฉันไม่ใช่สุนัขของคุณ - เลขที่!
คุณเป็นคนรักของฉัน.
แต่เป็นเมียน้อยของคุณ
นายหญิงที่ถูกละเลยของคุณ
เอาน่าหยุด
อุ๊ย! ไม่ ไม่มีความรุนแรง
พวกเขาหัวเราะ.
ความสนใจ...
พ่อคุณรู้ไหมว่าอะไร เราทำเช้านี้เหรอ?
เรากำลังจัดกระเป๋าเดินทางของคุณ
- โอ้ใช่. - คุณกำลังเคลื่อนไหว
มาดาม นี่แหละ ไม่ใช่ห้องของคุณที่นี่
ฉันพาคุณกลับมา ตรงนั้น.
เรามีความสุขก็เพราะว่า สถานที่ที่คุณจะไป
มันคืออันที่เราต้องการสำหรับคุณ
มีรายการรอนาน
และโชคดีที่มีสถานที่ มีจำหน่ายแล้ว
ใช่.
สวัสดีขอบคุณ.
ระวังหัวของคุณ
ที่นี่คือ.
ดี?
อุณหภูมิเป็นยังไงบ้าง?
พ่อครับ คุณไม่หนาวเหรอ?
ไม่
ฉันหนาวในหัว
ยื่นมือมาให้ฉันหน่อยพ่อ
เพื่อยกขาของคุณ ปล่อยมันไป.
พวกเขาจะรออยู่
ลาก่อน.
- สวัสดีตอนเช้า. - สวัสดีตอนเช้า.
เรามาเพื่อการติดตั้ง ของพ่อเรา คุณคีนซ์เลอร์
โอเค ฉันจะปล่อยให้ ผู้กำกับรู้
ขอบคุณ.
ดูสินก
สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ.
- สวัสดีตอนเช้าครับท่าน - สวัสดีตอนเช้า.
นี่คือคุณเคียนซ์เลอร์ ผู้อยู่อาศัยใหม่ของเรา
สวัสดีตอนเช้าครับ คุณ Kienzler ยินดีต้อนรับเข้าสู่สวนมงต์มาตร์
และนี่คือผู้ดูแลของเรา:
ซาห์รา, บูครา,
แมดเดอลีนและแจ็กเกอลีน
- สวัสดีตอนเช้า. - ด้วยความยินดี.
ขอบคุณ.
- คุณเป็นอย่างไร? - คุณเป็นอย่างไร?
- สวัสดี. - คุณเป็นอย่างไร?
พ่อคะ มีคนมาเยี่ยม
- ฉันเอง. - ใครขอโทษ?
- ฉันเอง ไลลา - อา! ไลลา นั่นคุณเหรอ?
แต่มันไม่จริง มันเป็นไปไม่ได้.
โอ้ ฉันกังวลมาก คุณเห็นไหมว่าฉันอยู่ที่นี่
ฉันติดอยู่ในรถติด
เราจะทิ้งคุณไว้
ผ่อนผัน!
อา!
คุณเป็นอย่างไร?
คุณมีความสุข? ใช่.
อา! เชียร์!
ฉันสามารถพายเรือได้ไหม?
- เดี๋ยวก่อนฉันกำลังหันหลังกลับ - คุณรู้วิธีพายเรือหรือไม่?
- ใช่. - คุณเคยพายเรือไหม?
แน่นอนฉันได้พายเรือแล้ว
เราจะทำมันด้วยกัน มานั่งลง
รอก่อน ระวังด้วย
- คุณต้องการที่จะทำมันคนเดียว? - ใช่!
คุณแข็งแรง.
มาเถอะ ฉันกำลังพักผ่อน
มีคนที่ฉันรู้จัก ที่ไหน?
หญิงสาวกับแจ็กเก็ตสีน้ำเงิน
เธอเป็นเพื่อนของวาเลรี กับแฟนของเธอ
ลิน คุณจะมาเหรอ? ไปกันเถอะ.
เอาล่ะที่รัก ถึงเวลาแล้ว
- เลขที่. - ไปกันเถอะ.
ฉันสนุก!
เอา.
คุณยังทำอยู่ไหม ที่รัก วาเลรี่และคุณ?
แซนดร้า...
ยังนอนด้วยกันอยู่มั้ย?
คุณอยากจะพูดถึงเรื่องนั้นจริงๆเหรอ?
มันจึงเกิดขึ้นกับคุณ
มันทำให้ฉันรังเกียจ
เราอยู่ด้วยกันมา 10 ปีแล้ว
เราอยู่ห้องเดียวกันก็ใช่
มันอาจเกิดขึ้นที่เราสัมผัสกัน
คุณจะไปนอนแล้วเหรอ ด้วยกันในช่วงวันหยุด?
นี่คือโปรแกรมเหรอ?
หยุดแล้ว
ฉันไม่อยากเป็นเมียน้อยของคุณอีกต่อไป
ฉันสนับสนุนมากขึ้น
เรามาหยุดกันดีกว่า
คุณจะทิ้งฉันอีกแล้วเหรอ?
ฉันจะกลับมาเมื่อ ฉันแยกทางกับวาเลอรี
และฉันควรจะเชื่อคุณเหรอ?
ฉันรักคุณแซนดร้า
คุณต้องเชื่อใจฉัน
ไปให้พ้น.
ออกจาก.
ใช่?
ฉันเป็นแม่ของลินน์
คุณบอกให้ฉันไปหาเธอ
เกิดอะไรขึ้น?
อาจารย์บอกว่าเธอ. เดินกะเผลกมา 3 วันแล้ว
เธอไม่ได้มาด้วยซ้ำ ออกจากช่วงพักวันนี้
วันอื่นๆ มันก็ดี แต่ที่นี่ฉันเจ็บปวดมาก
ทำไมคุณไม่บอกฉัน? คุณล้มหรือเปล่า?
- เลขที่. - แล้วทำไมคุณถึงเดินกะโผลกกะเผลก?
แต่ฉันไม่รู้.
นอกจากเข่าแล้วให้ทำ คุณมีอาการปวดอื่นอีกไหม?
เลขที่
ไม่เป็นไร คุณแต่งตัวได้
มันไม่มีอะไรร้ายแรง
มันน่าจะเกี่ยวข้องกับ. ความจริงที่ว่าคุณโตขึ้น
ฉันจะสั่งยาให้คุณ ยาชีวจิต,
คุณสามารถเอามันไปได้ เมื่อคุณเจ็บปวด
ฉันลืมหนังสือของฉัน ในห้องรอ
ไปและได้รับมัน
ก็เธอไม่มีอะไรเลย
เธอแกล้งทำเป็น?
เธอเชื่อมันนิดหน่อย
มันไม่มีประโยชน์ที่จะเร่งรีบเธอ
แล้วมันจะผ่านไป
พรุ่งนี้ฉันไปโรงเรียนได้ไหม?
อ๋อ ใช่ ไม่มีปัญหา ใช่
โอ้...
ทำไมคุณไม่เห็น Clement อีกต่อไป? คุณโกรธไหม?
เลขที่
ฉันไม่รู้ ที่รัก ฉันหวังว่า.
ปิดบังไว้ มันหนาว..
นี่ใส่เสื้อสเวตเตอร์ของคุณ
โอ้ไม่ ไม่ใช่เสื้อสเวตเตอร์ตัวนี้
เขาร้อน
ฉันเห็นจอร์จเมื่อวานนี้
เป็นการนัดหมายแพทย์ เพื่อให้เขาอยู่ในความดูแล
ผ่านไปด้วยดี?
ลินน์ คุณจะมาเหรอ ที่จะสวมเสื้อคลุมของคุณ?
ฉันโดนพ่อคุณดุ
เขาไม่อยากเห็น ฉัน แต่เขาทำไม่ได้จริงๆ
“ฉันเอง ฟรองซัวส์...
“ผมมาดูว่า. คุณต้องการฉัน."
“ฉันมีแฟนแล้ว เธอชื่อไลลา!”
เขาพาหมอไปทำงาน
เขากล่าวว่า "ฉันไม่มีอะไรเลย เรื่องผู้หญิงคนนั้น!”
“อีกไม่นานเขาคงไม่. จำฉันได้อีกต่อไป
มันเป็นไปได้. คุณต้องเตรียมตัวให้พร้อม
นั่นคือสิ่งที่หมอบอกฉัน
เขานึกถึงความทรงจำที่มากเกินไป มันเจ็บปวดสำหรับเขา
เขาบอกว่ามีลูก 6 คน
เขาเอาตัวเองเพื่อพ่อของเขา
ไม่เป็นไรขอบคุณ.
เอาล่ะไป
มาเร็ว.
- เซสชันที่ดี - ใช่.
เดินในโรคหายาก
ความเสื่อม,
การย่อยสลาย
แผ่นดินไหว สึนามิ
งูที่คลานอย่างร้ายกาจ
คาฟคา, "การเปลี่ยนแปลง":
“นักโทษชายของ สภาพร่างกายที่ไม่คาดคิด”
เกิดอะไรขึ้นกับฉัน? ฉันควรทำอย่างไรดี?
แพทย์ก่อนอื่น การติดต่อกับยา
ดูเหมือนว่า GP ของฉันจะไม่เป็นเช่นนั้น รู้เรื่องโรคของฉัน
เขาส่งฉันไปที่ ผู้เชี่ยวชาญที่Salpátrière
ขั้นต่อไป. การทดสอบทางจิตวิทยา
เซสชั่นที่เจ็บปวด
MRI แรกและจักษุวิทยา
ฉันรู้สึกแปลกๆ ความรู้สึกทางสายตา
ไม่มีอะไร.
MRI เชิงลึกเพิ่มเติมที่สอง
การเขียนภาพ
การเจาะเอว
การเปิดเผยของ ฝ่อเยื่อหุ้มสมองด้านหลัง
ซินโดรม, การรวมตัวของ อาการหลายอย่างของเบนสัน
ในระหว่างการปรึกษาหารือ เอ็ม.ที. ยืนยันอย่างเด่นชัด
ว่าความเจ็บป่วยของฉันไม่ได้ โรคอัลไซเมอร์
แต่จัดอยู่ในประเภท. โรคทางระบบประสาท
ระบบประสาทการมองเห็น
ดังนั้นที่นี่ฉันป่วยตลอดชีวิต
ฉันไม่รู้ว่าจะต้องทำอะไร จากการสังเกตนี้
ผลกระทบมีมากมาย
การมองเห็นไม่ดี ถูกควบคุมโดยสมอง
หน่วยความจำล้มเหลว เกินกว่าปกติ
วัตถุที่หายไปจากฉัน มองเห็นในขณะที่มันอยู่ใต้ตาของฉัน
ฉันพยายามทำความคุ้นเคย
จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลง ด้วยสภาพใหม่ของฉัน
ฉันไม่นั่งรถไฟใต้ดินอีกต่อไป
การประชดของสิ่งต่าง ๆ
โรคนี้ลงโทษ ฉันในสิ่งที่ฉันรักที่สุด
การอ่าน.
การรับรู้ถึงการสูญเสียและ สูญเสียหลายสิ่งหลายอย่าง
จะไม่มีสิ่งนั้นอีกต่อไป
ความรู้สึกของช่องว่าง
ความรู้สึกเหมือนอยู่นอกโลก
กลับจากคนอื่น
ตราบใดที่เขารู้...
เป้าหมายของฉันคือผ่าน การเขียนเพื่ออยู่เหนือโรคภัยไข้เจ็บ
ซึ่งจะไม่ ทำลายฉันให้สิ้นซาก
มันจะเป็นชัยชนะแบบหนึ่ง
มีเรืองแสงมั้ย?
ฉันไม่เห็นเลยแต่ ยังไม่สามารถแยกแยะได้
สิ่งที่เลวร้ายที่สุดไม่เคยแน่นอน
Kierkegaard, "บทความเกี่ยวกับความสิ้นหวัง"
“ความสิ้นหวัง.
“ปล่อยไปสักพัก.
“รู้แล้วออกไปจากมัน..
“ครั้งนี้อาจจะไม่มีที่สิ้นสุด”
อา!
นับว่าโชคดีแล้ว ฉันอยู่ที่นี่คืนนี้
อะไร
- ฉันถูกควบคุมตัวเมื่อเช้านี้ - หล่อนทำอะไร?
"การกระทำที่ไม่เชื่อฟัง"
วันคริสต์มาสเหรอ? ด้วยการสูญพันธุ์-กบฏ?
ไม่ ฉันคิดว่า แต่มัน คือ Youth For Climate
เยาวชนเพื่อสภาพภูมิอากาศ?
และพวกเขาต้องการคุณเหรอ? ใช่!
พวกมันมีความหมายมากกว่า...
สงบน้อยกว่า การกบฏสูญพันธุ์
นอกจากนี้ยังมี อานาร์ และเสื้อเหลือง
เธออยากจะโดนจริงๆ ด้วยกระบองหรือเสียตา
คุณทำอะไรไปแล้ว?
เราไปแบล็คร็อค และเราก็ทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง
คุณบ้า!
แต่ฉันล้อเล่น
มันเป็นโครงการ
แต่โชคดีที่ฉัน ถูกจับกุมมาก่อน
ที่ทางออกรถไฟใต้ดิน ตำรวจได้รับแจ้งแล้ว
พวกเขาเก็บคุณไว้นานแค่ไหน?
สี่ชั่วโมง!
เหมือนกันทั้งหมด...
พวกเขาถามฉันว่าฉันเป็นหรือเปล่า จะไปสาธิต
ฉันบอกว่าไม่ฉันก็เป็น ผ่านไปโดยบังเอิญ
พวกเขาไม่เชื่อฉัน แต่สุดท้ายพวกเขาก็สงสาร
และซานตาคลอสก็ไม่ใช่ ควรจะแวะมาเหรอ?
แต่ใช่ มันถึงเวลาแล้ว
ต้องใส่นมและเค้ก!
และบางอย่างสำหรับกวางเรนเดียร์
ชามในอ่างล้างจาน ไม่เช่นนั้นเราเสี่ยงที่จะทำลายพวกมัน
และฉันจะตามหา...
ใช่.
เอา.
เราไม่เถียง! มีอย่างอื่นอีก!
- เค้ก? - ใช่แล้ว เค้ก!
ความสนใจ.
แล้วก็มี...
ใช่.
ผักดอง! ขอบคุณ.
เราใส่พวกมันไว้ในนั้น ไม่มีแตกหักเหรอ?
-เราสามารถใส่ได้มากมาย. - แค่นั้นแหละหยุดดีแล้ว!
- แค่นั้นแหละ? - เฉพาะซานตาคลอสเท่านั้น
เราไม่ดื่มเครื่องดื่มบนพรม
เดี๋ยวพรมไม่กระหาย
ฉันเชื่อซานต้า ซานตาคลอสเสิร์ฟที่นั่น
โอ้นั่นแหละ! ดังนั้นสิ่งที่เราจะทำ?
ฉันคิดว่าคุณต้องไปซ่อน
- ไปที่ห้องนอน - ไม่งั้นมันไม่ผ่าน
ไปใส่ตัวเองใน ห้องนอนและเหนือสิ่งอื่นใดไม่มีเสียงรบกวน
อย่าพูดและอย่าออกไปข้างนอก เอาล่ะ?
- ทำไม? เลขที่! - ไม่อย่างนั้นเขาจะไม่มา
- ไม่นะ! ทำไม - คุณอยู่ที่นั่น
คุณไม่ส่งเสียงดัง ไม่มีอะไรชู้
เงียบ!
โอ้!
เกิดอะไรขึ้น
คุณเห็นไหม?
ฉันเห็นดาวตก แต่มันเป็นแฟลชเหรอ?
มีแฟลชเกิดขึ้น ใช่.
มีใครบางคน เดินบนหลังคา
รอ! เขามีหมวกสีแดงไหม?
เขามีหนวดเคราสีขาวตัวใหญ่เหรอ? เราเคาะประตู
- มันโดน! - รอรอ
ให้ฉันเข้าไป!
- คุณอยากกลับบ้านไหม? - ใช่ ฉันจะเป็นหวัดที่นั่น
เข้ามาสิ เข้ามาสิ
มาซานตาคลอสมา!
อุ๊ย อุ๊ย อุ๊ย อุ๊ย!
รอรอ! มีกวางเรนเดียร์!
- มีกวางเรนเดียร์อยู่ในบ้าน - พวกเขาอยู่ที่นั่น!
เลขที่! มีคนหนึ่งกินหนังสือ!
โอ้ผักดอง!
โอ้ แย่แล้ว พวกมันกินถ้วยของคุณแล้ว!
- มีลูกไหม? - ฟังฟัง
- อ่าใช่มีลูกแล้ว! - พวกเขาสบายดีไหม?
ถ้าพวกเขาฉลาดล่ะ?
- ใช่ ๆ! - ฉันกำลังทิ้งของขวัญ!
โอ้ขอบคุณ! โอ้ที่รัก ขอบคุณ!
เอาน่า เราไปกันแล้ว!
มาเลยไป! รอก่อน ฉันช่วยคุณได้!
- เขาบินหนีไป! - แค่นั้นแหละ พวกเขาไปแล้ว
- ไปกันเถอะ? - หรือ?
ของขวัญมาถึงแล้ว เราปล่อยสัตว์
ว้าว!
ทั้งหมดนี้เพื่อใคร?
หยิบแว่นตาของคุณ เราไปที่โต๊ะ
จำที่พ่อบอกได้ไหม.
ว่าเขาจะเขียน หนังสืออัตชีวประวัติ?
บางทีก็คลุมเครือ
เขาอยากจะเขียนก หนังสือเกี่ยวกับวัยเด็กของเขาในกรุงเวียนนา
และการฆ่าตัวตายของพ่อของเขา
เขาขี้เกียจเกินไปที่จะทำมัน
เขาไม่ได้ขี้เกียจเขา ทำงานตลอดเวลา
ตามพันธะ! เขาเกลียดมัน
เขาเป็นคนเกียจคร้านอารมณ์เสีย
ในสมุดบันทึกของเขา
ฉันพบบันทึกย่อที่มีชื่อเรื่อง
ซึ่งดูเหมือนจะอ้างถึงสิ่งนี้ หนังสือ: "อัน ไอเน็ม โชเน็น มอร์เกน"
- ซึ่งหมายความว่า? - อรุณสวัสดิ์
ขอบคุณ.
แล้วมันโจมตีมั้ย?
“ข้อกล่าวหาเน้นย้ำ
“ความสัมพันธ์ของเขากับผู้บริหารชาวรัสเซีย
“คนกลางเปลี่ยน ออกมาเป็น ร็อบ โกลด์สโตน
“ผู้ก่อการชาวอังกฤษ คนเดียวกันกับที่เคยทำงานอยู่
“สำหรับองค์กรของนางสาว การประกวดจักรวาลในมอสโก"
- มันจะโอเคไหม? - ใช่.
ไลลา?
สวัสดี? ผ่อนผัน?
คุณกำลังพูดอะไร? ฉันไม่สามารถได้ยินเสียงคุณ.
ฉันกลัวคุณ จะไม่กลับมา
ใช่?
- ไลลา? - ไม่พ่อ ฉันเอง
ฉันไม่ได้มาคนเดียว ฉันมา กับลินน์ ลูกสาวของฉัน
โอ้ใช่. สวัสดีตอนเช้า.
- สวัสดีคุณปู่ - และเคลเมนท์เพื่อนของฉัน
ฉันบอกคุณแล้วว่าฉัน จะแนะนำคุณ
โอ้ใช่.
เรากลับมาจากอิตาลีแล้ว
ของอิตาลี?
กับลินน์, เคลมองต์, และลูกชายของเขาJérémie
เราไปเดินเล่น บนชายฝั่งอามาลฟี
ลินน์วาดรูปให้คุณ เธอสามารถวางมันไว้บนผนังของคุณได้ไหม?
แต่ใช่
อย่างอื่นเป็นยังไงบ้าง?
ใช่ฉันสบายดี.
คุณกำลังดีขึ้นเรื่อยๆ
ก่อนที่คุณจะโค้งงอเพราะว่า คุณเคยมาที่นี่ คุณยืดตัวขึ้นแล้ว
ใช่ฉันได้รับการบอกกล่าว
พวกเขาดูแลคุณที่นี่เป็นอย่างดี
ใช่ แต่ที่นั่น ฉันรู้ว่าฉัน มาถึงที่แห่งนี้ที่เบื้องล่าง
เราอยู่ในห้องของคุณ
เอ่อ นี่คือห้องของเขาเหรอ?
ไม่ มันคือห้องของคุณ ห้องของคุณเอง
แต่เธออยู่ที่ไหน?
บนชั้น 6 ของ ฌาร์แด็ง เดอ มงต์มาตร์
ที่คุณอาศัยอยู่เป็นเวลา 6 เดือน
ใช่ โอเค แต่นั่น ฉัน ไม่รู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน
ที่นั่นคุณกำลังยืนอยู่ และเดินเข้าไปในห้องของคุณ
อ่าโอเค.
เป็นยังไงบ้างคะคุณ รู้ดีขนาดนั้นเลยเหรอ?
ก็เพราะฉันมองเห็นมัน
และลินน์ก็เห็นเช่นกัน มันและเคลเมนท์ด้วย
แต่เพื่อสิ่งนั้นคุณต้อง ได้เห็นมันแล้ว
ฉันมักจะมา เจอกันที่ห้องของคุณ
สวัสดีตอนเช้า. กำลังไป เพื่อบรรยายในห้องนั่งเล่น
คุณมากับเราเหรอ?
คุณต้องการที่จะ?
- อะไร? - ร้องเพลง?
ศรัทธา...
นี่นั่งลงนะพ่อ...
สวัสดีทุกคน ฉันหวังว่าทุกคน
ได้รับการติดตั้งอย่างถูกต้อง
เรายินดีที่จะอยู่กับคุณ
ฉันหวังว่าคุณจะเช่นกัน
เราจะแจก เอกสารเล็กๆ น้อยๆ ให้กับคุณ
และเราจะเอาเลขหน้า "คนรักของฉันจาก Saint-Jean"
ที่รัก...
ฉันอยากจะออกไป โทรหาลินน์ก็ได้
คุณยังคงต้อง บอกลาเขา
ไม่มีแม่...
ทำไมเราถึงมีตลอด ที่จะจากไปเมื่อมันดี
เราอยากไปเพื่อ เดินเล่นรับอากาศดีๆ
ฉันจะไปดู มุมมองของพระหฤทัยอันศักดิ์สิทธิ์
อ้าว ยังไม่เดินเลย
สายเกินไป! เคลเมนท์หายใจไม่ออก
- ลินน์? - ไม่ต้องกังวล.
ลินน์.
อย่าไปแบบนั้น มาดูวิวแทน
ดี...
บอกเราว่าคุณรู้จักอะไร
เอ่อ...
- คุณเห็นหอคอยตรงนั้นไหม? - หอไอเฟล?
แล้วหอคอยอีกอันนั่นล่ะ?
มันคือหอคอยไหน?
- หอคอยมงต์ปาร์นาส - ดี.
คุณรู้จักอะไรอีกบ้าง?
โบสถ์ใหญ่ที่นั่น คุณรู้ไหมว่าเธอชื่ออะไร?
ไม่มีความเห็น?
ฉันเชื่อว่ามันคือ แซงต์-วินเซนต์ เดอ ปอล.
และบ้านของคุณคุณรู้ไหมว่ามันอยู่ที่ไหน?
เลขที่
ในความคิดของฉัน เธอ อยู่ตรงหน้าคุณแล้ว
ที่นั่น?
ใช่แล้ว แบบนั้น